ทีมที่ส่งมอบและให้บริการต้องตัดสินใจหลายร้อยเรื่องต่อสัปดาห์ซึ่งขึ้นอยู่กับข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสิ่งต่าง ๆ เช่น การเปลี่ยนแปลงนี้กระทบเซิร์ฟเวอร์ใดบ้าง ลิขสิทธิ์ใดจะหมดอายุในเดือนหน้า ใครเป็นเจ้าของบัญชีคลาวด์นี้ และบริการนี้มีต้นทุนต่อลูกค้าหนึ่งรายเท่าใด เมื่อข้อเท็จจริงเหล่านี้ผิดพลาดหรือขาดหาย การตัดสินใจก็กลายเป็นการคาดเดา บันทึกด้านสินทรัพย์ การกำหนดค่า และการเงินมีไว้เพื่อเปลี่ยนการคาดเดาให้เป็นทางเลือกที่มีข้อมูลรองรับ และตัวชี้วัดในส่วนนี้ตั้งคำถามว่าบันทึกเหล่านั้นดีเพียงใดและถูกนำไปใช้ได้ดีเพียงใด

แนวปฏิบัติแบบคล่องตัวและ ITIL เข้าหาเรื่องนี้จากคนละทิศทาง และทำงานได้ดีกว่าเมื่อใช้ร่วมกัน ITIL มอบวินัยด้านบันทึก เจ้าของ วงจรชีวิต และการคิดต้นทุนบริการ ส่วนแนวปฏิบัติแบบคล่องตัวและ DevOps มอบนิสัยของการส่งมอบการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง โดยอธิบายโครงสร้างพื้นฐานเป็นโค้ดและมีไปป์ไลน์ที่ลงทะเบียนสิ่งที่สร้างขึ้นได้เอง ผลลัพธ์ที่ดีที่สุดเกิดขึ้นเมื่อไปป์ไลน์การส่งมอบป้อนข้อมูลเข้าบันทึกโดยอัตโนมัติ และเมื่อฝ่ายจัดซื้อ การเงิน ความมั่นคงปลอดภัย ปฏิบัติการ และวิศวกรรมร่วมมือกันอย่างต่อเนื่องบนภาพรวมชุดเดียวกัน ทีมที่เป็นเจ้าของบริการของตนเอง ได้รับความไว้วางใจ และได้รับข้อมูลที่ต้องใช้ จะรักษาบันทึกให้ถูกต้องอยู่เสมอ เพราะรู้สึกถึงต้นทุนเมื่อบันทึกผิดพลาด

บันทึกเหล่านี้ยังถูกทำให้ดูดีเกินจริงได้ง่าย บัญชีสินทรัพย์อาจดูสมบูรณ์แบบเพราะระบุเพียงสิ่งที่รู้อยู่แล้ว ตัวเลขต้นทุนอาจดูต่ำเพราะต้นทุนร่วมถูกจัดสรรไปที่อื่น กรณีทางธุรกิจอาจดูแข็งแรงเพราะประเมินผลประโยชน์ไว้อย่างใจกว้าง ดังนั้นตัวชี้วัดแต่ละตัวในส่วนนี้จึงมาพร้อมกับวิธีที่ถูกบิดเบือนและมาตรการป้องกันที่ตรวจสอบเทียบกับหลักฐานอิสระ ไม่ใช่เทียบกับตัวมันเอง (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”) ไม่มีมาตรวัดใดในส่วนนี้ที่จัดอันดับบุคคลหรือทีม มาตรวัดเหล่านี้อธิบายกลุ่มสินทรัพย์ บริการ และการตัดสินใจ

หัวข้อในส่วนนี้

  • 7.1 ตัวชี้วัดการจัดการสินทรัพย์ไอที: ความถูกต้องของบัญชีสินทรัพย์ ความครอบคลุมของการค้นพบ การกระทบยอด ความเป็นเจ้าของ และความครบถ้วนของวงจรชีวิต โดยบันทึกข้อมูลไปพร้อมกับการทำงาน
  • 7.2 ตัวชี้วัดสินทรัพย์ซอฟต์แวร์และลิขสิทธิ์: สถานะลิขสิทธิ์ การใช้งาน ซอฟต์แวร์ที่ซื้อแล้วไม่ได้ใช้ (shelfware) การแพร่กระจายเกินจำเป็น ความพร้อมในการต่ออายุ และรายการส่วนประกอบซอฟต์แวร์ (SBOM)
  • 7.3 ตัวชี้วัดวงจรชีวิตสินทรัพย์ฮาร์ดแวร์: โครงสร้างอายุ อัตราการเสียหาย เวลาในการเปลี่ยนทดแทน การใช้งาน การกำจัดอย่างปลอดภัย และการนำกลับมาใช้ซ้ำ
  • 7.4 ตัวชี้วัดคุณภาพการกำหนดค่าและ CMDB: ความครบถ้วน ความถูกต้อง ความครอบคลุมของความสัมพันธ์พึ่งพา การคาดการณ์ผลกระทบ และการใช้บันทึกการกำหนดค่า
  • 7.5 ต้นทุนบริการและเศรษฐศาสตร์ต่อหน่วย: ต้นทุนต่อบริการ ต้นทุนต่อหน่วย การจัดสรร การแสดงต้นทุน (showback) และการให้ทุนทีมถาวร
  • 7.6 ตัวชี้วัด FinOps และต้นทุนคลาวด์: การจัดสรรตามแท็ก ความสูญเปล่า สัญญาผูกพัน ความผิดปกติ ความคลาดเคลื่อนของการพยากรณ์ และการปล่อยก๊าซเรือนกระจก
  • 7.7 ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ: ต้นทุนรวมของการเป็นเจ้าของ ผลตอบแทน ระยะเวลาคืนทุน มูลค่าปัจจุบันสุทธิ และความแม่นยำของการพยากรณ์ในอดีต

หัวข้อเหล่านี้สัมพันธ์กันอย่างไร

สี่หัวข้อแรกอธิบายสิ่งต่าง ๆ ด้วยตัวของมันเอง บันทึกสินทรัพย์ (ดูหัวข้อ 7.1 “ตัวชี้วัดการจัดการสินทรัพย์ไอที”) บอกว่ามีอะไรอยู่และใครเป็นเจ้าของ หัวข้อซอฟต์แวร์และฮาร์ดแวร์ (ดูหัวข้อ 7.2 “ตัวชี้วัดสินทรัพย์ซอฟต์แวร์และลิขสิทธิ์” และหัวข้อ 7.3 “ตัวชี้วัดวงจรชีวิตสินทรัพย์ฮาร์ดแวร์”) เพิ่มวงจรชีวิตและพันธะเฉพาะของสินทรัพย์แต่ละประเภท หัวข้อการกำหนดค่า (ดูหัวข้อ 7.4 “ตัวชี้วัดคุณภาพการกำหนดค่าและ CMDB”) เพิ่มความสัมพันธ์ เพื่อให้บอกได้ว่าอะไรพึ่งพาอะไร ทั้งสี่หัวข้อมีวิธีการร่วมกัน คือบันทึก ณ ขณะที่เกิดการเปลี่ยนแปลง ตรวจสอบเทียบกับหลักฐานอิสระในทั้งสองทิศทาง และรักษาบันทึกให้เล็กพอที่จะรักษาความถูกต้องไว้ได้

สามหัวข้อสุดท้ายอธิบายว่าสิ่งเหล่านั้นมีต้นทุนเท่าใดและต้นทุนนั้นคุ้มค่าหรือไม่ การคิดต้นทุนบริการ (ดูหัวข้อ 7.5 “ต้นทุนบริการและเศรษฐศาสตร์ต่อหน่วย”) เปลี่ยนค่าใช้จ่ายเป็นต้นทุนต่อบริการและต่อหน่วย ซึ่งต้องพึ่งบันทึกสินทรัพย์และการกำหนดค่าเพื่อกำหนดต้นทุนให้แต่ละบริการอย่างเป็นธรรม แนวปฏิบัติด้านต้นทุนคลาวด์ (ดูหัวข้อ 7.6 “ตัวชี้วัด FinOps และต้นทุนคลาวด์”) นำแนวคิดเดียวกันไปใช้ในที่ที่ค่าใช้จ่ายเปลี่ยนแปลงทุกชั่วโมงและแท็กเป็นตัวเชื่อมระหว่างรายการค่าใช้จ่ายกับเจ้าของ หัวข้อกรณีทางธุรกิจ (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”) ใช้ทั้งหมดนี้เพื่อเลือกการลงทุน และเรียกร้องให้ตรวจสอบทางเลือกเหล่านั้นเทียบกับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง

มีมาตรวัดคู่ป้องกันหลายคู่ตามมา ตัวเลขความถูกต้องของบัญชีสินทรัพย์ควรอ่านควบคู่กับรายการช่องว่างและสัดส่วนสินทรัพย์ที่ไม่มีเจ้าของ อัตราการใช้ลิขสิทธิ์ควรอ่านควบคู่กับประสบการณ์การเข้าถึงของผู้ใช้ เพื่อไม่ให้การเรียกคืนสิทธิ์การใช้งานสร้างความหงุดหงิดให้ผู้คน มาตรวัดต้นทุนควรวางคู่กับมาตรวัดความน่าเชื่อถือหรือความพึงพอใจเสมอ (ดูหัวข้อ 5.2 “SLI, SLO และงบข้อผิดพลาด”) เพื่อไม่ให้การประหยัดต้องแลกด้วยบริการที่แย่ลง และกรณีทางธุรกิจควรอ่านควบคู่กับประวัติความแม่นยำของการพยากรณ์ก่อนหน้า

ส่วนนี้เชื่อมโยงไปข้างหน้าและย้อนกลับ หลักฐานด้านผลประโยชน์ในส่วนที่ 6 (ดูหัวข้อ 6.5 “การบรรลุคุณค่าและผลลัพธ์ทางธุรกิจ”) ป้อนเข้าสู่กรณีทางธุรกิจ มาตรวัดด้านความเสี่ยง การตรวจสอบ และผู้ให้บริการในส่วนที่ 8 ขึ้นอยู่กับบันทึกสินทรัพย์และสัญญาที่อธิบายไว้ที่นี่ ส่วนที่ 9 หันไปสู่ผู้คนที่ดูแลให้ทั้งหมดนี้ดำเนินไป และสู่นิสัยของการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องที่ทำให้บันทึกดีขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.