ภาพรวมและแรงจูงใจ

เหตุขัดข้องในความหมายของ ITIL 4 คือการหยุดชะงักของบริการที่ไม่ได้วางแผนไว้ หรือการลดลงของคุณภาพบริการ การจัดการเหตุขัดข้อง (incident management) คือแนวปฏิบัติที่คืนการปฏิบัติการของบริการให้เป็นปกติโดยเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้จริง และจำกัดความเสียหายต่อธุรกิจ เหตุขัดข้องทุกครั้งยังเป็นสัญญาณด้วย กล่าวคือบางสิ่งในบริการ การเปลี่ยนแปลง ผู้ใช้ หรือระบบเฝ้าติดตามไม่ได้ทำงานอย่างที่คาดไว้ ดังนั้นจำนวนและลักษณะของเหตุขัดข้องจึงเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดความต้องการที่ให้ข้อมูลมากที่สุดที่ทีมปฏิบัติการมี

ปริมาณเพียงอย่างเดียวเป็นตัวชี้นำที่ไม่ดี เหตุขัดข้องที่เพิ่มขึ้นอาจหมายความว่าบริการแย่ลง หรือมีคนใช้มากขึ้น หรือการเฝ้าติดตามดีขึ้นและเห็นข้อผิดพลาดที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครรายงาน การลดลงอาจหมายความว่างานด้านความน่าเชื่อถือให้ผล หรือผู้ใช้เลิกรายงาน หัวข้อนี้ว่าด้วยการอ่านปริมาณพร้อมบริบทที่เพียงพอที่จะแยกเรื่องราวเหล่านี้ออกจากกัน ได้แก่ การปรับให้เป็นมาตรฐานเทียบกับการใช้งาน การแยกตามหมวดหมู่และบริการ และการจับตาส่วนผสมของลำดับความสำคัญและอัตราการเกิดซ้ำ

ลำดับความสำคัญเป็นครึ่งหลังของหัวข้อนี้ แนวปฏิบัติของ ITIL มักได้ลำดับความสำคัญจากข้อมูลนำเข้าสองอย่าง คือผลกระทบ (ธุรกิจได้รับผลกระทบมากเพียงใด) และความเร่งด่วน (ธุรกิจต้องการการแก้ไขเร็วเพียงใด) คู่นี้ถูกแมปเป็นระดับความสำคัญที่กำหนดการตอบสนองที่คาดหวัง ทีมแบบคล่องตัวมีสิ่งที่ใกล้เคียงกันในวิธีคัดแยกแบ็กล็อก ได้แก่ป้ายความรุนแรงและความเร่งด่วนบนข้อบกพร่อง และ “ชั้นของบริการ (class of service)” บนกระดานการไหลที่ตัดสินว่าอะไรแซงคิวได้ ถ้อยคำต่างกัน แต่คำถามเหมือนกัน คืออะไรต้องจัดการก่อนและเพราะเหตุใด

มุมมองของ ITIL ปฏิบัติต่อเหตุขัดข้องเป็นระเบียนที่เป็นของเซอร์วิสเดสก์และกลุ่มผู้แก้ไข พร้อมหมวดหมู่ ลำดับความสำคัญ และเป้าหมายระดับบริการ มุมมองแบบคล่องตัวปฏิบัติต่องานที่ไม่ได้วางแผนเป็นการขัดจังหวะการไหลที่แย่งทรัพยากรกับงานที่วางแผนไว้ (ดูหัวข้อ 2.9 “งานปฏิบัติการและงานที่ไม่ได้วางแผน”) ทั้งสองมุมมองได้ประโยชน์จากตัวชี้วัดเดียวกัน หากตัวชี้วัดอธิบายระบบ ไม่ใช่ผู้คนในระบบ เซอร์วิสเดสก์ คือที่ที่ระเบียนส่วนใหญ่เริ่มต้น และตัวชี้วัดของเซอร์วิสเดสก์เองครอบคลุมแยกต่างหาก (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”) ความเร็วในการตอบสนองและแก้ไขเหตุขัดข้องครอบคลุมในหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง” เหตุขัดข้องรุนแรงมีตัวชี้วัดของตนเอง (ดูหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”)

ศัพท์หลายคำปรากฏซ้ำด้านล่าง เปอร์เซ็นไทล์ (percentile) คือค่าที่สัดส่วนที่ระบุของข้อมูลสังเกตต่ำกว่า ดังนั้นเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 คือค่าที่ข้อมูลสังเกตร้อยละ 85 ไม่เกิน ข้อตกลงระดับบริการ (SLA) คือพันธสัญญาที่บันทึกไว้ระหว่างผู้ให้บริการกับลูกค้า รายการกำหนดค่า (configuration item หรือ CI) คือส่วนประกอบที่ต้องจัดการเพื่อส่งมอบบริการ กระบวนการปัวซง (Poisson process) อธิบายเหตุการณ์ที่เข้ามาอย่างอิสระด้วยอัตราเฉลี่ยค่าหนึ่ง ซึ่งเป็นแบบจำลองเบื้องต้นที่มีประโยชน์สำหรับการเข้ามาของเหตุขัดข้อง (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)

คำเตือนจากหัวข้อ 1.2 (“กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”) ใช้ได้ที่นี่มากกว่าในหลายแห่ง จำนวนเหตุขัดข้องและลำดับความสำคัญถูกป้อนโดยผู้คน มักอยู่ภายใต้แรงกดดัน และตัวเลขที่ติดกับระเบียนเปลี่ยนได้ด้วยการเปลี่ยนวิธีเขียนระเบียน ตัวชี้วัดทุกตัวด้านล่างมีช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกันเป็นส่วนหนึ่งของนิยาม

หลักการสำคัญ

  • ปรับให้เป็นมาตรฐานก่อนเปรียบเทียบ จำนวนไม่มีความหมายมากนักหากไม่มีการใช้งาน ฐานผู้ใช้ หรือปริมาณธุรกรรมที่ก่อให้เกิดจำนวนนั้น เปรียบเทียบอัตราระหว่างช่วงเวลาและบริการ และแสดงจำนวนดิบไว้ข้างกัน
  • อ่านส่วนผสม ไม่ใช่ตัวเลขเดียว การแจกแจงลำดับความสำคัญ การแจกแจงหมวดหมู่ และสัดส่วนของเหตุซ้ำ บอกได้มากกว่าเมื่ออยู่ด้วยกัน มากกว่ายอดรวมใด ๆ
  • ลำดับความสำคัญคือกฎ ไม่ใช่อารมณ์ ให้ได้มาจากผลกระทบและความเร่งด่วนโดยใช้เมทริกซ์ที่เขียนไว้ และวัดว่าถูกเปลี่ยนภายหลังบ่อยเพียงใด
  • แยกเหตุขัดข้องออกจากคำขอ คำขอสิ่งที่เป็นปกติไม่ใช่ข้อบกพร่อง การนับรวมกันทำให้ปริมาณเหตุขัดข้องพองขึ้นและซ่อนว่าเซอร์วิสเดสก์ใช้เวลาไปกับอะไร (ดูหัวข้อ 3.5 “ตัวชี้วัดการดำเนินการตามคำขอบริการ”)
  • การเกิดซ้ำคือสัญญาณที่มีค่าที่สุด เหตุขัดข้องที่กลับมาชี้ไปที่ปัญหาที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”)
  • วัดบริการและทีม ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ จำนวนตามบุคคลเชื้อเชิญให้จัดอันดับ และการจัดอันดับทำให้ข้อมูลเสียหาย (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
  • คาดว่าปริมาณจะเคลื่อนไหวด้วยเหตุผลที่ไม่เกี่ยวกับคุณภาพ การปล่อยรุ่น ฤดูกาล แคมเปญ และการเปลี่ยนแปลงช่องทางการรายงาน ล้วนเลื่อนจำนวน ใส่คำอธิบายประกอบในแผนภูมิ

นิยามตัวชี้วัด

ตารางแสดงตัวชี้วัดในหัวข้อนี้ นาฬิกาและขอบเขตระบุไว้ในคอลัมน์สูตร “ปิด” และ “เปิด” หมายถึงตราเวลาในระเบียนเหตุขัดข้อง เวลาเปิดคือเมื่อสร้างระเบียนหรือเมื่อระบบเฝ้าติดตามสร้าง และเวลาปิดคือเมื่อยืนยันว่าเหตุขัดข้องได้รับการแก้ไขและปิดแล้ว

ตัวชี้วัด นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล แนวปฏิบัติ ITIL คู่เทียบแบบคล่องตัว ความถี่
ปริมาณเหตุขัดข้องตามบริการ จำนวนเหตุขัดข้องที่เปิดสำหรับบริการหนึ่งในช่วงเวลา เหตุขัดข้องที่มีเวลาเปิดอยู่ในช่วงเวลา ระบุเป็นของบริการที่ได้รับผลกระทบ ไม่นับคำขอบริการ ระเบียนซ้ำที่รวมเข้ากับระเบียนแม่ และระเบียนที่ยกเลิกเพราะเปิดผิดพลาด จำนวน ระเบียนเหตุขัดข้องในเครื่องมือ ITSM การจัดการเหตุขัดข้อง ข้อบกพร่องในระบบจริงหรือรายการงานที่ไม่ได้วางแผนต่อทีม รายสัปดาห์ ทบทวนรายเดือน
อัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐาน เหตุขัดข้องเทียบกับการใช้งานบริการ เหตุขัดข้องที่เปิดในช่วงเวลา / ตัวชี้วัดการใช้งานของช่วงเวลาและขอบเขตเดียวกัน (ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ เซสชัน หรือธุรกรรม เลือกและบันทึกต่อบริการ) x 1,000 ตัวชี้วัดการใช้งานต้องมาจากแหล่งอื่นที่ไม่ใช่เครื่องมือเหตุขัดข้อง เหตุขัดข้องต่อหน่วยการใช้งาน 1,000 หน่วย เครื่องมือ ITSM บวกข้อมูลการใช้งานจากการวิเคราะห์หรือการเฝ้าติดตาม การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการระดับบริการ ความหนาแน่นข้อบกพร่องต่อการปล่อยรุ่นหรือต่อผู้ใช้ รายเดือน
ส่วนผสมของลำดับความสำคัญ สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่เปิดในแต่ละระดับความสำคัญ เหตุขัดข้องที่ระดับความสำคัญที่บันทึกตอนเปิด / เหตุขัดข้องทั้งหมดที่เปิดในช่วงเวลา แสดงสำหรับแต่ละระดับ เหตุขัดข้องที่จัดระดับใหม่นับที่ระดับตอนเปิดและแสดงอีกครั้งที่ระดับตอนปิด ร้อยละตามระดับ เครื่องมือ ITSM รวมประวัติการเปลี่ยนลำดับความสำคัญ การจัดการเหตุขัดข้อง การแจกแจงความรุนแรงของข้อบกพร่อง ส่วนผสมของชั้นบริการ รายเดือน
อัตราการจัดระดับความสำคัญใหม่ สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่ลำดับความสำคัญเปลี่ยนระหว่างการเปิดและการปิด เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลาซึ่งลำดับความสำคัญตอนปิดต่างจากตอนเปิด / เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลา ร้อยละ เส้นทางการตรวจสอบของเครื่องมือ ITSM การจัดการเหตุขัดข้อง อัตราการคัดแยกใหม่ในแบ็กล็อกข้อบกพร่อง รายเดือน
การกระจุกตัวของหมวดหมู่ สัดส่วนของปริมาณเหตุขัดข้องที่อยู่ในหมวดหมู่ใหญ่ที่สุด เหตุขัดข้องในห้าหมวดหมู่อันดับต้นตามจำนวน / เหตุขัดข้องทั้งหมดที่จัดหมวดหมู่แล้วในช่วงเวลา เหตุขัดข้องที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่รายงานแยกเป็นสัดส่วนของตนเอง ร้อยละ ฟิลด์หมวดหมู่และบริการในเครื่องมือ ITSM การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการปัญหา กลุ่มข้อบกพร่องตามส่วนประกอบหรืออีพิก รายเดือน
อัตราเหตุขัดข้องซ้ำ สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำสำหรับบริการ รายการกำหนดค่า และหมวดหมู่เดียวกันภายในช่วงเวลาที่ระบุ เหตุขัดข้องในช่วงเวลาที่มีเหตุขัดข้องก่อนหน้าที่ปิดแล้วสำหรับบริการ CI และหมวดหมู่เดียวกันในช่วงก่อนหน้า (เช่น 30 วัน กำหนดครั้งเดียวและบันทึกไว้) / เหตุขัดข้องที่เปิดในช่วงเวลา ระเบียนที่เปิดใหม่นับเป็นการเปิดใหม่ ไม่ใช่การเกิดซ้ำ ร้อยละ เครื่องมือ ITSM และการเชื่อมโยง CMDB การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการปัญหา อัตราการถดถอยหรือข้อบกพร่องที่หลุดรอด รายเดือน
อัตราการเปิดใหม่ สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่ปิดแล้วซึ่งถูกเปิดใหม่ เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลาซึ่งต่อมาถูกเปิดใหม่ภายในช่วงเวลาที่ระบุ (เช่น 7 วัน) / เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลา ร้อยละ ประวัติสถานะของเครื่องมือ ITSM การจัดการเหตุขัดข้อง ข้อบกพร่องที่เปิดใหม่ การทำงานซ้ำ รายเดือน
สัดส่วนที่ตรวจพบโดยการเฝ้าติดตาม สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่ระบบเฝ้าติดตามยกขึ้นก่อนที่ผู้ใช้จะรายงาน เหตุขัดข้องที่เหตุการณ์แรกคือการแจ้งเตือนอัตโนมัติ / เหตุขัดข้องทั้งหมดที่เปิดในช่วงเวลา เหตุขัดข้องที่บุคคลเปิดจากการแจ้งเตือนนับตามเวลาของการแจ้งเตือน ร้อยละ เครื่องมือ ITSM การบูรณาการการเฝ้าติดตาม การเฝ้าติดตามและการจัดการเหตุการณ์ การจัดการเหตุขัดข้อง ข้อบกพร่องที่ขับเคลื่อนด้วยการแจ้งเตือนเทียบกับที่ลูกค้ารายงาน รายเดือน

หมายเหตุสองข้อเกี่ยวกับนิยาม ข้อแรกคือ “ลำดับความสำคัญ” ในตารางนี้คือลำดับความสำคัญที่ระเบียนมี ซึ่งควรมาจากเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วน ไม่ใช่จากลำดับที่ผู้คนอยากให้ทำงาน ข้อที่สองคือปริมาณที่รายงานสำหรับช่วงเวลาเป็นการนับการเปิด ไม่ใช่การนับเหตุขัดข้องที่เปิดอยู่ ณ วันใดวันหนึ่ง จำนวนที่เปิดอยู่ ณ ขณะใดขณะหนึ่งเป็นตัวชี้วัดงานค้างและอยู่ร่วมกับอายุของงาน (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”)

ข้อเสนอแนะ

นับอย่างรอบคอบ

1. เขียนไว้ว่าอะไรเป็นและไม่เป็นเหตุขัดข้อง เครื่องมือหลายตัวเก็บเหตุขัดข้อง คำขอ การแจ้งเตือน และปัญหาไว้ในตารางเดียว ตัดสินใจว่าชนิดระเบียนใดนับ บันทึกตัวกรอง และใช้ทุกครั้ง การเปลี่ยนตัวกรองเปลี่ยนแนวโน้ม จึงควรบันทึกการเปลี่ยนแปลงพร้อมวันที่และเหตุผล (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)

2. กำจัดความซ้ำซ้อนก่อนรายงาน เมื่อข้อบกพร่องหนึ่งก่อให้เกิดตั๋วห้าสิบใบ เหตุขัดข้องแม่คือเหตุการณ์ และระเบียนลูกคือตัวชี้วัดขอบเขตการแผ่ขยาย รายงานทั้งสองตัวเลข ได้แก่เหตุขัดข้องแม่สำหรับจำนวนข้อบกพร่องที่เกิดขึ้น และระเบียนที่เชื่อมโยงสำหรับจำนวนผู้คนที่รู้สึกถึงมัน การปะปนสองอย่างทำให้การล่มครั้งใหญ่ครั้งเดียวดูเหมือนงานปกติทั้งเดือน

3. ระบุเหตุขัดข้องให้กับบริการเช่นเดียวกับทีม บริการคือสิ่งที่ธุรกิจซื้อและเข้าใจ ใช้แคตตาล็อกบริการ (“service catalogue” ของ ITIL) เพื่อนิยามรายการ และทบทวนการแมปจาก CI เมื่อบริการเปลี่ยน เหตุขัดข้องที่ไม่มีบริการเป็นปัญหาคุณภาพข้อมูลที่ต้องแก้ และสัดส่วนของระเบียนเช่นนั้นควรรายงาน

ปรับให้เป็นมาตรฐานและตีความปริมาณ

4. ปรับให้เป็นมาตรฐานเทียบกับตัวชี้วัดการใช้งานจากแหล่งอื่น หารด้วยผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ เซสชัน หรือธุรกรรม ที่นำมาจากการวิเคราะห์หรือการเฝ้าติดตาม ไม่ใช่จากเครื่องมือเหตุขัดข้อง บริการที่ผู้ใช้เพิ่มเป็นสองเท่าและเหตุขัดข้องเพิ่มเป็นสองเท่าไม่ได้แย่ลง บริการที่เหตุขัดข้องเพิ่มเป็นสองเท่าโดยการใช้งานคงที่แย่ลง แสดงจำนวนดิบไว้ข้างอัตราเพื่อไม่ให้ใครเชื่อว่าตัวหารซ่อนอะไรไว้

5. ใช้แผนภูมิควบคุม ไม่ใช่ลูกศรแนวโน้ม จำนวนเหตุขัดข้องแปรผันจากสัปดาห์หนึ่งไปอีกสัปดาห์หนึ่งแม้ไม่มีอะไรเปลี่ยน แผนภูมิควบคุม (control chart) แสดงช่วงปกติของความแปรผัน เพื่อให้ทีมตอบสนองต่อสัญญาณและปล่อยสัญญาณรบกวนไว้ จำนวนรายสัปดาห์ที่เคลื่อนไหวภายในขีดจำกัดไม่ใช่ข่าว การเกาะอยู่ด้านเดียวของค่าเฉลี่ยต่อเนื่องคือข่าว ปรับตามความเป็นฤดูกาล (seasonality) เช่นสิ้นไตรมาส วันหยุด และรอบการปล่อยรุ่น ด้วยการเปรียบเทียบช่วงเวลาที่คล้ายกัน

6. ใส่คำอธิบายประกอบแผนภูมิด้วยเหตุการณ์ ทำเครื่องหมายการปล่อยรุ่น การย้ายระบบ แคมเปญ การล่มของระบบที่พึ่งพา และการเปลี่ยนช่องทางการรายงาน แบบฟอร์มบริการด้วยตนเองใหม่หรือปุ่ม “แจ้งปัญหา” ที่เห็นชัดขึ้นอาจเพิ่มปริมาณขณะที่บริการยังเหมือนเดิม ข้อโต้แย้งเรื่องปริมาณส่วนใหญ่จบเร็วเมื่อแผนภูมิแสดงสิ่งที่เกิดขึ้นในสัปดาห์นั้น

จัดการลำดับความสำคัญด้วยกฎ

7. ได้ลำดับความสำคัญจากผลกระทบและความเร่งด่วนด้วยเมทริกซ์ที่เผยแพร่ นิยามผลกระทบในแง่ของผู้ใช้และหน้าที่ทางธุรกิจที่ได้รับผลกระทบ และความเร่งด่วนในแง่ของความเร็วที่ความเสียหายจะขยายตัว เผยแพร่เมทริกซ์ในหน้าที่เจ้าหน้าที่เลือกค่า พร้อมตัวอย่างที่ใช้งานจริงสองสามตัวอย่างต่อช่อง หลีกเลี่ยงฟิลด์ลำดับความสำคัญแบบเลือกอิสระ เพราะจะกลายเป็นการต่อรอง และจำนวนเหตุขัดข้อง “ลำดับความสำคัญ 1” กลายเป็นตัวชี้วัดความสามารถในการโน้มน้าว

8. รายงานส่วนผสมและอัตราการจัดระดับใหม่ร่วมกัน ส่วนผสมที่ดีมีเหตุขัดข้องลำดับความสำคัญสูงสุดจำนวนน้อยและฐานกว้างของลำดับที่ต่ำกว่า หากระดับบนสุดเพิ่มขึ้น ให้ถามว่าความเสียหายเพิ่มขึ้นหรือลูกค้าเรียนรู้ว่า “วิกฤต” ได้รับความสนใจ อัตราการจัดระดับใหม่แสดงว่าเมทริกซ์เหมาะสมเพียงใด การเปลี่ยนบ่อยตอนปิดหมายความว่ากฎไม่ชัดเจนหรือการประเมินครั้งแรกเร่งรีบ ทบทวนตัวอย่างระเบียนที่จัดระดับใหม่ทุกเดือนในกลุ่มที่เป็นเจ้าของเมทริกซ์

9. รักษาลำดับความสำคัญและชั้นของบริการแบบคล่องตัวให้สอดคล้องกัน เมื่อทีมส่งมอบรับงานที่ขับเคลื่อนด้วยเหตุขัดข้อง ให้ใช้ถ้อยคำเดียวกันและเมทริกซ์เดียวกัน หรือเผยแพร่การแมปที่ชัดเจน ทีมที่เรียกข้อบกพร่องว่า “สูง” ในขณะที่ฝ่ายปฏิบัติการเรียกข้อบกพร่องเดียวกันว่า “กลาง” จะเสียเวลากับการแปล สำรองโควตาที่ชัดเจนสำหรับงานเร่งด่วน เพื่อให้การขัดจังหวะมองเห็นได้ในตัวชี้วัดการไหลของงาน (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”)

มองหาการเกิดซ้ำและรูปแบบ

10. ติดตามการเกิดซ้ำและการเปิดใหม่เป็นสัญญาณแยกกัน การเปิดใหม่หมายความว่าการแก้ไขครั้งแรกไม่คงอยู่ การเกิดซ้ำหมายความว่าข้อบกพร่องชนิดเดียวกันกลับมาหลังการแก้ไขที่เหมาะสม อย่างแรกชี้ไปที่คุณภาพของการแก้ไข และอย่างหลังชี้ไปที่สาเหตุที่ยังไม่ได้แก้ เชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดซ้ำกับระเบียนปัญหา และเลิกนับเหตุขัดข้องว่าแก้ไขแล้วเมื่อมีแนวโน้มว่าจะกลับมา (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”)

11. ใช้หลักการพาเรโต (Pareto principle) เพื่อเลือกว่าจะมองที่ใด เรียงหมวดหมู่และบริการตามจำนวนเหตุขัดข้อง และดูว่ามีไม่กี่รายการที่คิดเป็นส่วนใหญ่ของปริมาณ สืบสวนรายการอันดับต้นไม่กี่รายการก่อนสร้างรายงานใหม่สำหรับที่เหลือ รูปร่างเป็นสิ่งกระตุ้นให้ทำการวิเคราะห์สาเหตุราก (root cause analysis) ไม่ใช่ข้อสรุป เพราะหมวดหมู่ที่มีจำนวนสูงอาจเป็นเพียงหมวดที่จัดหมวดหมู่ได้ง่าย

12. ส่งข้อค้นพบกลับไปยังการส่งมอบและเซอร์วิสเดสก์ แบ่งปันมุมมองหมวดหมู่และการเกิดซ้ำกับทีมที่สร้างและเปลี่ยนแปลงบริการ ในการสนทนาประจำ ไม่ใช่รายงาน จับคู่กลุ่มที่เกิดซ้ำแต่ละกลุ่มกับเจ้าของ ขั้นตอนต่อไป และวันที่ และวางงานในแบ็กล็อกเดียวกับลำดับความสำคัญอื่น (ดูหัวข้อ 2.6 “ตัวชี้วัดแบ็กล็อกและการปรับแต่งรายการงาน”) ปริมาณลดลงเมื่อสาเหตุถูกกำจัด และต้องใช้กำลังความสามารถที่วางแผนไว้

ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ตัวชี้วัด วิธีที่ถูกบิดเบือน ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่
ปริมาณเหตุขัดข้องตามบริการ บันทึกเหตุขัดข้องเป็นคำขอ รวมตั๋วที่ไม่เกี่ยวข้องกัน กีดกันผู้ใช้ไม่ให้รายงาน หรือปิดรายการซ้ำเป็น “ไม่พบข้อบกพร่อง” ปริมาณการติดต่อที่ผู้ใช้รายงานและปริมาณคำขอข้างปริมาณเหตุขัดข้อง ความพึงพอใจและการวางสายจากเซอร์วิสเดสก์ การสุ่มตรวจคำขอที่อ่านแล้วเหมือนข้อบกพร่อง
อัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐาน เลือกตัวหารที่ให้ตัวเลขดีที่สุด หรือเปลี่ยนนิยามการใช้งานระหว่างช่วงเวลา ตัวชี้วัดการใช้งานที่คงที่ต่อบริการ บันทึกไว้ในทะเบียน แสดงจำนวนดิบไว้ข้างอัตรา
ส่วนผสมของลำดับความสำคัญ ลดลำดับความสำคัญให้ดูสงบ หรือเพิ่มเพื่อให้ได้ความสนใจ กำหนดลำดับต่ำเพื่อหลีกเลี่ยงเป้าหมายการตอบสนอง อัตราการจัดระดับความสำคัญใหม่ การสุ่มทบทวนรายเดือนเทียบกับเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วน ผลกระทบที่ลูกค้ารายงาน
อัตราการจัดระดับความสำคัญใหม่ ไม่เปลี่ยนลำดับความสำคัญเมื่อควรเปลี่ยนเพื่อให้อัตราดูคงที่ หรือเปลี่ยนเฉพาะตอนปิดเพื่อให้เข้ากับเป้าหมาย การสุ่มตรวจระเบียนที่ผลกระทบเปลี่ยนระหว่างเหตุขัดข้อง การทบทวนไทม์ไลน์ของเหตุขัดข้อง
การกระจุกตัวของหมวดหมู่ ใช้หมวดหมู่รวบยอด หรือแยกหมวดหมู่ใหญ่เป็นหลายหมวดเพื่อซ่อนการกระจุกตัว สัดส่วนของระเบียนที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่และ “อื่น ๆ” การทบทวนรายการหมวดหมู่เป็นระยะ การตรวจสอบหมวดหมู่เทียบกับบันทึกการแก้ไข
อัตราเหตุขัดข้องซ้ำ เปิดเหตุขัดข้องใหม่ด้วยถ้อยคำหรือ CI ที่ต่างออกไปเพื่อหลีกเลี่ยงการเชื่อมโยง ปิดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดใหม่ การทบทวนระเบียนที่เกือบซ้ำกันตามข้อความและบริการ อัตราการเปิดใหม่ อัตราการเชื่อมโยงกับระเบียนปัญหา
อัตราการเปิดใหม่ ขอให้ผู้ใช้เปิดตั๋วใหม่แทนการเปิดใหม่ ปิดตั๋วช้าเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดใหม่ จำนวนตั๋วใหม่ที่อ้างอิงตั๋วที่เพิ่งปิด การยืนยันการแก้ไขจากลูกค้า การแจกแจงเวลาในการปิด
สัดส่วนที่ตรวจพบโดยการเฝ้าติดตาม สร้างการแจ้งเตือนที่มีสัญญาณรบกวนซึ่งเปิดเหตุขัดข้องอัตโนมัติ หรือปล่อยให้ผู้คนติดป้ายรายงานของผู้ใช้ใหม่เป็นการแจ้งเตือน ตัวชี้วัดคุณภาพการแจ้งเตือน เช่นสัดส่วนการแจ้งเตือนที่ดำเนินการได้ (ดูหัวข้อ 5.5 “ตัวชี้วัดการเฝ้าติดตามและคุณภาพการแจ้งเตือน”) การตรวจสอบแหล่งที่มาของเหตุขัดข้อง

ภาพที่ดีนั้นน่าเบื่อและอธิบายได้ อัตราที่ปรับเป็นมาตรฐานคงที่หรือลดลงสำหรับบริการที่มั่นคง และเพิ่มเมื่อการใช้งานหรือการเปลี่ยนแปลงเพิ่มด้วยเหตุผลที่แผนภูมิแสดง ส่วนผสมของลำดับความสำคัญคงที่ การจัดระดับใหม่ต่ำ และหมวดหมู่ชุดเล็กได้รับความสนใจโดยตั้งใจ การเกิดซ้ำและการเปิดใหม่ลดลงหลังงานด้านปัญหาที่วางแผนไว้ และการเคลื่อนไหวของตัวชี้วัดใดก็ตามมีคำอธิบายที่ใครสักคนให้ได้โดยไม่ต้องปกป้องตัวเลข

ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย

แนวทาง จุดแข็ง จุดอ่อน
จำนวนเหตุขัดข้องดิบ เรียบง่าย อธิบายง่าย มีเสมอ ผสมการใช้งาน คุณภาพ และพฤติกรรมการรายงานไว้ในตัวเลขเดียว
อัตราเทียบกับการใช้งาน เปรียบเทียบอย่างเป็นธรรมข้ามช่วงเวลาและบริการ ต้องมีแหล่งข้อมูลการใช้งานที่เชื่อถือได้ ตัวหารอาจถูกโต้แย้ง
เมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนที่คงที่ ลำดับความสำคัญสอดคล้องข้ามทีม ตรวจสอบได้ อาจรู้สึกแข็งทื่อ กรณีขอบต้องใช้วิจารณญาณและเส้นทางการแทนที่
ลำดับความสำคัญแบบเลือกอิสระ รวดเร็วและยืดหยุ่นสำหรับเจ้าหน้าที่ที่มีประสบการณ์ ไม่สอดคล้อง เปิดให้กดดัน เปรียบเทียบข้ามเวลาได้ยาก
ต้นไม้หมวดหมู่ละเอียด แสดงว่าความต้องการมาจากที่ใด ใช้ยากภายใต้แรงกดดัน ผู้คนเลือกรายการแรกที่ตรงหรือ “อื่น ๆ”
รายการหมวดหมู่สั้นพร้อมแท็ก ใช้เร็วและสอดคล้อง รายละเอียดน้อยกว่า อาจซ่อนรูปแบบที่ต้องใช้การวิเคราะห์ข้อความ
อัตราการเกิดซ้ำตาม CI และหมวดหมู่ ชี้ไปที่สาเหตุที่ยังไม่ได้แก้ ขึ้นอยู่กับข้อมูล CI ที่ดี การเชื่อมโยงผิดและการพลาดเกิดได้ทั้งสองแบบ

ยอมรับว่าไม่มีตัวชี้วัดใดตัวเดียวที่ถูกต้อง ใช้จำนวนดิบสำหรับการวางแผนกำลังความสามารถ อัตราสำหรับสุขภาพ ส่วนผสมของลำดับความสำคัญสำหรับความเสี่ยง และการเกิดซ้ำสำหรับการปรับปรุง และแสดงแต่ละอย่างตามที่เป็น รักษารายการหมวดหมู่ให้สั้นพอที่ผู้คนจะใช้ และปรับปรุงต้นไม้เฉพาะเมื่อการตัดสินใจต้องการรายละเอียดที่ละเอียดกว่า

คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม

1. อะไรนับเป็นเหตุขัดข้องที่นี่ และทุกคนใช้กฎเดียวกันหรือไม่ นำระเบียนล่าสุดสิบรายการและขอให้แต่ละคนติดป้ายว่าเป็นเหตุขัดข้อง คำขอ หรืออย่างอื่น เปรียบเทียบคำตอบและอภิปรายความเห็นที่ต่างกัน ผู้ดำเนินการอภิปรายควรมองหาพฤติกรรมเช่นการปฏิบัติต่อทุกตั๋วจากผู้อาวุโสเป็นเหตุขัดข้อง แล้วตกลงกฎเขียนเดียวพร้อมตัวอย่าง บันทึกวันที่เพื่อให้อ่านแนวโน้มภายหลังได้ถูกต้อง

2. เมื่อปริมาณเหตุขัดข้องเพิ่มขึ้นในไตรมาสที่แล้ว เรารู้อะไรเกี่ยวกับการใช้งานและการเปลี่ยนแปลงในเวลานั้น วางแผนภูมิไว้ข้างไทม์ไลน์ของการปล่อยรุ่น แคมเปญ และตัวเลขการใช้งาน ถามว่าการเพิ่มขึ้นครั้งใดอธิบายได้และครั้งใดอธิบายไม่ได้ การอภิปรายมักแสดงว่าตัวหารปรากฏอยู่บนหน้าน้อยเพียงใด ตกลงว่าแต่ละบริการจะใช้ตัวชี้วัดการใช้งานใดต่อไป

3. ลำดับความสำคัญตัดสินอย่างไร และครั้งล่าสุดที่มันทำให้เราประหลาดใจคือเมื่อใด เดินผ่านเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนด้วยตัวอย่างล่าสุดจากแต่ละระดับความสำคัญ ถามว่าเจ้าหน้าที่เดาตรงไหนและลูกค้าหรือผู้จัดการกดดันตรงไหน เปรียบเทียบลำดับความสำคัญตอนเปิดและตอนปิดของระเบียนไม่กี่รายการ ตัดสินใจการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างต่อเมทริกซ์หรือตัวอย่างที่ลดการโต้เถียง

4. สามหมวดหมู่ใดที่ครองปริมาณเหตุขัดข้องส่วนใหญ่ของเรา และใครกำลังทำงานเพื่อกำจัดสาเหตุ ระบุหมวดหมู่อันดับต้นและเจ้าของสาเหตุที่อยู่เบื้องหลังของแต่ละหมวด หากคำตอบคือ “ไม่มีใคร” นั่นคือข้อค้นพบ ถามว่าหมวดหมู่นั้นเป็นกลุ่มจริงหรือเป็นนิสัยการติดป้าย เลือกหนึ่งกลุ่มเพื่อสืบสวนกับทีมส่งมอบในไตรมาสนี้

5. เราแยกการเกิดซ้ำออกจากการเปิดใหม่อย่างไร และจะทำอย่างไรกับแต่ละอย่าง แสดงคู่ระเบียนสองสามคู่ให้ทีมดูและถามว่าคู่ใดเป็นการเกิดซ้ำ อภิปรายว่าการเปิดใหม่บอกอะไรเกี่ยวกับคุณภาพของการแก้ไขครั้งแรก และการเกิดซ้ำบอกอะไรเกี่ยวกับสาเหตุ ผู้ดำเนินการอภิปรายควรนำกลุ่มไปสู่การเชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดซ้ำกับระเบียนปัญหาแทนการปิดทีละรายการ ตกลงว่าใครทบทวนและบ่อยเพียงใด

6. เราจะถูกล่อใจให้เปลี่ยนอะไรหากผู้นำระดับสูงทบทวนจำนวนเหตุขัดข้องของเราทุกสัปดาห์ ขอให้กลุ่มจินตนาการว่าตัวเลขติดอยู่บนผนัง นิสัยใดจะเปลี่ยน ได้แก่วิธีบันทึก วิธีรวมตั๋ว วิธีกำหนดลำดับความสำคัญ เอ่ยถึงแรงกดดันอย่างเปิดเผยและไม่กล่าวโทษ ตกลงว่ามาตรการป้องกันใดจะแสดงการเปลี่ยนแปลง และใครเป็นผู้ดู

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ

ทีมส่งมอบรับผลลัพธ์ของหัวข้อนี้เป็นความต้องการ มุมมองหมวดหมู่และการเกิดซ้ำแสดงว่าส่วนใดของผลิตภัณฑ์ก่อปัญหามากที่สุด และส่วนผสมของลำดับความสำคัญแสดงว่าควรวางแผนสำหรับงานขัดจังหวะมากเพียงใด ทีมควรปฏิบัติต่องานที่ขับเคลื่อนด้วยเหตุขัดข้องเป็นส่วนหนึ่งของกำลังความสามารถ รักษาให้มองเห็นได้ในตัวชี้วัดการไหลของงาน และใช้กลุ่มที่เกิดซ้ำเพื่อสนับสนุนงานด้านความน่าเชื่อถือในแบ็กล็อก (ดูหัวข้อ 2.9 “งานปฏิบัติการและงานที่ไม่ได้วางแผน”) การนับเหตุขัดข้องต่อการปล่อยรุ่นเป็นแนวโน้มที่มีประโยชน์ แต่ไม่ควรกลายเป็นตัวชี้วัดการกล่าวโทษนักพัฒนารายบุคคล

ทีมบริการและปฏิบัติการ

ทีมบริการและปฏิบัติการสร้างระเบียนและรู้สึกถึงแรงกดดันเรื่องลำดับความสำคัญ พวกเขาได้ประโยชน์จากเมทริกซ์ที่ชัดเจน รายการหมวดหมู่สั้น และวิธีที่เร็วในการเชื่อมโยงรายการซ้ำ พวกเขาควรตรวจสอบข้อมูลในเครื่องมือของตนเอง เช่นสัดส่วนของระเบียนที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่และอัตราการจัดระดับใหม่ ก่อนที่คนอื่นจะทำ ทีมปฏิบัติการอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะจะดำเนินการสุ่มทบทวนรายเดือนและป้อนกลุ่มที่เกิดซ้ำเข้าสู่การจัดการปัญหา

ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล

ผู้นำต้องการรู้ว่าบริการดีขึ้นหรือไม่และควรลงทุนที่ใด พวกเขาควรขออัตราที่ปรับเป็นมาตรฐาน ส่วนผสมของลำดับความสำคัญ และมุมมองการเกิดซ้ำ พร้อมคำอธิบายประกอบ และต้านทานตัวเลขปริมาณเดียว เป้าหมาย “เหตุขัดข้องน้อยลง” เชื้อเชิญการกดทับ จึงควรตั้งความคาดหวังกับผลลัพธ์ เช่นผลกระทบต่อลูกค้าและการลดการเกิดซ้ำแทน การกำกับดูแลควรเป็นเจ้าของเมทริกซ์ลำดับความสำคัญและอนุมัติการเปลี่ยนแปลง โดยบันทึกผลต่อเส้นแนวโน้ม

ลูกค้าและผู้ใช้

ลูกค้าประสบเหตุขัดข้องเป็นงานที่ถูกขัดจังหวะ ไม่ใช่หมวดหมู่ พวกเขาต้องการวิธีที่ง่ายในการรายงานข้อบกพร่อง ลำดับความสำคัญที่เป็นธรรมตามผลกระทบของพวกเขา และการอัปเดตที่ตรงไปตรงมา หากการรายงานถูกกีดกันหรือลำดับความสำคัญรู้สึกว่าไร้เหตุผล ปริมาณจะลดลงและความไว้วางใจจะลดลงตามไปด้วย แบ่งปันข้อค้นพบหลักในแง่ที่ผู้ใช้รู้จัก เช่นบริการที่ได้รับการปรับปรุงและปัญหาที่ถูกกำจัด (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว

แผนกไอทีของโรงพยาบาลระดับภูมิภาคแห่งหนึ่งสนับสนุนระบบเวชระเบียนผู้ป่วย ระบบนัดหมาย และเครื่องมือส่งข้อความสำหรับบุคลากร ตัวเลขทั้งหมดในตัวอย่างนี้เป็นตัวเลขประกอบ

รายงานรายเดือนแสดงเหตุขัดข้อง 640 ครั้งในเดือนสุดท้ายของไตรมาส เพิ่มจาก 520 ครั้งในเดือนก่อน ผู้นำขอแผนการฟื้นฟู เจ้าของบริการของระบบนัดหมาย ซึ่งจำนวนเพิ่มมากที่สุด ขอดูข้อมูลก่อนที่จะเห็นด้วยว่าบริการแย่ลง

มีข้อเท็จจริงสามข้อปรากฏ ข้อแรก ระบบนัดหมายได้กลุ่มคลินิกใหม่ในเดือนนั้น และผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่เพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 30 (ตัวเลขประกอบ) เมื่อปรับให้เป็นมาตรฐาน อัตราเหตุขัดข้องต่อ 1,000 เซสชันค่อนข้างคงที่ ข้อสอง ระเบียนที่เพิ่มขึ้น 90 รายการเชื่อมโยงกับเหตุขัดข้องแม่หนึ่งเหตุ คืออินเทอร์เฟซที่ล้มเหลวกับระบบห้องปฏิบัติการ ดังนั้นจำนวนข้อบกพร่องที่แตกต่างกันจึงเพิ่มขึ้นเพียงไม่กี่รายการ ข้อสาม ส่วนผสมของลำดับความสำคัญเปลี่ยนไป สัดส่วนของลำดับความสำคัญสูงสุดอยู่ที่ร้อยละ 2 ในเดือนก่อนและร้อยละ 7 ในตอนนี้ อัตราการจัดระดับใหม่เพิ่มเป็นสองเท่าด้วย และการสุ่มตรวจระเบียน 20 รายการแสดงว่าลำดับความสำคัญสูงประมาณครึ่งหนึ่งถูกลดลงตอนปิด

ทีมตัดสินใจสามอย่าง พวกเขารายงานเหตุขัดข้องแม่และระเบียนที่เชื่อมโยงแยกกัน พวกเขาเพิ่มเซสชันที่ใช้งานอยู่ลงในรายงานเป็นตัวหาร พวกเขาจัดเซสชันครึ่งชั่วโมงกับเซอร์วิสเดสก์และหัวหน้าฝ่ายคลินิกเพื่อใช้เมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนกับระเบียนที่สุ่มมา ซึ่งแสดงว่า “คลินิกจองคิวผู้ป่วยไม่ได้” ถูกเจ้าหน้าที่บางคนปฏิบัติเป็นระดับกลางและบางคนเป็นระดับสูง เมทริกซ์ได้ตัวอย่างทางคลินิกสองตัวอย่างต่อช่อง

ความเสี่ยงด้านการบิดเบือนที่พวกเขาจับได้นั้นเงียบ ผู้จัดการคนหนึ่งขอให้เจ้าหน้าที่หลีกเลี่ยงลำดับความสำคัญ 1 สำหรับระบบนัดหมาย เพราะแต่ละครั้งจะกระตุ้นการทบทวน ระเบียนจึงถูกเปิดที่ลำดับความสำคัญต่ำกว่าแล้วยกขึ้นภายหลัง หรือไม่ยกเลย อัตราการจัดระดับใหม่และการสุ่มทบทวนเปิดโปงรูปแบบนี้ ทีมตกลงว่าการทบทวนมีไว้เพื่อการเรียนรู้ เผยแพร่ถ้อยแถลงนั้น และติดตามสัดส่วนของเหตุขัดข้องที่เปิดต่ำกว่าลำดับความสำคัญตอนปิดเป็นมาตรการป้องกัน การกระจุกตัวของหมวดหมู่ยังแสดงข้อบกพร่องของอินเทอร์เฟซอยู่อันดับต้นของรายการ จึงเปิดระเบียนปัญหาและกำหนดการแก้ไขกับทีมอินเทอร์เฟซ

มุมมองตามประเภทองค์กร

สตาร์ตอัป ปริมาณน้อยและทีมรู้จักเหตุขัดข้องทุกเหตุ อัตราและเมทริกซ์อาจรู้สึกหนักเกินไป รักษาการนับตามบริการแบบง่ายและรายการหมวดหมู่สั้น และเขียนในหนึ่งหน้าว่าอะไรนับเป็นเหตุขัดข้อง จับตาการเกิดซ้ำ เพราะทีมเล็กกำจัดข้อบกพร่องที่เกิดซ้ำได้เร็วและได้เวลากลับคืน

ธุรกิจขนาดเล็ก เซอร์วิสเดสก์อาจเป็นบุคคลเดียวที่ใช้เครื่องมือแบบโฮสต์ ใช้รายงานมาตรฐานของเครื่องมือ รักษาลำดับความสำคัญไว้ไม่กี่ระดับด้วยกฎผลกระทบและความเร่งด่วนที่เรียบง่าย และตรวจสอบว่าคำขอไม่ถูกนับเป็นเหตุขัดข้อง เปรียบเทียบเดือนต่อเดือนพร้อมหมายเหตุการเปลี่ยนแปลง เช่นพนักงานใหม่หรือซอฟต์แวร์ใหม่

องค์กรขนาดใหญ่ บริการ ซัพพลายเออร์ และเดสก์จำนวนมากทำให้ความสอดคล้องเป็นประเด็นหลัก ตกลงเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนเดียว โครงร่างหมวดหมู่เดียวที่มีความลึกจำกัด และกฎการกำจัดความซ้ำซ้อนเดียว และให้ทีมท้องถิ่นเพิ่มแท็กโดยไม่เปลี่ยนโครงร่างร่วม ปรับให้เป็นมาตรฐานตามบริการและทบทวนแนวโน้มด้วยแผนภูมิควบคุมและคำอธิบายประกอบ เหตุขัดข้องที่เกิดจากซัพพลายเออร์ต้องมีนิยามร่วมในสัญญา (ดูหัวข้อ 5.1 “ตัวชี้วัด SLA, OLA และ XLA”)

ภาครัฐและภาคสาธารณะ เหตุขัดข้องอาจมีหน้าที่ในการรายงาน ความต้องการด้านการตรวจสอบ และความสนใจของสาธารณะ โดยเฉพาะที่บริการกระทบสิทธิหรือความปลอดภัยของประชาชน จัดทำเอกสารเมทริกซ์ลำดับความสำคัญและโครงร่างหมวดหมู่ เก็บเส้นทางการตรวจสอบของการเปลี่ยนแปลงลำดับความสำคัญ และระวังเรื่องจำนวนใดก็ตามที่เผยแพร่ เพราะการรายงานต่อสาธารณะสร้างแรงกดดันรุนแรงต่อวิธีเขียนระเบียนได้ ข้อมูลการใช้งานอาจถูกจำกัดโดยกฎความเป็นส่วนตัว จึงควรระบุตัวหารที่คุณใช้ได้โดยชอบ (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)

กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO

แรงจูงใจคือการจัดการความต้องการ เหตุขัดข้องใช้เวลาของผู้มีทักษะ ขัดจังหวะงานที่วางแผนไว้ และรบกวนผู้ใช้ การเข้าใจปริมาณ ลำดับความสำคัญ และการเกิดซ้ำช่วยให้องค์กรกำจัดสาเหตุ กำหนดกำลังคนเทียบกับความต้องการจริง และแสดงให้ผู้นำเห็นว่างานด้านความน่าเชื่อถือจะคุ้มค่าที่ใด

ต้นทุนมีสามส่วน การตั้งค่าครอบคลุมการนิยามเหตุขัดข้องและคำขอ การตกลงเมทริกซ์ลำดับความสำคัญและโครงร่างหมวดหมู่ และการเชื่อมข้อมูลการใช้งานกับบริการ ต้นทุนการดำเนินงานคือความพยายามในการรักษาระเบียนให้สะอาด การสุ่มทบทวนรายเดือน และบุคคลที่ดูแลรายงาน ต้นทุนที่สามคือเวลาในการลงมือตามข้อค้นพบ ซึ่งเป็นที่มาของผลตอบแทนส่วนใหญ่ จึงควรวางแผนกำลังความสามารถสำหรับสิ่งนี้

ผลตอบแทนอธิบายได้ดีที่สุดเป็นรูปแบบที่คุณวัดเองได้ ซึ่งรวมถึงการเกิดซ้ำที่น้อยลงหลังงานด้านปัญหา เวลาที่ใช้ในข้อพิพาทเรื่องลำดับความสำคัญน้อยลง การยกระดับแบบไม่คาดคิดน้อยลง และกำลังคนที่ตรงกับความต้องการมากขึ้น หลีกเลี่ยงการสัญญาการลดเหตุขัดข้องเป็นเปอร์เซ็นต์ เพราะขึ้นอยู่กับบริการ จุดเริ่มต้น และงานที่ทำ ต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของส่วนใหญ่คือเวลาของผู้คน จึงควรนับและเปรียบเทียบกับเวลาที่เหตุขัดข้องซ้ำใช้อยู่ในปัจจุบัน

รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง

  • รายงานจำนวนดิบเป็นคะแนนสุขภาพ การใช้งาน การเปลี่ยนแปลง และพฤติกรรมการรายงานล้วนทำให้มันเคลื่อน แสดงอัตราที่ปรับเป็นมาตรฐาน จำนวนดิบ และคำอธิบายประกอบร่วมกัน
  • เป้าหมายให้เหตุขัดข้องน้อยลง ให้รางวัลแก่การกดทับและการติดป้ายผิด ตั้งเป้าหมายการลดการเกิดซ้ำและผลกระทบต่อลูกค้า และเก็บจำนวนเหตุขัดข้องไว้เป็นข้อมูล
  • นับคำขอเป็นเหตุขัดข้อง ปริมาณเพิ่มและบริการดูแย่กว่าความเป็นจริง แยกชนิดระเบียนและรายงานแต่ละชนิด
  • ลำดับความสำคัญแบบเลือกอิสระ ลำดับความสำคัญกลายเป็นการต่อรองและส่วนผสมไม่มีความหมาย ใช้เมทริกซ์ที่เผยแพร่และสุ่มตรวจความสอดคล้อง
  • ต้นไม้หมวดหมู่ที่ไม่มีใครใช้ ผู้คนเลือกรายการแรกที่ตรงและ “อื่น ๆ” เติบโต รักษาให้สั้น ทบทวน “อื่น ๆ” รายเดือน และตัดสิ่งที่ไม่ได้ใช้
  • นับตั๋วที่เชื่อมโยงทุกใบเป็นข้อบกพร่องแยกกัน การล่มครั้งเดียวครอบงำเดือน รายงานเหตุขัดข้องแม่และจำนวนระเบียนที่เชื่อมโยง
  • จัดอันดับเจ้าหน้าที่หรือทีมตามจำนวนเหตุขัดข้อง จำนวนตามบุคคลสะท้อนการจัดสรรงานและนิสัยการเปิดตั๋ว รวมเป็นระดับบริการและทบทวนรูปแบบ ไม่ใช่ผู้คน
  • เพิกเฉยการเกิดซ้ำ ข้อบกพร่องเดียวกันถูกแก้ครั้งแล้วครั้งเล่าและไม่มีใครเป็นเจ้าของสาเหตุ เชื่อมโยงการเกิดซ้ำกับระเบียนปัญหาและมอบหมายเจ้าของ

แบบจำลองวุฒิภาวะ

มิติ 1 เริ่มต้น 2 พัฒนา 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน 4 บริหารจัดการ 5 ประสานจัดการ
นิยามและการนับ ผู้คนไม่เห็นตรงกันว่าอะไรคือเหตุขัดข้อง จำนวนมาจากการส่งออกเฉพาะกิจ บางทีมกรองคำขอออกจากเหตุขัดข้อง กฎต่างกัน นิยาม ตัวกรอง และกฎการกำจัดความซ้ำซ้อนที่เขียนไว้หนึ่งชุดสำหรับทุกทีม บันทึกการเปลี่ยนนิยามและแสดงบนแผนภูมิแนวโน้ม ติดตามสัดส่วนของระเบียนที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่ นิยามได้รับการทบทวนกับซัพพลายเออร์และลูกค้า และปรับปรุงเมื่อไม่ช่วยให้ตัดสินใจอีกต่อไป
การปรับเป็นมาตรฐานและการตีความ จำนวนดิบเท่านั้น บางบริการใช้ข้อมูลการใช้งาน มีตัวชี้วัดการใช้งานที่ระบุชื่อต่อบริการจากแหล่งแยกต่างหาก ใช้แผนภูมิควบคุมพร้อมคำอธิบายประกอบในการทบทวน เชื่อมโยงข้อมูลการใช้งาน การเปลี่ยนแปลง และเหตุขัดข้องข้ามทีมและซัพพลายเออร์เพื่ออธิบายความต้องการ
แนวปฏิบัติเรื่องลำดับความสำคัญ เลือกลำดับความสำคัญตามความรู้สึก บางทีมมีเมทริกซ์ เมทริกซ์เดียวพร้อมตัวอย่าง แสดงในที่ที่เลือกลำดับความสำคัญ ทบทวนและสุ่มตรวจส่วนผสมและอัตราการจัดระดับใหม่รายเดือน ปรับเมทริกซ์ร่วมกับลูกค้าและเจ้าของด้านคลินิกหรือธุรกิจเมื่อเงื่อนไขเปลี่ยน
การเกิดซ้ำและรูปแบบ สังเกตการเกิดซ้ำจากความจำ ทบทวนรายการหมวดหมู่เป็นครั้งคราว รายงานอัตราการเกิดซ้ำและการเปิดใหม่รายเดือนด้วยช่วงเวลาที่ระบุ เชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดซ้ำกับระเบียนปัญหาพร้อมเจ้าของและวันที่ การกำจัดสาเหตุข้ามทีมและซัพพลายเออร์ได้รับทุนและติดตามจนความต้องการลดลง

รายการตรวจสอบ

  • นิยามที่เขียนไว้แยกเหตุขัดข้องออกจากคำขอ การแจ้งเตือน และปัญหา
  • รายงานเหตุขัดข้องแม่และระเบียนที่เชื่อมโยงแยกกัน
  • เหตุขัดข้องทุกเหตุถูกระบุให้กับบริการจากแคตตาล็อกบริการ
  • แต่ละบริการมีตัวชี้วัดการใช้งานที่ระบุชื่อจากแหล่งอื่นที่ไม่ใช่เครื่องมือเหตุขัดข้อง
  • รายงานแสดงจำนวนดิบ อัตราที่ปรับเป็นมาตรฐาน และคำอธิบายประกอบสำหรับการปล่อยรุ่นและแคมเปญ
  • ใช้แผนภูมิควบคุมก่อนที่ใครจะตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของปริมาณรายสัปดาห์
  • ลำดับความสำคัญได้จากเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนที่เผยแพร่พร้อมตัวอย่าง
  • ทบทวนส่วนผสมของลำดับความสำคัญและอัตราการจัดระดับใหม่ร่วมกันทุกเดือน
  • รายการหมวดหมู่สั้น และติดตามสัดส่วนของระเบียน “อื่น ๆ” และที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่
  • อัตราการเกิดซ้ำและการเปิดใหม่ใช้ช่วงเวลาที่ระบุและรายงานแยกกัน
  • กลุ่มที่เกิดซ้ำถูกเชื่อมโยงกับระเบียนปัญหาพร้อมเจ้าของ
  • ไม่มีรายงานใดจัดอันดับเจ้าหน้าที่รายบุคคลตามจำนวนเหตุขัดข้อง

พรอมต์ AI

ตรวจสอบนิยามปริมาณเหตุขัดข้องว่ามีความกำกวมหรือไม่

เรานับปริมาณเหตุขัดข้องของ [บริการหรือทีม] จาก [เครื่องมือ ITSM] ตัวกรอง
ปัจจุบันของเราคือ [อธิบายชนิดระเบียน สถานะ และข้อยกเว้น] และช่วงเวลาของเราคือ
[ช่วงเวลา] ทบทวนนิยามเพื่อหาความกำกวม รวมถึงวิธีจัดการคำขอ รายการซ้ำ ตั๋วที่
รวมกัน และระเบียนที่ยกเลิก เสนอกฎที่เขียนชัดเจนและรายการตัวอย่างสั้น ๆ ที่จะ
ยุติความเห็นที่ไม่ตรงกัน อย่าสร้างค่าเกณฑ์มาตรฐานขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
และคำถามที่ฉันควรตอบเพื่อให้นิยามสมบูรณ์

ออกแบบอัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐาน

สำหรับบริการ [ชื่อบริการ] ฉันต้องการอัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐานด้วยการใช้งาน
ตัวชี้วัดการใช้งานที่มีคือ [รายการ เช่น ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ เซสชัน ธุรกรรม]
จาก [แหล่งข้อมูล] เปรียบเทียบตัวเลือก บอกว่าตัวใดเหมาะที่สุดและเพราะเหตุใด และ
อธิบายว่าอะไรอาจทำให้แต่ละตัวบิดเบือน เสนอวิธีแสดงจำนวนดิบ อัตรา และคำอธิบาย
ประกอบสำหรับ [เหตุการณ์ เช่น การปล่อยรุ่นหรือแคมเปญ] บนแผนภูมิเดียว
อย่าสร้างตัวเลขหรือเกณฑ์ขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ

ทบทวนเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วน

นี่คือเมทริกซ์ลำดับความสำคัญของเรา: [วางระดับผลกระทบ ระดับความเร่งด่วน และ
ลำดับความสำคัญที่ได้] และนี่คือตัวอย่างเหตุขัดข้องที่ไม่ระบุตัวตน [จำนวน] รายการ:
[วางคำอธิบายสั้น ๆ] ใช้เมทริกซ์กับแต่ละตัวอย่าง ชี้ว่าผู้อ่านสองคนอาจได้ลำดับ
ความสำคัญต่างกันตรงไหน และเสนอถ้อยคำหรือตัวอย่างที่ลดความเห็นไม่ตรงกัน ระบุ
วิธีที่เมทริกซ์อาจถูกบิดเบือน อย่าสร้างเป้าหมายการตอบสนองหรือค่าเกณฑ์มาตรฐาน
ขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ

วิเคราะห์หมวดหมู่และการเกิดซ้ำเพื่อหาผู้ที่ควรปรับปรุง

ฉันมีระเบียนเหตุขัดข้องสำหรับ [ช่วงเวลา] พร้อมฟิลด์เหล่านี้: [รายการฟิลด์
เช่น บริการ หมวดหมู่ CI เวลาเปิด เวลาปิด ธงเปิดใหม่] อธิบายวิธีค้นหาหมวดหมู่
อันดับต้น แยกการเปิดใหม่ออกจากการเกิดซ้ำโดยใช้ช่วงเวลา [ช่วงเวลา] และเลือก
ผู้ที่ควรสืบสวนด้านปัญหา [จำนวน] รายการ อธิบายวิธีตรวจสอบหมวดหมู่รวบยอดและ
ระเบียนที่เกือบซ้ำกัน อย่าสร้างรูปแบบในข้อมูลที่ฉันยังไม่ได้แสดงให้คุณดู
ระบุสมมติฐานของคุณ

ทักษะ AI

  • ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหาหัวข้อที่นิยามตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องและมาตรการป้องกันที่ควรอยู่เคียงข้าง
  • ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าหัวข้อตัวชี้วัดที่แก้ไขแล้วยังคงนาฬิกา ช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกันครบถ้วน

ข้อสรุปสำคัญ

  • ปริมาณเหตุขัดข้องสะท้อนการใช้งาน การเปลี่ยนแปลง และพฤติกรรมการรายงานไม่น้อยกว่าคุณภาพ จึงควรปรับให้เป็นมาตรฐานและใส่คำอธิบายประกอบ
  • อ่านลำดับความสำคัญเป็นส่วนผสม ได้มาจากเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนที่เผยแพร่ และจับตาอัตราการจัดระดับใหม่
  • รายงานเหตุขัดข้องแม่และระเบียนที่เชื่อมโยงแยกกัน เพื่อไม่ให้การล่มครั้งเดียวดูเหมือนงานปกติทั้งเดือน
  • การเกิดซ้ำและการเปิดใหม่เป็นสัญญาณที่มีประโยชน์ที่สุด เพราะชี้ไปที่สาเหตุและการแก้ไขที่ไม่คงอยู่
  • รวมเป็นระดับบริการและทีม ไม่ใช่เจ้าหน้าที่รายบุคคล และจับคู่ตัวชี้วัดทุกตัวกับมาตรการป้องกัน
  • ใช้แผนภูมิควบคุมและมุมมองพาเรโตเพื่อตัดสินว่าจะมองที่ใด แล้วมอบเจ้าของและกำลังความสามารถให้แต่ละกลุ่ม

เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม

  1. Axelos (now PeopleCert), ITIL Foundation: ITIL 4 Edition, TSO, 2019.
  2. Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016, https://sre.google/sre-book/table-of-contents/
  3. Wheeler, D. J., Understanding Variation: The Key to Managing Chaos, 2nd edition, SPC Press, 2000.
  4. Vacanti, D. S., Actionable Agile Metrics for Predictability: An Introduction, Daniel S. Vacanti, Inc., 2015.
  5. Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
  6. ISO/IEC 20000-1, Information technology: Service management: Service management system requirements, International Organization for Standardization.
  7. Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
  8. Wikipedia, ITIL.
  9. Wikipedia, Incident management.
  10. Wikipedia, Help desk software.
  11. Wikipedia, Control chart.
  12. Wikipedia, Seasonality.
  13. Wikipedia, Pareto principle.
  14. Wikipedia, Root cause analysis.

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.