ปริมาณและลำดับความสำคัญของเหตุขัดข้อง
นับเหตุขัดข้องเทียบกับการใช้งานที่ก่อให้เกิดเหตุนั้น อ่านลำดับความสำคัญเป็นส่วนผสม ไม่ใช่คะแนน และจับตาเหตุที่เกิดซ้ำ เพราะรูปร่างของความต้องการด้านเหตุขัดข้องบอกว่าควรลงทุนที่ใด ก่อนที่เวลาแก้ไขของเหตุใดเหตุหนึ่งจะบอกได้
ภาพรวมและแรงจูงใจ
เหตุขัดข้องในความหมายของ ITIL 4 คือการหยุดชะงักของบริการที่ไม่ได้วางแผนไว้ หรือการลดลงของคุณภาพบริการ การจัดการเหตุขัดข้อง (incident management) คือแนวปฏิบัติที่คืนการปฏิบัติการของบริการให้เป็นปกติโดยเร็วที่สุดเท่าที่ทำได้จริง และจำกัดความเสียหายต่อธุรกิจ เหตุขัดข้องทุกครั้งยังเป็นสัญญาณด้วย กล่าวคือบางสิ่งในบริการ การเปลี่ยนแปลง ผู้ใช้ หรือระบบเฝ้าติดตามไม่ได้ทำงานอย่างที่คาดไว้ ดังนั้นจำนวนและลักษณะของเหตุขัดข้องจึงเป็นหนึ่งในตัวชี้วัดความต้องการที่ให้ข้อมูลมากที่สุดที่ทีมปฏิบัติการมี
ปริมาณเพียงอย่างเดียวเป็นตัวชี้นำที่ไม่ดี เหตุขัดข้องที่เพิ่มขึ้นอาจหมายความว่าบริการแย่ลง หรือมีคนใช้มากขึ้น หรือการเฝ้าติดตามดีขึ้นและเห็นข้อผิดพลาดที่ก่อนหน้านี้ไม่มีใครรายงาน การลดลงอาจหมายความว่างานด้านความน่าเชื่อถือให้ผล หรือผู้ใช้เลิกรายงาน หัวข้อนี้ว่าด้วยการอ่านปริมาณพร้อมบริบทที่เพียงพอที่จะแยกเรื่องราวเหล่านี้ออกจากกัน ได้แก่ การปรับให้เป็นมาตรฐานเทียบกับการใช้งาน การแยกตามหมวดหมู่และบริการ และการจับตาส่วนผสมของลำดับความสำคัญและอัตราการเกิดซ้ำ
ลำดับความสำคัญเป็นครึ่งหลังของหัวข้อนี้ แนวปฏิบัติของ ITIL มักได้ลำดับความสำคัญจากข้อมูลนำเข้าสองอย่าง คือผลกระทบ (ธุรกิจได้รับผลกระทบมากเพียงใด) และความเร่งด่วน (ธุรกิจต้องการการแก้ไขเร็วเพียงใด) คู่นี้ถูกแมปเป็นระดับความสำคัญที่กำหนดการตอบสนองที่คาดหวัง ทีมแบบคล่องตัวมีสิ่งที่ใกล้เคียงกันในวิธีคัดแยกแบ็กล็อก ได้แก่ป้ายความรุนแรงและความเร่งด่วนบนข้อบกพร่อง และ “ชั้นของบริการ (class of service)” บนกระดานการไหลที่ตัดสินว่าอะไรแซงคิวได้ ถ้อยคำต่างกัน แต่คำถามเหมือนกัน คืออะไรต้องจัดการก่อนและเพราะเหตุใด
มุมมองของ ITIL ปฏิบัติต่อเหตุขัดข้องเป็นระเบียนที่เป็นของเซอร์วิสเดสก์และกลุ่มผู้แก้ไข พร้อมหมวดหมู่ ลำดับความสำคัญ และเป้าหมายระดับบริการ มุมมองแบบคล่องตัวปฏิบัติต่องานที่ไม่ได้วางแผนเป็นการขัดจังหวะการไหลที่แย่งทรัพยากรกับงานที่วางแผนไว้ (ดูหัวข้อ 2.9 “งานปฏิบัติการและงานที่ไม่ได้วางแผน”) ทั้งสองมุมมองได้ประโยชน์จากตัวชี้วัดเดียวกัน หากตัวชี้วัดอธิบายระบบ ไม่ใช่ผู้คนในระบบ เซอร์วิสเดสก์ คือที่ที่ระเบียนส่วนใหญ่เริ่มต้น และตัวชี้วัดของเซอร์วิสเดสก์เองครอบคลุมแยกต่างหาก (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”) ความเร็วในการตอบสนองและแก้ไขเหตุขัดข้องครอบคลุมในหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง” เหตุขัดข้องรุนแรงมีตัวชี้วัดของตนเอง (ดูหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”)
ศัพท์หลายคำปรากฏซ้ำด้านล่าง เปอร์เซ็นไทล์ (percentile) คือค่าที่สัดส่วนที่ระบุของข้อมูลสังเกตต่ำกว่า ดังนั้นเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 คือค่าที่ข้อมูลสังเกตร้อยละ 85 ไม่เกิน ข้อตกลงระดับบริการ (SLA) คือพันธสัญญาที่บันทึกไว้ระหว่างผู้ให้บริการกับลูกค้า รายการกำหนดค่า (configuration item หรือ CI) คือส่วนประกอบที่ต้องจัดการเพื่อส่งมอบบริการ กระบวนการปัวซง (Poisson process) อธิบายเหตุการณ์ที่เข้ามาอย่างอิสระด้วยอัตราเฉลี่ยค่าหนึ่ง ซึ่งเป็นแบบจำลองเบื้องต้นที่มีประโยชน์สำหรับการเข้ามาของเหตุขัดข้อง (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)
คำเตือนจากหัวข้อ 1.2 (“กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”) ใช้ได้ที่นี่มากกว่าในหลายแห่ง จำนวนเหตุขัดข้องและลำดับความสำคัญถูกป้อนโดยผู้คน มักอยู่ภายใต้แรงกดดัน และตัวเลขที่ติดกับระเบียนเปลี่ยนได้ด้วยการเปลี่ยนวิธีเขียนระเบียน ตัวชี้วัดทุกตัวด้านล่างมีช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกันเป็นส่วนหนึ่งของนิยาม
หลักการสำคัญ
- ปรับให้เป็นมาตรฐานก่อนเปรียบเทียบ จำนวนไม่มีความหมายมากนักหากไม่มีการใช้งาน ฐานผู้ใช้ หรือปริมาณธุรกรรมที่ก่อให้เกิดจำนวนนั้น เปรียบเทียบอัตราระหว่างช่วงเวลาและบริการ และแสดงจำนวนดิบไว้ข้างกัน
- อ่านส่วนผสม ไม่ใช่ตัวเลขเดียว การแจกแจงลำดับความสำคัญ การแจกแจงหมวดหมู่ และสัดส่วนของเหตุซ้ำ บอกได้มากกว่าเมื่ออยู่ด้วยกัน มากกว่ายอดรวมใด ๆ
- ลำดับความสำคัญคือกฎ ไม่ใช่อารมณ์ ให้ได้มาจากผลกระทบและความเร่งด่วนโดยใช้เมทริกซ์ที่เขียนไว้ และวัดว่าถูกเปลี่ยนภายหลังบ่อยเพียงใด
- แยกเหตุขัดข้องออกจากคำขอ คำขอสิ่งที่เป็นปกติไม่ใช่ข้อบกพร่อง การนับรวมกันทำให้ปริมาณเหตุขัดข้องพองขึ้นและซ่อนว่าเซอร์วิสเดสก์ใช้เวลาไปกับอะไร (ดูหัวข้อ 3.5 “ตัวชี้วัดการดำเนินการตามคำขอบริการ”)
- การเกิดซ้ำคือสัญญาณที่มีค่าที่สุด เหตุขัดข้องที่กลับมาชี้ไปที่ปัญหาที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”)
- วัดบริการและทีม ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ จำนวนตามบุคคลเชื้อเชิญให้จัดอันดับ และการจัดอันดับทำให้ข้อมูลเสียหาย (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
- คาดว่าปริมาณจะเคลื่อนไหวด้วยเหตุผลที่ไม่เกี่ยวกับคุณภาพ การปล่อยรุ่น ฤดูกาล แคมเปญ และการเปลี่ยนแปลงช่องทางการรายงาน ล้วนเลื่อนจำนวน ใส่คำอธิบายประกอบในแผนภูมิ
นิยามตัวชี้วัด
ตารางแสดงตัวชี้วัดในหัวข้อนี้ นาฬิกาและขอบเขตระบุไว้ในคอลัมน์สูตร “ปิด” และ “เปิด” หมายถึงตราเวลาในระเบียนเหตุขัดข้อง เวลาเปิดคือเมื่อสร้างระเบียนหรือเมื่อระบบเฝ้าติดตามสร้าง และเวลาปิดคือเมื่อยืนยันว่าเหตุขัดข้องได้รับการแก้ไขและปิดแล้ว
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ปริมาณเหตุขัดข้องตามบริการ | จำนวนเหตุขัดข้องที่เปิดสำหรับบริการหนึ่งในช่วงเวลา | เหตุขัดข้องที่มีเวลาเปิดอยู่ในช่วงเวลา ระบุเป็นของบริการที่ได้รับผลกระทบ ไม่นับคำขอบริการ ระเบียนซ้ำที่รวมเข้ากับระเบียนแม่ และระเบียนที่ยกเลิกเพราะเปิดผิดพลาด | จำนวน | ระเบียนเหตุขัดข้องในเครื่องมือ ITSM | การจัดการเหตุขัดข้อง | ข้อบกพร่องในระบบจริงหรือรายการงานที่ไม่ได้วางแผนต่อทีม | รายสัปดาห์ ทบทวนรายเดือน |
| อัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐาน | เหตุขัดข้องเทียบกับการใช้งานบริการ | เหตุขัดข้องที่เปิดในช่วงเวลา / ตัวชี้วัดการใช้งานของช่วงเวลาและขอบเขตเดียวกัน (ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ เซสชัน หรือธุรกรรม เลือกและบันทึกต่อบริการ) x 1,000 ตัวชี้วัดการใช้งานต้องมาจากแหล่งอื่นที่ไม่ใช่เครื่องมือเหตุขัดข้อง | เหตุขัดข้องต่อหน่วยการใช้งาน 1,000 หน่วย | เครื่องมือ ITSM บวกข้อมูลการใช้งานจากการวิเคราะห์หรือการเฝ้าติดตาม | การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการระดับบริการ | ความหนาแน่นข้อบกพร่องต่อการปล่อยรุ่นหรือต่อผู้ใช้ | รายเดือน |
| ส่วนผสมของลำดับความสำคัญ | สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่เปิดในแต่ละระดับความสำคัญ | เหตุขัดข้องที่ระดับความสำคัญที่บันทึกตอนเปิด / เหตุขัดข้องทั้งหมดที่เปิดในช่วงเวลา แสดงสำหรับแต่ละระดับ เหตุขัดข้องที่จัดระดับใหม่นับที่ระดับตอนเปิดและแสดงอีกครั้งที่ระดับตอนปิด | ร้อยละตามระดับ | เครื่องมือ ITSM รวมประวัติการเปลี่ยนลำดับความสำคัญ | การจัดการเหตุขัดข้อง | การแจกแจงความรุนแรงของข้อบกพร่อง ส่วนผสมของชั้นบริการ | รายเดือน |
| อัตราการจัดระดับความสำคัญใหม่ | สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่ลำดับความสำคัญเปลี่ยนระหว่างการเปิดและการปิด | เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลาซึ่งลำดับความสำคัญตอนปิดต่างจากตอนเปิด / เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลา | ร้อยละ | เส้นทางการตรวจสอบของเครื่องมือ ITSM | การจัดการเหตุขัดข้อง | อัตราการคัดแยกใหม่ในแบ็กล็อกข้อบกพร่อง | รายเดือน |
| การกระจุกตัวของหมวดหมู่ | สัดส่วนของปริมาณเหตุขัดข้องที่อยู่ในหมวดหมู่ใหญ่ที่สุด | เหตุขัดข้องในห้าหมวดหมู่อันดับต้นตามจำนวน / เหตุขัดข้องทั้งหมดที่จัดหมวดหมู่แล้วในช่วงเวลา เหตุขัดข้องที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่รายงานแยกเป็นสัดส่วนของตนเอง | ร้อยละ | ฟิลด์หมวดหมู่และบริการในเครื่องมือ ITSM | การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการปัญหา | กลุ่มข้อบกพร่องตามส่วนประกอบหรืออีพิก | รายเดือน |
| อัตราเหตุขัดข้องซ้ำ | สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำสำหรับบริการ รายการกำหนดค่า และหมวดหมู่เดียวกันภายในช่วงเวลาที่ระบุ | เหตุขัดข้องในช่วงเวลาที่มีเหตุขัดข้องก่อนหน้าที่ปิดแล้วสำหรับบริการ CI และหมวดหมู่เดียวกันในช่วงก่อนหน้า (เช่น 30 วัน กำหนดครั้งเดียวและบันทึกไว้) / เหตุขัดข้องที่เปิดในช่วงเวลา ระเบียนที่เปิดใหม่นับเป็นการเปิดใหม่ ไม่ใช่การเกิดซ้ำ | ร้อยละ | เครื่องมือ ITSM และการเชื่อมโยง CMDB | การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการปัญหา | อัตราการถดถอยหรือข้อบกพร่องที่หลุดรอด | รายเดือน |
| อัตราการเปิดใหม่ | สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่ปิดแล้วซึ่งถูกเปิดใหม่ | เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลาซึ่งต่อมาถูกเปิดใหม่ภายในช่วงเวลาที่ระบุ (เช่น 7 วัน) / เหตุขัดข้องที่ปิดในช่วงเวลา | ร้อยละ | ประวัติสถานะของเครื่องมือ ITSM | การจัดการเหตุขัดข้อง | ข้อบกพร่องที่เปิดใหม่ การทำงานซ้ำ | รายเดือน |
| สัดส่วนที่ตรวจพบโดยการเฝ้าติดตาม | สัดส่วนของเหตุขัดข้องที่ระบบเฝ้าติดตามยกขึ้นก่อนที่ผู้ใช้จะรายงาน | เหตุขัดข้องที่เหตุการณ์แรกคือการแจ้งเตือนอัตโนมัติ / เหตุขัดข้องทั้งหมดที่เปิดในช่วงเวลา เหตุขัดข้องที่บุคคลเปิดจากการแจ้งเตือนนับตามเวลาของการแจ้งเตือน | ร้อยละ | เครื่องมือ ITSM การบูรณาการการเฝ้าติดตาม | การเฝ้าติดตามและการจัดการเหตุการณ์ การจัดการเหตุขัดข้อง | ข้อบกพร่องที่ขับเคลื่อนด้วยการแจ้งเตือนเทียบกับที่ลูกค้ารายงาน | รายเดือน |
หมายเหตุสองข้อเกี่ยวกับนิยาม ข้อแรกคือ “ลำดับความสำคัญ” ในตารางนี้คือลำดับความสำคัญที่ระเบียนมี ซึ่งควรมาจากเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วน ไม่ใช่จากลำดับที่ผู้คนอยากให้ทำงาน ข้อที่สองคือปริมาณที่รายงานสำหรับช่วงเวลาเป็นการนับการเปิด ไม่ใช่การนับเหตุขัดข้องที่เปิดอยู่ ณ วันใดวันหนึ่ง จำนวนที่เปิดอยู่ ณ ขณะใดขณะหนึ่งเป็นตัวชี้วัดงานค้างและอยู่ร่วมกับอายุของงาน (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”)
ข้อเสนอแนะ
นับอย่างรอบคอบ
1. เขียนไว้ว่าอะไรเป็นและไม่เป็นเหตุขัดข้อง เครื่องมือหลายตัวเก็บเหตุขัดข้อง คำขอ การแจ้งเตือน และปัญหาไว้ในตารางเดียว ตัดสินใจว่าชนิดระเบียนใดนับ บันทึกตัวกรอง และใช้ทุกครั้ง การเปลี่ยนตัวกรองเปลี่ยนแนวโน้ม จึงควรบันทึกการเปลี่ยนแปลงพร้อมวันที่และเหตุผล (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)
2. กำจัดความซ้ำซ้อนก่อนรายงาน เมื่อข้อบกพร่องหนึ่งก่อให้เกิดตั๋วห้าสิบใบ เหตุขัดข้องแม่คือเหตุการณ์ และระเบียนลูกคือตัวชี้วัดขอบเขตการแผ่ขยาย รายงานทั้งสองตัวเลข ได้แก่เหตุขัดข้องแม่สำหรับจำนวนข้อบกพร่องที่เกิดขึ้น และระเบียนที่เชื่อมโยงสำหรับจำนวนผู้คนที่รู้สึกถึงมัน การปะปนสองอย่างทำให้การล่มครั้งใหญ่ครั้งเดียวดูเหมือนงานปกติทั้งเดือน
3. ระบุเหตุขัดข้องให้กับบริการเช่นเดียวกับทีม บริการคือสิ่งที่ธุรกิจซื้อและเข้าใจ ใช้แคตตาล็อกบริการ (“service catalogue” ของ ITIL) เพื่อนิยามรายการ และทบทวนการแมปจาก CI เมื่อบริการเปลี่ยน เหตุขัดข้องที่ไม่มีบริการเป็นปัญหาคุณภาพข้อมูลที่ต้องแก้ และสัดส่วนของระเบียนเช่นนั้นควรรายงาน
ปรับให้เป็นมาตรฐานและตีความปริมาณ
4. ปรับให้เป็นมาตรฐานเทียบกับตัวชี้วัดการใช้งานจากแหล่งอื่น หารด้วยผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ เซสชัน หรือธุรกรรม ที่นำมาจากการวิเคราะห์หรือการเฝ้าติดตาม ไม่ใช่จากเครื่องมือเหตุขัดข้อง บริการที่ผู้ใช้เพิ่มเป็นสองเท่าและเหตุขัดข้องเพิ่มเป็นสองเท่าไม่ได้แย่ลง บริการที่เหตุขัดข้องเพิ่มเป็นสองเท่าโดยการใช้งานคงที่แย่ลง แสดงจำนวนดิบไว้ข้างอัตราเพื่อไม่ให้ใครเชื่อว่าตัวหารซ่อนอะไรไว้
5. ใช้แผนภูมิควบคุม ไม่ใช่ลูกศรแนวโน้ม จำนวนเหตุขัดข้องแปรผันจากสัปดาห์หนึ่งไปอีกสัปดาห์หนึ่งแม้ไม่มีอะไรเปลี่ยน แผนภูมิควบคุม (control chart) แสดงช่วงปกติของความแปรผัน เพื่อให้ทีมตอบสนองต่อสัญญาณและปล่อยสัญญาณรบกวนไว้ จำนวนรายสัปดาห์ที่เคลื่อนไหวภายในขีดจำกัดไม่ใช่ข่าว การเกาะอยู่ด้านเดียวของค่าเฉลี่ยต่อเนื่องคือข่าว ปรับตามความเป็นฤดูกาล (seasonality) เช่นสิ้นไตรมาส วันหยุด และรอบการปล่อยรุ่น ด้วยการเปรียบเทียบช่วงเวลาที่คล้ายกัน
6. ใส่คำอธิบายประกอบแผนภูมิด้วยเหตุการณ์ ทำเครื่องหมายการปล่อยรุ่น การย้ายระบบ แคมเปญ การล่มของระบบที่พึ่งพา และการเปลี่ยนช่องทางการรายงาน แบบฟอร์มบริการด้วยตนเองใหม่หรือปุ่ม “แจ้งปัญหา” ที่เห็นชัดขึ้นอาจเพิ่มปริมาณขณะที่บริการยังเหมือนเดิม ข้อโต้แย้งเรื่องปริมาณส่วนใหญ่จบเร็วเมื่อแผนภูมิแสดงสิ่งที่เกิดขึ้นในสัปดาห์นั้น
จัดการลำดับความสำคัญด้วยกฎ
7. ได้ลำดับความสำคัญจากผลกระทบและความเร่งด่วนด้วยเมทริกซ์ที่เผยแพร่ นิยามผลกระทบในแง่ของผู้ใช้และหน้าที่ทางธุรกิจที่ได้รับผลกระทบ และความเร่งด่วนในแง่ของความเร็วที่ความเสียหายจะขยายตัว เผยแพร่เมทริกซ์ในหน้าที่เจ้าหน้าที่เลือกค่า พร้อมตัวอย่างที่ใช้งานจริงสองสามตัวอย่างต่อช่อง หลีกเลี่ยงฟิลด์ลำดับความสำคัญแบบเลือกอิสระ เพราะจะกลายเป็นการต่อรอง และจำนวนเหตุขัดข้อง “ลำดับความสำคัญ 1” กลายเป็นตัวชี้วัดความสามารถในการโน้มน้าว
8. รายงานส่วนผสมและอัตราการจัดระดับใหม่ร่วมกัน ส่วนผสมที่ดีมีเหตุขัดข้องลำดับความสำคัญสูงสุดจำนวนน้อยและฐานกว้างของลำดับที่ต่ำกว่า หากระดับบนสุดเพิ่มขึ้น ให้ถามว่าความเสียหายเพิ่มขึ้นหรือลูกค้าเรียนรู้ว่า “วิกฤต” ได้รับความสนใจ อัตราการจัดระดับใหม่แสดงว่าเมทริกซ์เหมาะสมเพียงใด การเปลี่ยนบ่อยตอนปิดหมายความว่ากฎไม่ชัดเจนหรือการประเมินครั้งแรกเร่งรีบ ทบทวนตัวอย่างระเบียนที่จัดระดับใหม่ทุกเดือนในกลุ่มที่เป็นเจ้าของเมทริกซ์
9. รักษาลำดับความสำคัญและชั้นของบริการแบบคล่องตัวให้สอดคล้องกัน เมื่อทีมส่งมอบรับงานที่ขับเคลื่อนด้วยเหตุขัดข้อง ให้ใช้ถ้อยคำเดียวกันและเมทริกซ์เดียวกัน หรือเผยแพร่การแมปที่ชัดเจน ทีมที่เรียกข้อบกพร่องว่า “สูง” ในขณะที่ฝ่ายปฏิบัติการเรียกข้อบกพร่องเดียวกันว่า “กลาง” จะเสียเวลากับการแปล สำรองโควตาที่ชัดเจนสำหรับงานเร่งด่วน เพื่อให้การขัดจังหวะมองเห็นได้ในตัวชี้วัดการไหลของงาน (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”)
มองหาการเกิดซ้ำและรูปแบบ
10. ติดตามการเกิดซ้ำและการเปิดใหม่เป็นสัญญาณแยกกัน การเปิดใหม่หมายความว่าการแก้ไขครั้งแรกไม่คงอยู่ การเกิดซ้ำหมายความว่าข้อบกพร่องชนิดเดียวกันกลับมาหลังการแก้ไขที่เหมาะสม อย่างแรกชี้ไปที่คุณภาพของการแก้ไข และอย่างหลังชี้ไปที่สาเหตุที่ยังไม่ได้แก้ เชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดซ้ำกับระเบียนปัญหา และเลิกนับเหตุขัดข้องว่าแก้ไขแล้วเมื่อมีแนวโน้มว่าจะกลับมา (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”)
11. ใช้หลักการพาเรโต (Pareto principle) เพื่อเลือกว่าจะมองที่ใด เรียงหมวดหมู่และบริการตามจำนวนเหตุขัดข้อง และดูว่ามีไม่กี่รายการที่คิดเป็นส่วนใหญ่ของปริมาณ สืบสวนรายการอันดับต้นไม่กี่รายการก่อนสร้างรายงานใหม่สำหรับที่เหลือ รูปร่างเป็นสิ่งกระตุ้นให้ทำการวิเคราะห์สาเหตุราก (root cause analysis) ไม่ใช่ข้อสรุป เพราะหมวดหมู่ที่มีจำนวนสูงอาจเป็นเพียงหมวดที่จัดหมวดหมู่ได้ง่าย
12. ส่งข้อค้นพบกลับไปยังการส่งมอบและเซอร์วิสเดสก์ แบ่งปันมุมมองหมวดหมู่และการเกิดซ้ำกับทีมที่สร้างและเปลี่ยนแปลงบริการ ในการสนทนาประจำ ไม่ใช่รายงาน จับคู่กลุ่มที่เกิดซ้ำแต่ละกลุ่มกับเจ้าของ ขั้นตอนต่อไป และวันที่ และวางงานในแบ็กล็อกเดียวกับลำดับความสำคัญอื่น (ดูหัวข้อ 2.6 “ตัวชี้วัดแบ็กล็อกและการปรับแต่งรายการงาน”) ปริมาณลดลงเมื่อสาเหตุถูกกำจัด และต้องใช้กำลังความสามารถที่วางแผนไว้
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่ |
|---|---|---|
| ปริมาณเหตุขัดข้องตามบริการ | บันทึกเหตุขัดข้องเป็นคำขอ รวมตั๋วที่ไม่เกี่ยวข้องกัน กีดกันผู้ใช้ไม่ให้รายงาน หรือปิดรายการซ้ำเป็น “ไม่พบข้อบกพร่อง” | ปริมาณการติดต่อที่ผู้ใช้รายงานและปริมาณคำขอข้างปริมาณเหตุขัดข้อง ความพึงพอใจและการวางสายจากเซอร์วิสเดสก์ การสุ่มตรวจคำขอที่อ่านแล้วเหมือนข้อบกพร่อง |
| อัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐาน | เลือกตัวหารที่ให้ตัวเลขดีที่สุด หรือเปลี่ยนนิยามการใช้งานระหว่างช่วงเวลา | ตัวชี้วัดการใช้งานที่คงที่ต่อบริการ บันทึกไว้ในทะเบียน แสดงจำนวนดิบไว้ข้างอัตรา |
| ส่วนผสมของลำดับความสำคัญ | ลดลำดับความสำคัญให้ดูสงบ หรือเพิ่มเพื่อให้ได้ความสนใจ กำหนดลำดับต่ำเพื่อหลีกเลี่ยงเป้าหมายการตอบสนอง | อัตราการจัดระดับความสำคัญใหม่ การสุ่มทบทวนรายเดือนเทียบกับเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วน ผลกระทบที่ลูกค้ารายงาน |
| อัตราการจัดระดับความสำคัญใหม่ | ไม่เปลี่ยนลำดับความสำคัญเมื่อควรเปลี่ยนเพื่อให้อัตราดูคงที่ หรือเปลี่ยนเฉพาะตอนปิดเพื่อให้เข้ากับเป้าหมาย | การสุ่มตรวจระเบียนที่ผลกระทบเปลี่ยนระหว่างเหตุขัดข้อง การทบทวนไทม์ไลน์ของเหตุขัดข้อง |
| การกระจุกตัวของหมวดหมู่ | ใช้หมวดหมู่รวบยอด หรือแยกหมวดหมู่ใหญ่เป็นหลายหมวดเพื่อซ่อนการกระจุกตัว | สัดส่วนของระเบียนที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่และ “อื่น ๆ” การทบทวนรายการหมวดหมู่เป็นระยะ การตรวจสอบหมวดหมู่เทียบกับบันทึกการแก้ไข |
| อัตราเหตุขัดข้องซ้ำ | เปิดเหตุขัดข้องใหม่ด้วยถ้อยคำหรือ CI ที่ต่างออกไปเพื่อหลีกเลี่ยงการเชื่อมโยง ปิดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดใหม่ | การทบทวนระเบียนที่เกือบซ้ำกันตามข้อความและบริการ อัตราการเปิดใหม่ อัตราการเชื่อมโยงกับระเบียนปัญหา |
| อัตราการเปิดใหม่ | ขอให้ผู้ใช้เปิดตั๋วใหม่แทนการเปิดใหม่ ปิดตั๋วช้าเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดใหม่ | จำนวนตั๋วใหม่ที่อ้างอิงตั๋วที่เพิ่งปิด การยืนยันการแก้ไขจากลูกค้า การแจกแจงเวลาในการปิด |
| สัดส่วนที่ตรวจพบโดยการเฝ้าติดตาม | สร้างการแจ้งเตือนที่มีสัญญาณรบกวนซึ่งเปิดเหตุขัดข้องอัตโนมัติ หรือปล่อยให้ผู้คนติดป้ายรายงานของผู้ใช้ใหม่เป็นการแจ้งเตือน | ตัวชี้วัดคุณภาพการแจ้งเตือน เช่นสัดส่วนการแจ้งเตือนที่ดำเนินการได้ (ดูหัวข้อ 5.5 “ตัวชี้วัดการเฝ้าติดตามและคุณภาพการแจ้งเตือน”) การตรวจสอบแหล่งที่มาของเหตุขัดข้อง |
ภาพที่ดีนั้นน่าเบื่อและอธิบายได้ อัตราที่ปรับเป็นมาตรฐานคงที่หรือลดลงสำหรับบริการที่มั่นคง และเพิ่มเมื่อการใช้งานหรือการเปลี่ยนแปลงเพิ่มด้วยเหตุผลที่แผนภูมิแสดง ส่วนผสมของลำดับความสำคัญคงที่ การจัดระดับใหม่ต่ำ และหมวดหมู่ชุดเล็กได้รับความสนใจโดยตั้งใจ การเกิดซ้ำและการเปิดใหม่ลดลงหลังงานด้านปัญหาที่วางแผนไว้ และการเคลื่อนไหวของตัวชี้วัดใดก็ตามมีคำอธิบายที่ใครสักคนให้ได้โดยไม่ต้องปกป้องตัวเลข
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| จำนวนเหตุขัดข้องดิบ | เรียบง่าย อธิบายง่าย มีเสมอ | ผสมการใช้งาน คุณภาพ และพฤติกรรมการรายงานไว้ในตัวเลขเดียว |
| อัตราเทียบกับการใช้งาน | เปรียบเทียบอย่างเป็นธรรมข้ามช่วงเวลาและบริการ | ต้องมีแหล่งข้อมูลการใช้งานที่เชื่อถือได้ ตัวหารอาจถูกโต้แย้ง |
| เมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนที่คงที่ | ลำดับความสำคัญสอดคล้องข้ามทีม ตรวจสอบได้ | อาจรู้สึกแข็งทื่อ กรณีขอบต้องใช้วิจารณญาณและเส้นทางการแทนที่ |
| ลำดับความสำคัญแบบเลือกอิสระ | รวดเร็วและยืดหยุ่นสำหรับเจ้าหน้าที่ที่มีประสบการณ์ | ไม่สอดคล้อง เปิดให้กดดัน เปรียบเทียบข้ามเวลาได้ยาก |
| ต้นไม้หมวดหมู่ละเอียด | แสดงว่าความต้องการมาจากที่ใด | ใช้ยากภายใต้แรงกดดัน ผู้คนเลือกรายการแรกที่ตรงหรือ “อื่น ๆ” |
| รายการหมวดหมู่สั้นพร้อมแท็ก | ใช้เร็วและสอดคล้อง | รายละเอียดน้อยกว่า อาจซ่อนรูปแบบที่ต้องใช้การวิเคราะห์ข้อความ |
| อัตราการเกิดซ้ำตาม CI และหมวดหมู่ | ชี้ไปที่สาเหตุที่ยังไม่ได้แก้ | ขึ้นอยู่กับข้อมูล CI ที่ดี การเชื่อมโยงผิดและการพลาดเกิดได้ทั้งสองแบบ |
ยอมรับว่าไม่มีตัวชี้วัดใดตัวเดียวที่ถูกต้อง ใช้จำนวนดิบสำหรับการวางแผนกำลังความสามารถ อัตราสำหรับสุขภาพ ส่วนผสมของลำดับความสำคัญสำหรับความเสี่ยง และการเกิดซ้ำสำหรับการปรับปรุง และแสดงแต่ละอย่างตามที่เป็น รักษารายการหมวดหมู่ให้สั้นพอที่ผู้คนจะใช้ และปรับปรุงต้นไม้เฉพาะเมื่อการตัดสินใจต้องการรายละเอียดที่ละเอียดกว่า
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. อะไรนับเป็นเหตุขัดข้องที่นี่ และทุกคนใช้กฎเดียวกันหรือไม่ นำระเบียนล่าสุดสิบรายการและขอให้แต่ละคนติดป้ายว่าเป็นเหตุขัดข้อง คำขอ หรืออย่างอื่น เปรียบเทียบคำตอบและอภิปรายความเห็นที่ต่างกัน ผู้ดำเนินการอภิปรายควรมองหาพฤติกรรมเช่นการปฏิบัติต่อทุกตั๋วจากผู้อาวุโสเป็นเหตุขัดข้อง แล้วตกลงกฎเขียนเดียวพร้อมตัวอย่าง บันทึกวันที่เพื่อให้อ่านแนวโน้มภายหลังได้ถูกต้อง
2. เมื่อปริมาณเหตุขัดข้องเพิ่มขึ้นในไตรมาสที่แล้ว เรารู้อะไรเกี่ยวกับการใช้งานและการเปลี่ยนแปลงในเวลานั้น วางแผนภูมิไว้ข้างไทม์ไลน์ของการปล่อยรุ่น แคมเปญ และตัวเลขการใช้งาน ถามว่าการเพิ่มขึ้นครั้งใดอธิบายได้และครั้งใดอธิบายไม่ได้ การอภิปรายมักแสดงว่าตัวหารปรากฏอยู่บนหน้าน้อยเพียงใด ตกลงว่าแต่ละบริการจะใช้ตัวชี้วัดการใช้งานใดต่อไป
3. ลำดับความสำคัญตัดสินอย่างไร และครั้งล่าสุดที่มันทำให้เราประหลาดใจคือเมื่อใด เดินผ่านเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนด้วยตัวอย่างล่าสุดจากแต่ละระดับความสำคัญ ถามว่าเจ้าหน้าที่เดาตรงไหนและลูกค้าหรือผู้จัดการกดดันตรงไหน เปรียบเทียบลำดับความสำคัญตอนเปิดและตอนปิดของระเบียนไม่กี่รายการ ตัดสินใจการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างต่อเมทริกซ์หรือตัวอย่างที่ลดการโต้เถียง
4. สามหมวดหมู่ใดที่ครองปริมาณเหตุขัดข้องส่วนใหญ่ของเรา และใครกำลังทำงานเพื่อกำจัดสาเหตุ ระบุหมวดหมู่อันดับต้นและเจ้าของสาเหตุที่อยู่เบื้องหลังของแต่ละหมวด หากคำตอบคือ “ไม่มีใคร” นั่นคือข้อค้นพบ ถามว่าหมวดหมู่นั้นเป็นกลุ่มจริงหรือเป็นนิสัยการติดป้าย เลือกหนึ่งกลุ่มเพื่อสืบสวนกับทีมส่งมอบในไตรมาสนี้
5. เราแยกการเกิดซ้ำออกจากการเปิดใหม่อย่างไร และจะทำอย่างไรกับแต่ละอย่าง แสดงคู่ระเบียนสองสามคู่ให้ทีมดูและถามว่าคู่ใดเป็นการเกิดซ้ำ อภิปรายว่าการเปิดใหม่บอกอะไรเกี่ยวกับคุณภาพของการแก้ไขครั้งแรก และการเกิดซ้ำบอกอะไรเกี่ยวกับสาเหตุ ผู้ดำเนินการอภิปรายควรนำกลุ่มไปสู่การเชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดซ้ำกับระเบียนปัญหาแทนการปิดทีละรายการ ตกลงว่าใครทบทวนและบ่อยเพียงใด
6. เราจะถูกล่อใจให้เปลี่ยนอะไรหากผู้นำระดับสูงทบทวนจำนวนเหตุขัดข้องของเราทุกสัปดาห์ ขอให้กลุ่มจินตนาการว่าตัวเลขติดอยู่บนผนัง นิสัยใดจะเปลี่ยน ได้แก่วิธีบันทึก วิธีรวมตั๋ว วิธีกำหนดลำดับความสำคัญ เอ่ยถึงแรงกดดันอย่างเปิดเผยและไม่กล่าวโทษ ตกลงว่ามาตรการป้องกันใดจะแสดงการเปลี่ยนแปลง และใครเป็นผู้ดู
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมส่งมอบรับผลลัพธ์ของหัวข้อนี้เป็นความต้องการ มุมมองหมวดหมู่และการเกิดซ้ำแสดงว่าส่วนใดของผลิตภัณฑ์ก่อปัญหามากที่สุด และส่วนผสมของลำดับความสำคัญแสดงว่าควรวางแผนสำหรับงานขัดจังหวะมากเพียงใด ทีมควรปฏิบัติต่องานที่ขับเคลื่อนด้วยเหตุขัดข้องเป็นส่วนหนึ่งของกำลังความสามารถ รักษาให้มองเห็นได้ในตัวชี้วัดการไหลของงาน และใช้กลุ่มที่เกิดซ้ำเพื่อสนับสนุนงานด้านความน่าเชื่อถือในแบ็กล็อก (ดูหัวข้อ 2.9 “งานปฏิบัติการและงานที่ไม่ได้วางแผน”) การนับเหตุขัดข้องต่อการปล่อยรุ่นเป็นแนวโน้มที่มีประโยชน์ แต่ไม่ควรกลายเป็นตัวชี้วัดการกล่าวโทษนักพัฒนารายบุคคล
ทีมบริการและปฏิบัติการ
ทีมบริการและปฏิบัติการสร้างระเบียนและรู้สึกถึงแรงกดดันเรื่องลำดับความสำคัญ พวกเขาได้ประโยชน์จากเมทริกซ์ที่ชัดเจน รายการหมวดหมู่สั้น และวิธีที่เร็วในการเชื่อมโยงรายการซ้ำ พวกเขาควรตรวจสอบข้อมูลในเครื่องมือของตนเอง เช่นสัดส่วนของระเบียนที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่และอัตราการจัดระดับใหม่ ก่อนที่คนอื่นจะทำ ทีมปฏิบัติการอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะจะดำเนินการสุ่มทบทวนรายเดือนและป้อนกลุ่มที่เกิดซ้ำเข้าสู่การจัดการปัญหา
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำต้องการรู้ว่าบริการดีขึ้นหรือไม่และควรลงทุนที่ใด พวกเขาควรขออัตราที่ปรับเป็นมาตรฐาน ส่วนผสมของลำดับความสำคัญ และมุมมองการเกิดซ้ำ พร้อมคำอธิบายประกอบ และต้านทานตัวเลขปริมาณเดียว เป้าหมาย “เหตุขัดข้องน้อยลง” เชื้อเชิญการกดทับ จึงควรตั้งความคาดหวังกับผลลัพธ์ เช่นผลกระทบต่อลูกค้าและการลดการเกิดซ้ำแทน การกำกับดูแลควรเป็นเจ้าของเมทริกซ์ลำดับความสำคัญและอนุมัติการเปลี่ยนแปลง โดยบันทึกผลต่อเส้นแนวโน้ม
ลูกค้าและผู้ใช้
ลูกค้าประสบเหตุขัดข้องเป็นงานที่ถูกขัดจังหวะ ไม่ใช่หมวดหมู่ พวกเขาต้องการวิธีที่ง่ายในการรายงานข้อบกพร่อง ลำดับความสำคัญที่เป็นธรรมตามผลกระทบของพวกเขา และการอัปเดตที่ตรงไปตรงมา หากการรายงานถูกกีดกันหรือลำดับความสำคัญรู้สึกว่าไร้เหตุผล ปริมาณจะลดลงและความไว้วางใจจะลดลงตามไปด้วย แบ่งปันข้อค้นพบหลักในแง่ที่ผู้ใช้รู้จัก เช่นบริการที่ได้รับการปรับปรุงและปัญหาที่ถูกกำจัด (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
แผนกไอทีของโรงพยาบาลระดับภูมิภาคแห่งหนึ่งสนับสนุนระบบเวชระเบียนผู้ป่วย ระบบนัดหมาย และเครื่องมือส่งข้อความสำหรับบุคลากร ตัวเลขทั้งหมดในตัวอย่างนี้เป็นตัวเลขประกอบ
รายงานรายเดือนแสดงเหตุขัดข้อง 640 ครั้งในเดือนสุดท้ายของไตรมาส เพิ่มจาก 520 ครั้งในเดือนก่อน ผู้นำขอแผนการฟื้นฟู เจ้าของบริการของระบบนัดหมาย ซึ่งจำนวนเพิ่มมากที่สุด ขอดูข้อมูลก่อนที่จะเห็นด้วยว่าบริการแย่ลง
มีข้อเท็จจริงสามข้อปรากฏ ข้อแรก ระบบนัดหมายได้กลุ่มคลินิกใหม่ในเดือนนั้น และผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่เพิ่มขึ้นประมาณร้อยละ 30 (ตัวเลขประกอบ) เมื่อปรับให้เป็นมาตรฐาน อัตราเหตุขัดข้องต่อ 1,000 เซสชันค่อนข้างคงที่ ข้อสอง ระเบียนที่เพิ่มขึ้น 90 รายการเชื่อมโยงกับเหตุขัดข้องแม่หนึ่งเหตุ คืออินเทอร์เฟซที่ล้มเหลวกับระบบห้องปฏิบัติการ ดังนั้นจำนวนข้อบกพร่องที่แตกต่างกันจึงเพิ่มขึ้นเพียงไม่กี่รายการ ข้อสาม ส่วนผสมของลำดับความสำคัญเปลี่ยนไป สัดส่วนของลำดับความสำคัญสูงสุดอยู่ที่ร้อยละ 2 ในเดือนก่อนและร้อยละ 7 ในตอนนี้ อัตราการจัดระดับใหม่เพิ่มเป็นสองเท่าด้วย และการสุ่มตรวจระเบียน 20 รายการแสดงว่าลำดับความสำคัญสูงประมาณครึ่งหนึ่งถูกลดลงตอนปิด
ทีมตัดสินใจสามอย่าง พวกเขารายงานเหตุขัดข้องแม่และระเบียนที่เชื่อมโยงแยกกัน พวกเขาเพิ่มเซสชันที่ใช้งานอยู่ลงในรายงานเป็นตัวหาร พวกเขาจัดเซสชันครึ่งชั่วโมงกับเซอร์วิสเดสก์และหัวหน้าฝ่ายคลินิกเพื่อใช้เมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนกับระเบียนที่สุ่มมา ซึ่งแสดงว่า “คลินิกจองคิวผู้ป่วยไม่ได้” ถูกเจ้าหน้าที่บางคนปฏิบัติเป็นระดับกลางและบางคนเป็นระดับสูง เมทริกซ์ได้ตัวอย่างทางคลินิกสองตัวอย่างต่อช่อง
ความเสี่ยงด้านการบิดเบือนที่พวกเขาจับได้นั้นเงียบ ผู้จัดการคนหนึ่งขอให้เจ้าหน้าที่หลีกเลี่ยงลำดับความสำคัญ 1 สำหรับระบบนัดหมาย เพราะแต่ละครั้งจะกระตุ้นการทบทวน ระเบียนจึงถูกเปิดที่ลำดับความสำคัญต่ำกว่าแล้วยกขึ้นภายหลัง หรือไม่ยกเลย อัตราการจัดระดับใหม่และการสุ่มทบทวนเปิดโปงรูปแบบนี้ ทีมตกลงว่าการทบทวนมีไว้เพื่อการเรียนรู้ เผยแพร่ถ้อยแถลงนั้น และติดตามสัดส่วนของเหตุขัดข้องที่เปิดต่ำกว่าลำดับความสำคัญตอนปิดเป็นมาตรการป้องกัน การกระจุกตัวของหมวดหมู่ยังแสดงข้อบกพร่องของอินเทอร์เฟซอยู่อันดับต้นของรายการ จึงเปิดระเบียนปัญหาและกำหนดการแก้ไขกับทีมอินเทอร์เฟซ
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ตอัป ปริมาณน้อยและทีมรู้จักเหตุขัดข้องทุกเหตุ อัตราและเมทริกซ์อาจรู้สึกหนักเกินไป รักษาการนับตามบริการแบบง่ายและรายการหมวดหมู่สั้น และเขียนในหนึ่งหน้าว่าอะไรนับเป็นเหตุขัดข้อง จับตาการเกิดซ้ำ เพราะทีมเล็กกำจัดข้อบกพร่องที่เกิดซ้ำได้เร็วและได้เวลากลับคืน
ธุรกิจขนาดเล็ก เซอร์วิสเดสก์อาจเป็นบุคคลเดียวที่ใช้เครื่องมือแบบโฮสต์ ใช้รายงานมาตรฐานของเครื่องมือ รักษาลำดับความสำคัญไว้ไม่กี่ระดับด้วยกฎผลกระทบและความเร่งด่วนที่เรียบง่าย และตรวจสอบว่าคำขอไม่ถูกนับเป็นเหตุขัดข้อง เปรียบเทียบเดือนต่อเดือนพร้อมหมายเหตุการเปลี่ยนแปลง เช่นพนักงานใหม่หรือซอฟต์แวร์ใหม่
องค์กรขนาดใหญ่ บริการ ซัพพลายเออร์ และเดสก์จำนวนมากทำให้ความสอดคล้องเป็นประเด็นหลัก ตกลงเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนเดียว โครงร่างหมวดหมู่เดียวที่มีความลึกจำกัด และกฎการกำจัดความซ้ำซ้อนเดียว และให้ทีมท้องถิ่นเพิ่มแท็กโดยไม่เปลี่ยนโครงร่างร่วม ปรับให้เป็นมาตรฐานตามบริการและทบทวนแนวโน้มด้วยแผนภูมิควบคุมและคำอธิบายประกอบ เหตุขัดข้องที่เกิดจากซัพพลายเออร์ต้องมีนิยามร่วมในสัญญา (ดูหัวข้อ 5.1 “ตัวชี้วัด SLA, OLA และ XLA”)
ภาครัฐและภาคสาธารณะ เหตุขัดข้องอาจมีหน้าที่ในการรายงาน ความต้องการด้านการตรวจสอบ และความสนใจของสาธารณะ โดยเฉพาะที่บริการกระทบสิทธิหรือความปลอดภัยของประชาชน จัดทำเอกสารเมทริกซ์ลำดับความสำคัญและโครงร่างหมวดหมู่ เก็บเส้นทางการตรวจสอบของการเปลี่ยนแปลงลำดับความสำคัญ และระวังเรื่องจำนวนใดก็ตามที่เผยแพร่ เพราะการรายงานต่อสาธารณะสร้างแรงกดดันรุนแรงต่อวิธีเขียนระเบียนได้ ข้อมูลการใช้งานอาจถูกจำกัดโดยกฎความเป็นส่วนตัว จึงควรระบุตัวหารที่คุณใช้ได้โดยชอบ (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
แรงจูงใจคือการจัดการความต้องการ เหตุขัดข้องใช้เวลาของผู้มีทักษะ ขัดจังหวะงานที่วางแผนไว้ และรบกวนผู้ใช้ การเข้าใจปริมาณ ลำดับความสำคัญ และการเกิดซ้ำช่วยให้องค์กรกำจัดสาเหตุ กำหนดกำลังคนเทียบกับความต้องการจริง และแสดงให้ผู้นำเห็นว่างานด้านความน่าเชื่อถือจะคุ้มค่าที่ใด
ต้นทุนมีสามส่วน การตั้งค่าครอบคลุมการนิยามเหตุขัดข้องและคำขอ การตกลงเมทริกซ์ลำดับความสำคัญและโครงร่างหมวดหมู่ และการเชื่อมข้อมูลการใช้งานกับบริการ ต้นทุนการดำเนินงานคือความพยายามในการรักษาระเบียนให้สะอาด การสุ่มทบทวนรายเดือน และบุคคลที่ดูแลรายงาน ต้นทุนที่สามคือเวลาในการลงมือตามข้อค้นพบ ซึ่งเป็นที่มาของผลตอบแทนส่วนใหญ่ จึงควรวางแผนกำลังความสามารถสำหรับสิ่งนี้
ผลตอบแทนอธิบายได้ดีที่สุดเป็นรูปแบบที่คุณวัดเองได้ ซึ่งรวมถึงการเกิดซ้ำที่น้อยลงหลังงานด้านปัญหา เวลาที่ใช้ในข้อพิพาทเรื่องลำดับความสำคัญน้อยลง การยกระดับแบบไม่คาดคิดน้อยลง และกำลังคนที่ตรงกับความต้องการมากขึ้น หลีกเลี่ยงการสัญญาการลดเหตุขัดข้องเป็นเปอร์เซ็นต์ เพราะขึ้นอยู่กับบริการ จุดเริ่มต้น และงานที่ทำ ต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของส่วนใหญ่คือเวลาของผู้คน จึงควรนับและเปรียบเทียบกับเวลาที่เหตุขัดข้องซ้ำใช้อยู่ในปัจจุบัน
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- รายงานจำนวนดิบเป็นคะแนนสุขภาพ การใช้งาน การเปลี่ยนแปลง และพฤติกรรมการรายงานล้วนทำให้มันเคลื่อน แสดงอัตราที่ปรับเป็นมาตรฐาน จำนวนดิบ และคำอธิบายประกอบร่วมกัน
- เป้าหมายให้เหตุขัดข้องน้อยลง ให้รางวัลแก่การกดทับและการติดป้ายผิด ตั้งเป้าหมายการลดการเกิดซ้ำและผลกระทบต่อลูกค้า และเก็บจำนวนเหตุขัดข้องไว้เป็นข้อมูล
- นับคำขอเป็นเหตุขัดข้อง ปริมาณเพิ่มและบริการดูแย่กว่าความเป็นจริง แยกชนิดระเบียนและรายงานแต่ละชนิด
- ลำดับความสำคัญแบบเลือกอิสระ ลำดับความสำคัญกลายเป็นการต่อรองและส่วนผสมไม่มีความหมาย ใช้เมทริกซ์ที่เผยแพร่และสุ่มตรวจความสอดคล้อง
- ต้นไม้หมวดหมู่ที่ไม่มีใครใช้ ผู้คนเลือกรายการแรกที่ตรงและ “อื่น ๆ” เติบโต รักษาให้สั้น ทบทวน “อื่น ๆ” รายเดือน และตัดสิ่งที่ไม่ได้ใช้
- นับตั๋วที่เชื่อมโยงทุกใบเป็นข้อบกพร่องแยกกัน การล่มครั้งเดียวครอบงำเดือน รายงานเหตุขัดข้องแม่และจำนวนระเบียนที่เชื่อมโยง
- จัดอันดับเจ้าหน้าที่หรือทีมตามจำนวนเหตุขัดข้อง จำนวนตามบุคคลสะท้อนการจัดสรรงานและนิสัยการเปิดตั๋ว รวมเป็นระดับบริการและทบทวนรูปแบบ ไม่ใช่ผู้คน
- เพิกเฉยการเกิดซ้ำ ข้อบกพร่องเดียวกันถูกแก้ครั้งแล้วครั้งเล่าและไม่มีใครเป็นเจ้าของสาเหตุ เชื่อมโยงการเกิดซ้ำกับระเบียนปัญหาและมอบหมายเจ้าของ
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| นิยามและการนับ | ผู้คนไม่เห็นตรงกันว่าอะไรคือเหตุขัดข้อง จำนวนมาจากการส่งออกเฉพาะกิจ | บางทีมกรองคำขอออกจากเหตุขัดข้อง กฎต่างกัน | นิยาม ตัวกรอง และกฎการกำจัดความซ้ำซ้อนที่เขียนไว้หนึ่งชุดสำหรับทุกทีม | บันทึกการเปลี่ยนนิยามและแสดงบนแผนภูมิแนวโน้ม ติดตามสัดส่วนของระเบียนที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่ | นิยามได้รับการทบทวนกับซัพพลายเออร์และลูกค้า และปรับปรุงเมื่อไม่ช่วยให้ตัดสินใจอีกต่อไป |
| การปรับเป็นมาตรฐานและการตีความ | จำนวนดิบเท่านั้น | บางบริการใช้ข้อมูลการใช้งาน | มีตัวชี้วัดการใช้งานที่ระบุชื่อต่อบริการจากแหล่งแยกต่างหาก | ใช้แผนภูมิควบคุมพร้อมคำอธิบายประกอบในการทบทวน | เชื่อมโยงข้อมูลการใช้งาน การเปลี่ยนแปลง และเหตุขัดข้องข้ามทีมและซัพพลายเออร์เพื่ออธิบายความต้องการ |
| แนวปฏิบัติเรื่องลำดับความสำคัญ | เลือกลำดับความสำคัญตามความรู้สึก | บางทีมมีเมทริกซ์ | เมทริกซ์เดียวพร้อมตัวอย่าง แสดงในที่ที่เลือกลำดับความสำคัญ | ทบทวนและสุ่มตรวจส่วนผสมและอัตราการจัดระดับใหม่รายเดือน | ปรับเมทริกซ์ร่วมกับลูกค้าและเจ้าของด้านคลินิกหรือธุรกิจเมื่อเงื่อนไขเปลี่ยน |
| การเกิดซ้ำและรูปแบบ | สังเกตการเกิดซ้ำจากความจำ | ทบทวนรายการหมวดหมู่เป็นครั้งคราว | รายงานอัตราการเกิดซ้ำและการเปิดใหม่รายเดือนด้วยช่วงเวลาที่ระบุ | เชื่อมโยงกลุ่มที่เกิดซ้ำกับระเบียนปัญหาพร้อมเจ้าของและวันที่ | การกำจัดสาเหตุข้ามทีมและซัพพลายเออร์ได้รับทุนและติดตามจนความต้องการลดลง |
รายการตรวจสอบ
- นิยามที่เขียนไว้แยกเหตุขัดข้องออกจากคำขอ การแจ้งเตือน และปัญหา
- รายงานเหตุขัดข้องแม่และระเบียนที่เชื่อมโยงแยกกัน
- เหตุขัดข้องทุกเหตุถูกระบุให้กับบริการจากแคตตาล็อกบริการ
- แต่ละบริการมีตัวชี้วัดการใช้งานที่ระบุชื่อจากแหล่งอื่นที่ไม่ใช่เครื่องมือเหตุขัดข้อง
- รายงานแสดงจำนวนดิบ อัตราที่ปรับเป็นมาตรฐาน และคำอธิบายประกอบสำหรับการปล่อยรุ่นและแคมเปญ
- ใช้แผนภูมิควบคุมก่อนที่ใครจะตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงของปริมาณรายสัปดาห์
- ลำดับความสำคัญได้จากเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนที่เผยแพร่พร้อมตัวอย่าง
- ทบทวนส่วนผสมของลำดับความสำคัญและอัตราการจัดระดับใหม่ร่วมกันทุกเดือน
- รายการหมวดหมู่สั้น และติดตามสัดส่วนของระเบียน “อื่น ๆ” และที่ไม่ได้จัดหมวดหมู่
- อัตราการเกิดซ้ำและการเปิดใหม่ใช้ช่วงเวลาที่ระบุและรายงานแยกกัน
- กลุ่มที่เกิดซ้ำถูกเชื่อมโยงกับระเบียนปัญหาพร้อมเจ้าของ
- ไม่มีรายงานใดจัดอันดับเจ้าหน้าที่รายบุคคลตามจำนวนเหตุขัดข้อง
พรอมต์ AI
ตรวจสอบนิยามปริมาณเหตุขัดข้องว่ามีความกำกวมหรือไม่
เรานับปริมาณเหตุขัดข้องของ [บริการหรือทีม] จาก [เครื่องมือ ITSM] ตัวกรอง
ปัจจุบันของเราคือ [อธิบายชนิดระเบียน สถานะ และข้อยกเว้น] และช่วงเวลาของเราคือ
[ช่วงเวลา] ทบทวนนิยามเพื่อหาความกำกวม รวมถึงวิธีจัดการคำขอ รายการซ้ำ ตั๋วที่
รวมกัน และระเบียนที่ยกเลิก เสนอกฎที่เขียนชัดเจนและรายการตัวอย่างสั้น ๆ ที่จะ
ยุติความเห็นที่ไม่ตรงกัน อย่าสร้างค่าเกณฑ์มาตรฐานขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
และคำถามที่ฉันควรตอบเพื่อให้นิยามสมบูรณ์
ออกแบบอัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐาน
สำหรับบริการ [ชื่อบริการ] ฉันต้องการอัตราเหตุขัดข้องที่ปรับเป็นมาตรฐานด้วยการใช้งาน
ตัวชี้วัดการใช้งานที่มีคือ [รายการ เช่น ผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ เซสชัน ธุรกรรม]
จาก [แหล่งข้อมูล] เปรียบเทียบตัวเลือก บอกว่าตัวใดเหมาะที่สุดและเพราะเหตุใด และ
อธิบายว่าอะไรอาจทำให้แต่ละตัวบิดเบือน เสนอวิธีแสดงจำนวนดิบ อัตรา และคำอธิบาย
ประกอบสำหรับ [เหตุการณ์ เช่น การปล่อยรุ่นหรือแคมเปญ] บนแผนภูมิเดียว
อย่าสร้างตัวเลขหรือเกณฑ์ขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
ทบทวนเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วน
นี่คือเมทริกซ์ลำดับความสำคัญของเรา: [วางระดับผลกระทบ ระดับความเร่งด่วน และ
ลำดับความสำคัญที่ได้] และนี่คือตัวอย่างเหตุขัดข้องที่ไม่ระบุตัวตน [จำนวน] รายการ:
[วางคำอธิบายสั้น ๆ] ใช้เมทริกซ์กับแต่ละตัวอย่าง ชี้ว่าผู้อ่านสองคนอาจได้ลำดับ
ความสำคัญต่างกันตรงไหน และเสนอถ้อยคำหรือตัวอย่างที่ลดความเห็นไม่ตรงกัน ระบุ
วิธีที่เมทริกซ์อาจถูกบิดเบือน อย่าสร้างเป้าหมายการตอบสนองหรือค่าเกณฑ์มาตรฐาน
ขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
วิเคราะห์หมวดหมู่และการเกิดซ้ำเพื่อหาผู้ที่ควรปรับปรุง
ฉันมีระเบียนเหตุขัดข้องสำหรับ [ช่วงเวลา] พร้อมฟิลด์เหล่านี้: [รายการฟิลด์
เช่น บริการ หมวดหมู่ CI เวลาเปิด เวลาปิด ธงเปิดใหม่] อธิบายวิธีค้นหาหมวดหมู่
อันดับต้น แยกการเปิดใหม่ออกจากการเกิดซ้ำโดยใช้ช่วงเวลา [ช่วงเวลา] และเลือก
ผู้ที่ควรสืบสวนด้านปัญหา [จำนวน] รายการ อธิบายวิธีตรวจสอบหมวดหมู่รวบยอดและ
ระเบียนที่เกือบซ้ำกัน อย่าสร้างรูปแบบในข้อมูลที่ฉันยังไม่ได้แสดงให้คุณดู
ระบุสมมติฐานของคุณ
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหาหัวข้อที่นิยามตัวชี้วัดที่เกี่ยวข้องและมาตรการป้องกันที่ควรอยู่เคียงข้าง
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าหัวข้อตัวชี้วัดที่แก้ไขแล้วยังคงนาฬิกา ช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกันครบถ้วน
ข้อสรุปสำคัญ
- ปริมาณเหตุขัดข้องสะท้อนการใช้งาน การเปลี่ยนแปลง และพฤติกรรมการรายงานไม่น้อยกว่าคุณภาพ จึงควรปรับให้เป็นมาตรฐานและใส่คำอธิบายประกอบ
- อ่านลำดับความสำคัญเป็นส่วนผสม ได้มาจากเมทริกซ์ผลกระทบและความเร่งด่วนที่เผยแพร่ และจับตาอัตราการจัดระดับใหม่
- รายงานเหตุขัดข้องแม่และระเบียนที่เชื่อมโยงแยกกัน เพื่อไม่ให้การล่มครั้งเดียวดูเหมือนงานปกติทั้งเดือน
- การเกิดซ้ำและการเปิดใหม่เป็นสัญญาณที่มีประโยชน์ที่สุด เพราะชี้ไปที่สาเหตุและการแก้ไขที่ไม่คงอยู่
- รวมเป็นระดับบริการและทีม ไม่ใช่เจ้าหน้าที่รายบุคคล และจับคู่ตัวชี้วัดทุกตัวกับมาตรการป้องกัน
- ใช้แผนภูมิควบคุมและมุมมองพาเรโตเพื่อตัดสินว่าจะมองที่ใด แล้วมอบเจ้าของและกำลังความสามารถให้แต่ละกลุ่ม
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- Axelos (now PeopleCert), ITIL Foundation: ITIL 4 Edition, TSO, 2019.
- Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016, https://sre.google/sre-book/table-of-contents/
- Wheeler, D. J., Understanding Variation: The Key to Managing Chaos, 2nd edition, SPC Press, 2000.
- Vacanti, D. S., Actionable Agile Metrics for Predictability: An Introduction, Daniel S. Vacanti, Inc., 2015.
- Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
- ISO/IEC 20000-1, Information technology: Service management: Service management system requirements, International Organization for Standardization.
- Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
- Wikipedia, ITIL.
- Wikipedia, Incident management.
- Wikipedia, Help desk software.
- Wikipedia, Control chart.
- Wikipedia, Seasonality.
- Wikipedia, Pareto principle.
- Wikipedia, Root cause analysis.