ส่วนที่ 2 ถึง 10 อธิบายว่าควรวัดอะไร ส่วนนี้อธิบายว่าจะเปลี่ยนการวัดเหล่านั้นให้เป็นนิสัยที่คงอยู่ได้อย่างไร หลายองค์กรมองการวัดเป็นโครงการ คือเลือกเครื่องมือ สร้างแดชบอร์ด ประกาศชุดเป้าหมาย แล้วก้าวต่อไป หนึ่งปีต่อมาแดชบอร์ดล้าสมัย เป้าหมายได้บิดพฤติกรรมไปในทางที่ไม่มีใครตั้งใจ และผู้ที่ถูกวัดก็เรียนรู้ที่จะไม่ไว้ใจกิจกรรมทั้งหมดนี้ โปรแกรมต่างออกไป โปรแกรมมีเจ้าของ มีวัตถุประสงค์ มีรอบการทบทวน และมีวิธียุติการวัดที่ไม่ช่วยอะไรอีกต่อไป โปรแกรมเป็นบริการอย่างหนึ่งในตัวเอง และสามารถวัดและปรับปรุงได้เหมือนบริการอื่น

เป้าหมายแบบคล่องตัวใช้กับโปรแกรมได้เช่นเดียวกับงานอื่นทุกอย่าง การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างต่อเนื่องหมายความว่าผู้ที่จะถูกวัดและผู้ที่จะใช้ผลลัพธ์ช่วยเลือกตัวชี้วัดตั้งแต่ต้น การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องหมายความว่าโปรแกรมทบทวนตัวเองและละทิ้งสิ่งที่ไม่คุ้มค่ากับต้นทุน วิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องหมายความว่าชุดตัวชี้วัดเปลี่ยนไปตามบริการที่เปลี่ยนไป จังหวะการทำงานที่ยั่งยืนหมายความว่าโปรแกรมไม่เพิ่มภาระการรายงานจนเบียดงานที่ตั้งใจจะส่องให้เห็น และการสร้างงานรอบบุคคลที่มีแรงจูงใจหมายความว่าตัวชี้วัดถูกเสนอเป็นความช่วยเหลือแก่ทีมที่เป็นเจ้าของงานของตน ไม่ใช่ถูกบังคับใช้เป็นการเฝ้าสอดส่อง (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)

ความล้มเหลวเงียบ ๆ สองอย่างหลอกหลอนทุกโปรแกรม อย่างแรกคือความหวาดกลัว หากผู้คนเชื่อว่าตัวเลขจะถูกใช้จัดอันดับ กล่าวโทษ หรือตัดตำแหน่งพวกเขา พวกเขาจะจัดการตัวเลขแทนที่จะจัดการงาน และข้อมูลจะไม่เป็นความจริงอีกต่อไป อย่างที่สองคือการแตกกิ่งก้านเกินควบคุม ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทุกคนอยากได้ตัวชี้วัดเพิ่มอีกหนึ่งตัว เครื่องมือทุกตัวเสนอแผนภูมิเพิ่มอีกห้าสิบรายการ และในไม่ช้าก็ไม่มีใครบอกได้ว่าตัวเลขใดสำคัญ หัวข้อในส่วนนี้ส่วนใหญ่ว่าด้วยการหลีกเลี่ยงความล้มเหลวสองอย่างนี้ คือรักษาชุดให้เล็ก ให้ทีมเป็นเจ้าของ และทำให้การใช้งานโปร่งใสและไม่เป็นภัย

หัวข้อในส่วนนี้

  • 11.1 การออกแบบแดชบอร์ดตัวชี้วัดบริการ: กลุ่มผู้ใช้ ชุดขนาดเล็กที่สมดุล บริบทและแนวโน้ม และมุมมองสำหรับทีม บริการ และผู้นำ
  • 11.2 ภาพรวมเครื่องมือ: การสร้างเองเทียบกับการซื้อ ประเภทของแพลตฟอร์ม ไปป์ไลน์ข้อมูล และเกณฑ์การคัดเลือกที่เป็นกลางต่อผู้ขาย
  • 11.3 เริ่มใช้ตัวชี้วัดโดยไม่สร้างความหวาดกลัว: ความโปร่งใส การเป็นเจ้าของโดยทีม การไม่มีตารางจัดอันดับรายบุคคล และการเริ่มใช้ที่สร้างความไว้วางใจ
  • 11.4 แบบจำลองวุฒิภาวะสำหรับโปรแกรมตัวชี้วัด: มาตราห้าระดับร่วมที่ใช้กับตัวโปรแกรมเอง
  • 11.5 แผนที่นำทางการนำไปใช้แบบค่อยเป็นค่อยไป: แผนสำหรับ 30 90 และ 180 วันแรกที่เริ่มจากจุดที่คุณอยู่

หัวข้อเหล่านี้สัมพันธ์กันอย่างไร

การเริ่มใช้โดยไม่สร้างความหวาดกลัว (ดูหัวข้อ 11.3 “เริ่มใช้ตัวชี้วัดโดยไม่สร้างความหวาดกลัว”) สำคัญเป็นอันดับแรก แม้แดชบอร์ดจะเป็นสิ่งที่ผู้คนมองเห็น ข้อตกลงว่าใครเป็นเจ้าของข้อมูล ใครมองเห็นได้ และข้อมูลจะไม่ถูกนำไปใช้ทำอะไรเลย เป็นตัวตัดสินว่าแดชบอร์ดใดจะแสดงตัวเลขที่เป็นจริง หัวข้อแดชบอร์ด (ดูหัวข้อ 11.1 “การออกแบบแดชบอร์ดตัวชี้วัดบริการ”) แปลงข้อตกลงเหล่านั้นเป็นการออกแบบ คือชุดขนาดเล็ก บริบท แนวโน้ม และมุมมองที่เหมาะกับแต่ละกลุ่มผู้ใช้ จากนั้นหัวข้อเครื่องมือ (ดูหัวข้อ 11.2 “ภาพรวมเครื่องมือ”) ถามว่าแพลตฟอร์มและไปป์ไลน์ใดจัดหาข้อมูลได้โดยไม่กลายเป็นโครงการที่ใหญ่กว่าประโยชน์ที่ได้

แบบจำลองวุฒิภาวะ (ดูหัวข้อ 11.4 “แบบจำลองวุฒิภาวะสำหรับโปรแกรมตัวชี้วัด”) ให้โปรแกรมมีวิธีอธิบายว่าตนอยู่ที่ใดและก้าวถัดไปอาจเป็นอะไร โดยใช้มาตราเดียวกับทุกหัวข้ออื่น แผนที่นำทาง (ดูหัวข้อ 11.5 “แผนที่นำทางการนำไปใช้แบบค่อยเป็นค่อยไป”) แปลงสิ่งนั้นเป็นแผนของก้าวเล็ก ๆ ซึ่งแต่ละก้าวส่งมอบคุณค่าบางอย่างแก่ผู้ที่ถูกวัดก่อนก้าวถัดไปจะเริ่ม นี่คือตรรกะการส่งมอบอย่างต่อเนื่องแบบเดียวกับที่หนังสือเล่มนี้แนะนำสำหรับบริการ คือส่งมอบสิ่งที่มีประโยชน์ตั้งแต่เนิ่น ๆ เรียนรู้จากการใช้งาน แล้วปรับปรุง

การจับคู่หลายแบบช่วยให้โปรแกรมซื่อตรง แดชบอร์ดแสดงผลควรอ่านควบคู่กับบันทึกว่าข้อมูลถูกเก็บมาอย่างไรและมีช่องว่างใดที่ทราบอยู่แล้ว แผนการเริ่มใช้ควรอ่านควบคู่กับคำมั่นสัญญาว่าข้อมูลจะไม่ถูกนำไปใช้ทำอะไร การเลือกเครื่องมือควรอ่านควบคู่กับต้นทุนของการเลิกใช้ และคะแนนวุฒิภาวะควรถือเป็นตัวจุดประกายการสนทนา ไม่ใช่เป้าหมาย

ส่วนนี้อาศัยรากฐานในส่วนที่ 1 โดยเฉพาะการกำกับดูแลตัวชี้วัด (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”) และแหล่งข้อมูล (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”) รวมถึงตัวชี้วัดด้านการปรับปรุงและการเปลี่ยนแปลงในส่วนที่ 9 (ดูหัวข้อ 9.5 “ตัวชี้วัดการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง” และหัวข้อ 9.6 “ตัวชี้วัดการเปลี่ยนแปลงองค์กรและการยอมรับ”) ภาคผนวกในส่วนที่ 12 จัดหารายการตรวจสอบ แม่แบบ และเอกสารอ้างอิงรวมที่ทีมโปรแกรมจะใช้ในแต่ละวัน

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.