ภาพรวมและแรงจูงใจ

ตัวชี้วัดบริการส่วนใหญ่มาถึงเป็นตัวเลขเดียวบนแดชบอร์ด เช่น เวลาแก้ไขเหตุขัดข้องเฉลี่ย ร้อยละของเหตุขัดข้องที่แก้ไขภายในเป้าหมาย ตั๋วที่ปิดในสัปดาห์นี้ ตัวเลขเดียวให้ความรู้สึกว่าแม่นยำ แต่โดยปกติเป็นสรุปที่บีบอัดจากกลุ่มเหตุการณ์ที่ยุ่งเหยิง และการบีบอัดนั้นกำหนดสิ่งที่ผู้อ่านเห็น ความรู้ด้านสถิติ ตามจุดมุ่งหมายของหนังสือเล่มนี้ คือชุดนิสัยเล็ก ๆ ที่รักษาให้สรุปซื่อตรง ได้แก่เลือกสรุปที่เข้ากับรูปร่างของข้อมูล รู้ว่ามีข้อมูลเท่าใดอยู่เบื้องหลัง และแยกการเปลี่ยนแปลงจริงจากสัญญาณรบกวน

รูปร่างของข้อมูลบริการเป็นปัญหาแรก การวัดเวลา เช่น เวลาแก้ไข รอบเวลา และเวลารอ มีขอบเขตที่ศูนย์และมีหางยาวทางขวา รายการส่วนใหญ่เสร็จเร็ว และไม่กี่รายการใช้เวลานานมาก ข้อมูลแบบนี้เบ้ และค่าเฉลี่ยเลขคณิตถูกดึงไปทางหาง ตั๋วที่ติดค้างใบเดียวอาจขยับค่าเฉลี่ยมากกว่าตั๋วปกติร้อยใบ ค่ามัธยฐาน ซึ่งเป็นค่ากลางเมื่อเรียงรายการ ได้รับผลกระทบน้อยกว่ามาก เปอร์เซ็นไทล์ขยายแนวคิดนั้น คือเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 เป็นค่าที่รายการร้อยละ 85 เสร็จภายใน ระยะเวลาประเภทนี้มักจำลองด้วยการแจกแจงลอการิทึมปกติ ซึ่งลอการิทึมของค่าสมมาตร บทเรียนคือ "ปกติ" และ "เฉลี่ย" ต่างกันสำหรับข้อมูลเบ้

ขนาดตัวอย่างเป็นปัญหาที่สอง ทีมที่แก้ไขเหตุขัดข้องลำดับความสำคัญ 1 จำนวน 12 รายการในไตรมาสและรายงานว่า "ร้อยละ 83 ภายในเป้าหมาย" กำลังอธิบาย 10 จาก 12 การพลาดอีกครั้งหนึ่งจะขยับตัวเลขไปแปดจุด คำกล่าวที่ซื่อตรงรวมจำนวน และมักรวมช่วง ช่วงความเชื่อมั่นคือช่วงที่คำนวณจากข้อมูลซึ่งบอกว่าค่าจริงอาจอยู่ห่างจากค่าที่สังเกตได้เพียงใด ช่วงกว้างสำหรับตัวอย่างเล็กและแคบสำหรับตัวอย่างใหญ่ ซึ่งเป็นสารที่ถูกต้องสำหรับไตรมาสที่มีเหตุขัดข้อง 12 รายการ

ความแปรผันเป็นปัญหาที่สาม ทุกกระบวนการสร้างตัวเลขที่สั่นไหวจากสัปดาห์หนึ่งไปอีกสัปดาห์โดยไม่มีอะไรเปลี่ยน วอลเตอร์ ชิวฮาร์ต ซึ่งทำงานเรื่องคุณภาพการผลิตในทศวรรษ 1920 แยกการสั่นไหวตามปกตินี้ออกจากสัญญาณที่ควรตรวจสอบ และมอบแผนภูมิควบคุมให้เรา การนำแผนภูมิแบบนี้ไปใช้กับกระบวนการเรียกว่าการควบคุมกระบวนการเชิงสถิติ ส่วนหนึ่งของความผิดพลาดสุดท้ายนั้นคือการถดถอยสู่ค่าเฉลี่ย: ค่าสุดโต่งมักตามด้วยค่าที่สุดโต่งน้อยกว่า ดังนั้นสัปดาห์หลังสัปดาห์ที่เลวร้ายจึงดูเหมือนการฟื้นตัวไม่ว่าจะมีใครทำอะไรหรือไม่

แนวปฏิบัติการไหลของงานแบบคล่องตัว เช่น การใช้เปอร์เซ็นไทล์ของรอบเวลาและอายุของรายการงานในคู่มือ Kanban ขอการแจกแจงและการพยากรณ์ที่แสดงเป็นโอกาสเกิดอยู่แล้ว (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”) ใน ITIL 4 ทั้งแนวปฏิบัติการวัดผลและการรายงานและแนวปฏิบัติการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องขึ้นกับการวัดที่มีความหมายตรงกับที่ดูเหมือน และการจัดการระดับบริการขึ้นกับเป้าหมายที่ตั้งเทียบกับความแปรผันที่สมจริง ความรู้ด้านสถิติเป็นชั้นร่วมใต้ทั้งสอง ยังสนับสนุนมาตรการป้องกันในหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด” ด้วย ทีมที่แสดงการแจกแจงทั้งหมดมีที่ซ่อนค่าเฉลี่ยที่ถูกปรับน้อยลง

ความแปรผันจากสาเหตุร่วมฝังอยู่ในกระบวนการ และความแปรผันจากสาเหตุพิเศษมาจากสิ่งเฉพาะที่เปลี่ยนหรือผิดพลาด ข้อตกลงระดับบริการ (SLA) คือข้อผูกพันที่บันทึกไว้ต่อลูกค้า และวัตถุประสงค์ระดับบริการ (SLO) คือเป้าหมายสำหรับการวัด

หลักการสำคัญ

  • จับคู่สรุปกับรูปร่าง ใช้ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สำหรับระยะเวลา และแสดงการแจกแจงทั้งหมดเมื่อการตัดสินใจสำคัญ สงวนค่าเฉลี่ยไว้สำหรับข้อมูลที่ค่อนข้างสมมาตรหรือสำหรับผลรวม เช่น ต้นทุน
  • อัตราทุกค่ามีจำนวนกำกับ ร้อยละที่ไม่มีตัวตั้งและตัวหารคือข้ออ้างที่ไม่มีหลักฐาน ต่ำกว่าจำนวนขั้นต่ำที่ระบุ ให้แสดงรายการดิบแทนอัตรา
  • ความแปรผันตามปกติไม่ใช่ข่าว รู้ช่วงปกติของการวัดก่อนตอบสนอง ตอบสนองต่อสัญญาณ ไม่ใช่ทุกการเคลื่อนไหว
  • ความไม่แน่นอนเป็นส่วนหนึ่งของคำตอบ แสดงการพยากรณ์เป็นโอกาสเกิด ("ร้อยละ 85 ของรายการเสร็จภายใน 9 วัน") และการประมาณเป็นช่วง และต้านความแม่นยำลวง
  • แสดงการแจกแจงแก่ทีมที่เป็นเจ้าของงาน รายการดิบและฮิสโทแกรมทำให้กรณีผิดปกติมองเห็นได้ และทำให้การปรับแต่งเงียบ ๆ ยากขึ้น
  • สหสัมพันธ์ การเลือกตัวอย่าง และจังหวะเวลาอธิบาย "การปรับปรุง" จำนวนมาก ถามว่าอะไรอื่นเปลี่ยน ใครถูกเว้นไว้จากข้อมูล และจุดเริ่มต้นแย่ผิดปกติหรือไม่
  • รักษาสถิติให้พอเหมาะ ทีมต้องการเทคนิคไม่กี่อย่างที่ใช้อย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่หลักสูตรสถิติ อธิบายทุกแผนภูมิด้วยคำธรรมดา

นิยามตัวชี้วัด

ตัวชี้วัดด้านล่างอธิบายคุณภาพเชิงสถิติของแนวปฏิบัติด้านตัวชี้วัดและการกระจายของงานบริการ การวัดเวลาใช้นาฬิกาที่ระบุในแต่ละแถว และนิยามมีไว้ให้หัวข้อถัดไปนำไปใช้ซ้ำ (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง” และหัวข้อ 2.2 “ลีดไทม์ รอบเวลา และประสิทธิภาพการไหล”)

ตัวชี้วัด นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล แนวปฏิบัติ ITIL คู่เทียบแบบคล่องตัว รอบเวลา
เวลาแก้ไขมัธยฐาน เวลาแก้ไขกลางของเหตุขัดข้องที่แก้ไขในช่วงนั้น เปอร์เซ็นไทล์ที่ 50 ของ (การประทับเวลาแก้ไขลบการประทับเวลาสร้าง) จากเหตุขัดข้องที่แก้ไขในช่วงนั้น; นาฬิกาเริ่มเมื่อสร้างตั๋วและหยุดเมื่อแก้ไข; การหยุดชั่วคราวรายงานแยกต่างหาก ไม่หักออก; ไม่รวมตั๋วที่ยกเลิกและซ้ำ ชั่วโมงหรือวัน ประวัติสถานะของเครื่องมือ ITSM การจัดการเหตุขัดข้อง; การวัดผลและการรายงาน รอบเวลามัธยฐาน รายสัปดาห์หรือรายเดือน
เวลาแก้ไขที่เปอร์เซ็นไทล์สูง เวลาที่เหตุขัดข้องส่วนใหญ่ได้รับการแก้ไขภายใน โดยระบุเปอร์เซ็นไทล์ เปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 (หรือ 95) ของเวลาที่ผ่านไปเดียวกับข้างต้น; คำนวณเฉพาะเมื่อมีรายการที่แก้ไขอย่างน้อย 20 รายการ มิฉะนั้นแสดงรายการดิบ ชั่วโมงหรือวัน ประวัติสถานะของเครื่องมือ ITSM การจัดการเหตุขัดข้อง; การจัดการระดับบริการ การพยากรณ์เปอร์เซ็นไทล์ของรอบเวลา รายสัปดาห์หรือรายเดือน
อายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด อายุของรายการที่ยังเปิดอยู่นานที่สุด พร้อมจำนวนรายการที่เก่ากว่าเปอร์เซ็นไทล์สูง ปัจจุบันลบการประทับเวลาสร้างสำหรับรายการที่เปิดอยู่ ไม่หักการหยุดชั่วคราว; นับรายการที่เปิดอยู่ทั้งหมดในคิวบริการรวมรายการที่รอลูกค้า วัน เครื่องมือ ITSM หรือระบบติดตามประเด็น การจัดการเหตุขัดข้อง; การจัดการปัญหา อายุของรายการงาน รายสัปดาห์
ความครอบคลุมการรายงานอัตรา สัดส่วนของอัตราที่รายงานซึ่งแสดงตัวตั้ง ตัวหาร และการตรวจจำนวนขั้นต่ำ อัตราที่รายงานพร้อมจำนวนและธงตัวอย่าง / อัตราที่รายงาน; นับเฉพาะอัตราที่เผยแพร่ในชุดทบทวนของช่วงนั้น ร้อยละ ทะเบียนตัวชี้วัด (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”) การวัดผลและการรายงาน ข้อตกลงการทำงาน รายไตรมาส
อัตราสัญญาณของแผนภูมิควบคุม สัดส่วนของจุดบนแผนภูมิควบคุมของการวัดที่ส่งสัญญาณความแปรผันจากสาเหตุพิเศษตามกฎที่ทีมเขียนไว้ จุดที่ถูกทำเครื่องหมายตามกฎ / จุดที่พล็อต สำหรับ 20 จุดล่าสุดหรือมากกว่า; กฎกำหนดล่วงหน้าและบันทึกไว้ ร้อยละ เครื่องมือแผนภูมิควบคุมหรือสเปรดชีต การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การตรวจสอบกระบวนการในการทบทวนย้อนหลัง รายเดือน
ความกว้างของช่วง ความกว้างของช่วงความไม่แน่นอนที่ระบุบนอัตราพาดหัว ขอบบนลบขอบล่างของช่วง โดยใช้วิธีที่ระบุในทะเบียน สำหรับอัตราพาดหัวของช่วงนั้น จุดร้อยละ คำนวณจากจำนวนใน ITSM การจัดการระดับบริการ ช่วงการพยากรณ์ในการวางแผน รายเดือน

ที่ใดที่สัญญาระบุค่าเฉลี่ย ให้รายงานตัวเลขตามสัญญา และแสดงค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ควบคู่

ข้อเสนอแนะ

สรุปข้อมูลเวลาอย่างซื่อตรง

1. ใช้ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูงที่ระบุชื่อหนึ่งค่าเป็นค่าเริ่มต้น สำหรับเวลาแก้ไข รอบเวลา และเวลาดำเนินการ ให้เผยแพร่ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 หรือ 95 ร่วมกัน และเขียนเปอร์เซ็นไทล์ลงในชื่อตัวชี้วัด ค่ามัธยฐานบอกว่าอะไรเป็นปกติ และเปอร์เซ็นไทล์สูงบอกว่าสามารถสัญญากับลูกค้าได้อย่างสมเหตุสมผลเท่าใด หากต้องเลือกตัวเลขเดียวสำหรับข้อผูกพัน ให้เลือกเปอร์เซ็นไทล์

2. แสดงรูปร่างเช่นเดียวกับสรุป ฮิสโทแกรมหรือแผนภาพกระจายของเวลาแก้ไขตามวันที่ปิดแสดงกลุ่ม หางยาว และการเปลี่ยนกะทันหันที่สรุปใดไม่แสดง เมื่อภาพและตัวเลขไม่ตรงกัน ให้เชื่อภาพและตรวจสอบตัวเลข

3. เพิ่มอายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด เปอร์เซ็นไทล์ของงานที่เสร็จมองย้อนหลังและเพิกเฉยทุกสิ่งที่ยังติดค้าง รายงานรายการที่เปิดอยู่นานที่สุดและจำนวนรายการที่เปิดอยู่ซึ่งเก่ากว่าเปอร์เซ็นไทล์สูงของท่านแล้ว (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”) นี่เป็นตัวแก้ไขที่มีประโยชน์ที่สุดสำหรับค่าเฉลี่ยที่ดีขึ้นเพราะปล่อยรายการยากให้แก่ลง

เคารพตัวอย่างเล็กและความไม่แน่นอน

4. เผยแพร่จำนวนพร้อมทุกอัตรา เขียน "10 จาก 12 แก้ไขภายในเป้าหมาย" แทน "ร้อยละ 83" เพิ่มกฎว่าอัตราที่อิงรายการน้อยกว่าจำนวนที่ระบุแสดงเป็นจำนวนหรือรายการเบื้องหลัง เกณฑ์เป็นวิจารณญาณ เขียนไว้ ทบทวน และใช้ทุกที่

5. ใช้ช่วงสำหรับอัตราพาดหัวและการพยากรณ์ สำหรับสัดส่วน เช่น สัดส่วนของการเปลี่ยนแปลงที่ล้มเหลว ให้คำนวณช่วงความเชื่อมั่นด้วยวิธีที่ทีมตกลงกัน และบันทึกวิธีในทะเบียน สำหรับการพยากรณ์การส่งมอบ ช่วงที่อิงตัวอย่าง (เช่น "น่าจะอยู่ระหว่าง 8 ถึง 14 รายการต่อสัปดาห์") บอกผู้วางแผนได้มากกว่าตัวเลขปริมาณงานที่ทำได้ตัวเดียว หากช่วงกว้างเกินกว่าจะให้ข้อมูลแก่การตัดสินใจ ให้บอกเช่นนั้น

แยกสัญญาณจากสัญญาณรบกวน

6. วาดแผนภูมิควบคุมสำหรับการวัดที่ท่านลงมือตาม แผนภูมิค่ารายตัวอย่างง่ายพล็อตแต่ละจุดตามลำดับเวลาพร้อมเส้นกลางและขีดจำกัดที่คำนวณจากข้อมูล และทำเครื่องหมายจุดนอกขีดจำกัดหรือชุดที่อยู่ด้านเดียวของเส้นกลาง เริ่มด้วยเวลาแก้ไขมัธยฐานรายสัปดาห์และปริมาณรายสัปดาห์ เขียนกฎสัญญาณครั้งเดียว (เช่น จุดที่เกินขีดจำกัด หรือชุดแปดจุดอยู่ด้านเดียว) และตรึงไว้ เพื่อไม่ให้ทีมปรับกฎจนแผนภูมิตรงกับความรู้สึกของตน

7. ลงมือตามสัญญาณและปล่อยความแปรผันจากสาเหตุร่วมไว้ เมื่อจุดอยู่ในขีดจำกัด ให้ต้านการหาคำอธิบายให้มัน นั่นคือกระบวนการที่ทำตัวตามปกติ เมื่อมีสัญญาณ ให้ถามว่าสัปดาห์นั้นอะไรเปลี่ยน: การปล่อยรุ่น ช่องว่างด้านบุคลากร การหยุดทำงานของผู้จัดหา หมวดใหม่ หากกระบวนการเสถียรแต่ไม่น่าพอใจ การปรับปรุงคือการเปลี่ยนระบบ ไม่ใช่การสนทนากับผู้ที่มีสัปดาห์สีแดง

8. คาดว่าจะมีการถดถอยสู่ค่าเฉลี่ยหลังช่วงสุดโต่ง หากท่านเริ่มโครงการริเริ่มในเดือนที่แย่ที่สุดของปี จะมีการปรับปรุงบางส่วนตามมาโดยบังเอิญ เปรียบเทียบกับเส้นฐานที่ยาวกว่า กับบริการที่คล้ายกันซึ่งไม่เปลี่ยน หรือกับขีดจำกัดควบคุม ก่อนยกเครดิตให้โครงการ คู่ก่อนและหลังที่เป็นสองจุดเป็นหลักฐานรูปแบบที่อ่อนที่สุด

ใช้เหตุผลอย่างระมัดระวังเรื่องเหตุและการเลือกตัวอย่าง

9. ถามว่าอะไรหายไปจากข้อมูล คำตอบแบบสำรวจมาจากผู้ที่เลือกตอบ ตั๋วที่ปิดแล้วไม่รวมตั๋วที่ยังเปิดอยู่ ก่อนสรุปผล ให้ทำรายการว่าใครหรืออะไรไม่อยู่และอาจเอียงผลอย่างไร

10. เปลี่ยนนิยามโดยเจตนาและทำเครื่องหมายบนแผนภูมิ แบบจำลองสถานะใหม่ เมทริกซ์ลำดับความสำคัญใหม่ หรือรายการหมวดใหม่เปลี่ยนข้อมูลโดยไม่เปลี่ยนงาน กำกับหมายเหตุแต่ละการเปลี่ยนแปลงบนแผนภูมิและเริ่มขีดจำกัดควบคุมใหม่หลังจากนั้น (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)

ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ตัวชี้วัด วิธีที่ถูกบิดเบือน ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่
เวลาแก้ไขมัธยฐาน ปิดตั๋วที่เร็วก่อนและปล่อยตั๋วยากให้เปิดค้าง; แยกตั๋วเป็นตั๋วง่ายหลายใบ; หยุดนาฬิกาในสถานะรอลูกค้า เวลาแก้ไขที่เปอร์เซ็นไทล์สูงและอายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด; สัดส่วนเวลาในสถานะหยุดชั่วคราว; อัตราตั๋วที่เชื่อมโยง
เวลาแก้ไขที่เปอร์เซ็นไทล์สูง เลือกเปอร์เซ็นไทล์ที่ทำให้ผลดูดี หรือเปลี่ยนระหว่างรายงาน; ตัดกรณียาวออกเป็น "ค่าผิดปกติ" หรือจัดหมวดใหม่ ตรึงเปอร์เซ็นไทล์ในทะเบียน; รายการที่ตัดออกพร้อมเหตุผล; อายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด
อายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด ปิดหรือรวมรายการที่เก่าที่สุดโดยไม่แก้ไข; ย้ายไปคิวหรือหมวดอื่น อัตราการเปิดซ้ำ; ตรวจสอบแบบสุ่มของรายการเก่าที่ปิดแล้ว; จำนวนการโอนคิว
ความครอบคลุมการรายงานอัตรา ใส่จำนวนด้วยตัวอักษรเล็กขณะที่พาดหัวยังนำด้วยร้อยละ; ตั้งจำนวนขั้นต่ำต่ำจนไม่เคยทำงาน ทบทวนแดชบอร์ดจริง ไม่ใช่ทะเบียน; ทบทวนจำนวนขั้นต่ำร่วมกับความกว้างของช่วง
อัตราสัญญาณของแผนภูมิควบคุม ขยายขีดจำกัด เพิ่มกฎ หรือเริ่มเส้นฐานใหม่เพื่อให้สัญญาณหายไป; ขยับจุดด้วยการเปลี่ยนการวัด เก็บกฎและขีดจำกัดในทะเบียนพร้อมประวัติการเปลี่ยนแปลง; เปรียบเทียบกับฮิสโทแกรมดิบ
ความกว้างของช่วง เลือกวิธีหรือช่วงเวลาที่ให้ช่วงแคบ; รวมบริการที่ไม่คล้ายกันเพื่อขยายตัวอย่าง ระบุวิธีในทะเบียน; มีการแยกย่อยตามบริการเมื่อขอ; เปรียบเทียบผลแบบรวมและไม่รวม

การอ่านค่าที่ดีแสดงค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่เคลื่อนไปทางเดียวกับประสบการณ์ของผู้ใช้ รายการเก่าชุดสั้นที่หดลงโดยไม่ถูกจัดหมวดใหม่อย่างเงียบ ๆ และอัตราที่ปรากฏพร้อมจำนวน อัตราสัญญาณของแผนภูมิควบคุมควรต่ำและไม่เป็นศูนย์ แผนภูมิที่ไม่เคยส่งสัญญาณอาจส่งสัญญาณไม่ได้ และแผนภูมิที่ส่งสัญญาณตลอดสะท้อนกระบวนการที่ไม่เสถียรหรือกฎที่เลือกไม่ดี

ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย

แนวทาง จุดแข็ง จุดอ่อน
เวลาแก้ไขเฉลี่ย เรียบง่าย ตรงกับสัญญาจำนวนมาก รวมยอดง่าย ถูกหางครอบงำ; ซ่อนสิ่งที่ลูกค้าประสบตามปกติ
ค่ามัธยฐานบวกเปอร์เซ็นไทล์สูง ต้านค่าผิดปกติ; สนับสนุนคำสัญญาต่อลูกค้า ต้องอธิบายเล็กน้อย; เปอร์เซ็นไทล์ต้องมีรายการมากพอจึงจะเสถียร
อัตราดิบที่ไม่มีจำนวน กะทัดรัดและคุ้นเคย ซ่อนตัวอย่างเล็กและเชิญชวนให้อ่านเกินจริง
อัตราพร้อมจำนวนและช่วง ซื่อตรงเรื่องความไม่แน่นอน; ลดการตอบสนองเกินเหตุ ดูไม่เด็ดขาด; วิธีหาช่วงต้องตกลงกัน
แผนภูมิควบคุม แยกสัญญาณจากสัญญาณรบกวน; ชี้นำว่าเมื่อใดควรลงมือ ต้องมีจุดมากพอและนิยามที่เสถียร; ขีดจำกัดอ่านผิดหรือถูกบิดเบือนได้
การเปรียบเทียบก่อนและหลัง เร็วและสื่อสารง่าย เสี่ยงต่อการถดถอยสู่ค่าเฉลี่ยและการเปลี่ยนแปลงที่เกิดพร้อมกัน

สำหรับบริการที่มีเหตุขัดข้องไม่กี่ครั้งต่อปี ไม่มีสถิติใดเสถียร และวิธีที่ถูกต้องคืออ่านแต่ละเหตุขัดข้อง สำหรับเดสก์ที่มีปริมาณสูง การวัดที่คำนึงถึงการแจกแจงมีต้นทุนต่ำและเหนือกว่าอย่างชัดเจน เลือกตามปริมาณและความเสี่ยงของการตัดสินใจ

คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม

1. ตัวเลขใดบนแดชบอร์ดปัจจุบันของเราเป็นค่าเฉลี่ยของสิ่งที่เบ้ และค่ามัธยฐานกับเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 จะแสดงอะไร เลือกการวัดเวลาที่ถูกจับตามากที่สุดและคำนวณทั้งสามค่าบนชุดรายการเดียวกันก่อนการประชุม ถามว่าเรื่องที่ค่าเฉลี่ยเล่าตรงกับที่ผู้ใช้พูดหรือไม่ ปิดท้ายด้วยการตกลงว่าสรุปใดกลายเป็นพาดหัวและที่อื่นจะปรากฏที่ใด

2. มีกี่รายการอยู่เบื้องหลังร้อยละที่ถูกอ้างถึงมากที่สุดของเรา และเรายังจะอ้างถึงหรือไม่หากเขียนจำนวนกำกับ ทำรายการสามร้อยละที่ผู้นำอ่านมากที่สุด ข้างแต่ละค่า เขียนตัวตั้งและตัวหารของช่วงล่าสุด ถามว่าความสำเร็จหรือความล้มเหลวเพิ่มอีกหนึ่งครั้งจะทำอะไรกับตัวเลข ตกลงจำนวนขั้นต่ำที่ต่ำกว่านั้นทีมแสดงรายการแทนอัตรา

3. ครั้งล่าสุดที่เรายกเครดิตการปรับปรุงให้โครงการคือเมื่อใด และอะไรอีกที่เป็นจริงในเวลานั้น เลือกเรื่องความสำเร็จล่าสุด ถามว่าการวัดอยู่ที่จุดแย่ที่สุดเมื่อใด ประวัติที่ยาวกว่าเป็นอย่างไร และบริการที่เทียบเคียงได้ดีขึ้นด้วยหรือไม่ รักษาน้ำเสียงให้อยากรู้

4. ช่วงปกติของการวัดสำคัญของเราคืออะไร และใครจะบอกได้ว่าสัปดาห์หนึ่งผิดปกติ พล็อตค่ารายสัปดาห์ 20 ค่าล่าสุดหรือมากกว่าของหนึ่งการวัดและวาดเส้นกลางและขีดจำกัด หรือคำนวณอย่างคร่าว ๆ ถามว่าสัปดาห์ใดที่ทีมตอบสนองทั้งที่อยู่ในช่วง ตกลงว่าใครเป็นเจ้าของแผนภูมิและกฎสัญญาณเขียนไว้ที่ใด

5. ใครหรืออะไรหายไปจากข้อมูลของเรา ทำรายการแหล่งของการวัด: ตั๋วที่ปิด คำตอบแบบสำรวจ บริการที่เฝ้าติดตาม เครื่องมือที่มีการประทับเวลา สำหรับแต่ละแหล่ง ให้ถามว่าใครถูกตัดออกและเพราะเหตุใด จดแต่ละช่องว่างเป็นการแก้ไขหรือข้อควรระวัง

6. เราจะอธิบายช่วงกว้างหรือ "เรายังไม่รู้" ต่อผู้นำอย่างไรโดยไม่ฟังดูเป็นข้ออ้าง ซ้อมถ้อยคำกับตัวอย่างจริง: "ระหว่างร้อยละ 70 ถึง 95 จากเหตุขัดข้อง 12 รายการ; เราคาดว่าจะแคบลงหลังไตรมาสหน้า" ถามว่าผู้ฟังต้องตัดสินใจอะไรและช่วงเปลี่ยนการตัดสินใจหรือไม่ เขียนสคริปต์สั้น ๆ ในการประชุม

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ

ทีมส่งมอบใช้รอบเวลาและปริมาณงานที่ทำได้เพื่อพยากรณ์ และได้ประโยชน์สูงสุดจากการพยากรณ์ที่อิงเปอร์เซ็นไทล์แทนค่าเฉลี่ย (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”) การพยากรณ์ที่ระบุเป็นช่วงพร้อมโอกาสเกิดป้องกันได้ง่ายกว่าวันที่ ต้านการอ่านการเปลี่ยนแปลงของช่วงเดียวเป็นแนวโน้ม (ดูหัวข้อ 2.5 “ตัวชี้วัดการพยากรณ์และการวางแผนการส่งมอบ”)

ทีมบริการและปฏิบัติการ

ทีมปฏิบัติการเป็นเจ้าของข้อมูลตั๋วและนาฬิกาเหตุขัดข้อง จึงอยู่ในตำแหน่งที่ดีที่สุดที่จะเผยแพร่ค่ามัธยฐาน เปอร์เซ็นไทล์ และรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด และอธิบายกฎการหยุดชั่วคราว ควรทำแผนภูมิปริมาณและเวลาแก้ไขรายสัปดาห์พร้อมขีดจำกัดควบคุม เพื่อแยกการเปลี่ยนจริง เช่น รุ่นที่ปล่อยมีข้อบกพร่อง ออกจากสัปดาห์ที่แย่ เมื่อบริการมีเหตุขัดข้องน้อย ให้ทบทวนทีละรายการแทนการคำนวณอัตรา (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”)

ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล

ผู้นำถามคำถามที่หล่อหลอมสิ่งที่ทีมแสดง การถามว่า "ทำไมตัวนี้สูงขึ้น" กับทุกการสั่นไหวฝึกองค์กรให้อธิบายสัญญาณรบกวนและซ่อนมัน ผู้นำควรถามว่าการเคลื่อนไหวอยู่ในช่วงปกติหรือไม่ มีกี่รายการอยู่เบื้องหลังตัวเลข และอะไรเปลี่ยนในกระบวนการ หน่วยงานกำกับดูแลกำหนดให้มีจำนวนกำกับอัตราพาดหัวได้

ลูกค้าและผู้ใช้

ลูกค้าสัมผัสกรณีเฉพาะ ไม่ใช่ค่าเฉลี่ย พวกเขาจำคำขอหนึ่งที่ใช้เวลาห้าสัปดาห์ และค่าเฉลี่ยสองวันไม่ซ่อมความทรงจำนั้น คำมั่นแบบเปอร์เซ็นไทล์ ("เก้าในสิบคำขอภายในสามวันทำการ") ตรงกับแบบจำลองในใจของลูกค้ามากกว่าเวลาเฉลี่ย ผลแบบสำรวจควรแสดงพร้อมจำนวนผู้ตอบ และควรอ่านความคิดเห็นแบบเปิดควบคู่กับตัวเลข (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว

ผู้ค้าปลีกออนไลน์ขนาดกลางรายหนึ่งมีเซอร์วิสเดสก์และทีมปฏิบัติการที่สนับสนุนร้านค้าเว็บ ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวเลขตัวอย่าง

ผู้นำเห็นพาดหัวรายเดือน: "เวลาแก้ไขเหตุขัดข้องเฉลี่ยลดจาก 9.1 ชั่วโมงเหลือ 7.4 ชั่วโมง" หัวหน้าปฏิบัติการถูกขอให้ยืนยันและนำเสนอแผนสำหรับเป้าหมายถัดไปคือ 6 ชั่วโมง ก่อนตกลง เธอขอให้นักวิเคราะห์ดึงรายการเบื้องหลังและพล็อต จากเหตุขัดข้อง 240 รายการในเดือน (ตัวอย่าง) ค่ามัธยฐานคือ 2.5 ชั่วโมง เปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 คือ 14 ชั่วโมง และเหตุขัดข้อง 9 รายการเก่ากว่า 5 วันและยังเปิดอยู่ เดือนก่อนหน้าค่ามัธยฐานคือ 2.6 ชั่วโมง ค่าเฉลี่ยลดลงเพราะเหตุขัดข้องที่ยาวมากสามรายการจากเดือนก่อน รายการหนึ่งอายุ 11 วัน บังเอิญแก้ไขเสร็จเร็วกว่าในช่วงนี้ และเพราะตั๋วรีเซ็ตรหัสผ่านชุดหนึ่งถูกจัดหมวดใหม่เป็นประเภทคำขอที่ปิดเร็ว

ทีมทำแผนภูมิค่ามัธยฐานรายสัปดาห์ของ 26 สัปดาห์ล่าสุด เส้นกลางอยู่ใกล้ 2.6 ชั่วโมง และทุกจุดจากสองเดือนที่ผ่านมาอยู่ในขีดจำกัด การลดลงของพาดหัวไม่ใช่สัญญาณ การจัดหมวดใหม่ในสัปดาห์ที่สองเปลี่ยนนิยามกลางแผนภูมิ ทีมจึงทำเครื่องหมายและเริ่มขีดจำกัดใหม่จากจุดนั้น

พวกเขาตัดสินใจสามการเปลี่ยนแปลง รายงานรายเดือนจะแสดงค่ามัธยฐาน เปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 และรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด พร้อมจำนวนเหตุขัดข้องเบื้องหลังแต่ละค่า เป้าหมายค่าเฉลี่ย 6 ชั่วโมงที่เสนอถูกแทนที่ด้วยการสนทนาเรื่องวัตถุประสงค์แบบเปอร์เซ็นไทล์ ซึ่งจะกำหนดหลังข้อมูลหนึ่งไตรมาสภายใต้นิยามใหม่ ทีมจะทำรายการเหตุขัดข้องเก่า 9 รายการพร้อมเจ้าของและขั้นตอนถัดไปของแต่ละรายการด้วย

ความเสี่ยงของการบิดเบือนที่พวกเขาจับได้อยู่ในการทบทวนครั้งถัดไป ผู้จัดการคนหนึ่งเสนอให้ปิดเหตุขัดข้องเก่าที่สุด 9 รายการเป็น "ไม่สามารถทำซ้ำได้อีก" เพื่อให้ตัวเลขรายการเก่าที่สุดดูสุขภาพดี เพราะทะเบียนจับคู่อายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุดกับอัตราการเปิดซ้ำและการตรวจสอบแบบสุ่มของการปิดรายการเก่า ทีมจึงอ่านสามรายการที่เสนอปิด พบว่าสองรายการยังเกิดอยู่ และคงเปิดไว้ ตัวเลขรายการเก่าที่สุดยังคงน่าอึดอัดต่ออีกหนึ่งเดือน นั่นคือพฤติกรรมที่ตั้งใจไว้

มุมมองตามประเภทองค์กร

สตาร์ทอัป ปริมาณน้อย อัตราส่วนใหญ่จึงประกอบด้วยรายการไม่กี่รายการและช่วงกว้าง อ่านแต่ละเหตุขัดข้องแทนการคำนวณสถิติ เก็บแผนภูมิรายสัปดาห์ง่าย ๆ ของหนึ่งหรือสองการวัด และหลีกเลี่ยงการประกาศแนวโน้มจากสามจุด เมื่อปริมาณเพิ่ม ให้เปลี่ยนไปใช้ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์เร็ว ๆ เพื่อให้นิสัยพร้อมอยู่แล้ว

ธุรกิจขนาดเล็ก ผู้ที่ดูแลไอทียังเป็นเจ้าของข้อมูลด้วย และตัวอย่างมักเล็ก รายงานจำนวน ไม่ใช่ร้อยละ สำหรับเหตุการณ์ที่เกิดยาก และเปรียบเทียบกับประวัติที่ยาวกว่าของท่านเอง ตรวจว่านาฬิกา "เวลาตอบสนอง" ของผู้ขายวัดอะไรจริง ๆ

องค์กรขนาดใหญ่ ปริมาณทำให้การแจกแจงมีความหมาย และยังส่งเสริมการรวมยอดที่ผสมบริการที่ไม่คล้ายกัน เปรียบเทียบสิ่งที่เหมือนกัน เผยแพร่นิยามและเปอร์เซ็นไทล์ที่ใช้ และเก็บคลังกฎแผนภูมิและการคำนวณร่วมเพื่อไม่ให้ทีมคำนวณการวัดเดียวกันสามวิธี

ภาครัฐและหน่วยงานสาธารณะ สัญญาและการรายงานตามกฎหมายมักกำหนดค่าเฉลี่ยหรือร้อยละเกณฑ์ และนิยามเหล่านั้นต่อรองไม่ได้ รายงานตัวเลขที่กำหนดตามนิยามทุกประการ และแสดงค่ามัธยฐาน เปอร์เซ็นไทล์ และจำนวนควบคู่เพื่อให้หน่วยงานกำกับเห็นภาพทั้งหมด การตรวจสอบของสาธารณะทำให้ความไม่แน่นอนที่ซื่อตรงมีค่ามากขึ้น เพราะตัวเลขที่มั่นใจเกินไปมีต้นทุนสูงในการถอน (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)

กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO

ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงเพื่อตกลงกฎการสรุป สร้างฮิสโทแกรมและแผนภูมิควบคุมจากข้อมูลที่ส่งออก และเพิ่มจำนวนในแม่แบบรายงาน บวกไม่กี่นาทีในแต่ละรอบเพื่อรักษาให้เป็นปัจจุบัน เครื่องมือส่วนใหญ่คำนวณเปอร์เซ็นไทล์ได้อยู่แล้ว ต้นทุนที่ใหญ่กว่าคือการสนทนากับผู้ที่คุ้นกับตัวเลขเดียวที่ให้ความสบายใจ

ผลตอบแทนคือการตัดสินใจที่ดีขึ้นและปฏิกิริยาที่สูญเปล่าน้อยลง ทีมเลิกจัดโครงสร้างใหม่หลังสัปดาห์ที่แย่ เลิกยกเครดิตให้โครงการสำหรับการปรับปรุงโดยบังเอิญ และเลิกสัญญาค่าเฉลี่ยที่ลูกค้าครึ่งหนึ่งไม่ได้ประสบ อย่ายืมตัวเลข: นับว่าการตัดสินใจของปีที่แล้วถูกกลับคำบ่อยเพียงใดและ "การปรับปรุง" กี่รายการที่หายไปในช่วงถัดไป และใช้จำนวนเหล่านั้นกำหนดขนาดของกรณี

รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง

  • หาค่าเฉลี่ยของระยะเวลาที่เบ้ ค่าเฉลี่ยถูกหางลากและปกปิดสิ่งที่ผู้ใช้รู้สึก รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูงที่ระบุชื่อ และแสดงรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด
  • ร้อยละจากตัวอย่างเล็กมาก "ร้อยละ 100" จากสามรายการคือเรื่องเล่า แสดงจำนวนและใช้กฎจำนวนขั้นต่ำ
  • ตอบสนองต่อทุกการสั่นไหว การไล่ตามทุกสัปดาห์สีแดงสิ้นเปลืองแรงและสอนทีมให้อธิบายสัญญาณรบกวน ใช้ขีดจำกัดควบคุมและกฎสัญญาณที่เขียนไว้
  • พิสูจน์ด้วยก่อนและหลัง สองจุดแยกการแทรกแซงออกจากความบังเอิญหรือการถดถอยสู่ค่าเฉลี่ยไม่ได้ ใช้เส้นฐานที่ยาวกว่าและการเปรียบเทียบ
  • ย้ายเสาประตูบนแผนภูมิ การเปลี่ยนขีดจำกัด กฎ หรือนิยามภายหลังทำให้แผนภูมิใดก็เห็นพ้องกับเรื่องเล่า ตรึงกฎ บันทึกการเปลี่ยนแปลง และกำกับหมายเหตุ
  • ตัดค่าผิดปกติออกโดยปริยาย กรณีที่ยาวที่สุดมักเป็นกรณีที่ลูกค้าจำ ตัดออกเฉพาะเมื่อมีเหตุผลที่เขียนไว้ และทำรายการสิ่งที่ตัดออก
  • ความแม่นยำลวง การรายงานร้อยละ 83.3 จาก 12 รายการบอกเป็นนัยถึงความรู้ที่ข้อมูลไม่มี ปัดเศษอย่างซื่อตรงและแสดงช่วง
  • รวมงานที่ไม่คล้ายกัน เวลาที่ผสมระหว่างการรีเซ็ตรหัสผ่านและความล้มเหลวของศูนย์ข้อมูลไม่อธิบายทั้งสอง แยกส่วนก่อน

แบบจำลองวุฒิภาวะ

มิติ 1 เริ่มต้น 2 พัฒนา 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน 4 บริหารจัดการ 5 ประสานจัดการ
สรุปข้อมูลเวลา ค่าเฉลี่ยเท่านั้น บางทีมแสดงค่ามัธยฐาน ค่ามัธยฐานบวกเปอร์เซ็นไทล์ที่ระบุชื่อและรายการที่เปิดอยู่นานที่สุดเป็นมาตรฐาน ทบทวนการแจกแจงพร้อมมาตรการป้องกันและติดตามแนวโน้ม ตกลงคำมั่นแบบเปอร์เซ็นไทล์กับลูกค้าและผู้จัดหา และปรับเมื่อข้อมูลเปลี่ยน
ขนาดตัวอย่างและความไม่แน่นอน อ้างอัตราโดยไม่มีจำนวน แสดงจำนวนในบางรายงาน จำนวนและกฎจำนวนขั้นต่ำในทุกอัตรา ช่วงบนอัตราพาดหัว วิธีอยู่ในทะเบียน แบ่งปันความไม่แน่นอนกับลูกค้าอย่างเปิดเผยและใช้ในการวางแผนข้ามทีม
ความแปรผันและเหตุเป็นผล อธิบายทุกการเปลี่ยนแปลง มีแผนภูมิที่มีขีดจำกัดไม่กี่ชุด แผนภูมิควบคุมพร้อมกฎที่เขียนไว้สำหรับการวัดสำคัญ สัญญาณกระตุ้นการตรวจสอบตามแผน; ตรวจโครงการเทียบกับเส้นฐาน คลังแผนภูมิร่วมข้ามบริการ; เปรียบเทียบเส้นฐานข้ามทีมโดยไม่จัดอันดับ

รายการตรวจสอบ

  • การวัดเวลาทุกตัวรายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูงที่ระบุชื่อ แทนค่าเฉลี่ยอย่างเดียว
  • รายงานอายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุดและจำนวนรายการที่เกินเปอร์เซ็นไทล์สูง
  • อัตราทุกค่าที่รายงานแสดงตัวตั้งและตัวหาร
  • เขียนกฎจำนวนขั้นต่ำไว้และใช้กับทุกอัตรา
  • อัตราพาดหัวและการพยากรณ์แสดงช่วง โดยระบุวิธีในทะเบียน
  • มีแผนภูมิควบคุมสำหรับสามการวัดที่ทีมลงมือตาม พร้อมกฎสัญญาณที่เขียนไว้
  • กำกับหมายเหตุการเปลี่ยนนิยามบนแผนภูมิและบันทึกในทะเบียน
  • ทำรายการรายการที่ตัดออกพร้อมเหตุผล
  • ตรวจคำกล่าวอ้างการปรับปรุงเทียบกับเส้นฐานที่ยาวกว่าก่อนพูดซ้ำ
  • ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกันของตัวชี้วัดแต่ละตัวอยู่ในทะเบียน (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”)

พรอมต์ AI

ตรวจว่าสรุปเข้ากับข้อมูลหรือไม่

ฉันมีค่า [จำนวน] ค่าของ [การวัด เช่น เวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง] สำหรับ [บริการ]
ในช่วง [ช่วงเวลา] นาฬิกาเริ่มที่ [เหตุการณ์เริ่ม] และหยุดที่ [เหตุการณ์หยุด]
การหยุดชั่วคราว [จัดการอย่างไร] ค่าวางไว้ด้านล่าง

อธิบายรูปร่างของการแจกแจง คำนวณค่าเฉลี่ย ค่ามัธยฐาน และ [เปอร์เซ็นไทล์ เช่น
ที่ 85] และ [เปอร์เซ็นไทล์ที่สอง เช่น ที่ 95] และบอกฉันว่าสรุปใดแทนกรณีทั่วไป
ได้ดีที่สุดและสรุปใดสนับสนุนคำสัญญาต่อลูกค้า ชี้ค่าที่ดูเหมือนข้อผิดพลาดของ
ข้อมูล แต่อย่าลบออก ห้ามประดิษฐ์ค่าเกณฑ์เปรียบเทียบ ระบุข้อสมมติของคุณและ
สิ่งที่คุณไม่สามารถกำหนดได้จากข้อมูล

[วางค่าโดยนำข้อมูลส่วนบุคคลออกแล้ว]

แสดงอัตราพร้อมความไม่แน่นอน

ทีมของเรารายงาน [ชื่ออัตรา] เป็น [ตัวตั้ง] จาก [ตัวหาร] สำหรับ [ช่วงเวลา] และ
[บริการ] แสดงวิธีนำเสนอพร้อมจำนวน อธิบายด้วยคำธรรมดาว่าความสำเร็จเพิ่มหรือ
ลดอีกหนึ่งครั้งจะเปลี่ยนตัวเลขเท่าใด และคำนวณช่วงความเชื่อมั่นโดยใช้
[วิธี หรือ "วิธีที่คุณแนะนำและระบุชื่อ"] เสนอถ้อยคำที่ผู้นำที่ไม่ใช่นักเทคนิค
เข้าใจได้ และกฎจำนวนขั้นต่ำสำหรับเมื่อใดควรแสดงรายการแทนอัตรา ห้ามประดิษฐ์
ตัวเลขเปรียบเทียบ ระบุข้อสมมติของคุณ รวมถึงวิธีและเงื่อนไขข้อมูลที่วิธีนั้น
ต้องการ

ตัดสินว่าการเปลี่ยนแปลงเป็นสัญญาณหรือสัญญาณรบกวน

นี่คือค่า [จำนวน] ค่าต่อเนื่อง [รายสัปดาห์หรือรายเดือน] ของ [การวัด] สำหรับ
[บริการ] มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นใน [ช่วงเวลา]: [อธิบายการแทรกแซง การปล่อยรุ่น
หรือการเปลี่ยนนิยาม] พล็อตหรืออธิบายแผนภูมิควบคุมที่มีเส้นกลางและขีดจำกัด
ใช้กฎสัญญาณเหล่านี้: [รายการกฎ เช่น หนึ่งจุดเกินขีดจำกัดหรือชุดแปดจุดอยู่ด้าน
เดียว] และบอกฉันว่าจุดใดส่งสัญญาณ บอกว่าการเปลี่ยนแปลงแยกจากความแปรผัน
ตามปกติได้หรือไม่ และคำอธิบายอื่นใด เช่น การถดถอยสู่ค่าเฉลี่ยหรือการเปลี่ยน
นิยาม ที่ฉันควรตัดออก อย่าอ้างความเป็นเหตุเป็นผล ระบุข้อสมมติของคุณและข้อมูล
เพิ่มเติมที่จะช่วยได้

[วางค่า]

ทักษะ AI

  • ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อค้นหาหัวข้อและมาตรการป้องกันที่จับคู่สำหรับตัวชี้วัดเวลาหรืออัตราก่อนเผยแพร่
  • ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าการวัดเชิงสถิติที่เพิ่มในหัวข้อมีนิยาม นาฬิกา ช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกัน

ข้อสรุปสำคัญ

  • ระยะเวลาของบริการมีการกระจายเบ้ จึงควรรายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูงที่ระบุชื่อ และเพิ่มอายุของรายการที่เปิดอยู่นานที่สุด
  • อัตราทุกค่ามีจำนวนกำกับ และตัวอย่างเล็กแสดงเป็นรายการหรือมีช่วง ไม่ใช่ร้อยละที่ดูมั่นใจ
  • รู้ช่วงปกติของการวัดด้วยแผนภูมิควบคุมก่อนตอบสนองต่อสัปดาห์เดียว
  • ระวังการปรับปรุงที่วัดด้วยสองจุด: การถดถอยสู่ค่าเฉลี่ยและการเปลี่ยนนิยามอธิบายได้หลายกรณี
  • ความไม่แน่นอนที่ซื่อตรงเป็นจุดแข็งในรายงาน และเป็นมาตรการป้องกันต่อการบิดเบือนแบบกูดฮาร์ต (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
  • รักษาเทคนิคให้พอเหมาะ: วิธีไม่กี่อย่างที่ใช้สม่ำเสมอและอธิบายด้วยคำธรรมดารับใช้ทีมได้ดีกว่าวิธีมากมายที่ไม่มีคำอธิบาย

เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม

  1. Wheeler, D. J., Understanding Variation: The Key to Managing Chaos, 2nd edition, SPC Press, 2000.
  2. Shewhart, W. A., Economic Control of Quality of Manufactured Product, D. Van Nostrand, 1931.
  3. Vacanti, D. S., Actionable Agile Metrics for Predictability: An Introduction, Daniel S. Vacanti, Inc., 2015.
  4. Vacanti, D., Yeret, Y., et al., The Kanban Guide, 2020, https://kanbanguides.org/.
  5. Hubbard, D. W., How to Measure Anything: Finding the Value of Intangibles in Business, 3rd edition, Wiley, 2014.
  6. Kahneman, D., Thinking, Fast and Slow, Farrar, Straus and Giroux, 2011.
  7. Tufte, E. R., The Visual Display of Quantitative Information, 2nd edition, Graphics Press, 2001.
  8. Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
  9. Wikipedia, Skewness.
  10. Wikipedia, Median.
  11. Wikipedia, Percentile.
  12. Wikipedia, Log-normal distribution.
  13. Wikipedia, Confidence interval.
  14. Wikipedia, Control chart.
  15. Wikipedia, Statistical process control.
  16. Wikipedia, Regression toward the mean.

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.