ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์
วัดเซอร์วิสเดสก์จากความสามารถในการช่วยให้ผู้คนกลับไปทำงานได้ และจากสิ่งที่เดสก์ถ่ายทอดให้องค์กรที่เหลือ เพราะจำนวนสายและนาทีที่ใช้บนโทรศัพท์ให้รางวัลแก่ความเร็วและปริมาณ โดยแลกกับทั้งสองสิ่งนั้น
ภาพรวมและแรงจูงใจ
สำหรับผู้ใช้ส่วนใหญ่ เซอร์วิสเดสก์ก็คือตัวบริการนั่นเอง พวกเขาแทบไม่เคยพบวิศวกรหรือเห็นไปป์ไลน์ สิ่งที่พวกเขาพบคือผู้ที่รับสายเมื่อมีสิ่งผิดพลาด เฮลป์เดสก์ (help desk) คือแผนกหรือบุคคลที่ให้ความช่วยเหลือและข้อมูล โดยมากเกี่ยวกับปัญหาคอมพิวเตอร์ ในการใช้งานด้าน การจัดการบริการไอที (ITSM) เซอร์วิสเดสก์คือจุดติดต่อเดียวระหว่างผู้ให้บริการกับผู้ใช้ ทำหน้าที่จัดการทั้งเหตุขัดข้อง (การหยุดชะงักของบริการที่ไม่ได้วางแผนไว้หรือที่อาจเกิดขึ้น) และคำขอบริการ (คำขอตามปกติสำหรับสิ่งที่บริการให้อยู่แล้ว) ใน ITIL 4 แนวปฏิบัติเซอร์วิสเดสก์อยู่เคียงข้างการจัดการเหตุขัดข้องและการจัดการคำขอบริการ และอธิบายด้วยวัตถุประสงค์และผลลัพธ์ ไม่ใช่รายการตัวชี้วัดที่กำหนดตายตัว หัวข้อนี้จึงให้แนวทางเชิงปฏิบัติ ไม่ใช่ข้อกำหนดของกรอบงาน
ตัวชี้วัดที่เติบโตขึ้นรอบเดสก์ส่วนใหญ่มาจากธรรมเนียมของ คอลเซ็นเตอร์ (call center) ได้แก่ มีการติดต่อเข้ามากี่ครั้ง ผู้คนรอนานเท่าใด กี่รายที่ยอมแพ้ การติดต่อแต่ละครั้งใช้เวลานานเท่าใด และกี่รายที่แก้ไขได้ในความพยายามแรก ตัวชี้วัดเหล่านี้มีประโยชน์และถูก และยังเป็นตัวชี้วัดที่แปลงเป็นเป้าหมายที่ทำลายบริการได้ง่ายที่สุดในหนังสือเล่มนี้ สายสั้นดูมีประสิทธิภาพจนกว่าผู้ใช้รายเดิมจะโทรกลับสามครั้ง อัตราการวางสายก่อนได้รับบริการต่ำดูเหมือนใส่ใจ จนกว่าจะพบว่าเจ้าหน้าที่รับสายเร็วแต่แก้อะไรไม่ได้เลย หน้าที่ของหัวข้อนี้คืออธิบายตัวชี้วัดแต่ละตัว ระบุนาฬิกาที่ใช้ และบอกว่าตัวชี้วัดนั้นให้รางวัลแก่อะไรและซ่อนอะไรไว้
มุมมองแบบคล่องตัวเพิ่มวัตถุประสงค์ประการที่สอง การติดต่อทุกครั้งเป็นหลักฐานว่าผู้ใช้พบว่าอะไรสับสน อะไรเสีย และพวกเขาอยากให้บริการทำอะไร ทีมแบบคล่องตัวที่ปล่อยงานบ่อยต้องการหลักฐานนั้นอย่างรวดเร็ว และในระดับบริการ ไม่ใช่ระดับตั๋วแต่ละใบ ดังนั้นเดสก์จึงถูกวัดสองครั้ง ครั้งหนึ่งในฐานะปฏิบัติการที่ตอบผู้คนได้ดี และอีกครั้งในฐานะตัวรับรู้ที่ป้อนข้อมูลให้แบ็กล็อก ปริมาณคือสะพานเชื่อมระหว่างสองสิ่งนี้ จำนวนที่เพิ่มขึ้นอาจหมายถึงการเติบโต การปล่อยรุ่นที่มีปัญหา บทความที่ขาดหายไป หรือช่องทางใหม่ และตัวชี้วัดเพียงอย่างเดียวบอกไม่ได้ว่าเป็นอย่างไหน (ดูหัวข้อ 3.2 “ปริมาณและลำดับความสำคัญของเหตุขัดข้อง” สำหรับวิธีอ่านจำนวนตามหมวดหมู่และลำดับความสำคัญ)
ศัพท์สำคัญ: การแก้ไขได้ในการโทรครั้งแรก (first-call resolution) คือสัดส่วนของการติดต่อที่แก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก ระบบกระจายสายอัตโนมัติ (automatic call distributor) นำสายเรียกเข้าไปยังเจ้าหน้าที่ที่ว่าง ข้อตกลงระดับบริการ (SLA) คือพันธสัญญาระหว่างผู้ให้บริการกับลูกค้า เปอร์เซ็นไทล์ (percentile) คือค่าที่สัดส่วนหนึ่งของข้อมูลสังเกตต่ำกว่า ดังนั้นเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของเวลาในการจัดการคือระยะเวลาที่การติดต่อร้อยละ 85 เสร็จสิ้นภายใน และ ความพึงพอใจของลูกค้า (customer satisfaction) (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”) คือระดับที่บริการตอบสนองความคาดหวังของผู้ใช้
คำว่า “การติดต่อ (contact)” และ “ตั๋ว (ticket)” ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน การติดต่อคือความพยายามหนึ่งครั้งของบุคคลที่จะเข้าถึงเดสก์ผ่านช่องทาง เช่น โทรศัพท์ แชต อีเมล พอร์ทัล การเดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์ หรือแอปส่งข้อความ ตั๋ว (หรือเรียกว่าระเบียน) คือสิ่งที่เครื่องมือ ITSM สร้างขึ้นเพื่อติดตามงาน ตั๋วหนึ่งใบอาจเกี่ยวข้องกับการติดต่อหลายครั้ง และการติดต่อบางครั้ง เช่น การรีเซ็ตรหัสผ่านที่ตอบได้ทันที อาจสร้างตั๋วเพื่อเก็บบันทึกเท่านั้น การปะปนสองสิ่งนี้เป็นต้นเหตุของความสับสนที่พบบ่อยที่สุดในการรายงานของเดสก์ นิยามด้านล่างจึงนับแยกกัน
หลักการสำคัญ
- นับการติดต่อและตั๋วแยกกัน และนิยามทั้งสองอย่าง การติดต่อคือความพยายามที่จะเข้าถึงเดสก์ ตั๋วคือระเบียนของงาน รายงานที่ปะปนสองอย่างเข้าด้วยกันจะกระทบยอดกันไม่ได้
- รายงานเวลาในรูปแบบการแจกแจง แสดงค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูง เช่นที่ 85 หรือ 95 ไม่ใช่ค่าเฉลี่ยเพียงอย่างเดียว เพราะการติดต่อที่ยาวมากหรือสั้นมากเพียงไม่กี่ครั้งทำให้ค่าเฉลี่ยบิดเบือน
- จับคู่ตัวชี้วัดความเร็วทุกตัวกับตัวชี้วัดผลลัพธ์ ความเร็วในการตอบ การวางสายก่อนได้รับบริการ และเวลาในการจัดการ อธิบายความพยายาม ส่วนการแก้ไขและการติดต่อซ้ำอธิบายว่าผู้ใช้ได้รับความช่วยเหลือหรือไม่
- ปรับปริมาณให้เป็นมาตรฐานเทียบกับการใช้งาน จำนวนที่เพิ่มเพราะฐานผู้ใช้เติบโตเป็นเรื่องคนละอย่างกับจำนวนที่เพิ่มต่อผู้ใช้หนึ่งราย
- วัดช่องทางและบริการ ไม่ใช่บุคคล ตัวชี้วัดเหล่านี้อธิบายเดสก์ คิว บริการ และช่องทาง ไม่ใช้จัดอันดับหรือลงโทษเจ้าหน้าที่รายบุคคล
- ปฏิบัติต่อเดสก์ในฐานะตัวรับรู้ ตัวชี้วัดแต่ละตัวควรนำไปสู่คำถามต่อทีมส่งมอบว่าควรแก้ไข จัดทำเอกสาร หรือทำให้เป็นอัตโนมัติที่ต้นทางอย่างไร
นิยามตัวชี้วัด
ตารางแสดงตัวชี้วัดเจ็ดตัวที่เซอร์วิสเดสก์ส่วนใหญ่รวบรวมได้จากแพลตฟอร์มโทรศัพท์และเครื่องมือ ITSM เกณฑ์และเป้าหมายให้แต่ละเดสก์กำหนดและบันทึกเอง หัวข้อนี้ไม่ระบุค่าเกณฑ์มาตรฐาน
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ปริมาณการติดต่อ | จำนวนการติดต่อที่เดสก์ได้รับ แยกตามช่องทางและช่วงเวลา | จำนวนการติดต่อที่สร้างขึ้นในช่วงเวลา แยกตามช่องทาง ไม่นับการติดต่อทดสอบภายใน การตอบกลับอัตโนมัติของอีเมลที่ซ้ำ และสายโทรออกที่เดสก์เป็นผู้โทร | จำนวน | บันทึกแพลตฟอร์มโทรศัพท์หรือแชต ระเบียนการติดต่อในเครื่องมือ ITSM | เซอร์วิสเดสก์ | สัญญาณความต้องการในการปรับแต่งรายการงานค้าง | รายสัปดาห์ |
| อัตราการติดต่อ | การติดต่อเทียบกับขนาดของประชากรที่ให้บริการ เพื่อไม่ให้เข้าใจผิดว่าการเติบโตเป็นปัญหา | การติดต่อในช่วงเวลา / ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่หรือบัญชีที่ใช้งานอยู่ในช่วงเวลา ปรับสเกลเป็น 100 ผู้ใช้ จำนวนผู้ใช้นำมาจากช่วงเวลาเดียวกัน และบันทึกนิยามของ “ใช้งานอยู่” ไว้ | การติดต่อต่อผู้ใช้ 100 ราย | ระเบียนการติดต่อและระบบข้อมูลตัวตนหรือระบบลิขสิทธิ์ | เซอร์วิสเดสก์ การจัดการระดับบริการ | ความต้องการที่ปรับตามการใช้งานในการทบทวนผลิตภัณฑ์ | รายเดือน |
| เวลาในการตอบ | เวลารอตั้งแต่การติดต่อเข้าคิวจนถึงเมื่อบุคคลหรือระบบตอบอัตโนมัติเริ่มโต้ตอบ | นาฬิกาเริ่มเมื่อการติดต่อเข้าคิวและหยุดเมื่อมีการตอบกลับจากมนุษย์ครั้งแรก การติดต่อที่ถูกวางสายก่อนได้รับบริการไม่นับในตัวชี้วัดนี้แต่นับในอัตราการวางสาย รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 | วินาที (โทรศัพท์ แชต) นาทีหรือชั่วโมง (อีเมล พอร์ทัล) | แพลตฟอร์มโทรศัพท์ แพลตฟอร์มแชต ตราเวลาในเครื่องมือ ITSM | เซอร์วิสเดสก์ | ข้อตกลงการทำงานด้านการตอบสนอง | รายวันในช่วงทบทวน รายสัปดาห์ในแนวโน้ม |
| อัตราการวางสายก่อนได้รับบริการ | สัดส่วนการติดต่อที่ผู้ใช้ยุติก่อนที่ใครจะโต้ตอบ | การติดต่อที่ผู้ใช้ยุติก่อนการตอบกลับจากมนุษย์ครั้งแรก / การติดต่อที่เข้าคิว การติดต่อที่ยุติภายในช่วงผ่อนผันสั้น ๆ (ระบุไว้ในนิยาม เช่น ห้าวินาที) ไม่นับเพราะถือเป็นการกดโดยไม่ตั้งใจ | ร้อยละ | แพลตฟอร์มโทรศัพท์ แพลตฟอร์มแชต | เซอร์วิสเดสก์ | สัญญาณต้นทุนของความล่าช้าในการทบทวนบริการ | รายสัปดาห์ |
| เวลาในการจัดการ | เวลาที่เดสก์ใช้กับการติดต่อหนึ่งครั้ง | นาฬิกาเริ่มเมื่อบุคคลเริ่มโต้ตอบและหยุดเมื่อเสร็จสิ้นการติดต่อ รวมงานบันทึกหลังการติดต่อ การรอผู้ใช้นับรวมเฉพาะเมื่อนิยามระบุไว้ รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 แยกตามประเภทการติดต่อ | นาที | แพลตฟอร์มโทรศัพท์ แพลตฟอร์มแชต บันทึกงานในเครื่องมือ ITSM | เซอร์วิสเดสก์ การจัดการเหตุขัดข้อง | สัญญาณความพยายามในการปรับแต่งรายการงานและการวางแผนกำลังคน | รายสัปดาห์ |
| อัตราการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก | สัดส่วนการติดต่อที่แก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกโดยไม่มีการติดต่อภายหลังเรื่องเดียวกัน | การติดต่อที่แก้ไขได้ระหว่างการติดต่อและไม่มีการติดต่อซ้ำเรื่องเดียวกันโดยผู้ใช้รายเดิมภายในช่วงเวลาติดต่อซ้ำ / การติดต่อที่เข้าเกณฑ์ ไม่นับสายที่ต้องการเพียงการส่งต่อและสายที่เดสก์ไม่ได้คาดหวังให้แก้ไข | ร้อยละ | ฟิลด์การแก้ไขและการเชื่อมโยงในเครื่องมือ ITSM การยืนยันจากผู้ใช้เมื่อรวบรวมได้ | เซอร์วิสเดสก์ การจัดการเหตุขัดข้อง | การตรวจสอบนิยามของคำว่าเสร็จสิ้น คือแก้ไขได้ในการสัมผัสครั้งแรก | รายเดือน |
| อัตราการติดต่อซ้ำ | สัดส่วนของการติดต่อที่แก้ไขแล้วแต่ตามด้วยการติดต่ออีกครั้งในเรื่องเดียวกัน | การติดต่อที่ตามด้วยการติดต่ออีกครั้งจากผู้ใช้รายเดิมในบริการหรือประเด็นเดียวกันภายในช่วงเวลาติดต่อซ้ำ (เช่นเจ็ดวัน กำหนดในนิยาม) / การติดต่อที่แก้ไขแล้วในช่วงก่อนหน้า ไม่นับการติดต่อเรื่องปัญหาใหม่ | ร้อยละ | การเชื่อมโยงและประวัติการเปิดใหม่ในเครื่องมือ ITSM ระเบียนการติดต่อ | เซอร์วิสเดสก์ การจัดการเหตุขัดข้อง | อัตราข้อบกพร่องที่หลุดรอด | รายเดือน |
การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกมีนิยามที่ปกป้องได้มากกว่าหนึ่งแบบ ดังนั้นนิยามจึงเป็นส่วนหนึ่งของตัวชี้วัด บางเดสก์นับว่าการติดต่อแก้ไขแล้วเมื่อเจ้าหน้าที่ปิดตั๋วระหว่างสาย บางแห่งนับก็ต่อเมื่อผู้ใช้ไม่ติดต่อกลับภายในช่วงเวลาหนึ่ง แบบหลังรวบรวมยากกว่าและบิดเบือนยากกว่า และเป็นแบบที่ใช้ในที่นี้ ให้ระบุช่วงเวลา ระบุว่าอะไรนับเป็น “เรื่องเดียวกัน” และใช้ทั้งสองอย่างเหมือนกันทุกช่วงเวลา
ข้อเสนอแนะ
แยกการติดต่อออกจากตั๋วตั้งแต่ต้น
ให้การติดต่อและตั๋วมีนิยาม ตัวระบุ และการนับของตนเอง การติดต่อคือระเบียนของความพยายามที่จะเข้าถึงเดสก์ และตั๋วคือระเบียนของงาน เชื่อมโยงทั้งสองในเครื่องมือเพื่อให้เห็นการติดต่อซ้ำในเรื่องเดียวกัน รายงานที่ปะปนสองอย่างเข้าด้วยกันให้ตัวเลขปริมาณที่ไม่มีใครกระทบยอดกับแพลตฟอร์มโทรศัพท์ได้
รายงานปริมาณตามช่องทาง หมวดหมู่ และอัตราที่ปรับเป็นมาตรฐาน
แสดงปริมาณรวม ปริมาณตามช่องทาง ปริมาณตามหมวดหมู่ และอัตราการติดต่อต่อผู้ใช้ 100 ราย ยอดรวมอย่างเดียวทำให้สับสนระหว่างการเติบโตกับปัญหา ปริมาณโทรศัพท์ที่ลดลงอาจเป็นการย้ายไปใช้แชต และการติดต่อผ่านพอร์ทัลที่เพิ่มขึ้นอาจเป็นความสำเร็จที่ตั้งใจของบริการด้วยตนเอง วาดกราฟอนุกรมเวลาอย่างน้อยหนึ่งปีเพื่อให้เห็นความเป็นฤดูกาล เช่นการเริ่มภาคเรียนและการสิ้นปีงบประมาณ
ใช้การแจกแจงกับตัวชี้วัดเวลาทุกตัว
รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูงสำหรับเวลาในการตอบและเวลาในการจัดการ ค่าเฉลี่ยของการแจกแจงที่เบ้แทบไม่ได้อธิบายประสบการณ์ของใครเลย ค่ามัธยฐานแสดงการติดต่อโดยทั่วไป และเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 หรือ 95 แสดงว่าส่วนหางที่ช้านั้นแย่เพียงใด ระบุว่าตัวเลขตั้งอยู่บนการติดต่อกี่ครั้ง และทำเครื่องหมายว่าค่าที่อ่านได้ไม่น่าเชื่อถือเมื่อคิวรับการติดต่อเพียงหยิบมือในช่วงเวลานั้น (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)
ปฏิบัติต่อการวางสายก่อนได้รับบริการเป็นสัญญาณของความต้องการและกำลังคน
อ่านอัตราการวางสายร่วมกับเวลาในการตอบและรูปแบบการเข้ามา ผู้คนวางสายเมื่อการรอนานกว่าที่คาดไว้ อัตราจึงสูงขึ้นตามเวลารอ และเวลารอสูงขึ้นเมื่อการเข้ามามากกว่าความสามารถรองรับ ทฤษฎีการเข้าแถวคอย (queueing theory) อธิบายว่าทำไมเวลารอจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อคิวเข้าใกล้การใช้งานเต็มที่ ซึ่งเป็นเหตุผลที่เดสก์ที่ทำงานเกือบร้อยละ 100 ของเวลาจะมีเวลารอยาวและอัตราการวางสายสูงเสมอ จัดกำลังคนตามรูปแบบการเข้ามาแยกตามชั่วโมงและวัน ไม่ใช่ตามค่าเฉลี่ยรายเดือน และแสดงอัตราการวางสายตามช่วงเวลาของวัน (ดูหัวข้อ 2.3 “งานระหว่างทำและการต่อคิว”)
นิยามการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกอย่างรอบคอบ แล้ววัดจากมุมมองของผู้ใช้
ใช้นิยามที่อิงการติดต่อซ้ำ และยืนยันด้วยคำถามสั้น ๆ กับผู้ใช้ การนับเฉพาะการติดต่อที่ไม่กลับมาภายในช่วงเวลาที่ระบุทำให้ปั้นตัวเลขได้ยากกว่าธงที่เจ้าหน้าที่ตั้งเมื่อปิดงาน เพิ่มการตรวจสอบหนึ่งคำถาม เช่น “ปัญหาของคุณได้รับการแก้ไขแล้วหรือไม่” และเปรียบเทียบกับตัวเลขการติดต่อซ้ำ เมื่อทั้งสองไม่ตรงกัน คำตอบของผู้ใช้เป็นแนวทางที่ดีกว่า และช่องว่างชี้ให้เห็นว่าการปิดงานเกิดขึ้นก่อนเวลาอันควรตรงจุดใด
ใช้เวลาในการจัดการเพื่อการวางแผน ไม่ใช่เพื่อเป้าหมาย
ปฏิบัติต่อเวลาในการจัดการเป็นข้อมูลนำเข้าด้านกำลังความสามารถและเครื่องมือวินิจฉัย และอย่ากำหนดเป้าหมายให้เจ้าหน้าที่ทำให้ได้ เป้าหมายด้านเวลาในการจัดการเป็นการจ่ายรางวัลให้การเร่งรีบ การส่งต่อก่อนเวลา และเอกสารที่บางเฉียบ ใช้การแจกแจงตามประเภทการติดต่อเพื่อวางแผนกำลังคนและหาการติดต่อที่ใช้เวลานานกว่าการติดต่อที่คล้ายกันมาก ซึ่งมักชี้ไปที่บทความที่ขาดหาย เครื่องมือที่ใช้ยาก หรือกระบวนการที่ไม่ชัดเจน มุ่งไปที่สาเหตุเชิงระบบ ไม่ใช่เจ้าหน้าที่
เชื่อมตัวชี้วัดของเดสก์กับงานส่งมอบ
ทบทวนหมวดหมู่การติดต่ออันดับต้นกับทีมที่เป็นเจ้าของบริการ ทุกเดือน ให้นำห้าหมวดหมู่ที่ก่อให้เกิดการติดต่อมากที่สุดต่อผู้ใช้ 100 ราย แล้วถามว่าการเปลี่ยนแปลงใดที่ต้นทางจะขจัดหมวดหมู่เหล่านั้นได้ ไม่ว่าจะเป็นการแก้ไข บทความ ข้อความแสดงข้อผิดพลาดที่ดีขึ้น หรือเส้นทางบริการด้วยตนเอง บันทึกคำตอบไว้ในแบ็กล็อกของทีมเจ้าของ วิธีนี้เปลี่ยนตัวเลขของเดสก์ให้เป็นงานปรับปรุง และเป็นการใช้ข้อมูลแบบคล่องตัวที่ชัดเจนที่สุด (ดูหัวข้อ 3.6 “ตัวชี้วัดการจัดการความรู้” และหัวข้อ 3.7 “ตัวชี้วัดบริการด้วยตนเองและระบบอัตโนมัติ”)
รวมทุกช่องทางไว้ในนิยามเดียวกัน
ใช้กฎการนับเวลาและการนับจำนวนเดียวกันกับโทรศัพท์ แชต อีเมล พอร์ทัล การเดินเข้ามาที่เคาน์เตอร์ และแอปส่งข้อความ ช่องทางแบบไม่ซิงโครนัสไม่มีคิวสด เวลาในการตอบจึงมีความหมายต่างกันในแต่ละช่องทาง ให้นิยามนาฬิกาต่อช่องทาง และรายงานแต่ละช่องทางแยกกันก่อนรวม เดสก์ที่เผยแพร่เฉพาะช่องทางที่ดีที่สุดของตนซ่อนประสบการณ์ของคนอื่นทั้งหมด
เชื่อมตัวชี้วัดกับประสบการณ์ของผู้ใช้
จับคู่ตัวชี้วัดเชิงปฏิบัติการกับคำถามความพึงพอใจหลังการติดต่อและช่องข้อความอิสระ คำตอบที่รวดเร็วต่อการติดต่อที่หยาบคายหรือไม่เป็นประโยชน์เป็นผลลัพธ์ที่ไม่ดี และนาฬิกามองไม่เห็นสิ่งนี้ แสดงอัตราการตอบกลับและส่วนผสมของผู้ตอบไว้ข้างคะแนน เพราะมีเพียงผู้ใช้ส่วนที่เลือกตอบเองเท่านั้นที่ตอบ (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”) อ่านความคิดเห็นร่วมกับผู้ที่ตอบการติดต่อ ในบรรยากาศของทีม
เก็บตัวชี้วัดไว้ในระดับทีมและคิว
รายงานตามคิว ช่องทาง บริการ และทีม และเก็บข้อมูลระดับเจ้าหน้าที่ไว้สำหรับการสนทนาเพื่อโค้ชที่เจ้าหน้าที่มีส่วนร่วม การจัดอันดับเจ้าหน้าที่รายบุคคลตามเวลาในการจัดการหรืออัตราการแก้ไขผลักดันให้เลือกรับเฉพาะการติดต่อง่ายและหลีกเลี่ยงการติดต่อยาก ทั้งยังทำลายความเชื่อมั่นในข้อมูล และผู้ใช้รู้สึกถึงผลลัพธ์ในคุณภาพของความช่วยเหลือ ใช้ตัวเลขระดับทีมเพื่อถามว่าระบบต้องการอะไร
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่ |
|---|---|---|
| ปริมาณการติดต่อ | เจ้าหน้าที่กีดกันการบันทึกด้วยการส่งผู้ใช้ไปช่องทางที่ไม่ได้นับ หรือแยกการติดต่อหนึ่งครั้งเป็นหลายครั้งเพื่อให้คิวดูยุ่ง ผู้จัดการตั้งเป้าปริมาณต่ำลง | อัตราการติดต่อต่อผู้ใช้ 100 ราย และการกระทบยอดจำนวนจากระบบโทรศัพท์กับจำนวนตั๋วเป็นระยะ กฎตายตัวว่าทุกช่องทางต้องถูกนับ |
| อัตราการติดต่อ | เลือกตัวหารภายหลัง (เช่นนิยามกว้างของ “ใช้งานอยู่”) เพื่อให้อัตราดูดีขึ้น | นิยามที่เป็นลายลักษณ์อักษรและลงวันที่ของ “ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่” และแสดงตัวเลขดิบไว้ข้างอัตรา |
| เวลาในการตอบ | การติดต่อถูกตอบด้วยข้อความต้อนรับอัตโนมัติหรือโอนไปคิวที่เงียบ หรือรับสายแล้วพักสาย อีเมลได้รับการตอบกลับอัตโนมัติที่นับเป็นการตอบ | นิยามนาฬิกาให้หยุดที่การตอบกลับจากมนุษย์ครั้งแรก และติดตามการวางสายและการติดต่อซ้ำควบคู่กัน |
| อัตราการวางสายก่อนได้รับบริการ | ผู้โทรถูกตัดสายก่อนเข้าคิว ขยายช่วงผ่อนผัน หรือนับข้อเสนอให้โทรกลับเป็นการติดต่อที่ตอบแล้ว | เปอร์เซ็นไทล์ของเวลาในการตอบ อัตราการโทรกลับสำเร็จ และช่วงผ่อนผันที่เผยแพร่ |
| เวลาในการจัดการ | เร่งรีบในสาย ส่งต่อก่อนเวลา หรือจบสายก่อนปัญหาได้รับการแก้ไข ทิ้งบันทึกไว้บางเฉียบ ย้ายงานไปไว้ในเวลาหลังการติดต่อที่นาฬิกาไม่นับ | การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก อัตราการติดต่อซ้ำ และการสุ่มทบทวนคุณภาพเอกสารโดยทีม |
| อัตราการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก | ปิดตั๋วระหว่างสายโดยไม่คำนึงถึงผลลัพธ์ อ่าน “เรื่องเดียวกัน” อย่างแคบ หรือจัดการติดต่อยากเป็น “ไม่คาดหวังให้แก้ไข” | อัตราการติดต่อซ้ำ การยืนยันจากผู้ใช้หนึ่งคำถาม และการตรวจสอบข้อยกเว้นเป็นระยะโดยทีม |
| อัตราการติดต่อซ้ำ | ขอให้ผู้ใช้เปิดตั๋วใหม่เพื่อติดตามผล หรือบันทึกการติดตามผลภายใต้หมวดหมู่อื่นเพื่อไม่ให้เชื่อมโยงกัน | กฎการเชื่อมโยงในเครื่องมือ การสุ่มตรวจสอบการติดต่อซ้ำที่ไม่ได้เชื่อมโยง และการแก้ไขที่ผู้ใช้รายงาน |
ภาพที่ดีคือชุดตัวเลขที่สอดคล้องกัน เวลาในการตอบและการวางสายเคลื่อนไปด้วยกัน เวลาในการจัดการแปรผันตามประเภทการติดต่อ ไม่ใช่ตามเป้าหมายของวัน การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกและการติดต่อซ้ำเป็นภาพสะท้อนของกันและกันที่รวมกันได้ใกล้เพดาน และคำตอบของผู้ใช้ต่อคำถาม “ปัญหาของคุณได้รับการแก้ไขแล้วหรือไม่” สอดคล้องกับตัวเลขการติดต่อซ้ำ ตัวเลขเดียวที่ดีขึ้นอย่างรวดเร็วในขณะที่ตัวอื่นคงที่เป็นเหตุผลให้ดูวิธีการรวบรวมก่อนจะเฉลิมฉลอง เดสก์ที่ถูกบิดเบือนมักแสดงอาการในการติดต่อซ้ำ หมวดหมู่ที่เกิดซ้ำในปริมาณ และข้อร้องเรียนที่เพิ่มขึ้น
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| ทางเลือก | ข้อดี | ต้นทุนหรือความเสี่ยง |
|---|---|---|
| เวลาในการจัดการเฉลี่ยเป็นตัวเลขหลัก | เรียบง่าย มีในทุกแพลตฟอร์ม อธิบายง่าย | ให้รางวัลแก่การเร่งรีบ ซ่อนส่วนหาง และเชื้อเชิญเป้าหมายที่ทำลายการแก้ไข |
| ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 สำหรับเวลา | อธิบายกรณีทั่วไปและส่วนหางที่ช้า | ต้องมีการติดต่อมากพอให้เสถียร และต้องอธิบายเพิ่มเล็กน้อย |
| การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกตามธงปิดงานของเจ้าหน้าที่ | รวบรวมง่าย | ปั้นตัวเลขง่ายและเปรียบเทียบระหว่างเดสก์ได้ยาก |
| การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกตามช่วงเวลาติดต่อซ้ำ | บิดเบือนยากและใกล้เคียงประสบการณ์ของผู้ใช้มากกว่า | ต้องมีการเชื่อมโยงที่ดีในเครื่องมือ และต้องรอให้ช่วงเวลาผ่านไปก่อนจึงรายงานได้ |
| การวางสายพร้อมช่วงผ่อนผัน | ตัดการวางสายโดยไม่ตั้งใจออก | ช่วงผ่อนผันถูกขยายเพื่อให้ตัวเลขดูดีได้ |
| อัตราการติดต่อต่อผู้ใช้ 100 ราย | แยกการเติบโตออกจากปัญหา | ขึ้นอยู่กับจำนวนผู้ใช้ที่เชื่อถือได้และนิยามที่ชัดเจนของ “ใช้งานอยู่” |
| แบบสำรวจหลังการติดต่อ | จับสิ่งที่นาฬิกาจับไม่ได้ | อัตราตอบกลับต่ำและไม่สม่ำเสมอ และเอนเอียงไปทางผู้ใช้ที่มีความรู้สึกรุนแรง |
| รายงานเฉพาะตามทีมและคิว | ปกป้องความเชื่อมั่นและโฟกัสที่ระบบ | ให้รายละเอียดน้อยลงสำหรับการโค้ชรายบุคคล ซึ่งต้องใช้กระบวนการส่วนตัวที่แยกต่างหาก |
ไม่มีชุดตัวชี้วัดใดขจัดความตึงเครียดระหว่างความเร็วกับความใส่ใจได้ เดสก์ที่ตอบทุกการติดต่อในไม่กี่วินาทีแต่แก้ได้น้อยมีคิวที่ดีแต่บริการที่แย่ และเดสก์ที่ใช้เวลาแก้อย่างถูกต้องจะแสดงเวลาในการจัดการและเวลารอที่ยาวขึ้น ทางออกคือตกลงกันว่าผลลัพธ์ใดสำคัญที่สุดในไตรมาสนี้ ทำให้การแลกเปลี่ยนนั้นชัดเจน และทบทวนคู่ตัวชี้วัดที่รักษาสมดุลไว้ เร็วกว่าดีกว่าเฉพาะตราบที่การแก้ไขยังคงอยู่
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. “การติดต่อ” ในที่นี้หมายถึงอะไร และจำนวนของเราตรงกับที่แพลตฟอร์มโทรศัพท์และเครื่องมือ ITSM รายงานแต่ละระบบหรือไม่ ขอให้กลุ่มไล่ตามการติดต่อหนึ่งวันผ่านทุกช่องทางและเปรียบเทียบจำนวนจากสองระบบ จดบันทึกการติดต่อที่ไม่เคยกลายเป็นตั๋วและตั๋วที่ไม่ได้เริ่มจากการติดต่อ ผู้ดำเนินการอภิปรายควรคาดว่าจะมีช่องว่างในตอนแรกและปฏิบัติต่อมันเป็นข้อค้นพบเรื่องนิยาม ไม่ใช่ความผิดของผู้คน ตกลงกฎสำหรับรายงานครั้งถัดไปและผู้ที่เป็นเจ้าของ
2. เมื่อเราบอกว่าการติดต่อแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก เรารู้ได้อย่างไรว่าผู้ใช้จะเห็นด้วย ทบทวนการติดต่อล่าสุดสิบรายการที่ทำเครื่องหมายว่าแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก และตรวจสอบว่ามีผู้ใช้รายใดกลับมาในเรื่องเดียวกันหรือไม่ ถามว่าเจ้าหน้าที่ทำอะไรต่างออกไปได้ในรายที่กลับมา การอภิปรายมักแสดงว่าการปิดงานเกิดขึ้นก่อนที่ผู้ใช้พร้อม ตัดสินใจว่าจะเพิ่มการยืนยันหนึ่งคำถามหรือไม่ และช่วงเวลาติดต่อซ้ำควรเป็นเท่าใด
3. อะไรเกิดขึ้นกับผู้ที่รอสาย และพวกเขายอมแพ้เมื่อใด ดูเส้นโค้งการวางสายตามเวลาที่รอ เดสก์ส่วนใหญ่พบจุดหนึ่งที่เลยจากนั้นผู้คนจะออกไปเป็นจำนวนมาก และจุดนั้นคือขีดจำกัดเชิงปฏิบัติของคิว ถามว่ามีการโทรกลับ แชต หรือคำตอบอัตโนมัติอะไรให้เลือกบ้าง และมีรายใดที่นับเป็นการตอบแล้วทั้งที่ปัญหายังไม่ได้รับการแก้ไขหรือไม่ ผู้ดำเนินการอภิปรายใช้ประเด็นนี้เปิดการอภิปรายเรื่องการจัดกำลังคนตามชั่วโมง ไม่ใช่ตามเดือน
4. ตัวเลขเวลาในการจัดการของเราตัวใดจะเปลี่ยนไป หากเราใส่ใจงานหลังการติดต่อและการรอ ระบุว่านาฬิการวมอะไรและไม่รวมอะไร ถามว่ามีใครรู้สึกถึงแรงกดดันให้ทำสายให้สั้นลงหรือไม่ และพวกเขาทำอะไร คำถามนี้ตอบในทีมได้ง่ายกว่าในรายงาน จึงควรให้โอกาสผู้คนพูดโดยไม่ระบุตัวตน ตกลงนิยามและว่าเวลาในการจัดการจะใช้เพื่อการวางแผนเท่านั้นหรือไม่
5. ห้าหมวดหมู่ใดที่ก่อให้เกิดการติดต่อมากที่สุดต่อผู้ใช้ 100 รายในไตรมาสที่แล้ว และใครเป็นเจ้าของการแก้ไขแต่ละหมวด นำข้อมูลหมวดหมู่และเจ้าของบริการที่อยู่เบื้องหลังมาไว้ที่โต๊ะเดียวกัน สำหรับแต่ละหมวดหมู่ ถามว่าการตอบสนองที่ดีที่สุดคือการแก้ไข บทความ ข้อความที่ดีขึ้น หรือเส้นทางบริการด้วยตนเอง ประเด็นคือเดินออกไปพร้อมรายการในแบ็กล็อกและเจ้าของที่มีชื่อ กลับมาทบทวนรายการในไตรมาสหน้าเพื่อดูว่ารายการใดเคลื่อนไหว
6. เรารายงานสิ่งนี้ในระดับทีมและคิวหรือไม่ และมีใครใช้เพื่อเปรียบเทียบบุคคลหรือไม่ ถามกลุ่มตรง ๆ ว่ามีตัวเลขใดเคยถูกใช้ตัดสินบุคคลหรือไม่ และเกิดผลอย่างไร อภิปรายว่าเดสก์จะเลิกทำอะไรหากการเปรียบเทียบรายบุคคลสิ้นสุดลง และจะเริ่มทำอะไร ผู้ดำเนินการอภิปรายควรบันทึกตัวอย่างใด ๆ และนำไปให้เจ้าของตัวชี้วัดตัดสินใจเรื่องนโยบาย เป้าหมายคือพันธสัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรว่าข้อมูลอธิบายระบบ
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมส่งมอบได้มุมมองที่ดีที่สุดต่อบริการของตนเองจากเดสก์ การติดต่อต่อผู้ใช้ 100 รายหลังการปล่อยรุ่นแสดงอย่างรวดเร็วว่าการเปลี่ยนแปลงทำให้ผู้คนสับสนหรือไม่ และหมวดหมู่แสดงว่าควรแก้อะไรต่อไป ทีมควรคาดหวังการทบทวนหมวดหมู่อันดับต้นรายเดือนและปฏิบัติต่อหมวดเหล่านั้นเป็นข้อมูลนำเข้าของแบ็กล็อก โดยไม่โทษเดสก์ที่รายงานสิ่งที่ผู้ใช้บอก ขอตัวอย่างการติดต่อจากเดสก์ไม่ใช่เพียงจำนวน เพราะถ้อยคำที่ผู้ใช้ใช้มักเผยปัญหาด้านป้ายชื่อหรือการออกแบบ
ทีมบริการและปฏิบัติการ
เจ้าหน้าที่เดสก์และหัวหน้าต้องการตัวเลขที่ช่วยให้วางแผนและปรับปรุงได้โดยไม่กลายเป็นเป้าหมาย ผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ที่สุดคือการจัดกำลังคนตามชั่วโมงจากรูปแบบการเข้ามา การทบทวนการติดต่อซ้ำ และคำขอบทความ เจ้าหน้าที่ควรมีส่วนร่วมกำหนดวิธีนิยามตัวชี้วัด เพราะพวกเขารู้ว่านาฬิกาทำให้เข้าใจผิดตรงไหน พวกเขาควรเห็นตัวเลขของทีมตนเองก่อนและท้าทายได้
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำต้องการชุดตัวเลขสั้น ๆ ที่สอดคล้องกัน ได้แก่ ปริมาณและอัตราการติดต่อ เวลาในการตอบและการวางสาย การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกและการติดต่อซ้ำ และคะแนนความพึงพอใจของผู้ใช้พร้อมอัตราการตอบกลับ พวกเขาควรขอการแจกแจงและหมายเหตุการเปลี่ยนนิยาม และควรต้านทานการตั้งเป้าหมายเดียวกับเวลาในการจัดการหรือปริมาณ เป้าหมายด้านความเร็วอย่างเดียวเชื้อเชิญการบิดเบือนที่อธิบายไว้ข้างต้น การกำกับดูแลควรบันทึกว่าใครเป็นเจ้าของแต่ละนิยาม (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”)
ลูกค้าและผู้ใช้
ผู้ใช้สนใจว่าติดต่อได้หรือไม่ ได้รับการปฏิบัติที่ดีหรือไม่ และปัญหายังคงได้รับการแก้ไขหรือไม่ พวกเขาไม่สนใจเวลาในการจัดการ การบอกพวกเขาว่าเดสก์วัดอะไรและลงมือตามข้อเสนอแนะของพวกเขาสร้างความไว้วางใจ เช่นเดียวกับการทำให้แน่ใจว่าช่องทางที่พวกเขาชอบได้รับการวัดและจัดกำลังคน ลูกค้าที่ซื้อบริการได้รับประโยชน์จากพันธสัญญาที่ชัดเจนใน SLA หรือข้อตกลงด้านประสบการณ์ (ดูหัวข้อ 5.1 “ตัวชี้วัด SLA, OLA และ XLA” และหัวข้อ 6.2 “ข้อตกลงระดับประสบการณ์”)
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
แผนกไอทีของโรงพยาบาลระดับภูมิภาคแห่งหนึ่งดำเนินเซอร์วิสเดสก์ที่มีเจ้าหน้าที่ราวหนึ่งโหลสำหรับผู้ใช้ด้านคลินิกและงานธุรการประมาณ 4,000 ราย ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวอย่างประกอบและไม่ได้มาจากองค์กรจริงใด
มุมมองรายสัปดาห์ของทีมแสดงการติดต่อ 1,900 ครั้ง (ตัวเลขประกอบ) ซึ่งเป็นอัตราการติดต่อ 47.5 ครั้งต่อผู้ใช้ 100 ราย (ตัวเลขประกอบ) เวลาในการตอบทางโทรศัพท์มีค่ามัธยฐาน 40 วินาทีและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 เท่ากับ 6 นาที (ตัวเลขประกอบ) อัตราการวางสายคือร้อยละ 14 (ตัวเลขประกอบ) และสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในเช้าวันธรรมดาระหว่าง 08:00 ถึง 09:30 น. เวลาในการจัดการมัธยฐานคือ 7 นาที และเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 คือ 22 นาที (ตัวเลขประกอบ) การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกตามช่วงเวลาติดต่อซ้ำคือร้อยละ 61 (ตัวเลขประกอบ) และอัตราการติดต่อซ้ำภายในเจ็ดวันคือร้อยละ 19 (ตัวเลขประกอบ)
ในการทบทวนรายเดือน หัวหน้าเดสก์และทีมแอปพลิเคชันทางคลินิกดูหมวดหมู่ ปัญหาการลงชื่อเข้าใช้และบัตรประจำตัวคิดเป็นสัดส่วนมากของการติดต่อช่วงเช้า และการเปลี่ยนแปลงล่าสุดของการลงชื่อเข้าใช้แอปพลิเคชันทางคลินิกทำให้การติดต่อเรื่องข้อความแสดงข้อผิดพลาดเดียวกันพุ่งสูงขึ้น เดสก์และทีมแอปพลิเคชันตัดสินใจทำสามอย่าง พวกเขาจะเปลี่ยนข้อความแสดงข้อผิดพลาดและเพิ่มลิงก์ไปยังบทความ จะเพิ่มตัวเลือกโทรกลับสำหรับช่วงเร่งด่วนตอนเช้า และจะเลื่อนเวลาเริ่มกะหนึ่งกะให้เร็วขึ้นหนึ่งชั่วโมงเพื่อรองรับรูปแบบการเข้ามาตอน 08:00 น. พวกเขาจะทบทวนการวางสาย การติดต่อซ้ำ และอัตราการติดต่อของหมวดหมู่นั้นหลังผ่านไปสี่สัปดาห์
กลางไตรมาส ผู้จัดการรายหนึ่งเสนอเป้าหมายเวลาในการจัดการ 5 นาทีเพื่อลดคิว ทีมแสดงให้เห็นว่าการติดต่อที่เปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 คือรายที่ช้าซึ่งสำคัญที่สุด และเป้าหมายจะผลักดันให้เจ้าหน้าที่จบสายก่อนเวลา พวกเขายังสังเกตว่าตัวเลขการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกเพิ่มเป็นร้อยละ 78 (ตัวเลขประกอบ) ในหนึ่งสัปดาห์ ขณะที่อัตราการติดต่อซ้ำเพิ่มเป็นร้อยละ 27 (ตัวเลขประกอบ) การทบทวนพบว่าบางกะเริ่มปิดตั๋วระหว่างสายพร้อมบันทึกให้ผู้ใช้โทรกลับ ซึ่งนับเป็นการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก ทีมคืนนิยามที่อิงการติดต่อซ้ำ เพิ่มคำถามยืนยันจากผู้ใช้ และยกเลิกเป้าหมายเวลาในการจัดการ จากนั้นรายงานการวางสาย เวลาในการตอบ และการติดต่อซ้ำร่วมกันเรื่อยมา
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ตอัป เดสก์มักเป็นกล่องจดหมายร่วมหรือช่องแชตที่ใครว่างก็จัดการ นับการติดต่อตามช่องทาง ติดแท็กหมวดหมู่ และดูห้าอันดับแรกทุกเดือนกับผู้ที่สร้างผลิตภัณฑ์ อย่าซื้อแพลตฟอร์มคอลเซ็นเตอร์ก่อนที่ปริมาณจะคุ้มค่า และอย่าตั้งเป้าหมายด้านความเร็วเมื่อมีเพียงสองคนตอบการติดต่อทั้งหมด
ธุรกิจขนาดเล็ก บุคคลหนึ่งคนหรือผู้ให้บริการภายนอกมักดำเนินเซอร์วิสเดสก์แบบโฮสต์ ใช้รายงานมาตรฐานของเครื่องมือ ขอให้ซัพพลายเออร์ให้นิยามของการติดต่อ การแก้ไข และการวางสายเป็นลายลักษณ์อักษร และส่งออกข้อมูลดิบเป็นครั้งคราว คำถามสั้น ๆ ที่ถามผู้ใช้เป็นประจำ เช่น “ปัญหาของคุณได้รับการแก้ไขแล้วหรือไม่” ให้ข้อมูลเชิงลึกมากกว่าแดชบอร์ดยาว ๆ
องค์กรขนาดใหญ่ คิว ภาษา เครื่องมือ และซัพพลายเออร์จำนวนมากนำไปสู่นิยามที่ต่างกันของคำเดียวกัน ตกลงนิยามร่วมของการติดต่อ การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก และการติดต่อซ้ำ รวมทั้งชุดช่องทางร่วม รายงานตามคิวและบริการ พร้อมมุมมองมาตรฐานสำหรับผู้นำ และใช้ข้อมูลการจัดการกำลังคนเพื่อจัดคนตามรูปแบบการเข้ามา เปรียบเทียบคิวต่าง ๆ หลังจากตรวจสอบแล้วว่าใช้นิยามเดียวกันเท่านั้น
ภาครัฐและภาคสาธารณะ ระเบียนอาจมีข้อผูกพันด้านการเก็บรักษา การเข้าถึง การตรวจสอบ และความเป็นส่วนตัว และสัญญาอาจกำหนดตัวชี้วัดและเป้าหมายตายตัวสำหรับเดสก์ที่จ้างภายนอก อ่านตัวชี้วัดในสัญญาอย่างวิพากษ์และเพิ่มตัวชี้วัดป้องกันลงในรายงานแม้ไม่ได้บังคับ เก็บเส้นทางการตรวจสอบของการเปลี่ยนนิยาม และหลีกเลี่ยงการเก็บข้อมูลส่วนบุคคลที่ไม่จำเป็น บริการสาธารณะมักให้บริการผู้ใช้ที่มีทางเลือกช่องทางจำกัด การเข้าถึงได้ของแต่ละช่องทางจึงเป็นส่วนหนึ่งของภาพรวม (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
แรงจูงใจในการมีตัวชี้วัดเดสก์ที่ดีขึ้นคือบริการที่ถูกลงและดีขึ้น และผลตอบแทนมาจากสามที่ ที่แรกคือการติดต่อซ้ำที่น้อยลง การติดต่อซ้ำแต่ละครั้งเป็นงานที่เดสก์ไม่จำเป็นต้องทำและเวลาที่ผู้ใช้ไม่อยากใช้ ที่สองคือการแก้ไขที่ต้นทาง ข้อมูลหมวดหมู่ของเดสก์ขจัดการติดต่อทั้งกลุ่มได้เมื่อทีมส่งมอบลงมือตามข้อมูลนั้น ที่สามคือการจัดกำลังคนที่ดีขึ้น ข้อมูลรูปแบบการเข้ามาช่วยให้ผู้จัดการวางคนในเวลาที่ผู้ใช้ต้องการ ซึ่งลดทั้งการวางสายและเวลาว่างได้พร้อมกัน
ต้นทุนการรวบรวมอยู่ในระดับพอประมาณเมื่อแพลตฟอร์มโทรศัพท์และเครื่องมือ ITSM บันทึกเหตุการณ์อยู่แล้ว ต้นทุนหลักคือเวลาในการตกลงนิยาม แก้การเชื่อมโยงระหว่างการติดต่อกับตั๋ว เพิ่มคำถามสั้น ๆ หลังการติดต่อ และทบทวนข้อมูลกับทีมส่งมอบ
ที่นี่ไม่เสนอตัวเลขผลตอบแทน เพราะตัวเลขที่เผยแพร่ต่างกันตามองค์กรและวิธีการ และยังไม่มีตัวเลขใดได้รับการตรวจสอบสำหรับหัวข้อนี้ ให้ประมาณผลตอบแทนจากข้อมูลของคุณเอง นำจำนวนการติดต่อซ้ำและเวลาในการจัดการที่วัดได้ คูณด้วยต้นทุนต่อชั่วโมงของเจ้าหน้าที่ และเปรียบเทียบกับต้นทุนของการแก้ไข อธิบายผลลัพธ์เป็นค่าประมาณพร้อมสมมติฐาน และทบทวนอีกครั้งหลังการเปลี่ยนแปลง (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- ตั้งเป้าหมายเวลาในการจัดการเฉลี่ย เป็นการให้รางวัลแก่การเร่งรีบและการส่งต่อก่อนเวลา ใช้การแจกแจงตามประเภทการติดต่อเพื่อวางแผน และจับคู่กับการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกและการติดต่อซ้ำ
- นับธงปิดงานที่เจ้าหน้าที่ตั้งเป็นการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก ตั้งได้โดยไม่คำนึงถึงผลลัพธ์ ใช้ช่วงเวลาติดต่อซ้ำและการยืนยันจากผู้ใช้
- จัดอันดับเจ้าหน้าที่รายบุคคล ผลักดันให้เลือกเฉพาะงานง่ายและมีพฤติกรรมป้องกันตัว รายงานตามทีมและคิว และเก็บการสนทนารายบุคคลให้เป็นส่วนตัวและสนับสนุน
- รายงานค่าเฉลี่ยรวมทุกช่องทางที่ซ่อนช่องทางที่อ่อนที่สุด โทรศัพท์ แชต และอีเมลมีพฤติกรรมต่างกัน รายงานแต่ละช่องทางแยกกันก่อนรวม
- อ่านปริมาณโดยไม่มีตัวหาร การเพิ่มขึ้นอาจเป็นการเติบโต แสดงการติดต่อต่อผู้ใช้ 100 รายและส่วนผสมของหมวดหมู่
- ทิ้งเดสก์ไว้นอกการตัดสินใจด้านการส่งมอบ จำนวนที่รายงานไปยังแดชบอร์ดแต่ไม่เคยพูดคุยกับทีมผลิตภัณฑ์ก็สูญเปล่า จัดการทบทวนหมวดหมู่การติดต่ออันดับต้นกับเจ้าของทุกเดือน
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| นิยามและนาฬิกา | แต่ละคนนับการติดต่อไม่เหมือนกัน | มีนิยามที่เขียนไว้ไม่กี่ข้อสำหรับบางคิว | มีนิยามที่เขียนไว้หนึ่งข้อต่อตัวชี้วัด รวมจุดเริ่มและหยุดของนาฬิกาและข้อยกเว้น | บันทึกการเปลี่ยนนิยามและทบทวนตามกำหนด | นิยามถูกแบ่งปันกับซัพพลายเออร์และลูกค้า และปรับปรุงเมื่อไม่ช่วยให้ตัดสินใจอีกต่อไป |
| การเก็บข้อมูลและคุณภาพ | จำนวนรวบรวมด้วยมือจากไฟล์ส่งออก | ข้อมูลโทรศัพท์และ ITSM รายงานแยกกัน | การติดต่อและตั๋วเชื่อมโยงกัน พร้อมการเก็บข้อมูลอัตโนมัติข้ามช่องทาง | วัดและติดตามแนวโน้มของการเชื่อมโยง ความครบถ้วน และการกระทบยอด | ข้อมูลการติดต่อแบ่งปันข้ามทีมและซัพพลายเออร์ผ่านอินเทอร์เฟซที่ตกลงกัน |
| การใช้ในการปรับปรุง | รายงานตัวเลขแต่แทบไม่เคยพูดคุย | ทบทวนช่วงที่ยุ่งเป็นครั้งคราว | ทบทวนหมวดหมู่อันดับต้นรายเดือนกับเจ้าของบริการ | วางแผน จัดสรรทุน และตรวจสอบการปรับปรุงเทียบกับการติดต่อซ้ำและปริมาณ | ข้อมูลเดสก์ขับเคลื่อนลำดับความสำคัญของแบ็กล็อกข้ามทีมผลิตภัณฑ์และซัพพลายเออร์ |
| มาตรการป้องกันและความไว้วางใจ | ใช้เป้าหมายความเร็วกับบุคคล | ตระหนักถึงการบิดเบือนบ้าง | รายงานตัวชี้วัดที่จับคู่ร่วมกันและไม่จัดอันดับบุคคล | ทีมตรวจสอบการบิดเบือนและใช้การยืนยันจากผู้ใช้ | ผู้ใช้และเจ้าหน้าที่ช่วยกำหนดตัวชี้วัดและเห็นผลลัพธ์ |
รายการตรวจสอบ
- การติดต่อและตั๋วถูกนิยามและนับแยกกัน และจำนวนกระทบยอดกันได้
- ทุกช่องทางมีนาฬิกาที่เขียนไว้สำหรับเวลาในการตอบ และวิธีปฏิบัติต่อการตอบกลับอัตโนมัติที่ระบุไว้
- ตัวชี้วัดเวลารายงานเป็นค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูงพร้อมขนาดตัวอย่าง
- การวางสายมีช่วงผ่อนผันที่เขียนไว้และแสดงควบคู่กับเวลาในการตอบ
- การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกใช้ช่วงเวลาติดต่อซ้ำและความหมายที่ระบุไว้ของ “เรื่องเดียวกัน”
- เก็บการยืนยันจากผู้ใช้หนึ่งคำถาม และแสดงอัตราการตอบกลับ
- รายงานอัตราการติดต่อต่อผู้ใช้ 100 ราย พร้อมนิยามที่เขียนไว้ของ “ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่”
- ไม่ตั้งเป้าหมายเวลาในการจัดการให้เจ้าหน้าที่ และไม่มีตัวชี้วัดใดจัดอันดับบุคคล
- ทบทวนหมวดหมู่การติดต่ออันดับต้นรายเดือนกับทีมเจ้าของ และนำการดำเนินการไปไว้ในแบ็กล็อก
- นิยามอยู่ภายใต้การควบคุมเวอร์ชันและแต่ละการเปลี่ยนแปลงมีการลงวันที่
พรอมต์ AI
ร่างนิยามที่แม่นยำสำหรับตัวชี้วัดหลักของเดสก์
ฉันกำลังเขียนนิยามสำหรับตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์เหล่านี้: [รายการตัวชี้วัด
เช่น ปริมาณการติดต่อ เวลาในการตอบ การวางสายก่อนได้รับบริการ เวลาในการจัดการ
การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก การติดต่อซ้ำ] ช่องทางของเราคือ [รายการช่องทาง]
และเครื่องมือของเราคือ [แพลตฟอร์มโทรศัพท์หรือแชต และเครื่องมือ ITSM]
สำหรับแต่ละตัวชี้วัด ให้ร่างนิยาม สูตร จุดเริ่มและหยุดของนาฬิกา สิ่งที่รวมและ
ไม่รวม หน่วย และแหล่งข้อมูล ใช้ศัพท์เดียวกันตลอด และอย่าสร้างค่าเกณฑ์มาตรฐาน
หรือเป้าหมายขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณและคำถามที่ฉันควรตอบเพื่อให้งานเสร็จ
ทบทวนชุดตัวเลขของเดสก์เพื่อหาสัญญาณของการบิดเบือน
นี่คือตัวเลขเซอร์วิสเดสก์ของเราสำหรับ [ช่วงเวลา]: [วางตัวเลข เช่น ปริมาณ
เปอร์เซ็นไทล์ของเวลาในการตอบ การวางสายก่อนได้รับบริการ เปอร์เซ็นไทล์ของเวลาใน
การจัดการ การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก การติดต่อซ้ำ] นิยามของเราคือ
[วางนิยาม] มองหารูปแบบที่บ่งชี้ว่าตัวเลขดีขึ้นเพราะวิธีการรวบรวม ไม่ใช่เพราะ
บริการดีขึ้น และเสนอสิ่งที่ควรตรวจสอบในข้อมูลสำหรับแต่ละกรณี อย่ากล่าวหาบุคคล
และอย่าสร้างเกณฑ์ขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณและสิ่งที่คุณไม่สามารถระบุได้จาก
ข้อมูลที่ให้มา
เตรียมการทบทวนหมวดหมู่การติดต่ออันดับต้นรายเดือน
ฉันกำลังเตรียมการทบทวนหมวดหมู่การติดต่อของเซอร์วิสเดสก์รายเดือนสำหรับ
[บริการหรือทีม] ฉันมี [จำนวนตามหมวดหมู่และการติดต่อต่อผู้ใช้ 100 รายของสามเดือน
ที่ผ่านมา] ร่างวาระการประชุม แม่แบบตารางสั้น ๆ และรายการคำถามที่จะถามเจ้าของ
บริการแต่ละราย เกี่ยวกับสาเหตุ การแก้ไข บทความ และตัวเลือกบริการด้วยตนเอง
เสนอวิธีบันทึกการดำเนินการในแบ็กล็อก อย่าสร้างตัวเลขหรือสาเหตุขึ้นเอง
ระบุสมมติฐานของคุณและข้อมูลที่ฉันควรนำมา
ออกแบบแบบสำรวจสั้น ๆ หลังการติดต่อ
ฉันต้องการวัดว่าผู้ใช้รู้สึกว่าได้รับความช่วยเหลือหรือไม่หลังจากติดต่อ
[ชื่อเซอร์วิสเดสก์] ผ่าน [ช่องทาง] ร่างคำถามที่เป็นกลาง [จำนวน] ข้อ รวมหนึ่งข้อ
เกี่ยวกับว่าปัญหาได้รับการแก้ไขหรือไม่ แผนว่าจะส่งเมื่อใด และวิธีรายงานอัตรา
การตอบกลับและส่วนผสมของผู้ตอบ ชี้ถ้อยคำที่อาจทำให้คำตอบเอนเอียง และระบุข้อพิจารณา
ด้านความเป็นส่วนตัว เนื่องจากข้อมูลจะถูกเก็บไว้ใน [เครื่องมือ] อย่าสร้างอัตรา
การตอบกลับมาตรฐานขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหาว่าหัวข้อใดนิยามตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้อง และมาตรการป้องกันที่ควรอยู่เคียงข้างตัวชี้วัดของเดสก์
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าการแก้ไขหัวข้อนี้ยังคงจับคู่ตัวชี้วัดทุกตัวกับช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
ข้อสรุปสำคัญ
- นับการติดต่อและตั๋วแยกกัน นิยามทั้งสองอย่าง และปรับปริมาณให้เป็นมาตรฐานเทียบกับขนาดฐานผู้ใช้
- รายงานเวลาเป็นค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูง และระบุว่าแต่ละตัวเลขตั้งอยู่บนการติดต่อกี่ครั้ง
- อ่านความเร็วในการตอบ การวางสาย และเวลาในการจัดการเป็นสัญญาณของความพยายาม และจับคู่กับการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกและการติดต่อซ้ำซึ่งเป็นสัญญาณของผลลัพธ์
- นิยามการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกตามว่าผู้ใช้กลับมาหรือไม่ และยืนยันด้วยการตรวจสอบหนึ่งคำถาม
- ใช้เดสก์เป็นตัวรับรู้: ทบทวนหมวดหมู่อันดับต้นรายเดือนกับทีมที่เป็นเจ้าของบริการ
- วัดคิว ช่องทาง และบริการ และอย่าจัดอันดับเจ้าหน้าที่รายบุคคล
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
- Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016, https://sre.google/sre-book/table-of-contents/
- Vacanti, D. S., Actionable Agile Metrics for Predictability: An Introduction, Daniel S. Vacanti, Inc., 2015.
- AXELOS, ITIL Foundation: ITIL 4 Edition, TSO (The Stationery Office), 2019.
- ISO/IEC 20000-1:2018, Information technology: Service management: Part 1: Service management system requirements, International Organization for Standardization.
- Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
- Strathern, M., "'Improving ratings': audit in the British University system," European Review, 5(3), 1997, pp. 305-321.
- Wikipedia, Help desk.
- Wikipedia, IT service management.
- Wikipedia, ITIL.
- Wikipedia, Call centre.
- Wikipedia, First call resolution.
- Wikipedia, Automatic call distributor.
- Wikipedia, Service-level agreement.
- Wikipedia, Percentile.
- Wikipedia, Customer satisfaction.
- Wikipedia, Queueing theory.