ภาพรวมและแรงจูงใจ

ทีมที่กู้คืนบริการได้รวดเร็วก็ยังอาจติดอยู่ในวงจรซ้ำซาก ความผิดพลาดเดิมกลับมาทุกไม่กี่สัปดาห์ คนกลุ่มเดิมถูกเรียกตัว และตัวเลขเหตุขัดข้องดูดีเพราะการซ่อมแต่ละครั้งรวดเร็ว การจัดการปัญหาคือแนวปฏิบัติที่พาออกจากวงจรนั้น โดยมองข้ามเหตุขัดข้องแต่ละครั้ง ค้นหาสาเหตุที่อยู่เบื้องหลัง และทำให้สาเหตุนั้นถูกขจัดหรือควบคุมไว้ หัวข้อนี้ครอบคลุมตัวเลขที่บอกว่างานนั้นกำลังเกิดขึ้นหรือไม่ และได้ผลหรือไม่

มีสี่คำที่เป็นหัวใจของหัวข้อนี้ เหตุขัดข้อง (incident) คือการหยุดชะงักโดยไม่ได้วางแผนของบริการ หรือการลดลงของคุณภาพบริการ ตามที่กรอบแนวทาง ITIL ใช้คำนี้ (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”) ปัญหา (problem) คือสาเหตุ หรือสาเหตุที่สงสัย ของเหตุขัดข้องตั้งแต่หนึ่งครั้งขึ้นไป ข้อผิดพลาดที่ทราบ (known error) คือปัญหาที่เข้าใจสาเหตุแล้วและมีการบันทึกวิธีแก้ไขชั่วคราวไว้ โดยเก็บในฐานข้อมูลข้อผิดพลาดที่ทราบ เพื่อให้ผู้ที่พบอาการนั้นในครั้งถัดไปค้นหาได้ วิธีแก้ไขชั่วคราว (workaround) ลดหรือหลีกเลี่ยงผลกระทบของเหตุขัดข้องหรือปัญหาโดยไม่ขจัดสาเหตุ ส่วนการแก้ไขถาวรคือการเปลี่ยนแปลงที่ขจัดสาเหตุ

การค้นหาสาเหตุเป็นหน้าที่ของการวิเคราะห์สาเหตุราก เทคนิคที่พบบ่อยได้แก่ ไฮวาย (five whys) แผนภาพอิชิกาวะ และแผนภูมิพาเรโต ซึ่งจัดอันดับสาเหตุตามความถี่ที่เกิดหรือความเสียหายที่ก่อ ระบบที่ซับซ้อนมักมีสาเหตุร่วมหลายประการและไม่มีผู้กระทำผิดเพียงรายเดียว ดังนั้นบันทึกปัญหาที่ดีจึงระบุปัจจัยที่เมื่อขจัดออกแล้วจะหยุดการเกิดซ้ำ และบอกว่าทีมมั่นใจเพียงใด

ตัวชี้วัดมีความสำคัญเพราะการจัดการปัญหามีกับดักด้านการรายงานอยู่ในตัว การเปิดบันทึกปัญหาทำได้ง่ายและให้ความรู้สึกว่าได้ผลงาน การปิดก็ทำได้ง่ายเช่นกัน เพราะปิดบันทึกได้ด้วยหมายเหตุเพียงข้อความเดียว ทั้งสองเหตุการณ์ไม่ได้แสดงว่าผู้ใช้ได้รับสิ่งที่ดีขึ้น ตัวชี้วัดที่ควรเฝ้าดูอยู่ปลายน้ำกว่านั้น ได้แก่ เหตุขัดข้องที่เชื่อมโยงกับปัญหาหยุดเกิดซ้ำหรือไม่ ผู้อยู่เวรเรียกฉุกเฉินใช้ข้อผิดพลาดที่ทราบจริงหรือไม่ และสาเหตุที่วินิจฉัยแล้วต้องรอการแก้ไขนานเท่าใด

มุมมองของ ITIL และมุมมองแบบคล่องตัวมาพบกันตรงนี้โดยไม่ขัดแย้งกันมากนัก ใน ITIL 4 การจัดการปัญหาเป็นแนวปฏิบัติภายในระบบคุณค่าของบริการ ใกล้ชิดกับการจัดการเหตุขัดข้อง การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง และการจัดการความรู้ ส่วนที่เทียบเคียงได้ในแนวทางแบบคล่องตัวคือสายธารของการแก้ไขเล็ก ๆ ที่อิงหลักฐานซึ่งไหลผ่านแบ็กล็อกของทีม การทบทวนย้อนหลังที่สังเกตเห็นรูปแบบ และนิสัยที่ถือว่างานด้านความน่าเชื่อถือเป็นงานผลิตภัณฑ์ตามปกติ มุมมองของ ITIL เน้นบันทึก ความเป็นเจ้าของ และข้อผิดพลาดที่ทราบ ขณะที่มุมมองแบบคล่องตัวเน้นชุดงานขนาดเล็กและข้อมูลป้อนกลับที่รวดเร็ว ทั้งสองต้องการให้เหตุขัดข้องซ้ำน้อยลง และผลลัพธ์นั้นคือตัวชี้วัดที่ควรวางไว้ตรงหน้าทุกคน

หัวข้อนี้ไม่ทวนนาฬิกาจับเวลาของเหตุขัดข้อง (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”) หรือตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง (ดูหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”) และกล่าวถึงการติดตามผลการทบทวนเฉพาะส่วนที่ป้อนเข้าสู่ปัญหา (ดูหัวข้อ 4.2 “ตัวชี้วัดการทบทวนหลังเหตุการณ์และการเรียนรู้”) งานค้างข้อผิดพลาดที่ทราบและแนวคิดที่กว้างกว่าของหนี้ทางเทคนิคอยู่ในหัวข้อ 4.6 “หนี้ทางเทคนิคและข้อผิดพลาดที่ทราบ” ส่วนในที่นี้เน้นที่บันทึกปัญหาและผลลัพธ์ที่บันทึกนั้นสร้างขึ้น ตัวชี้วัดการกู้คืนและความล้มเหลวที่อิงการติดตั้งใช้งานอยู่ในหัวข้อ 2.8 “ตัวชี้วัด DORA”

หลักการสำคัญ

  • วัดการเกิดซ้ำ ไม่ใช่เอกสาร บททดสอบของการจัดการปัญหาคือเหตุขัดข้องที่เชื่อมโยงกันหยุดกลับมา จำนวนบันทึกที่เปิดและปิดอธิบายกิจกรรม และบอกผลลัพธ์ได้น้อย
  • แยกสามช่วงเวลา การตรวจพบว่ามีรูปแบบอยู่ การระบุสาเหตุ และการขจัดสาเหตุ เป็นเหตุการณ์ที่ต่างกัน มีนาฬิกาจับเวลาต่างกันและเจ้าของต่างกัน การรวมเข้าด้วยกันซ่อนว่าความล่าช้าอยู่ที่ใด
  • วิธีแก้ไขชั่วคราวเป็นขั้นตอน ไม่ใช่จุดจบ บันทึกไว้ ใช้งาน และติดตามว่าเป็นเพียงการป้องกันเดียวอยู่นานเท่าใด วิธีแก้ไขชั่วคราวที่อยู่มานานหลายปีคือหนี้ที่มีเจ้าของซึ่งไม่มีใครบอกได้ว่าเป็นใคร
  • วางการแก้ไขไว้ที่ที่งานอยู่ การแก้ไขถาวรมักปรากฏเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือรายการแบ็กล็อกที่ทีมผลิตภัณฑ์เป็นเจ้าของ จึงควรวัดในการไหลของงานของทีมเอง และแสดงให้ทีมที่เป็นเจ้าของบริการเห็น
  • เชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหาตั้งแต่ต้นทาง ทุกตัวชี้วัดในที่นี้ขึ้นอยู่กับความเชื่อมโยงระหว่างเหตุขัดข้องกับปัญหา หากความเชื่อมโยงอ่อน ตัวเลขก็อ่อนตามไปด้วย
  • ใช้การแจกแจงและกลุ่มรุ่นแทนค่าเฉลี่ย ระยะเวลาของปัญหายาวและเบ้ และบันทึกเก่าเพียงไม่กี่รายการครอบงำค่าเฉลี่ยทุกประเภท (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)
  • อธิบายทีมและบริการ ไม่ใช่บุคคล ปัญหาเป็นคุณสมบัติของระบบ ตารางปัญหาที่ปิดต่อนักวิเคราะห์เปลี่ยนการสืบสวนให้เป็นโควตา

นิยามตัวชี้วัด

นาฬิกาจับเวลาทั้งหมดใช้ตราเวลาของบันทึกปัญหา บันทึกเหตุขัดข้องที่เชื่อมโยง และการเปลี่ยนแปลงหรือรายการแบ็กล็อกที่เชื่อมโยง เว้นแต่แถวใดระบุไว้เป็นอย่างอื่น ปัญหาจะนับตามบริการและตามทีมเจ้าของ และไม่รวมบันทึกที่ถูกรวมหรือซ้ำ เปอร์เซ็นไทล์เป็นที่นิยมมากกว่าค่าเฉลี่ยสำหรับทุกระยะเวลา ตัวเลขในตัวอย่างของหัวข้อนี้เป็นตัวเลขเพื่อประกอบภาพ

ตัวชี้วัด นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล แนวปฏิบัติ ITIL ส่วนที่เทียบเคียงได้แบบคล่องตัว ความถี่
ปัญหาที่เปิดและปิด การไหลของบันทึกปัญหาเข้าและออกจากสถานะเปิด แยกตามบริการ จำนวนที่เปิดในช่วงเวลาและจำนวนที่ปิดในช่วงเวลา แยกตามรหัสการปิดแต่ละแบบ (แก้ไขแล้ว ยอมรับความเสี่ยง ซ้ำ ทำซ้ำไม่ได้) บันทึกซ้ำแสดงไว้แต่ไม่นับรวมใน “แก้ไขแล้ว” จำนวนต่อช่วงเวลา บันทึกปัญหาใน ITSM การจัดการปัญหา ปริมาณงานเข้าและผ่านของแบ็กล็อก รายเดือน
อายุของแบ็กล็อกปัญหา ปัญหาที่ยังเปิดอยู่รอคอยมานานเท่าใด สำหรับแต่ละปัญหาที่เปิดอยู่ วันที่ถ่ายภาพข้อมูลลบด้วยวันที่สร้างบันทึก รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของปัญหาที่เปิดอยู่ และรายการที่เก่าที่สุด แยกตามลำดับความสำคัญ วัน บันทึกปัญหาใน ITSM การจัดการปัญหา อายุของรายการงานบนบอร์ด รายเดือน
อัตราการเชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหา สัดส่วนเหตุขัดข้องที่ชี้ไปยังปัญหาหรือข้อผิดพลาดที่ทราบ ในกรณีที่คาดว่าควรมี เหตุขัดข้องในช่วงเวลาที่มีปัญหาหรือข้อผิดพลาดที่ทราบเชื่อมโยงอยู่ / เหตุขัดข้องในช่วงเวลาที่มีลำดับความสำคัญสูงหรือสูงกว่า หรือถูกเปิดซ้ำ หรืออยู่ในหมวดหมู่ที่เกิดซ้ำ เหตุขัดข้องที่ปิดเป็นความผิดพลาดของผู้ใช้หรือซ้ำจะไม่นับรวม เปอร์เซ็นต์ บันทึกเหตุขัดข้องและปัญหาใน ITSM การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการปัญหา การสังเกตรูปแบบในการทบทวนย้อนหลัง รายเดือน
เวลาจนถึงสาเหตุราก ปัญหาที่วินิจฉัยใช้เวลานานเท่าใดจึงได้สาเหตุที่บันทึกไว้ นาฬิกาเริ่มเมื่อสร้างบันทึกปัญหา และหยุดเมื่อบันทึกสาเหตุและมีบุคคลที่สองทบทวนแล้ว ปัญหาที่ปิดโดยไม่มีสาเหตุจะไม่นับรวมและนับแยกต่างหาก รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 วัน บันทึกปัญหาใน ITSM และบันทึกการตรวจสอบ การจัดการปัญหา ช่วงเวลาจำกัดสำหรับการสำรวจหรือการสืบสวน รายเดือน
อัตราการนำข้อผิดพลาดที่ทราบกลับมาใช้ซ้ำ ข้อผิดพลาดที่ทราบถูกนำมาใช้บ่อยเพียงใดเมื่อมีเหตุขัดข้องเข้ามา เหตุขัดข้องที่แก้ไขด้วยข้อผิดพลาดที่ทราบหรือวิธีแก้ไขชั่วคราวที่เชื่อมโยง / เหตุขัดข้องในช่วงเวลาที่อาการตรงกับข้อผิดพลาดที่ทราบซึ่งมีอยู่ในขณะนั้น เหตุขัดข้องที่ไม่มีข้อผิดพลาดที่ทราบตรงกันจะไม่นับรวม เปอร์เซ็นต์ การเชื่อมโยงเหตุขัดข้องใน ITSM การใช้บทความความรู้ การจัดการความรู้ การจัดการปัญหา การใช้คู่มือปฏิบัติของทีม รายเดือน
เวลาจนถึงการแก้ไขถาวร ปัญหาตกอยู่ในความเสี่ยงนานเท่าใด ตั้งแต่การวินิจฉัยจนถึงการแก้ไขที่ทำงานในระบบจริง นาฬิกาเริ่มเมื่อบันทึกสาเหตุ และหยุดเมื่อการเปลี่ยนแปลงเพื่อแก้ไขที่เชื่อมโยงถูกดำเนินการและยืนยันแล้ว ปัญหาที่ปิดเป็นการยอมรับความเสี่ยงจะไม่นับรวมและนับแยกต่างหาก รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 วัน บันทึกปัญหา บันทึกการเปลี่ยนแปลง หรือเหตุการณ์การติดตั้งใช้งานของไปป์ไลน์ การจัดการปัญหา การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง รอบเวลาของรายการแก้ไข รายเดือน
อัตราการเกิดซ้ำหลังการแก้ไข สัดส่วนปัญหาที่แก้ไขแล้วซึ่งอาการที่เชื่อมโยงกลับมาอีก ปัญหาที่ปิดเป็นแก้ไขแล้วในไตรมาสของกลุ่มรุ่นซึ่งมีเหตุขัดข้องใหม่ที่ตรงกันภายใน 90 วันหลังการแก้ไขใช้งานจริง / ปัญหาที่ปิดเป็นแก้ไขแล้วในไตรมาสนั้น ช่วง 90 วันเป็นเพียงตัวอย่างและระบุไว้บนแผนภูมิ เปอร์เซ็นต์ บันทึกเหตุขัดข้องและปัญหาใน ITSM เหตุการณ์การติดตั้งใช้งาน การจัดการปัญหา การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง อัตราข้อบกพร่องที่หลุดรอดหรือการถดถอย รายไตรมาส
สัดส่วนที่มีเพียงวิธีแก้ไขชั่วคราว สัดส่วนปัญหาที่ทราบซึ่งได้รับการป้องกันด้วยวิธีแก้ไขชั่วคราวเท่านั้น ปัญหาที่เปิดอยู่ในสถานะข้อผิดพลาดที่ทราบโดยไม่มีการกำหนดการแก้ไข / ปัญหาที่เปิดอยู่ในสถานะข้อผิดพลาดที่ทราบ ปัญหาที่ยอมรับความเสี่ยงซึ่งมีเจ้าของที่ระบุชื่อและวันทบทวนจะแสดงเป็นกลุ่มแยกต่างหาก เปอร์เซ็นต์ บันทึกปัญหาใน ITSM การจัดการปัญหา การจัดการความเสี่ยง ทะเบียนหนี้ทางเทคนิค รายเดือน

ช่วง 90 วัน กฎการจับคู่อาการ และนิยามของคำว่า “คาดว่าควรมี” ในอัตราการเชื่อมโยง เป็นเพียงตัวอย่าง ทีมเลือกค่าที่เหมาะกับบริการของตนและบันทึกไว้ในทะเบียนตัวชี้วัด (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”) การนับปัญหาที่ปิดเป็น “แก้ไขแล้ว” แยกจากรหัสการปิดอื่นช่วยให้คู่ตัวเลขที่เปิดและปิดซื่อสัตย์

ข้อเสนอแนะ

ตัดสินใจว่าอะไรนับเป็นปัญหา

1. เปิดปัญหาตามหลักฐาน และบอกว่าหลักฐานคืออะไร ตัวกระตุ้นที่ดีได้แก่ เหตุขัดข้องซ้ำที่มีอาการเดียวกัน เหตุขัดข้องรุนแรงที่ไม่ทราบสาเหตุ แนวโน้มที่พบในการทบทวน หรือความเสี่ยงที่สังเกตเห็นก่อนเกิดเหตุขัดข้องใด ๆ เขียนตัวกระตุ้นไว้ในบันทึก เช่น “เหตุขัดข้องห้าครั้งในหกสัปดาห์ที่เชื่อมโยงกับบริการเดียวกัน” หากเหตุขัดข้องผิดปกติทุกครั้งกลายเป็นบันทึกปัญหา แบ็กล็อกจะเต็มไปด้วยสัญญาณรบกวนและไม่มีใครอ่าน

2. ใช้ชุดรหัสการปิดที่เล็กและใช้ร่วมกัน แก้ไขแล้ว ยอมรับความเสี่ยง ซ้ำ ทำซ้ำไม่ได้ และรวมแล้ว เพียงพอสำหรับทีมส่วนใหญ่ แต่ละรหัสมีความหมายหนึ่งประโยคและมีเจ้าของที่ใช้รหัสนั้นได้ สัดส่วนของรหัสการปิดให้ข้อมูลมากกว่าจำนวนที่ปิด เพราะแสดงว่างานจำนวนเท่าใดขจัดสาเหตุได้ และจำนวนเท่าใดจบลงโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง

เชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหาตั้งแต่ต้นทาง

3. ทำให้การเชื่อมโยงเป็นขั้นตอนหนึ่งในการปิดเหตุขัดข้อง ขอให้ผู้แก้ไขเชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหา ข้อผิดพลาดที่ทราบ หรือ “ไม่พบ” ก่อนปิด ให้เครื่องมือเสนอรายการที่ตรงกันเมื่อทำได้ และให้คนเป็นผู้ตัดสินใจ การเชื่อมโยงที่ทำหลายสัปดาห์ต่อมาในการจัดการรวบยอดนั้นเชื่อถือไม่ได้ (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)

4. ตกลงวิธีจับคู่อาการ การเกิดซ้ำขึ้นอยู่กับการตัดสินว่าเหตุขัดข้องสองครั้ง “เหมือนกัน” เมื่อใด อนุกรมวิธานสาเหตุและอาการแบบสั้นพร้อมนิยามและตัวอย่างดีกว่าข้อความอิสระ ทบทวนตัวอย่างของการจับคู่ทุกไตรมาส เพราะการจับคู่ผิดพลาดทั้งสองทิศทางทำให้อัตราการเกิดซ้ำเอนเอียง

5. ให้การทบทวนรูปแบบป้อนเข้าสู่รายการปัญหา การทบทวนหมวดหมู่เหตุขัดข้องรายเดือน แยกตามบริการและด้วยแผนภูมิพาเรโต แสดงว่าสาเหตุเพียงไม่กี่อย่างก่อความเจ็บปวดส่วนใหญ่ ใช้การทบทวนนี้เพื่อเปิดปัญหาและจัดลำดับความสำคัญ และส่งสาเหตุที่เกิดซ้ำจากการทบทวนเหตุขัดข้องรุนแรงเข้าสู่รายการเดียวกัน (ดูหัวข้อ 3.2 “ปริมาณและลำดับความสำคัญของเหตุขัดข้อง”)

วัดความล่าช้าทั้งสามช่วง

6. จับเวลาแต่ละขั้นตอนแยกกัน วัดจากการสร้างบันทึกถึงสาเหตุที่บันทึกไว้ และจากสาเหตุที่บันทึกไว้ถึงการแก้ไขที่ทำงานในระบบจริง ความล่าช้าช่วงแรกชี้ไปที่ศักยภาพในการสืบสวน การเข้าถึงข้อมูล และทักษะ ช่วงที่สองชี้ไปที่การจัดลำดับความสำคัญ กระบวนการเปลี่ยนแปลง และงานฟีเจอร์ที่แย่งทรัพยากร “เวลาในการปิดปัญหา” ค่าเดียวผสมทั้งสองเข้าด้วยกันและไม่ทำให้ใครเห็นการดำเนินการที่ชัดเจน

7. รายงานรายการที่เก่า แสดงค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของอายุปัญหาที่เปิดอยู่ และระบุรายการที่เก่าที่สุดแยกตามบริการ บันทึกที่เก่าหลายปีเพียงไม่กี่รายการจะเปลี่ยนค่าเฉลี่ยและบอกอะไรได้น้อย ส่วนรายการที่เก่าที่สุดเชิญชวนให้ตัดสินใจ คือแก้ไข ยอมรับความเสี่ยงโดยมีเจ้าของที่ระบุชื่อและวันทบทวน หรือปิดพร้อมเหตุผล

นำการแก้ไขเข้าสู่การไหลของงานตามปกติ

8. ถือว่าการแก้ไขถาวรเป็นรายการแบ็กล็อกที่มีเจ้าของและวันที่ เชื่อมโยงปัญหากับการเปลี่ยนแปลงหรือรายการงานที่ดำเนินการแก้ไข และแสดงการแก้ไขบนบอร์ดเดียวกับงานฟีเจอร์ จัดลำดับความสำคัญด้วยกฎที่ตกลงกัน เช่น การชั่งน้ำหนักต้นทุนของเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำเทียบกับแรงที่ต้องใช้แก้ไข เมื่อการแก้ไขต้องใช้การเปลี่ยนแปลง เส้นทางการเปลี่ยนแปลงมาตรฐานควรรวดเร็วสำหรับการแก้ไขที่มีความเสี่ยงต่ำ (ดูหัวข้อ 4.3 “ตัวชี้วัดการสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง”)

9. ขอวิธีแก้ไขชั่วคราวและวันสิ้นสุดพร้อมกัน วิธีแก้ไขชั่วคราวซื้อเวลา บันทึกเป็นข้อผิดพลาดที่ทราบ ทดสอบว่าทีมเวรเรียกฉุกเฉินค้นหาและใช้งานได้ และกำหนดวันทบทวนสำหรับการแก้ไข สัดส่วนที่มีเพียงวิธีแก้ไขชั่วคราวจะกลายเป็นรายการของการตัดสินใจ ไม่ใช่กองหนี้ที่เงียบงัน (ดูหัวข้อ 4.6 “หนี้ทางเทคนิคและข้อผิดพลาดที่ทราบ”)

ตรวจสอบว่าการแก้ไขได้ผล

10. ติดตามทุกการแก้ไขด้วยช่วงเวลาการเกิดซ้ำ หลังการแก้ไขใช้งานจริง ให้เฝ้าดูเหตุขัดข้องที่ตรงกันตลอดช่วงเวลาที่กำหนด และรายงานสัดส่วนของการแก้ไขที่คงอยู่ได้ตามกลุ่มรุ่นรายไตรมาส การเกิดซ้ำเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับตัวชี้วัดผลลัพธ์ของแนวปฏิบัตินี้ หากสูง ให้ถามว่าพบสาเหตุจริงหรือเพียงปัจจัยร่วม แล้วเปิดการวิเคราะห์ใหม่

11. วัดการนำข้อผิดพลาดที่ทราบกลับมาใช้ซ้ำในที่ที่ผู้ตอบสนองทำงาน นับว่ามีการใช้ข้อผิดพลาดที่ทราบหรือวิธีแก้ไขชั่วคราวของมันบ่อยเพียงใดเมื่อมีเหตุขัดข้องที่ตรงกันเข้ามา อัตราการนำกลับมาใช้ซ้ำที่ต่ำทั้งที่มีข้อผิดพลาดที่ทราบมากมักหมายความว่ารายการค้นหายาก ล้าสมัย หรือเขียนสำหรับนักวิเคราะห์แทนที่จะเป็นผู้ตอบสนอง ควรแก้ไขบทความและตำแหน่งที่วางก่อนเพิ่มรายการอีก (ดูหัวข้อ 3.6 “ตัวชี้วัดการจัดการความรู้”)

รักษาความซื่อตรงของตัวเลข

12. แสดงกลุ่มรุ่นและข้อควรระวังไว้ข้างทุกแผนภูมิ บันทึกนิยาม สัดส่วนรหัสการปิด และการเปลี่ยนกฎใด ๆ ไว้บนแผนภูมิเอง กลุ่มรุ่นรายไตรมาสของปัญหาที่แก้ไขแล้วแสดงการเกิดซ้ำโดยไม่ปะปนงานเก่าและงานใหม่ จับคู่ทุกตัวเลขนับกับตัวชี้วัดผลลัพธ์ เพื่อไม่ให้ตัวเลขใดอยู่โดยลำพัง (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)

ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ตัวชี้วัด วิธีที่ถูกบิดเบือน ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่กัน
ปัญหาที่เปิดและปิด เปิดบันทึกเล็กน้อยจำนวนมาก แยกปัญหาเดียวเป็นหลายรายการ ปิดบันทึกเป็นซ้ำหรือ “ทำซ้ำไม่ได้” เพื่อเคลียร์รายการ สัดส่วนรหัสการปิด อัตราการเกิดซ้ำหลังการแก้ไข ตัวอย่างบันทึกที่ปิดแล้วซึ่งอ่านทุกไตรมาส
อายุของแบ็กล็อกปัญหา ปิดบันทึกที่เก่าที่สุดโดยไม่แก้ไข เปิดใหม่เป็นบันทึกใหม่เพื่อรีเซ็ตนาฬิกา จัดประเภทปัญหาใหม่เป็นคำขอ เชื่อมโยงบันทึกใหม่กับบันทึกต้นฉบับและรายงานอายุจากบันทึกแรก รายการการปิดแยกตามเหตุผล การทบทวนการยอมรับความเสี่ยง
อัตราการเชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหา เชื่อมโยงทุกเหตุขัดข้องกับปัญหาแบบรวม ๆ ที่คลุมเครือเพื่อเพิ่มอัตรา สัดส่วนของการเชื่อมโยงที่ชี้ไปยังห้าปัญหาที่ใหญ่ที่สุด ตัวอย่างการเชื่อมโยงที่ตรวจสอบว่าตรงกันจริง การเกิดซ้ำของอาการที่เชื่อมโยง
เวลาจนถึงสาเหตุราก บันทึกสาเหตุที่รวดเร็วและตื้นเพื่อหยุดนาฬิกา ระบุว่า “ความผิดพลาดของมนุษย์” ข้ามผู้ทบทวนคนที่สอง อัตราการเกิดซ้ำหลังการแก้ไข อนุกรมวิธานสาเหตุที่ไม่ยอมรับ “ความผิดพลาดของมนุษย์” เพียงอย่างเดียว การทบทวนตัวอย่างสาเหตุเทียบกับหลักฐาน
อัตราการนำข้อผิดพลาดที่ทราบกลับมาใช้ซ้ำ นับการเชื่อมโยงที่เพิ่มหลังปิดเหตุขัดข้อง เพิ่มข้อผิดพลาดที่ทราบให้ทุกเหตุขัดข้องของบริการ เวลาระหว่างการปิดเหตุขัดข้องกับการเชื่อมโยง ข้อมูลป้อนกลับจากผู้ตอบสนองว่ารายการช่วยได้หรือไม่ การทบทวนรายการที่ไม่ได้ใช้ใน 90 วัน
เวลาจนถึงการแก้ไขถาวร ทำเครื่องหมายว่าการเปลี่ยนแปลงดำเนินการแล้วก่อนยืนยันการแก้ไข ปิดเป็นยอมรับความเสี่ยงเพื่อหลีกเลี่ยงงาน อัตราการเกิดซ้ำหลังการแก้ไข รายการยอมรับความเสี่ยงพร้อมเจ้าของและวันทบทวน ขั้นตอนการยืนยันก่อนหยุดนาฬิกา
อัตราการเกิดซ้ำหลังการแก้ไข นิยามอาการให้แคบจนการเกิดซ้ำไม่ตรงกัน ขยายช่วงเวลาปิดเพื่อให้การแก้ไขตกในกลุ่มรุ่นก่อนหน้า ชะลอการเชื่อมโยง อนุกรมวิธานสาเหตุที่ผู้อยู่นอกทีมเจ้าของทบทวน อัตราการเชื่อมโยงเหตุขัดข้อง ช่วงเวลาคงที่ที่ระบุไว้ล่วงหน้า
สัดส่วนที่มีเพียงวิธีแก้ไขชั่วคราว กำหนดการแก้ไขตัวแทนโดยไม่มีวันที่จริง ย้ายปัญหาไปเป็นการยอมรับความเสี่ยง ลดลำดับความสำคัญของปัญหา อายุของการแก้ไขที่กำหนดไว้และเลื่อนออกไป รายการยอมรับความเสี่ยงที่ทบทวนโดยเจ้าของระดับผู้บริหารที่ระบุชื่อ ต้นทุนเหตุขัดข้องซ้ำแยกตามปัญหา

การอ่านค่าที่ดีดูเงียบและค่อนข้างน่าเบื่อ จำนวนที่เปิดและปิดใกล้เคียงกัน ปัญหาที่เปิดอยู่เก่าที่สุดแต่ละรายการมีการตัดสินใจที่บันทึกไว้ สัดส่วนของการแก้ไขที่คงอยู่ได้สูงและเส้นกลุ่มรุ่นคงที่ และผู้ที่พบอาการใช้ข้อผิดพลาดที่ทราบ รูปแบบที่ควรเตือนคือจำนวนปิดที่ยาวและเรียบร้อย ควบคู่กับเหตุขัดข้องที่กลับมาซ้ำ เมื่อตัวเลขกิจกรรมดูยอดเยี่ยมแต่ผู้ใช้ยังเจอความผิดพลาดเดิม ให้เชื่อผู้ใช้

ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย

แนวทาง จุดแข็ง จุดอ่อน
บันทึกปัญหาอย่างเป็นทางการสำหรับเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำและรุนแรง เจ้าของ ประวัติ และความเชื่อมโยงกับการแก้ไขชัดเจน รองรับการตรวจสอบ ภาระของกระบวนการ บันทึกอาจล้าสมัย
แก้ไขสาเหตุภายในแบ็กล็อกของทีมโดยไม่มีบันทึกปัญหา รวดเร็ว เบา ใกล้ชิดกับงาน มองไม่เห็นรูปแบบข้ามทีม ไม่มีข้อผิดพลาดที่ทราบร่วมกัน
รหัสการปิดที่เข้มงวดและกลุ่มรุ่นรายไตรมาส มุมมองผลลัพธ์ที่ซื่อตรง ต้านทานตัวเลขที่ดูเรียบร้อยเกินจริง อ่านช้ากว่า ต้องมีวินัยในการป้อนข้อมูล
นับปัญหาที่ปิดเป็นเป้าหมาย อธิบายและทำแผนภูมิง่าย ชวนให้ปิดเพื่อให้ได้จำนวน ให้รางวัลปัญหาเล็ก
ติดตามการเกิดซ้ำของปัญหาที่แก้ไขแล้ว ตัวชี้วัดที่ใกล้เคียงที่สุดว่าได้ผลหรือไม่ ต้องจับคู่อาการได้ดีและมีช่วงเวลายาวพอ
ติดตามการนำข้อผิดพลาดที่ทราบกลับมาใช้ซ้ำ แสดงว่าความรู้ช่วยผู้ตอบสนองหรือไม่ ขึ้นอยู่กับการที่ผู้ตอบสนองเชื่อมโยงรายการ บิดเบือนได้

ทีมที่แก้ไขสาเหตุได้รวดเร็วภายในแบ็กล็อกของตนเองควรบันทึกสาเหตุไว้ในที่ที่องค์กรในวงกว้างมองเห็น เพื่อให้ทีมอื่นที่พบอาการเดียวกันได้ประโยชน์ ควรลงทุนก่อนกับความเชื่อมโยงระหว่างเหตุขัดข้องกับปัญหา และช่วงเวลาการเกิดซ้ำ สองส่วนนี้ทำให้ตัวชี้วัดอื่นทั้งหมดตีความได้

คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม

1. เหตุขัดข้องสามรายการใดที่เราซ่อมบ่อยที่สุดในไตรมาสที่ผ่านมา และอะไรขัดขวางไม่ให้เราแก้ไขสาเหตุ ระบุรายการเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำจากเซอร์วิสเดสก์หรือเครื่องมือเหตุขัดข้อง และเรียงตามจำนวนครั้งที่เกิด สำหรับแต่ละรายการ ให้ถามว่าอุปสรรคคืออะไร ได้แก่ ไม่มีเวลาสืบสวน ไม่มีสาเหตุที่ตกลงกัน การแก้ไขที่แย่งทรัพยากรกับฟีเจอร์ หรือการแก้ไขที่ต้องพึ่งทีมอื่น ผู้อำนวยความสะดวกควรมองหาอุปสรรคที่ซ้ำกันทั้งสามรายการ เพราะชี้ไปที่การแก้ไขระดับระบบมากกว่าระดับเทคนิค

2. เมื่อเราเชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหา ใครเป็นผู้ทำ เมื่อใด และเรารู้ได้อย่างไรว่าเป็นปัญหาที่ถูกต้อง ไล่ดูเหตุขัดข้องล่าสุดหนึ่งรายการตั้งแต่การปิดจนถึงการเชื่อมโยง สังเกตว่าการเชื่อมโยงทำระหว่างเหตุขัดข้อง ตอนปิด หรือในการเก็บกวาดภายหลัง ทบทวนตัวอย่างการเชื่อมโยงจำนวนเล็กน้อยร่วมกันว่าตรงกันจริงหรือไม่ ตกลงการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างที่ทำให้การเชื่อมโยงง่ายขึ้นหรือเชื่อถือได้มากขึ้น

3. สาเหตุที่วินิจฉัยแล้วต้องรอการแก้ไขนานเท่าใด และใครเป็นผู้ตัดสินลำดับ นำปัญหาที่มีสาเหตุบันทึกไว้มาดูเวลาตั้งแต่การวินิจฉัย ถามว่าใครจัดลำดับความสำคัญและใช้กฎอะไร การอภิปรายมักแสดงว่าความล่าช้าคือคิวที่อยู่หน้าแบ็กล็อกผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่ความยากทางเทคนิค ตกลงว่าจะเปรียบเทียบการแก้ไขปัญหากับงานฟีเจอร์อย่างไร

4. วิธีแก้ไขชั่วคราวที่เก่าที่สุดของเราคืออะไร และเราจะสูญเสียอะไรหากเก็บไว้อีกหนึ่งปี ระบุวิธีแก้ไขชั่วคราวสามรายการที่อยู่นานที่สุดและต้นทุนด้านแรงงานด้วยมือ ความเสี่ยง และความรู้ของคนที่ยังจำได้ ถามว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากคนที่รู้วิธีแก้ไขชั่วคราวไม่อยู่ ตัดสินใจสำหรับแต่ละรายการว่าจะแก้ไข ยอมรับความเสี่ยงโดยมีเจ้าของและวันทบทวน หรือเลิกให้บริการ

5. หากปัญหาที่แก้ไขแล้วกลับมา เรารู้หรือไม่ และรู้เร็วเพียงใด ถามว่าจะสังเกตเห็นอาการที่กลับมาได้อย่างไรและใครจะเปิดการวิเคราะห์ใหม่ อภิปรายว่าช่วงเวลาการเกิดซ้ำยาวพอสำหรับความล้มเหลวประเภทนั้นหรือไม่ ผู้อำนวยความสะดวกควรช่วยกลุ่มตกลงช่วงเวลาและกฎการจับคู่ และตัดสินใจว่าทีมใดทบทวนการจับคู่ เพื่อไม่ให้ทีมเจ้าของตรวจงานของตนเอง

6. ผู้อยู่เวรเรียกฉุกเฉินใช้ข้อผิดพลาดที่ทราบของเราหรือไม่ และอะไรจะทำให้พวกเขาหยิบมาใช้ ถามผู้ตอบสนองว่าค้นหาข้อผิดพลาดที่ทราบครั้งล่าสุดเมื่อใดและพบอะไร ดูว่ารายการอยู่ที่ใด ตั้งชื่ออย่างไร และบอกหรือไม่ว่าควรทำอะไรก่อน เลือกหนึ่งรายการมาเขียนใหม่ร่วมกับผู้ตอบสนองและทดสอบในสัปดาห์เวรเรียกฉุกเฉินถัดไป

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ

ทีมส่งมอบเป็นเจ้าของการแก้ไขถาวรส่วนใหญ่ และรู้สึกถึงแรงดึงของงานฟีเจอร์ ทีมได้ประโยชน์จากการเห็นต้นทุนเหตุขัดข้องของความผิดพลาดที่เกิดซ้ำเทียบกับแรงที่ต้องใช้แก้ไข และจากการมีที่วางรายการแก้ไขในแบ็กล็อกอย่างชัดเจน ควรต้านทานการมองงานปัญหาว่าเป็นการขัดจังหวะ แต่สำรองสัดส่วนศักยภาพที่มองเห็นได้ไว้ให้แทน การทบทวนย้อนหลังเป็นที่ตามธรรมชาติสำหรับสังเกตรูปแบบและเปิดปัญหา (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”)

ทีมบริการและปฏิบัติการ

ทีมปฏิบัติการเห็นอาการซ้ำก่อนและแบกรับต้นทุนในรูปของการถูกเรียกตัวและงานด้วยมือ ทีมเก็บบันทึกปัญหาและข้อผิดพลาดที่ทราบ ดำเนินการทบทวนรูปแบบ และตรวจสอบว่ามีการเชื่อมโยง ความเสี่ยงของทีมคือการใช้แรงไปกับบันทึกแทนการขจัดสาเหตุ ควรรักษารหัสการปิดให้เล็ก ทำให้ข้อผิดพลาดที่ทราบเป็นสิ่งแรกที่ผู้ตอบสนองเห็น และส่งต่อการแก้ไขให้ทีมเจ้าของพร้อมหลักฐานแนบ

ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล

ผู้นำตัดสินว่างานด้านความน่าเชื่อถือจะชนะงานฟีเจอร์หรือไม่ และกำหนดแรงจูงใจต่อสิ่งที่ถูกบันทึก ควรขอการเกิดซ้ำตามกลุ่มรุ่นและปัญหาที่เปิดอยู่เก่าที่สุดก่อนขอจำนวน และถือว่าการยอมรับความเสี่ยงเป็นการตัดสินใจที่ต้องมีเจ้าของที่ระบุชื่อและวันทบทวน การรายงานแบ็กล็อกที่ลดลงโดยไม่มีการเกิดซ้ำเป็นการให้รางวัลแก่การปิด การกำกับดูแลควรดูแนวโน้มและการตัดสินใจ ไม่ใช่ตารางจัดอันดับทีม (ดูหัวข้อ 4.6 “หนี้ทางเทคนิคและข้อผิดพลาดที่ทราบ”)

ลูกค้าและผู้ใช้

ผู้ใช้ตัดสินการจัดการปัญหาด้วยสิ่งเดียว คือสิ่งเดิมยังผิดพลาดอยู่หรือไม่ ผู้ใช้ไม่เห็นบันทึกปัญหา และไม่สนใจว่าปิดไปกี่รายการ เมื่อข้อตกลงอนุญาต ควรแจ้งลูกค้าเกี่ยวกับปัญหาที่ทราบ วิธีแก้ไขชั่วคราว และวันที่คาดว่าจะแก้ไขได้ แล้วรายงานกลับเมื่อการแก้ไขเสร็จสิ้น การแก้ไขที่ประกาศและส่งมอบจริงสร้างความไว้วางใจได้มากกว่าการแก้ไขอย่างเงียบ ๆ

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว

แผนกไอทีของโรงพยาบาลระดับภูมิภาคแห่งหนึ่งสนับสนุนแอปพลิเคชันจัดตารางทางคลินิกที่หอผู้ป่วยและคลินิกผู้ป่วยนอกใช้ ทีมผลิตภัณฑ์สร้างและดำเนินการแอปพลิเคชัน ทีมโครงสร้างพื้นฐานดูแลแพลตฟอร์ม และเซอร์วิสเดสก์รับสายโทรศัพท์ ตัวเลขทั้งหมดในตัวอย่างนี้เป็นตัวเลขเพื่อประกอบภาพ

ในการทบทวนรายไตรมาส หัวหน้าแผนกสังเกตว่าแดชบอร์ดปัญหาดูยอดเยี่ยม คือปิดปัญหา 46 รายการเทียบกับเปิด 31 รายการ และปัญหาที่เปิดอยู่เก่าที่สุดอายุ 140 วัน แต่ผู้จัดการหอผู้ป่วยยังบ่นว่าหน้าจอตารางค้างตอนเปลี่ยนกะ เจ้าของบริการขอดูอัตราการเชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหาและอัตราการเกิดซ้ำหลังการแก้ไข ซึ่งยังไม่อยู่บนแดชบอร์ด

ข้อมูลเล่าเรื่องที่แตกต่างออกไป สัดส่วนรหัสการปิดแสดงว่า 22 จาก 46 รายการที่ปิดเป็น “ทำซ้ำไม่ได้” หรือ “ซ้ำ” อัตราการเชื่อมโยงสำหรับเหตุขัดข้องลำดับความสำคัญสูงอยู่ที่ 38 เปอร์เซ็นต์ เหตุขัดข้องหน้าจอค้างถูกบันทึกในสี่หมวดหมู่ จึงมองไม่เห็นรูปแบบ เมื่อเชื่อมโยงตัวอย่างเหตุขัดข้อง 30 รายการใหม่ด้วยมือ 17 รายการชี้ไปที่สาเหตุเดียว คือการล็อกฐานข้อมูลที่งานกลางคืนถือไว้ซึ่งทำงานเกินเวลาเข้าไปในกะเช้า การเกิดซ้ำของปัญหาที่แก้ไขในไตรมาสก่อนหน้าอยู่ที่ 27 เปอร์เซ็นต์ สูงกว่าที่ใครคาดไว้

ทีมตัดสินใจสามข้อ ข้อแรก อนุกรมวิธานสาเหตุและอาการเพิ่มรายการ “หน้าจอตารางค้าง” และการเชื่อมโยงกับปัญหาหรือ “ไม่พบ” กลายเป็นขั้นตอนที่ต้องทำเมื่อปิดเหตุขัดข้อง ข้อสอง ปัญหางานกลางคืนย้ายจากแบ็กล็อกโครงสร้างพื้นฐานไปอยู่บนบอร์ดของทีมผลิตภัณฑ์พร้อมเจ้าของและวันที่เป้าหมาย และวิธีแก้ไขชั่วคราว (การรีสตาร์ตตามกำหนดหลังงานเสร็จ) ถูกบันทึกเป็นข้อผิดพลาดที่ทราบและทดสอบกับเซอร์วิสเดสก์ ข้อสาม แดชบอร์ดแทนที่จำนวนที่ปิดด้วยตัวเลขสามตัว ได้แก่ สัดส่วนของการแก้ไขที่คงอยู่ได้หลัง 90 วัน ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของเวลาจากสาเหตุที่บันทึกไว้ถึงการแก้ไข และปัญหาที่เปิดอยู่เก่าที่สุดพร้อมการตัดสินใจของแต่ละรายการ

แปดสัปดาห์ต่อมา การล็อกถูกขจัดด้วยการเปลี่ยนแปลงงาน เหตุขัดข้องในหมวดหน้าจอค้างลดจากประมาณเก้าครั้งต่อเดือนเหลือสองครั้ง และการนำข้อผิดพลาดที่ทราบกลับมาใช้ซ้ำเพิ่มเป็น 71 เปอร์เซ็นต์สำหรับอาการที่เหลือ ส่วนใหญ่เพราะเซอร์วิสเดสก์ค้นพบรายการรีสตาร์ตแล้ว ความเสี่ยงของการบิดเบือนที่ทีมจับได้อยู่ในนิสัยเดิมของทีมเอง คือการปิดบันทึกเป็น “ทำซ้ำไม่ได้” เมื่อเหตุขัดข้องเกิดนอกเวลาทำการ ปัจจุบันสัดส่วนรหัสการปิด ตัวอย่างบันทึกที่ปิดแล้วซึ่งอ่านทุกไตรมาส และกลุ่มรุ่นการเกิดซ้ำทำหน้าที่เป็นมาตรการป้องกัน ไม่มีใครถูกจัดอันดับ และการทบทวนระบุบริการและการตัดสินใจ ไม่ใช่นักวิเคราะห์

มุมมองตามประเภทองค์กร

สตาร์ตอัป มักไม่มีกระบวนการปัญหาแยกต่างหาก ทีมแก้ไขสาเหตุโดยตรง และความเสี่ยงคือไม่มีใครจำได้ว่าเพราะเหตุใด เก็บรายการเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำและสาเหตุไว้หนึ่งหน้า เชื่อมโยงการแก้ไขกับตัวติดตามงาน และทบทวนรายการทุกเดือน วัดการเกิดซ้ำและอายุของรายการที่เก่าที่สุด ข้ามรหัสการปิดอย่างเป็นทางการไปก่อนจนกว่าทีมจะเติบโต

ธุรกิจขนาดเล็ก เจ้าหน้าที่ไอทีคนเดียวหรือผู้ให้บริการที่มีการจัดการอาจดูแลทุกอย่าง ขอบันทึกปัญหาและหมวดหมู่เหตุขัดข้องที่อยู่เบื้องหลังจากผู้ให้บริการ และขอนิยามที่เป็นลายลักษณ์อักษรของคำว่า “แก้ไขแล้ว” รายการสั้น ๆ ของปัญหาซ้ำห้าอันดับแรก พร้อมเจ้าของที่ระบุชื่อและวันที่ของแต่ละรายการ ให้ผลดีกว่าเครื่องมือที่ซับซ้อน ส่งออกบันทึกเป็นระยะเพื่อหลีกเลี่ยงการผูกติดกับผู้ให้บริการ

องค์กรขนาดใหญ่ บริการและซัพพลายเออร์จำนวนมากสร้างความต้องการนิยามร่วมกันมากที่สุด ตกลงอนุกรมวิธานสาเหตุ รหัสการปิด และช่วงเวลาการเกิดซ้ำข้ามทีม ระบุชื่อเจ้าของปัญหาตามบริการ และรายงานตามบริการและกลุ่มรุ่น เมื่อซัพพลายเออร์ถือการแก้ไขอยู่ ให้ติดตามการตอบสนองของซัพพลายเออร์เทียบกับข้อตกลง (ดูหัวข้อ 8.4 “ตัวชี้วัดผู้ให้บริการและสัญญา”) และยกระดับผ่านเส้นทางที่บันทึกไว้

หน่วยงานภาครัฐและภาคสาธารณะ การตรวจสอบ การควบคุมการเปลี่ยนแปลง และการจัดซื้อจัดจ้างอาจทำให้เส้นทางจากสาเหตุถึงการแก้ไขยาวขึ้น นาฬิกาเวลาจนถึงการแก้ไขจึงควรแสดงว่าความล่าช้าอยู่ที่ใด คือการสืบสวน การอนุมัติ การจัดซื้อ หรือการกำหนดตาราง การยอมรับความเสี่ยงต้องมีเจ้าของและวันทบทวนที่บันทึกไว้ซึ่งรับการตรวจสอบได้ กฎการเก็บรักษาและความเป็นส่วนตัวใช้กับบันทึกเหตุขัดข้องและปัญหา โดยเฉพาะที่มีข้อมูลทางคลินิกหรือข้อมูลพลเมืองปรากฏอยู่

กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO

ต้นทุนมีสามส่วน ส่วนแรกคือเวลาสืบสวน ได้แก่ผู้ที่มีทักษะและสิทธิ์เข้าถึงเพื่อวิเคราะห์เหตุขัดข้อง ซึ่งแย่งเวลากับงานอื่นของพวกเขา ส่วนที่สองคือตัวการแก้ไขเอง ซึ่งส่งมอบผ่านแบ็กล็อกและกระบวนการเปลี่ยนแปลง ส่วนที่สามคือต้นทุนของการบันทึกและการรายงาน ได้แก่ การเชื่อมโยงเหตุขัดข้อง การดูแลอนุกรมวิธาน การทบทวนรูปแบบ และการดูแลฐานข้อมูลข้อผิดพลาดที่ทราบ ต้นทุนเหล่านี้ส่วนใหญ่คือเวลาของคน จึงควรนับชั่วโมง

ผลตอบแทนปรากฏเป็นเหตุขัดข้องที่หยุดเกิดซ้ำ การถูกเรียกตัวน้อยลงและแรงงานแก้ไขชั่วคราวด้วยมือน้อยลง การจัดการเหตุขัดข้องที่สั้นลงเพราะผู้ตอบสนองพบข้อผิดพลาดที่ทราบ และการส่งต่อให้วิศวกรน้อยลง ไม่มีตัวเลขสากลที่ใช้ได้ทุกกรณี จึงควรประมาณค่าของตนเอง สำหรับเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำ ให้คูณจำนวนครั้งต่อปีด้วยแรงเฉลี่ยในการจัดการและค่าประมาณผลกระทบทางธุรกิจต่อครั้ง แล้วเปรียบเทียบกับแรงที่ต้องใช้แก้ไข ทบทวนค่าประมาณกับเจ้าของบริการ ระบุว่าเป็นค่าประมาณ และกลับมาดูอีกครั้งหลังช่วงเวลาการเกิดซ้ำแสดงว่าเกิดอะไรขึ้น การจัดการปัญหาคุ้มค่าที่สุดกับสาเหตุเพียงไม่กี่อย่างที่ก่อภาระเหตุขัดข้องส่วนใหญ่ ซึ่งมุมมองแบบพาเรโตหาพบได้อย่างรวดเร็ว

รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง

  • ปิดเป็นเป้าหมาย เป้าหมายปัญหาที่ปิดให้รางวัลบันทึกเล็กน้อยและการปิดก่อนเวลา รายงานตัวชี้วัดผลลัพธ์ก่อนและแสดงสัดส่วนรหัสการปิด
  • บันทึกปัญหาเป็นสุสาน บันทึกเปิดค้างโดยไม่มีเจ้าของ วันที่ หรือการตัดสินใจ ทบทวนรายการที่เก่าที่สุดตามรอบและกำหนดให้ต้องมีการตัดสินใจสำหรับแต่ละรายการ
  • หยุดที่ “ความผิดพลาดของมนุษย์” ระบุเพียงว่าใครแตะต้องระบบ ไม่ใช่เหตุใดระบบจึงปล่อยให้เกิดความล้มเหลว ยอมรับสาเหตุเมื่อระบุเงื่อนไขที่เปลี่ยนแปลงได้เท่านั้น
  • ไม่แก้อะไรจนกว่าจะแน่ใจในสาเหตุราก ความล้มเหลวที่ซับซ้อนอาจไม่มีสาเหตุเดียว ใช้วิธีแก้ไขชั่วคราวและการแก้ไขที่มีหลักฐานสนับสนุนดีที่สุด แล้วเฝ้าดูการเกิดซ้ำ
  • วิธีแก้ไขชั่วคราวที่ไม่มีทางออก วิธีแก้ไขชั่วคราวที่ไม่มีวันทบทวนจะกลายเป็นถาวร บันทึกเจ้าของและวันที่เมื่อสร้างข้อผิดพลาดที่ทราบ
  • การเชื่อมโยงเหตุขัดข้องที่อ่อน การเชื่อมโยงที่ขาดหรือสะเพร่าทำให้มองไม่เห็นการเกิดซ้ำ ทำให้การเชื่อมโยงเป็นส่วนหนึ่งของการปิดเหตุขัดข้องและสุ่มตรวจการเชื่อมโยง
  • งานปัญหานอกแบ็กล็อก การแก้ไขที่อยู่ในคิวแยกต่างหากต้องรอตลอดไป วางรายการแก้ไขบนบอร์ดของทีมเจ้าของและจัดลำดับความสำคัญเทียบกับฟีเจอร์
  • เปรียบเทียบนักวิเคราะห์หรือทีมด้วยบันทึกที่ปิด ให้รางวัลบริการที่ง่ายและชวนให้บิดเบือน เปรียบเทียบบริการเมื่อเวลาผ่านไปกับประวัติของตนเอง และอ่านกลุ่มรุ่น

แบบจำลองวุฒิภาวะ

มิติ 1 เริ่มต้น 2 พัฒนา 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน 4 บริหารจัดการ 5 ประสานจัดการ
การระบุและการเชื่อมโยงปัญหา เปิดปัญหาหลังการล่มครั้งใหญ่เท่านั้น ไม่มีการเชื่อมโยงเหตุขัดข้อง บางทีมเชื่อมโยงเหตุขัดข้อง หมวดหมู่ต่างกันตามทีม อนุกรมวิธานและรหัสการปิดร่วมกัน เชื่อมโยงเมื่อปิดเหตุขัดข้อง สุ่มตรวจและทบทวนอัตราการเชื่อมโยงและคุณภาพการจับคู่ ตรวจพบรูปแบบข้ามทีมและซัพพลายเออร์ พร้อมข้อผิดพลาดที่ทราบร่วมกัน
สาเหตุรากและข้อผิดพลาดที่ทราบ บันทึกสาเหตุเป็นข้อความอิสระ หากมีการบันทึก บางทีมเก็บข้อผิดพลาดที่ทราบไว้ในที่ต่าง ๆ กัน ฐานข้อมูลข้อผิดพลาดที่ทราบหนึ่งเดียว บุคคลที่สองทบทวนสาเหตุ ติดตามแนวโน้มและดำเนินการตามเวลาจนถึงสาเหตุรากและการนำข้อผิดพลาดที่ทราบกลับมาใช้ซ้ำ ผู้ตอบสนอง ซัพพลายเออร์ และลูกค้าร่วมสร้างและใช้รายการที่ใช้ร่วมกัน
การส่งมอบการแก้ไข แก้ไขเมื่อมีใครว่าง ติดตามการแก้ไขในรายการของทีมเอง การแก้ไขเชื่อมโยงกับรายการแบ็กล็อกหรือการเปลี่ยนแปลงที่มีเจ้าของและวันที่ ทบทวนเวลาจนถึงการแก้ไขถาวร พร้อมสำรองศักยภาพไว้ให้ กำหนดลำดับความสำคัญของการแก้ไขร่วมกับแผนงานผลิตภัณฑ์และซัพพลายเออร์
ผลลัพธ์และการเรียนรู้ รายงานจำนวนบันทึก รายงานอายุของแบ็กล็อกในบางการทบทวน รายงานการเกิดซ้ำหลังการแก้ไขและสัดส่วนที่มีเพียงวิธีแก้ไขชั่วคราวพร้อมนิยาม จับคู่กลุ่มรุ่นกับมาตรการป้องกันและใช้ในการตัดสินใจจัดสรรทุน ปรับนิยามเมื่อไม่ให้ข้อมูลต่อการตัดสินใจอีกต่อไป เป็นกิจวัตรการปรับปรุง

รายการตรวจสอบ

  • ทะเบียนตัวชี้วัดนิยามปัญหา ข้อผิดพลาดที่ทราบ และรหัสการปิดแต่ละแบบ
  • การปิดเหตุขัดข้องรวมการเชื่อมโยงกับปัญหา ข้อผิดพลาดที่ทราบ หรือ “ไม่พบ”
  • มีอนุกรมวิธานสาเหตุและอาการ พร้อมนิยามและตัวอย่าง
  • ทุกปัญหามีเจ้าของ ตัวกระตุ้น และวันตัดสินใจ
  • เวลาจนถึงสาเหตุรากและเวลาจนถึงการแก้ไขถาวรวัดแยกกัน โดยใช้เปอร์เซ็นไทล์
  • การแก้ไขถาวรแต่ละรายการเชื่อมโยงกับรายการแบ็กล็อกหรือการเปลี่ยนแปลงที่มีเจ้าของ
  • ทุกวิธีแก้ไขชั่วคราวมีเจ้าของและวันทบทวน
  • ติดตามการเกิดซ้ำหลังการแก้ไขตามกลุ่มรุ่นรายไตรมาสพร้อมช่วงเวลาที่ระบุ
  • วัดการนำข้อผิดพลาดที่ทราบกลับมาใช้ซ้ำในที่ที่ผู้ตอบสนองทำงาน
  • ทบทวนปัญหาที่เปิดอยู่เก่าที่สุดตามรอบ และบันทึกการตัดสินใจแต่ละรายการ
  • อ่านตัวอย่างบันทึกที่ปิดแล้วทุกไตรมาสเพื่อตรวจรหัสการปิดและสาเหตุ
  • รายงานอธิบายบริการและทีม และไม่มีตารางใดจัดอันดับบุคคล

พรอมต์ AI

ค้นหาปัญหาที่เป็นไปได้ในชุดเหตุขัดข้อง

นี่คือข้อมูลส่งออกของเหตุขัดข้องสำหรับ [บริการหรือทีม] ตั้งแต่ [วันที่เริ่มต้น]
ถึง [วันที่สิ้นสุด]: [วางฟิลด์เหตุขัดข้อง เช่น รหัส เวลาที่เปิด หมวดหมู่ คำอธิบาย
โดยย่อ หมายเหตุการแก้ไข] จัดกลุ่มเหตุขัดข้องที่อาจมีสาเหตุเบื้องหลังร่วมกัน
อธิบายหลักฐานของแต่ละกลุ่ม และจัดอันดับกลุ่มตามจำนวนครั้งที่เกิดและตาม
[ตัวชี้วัดผลกระทบ เช่น ชั่วโมงของผลกระทบต่อผู้ใช้] ทำเครื่องหมายกลุ่มที่
หลักฐานอ่อน อย่าสร้างสาเหตุ จำนวน หรือค่าเปรียบเทียบขึ้นเอง ระบุข้อสมมติ
ของคุณ และข้อมูลเพิ่มเติมที่จะทำให้คุณมั่นใจมากขึ้น

ทบทวนรหัสการปิดและบันทึกของปัญหา

ด้านล่างคือบันทึกปัญหาที่ปิดแล้วจำนวน [จำนวน] รายการสำหรับ [บริการหรือทีม]:
[วางรหัส รหัสการปิด สาเหตุที่บันทึก การอ้างอิงการแก้ไข วันที่ปิด] ตรวจแต่ละ
บันทึกว่ามีรหัสการปิดที่ไม่ตรงกับข้อความ สาเหตุที่ระบุตัวบุคคลแทนที่จะเป็น
เงื่อนไข และการแก้ไขที่ไม่มีการเชื่อมโยงหรือไม่ สรุปรูปแบบที่พบและเสนอคำถาม
สามข้อสำหรับผู้ทบทวน อย่าจัดอันดับบุคคลหรือสร้างข้อเท็จจริงเกี่ยวกับบันทึก
ขึ้นเอง ระบุข้อสมมติของคุณ

ออกแบบตัวชี้วัดการเกิดซ้ำ

เราต้องการวัดว่าปัญหาที่แก้ไขแล้วยังคงแก้ไขได้หรือไม่สำหรับ [บริการหรือทีม]
เครื่องมือของเราคือ [เครื่องมือ ITSM เครื่องมือติดตั้งใช้งาน] หมวดหมู่เหตุขัดข้อง
ของเราคือ [รายการ] และรหัสการปิดของเราคือ [รายการ] เสนอนิยาม สูตร จุดเริ่มและ
หยุดของนาฬิกา กฎการจับคู่อาการ ช่วงเวลาการเกิดซ้ำ และข้อยกเว้น พร้อมรูปแบบ
แผนภูมิที่แสดงกลุ่มรุ่นรายไตรมาส เสนอวิธีที่อาจถูกบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
สำหรับแต่ละกรณี ให้ถามฉันเกี่ยวกับเกณฑ์ที่คุณต้องการแทนที่จะสร้างขึ้นเอง
ระบุข้อสมมติของคุณ

เตรียมการทบทวนเพื่อตัดสินใจเรื่องปัญหาที่ค้างนาน

นี่คือปัญหาที่เปิดอยู่ซึ่งเก่ากว่า [จำนวน] วันสำหรับ [บริการหรือทีม]:
[วางรหัส อายุ ลำดับความสำคัญ เจ้าของ การอัปเดตล่าสุด สถานะวิธีแก้ไขชั่วคราว]
ร่างวาระสำหรับการทบทวนความยาว [ระยะเวลา] นาที ซึ่งแต่ละรายการได้รับหนึ่งใน
สามการตัดสินใจ คือแก้ไขพร้อมวันที่ ยอมรับความเสี่ยงโดยมีเจ้าของที่ระบุชื่อและ
วันทบทวน หรือปิดพร้อมเหตุผล เสนอหลักฐานที่ควรนำมาสำหรับแต่ละการตัดสินใจ
อย่าสร้างต้นทุนหรือผลลัพธ์ขึ้นเอง ระบุข้อสมมติของคุณและคำถามที่ฉันควรตอบก่อน

ทักษะ AI

  • ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อค้นหาหัวข้อที่นิยามตัวชี้วัดเหตุขัดข้อง การเปลี่ยนแปลง และความรู้ซึ่งตัวชี้วัดปัญหาพึ่งพา และมาตรการป้องกันที่ควรจับคู่กับแต่ละตัว
  • ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าตัวชี้วัดปัญหาใหม่หรือที่แก้ไขระบุนาฬิกาจับเวลา ข้อยกเว้น ช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกันครบถ้วน

ข้อสรุปสำคัญ

  • ตัวชี้วัดของการจัดการปัญหาคือการเกิดซ้ำ ได้แก่ เหตุขัดข้องที่เชื่อมโยงกับปัญหาหยุดกลับมาหรือไม่
  • จับเวลาแต่ละขั้นตอนแยกกัน จากบันทึกถึงสาเหตุที่บันทึกไว้ และจากสาเหตุถึงการแก้ไขที่ทำงานในระบบจริง
  • เชื่อมโยงเหตุขัดข้องกับปัญหาตอนปิด ตกลงวิธีจับคู่อาการ และสุ่มตรวจการเชื่อมโยง
  • วิธีแก้ไขชั่วคราวเป็นขั้นตอนที่มีเจ้าของและวันทบทวน และสัดส่วนที่มีเพียงวิธีแก้ไขชั่วคราวแสดงว่ากำลังแบกรับความเสี่ยงเท่าใด
  • วางการแก้ไขถาวรในแบ็กล็อกของทีมเจ้าของ และรายงานตัวชี้วัดผลลัพธ์ก่อนจำนวนบันทึก
  • อธิบายบริการ กลุ่มรุ่น และการตัดสินใจ อย่าจัดอันดับนักวิเคราะห์หรือทีมด้วยปัญหาที่ปิด

เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม

  1. Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016, https://sre.google/sre-book/table-of-contents/
  2. Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
  3. Ohno, T., Toyota Production System: Beyond Large-Scale Production, Productivity Press, 1988.
  4. Vacanti, D. S., Actionable Agile Metrics for Predictability: An Introduction, Daniel S. Vacanti, Inc., 2015.
  5. AXELOS (now PeopleCert), ITIL Foundation: ITIL 4 Edition, TSO, 2019.
  6. Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
  7. Strathern, M., "'Improving ratings': audit in the British University system," European Review, 5(3), 1997.
  8. Wikipedia, ITIL.
  9. Wikipedia, Known error database.
  10. Wikipedia, Workaround.
  11. Wikipedia, Root cause analysis.
  12. Wikipedia, Five whys.
  13. Wikipedia, Ishikawa diagram.
  14. Wikipedia, Pareto chart.
  15. Wikipedia, Backlog.
  16. Wikipedia, Technical debt.

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.