ผลลัพธ์สำคัญกว่าผลผลิต: การเลือกสิ่งที่จะวัด
ตัวชี้วัดบริการหรือการส่งมอบที่ดีอธิบายการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของลูกค้าหรือสุขภาพของบริการ ดังนั้นจงเลือกการวัดโดยถามว่าอะไรเปลี่ยนไปสำหรับใครสักคน และถือว่าจำนวนกิจกรรมและผลผลิตเป็นเพียงหลักฐานสนับสนุนอย่างมาก
ภาพรวมและแรงจูงใจ
แดชบอร์ดส่วนใหญ่เริ่มจากสิ่งที่นับง่าย ได้แก่ตั๋วที่ปิด การเปลี่ยนแปลงที่ติดตั้งใช้งาน เรื่องราวที่เสร็จ และสายที่รับ ทั้งหมดมีการประทับเวลาอยู่ในเครื่องมืออยู่แล้วและอยู่ในการควบคุมของทีม แต่ไม่มีอันใดบอกว่ามีใครได้รับประโยชน์ดีขึ้นหรือไม่
สี่คำช่วยให้เข้าใจตรงกัน กิจกรรม (activity) คือความพยายามที่ใช้ไป เช่น ชั่วโมงที่ทำงาน การประชุมที่จัด สายที่โทร ผลผลิต (output) คือสิ่งที่งานผลิตได้ เช่น รุ่นที่ปล่อย ตั๋วที่แก้ไข บทความที่เผยแพร่ ผลลัพธ์ (outcome) คือการเปลี่ยนแปลงที่ผลผลิตนั้นทำให้เกิดขึ้นกับใครสักคน เช่น ลูกค้าทำงานเสร็จในเวลาครึ่งหนึ่ง คลินิกเปิดตรงเวลา ปัญหาที่เกิดซ้ำหยุดเกิดซ้ำ ผลกระทบ (impact) คือผลระยะยาวต่อเป้าหมายขององค์กร เช่น ลูกค้าที่รักษาไว้ได้ หรือต้นทุนการให้บริการที่ต่ำลง ใน ITIL 4 (ฉบับปี 2019 ของกรอบการทำงานที่ AXELOS เผยแพร่ ปัจจุบัน PeopleCert เป็นเจ้าของ) ผลผลิตคือสิ่งที่ส่งมอบได้ทั้งที่จับต้องได้และจับต้องไม่ได้ของกิจกรรม และผลลัพธ์คือผลที่ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้รับซึ่งเกิดจากผลผลิตหนึ่งอย่างหรือมากกว่า
ITIL เพิ่มแนวคิดที่สองซึ่งใช้เป็นเกณฑ์ทดสอบตัวชี้วัดใดก็ได้ คือคุณค่าถูกสร้างร่วมโดยผู้ให้บริการและผู้บริโภคบริการ ไม่ได้ถูกส่งมอบจากฝ่ายหนึ่งไปยังอีกฝ่าย สิ่งนี้ตามแนวคิดเบื้องหลังตรรกะที่บริการเป็นหลัก ซึ่งเป็นมุมมองทางการตลาดว่าคุณค่าเกิดขึ้นในการใช้งาน เมื่อลูกค้านำความสามารถของผู้ให้บริการไปใช้กับเป้าหมายของตน ตัวชี้วัดที่วัดจากฝั่งผู้ให้บริการทั้งหมดไม่อาจพิสูจน์คุณค่า ทีมอาจปิดทุกตั๋วและปล่อยทุกรุ่นตรงเวลาโดยที่ผู้ใช้เห็นว่างานของตนไม่ง่ายขึ้น
มุมมองแบบคล่องตัวไปถึงจุดเดียวกันด้วยเส้นทางต่างออกไป หลักการเบื้องหลังแถลงการณ์การพัฒนาซอฟต์แวร์แบบคล่องตัวกล่าวว่าซอฟต์แวร์ที่ใช้งานได้คือมาตรวัดความก้าวหน้าหลัก และความเรียบง่าย ซึ่งเป็นศิลปะของการเพิ่มปริมาณงานที่ไม่ต้องทำให้มากที่สุด เป็นสิ่งจำเป็น ทั้งสองไม่ให้รางวัลแก่กองผลผลิตที่ใหญ่ขึ้น ทั้งสองชี้ไปที่การส่งมอบสิ่งที่ใช้งานได้สำหรับผู้ใช้ และไม่สร้างสิ่งที่ไม่มีใครต้องการ
ตัวชี้วัดผลผลิตและกิจกรรมไม่ได้ผิด ตัวชี้วัดเหล่านี้ใช้จัดการการไหลของงาน กำลังการผลิต และต้นทุน และหัวข้อหลัง ๆ ใช้อย่างมาก (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”) ข้อผิดพลาดคือการปล่อยให้ตัวชี้วัดเหล่านี้แทนที่คุณค่า ตัวชี้วัดเพื่อความสวยงามคือตัวเลขที่รายงานง่ายและแทบจะเพิ่มขึ้นเสมอ เช่น ผู้ใช้ที่ลงทะเบียนทั้งหมด ตั๋วที่จัดการสะสม ฟีเจอร์ที่ส่งมอบจนถึงปัจจุบัน ตัวเลขเหล่านี้ทำให้ทีมดูยุ่งและไม่บอกใครว่าควรทำอะไรต่อ เกณฑ์ทดสอบคือ ตัวเลขนี้เพิ่มขึ้นได้หรือไม่ในขณะที่สถานการณ์ของลูกค้าแย่ลง
ตัวชี้วัดผลลัพธ์ยากกว่า เคลื่อนที่ช้า ขึ้นกับปัจจัยนอกการควบคุมของทีม และมีสัญญาณรบกวน การเปลี่ยนแปลงขั้นตอนรีเซ็ตรหัสผ่านอาจใช้เวลาหลายสัปดาห์กว่าจะปรากฏในปริมาณการติดต่อ ซึ่งแคมเปญการตลาดก็มีผลเช่นกัน คำตอบคือเลือกผลลัพธ์อย่างระมัดระวัง จับคู่กับการวัดผลผลิตที่ทีมใช้บังคับทิศทางในแต่ละวัน และซื่อตรงว่าการเคลื่อนไหวนั้นทีมอ้างได้มากเพียงใด
ตัวชี้วัดนำ (leading indicator) คือการวัดที่เคลื่อนก่อนผลที่ท่านใส่ใจและสามารถมีอิทธิพลได้แต่เนิ่น ๆ เช่น สัดส่วนของบริการใหม่ที่มีคู่มือปฏิบัติการสนับสนุนที่ผ่านการทดสอบ ตัวชี้วัดตาม (lagging indicator) รายงานผลหลังเหตุการณ์ เช่น จำนวนเหตุขัดข้องรุนแรงหรือการสูญเสียลูกค้า นักเศรษฐศาสตร์ใช้การจับคู่เดียวกัน โดยจัดตัวชี้วัดทางเศรษฐกิจเป็นแบบนำ พร้อม หรือตาม ทีมต้องการทั้งสองแบบ ตัวชี้วัดตามบอกว่าท่านถูกหรือไม่ และตัวชี้วัดนำให้สิ่งที่ลงมือทำได้ขณะที่ยังมีเวลา ตัวชี้วัดนำเป็นเพียงสมมติฐานจนกว่าท่านจะตรวจสอบหลายช่วงเวลาว่ามันเคลื่อนก่อนผลลัพธ์จริง
การวัดผลลัพธ์เป็นวิธีแก้บางส่วนของการบิดเบือน (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”) การวัดที่ใกล้ประสบการณ์ของลูกค้าปรับปรุงได้ยากหากไม่ช่วยลูกค้า และระยะห่างจากผลลัพธ์คือที่อยู่ของการบิดเบือน กรอบการทำงานที่ช่วยในการเลือกครอบคลุมแยกต่างหาก (ดูหัวข้อ 1.7 “กรอบการวัดผล”)
หลักการสำคัญ
- เริ่มจากผลลัพธ์แล้วทำย้อนกลับ ระบุการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการสำหรับลูกค้า บริการ หรือองค์กร แล้วถามว่าหลักฐานใดจะแสดงสิ่งนั้น แล้วถามว่าสัญญาณนำใดจะปรากฏเร็วกว่า
- คุณค่าถูกสร้างร่วม ดังนั้นต้องรวมฝั่งผู้บริโภค ทุกชุดควรมีการวัดอย่างน้อยหนึ่งรายการที่มาจากผู้ใช้บริการ ได้แก่ความสำเร็จ ความพยายาม หรือประสบการณ์ของพวกเขา ไม่ใช่เฉพาะบันทึกของผู้ให้บริการ
- ทำให้ห่วงโซ่มองเห็นได้ แสดงกิจกรรม ผลผลิต ผลลัพธ์ และผลกระทบเป็นห่วงโซ่ ทีมบังคับทิศทางด้วยผลผลิตและตัวชี้วัดนำ และตัดสินตนเองด้วยผลลัพธ์
- จับคู่ ไม่ใช่แทนที่ การวัดผลลัพธ์อธิบายว่าเหตุใดการวัดผลผลิตจึงสำคัญ และการวัดผลผลิตอธิบายว่าควรทำอะไรกับการวัดผลลัพธ์ ไม่มีอย่างใดทำงานได้โดยลำพัง
- เลือกการวัดที่ลดได้เช่นเดียวกับเพิ่มได้ ตัวเลขที่มีแต่เพิ่มคือการนับ ไม่ใช่สัญญาณ
- ปฏิบัติต่อตัวชี้วัดนำเป็นสมมติฐาน ตรวจสอบว่าทำนายผลลัพธ์ได้ และเลิกใช้เมื่อไม่ได้
- ซื่อตรงเรื่องการระบุที่มา ผลลัพธ์มีหลายสาเหตุ บอกว่าทีมมีอิทธิพลต่ออะไรและเพียงสังเกตอะไร
นิยามตัวชี้วัด
ห้าตัวชี้วัดด้านล่างเลือกมาเพื่อเคลื่อนชุดการวัดไปสู่ผลลัพธ์ เป็นตัวอย่างของรูปแบบที่ควรใช้ และหัวข้อหลัง ๆ นิยามการวัดบริการและการส่งมอบที่มาเติมเต็ม เกณฑ์ตัวอย่างในหัวข้อนี้ไม่ใช่ค่าเกณฑ์เปรียบเทียบ
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | รอบเวลา |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ความครอบคลุมของผลลัพธ์ | สัดส่วนของตัวชี้วัดที่รายงานซึ่งเชื่อมในทะเบียนตัวชี้วัดกับผลลัพธ์ที่เขียนไว้สำหรับลูกค้าหรือบริการที่ระบุชื่อ | ตัวชี้วัดที่มีการเชื่อมกับผลลัพธ์ที่เขียนไว้ / ตัวชี้วัดที่รายงานในช่วงนั้น นับเฉพาะตัวชี้วัดที่แสดงในรายงานประจำ ไม่รวมการวัดในมุมมองการทำงานที่ทีมเดียวเก็บไว้ | ร้อยละ | ทะเบียนตัวชี้วัด (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”) | การวัดผลและการรายงาน; การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | เป้าหมายผลิตภัณฑ์และเป้าหมายการส่งมอบ | รายไตรมาส |
| อัตราการนำฟีเจอร์ไปใช้ | สัดส่วนของผู้ใช้ที่มีสิทธิ์ซึ่งใช้ความสามารถใหม่หรือที่เปลี่ยนแปลงภายในช่วงที่กำหนดหลังการปล่อยรุ่น | ผู้ใช้ที่มีสิทธิ์ที่แตกต่างกันซึ่งใช้ความสามารถภายใน 30 วันหลังปล่อยรุ่น / ผู้ใช้ที่มีสิทธิ์ที่แตกต่างกันในช่วงนั้น นาฬิกาเริ่มเมื่อเปิดให้ใช้ทั่วไป ไม่รวมบัญชีทดสอบภายในและผู้ใช้ที่เข้าถึงความสามารถไม่ได้ | ร้อยละ | การวิเคราะห์ผลิตภัณฑ์ บันทึกการใช้งานแคตตาล็อกบริการ | การออกแบบบริการ; การจัดการการปล่อยรุ่น | ข้อมูลป้อนกลับจากการทบทวนร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย; การวัดผลลัพธ์ของผลิตภัณฑ์ | รายเดือนเป็นเวลา 3 เดือนหลังการปล่อยรุ่น จากนั้นรายไตรมาส |
| อัตราการติดต่อซ้ำ | สัดส่วนของการติดต่อจากผู้ใช้เกี่ยวกับบริการเดียวกันภายในช่วงที่กำหนดหลังจากปิดการติดต่อครั้งก่อน | การติดต่อใหม่จากผู้ใช้คนเดียวกันเกี่ยวกับบริการเดียวกันภายใน 14 วันหลังการติดต่อที่ปิดแล้ว / การติดต่อที่ปิดในช่วงนั้น นาฬิกาเริ่มเมื่อปิด ไม่รวมการติดต่อที่เปิดเป็นการติดตามผลตามแผน | ร้อยละ | ประวัติการติดต่อและตั๋วของเครื่องมือ ITSM | เซอร์วิสเดสก์; การจัดการเหตุขัดข้อง | ข้อบกพร่องที่หลุดรอด; นิยามของเสร็จสมบูรณ์ | รายเดือน |
| อัตราการตรวจสอบความถูกต้องของตัวชี้วัดนำ | สัดส่วนของตัวชี้วัดนำที่ใช้อยู่ซึ่งการเคลื่อนไหวเกิดก่อนการเคลื่อนไหวของตัวชี้วัดตามที่เชื่อมกันในช่วงทบทวน | ตัวชี้วัดนำที่ยืนยันแล้วว่านำหน้าตัวชี้วัดตาม / ตัวชี้วัดนำที่ใช้อยู่ ทีมตัดสินในการทบทวนที่บันทึกไว้ จากข้อมูลอย่างน้อยสี่ช่วง ไม่รวมตัวชี้วัดที่มีน้อยกว่าสี่ช่วง | ร้อยละ | ทะเบียนตัวชี้วัดและประวัติแนวโน้ม | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | ข้อปฏิบัติจากการทบทวนย้อนหลังเกี่ยวกับการทดลอง | ปีละสองครั้ง |
| อัตราการทบทวนผลประโยชน์ที่เสร็จสิ้น | สัดส่วนของการเปลี่ยนแปลงหรือการปรับปรุงที่ได้รับเงินทุนซึ่งผลลัพธ์ที่ตั้งใจได้รับการทบทวนเทียบกับการวัดของตนหลังเวลาหน่วงที่ตกลงกัน | การเปลี่ยนแปลงที่ทบทวนผลลัพธ์เสร็จภายใน 90 วันหลังวันทบทวนที่วางแผน / การเปลี่ยนแปลงที่วันทบทวนตกในช่วงนั้น ไม่รวมการเปลี่ยนแปลงที่ถอนก่อนปล่อยรุ่น | ร้อยละ | ระเบียนการเปลี่ยนแปลง ทะเบียนการปรับปรุง บันทึกการทบทวน | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง; การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง | การทบทวนร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย; การทบทวนส่วนเพิ่มของผลิตภัณฑ์ | รายไตรมาส |
ความครอบคลุมของผลลัพธ์และอัตราการทบทวนผลประโยชน์ที่เสร็จสิ้นวัดแนวปฏิบัติการวัดผลและทำให้ครบถ้วนได้ง่ายด้วยเอกสาร อัตราการนำฟีเจอร์ไปใช้และอัตราการติดต่อซ้ำอยู่ใกล้ลูกค้ากว่าและมีแนวโน้มเปลี่ยนการตัดสินใจได้มากที่สุด
ข้อเสนอแนะ
เริ่มจากผลลัพธ์
1. เขียนผลลัพธ์เป็นประโยคเกี่ยวกับบุคคลหรือบริการ "พนักงานรีเซ็ตรหัสผ่านของตนเองได้โดยไม่ต้องโทรหาเซอร์วิสเดสก์" คือผลลัพธ์ "ติดตั้งใช้งานพอร์ทัลระบุตัวตนใหม่" คือผลผลิต วางประโยคไว้ด้านบนของรายการตัวชี้วัดในทะเบียน แล้วจึงเลือกการวัด หากเขียนประโยคไม่ได้ แสดงว่ายังไม่พร้อมเลือกตัวเลข
2. วาดห่วงโซ่จากกิจกรรมสู่ผลกระทบ สำหรับแต่ละเป้าหมาย ให้ร่างสี่กล่อง ได้แก่ สิ่งที่ทีมทำ สิ่งที่ผลิต สิ่งที่เปลี่ยนสำหรับผู้ใช้ และสิ่งที่นั้นเปลี่ยนสำหรับองค์กร วางตัวชี้วัดที่เป็นตัวเลือกแต่ละตัวลงในกล่อง ชุดที่เต็มทางซ้ายและว่างทางขวาคือสัญญาณให้มองหาหลักฐานผลลัพธ์
3. ใช้การทดสอบการสร้างคุณค่าร่วมกับตัวชี้วัดทุกตัว ถามว่า: นี่แสดงมุมมองคุณค่าของใคร และมุมมองของผู้บริโภคปรากฏที่ใดในชุดหรือไม่ ในแง่ ITIL ความสัมพันธ์ของบริการมีผู้ให้บริการและผู้บริโภค และคุณค่าเกิดขึ้นจริงในการใช้ของผู้บริโภค การวัดเวลาตอบสนองจากนาฬิกาของผู้ให้บริการต้องมีคู่จากฝั่งผู้บริโภค เช่น ผู้ใช้ทำงานต่อได้หรือไม่ (ดูหัวข้อ 6.2 “ข้อตกลงระดับประสบการณ์”)
4. ขอการตัดสินใจ ไม่ใช่รายงาน สำหรับตัวชี้วัดที่เป็นตัวเลือกแต่ละตัว ให้เขียนการตัดสินใจที่ใครสักคนจะทำหากตัวชี้วัดนั้นเคลื่อนไหว เลิกใช้การวัดใดก็ตามที่ไม่มีการตัดสินใจผูกอยู่ นี่คือตัวกรองที่เร็วที่สุดต่อตัวชี้วัดเพื่อความสวยงาม และป้องกันไม่ให้แดชบอร์ดโตโดยปริยาย
จับคู่ผลผลิตกับผลลัพธ์
5. เลือกการวัดผลลัพธ์หนึ่งรายการต่อการวัดผลผลิตสำคัญแต่ละรายการ หากรายงานการติดตั้งใช้งาน ให้จับคู่กับการวัดว่าการติดตั้งใช้งานเปลี่ยนอะไรสำหรับบริการ เช่น ความล้มเหลวของการเปลี่ยนแปลงหรือเหตุขัดข้องที่ผู้ใช้เห็น (ดูหัวข้อ 2.8 “ตัวชี้วัด DORA”) หากรายงานตั๋วที่แก้ไข ให้จับคู่กับการติดต่อซ้ำ คู่ควรอยู่ในหน้าเดียวกัน ทีมที่เห็นแต่ผลผลิตจะปรับให้เหมาะสมกับผลผลิต
6. เลือกการวัดผลลัพธ์ที่ทีมมีอิทธิพลได้ และระบุรายการที่ทีมเพียงสังเกต ทีมมีอิทธิพลต่อการติดต่อซ้ำของบริการตนเองและการนำฟีเจอร์ของตนไปใช้ แต่ทำได้เพียงสังเกตรายได้ของบริษัท ทั้งสองอย่างอยู่ในภาพได้ แต่เป้าหมายและงานปรับปรุงผูกกับการวัดที่มีอิทธิพลได้ การระบุความแตกต่างป้องกันการถูกกล่าวโทษสำหรับการเคลื่อนไหวที่ทีมไม่อาจเป็นต้นเหตุ
7. ใช้ตัวแทนอย่างเปิดเผย ผลลัพธ์จำนวนมากวัดโดยตรงไม่ได้ เลือกตัวแทน บอกว่าเป็นตัวแทน และบอกว่ามันพลาดอะไร อัตราการติดต่อซ้ำเป็นตัวแทนของ "ปัญหาได้รับการแก้ไขจริง" และแบบสำรวจสั้นหรือการอ่านความคิดเห็นแบบเปิดตรวจสอบได้ว่ายังบอกความจริงอยู่ (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)
สร้างคู่ตัวชี้วัดนำและตัวชี้วัดตาม
8. จับคู่ตัวชี้วัดตามแต่ละตัวกับตัวชี้วัดนำอย่างน้อยหนึ่งตัวที่ลงมือทำได้ เหตุขัดข้องรุนแรงเป็นตัวชี้วัดตาม และสัดส่วนของบริการที่มีคู่มือการกู้คืนที่ทดสอบแล้วอาจนำหน้า ตัวชี้วัดนำให้ทีมมีสิ่งที่ต้องทำในเดือนนี้ เลือกตัวชี้วัดนำที่ท่านเชื่อด้วยเหตุผลที่เขียนได้ แล้วทดสอบความเชื่อนั้น
9. ตรวจสอบตัวชี้วัดนำด้วยการมองย้อนหลัง ปีละสองครั้ง พล็อตตัวชี้วัดนำแต่ละตัวเทียบกับคู่ตัวชี้วัดตามอย่างน้อยสี่ช่วง และถามว่าการเคลื่อนไหวเกิดก่อนหรือไม่ หากความสัมพันธ์อ่อน ให้เปลี่ยนหรือเลิกตัวชี้วัดนำ
10. ใช้วัตถุประสงค์ระดับบริการเมื่อผลลัพธ์มีการวัดที่ผู้ใช้เห็นได้ชัดเจน ตัวชี้วัดระดับบริการ (SLI) ที่เลือกมาอย่างดีเป็นสัญญาณนำของความสุขของผู้ใช้ และวัตถุประสงค์ระดับบริการ (SLO) ระบุว่าต้องดีเพียงใด (ดูหัวข้อ 5.2 “SLI, SLO และงบข้อผิดพลาด”) ใช้ได้ดีที่สุดเมื่อเลือกตัวบ่งชี้จากมุมมองของผู้ใช้ ไม่ใช่ของเครื่อง
รักษาการเลือกให้ซื่อตรง
11. ปิดวงจรด้วยการทบทวนผลลัพธ์ เมื่อให้เงินทุนแก่การเปลี่ยนแปลงหรือการปรับปรุง ให้บันทึกผลลัพธ์ที่ตั้งใจให้เกิด การวัด และวันที่ที่ใครสักคนจะตรวจดู จัดการทบทวนแม้คำตอบจะอึดอัด หากไม่มีการทบทวน ภาษาผลลัพธ์ก็เป็นเพียงเครื่องประดับ (ดูหัวข้อ 6.5 “การบรรลุคุณค่าและผลลัพธ์ทางธุรกิจ”)
12. เก็บการวัดผลผลิตไว้ในมุมมองการทำงาน และบอกว่าใช้เพื่ออะไร การวัดการไหลของงาน กำลังการผลิต และต้นทุนเป็นเครื่องมือของทีม ไม่ใช่บัตรคะแนน รอบเวลาบอกว่างานรออยู่ที่ใด (ดูหัวข้อ 2.2 “ลีดไทม์ รอบเวลา และประสิทธิภาพการไหล”) เมื่อรายงานขึ้นไปโดยไม่มีผลลัพธ์อยู่ข้าง ๆ ก็เชิญชวนการบิดเบือน
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
การเคลื่อนไปสู่ผลลัพธ์ไม่ได้ขจัดการบิดเบือน แต่เปลี่ยนรูปร่างของมัน ผลลัพธ์นิยามใหม่ได้ ตัวแทนบังคับทิศทางได้ และการทบทวนข้ามได้
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่ |
|---|---|---|
| ความครอบคลุมของผลลัพธ์ | เขียนประโยคผลลัพธ์คลุมเครือ ("ปรับปรุงบริการ") ให้ทุกตัวชี้วัดเพื่อให้มีการเชื่อมบนกระดาษ | สุ่มตรวจทะเบียน: ประโยคต้องระบุบุคคลหรือบริการและการเปลี่ยนแปลง; ตรวจว่ามีการตัดสินใจเกิดขึ้นเพราะการวัดนั้น |
| อัตราการนำฟีเจอร์ไปใช้ | นับการใช้ครั้งแรกที่ถูกบังคับหรืออัตโนมัติเป็นการนำไปใช้; ลดขนาดกลุ่มผู้ใช้ที่มีสิทธิ์; ตั้งความสามารถเป็นค่าเริ่มต้นให้ "ถูกใช้" โดยไม่มีการเลือก | การทำงานสำเร็จหรือความพึงพอใจของผู้ใช้ความสามารถนั้น; การคงอยู่ของการใช้หลัง 30 และ 90 วัน; อ่านความคิดเห็นแบบเปิด |
| อัตราการติดต่อซ้ำ | บอกผู้ใช้ให้ยกคำขอใหม่ผ่านช่องทางอื่น; ปิดการติดต่อเป็นรายการซ้ำของรายการที่ไม่เกี่ยวข้อง; ขยายการปิดเพื่อเลี่ยงการติดต่อซ้ำภายในช่วง | การติดต่อแยกตามช่องทางสำหรับบริการเดียวกัน; การสุ่มทบทวนบันทึกการปิด; อัตรา "ปัญหาแก้ไขแล้ว" ที่ผู้ใช้รายงาน |
| อัตราการตรวจสอบความถูกต้องของตัวชี้วัดนำ | ประกาศว่าตัวชี้วัดนำถูกต้องหลังดูอย่างไม่เป็นทางการ; เลือกตัวบ่งชี้ที่เคลื่อนตามผลลัพธ์โดยธรรมชาติ | บันทึกการทบทวนที่เขียนไว้พร้อมข้อมูลที่พล็อต; เชิญบุคคลนอกทีมมาท้าทายหนึ่งผลต่อรอบ |
| อัตราการทบทวนผลประโยชน์ที่เสร็จสิ้น | จัดการทบทวนเพียงในนาม หรือตั้งผลลัพธ์ที่ตั้งใจภายหลังเพื่อให้บรรลุเสมอ | เทียบผลลัพธ์ในการทบทวนกับข้อความที่ระบุเมื่อให้เงินทุนการเปลี่ยนแปลง; ติดตามสัดส่วนของการทบทวนที่นำไปสู่การเปลี่ยนแผน |
การอ่านค่าที่ดีแสดงการวัดผลลัพธ์ที่บางครั้งน่าผิดหวัง การทบทวนที่บางครั้งยุติการเปลี่ยนแปลง และตัวชี้วัดนำที่บางครั้งถูกเลิกใช้ ชุดที่ทุกผลลัพธ์บรรลุและทุกตัวชี้วัดนำได้รับการยืนยันน่าจะถูกปรับแต่งให้เป็นเช่นนั้น
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| การวัดผลผลิตและกิจกรรม | เร็ว ถูก และอยู่ในการควบคุมของทีม; ดีสำหรับการตัดสินใจเรื่องการไหลของงานและกำลังการผลิต | พองง่าย; ไม่บอกว่ามีใครได้ประโยชน์หรือไม่ |
| การวัดผลลัพธ์ | อยู่ใกล้สิ่งที่ลูกค้าและองค์กรให้คุณค่า; ปรับปรุงได้ยากหากไม่ช่วย | ช้า มีสัญญาณรบกวน และได้รับอิทธิพลจากปัจจัยนอกการควบคุมของทีม |
| ตัวชี้วัดนำ | เตือนล่วงหน้าและให้สิ่งที่ลงมือทำได้ | อาจทำให้เข้าใจผิดหากความเชื่อมโยงกับผลลัพธ์ถูกสมมติแทนที่จะทดสอบ |
| ตัวชี้วัดตาม | รายงานสิ่งที่เกิดขึ้นจริง | มาช้าเกินกว่าจะเปลี่ยนผลของช่วงนี้ |
| ตัวแทนของผลลัพธ์ | ทำให้ผลลัพธ์ที่วัดยากมองเห็นได้ | อาจเคลื่อนห่างจากสิ่งที่แทน และเชิญชวนให้ใช้ตัวแทนแทนของจริง |
| ชุดเล็กที่นำโดยผลลัพธ์ | จำและอภิปรายง่าย; รวมศูนย์ความพยายาม | อาจพลาดปัญหานอกผลลัพธ์ที่เลือก |
| ชุดสมดุลที่กว้าง | ครอบคลุมบริการมากขึ้น | ความสนใจกระจาย; แต่ละการวัดได้รับการตรวจสอบน้อยลง |
เก็บการวัดผลลัพธ์ไว้จำนวนน้อยที่ทั้งกลุ่มท่องได้ สนับสนุนแต่ละตัวด้วยการวัดผลผลิตและตัวชี้วัดนำที่อธิบายมัน และทบทวนชุดเมื่อกลยุทธ์เปลี่ยน แนวทางสมดุลที่เกี่ยวข้องกับบาลานซ์สกอร์การ์ดและวัตถุประสงค์และผลลัพธ์หลักต่างพยายามเชื่อมงานประจำวันกับผลลัพธ์ที่สำคัญ และล้มเหลวในแบบเดียวกันเมื่อผลลัพธ์หลักกลายเป็นรายการผลผลิตที่มีร้อยละอยู่ข้าง ๆ
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. ในห้าตัวชี้วัดที่โดดเด่นที่สุดของเรา ตัวใดเพิ่มขึ้นได้ในขณะที่ลูกค้าแย่ลง เขียนห้าตัวบนกระดานแล้วถามคำถามนี้กับแต่ละตัว จำนวนตั๋วที่ปิด เป็นต้น อาจเพิ่มขึ้นในขณะที่การติดต่อซ้ำก็เพิ่มด้วย ผู้อำนวยความสะดวกควรบันทึกกรณีที่คำตอบคือใช่ เพราะนั่นคือตัวชี้วัดเพื่อความสวยงาม ปิดท้ายด้วยการถามว่าการวัดผลลัพธ์ใดจะอยู่เคียงข้างแต่ละตัว
2. สัปดาห์ที่ดีของลูกค้าบริการนี้เป็นอย่างไรในถ้อยคำของพวกเขา ถามผู้ที่คุยกับลูกค้า และหลีกเลี่ยงคำศัพท์ของทีมเอง คำตอบกลายเป็นประโยคผลลัพธ์ และมักเผยสิ่งที่ไม่มีใครวัด เช่น ไม่ต้องอธิบายปัญหาซ้ำสองครั้ง จดสามประโยคและถามว่าประโยคใดวัดได้ แม้ผ่านตัวแทน
3. ตัวชี้วัดนำของเราตัวใดที่เคยตรวจเทียบกับผลที่ควรทำนาย เลือกตัวชี้วัดหนึ่งตัวแล้วพล็อตเทียบกับคู่ตัวชี้วัดตามสำหรับหลายช่วงล่าสุด ถามว่าเห็นอะไรและมั่นใจเพียงใด หากความสัมพันธ์อ่อน ให้อภิปรายว่าจะแทนที่ด้วยอะไร ปฏิบัติต่อตัวชี้วัดที่เลิกใช้เป็นผลปกติของการเรียนรู้ ไม่ใช่ความล้มเหลว
4. ทีมเราอ้างเครดิตจากผลลัพธ์ที่เพียงสังเกตอยู่ที่ใด ดูตัวชี้วัดในรายงานต่อผู้นำ ตัวใดขึ้นกับปัจจัยนอกการควบคุมของทีม เช่น ฤดูกาล แคมเปญ หรือผู้จัดหา ตกลงวิธีที่ตรงไปตรงมาในการระบุสิ่งที่ทีมมีอิทธิพลและสิ่งที่สังเกต สิ่งนี้เตรียมทีมสำหรับวันที่ผลลัพธ์เคลื่อนด้วยเหตุผลที่ทีมไม่ได้เป็นต้นเหตุ
5. เราส่งมอบหรือเปลี่ยนอะไรในสองไตรมาสที่ผ่านมา และมีใครทบทวนหรือไม่ว่าได้ผล ทำรายการการเปลี่ยนแปลงบนกระดานและทำเครื่องหมายรายการที่มีบันทึกการทบทวน สำหรับรายการอื่น ให้ถามว่าคาดหวังผลลัพธ์อะไรและตอนนี้จะรู้ได้อย่างไร ต้านการล่าหาผู้ผิด เป้าหมายคือเริ่มนิสัย แม้การทบทวนครั้งแรกจะช้า
6. การวัดผลผลิตใดควรย้ายกลับไปมุมมองการทำงานของเรา บางการวัดมีประโยชน์ต่อทีมและทำให้เข้าใจผิดในรายงาน ถามว่าตัวใดเป็นอย่างไร และแต่ละตัวต้องมีอะไรอยู่ข้าง ๆ จึงจะอยู่ในรายงานผู้นำได้ ตกลงเลือกหนึ่งการวัดเพื่อย้ายในไตรมาสนี้ การย้ายการวัดเป็นสัญญาณของวุฒิภาวะ ไม่ใช่การถอยจากความโปร่งใส
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมส่งมอบถูกล่อใจด้วยผลผลิตเพราะเครื่องมือรายงานให้โดยปริยาย วิธีแก้คือทำให้หลักฐานการนำไปใช้และผลลัพธ์เป็นส่วนหนึ่งของนิยามของเสร็จสมบูรณ์และการทบทวนร่วมกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย ฟีเจอร์ที่ไม่มีใครใช้คือบทเรียน และการค้นพบเรื่องนี้แต่เนิ่น ๆ เป็นประโยชน์ของแนวปฏิบัติแบบคล่องตัว ทีมเก็บการวัดการไหลของงานไว้ในมุมมองการทำงานและจับคู่กับการวัดการนำไปใช้และความล้มเหลว (ดูหัวข้อ 2.5 “ตัวชี้วัดการพยากรณ์และการวางแผนการส่งมอบ”)
ทีมบริการและปฏิบัติการ
ทีมบริการถูกวัดจากการจัดการ ได้แก่สายที่รับ ตั๋วที่ปิด เวลาที่ใช้แก้ไข สิ่งเหล่านี้สำคัญสำหรับการวางแผนและต้นทุน และบอกน้อยว่าปัญหาของผู้ใช้หายไปหรือไม่ ทีมปฏิบัติการควรเพิ่มการติดต่อซ้ำ การเกิดซ้ำของสาเหตุเดียวกัน และการแก้ไขที่ผู้ใช้รายงานควบคู่กับการวัดความเร็ว และควรมองจำนวนตั๋วง่ายที่เพิ่มขึ้นด้วยความสงสัย (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”) ตัวชี้วัดนำ เช่น การใช้บทความความรู้และคู่มือปฏิบัติการที่ทดสอบแล้ว ให้ทีมมีสิ่งที่ลงมือทำได้ระหว่างเหตุขัดข้อง
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
สิ่งที่ผู้นำขอดูสอนองค์กรว่าอะไรสำคัญ ขอผลลัพธ์ ยอมรับว่าช้ากว่าและมีสัญญาณรบกวนมากกว่า และสนับสนุนงบประมาณการทบทวนที่ตรวจสอบผลลัพธ์ หน่วยงานกำกับดูแลควรมองหาชุดการวัดผลลัพธ์ที่สั้นและคงที่ แต่ละตัวมีเจ้าของที่ระบุและบันทึกการตัดสินใจที่ตัวชี้วัดให้ข้อมูล (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”) ผู้นำที่ถามว่า "เราเรียนรู้อะไร" ได้ข้อมูลที่ดีกว่าผู้ที่ถามว่า "ทำไมตัวนี้เป็นสีแดง"
ลูกค้าและผู้ใช้
ลูกค้าสัมผัสผลลัพธ์โดยตรงและแทบไม่เห็นจำนวนผลผลิต ลูกค้าคือการทดสอบสุดท้ายของชุด: บริการให้พวกเขาทำสิ่งที่มาทำต่อไปได้หรือไม่ แบบสำรวจสั้น ความคิดเห็นแบบเปิด และการสังเกตงานจริงเป็นหลักฐานที่ดีกว่าการวัดฝั่งผู้ให้บริการใด ๆ ลูกค้ายังมีบทบาทในการสร้างคุณค่าร่วม ซึ่งหมายความว่าพวกเขาได้รับข้อมูล ได้รับการเสริมศักยภาพ และได้รับการรับฟังดีเพียงใดส่งผลต่อผลลัพธ์ (ดูหัวข้อ 6.3 “ตัวชี้วัดการนำบริการไปใช้และแคตตาล็อก”)
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
ผู้ค้าปลีกออนไลน์ขนาดกลางรายหนึ่งมีทีมแพลตฟอร์มภายในที่เสนอบริการจัดเตรียมสภาพแวดล้อมแบบบริการด้วยตนเองให้ทีมผลิตภัณฑ์ราว 40 ทีม โดยมีเซอร์วิสเดสก์ขนาดเล็กสนับสนุน ตัวเลขทั้งหมดในตัวอย่างนี้เป็นตัวเลขตัวอย่าง
รายงานรายเดือนแสดงคำขอที่ดำเนินการแล้ว 310 รายการ (เพิ่มจาก 240) เวลาดำเนินการมัธยฐาน 6 ชั่วโมง และฟีเจอร์ที่ส่งมอบในไตรมาส 12 รายการ ผู้นำพอใจ หัวหน้าแพลตฟอร์มสังเกตว่าการติดต่อถึงเดสก์เรื่องการจัดเตรียมก็เพิ่มขึ้นด้วย และขอให้ทีมทำแผนภูมิผลผลิตเทียบกับผลลัพธ์ที่หวัง คือทีมผลิตภัณฑ์ได้สภาพแวดล้อมโดยไม่ต้องรอหรือขอความช่วยเหลือ
แบบฝึกหัดห่วงโซ่แสดงว่าทีมวัดกิจกรรมและผลผลิตแต่ไม่มีผลลัพธ์ จึงเพิ่มสามรายการ รายการแรกคืออัตราการติดต่อซ้ำ: ร้อยละ 22 ของการติดต่อเรื่องการจัดเตรียมตามด้วยการติดต่ออีกครั้งเกี่ยวกับบริการเดียวกันภายใน 14 วัน รายการที่สองคืออัตราการนำฟีเจอร์ไปใช้สำหรับสามฟีเจอร์ใหม่ล่าสุด ซึ่งอยู่ที่ร้อยละ 9 ร้อยละ 14 และร้อยละ 61 ของทีมที่มีสิทธิ์หลัง 30 วัน รายการที่สามซึ่งเป็นตัวชี้วัดนำคือสัดส่วนของคำขอที่เสร็จสิ้นโดยไม่มีขั้นตอนที่คนทำ ปัจจุบันร้อยละ 48 ทีมตั้งสมมติฐานว่าสิ่งนี้ควรนำอัตราการติดต่อซ้ำให้ลดลง
ทีมตัดสินใจหยุดสองฟีเจอร์ที่วางแผนไว้ซึ่งคล้ายกับสองฟีเจอร์ที่มีการนำไปใช้ต่ำ และใช้ไตรมาสกับสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการติดต่อซ้ำ คือข้อความแสดงข้อผิดพลาดที่ไม่ชัดเจนเมื่อเกินโควตา ทีมบันทึกผลลัพธ์ที่ตั้งใจ คืออัตราการติดต่อซ้ำต่ำกว่าร้อยละ 15 และตั้งวันทบทวนในอีก 90 วัน
ความเสี่ยงของการบิดเบือนปรากฏในเดือนที่สอง อัตราการติดต่อซ้ำลดเหลือร้อยละ 11 ซึ่งดูยอดเยี่ยม การสุ่มการติดต่อที่ปิดแล้ว 25 รายการแสดงว่าเซอร์วิสเดสก์เริ่มขอให้ผู้ใช้ใช้ช่องทางแชตสำหรับคำถามติดตามผล และช่องทางแชตไม่ได้ถูกนับในเครื่องมือ ITSM ทีมเพิ่มการติดต่อแยกตามช่องทางในรายงาน นำบันทึกแชตเข้าตัวอย่าง และพบว่าอัตรารวมคือร้อยละ 17 นั่นคือการปรับปรุงจริง เล็กกว่าการอ่านครั้งแรก ในการทบทวน หัวหน้ารายงานร้อยละ 17 ระบุว่าตัวชี้วัดนำเพิ่มจากร้อยละ 48 เป็นร้อยละ 57 ไปพร้อมกัน และบันทึกว่าสมมติฐานยืนอยู่สองในสี่ช่วงที่จำเป็นต่อการเรียกว่าได้รับการตรวจสอบ
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ทอัป ผลลัพธ์อยู่ใกล้มือ ผู้ก่อตั้งคุยกับลูกค้าและเห็นว่าลูกค้าอยู่ต่อหรือไม่ ความเสี่ยงคือการวัดเฉพาะการเติบโตของผู้ใช้และฟีเจอร์ ซึ่งเป็นตัวชี้วัดเพื่อความสวยงามจนกว่าจะเห็นการรักษาลูกค้าและความสำเร็จของงาน เลือกการวัดผลลัพธ์หนึ่งรายการที่ลูกค้าจะรู้จักและตรวจทุกสัปดาห์
ธุรกิจขนาดเล็ก ตัวเลขน้อยเกินสำหรับสถิติ จึงควรใช้การสนทนาโดยตรง กรณีที่ติดตามไม่กี่กรณี และรายการตัวแทนสั้น ๆ ระวังแดชบอร์ดของผู้ขายที่รายงานกิจกรรมของตนเองราวกับเป็นผลลัพธ์ของท่าน
องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดเชิญชวนให้รายงานผลผลิต เพราะผลผลิตเปรียบเทียบได้ข้ามหลายทีมและผลลัพธ์เปรียบเทียบไม่ได้ ต้านการบังคับนิยามผลลัพธ์เดียวกับบริการที่ต่างกัน ตกลงชุดประโยคผลลัพธ์ร่วมขนาดเล็ก ให้แต่ละบริการเลือกการวัดของตน และรักษาทะเบียนให้เป็นปัจจุบัน
ภาครัฐและหน่วยงานสาธารณะ หน้าที่ตามกฎหมาย กฎการจัดสรรงบ และระดับบริการกำหนดบางการวัดล่วงหน้า มักเป็นผลผลิต เช่น กรณีที่ดำเนินการ ปฏิบัติตาม และเพิ่มการวัดผลลัพธ์สำหรับประชาชนและบุคลากรควบคู่ เช่น บุคคลได้รับความช่วยเหลือที่มาขอหรือไม่ การรายงานต่อสาธารณะทำให้ข้อมูลผลลัพธ์ที่ซื่อตรงมีค่าและละเอียดอ่อนมากขึ้น จึงควรตกลงล่วงหน้าว่าจะอธิบายตัวเลขที่แก้ไขอย่างไร (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
ต้นทุนของการเปลี่ยนไปสู่ผลลัพธ์ส่วนใหญ่คือความพยายามและความอดทน ได้แก่การเขียนประโยคผลลัพธ์ การเพิ่มการวัดไม่กี่รายการ เช่น แบบสำรวจสั้นหรือเหตุการณ์การนำไปใช้ และการจัดการทบทวนผลลัพธ์ ต้นทุนเครื่องมือไม่มาก เพราะตัวแทนส่วนใหญ่สร้างได้จากข้อมูลที่เก็บอยู่แล้ว ต้นทุนที่ใหญ่กว่าคือความล่าช้า เพราะข้อมูลผลลัพธ์มาช้าและผู้นำต้องรอ
ผลตอบแทนมาจากการเลือกที่ดีขึ้นว่าจะใช้จ่ายที่ใด งานที่ไม่มีใครใช้มีราคาแพง การปรับปรุงการวัดการจัดการในขณะที่สาเหตุเบื้องหลังของการติดต่อซ้ำยังอยู่ก็เช่นกัน แบบแผนที่คาดหวังคือฟีเจอร์ที่สร้างแล้วไม่ถูกใช้น้อยลง ให้ความสนใจกับสาเหตุที่เกิดซ้ำมากขึ้น และเรื่องเล่าที่แข็งแรงขึ้นสำหรับการขอเงินทุน อย่าสัญญาเป็นร้อยละ วัดเส้นฐานของท่านเอง เช่น การนำรุ่นล่าสุดไปใช้และการติดต่อซ้ำ และเปรียบเทียบหลังผ่านไปสองสามไตรมาส (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- นับสิ่งที่ง่าย จำนวนตั๋วและการติดตั้งใช้งานมีอยู่ในทุกเครื่องมือ จึงกลายเป็นค่าเริ่มต้น เพิ่มการวัดผลลัพธ์อย่างน้อยหนึ่งรายการสำหรับแต่ละบริการก่อนเพิ่มจำนวนผลผลิตอีก
- ละครผลลัพธ์ เขียนประโยคผลลัพธ์ให้ทุกตัวชี้วัดโดยไม่เคยตรวจสอบ ทบทวนตัวอย่างสุ่มของทะเบียนและถามว่าแต่ละการวัดให้ข้อมูลแก่การตัดสินใจใด
- ตัวชี้วัดนำที่ไม่ได้ทดสอบ ปฏิบัติต่อสัญญาณที่ดูสมเหตุสมผลเป็นข้อพิสูจน์ พล็อตเทียบกับผลตามอย่างน้อยปีละสองครั้งและเลิกใช้ตัวที่ไม่ได้นำ
- ผลลัพธ์เป็นเป้าหมายส่วนบุคคล การมอบหมายการวัดผลลัพธ์ให้บุคคลเดียวเชิญชวนพฤติกรรมที่อธิบายในหัวข้อ 1.2 ผูกผลลัพธ์กับทีมและบริการ
- วัดเฉพาะฝั่งผู้ให้บริการ ชุดที่ประกอบด้วยนาฬิกาและจำนวนภายในจะพลาดสิ่งที่ลูกค้ารู้สึก รวมการวัดฝั่งผู้บริโภคสำหรับทุกบริการ
- ไม่เคยทบทวน ให้เงินทุนการเปลี่ยนแปลงตามประโยชน์ที่สัญญาไว้และไม่เคยตรวจสอบ ใส่วันทบทวนในระเบียนการเปลี่ยนแปลงเมื่ออนุมัติ
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| การเลือกการวัด | จำนวนที่มีในเครื่องมือ | บางทีมเขียนประโยคผลลัพธ์ | ตัวชี้วัดที่รายงานทุกตัวมีผลลัพธ์ที่เขียนไว้และการตัดสินใจที่ให้ข้อมูล | ทบทวนชุดผลลัพธ์และผลผลิตร่วมกันทุกไตรมาส | ประโยคผลลัพธ์สอดคล้องกันข้ามทีม ผู้จัดหา และลูกค้า และปรับเมื่อกลยุทธ์เปลี่ยน |
| ตัวชี้วัดนำและตัวชี้วัดตาม | มีเฉพาะผลตามที่รายงานช้า | ตัวชี้วัดนำไม่กี่ตัวที่เลือกตามสัญชาตญาณ | จับคู่ตัวชี้วัดนำและตัวชี้วัดตามและบันทึกในทะเบียน | ตรวจสอบตัวชี้วัดนำเทียบกับผลปีละสองครั้ง | แบ่งปันตัวบ่งชี้กับผู้จัดหาและลูกค้า; ชุดพัฒนาตามหลักฐาน |
| การทบทวนผลลัพธ์ | ไม่ทบทวนว่าการเปลี่ยนแปลงได้ผลหรือไม่ | ทบทวนเป็นครั้งคราวหลังการเปลี่ยนแปลงใหญ่ | บันทึกวันทบทวนสำหรับทุกการเปลี่ยนแปลงที่ได้รับเงินทุน | ทบทวนเสร็จ โดยผลป้อนเข้าแผนถัดไป | ทบทวนเป็นกิจวัตร ข้ามทีม และรวมข้อมูลจากลูกค้า |
| หลักฐานฝั่งผู้บริโภค | เรื่องเล่า | แบบสำรวจสำหรับบางบริการ | การวัดฝั่งผู้บริโภคสำหรับทุกบริการ | หลักฐานผู้บริโภคมีแนวโน้มและอ่านควบคู่ข้อมูลปฏิบัติการ | ลูกค้าช่วยนิยามและตีความการวัดผลลัพธ์ |
รายการตรวจสอบ
- ทุกบริการมีประโยคผลลัพธ์อย่างน้อยหนึ่งประโยคที่ระบุบุคคลหรือบริการและการเปลี่ยนแปลง
- ตัวชี้วัดที่รายงานแต่ละตัวถูกวางบนห่วงโซ่จากกิจกรรมถึงผลกระทบ
- ตัวชี้วัดแต่ละตัวมีการตัดสินใจที่ระบุชื่อซึ่งให้ข้อมูล; ตัวที่ไม่มีจะเลิกใช้
- การวัดผลผลิตทุกตัวในรายงานมีการวัดผลลัพธ์อยู่เคียงข้าง
- ทุกบริการมีการวัดฝั่งผู้บริโภคอย่างน้อยหนึ่งรายการ
- ตัวชี้วัดตามแต่ละตัวมีตัวชี้วัดนำ พร้อมเหตุผลที่เขียนไว้สำหรับความเชื่อมโยง
- ตรวจตัวชี้วัดนำเทียบกับผลอย่างน้อยปีละสองครั้ง
- ตัวแทนถูกระบุว่าเป็นตัวแทน พร้อมสิ่งที่พลาด
- ทุกการเปลี่ยนแปลงที่ได้รับเงินทุนมีผลลัพธ์ที่ตั้งใจ การวัด และวันทบทวน
- การวัดผลลัพธ์ผูกกับทีมและบริการ ไม่ผูกกับบุคคล
พรอมต์ AI
เปลี่ยนตัวชี้วัดผลผลิตให้เป็นชุดที่นำโดยผลลัพธ์
ทีมของเราคือ [ชื่อทีม] ซึ่งให้บริการ [บริการหรือผลิตภัณฑ์] แก่ [ลูกค้าหรือ
ผู้ใช้] ปัจจุบันเรารายงาน [รายการตัวชี้วัดผลผลิตหรือกิจกรรม] เราต้องการ
เปลี่ยนไปสู่ผลลัพธ์ สำหรับแต่ละตัวชี้วัด ให้เสนอประโยคผลลัพธ์เกี่ยวกับลูกค้า
หรือบริการที่ตัวชี้วัดนั้นอาจสนับสนุน และเสนอการวัดผลลัพธ์หนึ่งรายการและ
ตัวชี้วัดนำหนึ่งตัวที่เราอาจพิจารณา สำหรับแต่ละข้อเสนอ ให้บอกว่าการวัดนั้น
จะพลาดอะไรและอาจถูกบิดเบือนได้อย่างไร ห้ามประดิษฐ์ค่าเกณฑ์เปรียบเทียบหรือ
แหล่งที่มา ระบุข้อสมมติของคุณและข้อเท็จจริงที่คุณต้องการจากฉัน
ทดสอบว่าตัวชี้วัดนำน่าเชื่อถือหรือไม่
เราใช้ [ตัวชี้วัดนำ] เป็นตัวชี้วัดนำสำหรับ [การวัดผลลัพธ์ที่เป็นตัวชี้วัดตาม]
นี่คือข้อมูล [จำนวน] ช่วงสำหรับทั้งสองที่วางไว้ด้านล่าง พร้อมหมายเหตุเกี่ยวกับ
สิ่งที่เปลี่ยนในช่วงเวลานั้น: [ข้อมูลและหมายเหตุ] อธิบายว่าตัวชี้วัดนำดูเหมือน
เคลื่อนก่อนตัวชี้วัดตามหรือไม่ และคำอธิบายอื่นใดที่สอดคล้องกับข้อมูล อย่า
อ้างความเป็นเหตุเป็นผล ระบุข้อสมมติของคุณ ข้อจำกัดของข้อมูลเท่านี้ และ
ข้อมูลเพิ่มเติมที่จะช่วยได้
ร่างการทบทวนผลลัพธ์สำหรับการเปลี่ยนแปลงล่าสุด
เราทำการเปลี่ยนแปลงนี้: [คำอธิบาย] อนุมัติเมื่อ [วันที่] โดยมีผลลัพธ์ที่ตั้งใจ
[ประโยคผลลัพธ์] และการวัด [การวัด] ข้อมูลปัจจุบัน: [ข้อมูล] ร่างวาระการทบทวน
ผลลัพธ์และโครงสร้างสรุปสั้น ๆ ที่เปรียบเทียบผลลัพธ์ที่ตั้งใจกับสิ่งที่เราเห็น
แยกสิ่งที่ทีมมีอิทธิพลออกจากสิ่งที่เพียงสังเกต และระบุคำถามสำหรับผู้ใช้
อย่าตัดสินความสำเร็จเกินกว่าที่ข้อมูลสนับสนุน ระบุข้อสมมติของคุณและช่องว่าง
ของข้อมูล
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อค้นหาหัวข้อและการวัดผลลัพธ์คู่กันสำหรับตัวชี้วัดผลผลิตที่ท่านกำลังจะรายงาน
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าหัวข้อตัวชี้วัดใหม่จับคู่การวัดผลผลิตกับผลลัพธ์และมาตรการป้องกัน
ข้อสรุปสำคัญ
- กิจกรรม ผลผลิต ผลลัพธ์ และผลกระทบเป็นคนละสิ่ง และแดชบอร์ดของสองอย่างแรกไม่อาจแสดงคุณค่า
- ใน ITIL คุณค่าถูกสร้างร่วมกับผู้บริโภค ดังนั้นทุกชุดต้องมีการวัดจากฝั่งผู้บริโภค
- จับคู่ผลผลิตกับผลลัพธ์ และตัวชี้วัดตามกับตัวชี้วัดนำที่ท่านทดสอบแล้ว
- ชัดเจนว่าทีมมีอิทธิพลต่ออะไรและเพียงสังเกตอะไร
- ทบทวนการเปลี่ยนแปลงที่ได้รับเงินทุนเทียบกับผลลัพธ์ที่ตั้งใจ และให้ผลเปลี่ยนแผน
- การวัดผลลัพธ์ลดการบิดเบือนแต่ไม่ยุติ ดังนั้นแต่ละตัวยังต้องมีมาตรการป้องกัน
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- Seiden, J., Outcomes Over Output: Why Customer Behavior Is the Key Metric for Business Success, Sense & Respond Press, 2019.
- AXELOS, ITIL Foundation: ITIL 4 Edition, TSO (The Stationery Office), 2019.
- Vargo, S. L., and Lusch, R. F., "Evolving to a New Dominant Logic for Marketing," Journal of Marketing, 68(1), 2004.
- Kaplan, R. S., and Norton, D. P., "The Balanced Scorecard: Measures That Drive Performance," Harvard Business Review, January to February 1992.
- Doerr, J., Measure What Matters: How Google, Bono, and the Gates Foundation Rock the World with OKRs, Portfolio, 2018.
- Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
- Forsgren, N., Storey, M.-A., Maddila, C., Zimmermann, T., Houck, B., and Butler, J., "The SPACE of Developer Productivity," ACM Queue, 19(1), 2021.
- Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016.
- Beck, K., et al., Principles behind the Agile Manifesto, 2001, https://agilemanifesto.org/principles.html.
- Wikipedia, ITIL.
- Wikipedia, Co-creation.
- Wikipedia, Service-dominant logic.
- Wikipedia, Agile software development.
- Wikipedia, Vanity metric.
- Wikipedia, Economic indicator.
- Wikipedia, Balanced scorecard.
- Wikipedia, Objectives and key results.