ข้อตกลงระดับประสบการณ์
ข้อตกลงระดับประสบการณ์เพิ่มคำถามว่า “การใช้งานให้ความรู้สึกอย่างไร” เข้ากับคำถามว่า “บริการบรรลุเป้าหมายหรือไม่” และจะได้ผลก็ต่อเมื่อเลือกมาตรวัดประสบการณ์ร่วมกับผู้ใช้และเก็บไว้เคียงกับมาตรวัดด้านปฏิบัติการ
ภาพรวมและแรงจูงใจ
ข้อตกลงระดับบริการ (SLA) บันทึกสิ่งที่ผู้ให้บริการให้คำมั่นว่าจะส่งมอบ โดยมักใช้ถ้อยคำที่ผู้ให้บริการนับได้ เช่น ความพร้อมใช้งาน เวลาตอบสนอง เวลาแก้ไข มาตรวัดเหล่านี้มีประโยชน์และก็ไม่สมบูรณ์เช่นกัน ทีมหนึ่งอาจบรรลุทุกเป้าหมายบนแดชบอร์ดขณะที่ผู้ใช้ใช้เวลาทั้งสัปดาห์หาทางเลี่ยงการล็อกอินที่ช้า พูดซ้ำกับเซอร์วิสเดสก์ และรอการอนุมัติ ช่องว่างระหว่างรายงานสีเขียวกับผู้ใช้ที่ไม่พอใจนี้บางครั้งเรียกว่าปรากฏการณ์แตงโม: เขียวด้านนอก แดงด้านใน (ดูหัวข้อ 5.1 “ตัวชี้วัด SLA, OLA และ XLA”)
ข้อตกลงระดับประสบการณ์ (XLA) คือข้อตกลงระหว่างผู้ให้บริการกับผู้ที่ใช้บริการ เกี่ยวกับประสบการณ์ที่บริการควรมอบให้ ข้อตกลงนี้ระบุผลลัพธ์และความรู้สึกที่ต้องการ เช่น “ฉันเริ่มงานได้ภายในไม่กี่นาทีหลังมาถึง” หรือ “ฉันเชื่อมั่นว่าคำขอของฉันจะได้รับการจัดการ” และระบุมาตรวัดที่จะแสดงว่าเป็นไปตามนั้นหรือไม่ คำนี้ใช้กันทั่วชุมชนการจัดการบริการไอที (ITSM) และนิยามที่แน่ชัดต่างกันไประหว่างผู้เขียนและผู้ขาย ควรตรวจเอกสารเผยแพร่ล่าสุดของเจ้าของกรอบงานก่อนอธิบาย XLA ว่าเป็นส่วนหนึ่งของ ITIL และระบุว่าใช้ความหมายแบบใด หัวข้อนี้มอง XLA เป็นแนวคิดเชิงปฏิบัติ: ข้อตกลงที่วางมาตรวัดประสบการณ์เคียงกับมาตรวัดด้านปฏิบัติการ
แนวคิดนี้มีรากอยู่นอกวงการไอที ประสบการณ์ผู้ใช้คือประสบการณ์โดยรวมของบุคคลที่ใช้ผลิตภัณฑ์ ระบบ หรือบริการ และประสบการณ์ลูกค้าคือผลรวมของปฏิสัมพันธ์ของลูกค้ากับองค์กรตามเวลา ความสามารถในการใช้งานเกี่ยวกับว่าผู้คนบรรลุเป้าหมายได้อย่างมีประสิทธิผล มีประสิทธิภาพ และน่าพึงพอใจเพียงใด ทีมแบบคล่องตัวคุ้นเคยกับแวดวงนี้จากการคิดเชิงออกแบบและการวิจัยผู้ใช้ และจากการทบทวนกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ผู้ใช้ตอบสนองต่อซอฟต์แวร์ที่ใช้งานได้ XLA นำความใส่ใจแบบเดียวกันมาสู่บริการในขณะที่ใช้งานจริง
ประสบการณ์วัดยากและบิดเบือนง่าย แบบสำรวจที่เข้าถึงเฉพาะผู้ใช้ที่พอใจ คะแนนความรู้สึกที่ปรับจนสูงขึ้น หรือ “ดัชนีประสบการณ์” เดียวที่ไม่มีใครอธิบายได้ ล้วนทำให้เข้าใจผิดได้ไม่ต่างจากเวลาตั๋วงานที่ถูกบิดเบือน มาตรการป้องกันจากกฎของกูดฮาร์ตใช้ได้เต็มที่: มาตรวัดประสบการณ์เป็นตัวเริ่มบทสนทนา ไม่ใช่โควตา (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
หัวข้อนี้ต่อยอดจากมาตรวัดแบบสำรวจในหัวข้อก่อนหน้า (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”) และเพิ่มมาตรวัดเชิงพฤติกรรมและตามเส้นทางผู้ใช้ที่ไม่ต้องอาศัยการถาม
หลักการสำคัญ
- เริ่มจากผลลัพธ์ที่ผู้คนใส่ใจ ถามผู้ใช้ว่าวันที่ดีเป็นอย่างไร และเขียนข้อตกลงด้วยถ้อยคำของพวกเขา
- จับคู่ประสบการณ์กับปฏิบัติการ XLA อยู่เคียงข้าง SLA ไม่ใช่แทนที่
- ใช้มาตรวัดจำนวนน้อยจากหลายมุม รวมสิ่งที่ผู้คนพูด สิ่งที่ผู้คนทำ และสิ่งที่ระบบบันทึก
- วัดเส้นทางผู้ใช้ไม่ใช่เฉพาะจุดสัมผัส ประสบการณ์คือเส้นทางทั้งหมดจากความต้องการถึงผลลัพธ์
- ซื่อตรงเรื่องความไม่แน่นอน ข้อมูลประสบการณ์มีสัญญาณรบกวน และกลุ่มขนาดเล็กต้องได้รับการคุ้มครอง
- ตกลงเป้าหมายกับผู้ใช้ และปรับปรุงเป้าหมาย XLA เป็นข้อตกลงที่มีชีวิต ทบทวนร่วมกับผู้ที่ข้อตกลงนั้นอธิบาย
- ไม่ใช้ข้อมูลประสบการณ์เพื่อจัดอันดับบุคคล
นิยามตัวชี้วัด
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | สิ่งที่สอดคล้องในแนวทางแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| คะแนนประสบการณ์ | คะแนนเฉลี่ยของข้อความประสบการณ์ที่ตกลงกัน สำหรับบริการและกลุ่มผู้ใช้หนึ่ง ๆ | คะแนนเฉลี่ยของคำตอบที่ใช้ได้ต่อข้อความหนึ่งในมาตราคงที่ | จุดบนมาตรา | แบบสำรวจชีพจรสั้น ๆ ที่ส่งตามตารางเวลา | การจัดการระดับบริการ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | ข้อมูลป้อนกลับจากการทบทวนกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย การทบทวนผลลัพธ์ของผลิตภัณฑ์ | รายเดือน |
| แนวโน้มความรู้สึก | ทิศทางของน้ำเสียงในความคิดเห็นแบบข้อความอิสระของบริการ | สัดส่วนของความคิดเห็นที่จัดรหัสเป็นบวกลบด้วยสัดส่วนที่จัดรหัสเป็นลบ ต่อรอบเวลา | จุดร้อยละ | ความคิดเห็นจากแบบสำรวจและความคิดเห็นในตั๋วงานที่จัดรหัสแล้ว | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | ประเด็นจากการทบทวนย้อนหลัง | รายเดือน |
| เหตุการณ์ความติดขัดต่อผู้ใช้ | จำนวนสัญญาณที่แสดงว่าผู้ใช้เจอปัญหา ปรับเป็นอัตราต่อผู้ใช้ที่ใช้งาน | (การติดต่อซ้ำ + รายการที่เปิดซ้ำ + การล็อกอินล้มเหลวเกินจำนวนที่กำหนด + คำขอที่ถูกละทิ้ง) / ผู้ใช้ที่ใช้งาน | เหตุการณ์ต่อผู้ใช้ | ระบบตั๋วงาน บันทึกของระบบยืนยันตัวตน พอร์ทัลคำขอ | เซอร์วิสเดสก์ การจัดการเหตุขัดข้อง | ข้อบกพร่องที่พบในการใช้งาน | รายเดือน |
| เวลาที่สูญเสียไปกับปัญหาไอที | เวลาโดยประมาณที่ผู้ใช้สูญเสียไปกับปัญหาบริการในรอบเวลาหนึ่ง | นาทีที่สูญเสียซึ่งผู้ใช้รายงานเองต่อผู้ใช้ หรือเวลาที่วัดได้ในสภาพเสื่อมถ่วงด้วยผู้ใช้ที่ได้รับผลกระทบ | นาทีต่อผู้ใช้ | แบบสำรวจชีพจร การเฝ้าติดตามที่เชื่อมกับจำนวนผู้ใช้ | การจัดการความพร้อมใช้งาน การจัดการเหตุขัดข้อง | รอบเวลาที่สูญเสียไปกับสิ่งที่ขวางทาง | รายไตรมาส |
| อัตราการทำเส้นทางผู้ใช้สำเร็จ | สัดส่วนของผู้ใช้ที่ทำเส้นทางที่กำหนดเสร็จโดยไม่ละทิ้งหรือขอความช่วยเหลือ | ผู้ใช้ที่ทำเส้นทางเสร็จโดยไม่มีการติดต่อขอความช่วยเหลือ / ผู้ใช้ที่เริ่มเส้นทาง | ร้อยละ | การวิเคราะห์พอร์ทัล การเชื่อมโยงกับตั๋วงาน | การจัดการคำขอบริการ การจัดการแคตตาล็อกบริการ | ความสำเร็จของงานในการทดสอบการใช้งาน | รายเดือน |
| การบรรลุ XLA | สัดส่วนของเป้าหมายประสบการณ์ที่ตกลงกันซึ่งบรรลุในรอบเวลานั้น | เป้าหมายที่บรรลุ / เป้าหมายที่ตกลงกัน | ร้อยละ | ทะเบียน XLA | การจัดการระดับบริการ | การบรรลุเป้าหมายการส่งมอบ | รายไตรมาส |
| ช่องว่างด้านประสบการณ์ | ความต่างระหว่างการบรรลุ SLA กับคะแนนประสบการณ์ของบริการเดียวกัน | ลำดับของการบรรลุ SLA ลบด้วยลำดับของคะแนนประสบการณ์ข้ามบริการ หรือการเปรียบเทียบที่เขียนเป็นข้อความ | ผลต่างของลำดับหรือหมายเหตุ | รายงาน SLA และแบบสำรวจชีพจร | การจัดการระดับบริการ | นิยามของความเสร็จสมบูรณ์เทียบกับข้อมูลป้อนกลับของผู้ใช้ | รายไตรมาส |
กำหนดกลุ่มผู้ใช้และรอบเวลาสำหรับทุกมาตรวัด ระบุวิธีคุ้มครองกลุ่มขนาดเล็ก เช่น ไม่แสดงผลของกลุ่มใดก็ตามที่มีน้อยกว่าสิบคน เหตุการณ์ความติดขัดนับสัญญาณ ไม่ใช่การกล่าวโทษ ดังนั้นเหตุการณ์จึงผูกกับบริการและกลุ่มผู้ใช้ ไม่เคยผูกกับการประเมินผลการปฏิบัติงานของบุคคลที่ระบุชื่อ
ข้อเสนอแนะ
ออกแบบข้อตกลงร่วมกับผู้ใช้
1. สัมภาษณ์ก่อนวัด ใช้เวลากับตัวอย่างผู้ใช้จากแต่ละกลุ่มสำคัญและถามว่า: วันที่ดีกับบริการนี้เป็นอย่างไร ตรงไหนที่เสียเวลาของคุณ ถ้าบริการนี้ใช้ได้ดี คุณจะเลิกทำอะไร ใช้นิสัยของการออกแบบที่มนุษย์เป็นศูนย์กลาง: สังเกตงานจริง และจดสิ่งที่ได้ยินด้วยถ้อยคำของผู้ใช้ ข้อความที่ได้กลายเป็นเป้าหมายประสบการณ์ของข้อตกลง
2. เขียนข้อความประสบการณ์เป็นผลลัพธ์ “ฉันทำให้พนักงานใหม่ทำงานได้ตั้งแต่เช้าวันแรก” บอกได้มากกว่า “คำขอสิทธิ์เข้าใช้ของพนักงานใหม่แก้ไขเสร็จในสองวัน” ให้แต่ละข้อความสั้น เป็นบุรุษที่หนึ่ง และผูกกับบริการเดียว ตั้งเป้าสามถึงห้าข้อความต่อบริการเพื่อให้ผู้คนจำได้
3. เลือกมาตรวัดจากสามมุม สำหรับแต่ละข้อความ เลือกมาตรวัดหนึ่งอย่างจากสิ่งที่ผู้คนพูด (คำถามชีพจรหรือประเด็นความคิดเห็น) หนึ่งอย่างจากสิ่งที่ผู้คนทำ (การทำเส้นทางสำเร็จ การติดต่อซ้ำ คำขอที่ถูกละทิ้ง) และหากเป็นไปได้หนึ่งอย่างจากสิ่งที่ระบบบันทึก (ความหน่วงของขั้นตอนในเส้นทาง) เมื่อทั้งสามไม่ตรงกัน แสดงว่าคุณพบสิ่งที่ควรสืบค้น
4. ตกลงเป้าหมายอย่างเบามือ ในช่วงแรก ให้กำหนดทิศทาง (“ลดเวลาที่สูญเสีย”) และวันทบทวนแทนตัวเลขตายตัว เป้าหมายตายตัวสำหรับมาตรวัดประสบการณ์ใหม่เชื้อเชิญการบิดเบือนก่อนที่จะเข้าใจมาตรวัด เมื่อมีเป้าหมายปรากฏ ให้เป็นช่วงค่า และระบุว่าใครเห็นพ้อง
เก็บและอ่านข้อมูล
5. ใช้คำถามชีพจรสั้น ๆ สม่ำเสมอ คำถามหนึ่งข้อเกี่ยวกับข้อความหนึ่งข้อ ถามตามช่วงเวลาปกติ ตอบง่ายกว่าแบบสำรวจรายปีที่ยาว หมุนเวียนข้อความ รักษาถ้อยคำให้คงที่ และหลีกเลี่ยงการถามบุคคลเดียวกันมากกว่าหนึ่งครั้งในช่วงเวลาที่กำหนด เชื่อมการออกแบบชีพจรกับหลักการแบบสำรวจในหัวข้อก่อนหน้า (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)
6. อ่านความคิดเห็นอย่างมีวิธีการ เครื่องมือการวิเคราะห์ความรู้สึกจัดเรียงข้อความปริมาณมากได้ แต่ตีความการประชด ศัพท์เฉพาะ และบริบทผิด ให้ถือผลจากเครื่องมือเป็นรอบแรก ให้คนตรวจตัวอย่างทุกเดือน และเก็บรายการประเด็นสั้น ๆ ที่จัดรหัสด้วยมือ จุดประสงค์ของการวิเคราะห์คือหาหัวข้อที่จะพูดคุยกับผู้ใช้ ไม่ใช่สร้างคะแนน
7. เพิ่มสัญญาณเชิงพฤติกรรมจากเส้นทางผู้ใช้ ติดตั้งเครื่องมือวัดในเส้นทางที่ผู้ใช้ใส่ใจ โดยให้ผู้ใช้ทราบ: เริ่มที่ใด ออกกลางทางที่ใด และขอความช่วยเหลือที่ใด การเฝ้าติดตามผู้ใช้จริงของเวลาโหลดหน้า ข้อผิดพลาด และขั้นตอนให้มุมมองที่แบบสำรวจให้ไม่ได้ บอกผู้ใช้ว่าเก็บอะไร เก็บเท่าที่จำเป็น และรวมข้อมูลก่อนแบ่งปัน
8. คุ้มครองกลุ่มขนาดเล็กและบุคคล ข้อมูลประสบการณ์อาจเผยว่าใครกำลังลำบาก ให้รวมผลลัพธ์ ปิดกลุ่มที่ต่ำกว่าขนาดที่ตกลงกัน และไม่ใช้ข้อมูลในการประเมินผลการปฏิบัติงาน ตัดสินว่าใครดูความคิดเห็นดิบได้ และเก็บให้สอดคล้อง ในสภาพแวดล้อมที่มีการกำกับดูแล ให้ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านความเป็นส่วนตัวก่อนเก็บข้อมูลเชิงพฤติกรรม
ใช้ข้อตกลง
9. แสดง SLA และ XLA เคียงกัน ในหน้าเดียวกัน แสดงการบรรลุด้านปฏิบัติการและมาตรวัดประสบการณ์ของแต่ละบริการ การจับคู่คือหัวใจ: SLA สีเขียวกับคะแนนประสบการณ์ที่ลดลงเป็นสัญญาณให้สนทนา และคะแนนประสบการณ์สีเขียวกับ SLA ที่ล้มเหลวควรตรวจดูว่าผู้ใช้ไม่ได้รับแจ้งอะไร
10. จัดการทบทวนประสบการณ์เป็นประจำร่วมกับผู้ใช้ พบกันทุกไตรมาสกับตัวแทนของกลุ่มผู้ใช้ แสดงข้อมูล ถามว่าหมายความว่าอย่างไร และตกลงการปรับปรุงหนึ่งหรือสองอย่างที่จะลอง รวมเซอร์วิสเดสก์และทีมผลิตภัณฑ์ไว้ด้วย เพราะสาเหตุของประสบการณ์ที่ไม่ดีมักอยู่ที่ผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่การสนับสนุน
11. สนับสนุนงบประมาณสำหรับการแก้ไข ข้อตกลงที่ระบุความติดขัดแล้วปล่อยไว้เหมือนเดิมสอนผู้ใช้ว่ามาตรวัดเป็นเพียงการแสดง ให้นำปัญหาประสบการณ์สองถึงสามอันดับแรกขึ้นแบ็กล็อกพร้อมเจ้าของและวันที่ และรายงานในการทบทวนครั้งถัดไป ดูตัวชี้วัดการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องในส่วนหลังของหนังสือเล่มนี้ (ดูหัวข้อ 9.5 “ตัวชี้วัดการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง”)
12. ปรับข้อตกลงเมื่อบริการและผู้ใช้เปลี่ยน เลิกใช้ข้อความที่ไม่สำคัญอีกต่อไปและเพิ่มข้อความใหม่ บันทึกการเปลี่ยนแปลงและทำเครื่องหมายบนแผนภูมิแนวโน้ม เช่นเดียวกับนิยามตัวชี้วัดอื่น ๆ
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่กัน |
|---|---|---|
| คะแนนประสบการณ์ | สำรวจเฉพาะผู้ใช้ที่พอใจ กำหนดเวลาส่งหลังเหตุการณ์ที่ดี เปลี่ยนถ้อยคำของข้อความให้เห็นด้วยได้ง่ายขึ้น | อัตราการตอบและองค์ประกอบของผู้ตอบ บันทึกความคงที่ของถ้อยคำ อ่านความคิดเห็น |
| แนวโน้มความรู้สึก | ปรับเครื่องมือหรือรายการประเด็นจนแนวโน้มสูงขึ้น ตัดช่องทางที่เป็นลบออก | ให้คนตรวจตัวอย่างรายเดือน ใช้คู่มือจัดรหัสที่คงที่และบันทึกการเปลี่ยนแปลง |
| เหตุการณ์ความติดขัดต่อผู้ใช้ | นิยามเหตุการณ์ใหม่ให้นับน้อยลง กีดกันการติดต่อซ้ำด้วยการทำให้เข้าถึงเดสก์ยาก | ปริมาณการติดต่อตามช่องทาง อัตราการละทิ้งที่เซอร์วิสเดสก์ (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”) |
| เวลาที่สูญเสียไปกับปัญหาไอที | ถามในลักษณะที่ทำให้ประมาณการต่ำ นับเฉพาะเหตุขัดข้องรุนแรง | เปรียบเทียบเวลาที่ผู้ใช้รายงานเองกับเวลาเสื่อมที่วัดได้ ทบทวนถ้อยคำของแบบสำรวจ |
| อัตราการทำเส้นทางผู้ใช้สำเร็จ | นิยามเส้นทางให้แคบจนความล้มเหลวอยู่นอกขอบเขต ชี้นำกรณียากไปช่องทางอื่น | นิยามเส้นทางในทะเบียน อัตราการติดต่อขอความช่วยเหลือและการยกระดับ |
| การบรรลุ XLA | ตั้งเป้าหมายที่บรรลุอยู่แล้ว นิยามเป้าหมายชุดเล็กมาก | ทบทวนการตั้งเป้าหมายกับผู้ใช้ แสดงการบรรลุพร้อมแนวโน้มและประวัติเป้าหมาย |
| ช่องว่างด้านประสบการณ์ | เลือกบริการหรือรอบเวลาที่ดูดีที่สุด เปลี่ยน SLA ที่นำมาเปรียบเทียบ | ชุดเปรียบเทียบคงที่ที่ตกลงล่วงหน้า แสดงทุกบริการ |
การอ่านค่าที่แข็งแรงคือภาพประสบการณ์ที่ตรงกับความคิดเห็นและบทสนทนาในการทบทวนกับผู้ใช้ มาตรวัดชุดเล็กที่เปลี่ยนช้าและด้วยเหตุผลที่ทีมอธิบายได้ และแบ็กล็อกการแก้ไขด้านประสบการณ์ที่สั้นลง
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| SLA อย่างเดียว | ชัดเจน นับได้ มีผลผูกพันตามสัญญา | พลาดสิ่งที่ผู้ใช้รู้สึก อาจเป็นสีเขียวขณะที่ผู้ใช้ไม่พอใจ |
| XLA อย่างเดียว | ใกล้สิ่งที่ผู้ใช้เห็นคุณค่า | วัดและเปรียบเทียบยากกว่า อ่อนเมื่อใช้เป็นฐานของสัญญากับผู้ให้บริการ |
| SLA ร่วมกับ XLA | ให้ทั้งสองมุมมองและเปิดเผยช่องว่าง | งานมากขึ้น ต้องอาศัยความไว้วางใจและวิจารณญาณในการอ่านความไม่ตรงกัน |
| มาตรวัดประสบการณ์จากแบบสำรวจ | เสียงโดยตรงของผู้ใช้ | อคติจากการตอบ เป็นภาระของผู้ตอบ |
| มาตรวัดเชิงพฤติกรรม | ไม่เป็นภาระแบบสำรวจ เป็นภววิสัย | ต้องมีเครื่องมือวัดและความระมัดระวังเรื่องความเป็นส่วนตัว แสดงว่าเกิดอะไร ไม่ใช่เพราะเหตุใด |
| ดัชนีประสบการณ์เดียว | พาดหัวง่าย | ซ่อนรายละเอียด บิดเบือนง่ายและอธิบายยาก |
คำตอบเชิงบรรยายคือใช้ XLA เป็นส่วนเสริม เริ่มใช้กับบริการไม่กี่รายการที่ช่องว่างระหว่างปฏิบัติการกับประสบการณ์มองเห็นได้อยู่แล้ว อย่าแทนที่ SLA ตามสัญญาด้วยมาตรวัดประสบการณ์ที่ผู้ให้บริการควบคุมไม่ได้ เก็บข้อผูกพันทางกฎหมายและการค้าไว้ใน SLA และใช้ XLA เพื่อขับเคลื่อนการปรับปรุงและการสนทนา
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. สำหรับบริการที่สำคัญที่สุดของเรา วันที่ดีสำหรับผู้ใช้เป็นอย่างไร ในถ้อยคำของพวกเขา รวบรวมผู้ใช้สองถึงสามคน หรือใช้บทสัมภาษณ์ล่าสุดซ้ำ และจดข้อความของพวกเขา ผู้อำนวยความสะดวกควรต้านทานการเปลี่ยนถ้อยคำให้เป็นภาษาด้านปฏิบัติการ เปรียบเทียบข้อความกับ SLA ปัจจุบันและถามว่าข้อความใดที่ SLA ครอบคลุม และข้อความใดที่ละเลย ช่องว่างเหล่านั้นคือตัวเลือกสำหรับมาตรวัดประสบการณ์
2. แดชบอร์ดสีเขียวของเรากับเรื่องเล่าของผู้ใช้ขัดแย้งกันตรงไหน ขอให้ทีมยกกรณีล่าสุดที่บริการบรรลุเป้าหมายแต่ผู้ใช้ยังบ่น ไล่ตามกรณีนั้นผ่านข้อมูล: เราวัดอะไร และพลาดอะไร บทสนทนามักเผยขั้นตอนที่ขาด การส่งต่องาน หรือนาฬิกาที่หยุดเร็วเกินไป บันทึกกรณีนั้นเป็นตัวอย่างสำหรับการทบทวนกับผู้ใช้ครั้งถัดไป
3. เราจะใช้มาตรวัดสามอย่างใดเพื่อรู้ว่าข้อความประสบการณ์นี้เป็นจริงหรือไม่ เลือกข้อความหนึ่งข้อและเลือกมาตรวัดหนึ่งอย่างจากสิ่งที่ผู้คนพูด หนึ่งอย่างจากสิ่งที่ทำ และหนึ่งอย่างจากสิ่งที่ระบบบันทึก ถามว่าแต่ละอย่างอาจพลาดอะไรและบิดเบือนได้อย่างไร ตกลงชุดที่เล็กที่สุดที่จะโน้มน้าวผู้ใช้ที่สงสัยได้
4. เราเก็บอะไรเกี่ยวกับผู้ใช้ที่พวกเขาอาจไม่คาดคิด และพวกเขาจะสบายใจกับเรื่องนั้นหรือไม่ ทำรายการแหล่งข้อมูลเชิงพฤติกรรมและวัตถุประสงค์ของแต่ละแหล่ง ขอให้ตัวแทนผู้ใช้แสดงปฏิกิริยา ผู้อำนวยความสะดวกควรมองความไม่สบายใจเป็นข้อมูลเกี่ยวกับการออกแบบ ไม่ใช่อุปสรรค ตัดสินใจว่าจะเลิกเก็บอะไร จะรวมอะไร และใครดูข้อมูลดิบได้
5. เราจะทำอย่างไรหากคะแนนประสบการณ์ลดลงขณะที่ทุก SLA ยังเป็นสีเขียว ซ้อมการตอบสนอง ใครดูก่อน ตรวจอะไร และคุยกับใคร ตัดสินว่าทีมจะเชื่อคะแนนประสบการณ์หรือหาทางปัดตก คำตอบแสดงว่าทีมให้ความสำคัญกับข้อตกลงมากเพียงใด
6. เราสัญญาจะแก้ไขเรื่องประสบการณ์อะไรไว้บ้าง และเกิดอะไรขึ้นกับสิ่งเหล่านั้น ทบทวนการประชุมกับผู้ใช้สองครั้งล่าสุด สำหรับแต่ละข้อผูกพัน แสดงวันที่ เจ้าของ และผลลัพธ์ หากรายการว่างหรือล้าสมัย ให้อภิปรายว่าเพราะเหตุใด ตกลงการแก้ไขหนึ่งอย่างที่จะส่งมอบก่อนการทบทวนครั้งถัดไป และวิธีบอกผู้ใช้ว่าเกิดขึ้นแล้ว
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมผลิตภัณฑ์ถือสาเหตุส่วนมากของประสบการณ์ที่ไม่ดี: หน้าจอที่สับสน ขั้นตอนที่ช้า ข้อผิดพลาดที่ไม่ชัดเจน มาตรวัดประสบการณ์ให้หลักฐานจากการใช้งานจริงและป้อนเข้าสู่การปรับแต่งรายการงานโดยตรง ทีมควรอ่านประเด็นความคิดเห็นก่อนการวางแผนแต่ละครั้ง และเชื่อมมาตรวัดเส้นทางผู้ใช้กับแบ็กล็อก ไม่ควรมองคะแนนประสบการณ์เป็นเป้าหมายของทีม เป็นข้อมูลเกี่ยวกับบริการที่ใช้ร่วมกับทีมปฏิบัติการ
ทีมบริการและปฏิบัติการ
ทีมปฏิบัติการเห็นความติดขัดก่อน: การติดต่อซ้ำ วิธีเลี่ยงปัญหา และผู้โทรที่โกรธ มาตรวัดประสบการณ์ให้วิธีแสดงสิ่งที่ SLA ซ่อน และเหตุผลที่จะแก้ไขสาเหตุแทนการปิดตั๋วงานเร็วขึ้น ควรยึดมั่นกับนิยามและการสุ่มตัวอย่าง หลีกเลี่ยงการชี้นำผู้ใช้ไปช่องทางที่ดูดีกว่า และอ่านความคิดเห็นที่ไม่พอใจให้ครบ (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”)
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำเลือกว่า XLA จะเป็นบทสนทนาหรือกระดานคะแนน ควรถามว่าข้อมูลประสบการณ์บอกอะไรเกี่ยวกับที่ที่ควรลงทุน หลีกเลี่ยงการเชื่อมค่าตอบแทนกับดัชนีประสบการณ์ และคุ้มครองความเป็นส่วนตัวของข้อมูลพนักงาน การกำกับดูแลควรขอดูนิยาม การสุ่มตัวอย่าง และประวัติการเปลี่ยนแปลง และควรมองการกระโดดที่อธิบายไม่ได้ในมาตรวัดประสบการณ์เป็นเหตุผลให้ตรวจวิธีการ
ลูกค้าและผู้ใช้
ผู้ใช้เป็นผู้เขียนข้อตกลง พวกเขาควรได้รับเชิญให้อธิบายว่าสิ่งที่ดีเป็นอย่างไร ได้เห็นผลลัพธ์ และได้รับแจ้งว่าอะไรเปลี่ยนไป พวกเขาควรรู้ว่ามีการเก็บอะไรเกี่ยวกับตนและเพราะเหตุใด และมีวิธีปฏิเสธ ผู้ใช้ที่ถูกถามบ่อยแต่ไม่เห็นอะไรดีขึ้นจะหยุดตอบ และความเงียบจะทำให้ข้อมูลดูดีกว่าความเป็นจริง
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
บริษัทบริการวิชาชีพขนาดกลางแห่งหนึ่งดำเนินบริการไอทีภายในให้พนักงาน 1,800 คน ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวเลขสมมติเพื่อประกอบตัวอย่าง
รายงาน SLA รายเดือนแสดงความพร้อมใช้งานร้อยละ 99.8 สำหรับแพลตฟอร์มการทำงานร่วมกัน และเหตุขัดข้องร้อยละ 96 แก้ไขได้ภายในเป้าหมาย ผู้อำนวยการฝ่ายไอทีพอใจ แต่ที่ปรึกษาที่ไซต์ลูกค้ายังบ่นเรื่องการลงชื่อเข้าใช้ที่ช้าอย่างต่อเนื่อง ผู้จัดการบริการเสนอโครงการนำร่อง XLA สำหรับแพลตฟอร์มการทำงานร่วมกัน
จากการสัมภาษณ์ที่ปรึกษา 12 คน มีสามข้อความปรากฏขึ้น: “ฉันเข้าร่วมการประชุมกับลูกค้าได้ภายในสองนาทีหลังตัดสินใจ” “ฉันไม่ต้องโทรหาไอทีเพื่อกลับเข้าบัญชีของฉัน” และ “เมื่อมีอะไรเสีย ฉันรู้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น” ทีมเลือกมาตรวัดสำหรับแต่ละข้อความ สำหรับข้อแรก ใช้คะแนนชีพจรของข้อความและเวลาที่วัดได้จากเริ่มลงชื่อเข้าใช้จนเข้าร่วมการประชุมจากการเฝ้าติดตามผู้ใช้จริงของลูกค้า รวมตามภูมิภาค สำหรับข้อที่สอง นับการติดต่อขอรีเซ็ตรหัสผ่านต่อผู้ใช้ที่ใช้งานต่อเดือน สำหรับข้อที่สาม ติดตามสัดส่วนของเหตุขัดข้องที่ข้อความสถานะได้รับการปรับปรุงภายใน 30 นาที และถามคำถามชีพจรเกี่ยวกับเรื่องนั้น
ข้อมูลสองเดือนแรกแสดงว่าเวลามัธยฐานจากลงชื่อเข้าใช้ถึงเข้าร่วมการประชุมนั้นปกติในภูมิภาคสำนักงานใหญ่ แต่ยาวในอีกสองภูมิภาค และการติดต่อรีเซ็ตรหัสผ่านต่อผู้ใช้สูงกว่าสามเท่าสำหรับพนักงานที่ใช้แล็ปท็อปที่บริหารจัดการเมื่อเทียบกับผู้อื่น คะแนนประสบการณ์ของข้อความแรกคือ 3.1 จาก 5 เทียบกับ 4.2 สำหรับพนักงานที่ทำงานในสำนักงาน SLA เป็นสีเขียวทั้งสองกรณี ผู้จัดการบริการนำข้อค้นพบไปเสนอในการทบทวนกับผู้ใช้ ทีมตกลงการปรับปรุงสองอย่าง: ปรับการตั้งค่าการลงชื่อเข้าใช้ครั้งเดียวสำหรับภูมิภาคระยะไกล และเปลี่ยนการตั้งค่าการรีเฟรชโทเค็นบนแล็ปท็อปที่บริหารจัดการ สามเดือนต่อมา เวลามัธยฐานลดลง การติดต่อรีเซ็ตต่อผู้ใช้ลดลง และคะแนนประสบการณ์เพิ่มเป็น 3.8 ผู้อำนวยการเห็นชอบให้คง XLA สำหรับบริการนี้ เพิ่มอีกหนึ่งบริการ และไม่ตั้งเป้าหมายตัวเลขจนกว่าจะถึงการทบทวนครั้งถัดไป
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ตอัป การติดต่อใกล้ชิดกับผู้ใช้ทำให้การสัมภาษณ์ง่าย อย่าเพิ่งสร้างกรอบงาน: เขียนข้อความประสบการณ์สามข้อสำหรับบริการหลัก ถามผู้ใช้เกี่ยวกับข้อความเหล่านั้นทุกเดือน และเพิ่มมาตรวัดเชิงพฤติกรรมหนึ่งอย่าง ข้อตกลงอย่างเป็นทางการค่อยตามมาภายหลัง
ธุรกิจขนาดเล็ก พนักงานมีน้อยและมักมีผู้จัดการร่วมกับไอที ใช้การสนทนาและแบบสำรวจชีพจรรายเดือนที่สั้นมาก ระมัดระวังข้อมูลเชิงพฤติกรรม เพราะกลุ่มเล็กระบุตัวตนได้ง่าย
องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดที่ใหญ่นำมาซึ่งกลุ่มผู้ใช้และผู้ให้บริการจำนวนมาก นิยามข้อความประสบการณ์ต่อบริการและต่อกลุ่มบุคคลตัวแทน เก็บแดชบอร์ดต่อบริการ และหลีกเลี่ยงดัชนีประสบการณ์เดียวทั้งบริษัท ทำให้ XLA สอดคล้องกับสัญญาผู้ให้บริการเพื่อให้ผู้ให้บริการมีส่วนร่วมให้ข้อมูลโดยไม่ถูกผูกกับมาตรวัดที่ตนมีอิทธิพลไม่ได้
ภาครัฐและหน่วยงานสาธารณะ บริการมักเผชิญทั้งประชาชนและพนักงาน โดยมีหน้าที่เรื่องการเข้าถึง ภาษาที่เข้าใจง่าย และการเข้าถึงอย่างเท่าเทียม ให้รวมการเข้าถึงไว้ในข้อความประสบการณ์และมาตรวัด ทดสอบกับผู้ใช้ที่พึ่งพาเทคโนโลยีช่วยเหลือ และคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลตามกฎหมาย เมื่อต้องรายงานต่อสาธารณะ ให้รายงานวิธีการพร้อมผลลัพธ์ (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
ต้นทุนปานกลาง การสัมภาษณ์ผู้ใช้ใช้เวลาไม่กี่วันต่อบริการ แบบสำรวจชีพจรรายเดือนต้องใช้เครื่องมือแบบสำรวจ ซึ่งหลายองค์กรมีอยู่แล้ว มาตรวัดเชิงพฤติกรรมต้องมีเครื่องมือวัดบ้าง ซึ่งอาจมาจากการเฝ้าติดตามและการวิเคราะห์พอร์ทัลที่มีอยู่ การทบทวนกับผู้ใช้ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงต่อไตรมาส การจัดรหัสความคิดเห็นใช้เวลาหนึ่งถึงสองชั่วโมงต่อเดือน
ผลตอบแทนอยู่ที่การพบปัญหาที่ SLA ไม่แสดง เช่น เส้นทางที่ช้าในบางภูมิภาคหรืออุปกรณ์ และการนำเงินปรับปรุงไปสู่สิ่งที่ผู้ใช้เห็นคุณค่า เวลาที่สูญเสียไปกับปัญหาไอทีแปลงเป็นต้นทุนได้ด้วยอัตราค่าจ้างพนักงานของตนเองหากวัดอย่างระมัดระวัง หลีกเลี่ยงข้ออ้างทั่วไปเรื่องผลิตภาพที่เพิ่มขึ้น ให้สร้างกรณีจากฐานเปรียบเทียบของตนเอง: เวลาที่สูญเสียต่อผู้ใช้ เหตุการณ์ความติดขัดต่อผู้ใช้ และการติดต่อซ้ำ ก่อนและหลังการแก้ไข และนับต้นทุนที่หลีกเลี่ยงได้ของวิธีเลี่ยงปัญหาด้วย เช่น เครื่องมือเงาที่ถูกนำมาใช้เพราะบริการอย่างเป็นทางการใช้ยาก
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- แทนที่ SLA ด้วย XLA สัญญาต้องมีข้อผูกพันที่นับได้ ให้เก็บทั้งสองและแสดงไว้ด้วยกัน
- ดัชนีประสบการณ์รวมเดียว ซ่อนสาเหตุและเชื้อเชิญการบิดเบือน ให้แสดงมาตรวัดแยกกันจำนวนน้อย
- นิยามประสบการณ์โดยไม่มีผู้ใช้ ข้อความที่เขียนในห้องประชุมอธิบายมุมมองของผู้ให้บริการ ให้สัมภาษณ์และทดสอบกับผู้ใช้
- สำรวจจนผู้คนเลิกตอบ ทำชีพจรให้สั้นและหมุนเวียนหัวข้อ
- เก็บข้อมูลเชิงพฤติกรรมโดยไม่บอกใคร ทำลายความไว้วางใจและอาจผิดกฎหมาย ให้เปิดเผยว่าเก็บอะไรและเพราะเหตุใด
- ใช้ข้อมูลประสบการณ์ในการประเมินผลการปฏิบัติงาน เปลี่ยนเครื่องมือการเรียนรู้เป็นการสอดส่องและทำลายการรายงานที่ซื่อตรง
- แก้มาตรวัดไม่ใช่สาเหตุ อย่าเปลี่ยนเส้นทางผู้ใช้ไปช่องทางที่เป็นมิตรกว่าเพื่อปรับปรุงตัวเลข ให้แก้เส้นทางผู้ใช้
- ปล่อยข้อค้นพบไว้บนสไลด์ ให้สนับสนุนงบประมาณและติดตามการแก้ไขด้านประสบการณ์
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| เป้าหมายประสบการณ์ | เป็นนัยหรือไม่มี | ผู้ให้บริการเขียนสำหรับบางบริการ | ข้อความที่เขียนร่วมกับผู้ใช้สำหรับบริการสำคัญ | ทบทวนและปรับข้อความทุกไตรมาสร่วมกับกลุ่มผู้ใช้ | ใช้ร่วมกันข้ามบริการและผู้ให้บริการ เป็นเจ้าของร่วมกับผู้ใช้ |
| การวัด | แบบสำรวจเป็นครั้งคราว | แบบสำรวจชีพจรสำหรับหนึ่งบริการ | มาตรวัดสามมุม (พูด ทำ ระบบ) สำหรับแต่ละข้อความ | มาตรวัดมีแนวโน้ม คุ้มครองกลุ่มขนาดเล็ก และเปรียบเทียบกับ SLA | ข้อมูลรวมข้ามผู้ให้บริการ โดยผู้ใช้ควบคุมทางเลือกด้านความเป็นส่วนตัวได้ |
| การลงมือทำ | จัดการข้อร้องเรียนทีละรายการ | แก้ไขแบบเฉพาะกิจ | ปัญหาประสบการณ์สำคัญอยู่ในแบ็กล็อกพร้อมเจ้าของ | การแก้ไขได้รับงบประมาณ ติดตาม และรายงานกลับไปยังผู้ใช้ | ประสานการปรับปรุงข้ามทีม ผู้ให้บริการ และผู้ใช้ โดยแบ่งปันการเรียนรู้ |
รายการตรวจสอบ
- แต่ละบริการที่มี XLA มีข้อความประสบการณ์สามถึงห้าข้อที่เขียนร่วมกับผู้ใช้
- แต่ละข้อความมีมาตรวัดจากอย่างน้อยสองมุม (พูด ทำ ระบบ)
- มาตรวัด SLA และประสบการณ์ปรากฏในหน้าเดียวกันสำหรับแต่ละบริการ
- แบบสำรวจชีพจรสั้น สม่ำเสมอ และถ้อยคำคงที่
- จัดรหัสความคิดเห็นด้วยคู่มือที่คงที่ และมีคนตรวจตัวอย่างรายเดือน
- ปิดกลุ่มที่ต่ำกว่าขนาดที่ตกลงกันในรายงาน
- ข้อมูลเชิงพฤติกรรมที่เก็บถูกเปิดเผยต่อผู้ใช้และจำกัดตามความจำเป็น
- ไม่มีมาตรวัดประสบการณ์ใดถูกใช้ในการประเมินผลการปฏิบัติงานรายบุคคล
- มีการทบทวนรายไตรมาสกับตัวแทนผู้ใช้อยู่ในปฏิทิน
- ปัญหาประสบการณ์สำคัญมีเจ้าของและวันที่ในแบ็กล็อก
พรอมต์ AI
ร่างข้อความประสบการณ์จากบันทึกการสัมภาษณ์
นี่คือบันทึกที่ไม่ระบุตัวตนจากการสัมภาษณ์ผู้ใช้ [จำนวน] คนของ [บริการ] ใน
[ประเภทองค์กร]: [วางบันทึก] เสนอข้อความประสบการณ์สามถึงห้าข้อในบุรุษที่หนึ่ง
แต่ละข้อผูกกับผลลัพธ์หนึ่งอย่างที่ผู้ใช้ใส่ใจ โดยใช้ถ้อยคำของพวกเขาเท่าที่เป็นไปได้
สำหรับแต่ละข้อ เสนอมาตรวัดหนึ่งอย่างจากสิ่งที่ผู้คนพูด หนึ่งอย่างจากสิ่งที่ผู้คนทำ
และหนึ่งอย่างจากสิ่งที่ระบบบันทึก อย่าคิดตัวเลขขึ้นเอง ระบุข้อสมมติของคุณและ
สิ่งที่คุณบอกไม่ได้จากบันทึก
หาช่องว่างระหว่าง SLA กับประสบการณ์
สำหรับ [บริการ] ในช่วง [รอบเวลา] ผลลัพธ์ SLA ของเราคือ: [วางผลลัพธ์] ข้อมูล
ประสบการณ์ของเรา (คะแนนชีพจร ประเด็นความคิดเห็น จำนวนความติดขัด) คือ:
[วางข้อมูล] อธิบายว่าทั้งสองไม่ตรงกันตรงไหน เสนอคำอธิบายที่เป็นไปได้สามข้อ
สำหรับแต่ละความไม่ตรงกัน และเสนอสิ่งที่ควรตรวจต่อไป อย่าสันนิษฐานสาเหตุที่
ข้อมูลรองรับไม่ได้ ระบุข้อสมมติของคุณและข้อมูลเพิ่มเติมที่จะช่วยได้
ทบทวนแนวทางความเป็นส่วนตัวสำหรับมาตรวัดเชิงพฤติกรรม
เราวางแผนจะเก็บสัญญาณเชิงพฤติกรรมเหล่านี้เพื่อวัดประสบการณ์: [รายการ] ผู้ใช้คือ
[พนักงาน ประชาชน หรือทั้งสองกลุ่ม] ใน [เขตอำนาจรัฐหรือภาคส่วน] ทบทวนแผน
เรื่องความเสี่ยงต่อความเป็นส่วนตัว ความไว้วางใจ และความเป็นธรรม และเสนอแนวปฏิบัติ
ขั้นต่ำเรื่องการรวมข้อมูล การเก็บรักษา และการเปิดเผย ชี้ประเด็นที่ฉันควรนำไป
ปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านความเป็นส่วนตัว อย่าสรุปทางกฎหมาย ระบุข้อสมมติของคุณ
เตรียมการทบทวนประสบการณ์รายไตรมาสกับผู้ใช้
ร่างวาระและสรุปหนึ่งหน้าสำหรับการทบทวนประสบการณ์รายไตรมาสของ [บริการ] กับ
ตัวแทนของ [กลุ่มผู้ใช้] ให้มีผล SLA และประสบการณ์เคียงกัน ประเด็นความคิดเห็น
หลัก ข้อผูกพันของไตรมาสที่แล้วและสถานะ และคำถามสองข้อสำหรับผู้ใช้ ข้อมูล:
[วางข้อมูล] ใช้น้ำเสียงเรียบง่ายและหลีกเลี่ยงศัพท์เฉพาะ ระบุข้อสมมติของคุณและ
ทำเครื่องหมายข้ออ้างใดที่ต้องตรวจสอบ
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหามาตรการป้องกันของมาตรวัดประสบการณ์ก่อนเพิ่มลงในแดชบอร์ด
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจว่ารายการตัวชี้วัด XLA มีช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
ข้อสรุปสำคัญ
- XLA เพิ่มเป้าหมายและมาตรวัดประสบการณ์เข้ากับเป้าหมายด้านปฏิบัติการ และเสริม SLA
- เขียนข้อความประสบการณ์ร่วมกับผู้ใช้ ด้วยถ้อยคำของพวกเขา และผูกแต่ละข้อกับมาตรวัดจากสิ่งที่ผู้คนพูด ทำ และระบบบันทึก
- แสดงผล SLA และประสบการณ์ไว้ด้วยกัน และมองความไม่ตรงกันเป็นสัญญาณให้สืบค้น
- คุ้มครองผู้ใช้: เปิดเผยสิ่งที่เก็บ รวมข้อมูล ปิดกลุ่มขนาดเล็ก และไม่นำไปใช้ในการประเมินผลการปฏิบัติงาน
- หลีกเลี่ยงดัชนีประสบการณ์เดียว และหลีกเลี่ยงเป้าหมายตายตัวก่อนที่จะเข้าใจมาตรวัด
- สนับสนุนงบประมาณสำหรับการแก้ไขที่ข้อมูลเผยให้เห็น และบอกผู้ใช้ว่าอะไรเปลี่ยนไป
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- ISO 9241-210, Ergonomics of human-system interaction: Human-centred design for interactive systems, International Organization for Standardization.
- Norman, D. A., The Design of Everyday Things, revised and expanded edition, Basic Books, 2013.
- Dixon, M., Toman, N., and DeLisi, R., The Effortless Experience, Portfolio/Penguin, 2013.
- Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly, 2016.
- Wikipedia, Service-level agreement.
- Wikipedia, User experience.
- Wikipedia, Customer experience.
- Wikipedia, Usability.
- Wikipedia, Goodhart's law.
- Wikipedia, Human-centered design.
- Wikipedia, Sentiment analysis.
- Wikipedia, Real user monitoring.