ภาพรวมและแรงจูงใจ

กฎของกูดฮาร์ตเป็นคำเตือนที่เก่าแก่ที่สุดในเรื่องการวัด นักเศรษฐศาสตร์ชาร์ลส์ กูดฮาร์ตสังเกตในปี 1975 ขณะเขียนเกี่ยวกับนโยบายการเงินของอังกฤษว่า ความสม่ำเสมอทางสถิติมักพังทลายเมื่อผู้มีอำนาจกดดันมันเพื่อใช้ควบคุม ถ้อยคำที่เป็นที่นิยมเกิดขึ้นภายหลัง นักมานุษยวิทยามาริลิน สตราเธิร์นกล่าวไว้ในปี 1997 ว่า "เมื่อการวัดกลายเป็นเป้าหมาย มันก็เลิกเป็นการวัดที่ดี" ทั้งสองประโยคกล่าวสิ่งเดียวกัน คือเมื่อใดที่ใช้ตัวเลขบังคับทิศทางผู้คน ผู้คนจะบังคับทิศทางตัวเลข

แนวคิดเดียวกันมีชื่ออื่น กฎของแคมป์เบลล์ จากนักสังคมศาสตร์โดนัลด์ แคมป์เบลล์ กล่าวว่า ยิ่งใช้ตัวบ่งชี้เชิงปริมาณเพื่อการตัดสินใจมากเท่าใด ตัวบ่งชี้นั้นก็ยิ่งตกอยู่ภายใต้แรงกดดันให้บิดเบือนมากขึ้น และยิ่งบิดเบือนกระบวนการที่มันมีไว้เฝ้าติดตาม ปรากฏการณ์งูเห่าคือเรื่องของเงินรางวัลที่ก่อให้เกิดสิ่งที่ตั้งใจจะกำจัดมากขึ้น แต่ละเรื่องเป็นตัวอย่างของแรงจูงใจที่ให้ผลย้อนแย้ง คือรางวัลที่ผลักพฤติกรรมออกห่างจากสิ่งที่ผู้ให้รางวัลต้องการ

ทีมที่สร้างและให้บริการไอทีเสี่ยงเป็นพิเศษ การส่งมอบอย่างต่อเนื่องและการจัดการบริการไอที (ITSM) ตามที่ ITIL รวบรวมไว้ ต่างก็สร้างกระแสของการประทับเวลา จำนวน และสถานะอย่างสม่ำเสมอ ระบบตั๋วบันทึกว่าตั๋วเปิดเมื่อใด มอบหมายเมื่อใด นาฬิกาหยุดเมื่อใด และปิดเมื่อใด เครื่องมือส่งมอบบันทึกว่างานเริ่มและเสร็จเมื่อใด ตัวเลขเหล่านี้เก็บถูก ทำแผนภูมิง่าย และแปลงเป็นเป้าหมายง่าย และก็ขยับได้ง่ายโดยไม่ช่วยใครเช่นกัน

มีสามคำที่ปรากฏซ้ำในหัวข้อนี้และตลอดเล่ม การวัด (measure) อธิบายบางสิ่ง เป้าหมาย (target) คือตัวเลขที่มีคนคาดหวังให้ทำให้ถึง มาตรการป้องกัน (guardrail) คือการวัดหรือแนวปฏิบัติอีกอย่างที่เลือกไว้ล่วงหน้า และจะขยับหากการวัดแรกถูกบิดเบือน ก้าวจากการวัดไปสู่เป้าหมายคือจุดที่ปัญหาเริ่ม และมาตรการป้องกันคือวิธีที่ทำให้ท่านสังเกตเห็น

หัวข้อนี้วางกฎที่กำกับทุกหัวข้ออื่น ตัวชี้วัดแต่ละกลุ่มในหนังสือมาพร้อมช่องทางการบิดเบือน (วิธีที่มักถูกบิดเบือน) และมาตรการป้องกัน หากหัวข้อหลังดูเหมือนข้ามส่วนนี้ ให้ถือว่าหัวข้อนั้นยังไม่สมบูรณ์

ทำไมผู้คนจึงบิดเบือนตัวเลข

การบิดเบือนมักไม่ใช่ความไม่ซื่อสัตย์ แต่เป็นปฏิกิริยาปกติของคนที่มีความสามารถต่อแรงจูงใจที่อยู่ตรงหน้า มีสี่แรงที่ทำงานอยู่

  • แรงกดดัน โบนัส การประเมิน การต่อสัญญา หรือชื่อเสียงของใครสักคนขึ้นอยู่กับตัวเลข แม้ไม่มีความเชื่อมโยงอย่างเป็นทางการ ผู้คนก็อนุมานสิ่งที่ผู้นำใส่ใจจากสิ่งที่ผู้นำทำเป็นแผนภูมิ
  • การใช้ตัวแทนแทนของจริง (surrogation) Surrogation คือแนวโน้มที่จะปฏิบัติต่อการวัดราวกับเป็นสิ่งที่มันแทน นักวิจัยที่ศึกษาเรื่องนี้ในองค์กรพบว่าค่าตอบแทนจูงใจที่ผูกกับการวัดทำให้เกิดแนวโน้มนี้มากขึ้น ทีมที่ติดตาม "ตั๋วที่ปิด" เริ่มเชื่อว่าเป้าหมายคือตั๋วที่ปิด ไม่ใช่ปัญหาที่แก้ได้
  • ความกลัว เมื่อตัวเลขแย่นำมาซึ่งการกล่าวโทษ ผู้คนซ่อนข่าวร้าย เหตุขัดข้องถูกลดระดับ การหยุดให้บริการถูกเปลี่ยนป้ายเป็น "การบำรุงรักษาตามแผน" และข้อบกพร่องถูกบันทึกเป็นคำขอฟีเจอร์
  • การปรับให้เหมาะสมเฉพาะที่ ทีมปรับปรุงส่วนของระบบที่ตนถูกประเมิน และผลักต้นทุนไปยังส่วนที่ไม่ถูกประเมิน เซอร์วิสเดสก์ปิดงานเร็ว และสายงานระดับสองรับช่วงงานที่เกิดซ้ำ

การเข้าใจแรงเหล่านี้สำคัญ เพราะวิธีแก้ไม่ใช่การควบคุมที่เข้มงวดขึ้น แต่คือการเปลี่ยนเงื่อนไขที่ทำให้การบิดเบือนสมเหตุสมผล

หลักการสำคัญ

  • วัดเพื่อเรียนรู้ ไม่ใช่เพื่อตัดสิน แสดงตัวเลขแก่ทีมที่ทำงานก่อน และใช้ตัวเลขเพื่อตั้งคำถาม
  • จับคู่ตัวชี้วัดทุกตัวกับมาตรการป้องกัน ความเร็วกับคุณภาพ ปริมาณกับผลลัพธ์ ต้นทุนกับประสบการณ์
  • อธิบายทีมและระบบ ไม่จัดอันดับบุคคล ตารางจัดอันดับรายบุคคลเป็นทางที่เร็วที่สุดในการทำให้แหล่งข้อมูลเสียหาย
  • เลือกผลลัพธ์และแนวโน้มมากกว่าเป้าหมาย ทิศทางและการสนทนาดีกว่าเกณฑ์ตัวเลข
  • เขียนนิยามไว้ รวมถึงนาฬิกา นิยามที่คลุมเครือคือที่ซ่อนของการบิดเบือน
  • คาดว่าจะเปลี่ยนแปลง เลิกใช้หรือออกแบบตัวชี้วัดใหม่เมื่อไม่ให้ข้อมูลแก่การตัดสินใจอีกต่อไป
  • ทำให้ข่าวร้ายปลอดภัย หากการรายงานอย่างซื่อตรงถูกลงโทษ ข้อมูลจะโกหก

นิยามตัวชี้วัด

ตัวชี้วัดด้านล่างไม่ใช่การวัดบริการหรือการส่งมอบ แต่เป็นการวัดสุขภาพของแนวปฏิบัติด้านตัวชี้วัดเอง และแสดงรูปแบบที่ตารางตัวชี้วัดทุกตารางในหนังสือเล่มนี้ใช้ สามตัวแรกเป็นตัวอย่างมาตรการป้องกันที่ปรากฏตลอดหัวข้อหลัง ๆ

ตัวชี้วัด นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล แนวปฏิบัติ ITIL คู่เทียบแบบคล่องตัว รอบเวลา
ความครอบคลุมของมาตรการป้องกัน สัดส่วนของตัวชี้วัดที่รายงานซึ่งมีมาตรการป้องกันที่ระบุชื่อและติดตามอยู่ ตัวชี้วัดที่มีมาตรการป้องกัน / ตัวชี้วัดที่รายงาน ร้อยละ ทะเบียนตัวชี้วัด (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”) การวัดผลและการรายงาน; การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การทบทวนย้อนหลังของข้อตกลงการทำงาน รายไตรมาส
อัตราการเปิดซ้ำ สัดส่วนของตั๋วหรือรายการงานที่ปิดแล้วถูกเปิดซ้ำภายในช่วงที่กำหนด รายการที่เปิดซ้ำภายใน 14 วัน / รายการที่ปิดในช่วงนั้น ร้อยละ ประวัติสถานะของเครื่องมือ ITSM หรือระบบติดตามประเด็น การจัดการเหตุขัดข้อง; การจัดการปัญหา นิยามของเสร็จสมบูรณ์; ข้อบกพร่องที่หลุดรอด รายเดือน
จำนวนการเปลี่ยนนิยาม จำนวนครั้งที่เปลี่ยนนิยามตัวชี้วัดหรือขั้นตอนสถานะในช่วงหนึ่ง พร้อมเหตุผล จำนวนรายการในบันทึกการเปลี่ยนนิยาม จำนวน บันทึกการเปลี่ยนแปลงของทะเบียนตัวชี้วัด การวัดผลและการรายงาน ข้อตกลงการทำงาน รายไตรมาส
อัตราการใช้ตัวชี้วัด สัดส่วนของตัวชี้วัดที่รายงานซึ่งถูกอ้างถึงในการตัดสินใจระหว่างช่วงนั้น ตัวชี้วัดที่ถูกอ้างในการตัดสินใจที่บันทึกไว้ / ตัวชี้วัดที่รายงาน ร้อยละ บันทึกการตัดสินใจหรือบันทึกการทบทวน การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง ข้อปฏิบัติจากการทบทวนย้อนหลัง รายไตรมาส
ช่องว่างการรับรู้ ผลต่างระหว่างผลแบบสำรวจความพึงพอใจกับระดับบริการที่ได้จากตั๋วสำหรับบริการเดียวกัน อัตราที่ได้จากแบบสำรวจ ลบด้วยอัตราที่ได้จากระบบติดตาม จุดร้อยละ เครื่องมือแบบสำรวจและเครื่องมือ ITSM การจัดการระดับบริการ ข้อมูลป้อนกลับจากการทบทวนร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย รายไตรมาส

อัตราการเปิดซ้ำนับเฉพาะรายการที่ถูกเปิดซ้ำในระเบียนเดียวกัน รายการที่ปิดแล้วถูกยกขึ้นใหม่เป็นตั๋วใหม่จะไม่ปรากฏ ส่วนหนึ่งของประเด็นในหัวข้อถัดไปคือมาตรการป้องกันต้องมีมาตรการป้องกันของตนเอง เช่น การเชื่อมโยงตั๋วที่ซ้ำกับตั๋วต้นฉบับ

ข้อเสนอแนะ

ออกแบบระบบการวัด

1. เริ่มจากคำถาม ไม่ใช่ตัวเลข ก่อนเพิ่มตัวชี้วัด ให้เขียนคำถามที่ตัวชี้วัดตอบและการตัดสินใจที่ตัวชี้วัดให้ข้อมูล "ผู้ใช้ได้รับการแก้ปัญหาตั้งแต่ครั้งแรกหรือไม่" คือคำถาม "ลดเวลาจัดการเฉลี่ย" คือเป้าหมายที่แกล้งเป็นคำถาม ตัวชี้วัดที่ไม่มีการตัดสินใจผูกอยู่เป็นผู้สมัครสำหรับการเลิกใช้

2. เลือกตัวชี้วัดที่ตึงกัน ตัวเลขเดียวเชิญชวนให้ปรับให้เหมาะสมเกินไป จึงเลือกคู่ที่ดึงกันและกัน ได้แก่ลีดไทม์กับอัตราความล้มเหลวของการเปลี่ยนแปลง ความเร็วในการปิดตั๋วกับอัตราการเปิดซ้ำ ความพร้อมใช้งานกับประสบการณ์ที่ผู้ใช้รายงาน คู่ไม่จำเป็นต้องเป็นสูตร แต่ต้องแสดงร่วมกันในหน้าเดียวกัน

3. นิยามนาฬิกาและข้อยกเว้น สำหรับการวัดเวลาทุกตัว ให้เขียนว่านาฬิกาเริ่มที่ใด หยุดที่ใด และหยุดชั่วคราวได้เมื่อใด การบิดเบือนส่วนใหญ่ในข้อมูลบริการอยู่ที่ขอบเขตเหล่านี้ ตั๋วที่ใส่ไว้ใน "รอลูกค้า" หยุดนาฬิการะดับบริการ และการเปลี่ยนแปลงที่บันทึกหลังจากนำไปใช้แล้วหลุดจากลีดไทม์ของการเปลี่ยนแปลง หากมีสถานะหยุดชั่วคราว ให้รายงานว่าใช้บ่อยเพียงใด

4. ใช้การกระจายและเปอร์เซ็นไทล์ ค่าเฉลี่ยของเวลาแก้ไขตั๋วอาจดีขึ้นเพราะตั๋วง่ายไม่กี่ใบถูกปิดเร็ว ขณะที่ตั๋วยากแก่ลง แสดงค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูง (เช่นที่ 85 หรือ 95) และแสดงรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด อายุของรายการงานและตั๋วที่เปิดอยู่นานที่สุดบิดเบือนได้ยากหากไม่ทำงานให้เสร็จจริง (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”)

5. เก็บทะเบียนตัวชี้วัด ทะเบียนสั้น ๆ ระบุตัวชี้วัดแต่ละตัว เจ้าของ นิยาม แหล่งข้อมูล ช่องทางการบิดเบือน มาตรการป้องกัน และวันที่ทบทวนล่าสุด มันน่าเบื่อและเป็นนิสัยเดียวที่ได้ผลที่สุดในหัวข้อนี้ (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”)

เริ่มใช้ตัวชี้วัดอย่างปลอดภัย

6. แสดงให้ทีมเห็นก่อน และแสดงข้อมูลดิบ ทีมที่เห็นตัวเลขก่อนผู้นำพร้อมตั้งคำถามถึงความถูกต้องมากกว่า เริ่มจากรายการเบื้องหลัง ไม่ใช่แผนภูมิ หากข้อมูลทนการสนทนากับผู้ที่สร้างข้อมูลไม่ได้ ก็ทนแดชบอร์ดไม่ได้

7. แยกมุมมองเพื่อการเรียนรู้ออกจากมุมมองเพื่อความรับผิดชอบ มุมมองการทำงานของทีมมีการวัดได้หลายรายการ รวมถึงรายการที่ดูไม่สวย สิ่งที่ส่งถึงผู้นำควรเป็นชุดเล็กที่คงที่ หากผู้นำขอมุมมองการทำงาน ให้คาดว่ามุมมองการทำงานจะเปลี่ยนเพื่อให้ดูดีขึ้น

8. อย่าผูกค่าตอบแทน การลงโทษทางวินัย หรือการจัดอันดับของบุคคลกับตัวชี้วัด ทีมถูกขอให้อธิบายตัวเลขและปรับปรุงได้ เป้าหมายรายบุคคลบนจำนวนตั๋ว สตอรีพอยต์ หรือคอมมิตสอนให้ผู้คนทำให้จำนวนสูงสุด แนวทางตัวชี้วัดผลการดำเนินงานหลักใช้ได้ผลเมื่อเลือกตัวบ่งชี้สำหรับทั้งระบบและทบทวนอย่างสม่ำเสมอ แต่ล้มเหลวเมื่อกลายเป็นบัตรคะแนนรายบุคคล

9. ทำให้การรายงานอย่างซื่อตรงปลอดภัย ความปลอดภัยทางจิตใจคือความเชื่อว่าท่านจะไม่ถูกลงโทษเมื่อพูดถึงความผิดพลาดหรือข้อกังวล การทบทวนเหตุขัดข้องแบบไม่กล่าวโทษเป็นตัวอย่างของสิ่งนี้ในทางปฏิบัติ หากไม่มี จำนวนเหตุขัดข้องจะลดลงด้วยเหตุผลที่ผิด คือผู้คนเลิกรายงาน

รักษาระบบให้ซื่อตรง

10. จัดการทบทวนการบิดเบือน ไตรมาสละครั้ง ถามทีมหนึ่งคำถามเกี่ยวกับตัวชี้วัดที่รายงานแต่ละตัว: "หากเราต้องการให้ตัวเลขนี้ดูดีโดยไม่ช่วยใคร เราจะทำอะไร" เขียนคำตอบไว้ แล้วตรวจว่ามาตรการป้องกันจะจับแต่ละข้อได้หรือไม่ แบบฝึกหัดนี้ถูก ให้ไอเดียที่เป็นประโยชน์ และย้ายการสนทนาจากความระแวงไปสู่การออกแบบ

11. ตรวจนิยามเทียบกับความเป็นจริง สุ่มรายการที่ปิดแล้วจำนวนน้อยและอ่าน แก้ไขได้จริงหรือไม่ ลำดับความสำคัญซื่อตรงหรือไม่ สถานะ "รอลูกค้า" หมายความว่ากำลังรอลูกค้าจริงหรือไม่ การสุ่มสิบห้านาทีมักบอกท่านได้มากกว่าแดชบอร์ดหนึ่งเดือน

12. เลิกใช้ตัวชี้วัด ตัวชี้วัดที่ไม่ถูกอ้างในการตัดสินใจเป็นเวลาสองไตรมาสคือภาระส่วนเกิน ถอดออกและบอกให้ชัด ตัวชี้วัดน้อยแต่เชื่อถือได้ดีกว่าตัวชี้วัดมาก

ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ตารางครอบคลุมตัวชี้วัดในส่วนข้างต้น หัวข้อหลัง ๆ ใช้รูปแบบเดียวกันกับการวัดบริการและการส่งมอบ

ตัวชี้วัด วิธีที่ถูกบิดเบือน ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่
ความครอบคลุมของมาตรการป้องกัน ระบุชื่อมาตรการป้องกันบนกระดาษโดยไม่เคยติดตามจริง ทบทวนทะเบียน: มาตรการป้องกันนับก็ต่อเมื่อค่าล่าสุดปรากฏบนแดชบอร์ดเดียวกัน
อัตราการเปิดซ้ำ ปิดตั๋วแล้วยกตั๋วใหม่แทนการเปิดซ้ำ; ขยายช่วงเวลาจนการเปิดซ้ำตกนอกช่วง อัตราตั๋วซ้ำและตั๋วที่เชื่อมโยง; การเกิดซ้ำของสาเหตุเดียวกันข้ามตั๋ว
จำนวนการเปลี่ยนนิยาม ไม่บันทึกการเปลี่ยนแปลงเพื่อให้จำนวนต่ำ; เปลี่ยนขั้นตอนโดยไม่บอกใคร เทียบแบบจำลองสถานะในเครื่องมือกับทะเบียนในการทบทวนแต่ละครั้ง
อัตราการใช้ตัวชี้วัด อ้างทุกตัวชี้วัดในบันทึกการตัดสินใจเป็นพิธีกรรม ถามว่าอะไรเปลี่ยนเพราะการอ้างนั้น; สุ่มตรวจบันทึก
ช่องว่างการรับรู้ สำรวจเฉพาะผู้ใช้ที่พึงพอใจ; จัดแบบสำรวจให้ตรงช่วงหลังการโต้ตอบที่ดี อัตราการตอบแบบสำรวจและองค์ประกอบของผู้ตอบ; อ่านความคิดเห็นแบบเปิดออกเสียงในการทบทวน

การอ่านค่าที่ดีคือแนวปฏิบัติด้านตัวชี้วัดที่เปลี่ยนแปลงได้ นิยามถูกปรับด้วยเหตุผลที่เขียนไว้ ตัวชี้วัดเข้าและออก และทีมเล่าเรื่องการตัดสินใจที่ตัวเลขเปลี่ยนไปได้

ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย

แนวทาง จุดแข็ง จุดอ่อน
วัดโดยไม่มีเป้าหมาย ลดการบิดเบือน; เชิญชวนการอภิปรายที่ซื่อตรง อาจลื่นไหลเป็นการรายงานที่ไม่มีใครลงมือ
เป้าหมายพร้อมมาตรการป้องกัน ให้ทิศทางและความเร่งด่วน; คู่ช่วยจำกัดการบิดเบือน ต้องดูแลมากขึ้น; มาตรการป้องกันก็ถูกบิดเบือนได้เมื่อเวลาผ่านไป
ตัวชี้วัดรายบุคคล เข้าใจง่าย; ดูเหมือนยุติธรรม ทำให้ข้อมูลเสียหาย; ทำลายการทำงานร่วมกัน
ตัวชี้วัดระดับทีมและบริการ ตรงกับวิธีที่งานเกิดขึ้นจริง ระบุที่มาได้ยากกว่า; ซ่อนความต้องการการสนับสนุนของแต่ละบุคคล
ตัวชี้วัดน้อย เชื่อถือและจดจำได้ง่ายกว่า มีจุดบอด; อาจพลาดปัญหาใหม่
ตัวชี้วัดมาก ครอบคลุมกว้าง ความสนใจกระจาย; แต่ละตัวกำกับดูแลหลวม

คำตอบเชิงบรรยายคือใช้เป้าหมายอย่างประหยัด สำหรับเงื่อนไขที่เข้าใจดีและบิดเบือนยาก เช่น วัตถุประสงค์ระดับบริการที่ผู้ใช้ร้องขอ แม้กระนั้นก็ควรผูกเป้าหมายกับบริการ ไม่ใช่กับการประเมินของบุคคล เป้าหมายไม่ใช่การเอาตัวเลขออกจากการตัดสินใจ แต่คือการรักษาให้ตัวเลขเชื่อมกับความเป็นจริงด้วยการให้ผู้ที่สร้างตัวเลขอยู่ฝ่ายเดียวกับท่าน

คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม

1. ตัวเลขใดบนแดชบอร์ดปัจจุบันที่เราจะถูกล่อใจให้ปรับปรุงโดยไม่ปรับปรุงงานมากที่สุด เริ่มจากตัวชี้วัดที่ผู้คนดูเป็นอันดับแรก แล้วไปที่ตัวที่ผู้นำถามถึง ขอให้บอกวิธีเฉพาะเจาะจง: เราจะทำอะไรกับข้อมูลหากอยู่ภายใต้แรงกดดัน ผู้อำนวยความสะดวกควรบันทึกแต่ละคำตอบโดยไม่ตัดสิน เพราะรายการนั้นจะกลายเป็นช่องทางการบิดเบือนสำหรับทะเบียน ปิดท้ายด้วยการถามว่ามาตรการป้องกันของเราจะจับวิธีใดได้และพลาดวิธีใด

2. นาฬิกาเริ่มและหยุดที่ใดในการวัดเวลาที่สำคัญที่สุดของเรา และใครเป็นผู้ตัดสินใจ ขอให้กลุ่มวาดวงจรชีวิตของตั๋วหรือรายการงานบนไวต์บอร์ดและทำเครื่องหมายแต่ละสถานะ มองหาสถานะที่เวลาหายไปได้ เช่น รอลูกค้าหรือพักไว้ นับว่าแต่ละสถานะใช้บ่อยเพียงใดและโดยใคร การสนทนามักเผยว่าสองทีมใช้คำเดียวกันต่างกัน

3. ครั้งล่าสุดที่ตัวเลขทำให้เราทำสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์คือเมื่อใด เชิญให้เล่าเรื่อง ไม่ใช่กล่าวโทษ ตัวอย่างที่พบบ่อยคือปิดตั๋วก่อนตรวจสอบ แยกการเปลี่ยนแปลงเพื่อเพิ่มจำนวนการติดตั้งใช้งาน หรือจัดหมวดเหตุขัดข้องใหม่เพื่อหลีกเลี่ยงรายงานการละเมิด ผู้อำนวยความสะดวกควรถามว่าบุคคลนั้นพยายามปกป้องอะไร คำตอบมักแสดงแรงจูงใจที่ต้องเปลี่ยน

4. ใครเห็นตัวชี้วัดของเรา และเกิดอะไรขึ้นกับตัวชี้วัดเหล่านั้นที่นั่น ตามรอยตัวชี้วัดแต่ละตัวจากทีมไปสู่ผู้ชม ถามว่ามีฉบับใดใช้เปรียบเทียบทีมหรือบุคคลหรือไม่ ถามว่าทีมจะแสดงอะไรหากผู้ชมต่างออกไป ที่ใดที่ทีมจะเปลี่ยนตัวเลขที่แสดง ที่นั่นมีช่องว่างความไว้วางใจที่ต้องคุยกับผู้ชม

5. มาตรการป้องกันของตัวชี้วัดสำคัญห้าตัวแรกของเราคืออะไร และอยู่ในหน้าเดียวกันหรือไม่ ทำรายการสองคอลัมน์บนกระดาน หากตัวชี้วัดไม่มีมาตรการป้องกัน ให้ตกลงกันเลือกหนึ่งตัวและเจ้าของเพื่อทดลองหนึ่งไตรมาส หากมีมาตรการป้องกันแต่แทบไม่มีใครดู ให้อภิปรายว่าเพราะเหตุใด หลีกเลี่ยงการเลือกมาตรการป้องกันที่เป็นเพียงด้านตรงข้ามของตัวชี้วัด เพราะไม่บอกอะไรใหม่

6. ตัวชี้วัดใดที่เราควรเลิกใช้ในไตรมาสนี้ ขอหลักฐาน: ครั้งล่าสุดที่ใช้ในการตัดสินใจคือเมื่อใด หากไม่มีใครจำได้ ให้เลิกใช้ชั่วคราวเพื่อทดลองและดูว่ามีใครสังเกตหรือไม่ ผู้อำนวยความสะดวกควรถือการเลิกใช้เป็นเหตุการณ์ปกติ ทีมที่ไม่เคยทิ้งตัวชี้วัดจะลงเอยด้วยรายงานที่ไม่มีใครเชื่อถือหรืออ่าน

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ

ทีมส่งมอบพบการบิดเบือนผ่านความเร็ว (velocity) ปริมาณงานที่ทำได้ และจำนวนการติดตั้งใช้งาน ความเร็วโดยเฉพาะเป็นเครื่องมือวางแผนสำหรับทีมเดียว ไม่ใช่การวัดผลิตภาพ และการเปรียบเทียบทีมด้วยความเร็วนำไปสู่การประมาณการที่พองเกินจริง ทีมส่งมอบควรเก็บการวัดการทำงานไว้ใช้เอง เผยแพร่ออกไปเพียงชุดเล็ก และจับคู่การวัดความเร็วแต่ละตัวกับการวัดคุณภาพ (ดูหัวข้อ 2.5 “ตัวชี้วัดการพยากรณ์และการวางแผนการส่งมอบ”)

ทีมบริการและปฏิบัติการ

ทีมบริการพบการบิดเบือนผ่านเวลาแก้ไข การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก และการปฏิบัติตามระดับบริการ สถานะที่หยุดนาฬิกาและช่องลำดับความสำคัญเป็นจุดที่มักเคลื่อนคลาด ทีมปฏิบัติการควรตรวจสอบการเปลี่ยนสถานะอย่างสม่ำเสมอ รายงานการใช้สถานะหยุดชั่วคราว และดูการติดต่อซ้ำและอัตราการเปิดซ้ำควบคู่กับความเร็ว ทีมที่เวรเรียกฉุกเฉินควรระมัดระวังเป็นพิเศษกับการวัดที่ให้รางวัลแก่การไม่ถูกเรียก เพราะลงโทษการแจ้งเตือนที่ซื่อตรง (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”)

ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล

ผู้นำกำหนดแรงจูงใจ มักโดยไม่ตั้งใจ คำถามที่ถามในการทบทวน ("ทำไมตัวนี้เป็นสีแดง") สอนทีมว่าควรซ่อนอะไร ผู้นำควรถามว่าทีมเรียนรู้อะไรจากตัวเลข ไม่นำตารางจัดอันดับเข้าห้อง ปกป้องการรายงานอย่างตรงไปตรงมา และสนับสนุนงบประมาณสำหรับงานปรับปรุงที่ตัวเลขแย่เปิดเผย หน่วยงานกำกับดูแลควรคาดหวังทะเบียนตัวชี้วัดและการทบทวนการบิดเบือนเป็นส่วนหนึ่งของการรายงาน และถือว่าการเปลี่ยนนิยามของตัวชี้วัดอย่างมีกระบวนการเป็นเรื่องปกติ

ลูกค้าและผู้ใช้

ผู้ใช้สัมผัสผลของการบิดเบือนเป็นบริการที่ดูดีบนกระดาษแต่รู้สึกแย่ในทางปฏิบัติ ตั๋วที่ปิดโดยไม่ได้แก้ไข การหยุดให้บริการที่ติดป้ายว่าตามแผน แบบสำรวจที่ไม่เคยถึงมือ ผู้ใช้ยังเป็นมาตรการป้องกันที่ดีที่สุดด้วย ข้อมูลป้อนกลับของผู้ใช้ในรูปแบบสำรวจ เรื่องร้องเรียน และความคิดเห็น ควรอยู่เคียงข้างตัวเลขปฏิบัติการ และควรอ่านทั้งหมด ไม่ใช่ลดเหลือคะแนนเดียว (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว

แผนกไอทีของโรงพยาบาลระดับภูมิภาคแห่งหนึ่งมีเซอร์วิสเดสก์และทีมผลิตภัณฑ์หลายทีมที่สร้างแอปพลิเคชันทางคลินิก ตัวเลขในตัวอย่างนี้เป็นตัวเลขตัวอย่าง

ผู้นำตั้งเป้าหมายให้ปิดเหตุขัดข้องร้อยละ 90 ภายในเวลาที่ตกลงกัน ภายในสองเดือน แดชบอร์ดแสดงร้อยละ 94 หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการบริการพอใจแต่ไม่สบายใจ เพราะบุคลากรทางคลินิกร้องเรียนมากขึ้น ไม่ใช่น้อยลง เธอขอให้ทีมทบทวนการบิดเบือนของตัวชี้วัดนี้

ทีมร่างวงจรชีวิตของตั๋ว พบว่าตั๋วย้ายไปสถานะ "รอลูกค้า" โดยเฉลี่ยครั้งละสองหน และเวลาในสถานะนั้นเพิ่มขึ้น การสุ่มตั๋วที่ปิดแล้ว 30 ใบพบว่า 7 ใบถูกปิดด้วยหมายเหตุ "ผู้ใช้ไม่ตอบ" หลังโทรหาเพียงครั้งเดียว ทีมยังพบว่าอัตราการเปิดซ้ำคงที่เพียงเพราะผู้ใช้ถูกบอกให้ "ยกตั๋วใหม่" เมื่อปัญหากลับมา

ทีมทำสามการเปลี่ยนแปลง ประการแรก แผนภูมิเวลาแก้ไขตอนนี้แสดงค่ามัธยฐาน เปอร์เซ็นไทล์ที่ 90 และตั๋วที่เปิดอยู่นานที่สุด พร้อมสัดส่วนเวลาที่อยู่ในสถานะหยุดชั่วคราว ประการที่สอง แดชบอร์ดเพิ่มอัตราการติดต่อซ้ำ ซึ่งนิยามเป็นสัดส่วนของตั๋วใหม่จากผู้ใช้คนเดียวกันเกี่ยวกับบริการเดียวกันภายใน 14 วัน ประการที่สาม แบบสำรวจสั้นส่งให้ตัวอย่างสุ่มของตั๋วที่ปิดแล้ว และอ่านความคิดเห็นแบบเปิดในการทบทวนประจำเดือน

สามเดือนต่อมา ตัวเลขการปฏิบัติตามหลักลดเหลือร้อยละ 88 ซึ่งรู้สึกเหมือนข่าวร้าย แต่อัตราการติดต่อซ้ำลดลง และความคิดเห็นในแบบสำรวจเกี่ยวกับปัญหาที่ยังไม่แก้ไขพบน้อยลง หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการบอกผู้นำว่าตัวเลขเดิมพองเกินจริงและภาพใหม่ซื่อตรงกว่า และขอให้ผู้นำยอมรับเป้าหมายระดับบริการที่อิงนิยามที่แก้ไขแล้ว การตัดสินใจที่บันทึกไว้ในบันทึกการตัดสินใจคือตั้งเป้าหมายหลังมีข้อมูลอีกหนึ่งไตรมาส แทนที่จะตั้งทันที

มุมมองตามประเภทองค์กร

สตาร์ทอัป ทีมเล็กมีตัวชี้วัดน้อยและความไว้วางใจสูง ซึ่งเป็นประโยชน์ อันตรายคือการนำแดชบอร์ดขนาดใหญ่ระดับองค์กรมาใช้เร็วเกินไป เริ่มด้วยสองหรือสามการวัดที่ผู้ก่อตั้งใช้จริง เขียนนิยามไว้ และกันออกจากการสนทนาเรื่องผลการปฏิบัติงานรายบุคคล

ธุรกิจขนาดเล็ก ทรัพยากรมีน้อย และผู้ดูแลไอทีมักรายงานตรงต่อเจ้าของ เรื่องร้องเรียนจากลูกค้ารายเดียวอาจมีน้ำหนักกว่าแดชบอร์ดใด ๆ เก็บชุดให้เล็ก ให้ความสำคัญกับข้อมูลป้อนกลับโดยตรงจากผู้ใช้ และปฏิบัติต่อรายงานที่ผู้ขายจัดให้ด้วยความระมัดระวัง เพราะผู้ขายมีแรงจูงใจของตนเอง

องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดทำให้ทั้งความต้องการตัวเลขที่เปรียบเทียบได้และแรงกดดันให้บิดเบือนเพิ่มทวีคูณ ใช้ชุดมาตรฐานเล็กที่มีนิยามเป็นลายลักษณ์อักษร แยกมุมมองการทำงานของทีมออกจากการรวมยอด และหลีกเลี่ยงการเปรียบเทียบทีมที่ทำงานกับบริการต่างชนิดกัน ทะเบียนตัวชี้วัดและรอบการทบทวนกลายเป็นสิ่งจำเป็น

ภาครัฐและหน่วยงานสาธารณะ พันธะการรายงานและระดับบริการตามสัญญาอาจทำให้บางเป้าหมายต่อรองไม่ได้ ปฏิบัติต่อสิ่งเหล่านี้เป็นข้อมูลนำเข้าการออกแบบ คือปฏิบัติตาม แสดงมาตรการป้องกันเคียงข้าง และรายงานนิยามที่ใช้ ความรับผิดชอบต่อสาธารณะเพิ่มต้นทุนของการปกปิดข่าวร้าย จึงควรสร้างช่องทางภายในที่ปลอดภัยและเปิดเผยเรื่องนิยามที่แก้ไข (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)

กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO

ต้นทุนของการนำหัวข้อนี้ไปใช้ส่วนใหญ่คือเวลา ไม่กี่ชั่วโมงเพื่อเขียนนิยามและทะเบียน การทบทวนการบิดเบือนรายไตรมาสแบบสั้น และการสุ่มตรวจรายการที่ปิดแล้วเป็นครั้งคราว ต้นทุนเครื่องมือน้อย ต้นทุนที่ใหญ่กว่าคือความสนใจของผู้นำ เพราะวินัยนี้ใช้ได้ผลก็ต่อเมื่อผู้ที่อ่านตัวเลขปฏิบัติอย่างสม่ำเสมอ

ผลตอบแทนมาจากความสูญเปล่าที่หลีกเลี่ยงได้และการตัดสินใจที่ดีขึ้น การตัดสินใจที่ทำบนข้อมูลที่ถูกบิดเบือนอาจนำการลงทุนไปสู่ปัญหาที่ผิด เช่น เพิ่มคนเซอร์วิสเดสก์เพื่อปิดตั๋วให้เร็วขึ้น ทั้งที่ปัญหาจริงคือการติดต่อซ้ำจากข้อบกพร่อง การบิดเบือนยังกัดกร่อนความไว้วางใจระหว่างทีมกับผู้ที่พึ่งพาทีม ซึ่งซ่อมแซมยาก ให้อธิบายประโยชน์เป็นแบบแผน ไม่ใช่ด้วยร้อยละที่ประดิษฐ์ขึ้น คือการกลับคำตัดสินใจน้อยลง เรื่องที่ไม่คาดคิดในการตรวจสอบน้อยลง และความสอดคล้องที่ดีขึ้นระหว่างตัวเลขปฏิบัติการกับประสบการณ์ของผู้ใช้ หากต้องการตัวเลขสำหรับกรณีทางธุรกิจ ให้วัดเส้นฐานของท่านเอง เช่น ช่องว่างการรับรู้และอัตราการติดต่อซ้ำ ก่อนและหลังการเปลี่ยนแปลง

รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง

  • เป้าหมายที่ไม่มีมาตรการป้องกัน เป้าหมายโดดเดี่ยวถูกทำให้ถึงได้ด้วยทางใดก็ได้ที่มี เพิ่มการวัดที่จับคู่ก่อนประกาศเป้าหมาย
  • ตารางจัดอันดับของบุคคลหรือทีม เชิญชวนการบิดเบือนและลดการช่วยเหลือกันระหว่างทีม แสดงแนวโน้มของแต่ละทีมเองพร้อมบริบท
  • ตัวชี้วัดเป็นการลงโทษ ตัวเลขสีแดงที่นำมาซึ่งการกล่าวโทษจะกลายเป็นสีเขียวด้วยการปกปิด ถามว่าทีมต้องการอะไรแทน
  • ค่าเฉลี่ยของข้อมูลเบ้ ซ่อนหางที่ผู้ใช้เดือดร้อน ใช้เปอร์เซ็นไทล์และอายุของรายการที่เก่าที่สุด
  • เปลี่ยนนิยามอย่างเงียบ ๆ เส้นแนวโน้มไร้ความหมาย บันทึกทุกการเปลี่ยนแปลงพร้อมเหตุผลและทำเครื่องหมายบนแผนภูมิ
  • ปฏิบัติต่อมาตรการป้องกันเป็นเป้าหมายใหม่ มาตรการป้องกันก็จะถูกบิดเบือน ทบทวนทั้งสองร่วมกันและหมุนเวียนมาตรการป้องกันเมื่อสูญเสียพลัง
  • ตัวชี้วัดเพื่อความสวยงาม จำนวนที่มีแต่เพิ่ม เช่น ตั๋วที่จัดการหรือคอมมิตที่ทำ ไม่บอกอะไรเกี่ยวกับผลลัพธ์ เลือกการวัดที่ลดได้เช่นเดียวกับเพิ่มได้
  • เพิกเฉยต่อหลักฐานเชิงคุณภาพ ตัวเลขอย่างเดียวไม่อาจแสดงว่าตั๋วที่ปิดแล้วรู้สึกว่ายังไม่ได้แก้ไข อ่านความคิดเห็น

แบบจำลองวุฒิภาวะ

มิติ 1 เริ่มต้น 2 พัฒนา 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน 4 บริหารจัดการ 5 ประสานจัดการ
นิยามและนาฬิกา ไม่เป็นทางการ; แต่ละคนนับต่างกัน เขียนไว้สำหรับบางตัวชี้วัด มีนิยามที่เขียนไว้หนึ่งฉบับต่อตัวชี้วัด พร้อมนาฬิกาและข้อยกเว้น ทบทวนนิยามและบันทึกการเปลี่ยนแปลงพร้อมเหตุผล นิยามสอดคล้องกันข้ามทีมและผู้จัดหา และปรับเมื่อไม่ให้ข้อมูลแก่การตัดสินใจอีกต่อไป
มาตรการป้องกัน ไม่มี ระบุชื่อสำหรับบางตัวชี้วัด ตัวชี้วัดที่รายงานทุกตัวมีมาตรการป้องกันในหน้าเดียวกัน ทบทวนมาตรการป้องกันเรื่องการบิดเบือนทุกไตรมาส มาตรการป้องกันหมุนเวียนและร่วมออกแบบกับผู้ถูกวัด
การใช้และความปลอดภัย ใช้ตัวเลขเพื่อกำหนดผู้ถูกกล่าวโทษ ทีมเห็นตัวเลขของตนเอง ทีมเห็นข้อมูลก่อน; ไม่มีการจัดอันดับบุคคล ผู้นำถามคำถามเพื่อการเรียนรู้; การรายงานปลอดภัย ลูกค้าและผู้จัดหามีมุมมองต่อตัวเลขที่ตรงไปตรงมาร่วมกัน

รายการตรวจสอบ

  • ตัวชี้วัดที่รายงานทุกตัวมีคำถามที่เขียนไว้และการตัดสินใจที่ตัวชี้วัดนั้นให้ข้อมูล
  • การวัดเวลาทุกตัวมีกฎการเริ่ม หยุด และหยุดชั่วคราวที่เขียนไว้
  • ตัวชี้วัดที่รายงานทุกตัวมีมาตรการป้องกันที่ระบุชื่อแสดงเคียงข้าง
  • การวัดเวลาแสดงเปอร์เซ็นไทล์และอายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด
  • มีทะเบียนตัวชี้วัดที่ระบุเจ้าของ นิยาม ช่องทางการบิดเบือน มาตรการป้องกัน และวันทบทวน
  • ทีมเห็นข้อมูลของตนก่อนผู้นำ
  • ไม่ผูกการจัดอันดับ ค่าตอบแทน หรือการลงโทษทางวินัยของบุคคลกับตัวชี้วัดใด
  • มีการทบทวนการบิดเบือนรายไตรมาสอยู่ในปฏิทิน
  • อ่านตัวอย่างสุ่มของรายการที่ปิดแล้วเพื่อตรวจความซื่อตรงทุกไตรมาส
  • มีตัวชี้วัดอย่างน้อยหนึ่งตัวที่เลิกใช้หรือออกแบบใหม่ในปีที่ผ่านมา

พรอมต์ AI

ทบทวนการบิดเบือนของตัวชี้วัด

ฉันเป็นผู้นำ [ชื่อทีม] ซึ่งดูแล [ประเภทของบริการหรืองานส่งมอบ] เรารายงาน
ตัวชี้วัดนี้: [ชื่อตัวชี้วัด] นิยามคือ [นิยามรวมถึงจุดที่นาฬิกาเริ่มและหยุด]
[ผู้ชม] ใช้ตัวชี้วัดนี้เพื่อ [การตัดสินใจหรือเป้าหมาย] ข้อมูลของเรามาจาก
[เครื่องมือ]

ระบุวิธีที่เป็นไปได้จริงที่ตัวชี้วัดนี้อาจถูกทำให้ดูดีขึ้นโดยไม่ปรับปรุง
บริการสำหรับผู้ใช้ สำหรับแต่ละวิธี ให้เสนอมาตรการป้องกันที่เป็นตัวชี้วัดหรือ
แนวปฏิบัติที่จะเปิดเผยวิธีนั้น และบอกว่าช่องทางการบิดเบือนของมาตรการป้องกัน
นั้นเองจะเป็นอะไร ห้ามประดิษฐ์ค่าเกณฑ์เปรียบเทียบ ระบุข้อสมมติของคุณและ
สิ่งที่คุณไม่สามารถกำหนดได้จากสิ่งที่ฉันให้

ร่างรายการทะเบียนตัวชี้วัด

ร่างรายการทะเบียนตัวชี้วัดสำหรับ [ชื่อตัวชี้วัด] ของ [ชื่อทีม] ช่องข้อมูล:
คำถามที่ตัวชี้วัดตอบ การตัดสินใจที่ตัวชี้วัดให้ข้อมูล นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล
บทบาทเจ้าของ รอบการทบทวน ช่องทางการบิดเบือน มาตรการป้องกัน และวิธีที่ผู้ใช้
หรือลูกค้าจะสังเกตเห็นหากตัวชี้วัดผิด ใช้เฉพาะคำอธิบายนี้เป็นฐานของรายการ:
[อธิบายตัวชี้วัดและกระบวนการปัจจุบัน] ทำเครื่องหมายทุกช่องที่คุณต้องสมมติ
และระบุคำถามที่ฉันควรตอบเพื่อทำให้รายการสมบูรณ์

ตรวจสอบตัวอย่างสุ่มของตั๋วที่ปิดแล้ว

นี่คือตั๋วที่ปิดแล้วจำนวน [จำนวน] ใบจาก [บริการ] พร้อมช่องข้อมูล [รายการช่อง
ข้อมูล] และบันทึกการแก้ไขที่วางไว้ด้านล่าง ทบทวนแต่ละใบเพื่อหาสัญญาณว่าตั๋ว
ถูกปิดโดยที่ปัญหายังไม่ได้แก้ไข มีการใช้สถานะหยุดชั่วคราวเพื่อหยุดนาฬิกา หรือ
ลำดับความสำคัญหรือหมวดหมู่ดูเหมือนถูกปรับ รายงานแบบแผน ไม่ใช่รายบุคคล ห้ามเดา
สาเหตุที่ข้อความไม่สนับสนุน บอกฉันว่าคุณตัดสินอะไรจากข้อมูลไม่ได้ และช่อง
ข้อมูลเพิ่มเติมใดจะช่วยได้

[วางตั๋วโดยนำข้อมูลส่วนบุคคลออกแล้ว]

วางแผนการเริ่มใช้ตัวชี้วัดอย่างปลอดภัย

เราวางแผนจะเริ่มใช้ [ตัวชี้วัด] กับ [ผู้ชม] บริบทปัจจุบัน: [ขนาดทีม วัฒนธรรม
ประสบการณ์ก่อนหน้ากับตัวชี้วัด] เสนอแผนการเริ่มใช้ที่ครอบคลุมว่าใครเห็นข้อมูล
ก่อน เราจะอธิบายจุดประสงค์อย่างไร เราจะไม่ใช้ข้อมูลเพื่ออะไร เราจะแสดง
มาตรการป้องกันใดควบคู่ และเมื่อใดเราจะทบทวนว่าได้ผลหรือไม่ ชี้ความเสี่ยง
เรื่องการบิดเบือนหรือความกลัว และเสนอวิธีลดความเสี่ยงนั้น ระบุข้อสมมติของคุณ
และห้ามประดิษฐ์สถิติ

ทักษะ AI

  • ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อค้นหาหัวข้อและมาตรการป้องกันที่จับคู่สำหรับตัวชี้วัดที่ท่านกำลังจะเริ่มใช้
  • ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าหัวข้อตัวชี้วัดใหม่มีช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกันครบถ้วน

ข้อสรุปสำคัญ

  • การวัดที่กลายเป็นเป้าหมายจะเลิกอธิบายงาน จึงควรใช้ตัวเลขเพื่อตั้งคำถาม
  • การบิดเบือนเป็นปฏิกิริยาปกติต่อแรงกดดันและความกลัว และลดลงได้ด้วยการเปลี่ยนเงื่อนไข ไม่ใช่การควบคุม
  • ตัวชี้วัดทุกตัวต้องมีนิยามที่เขียนไว้พร้อมนาฬิกา และมาตรการป้องกันที่แสดงเคียงข้าง
  • เลือกเปอร์เซ็นไทล์และอายุของรายการที่เก่าที่สุดมากกว่าค่าเฉลี่ย
  • อธิบายทีมและบริการ ไม่จัดอันดับบุคคล และให้ทีมเห็นข้อมูลของตนก่อน
  • ทบทวนการบิดเบือนทุกไตรมาสและเลิกใช้ตัวชี้วัดที่ไม่ให้ข้อมูลแก่การตัดสินใจอีกต่อไป

เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม

  1. Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
  2. Strathern, M., "'Improving ratings': audit in the British University system," European Review, 5(3), 1997.
  3. Campbell, D. T., "Assessing the impact of planned social change," Evaluation and Program Planning, 2(1), 1979.
  4. Kerr, S., "On the folly of rewarding A, while hoping for B," Academy of Management Journal, 18(4), 1975.
  5. Choi, J., Hecht, G. W., and Tayler, W. B., "Lost in translation: The effects of incentive compensation on strategy surrogation," The Accounting Review, 87(4), 2012.
  6. Muller, J. Z., The Tyranny of Metrics, Princeton University Press, 2018.
  7. Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
  8. Wikipedia, Goodhart's law.
  9. Wikipedia, Campbell's law.
  10. Wikipedia, Cobra effect.
  11. Wikipedia, Perverse incentive.
  12. Wikipedia, Surrogation.
  13. Wikipedia, ITIL.
  14. Wikipedia, Key performance indicator.
  15. Wikipedia, Psychological safety.
  16. Wikipedia, Velocity (software development).

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.