ตัวชี้วัดบริการด้วยตนเองและระบบอัตโนมัติ
วัดบริการด้วยตนเองจากว่าผู้คนได้สิ่งที่ต้องการโดยไม่ต้องมีผู้ช่วยหรือไม่ และวัดระบบอัตโนมัติจากงานที่ขจัดไปและความล้มเหลวที่ก่อขึ้น เพราะการติดต่อที่ไม่เคยมาถึงเป็นความสำเร็จก็ต่อเมื่อปัญหาได้รับการแก้ไข
ภาพรวมและแรงจูงใจ
บริการด้วยตนเองและระบบอัตโนมัติเป็นสองวิธีหลักที่องค์กรบริการใช้เพื่อนำงานประจำออกจากบุคลากร บริการด้วยตนเอง (self-service) ให้ผู้ใช้แก้ปัญหาหรือรับสิ่งที่ต้องการได้เอง ผ่านพอร์ทัล บทความความรู้ หน้ารีเซ็ตรหัสผ่าน หรือแชตบอต (chatbot) ระบบอัตโนมัติ (automation) ให้ระบบทำขั้นตอนที่เดิมเป็นคนทำ เช่นการสร้างบัญชีผู้ใช้ การรีสตาร์ตบริการ หรือการปิดตั๋วเมื่อระบบเฝ้าติดตามยืนยันว่าฟื้นตัวแล้ว ทั้งสองมุ่งผลลัพธ์เดียวกัน คืองานซ้ำซากสำหรับผู้คนน้อยลง ผลลัพธ์ที่เร็วขึ้นสำหรับผู้ใช้ และเวลามากขึ้นสำหรับงานที่ต้องใช้วิจารณญาณ
แนวคิดเหล่านี้สอดคล้องกับทั้งสองธรรมเนียม ใน ITIL 4 แนวปฏิบัติการจัดการคำขอบริการคาดหวังให้คำขอที่เข้าใจดีและทำซ้ำได้ได้รับการจัดการผ่านกระแสมาตรฐานโดยใช้ระบบอัตโนมัติเท่าที่สมเหตุสมผล และแนวปฏิบัติการจัดการเหตุขัดข้องและการจัดการความรู้คาดหวังให้ข้อมูลที่ดีพร้อมสำหรับผู้ใช้และเจ้าหน้าที่สนับสนุน ณ จุดแรกสุดที่เป็นประโยชน์ แนวปฏิบัติแบบคล่องตัวและ DevOps ไปถึงที่เดียวกันด้วยอีกเส้นทางหนึ่ง คือโครงสร้างพื้นฐานเป็นโค้ด (infrastructure as code) ไปป์ไลน์ และวินัยในการขจัดงานซ้ำซาก (toil) ซึ่งหนังสือวิศวกรรมความน่าเชื่อถือของไซต์ของ Google นิยามว่าเป็นงานด้วยมือที่ซ้ำซาก ทำให้เป็นอัตโนมัติได้ และเพิ่มขึ้นตามบริการ แนวคิดร่วมมักเรียกว่า “การเลื่อนไปทางซ้าย (shift left)” คือเคลื่อนการแก้ปัญหาเข้าหาผู้ใช้ หรือเข้าหาจุดที่ถูกที่สุดและเร็วที่สุดในห่วงโซ่การสนับสนุน และออกห่างจากคิวผู้เชี่ยวชาญ
ภาษาของ shift left เชื้อเชิญความผิดพลาดในการวัด ทีมเห็นว่าการติดต่อที่หลีกเลี่ยงได้มีต้นทุนต่ำ แล้วนับการติดต่อที่หลีกเลี่ยงเป็นความสำเร็จ จำนวนนี้สร้างง่าย เพราะการเข้าพอร์ทัลที่ไม่จบด้วยตั๋วดูเหมือนกันทุกประการกับการเข้าพอร์ทัลที่ผู้ใช้ยอมแพ้ หัวข้อนี้จึงเริ่มจากผลลัพธ์ของผู้ใช้ นิยามว่าความสำเร็จของบริการด้วยตนเองหมายถึงอะไร วิธีประมาณการเบี่ยงเบนการติดต่อโดยไม่อ้างเครดิตให้กับการยอมแพ้ วิธีวัดความครอบคลุมและความเชื่อถือได้ของระบบอัตโนมัติ และวิธีดูผลของ shift left ต่อปริมาณและความซับซ้อน ตัวชี้วัดปริมาณและลำดับความสำคัญที่เกี่ยวข้องอยู่ในหัวข้อ 3.2 “ปริมาณและลำดับความสำคัญของเหตุขัดข้อง” ด้านคำขออยู่ในหัวข้อ 3.5 “ตัวชี้วัดการดำเนินการตามคำขอบริการ” และด้านความรู้อยู่ในหัวข้อ 3.6 “ตัวชี้วัดการจัดการความรู้”
ศัพท์ที่ใช้ในหัวข้อนี้:
- ระดับ 0 (หรือชั้นบริการด้วยตนเอง): การแก้ไขโดยผู้ใช้โดยไม่ติดต่อเจ้าหน้าที่ ระดับ 1 คือแนวหน้าของการสนับสนุน โดยปกติคือเซอร์วิสเดสก์ และระดับ 2 และ 3 คือชั้นผู้เชี่ยวชาญและวิศวกรรม
- การเบี่ยงเบนการติดต่อ (deflection): การติดต่อที่มิฉะนั้นจะถึงเจ้าหน้าที่แต่ได้รับการแก้ไขที่ระดับ 0 แทน สังเกตโดยตรงไม่ได้ จึงเป็นค่าประมาณเสมอ
- การตกหล่น (fall-through): ผู้ใช้ที่ลองบริการด้วยตนเอง ไม่สำเร็จ แล้วติดต่อเจ้าหน้าที่ในความต้องการเดียวกัน
- คู่มือปฏิบัติการ (runbook): ขั้นตอนที่บันทึกไว้สำหรับงานปฏิบัติการตามปกติ คู่มือปฏิบัติการเป็นก้าวแรกตามปกติสู่การทำให้เป็นอัตโนมัติ
- งานซ้ำซาก (toil): งานด้วยมือที่ซ้ำซาก ทำให้เป็นอัตโนมัติได้ และไม่มีคุณค่าที่คงอยู่ (ดูหัวข้อ 5.7 “ตัวชี้วัดงานซ้ำซากและเวรเรียกฉุกเฉิน”)
- แคตตาล็อกบริการ (service catalog): รายการบริการและคำขอมาตรฐานที่เสนอให้ผู้ใช้ ITIL เรียกว่า service catalogue
หลักการสำคัญ
- นับผลลัพธ์ ไม่ใช่การติดต่อที่หลีกเลี่ยงได้ เซสชันพอร์ทัลที่ไม่มีตั๋วเป็นความสำเร็จก็ต่อเมื่อความต้องการของผู้ใช้ได้รับการตอบสนอง นิยามความสำเร็จจากฝั่งผู้ใช้และตรวจสอบด้วยสัญญาณติดตามผล
- การเบี่ยงเบนการติดต่อเป็นค่าประมาณ จึงต้องติดป้ายว่าเป็นเช่นนั้น ระบุวิธีการ การเปรียบเทียบที่ใช้ และความไม่แน่นอน อย่าเสนอตัวเลขการเบี่ยงเบนที่ประมาณการเป็นข้อเท็จจริงที่วัดได้
- วัดเส้นทางการตกหล่น เส้นทางจากความพยายามบริการด้วยตนเองที่ล้มเหลวไปสู่การติดต่อเจ้าหน้าที่คือที่ที่ความล้มเหลวซ่อนเร้นส่วนใหญ่อยู่ รายงานข้างตัวเลขความสำเร็จทุกตัว
- ระบบอัตโนมัติมีด้านต้นทุน กระแสอัตโนมัติทุกกระแสต้องมีการบำรุงรักษา การเฝ้าติดตาม และวิธีล้มเหลวอย่างปลอดภัย วัดความครอบคลุมและความเชื่อถือได้ร่วมกัน และนับความพยายามที่ใช้ให้ระบบอัตโนมัติยังทำงานอยู่
- shift left เปลี่ยนส่วนผสมไม่น้อยกว่าปริมาณ เมื่องานง่ายออกจากคิว งานที่เหลือยากกว่าและช้ากว่าโดยเฉลี่ย อ่านเวลาแก้ไขและเวลาจัดการโดยคำนึงถึงสิ่งนี้ (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”)
- ตัวชี้วัดอธิบายบริการและกระแสงาน รายงานตามรายการในแคตตาล็อก กลุ่มบทความ หรือกระแสอัตโนมัติ อย่าจัดอันดับเจ้าหน้าที่ตามจำนวนผู้ใช้ที่พวกเขาผลักไปบริการด้วยตนเอง
นิยามตัวชี้วัด
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| อัตราความสำเร็จของบริการด้วยตนเอง | สัดส่วนของเซสชันบริการด้วยตนเองที่ความต้องการของผู้ใช้ได้รับการตอบสนองโดยไม่ติดต่อเจ้าหน้าที่ | เซสชันที่จบด้วยผลลัพธ์ที่เสร็จสมบูรณ์ (ส่งคำขอและดำเนินการแล้ว ทำเครื่องหมายบทความว่ามีประโยชน์ รีเซ็ตเสร็จ) โดยไม่มีการติดต่อเจ้าหน้าที่ในความต้องการเดียวกันภายใน 7 วัน หารด้วยเซสชันทั้งหมดที่เริ่มงาน นาฬิกาเริ่มที่การดำเนินการที่มีความหมายครั้งแรกในพอร์ทัล หยุดเมื่อเสร็จหรือยอมแพ้ ไม่นับทราฟฟิกของบอต บัญชีทดสอบ และการเรียกดูเฉย ๆ | ร้อยละ | บันทึกพอร์ทัลและข้อมูลตัวตน ระบบตั๋ว การวิเคราะห์เซสชัน | การจัดการคำขอบริการ การจัดการความรู้ | วงจรข้อเสนอแนะจากลูกค้า เกณฑ์การยอมรับที่อิงผลลัพธ์ | รายเดือน |
| อัตราการเบี่ยงเบนการติดต่อที่ประมาณการ | สัดส่วนที่ประมาณการของความต้องการที่แก้ไขที่ระดับ 0 ซึ่งมิฉะนั้นจะถึงเจ้าหน้าที่ | เปรียบเทียบอัตราการติดต่อต่อผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ 1,000 รายสำหรับบริการหนึ่งก่อนและหลังการเปลี่ยนบริการด้วยตนเอง หรือเทียบกับกลุ่มกันออก ปรับตามการเปลี่ยนแปลงของความต้องการที่ทราบ ระบุเป็นค่าประมาณพร้อมชื่อวิธีการ ไม่นับการติดต่อที่ย้ายไปช่องทางอื่น | ร้อยละ (ค่าประมาณ) | ระบบตั๋ว จำนวนประชากรผู้ใช้ ข้อมูลการทดลองหรือกลุ่มตัวอย่าง | เซอร์วิสเดสก์ การจัดการเหตุขัดข้อง | การทดลองที่มีกลุ่มควบคุม การทดสอบ A/B | รายไตรมาส |
| อัตราการตกหล่น | สัดส่วนของความพยายามบริการด้วยตนเองที่ล้มเหลวซึ่งจบด้วยการติดต่อเจ้าหน้าที่ในความต้องการเดียวกัน | การติดต่อเจ้าหน้าที่ที่เปิดภายใน 7 วันหลังเซสชันบริการด้วยตนเองที่ยอมแพ้หรือไม่สำเร็จโดยผู้ใช้รายเดียวกันในหัวข้อเดียวกัน หารด้วยเซสชันที่ไม่สำเร็จ นาฬิกาเริ่มที่สิ้นสุดเซสชัน ไม่นับการติดต่อที่ไม่เกี่ยวข้อง | ร้อยละ | บันทึกพอร์ทัลเชื่อมกับระบบตั๋วตามผู้ใช้และหัวข้อ | เซอร์วิสเดสก์ การจัดการความรู้ | เส้นทางยกระดับในนิยามของความเสร็จสมบูรณ์ ข้อเสนอแนะจากฝ่ายสนับสนุน | รายเดือน |
| การนำบริการด้วยตนเองไปใช้ (สัดส่วนพอร์ทัลก่อน) | สัดส่วนของคำขอและรายงานเหตุขัดข้องที่มีสิทธิ์ซึ่งยกผ่านช่องทางบริการด้วยตนเอง | รายการที่สร้างผ่านพอร์ทัล บอต หรือ API หารด้วยรายการทั้งหมดสำหรับรายการแคตตาล็อกที่มีเส้นทางบริการด้วยตนเอง ไม่นับรายการที่ไม่มีเส้นทางบริการด้วยตนเอง | ร้อยละ | ฟิลด์ช่องทางของระบบตั๋ว การตั้งค่าแคตตาล็อก | การจัดการคำขอบริการ การจัดการแคตตาล็อกบริการ | การติดตามการนำไปใช้หลังการปล่อยรุ่น | รายเดือน |
| ความครอบคลุมของระบบอัตโนมัติ | สัดส่วนของงานซ้ำที่มีสิทธิ์ซึ่งเสร็จโดยระบบอัตโนมัติโดยไม่มีขั้นตอนด้วยมือ | รายการที่เสร็จโดยกระแสอัตโนมัติครบวงจร หารด้วยรายการทั้งหมดของประเภทที่ตัดสินว่าทำเป็นอัตโนมัติได้ นับประเภทว่าทำเป็นอัตโนมัติได้ก็ต่อเมื่อรายการผู้สมัครที่เขียนไว้ระบุชื่อ ไม่นับงานครั้งเดียวและรายการที่ระบบอัตโนมัติปฏิเสธ | ร้อยละ | ระบบตั๋ว บันทึกแพลตฟอร์มระบบอัตโนมัติ รายการผู้สมัคร | การจัดการคำขอบริการ การจัดการการติดตั้งใช้งาน | ระบบอัตโนมัติของนิยามความเสร็จสมบูรณ์ ไปป์ไลน์เป็นโค้ด | รายเดือน |
| อัตราความล้มเหลวและการทำงานซ้ำของระบบอัตโนมัติ | สัดส่วนของการรันอัตโนมัติที่ล้มเหลว ต้องซ่อมด้วยมือ หรือให้ผลลัพธ์ที่ถูกแก้ไขภายหลัง | การรันอัตโนมัติที่เกิดข้อผิดพลาด ถูกย้อนกลับ หรือตามด้วยการแก้ไขด้วยมือภายใน 7 วัน หารด้วยการรันอัตโนมัติทั้งหมด นาฬิกาเริ่มที่เริ่มรัน ไม่นับการรันทดลองที่วางแผนไว้ | ร้อยละ | บันทึกแพลตฟอร์มระบบอัตโนมัติ ระบบตั๋ว ระเบียนการเปลี่ยนแปลง | การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง การจัดการเหตุขัดข้อง | อัตราความล้มเหลวของการเปลี่ยนแปลง เสถียรภาพของการสร้างและทดสอบ | รายสัปดาห์ |
| เวลาแตะด้วยมือต่อประเภทคำขอ | ความพยายามของเจ้าหน้าที่ที่ใช้กับประเภทคำขอที่เป็นผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติ | นาทีลงมือทำที่เจ้าหน้าที่บันทึกบนรายการของประเภทในช่วงเวลา สรุปเป็นค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ต่อรายการ ประมาณโดยการสุ่มตัวอย่างเมื่อไม่ได้บันทึกเวลา ไม่นับเวลารอ | นาทีต่อรายการ | การสุ่มตัวอย่างเวลา บันทึกงานในตั๋ว | การจัดการคำขอบริการ | การติดตามงานซ้ำซาก ความสูญเปล่าของสายธารคุณค่า | รายไตรมาส |
| การแจกแจงตามระดับ (สัดส่วน shift-left) | รายการได้รับการแก้ไขที่ใดในห่วงโซ่การสนับสนุน | รายการที่แก้ไขที่แต่ละระดับ (0, 1, 2, 3) หารด้วยรายการที่แก้ไขทั้งหมดของช่วงเวลา ระดับคือชั้นสูงสุดที่ลงมือทำงานจริง ไม่นับรายการที่ยกเลิกก่อนคัดแยก | ร้อยละตามระดับ | กลุ่มผู้แก้ไขและประวัติการมอบหมายของระบบตั๋ว | การจัดการเหตุขัดข้อง เซอร์วิสเดสก์ | รูปแบบการรุมช่วยกันและการยกระดับ ทีมข้ามสายงาน | รายเดือน |
ตัวชี้วัดทั้งหมดนี้วัดต่อบริการ รายการแคตตาล็อก หรือกระแสงาน ไม่ใช่ต่อบุคคล ตัวชี้วัดเวลาควรแสดงเป็นค่ามัธยฐานบวกเปอร์เซ็นไทล์สูง ดังที่บทนำของหัวข้อเรื่องความรู้ด้านสถิติอธิบาย (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)
ข้อเสนอแนะ
นิยามความสำเร็จจากฝั่งผู้ใช้
1. เขียนไว้ว่า “ได้สิ่งที่ต้องการ” หมายถึงอะไรสำหรับแต่ละเส้นทางบริการด้วยตนเอง สำหรับการรีเซ็ตรหัสผ่านคือรีเซ็ตเสร็จและลงชื่อเข้าใช้สำเร็จ สำหรับคำขอคือการดำเนินการเสร็จ ไม่ใช่การส่ง สำหรับบทความคือผู้ใช้ที่ไม่ได้ติดต่อเจ้าหน้าที่อีกในความต้องการเดียวกัน นิยามที่หยุดที่ “ดูหน้า” วัดทราฟฟิก
2. เชื่อมเซสชันบริการด้วยตนเองกับการติดต่อภายหลัง หลักฐานความล้มเหลวที่แข็งแกร่งที่สุดคือการติดต่อเจ้าหน้าที่ในหัวข้อเดียวกันไม่นานหลังเซสชัน เชื่อมทั้งสองตามผู้ใช้และหัวข้อเมื่อกฎความเป็นส่วนตัวอนุญาต และเมื่อไม่อนุญาตให้ใช้จำนวนรวมตามหัวข้อและวัน การเชื่อมเปลี่ยนเรื่องราวความพึงพอใจที่คลุมเครือให้เป็นอัตราการตกหล่นที่คุณปรับปรุงได้
3. ถามผู้ใช้ด้วยคำถามเดียวที่จุดออก คำถามหนึ่งข้อ เช่น “สิ่งนี้แก้ปัญหาของคุณหรือไม่” ให้สัญญาณตรงที่บันทึกให้ไม่ได้ ปฏิบัติต่อคำตอบเป็นตัวอย่าง อ่านความคิดเห็นแบบข้อความอิสระ และเปรียบเทียบผู้ตอบกับผู้ไม่ตอบเพื่อไม่ให้ผู้ใช้ที่พอใจที่สุดกำหนดผลลัพธ์ (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)
ประมาณการเบี่ยงเบนการติดต่ออย่างซื่อตรง
4. เลือกการเปรียบเทียบมากกว่าตัวนับ ค่าประมาณที่สะอาดที่สุดมาจากกลุ่มกันออก การปล่อยแบบเป็นระยะ หรือมุมมองก่อนและหลังของการติดต่อต่อผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ 1,000 รายสำหรับบริการที่ได้รับผลกระทบ การนับ “เซสชันที่ไม่กลายเป็นตั๋ว” ประเมินผลสูงเกินไป เพราะผู้ใช้จำนวนมากเหล่านั้นไม่เคยมีความต้องการที่เจ้าหน้าที่จะได้เห็น ระบุวิธีการและความไม่แน่นอนข้างตัวเลข
5. ปรับปริมาณให้เป็นมาตรฐานเทียบกับการใช้งาน จำนวนตั๋วที่ลดลงอาจตามมาจากผู้ใช้ที่ลดลง รอบการปล่อยรุ่นที่เงียบ หรือการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาล หารด้วยผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่หรือธุรกรรมก่อนสรุป (ดูหัวข้อ 3.2 “ปริมาณและลำดับความสำคัญของเหตุขัดข้อง”) ใส่คำอธิบายประกอบแผนภูมิด้วยการปล่อยรุ่น แคมเปญ และการเปลี่ยนแปลงพอร์ทัล
6. เก็บการเบี่ยงเบนการติดต่อออกจากเป้าหมาย เป้าหมายการเบี่ยงเบนให้รางวัลแก่การซ่อนเส้นทางติดต่อ การฝังหมายเลขโทรศัพท์ และการปิดเซสชันแชตก่อนเวลา ใช้การเบี่ยงเบนเป็นค่าประมาณเพื่อการเรียนรู้ และให้เป้าหมายอยู่บนผลลัพธ์ของผู้ใช้ เช่นอัตราความสำเร็จของบริการด้วยตนเองและรายการที่ยังไม่ได้แก้ไขเก่าที่สุด
วัดระบบอัตโนมัติเป็นผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่โครงการ
7. เก็บรายการผู้สมัครและวัดความครอบคลุมเทียบกับรายการนั้น ความครอบคลุมของ “งานทั้งหมด” เป็นตัวชี้วัดที่ไม่ดี เพราะงานส่วนใหญ่ทำเป็นอัตโนมัติไม่ได้ เก็บรายการสั้น ๆ ที่เขียนไว้ของประเภทคำขอและเหตุขัดข้องที่ทำซ้ำได้ เข้าใจดี และเกิดบ่อย จัดอันดับตามเวลาแตะด้วยมือและปริมาณ และรายงานความครอบคลุมเทียบกับรายการนั้น ทบทวนรายการทุกไตรมาสเพื่อให้ตัวหารซื่อตรง
8. จับคู่ความครอบคลุมกับความเชื่อถือได้ กระแสอัตโนมัติที่ล้มเหลวหนึ่งครั้งในสิบรัน หรือที่ให้ผลผิดโดยเงียบ ๆ อาจมีต้นทุนมากกว่างานด้วยมือที่มันแทนที่ ติดตามอัตราความล้มเหลวและการทำงานซ้ำ เวลาในการตรวจพบการรันที่ล้มเหลว และความถี่ที่บุคคลต้องซ่อมผลลัพธ์ ใช้แนวปฏิบัติการจัดการข้อผิดพลาดที่ชุมชนวิศวกรรมความน่าเชื่อถือของไซต์อธิบาย ได้แก่ ขั้นตอนที่ทำซ้ำได้โดยไม่เปลี่ยนผล (idempotent) การแจ้งเตือนที่ชัดเจน และทางสำรองด้วยมือที่ปลอดภัย (ดูหัวข้อ 5.5 “ตัวชี้วัดการเฝ้าติดตามและคุณภาพการแจ้งเตือน”)
9. นับการดูแลรักษา ระบบอัตโนมัติต้องมีเจ้าของ การควบคุมเวอร์ชัน การทดสอบ และการปรับปรุงเมื่อระบบรอบ ๆ เปลี่ยน บันทึกเวลาที่ใช้บำรุงรักษาแต่ละกระแส และเปรียบเทียบกับเวลาแตะด้วยมือที่ขจัดไป ระบบอัตโนมัติที่ใช้ต้นทุนในการรักษามากกว่าที่ประหยัดได้เป็นผู้สมัครเลิกใช้ ซึ่งเป็นผลลัพธ์ปกติ ไม่ใช่ความล้มเหลว
จับตาผลของ shift left
10. คาดว่างานที่เหลือจะยากขึ้น เมื่อการติดต่อประจำออกจากเซอร์วิสเดสก์ เวลาในการจัดการเฉลี่ยและการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกที่ระดับ 1 มักแย่ลงแม้บริการจะดีขึ้น รายงานการแจกแจงตามระดับและส่วนผสมของหมวดหมู่ข้างตัวชี้วัดเหล่านั้น และตกลงล่วงหน้ากับผู้นำว่าเวลาในการจัดการที่เพิ่มขึ้นหลังการเบี่ยงเบนการติดต่อที่สำเร็จเป็นสิ่งที่คาดไว้ (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”)
11. ปิดวงจรกลับสู่ความรู้และการจัดการปัญหา การตกหล่นทุกครั้งเป็นหลักฐานของบทความที่ขาดหายหรือไม่ดี แบบฟอร์มที่สับสน หรือข้อบกพร่องที่ยังไม่ได้แก้ ส่งหัวข้อการตกหล่นอันดับต้นไปยังเจ้าของความรู้ และเมื่อสาเหตุเป็นข้อบกพร่อง ไปยังการจัดการปัญหา (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”) ทบทวนรายการทุกเดือนและรายงานว่าแก้ไขไปกี่รายการ
12. แบ่งปันกำลังความสามารถที่คุณปลดปล่อย หากระบบอัตโนมัติและบริการด้วยตนเองขจัดงาน ให้ตัดสินใจว่าเวลาที่ว่างซื้ออะไร ได้แก่ งานปรับปรุง การแก้ไขเชิงรุก หรือการฝึกอบรม ทีมที่ไม่เห็นประโยชน์จากระบบอัตโนมัติจะเลิกเสนอ ติดตามสัดส่วนที่วางแผนของกำลังความสามารถสำหรับการปรับปรุงตามเวลา (ดูหัวข้อ 2.9 “งานปฏิบัติการและงานที่ไม่ได้วางแผน”)
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่ |
|---|---|---|
| อัตราความสำเร็จของบริการด้วยตนเอง | นับแบบฟอร์มที่กรอกเสร็จหรือการดูหน้าใด ๆ เป็นความสำเร็จ ลบคำถาม “สิ่งนี้ช่วยได้หรือไม่” เมื่อคะแนนตก ตัดหัวข้อยากออกจากตัวหาร | อัตราการตกหล่นและการสุ่มตรวจเซสชันที่ปิดแล้วโดยบุคคลอ่าน รายงานกฎของตัวหาร |
| อัตราการเบี่ยงเบนการติดต่อที่ประมาณการ | ซ่อนเส้นทางติดต่อ เพิ่มขั้นตอนก่อนติดต่อ จัดประเภทตั๋วที่น้อยลงทั้งหมดเป็นการเบี่ยงเบนโดยไม่คำนึงถึงสาเหตุ | การติดต่อต่อผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ 1,000 ราย ความพึงพอใจของผู้ใช้ต่อบริการที่ได้รับผลกระทบ และวิธีการที่เขียนไว้ข้างตัวเลข |
| อัตราการตกหล่น | นิยามช่วงการจับคู่ให้สั้นจนการกลับมาตกอยู่นอกช่วง ปิดการติดต่อติดตามผลเป็นรายการซ้ำ | อัตราการติดต่อซ้ำข้ามทุกช่องทาง การทบทวนตัวอย่างการติดต่อที่กลับมา |
| การนำบริการด้วยตนเองไปใช้ (สัดส่วนพอร์ทัลก่อน) | บังคับทุกคำขอเข้าพอร์ทัลโดยไม่คำนึงถึงความเหมาะสม ติดป้ายใหม่ให้ตั๋วที่สร้างทางโทรศัพท์เป็นตั๋วพอร์ทัล | อัตราความสำเร็จของบริการด้วยตนเองและความพยายามของผู้ใช้ สัดส่วนคำขอที่ไม่มีเส้นทางพอร์ทัลที่ใช้งานได้ |
| ความครอบคลุมของระบบอัตโนมัติ | เลือกรายการง่ายสำหรับรายการผู้สมัคร ขยายตัวหารด้วยงานเล็กน้อย นับกระแสที่ทำด้วยมือบางส่วนเป็นอัตโนมัติ | รายการผู้สมัครที่เขียนไว้และทบทวนทุกไตรมาส อัตราความล้มเหลวและการทำงานซ้ำของระบบอัตโนมัติ เวลาแตะด้วยมือของรายการที่เหลือ |
| อัตราความล้มเหลวและการทำงานซ้ำของระบบอัตโนมัติ | ไม่นับการซ่อมด้วยมือ ปล่อยให้การรันที่ล้มเหลวลองใหม่โดยเงียบจนสำเร็จ ติดป้ายความล้มเหลวเป็น “การรันทดลองที่วางแผนไว้” | ระเบียนเหตุขัดข้องและการแจ้งเตือนที่เชื่อมกับกระแสงาน เวลาในการตรวจพบการรันที่ล้มเหลว การตรวจสอบผลลัพธ์แบบสุ่มตัวอย่าง |
| เวลาแตะด้วยมือต่อประเภทคำขอ | ไม่บันทึกเวลาสำหรับรายการที่ดูเหมือนทำด้วยมือ กำหนดเวลาให้หมวดหมู่อื่น สุ่มตัวอย่างเฉพาะวันที่เงียบ | แผนการสุ่มตัวอย่างที่เขียนและทบทวน เปรียบเทียบกับรอบเวลาและอายุคิวของประเภทเดียวกัน |
| การแจกแจงตามระดับ (สัดส่วน shift-left) | เพิ่มสัดส่วนที่แก้ไขที่ระดับ 1 ด้วยการจัดประเภทการยกระดับใหม่ หรือด้วยการปิดรายการที่ระดับ 1 และเปิดใหม่ที่ระดับ 2 เป็นรายการใหม่ | อัตราการเปิดใหม่และอัตราตั๋วที่เชื่อมโยง การสุ่มตรวจคุณภาพการแก้ไข ความพึงพอใจของลูกค้าตามระดับ |
ภาพที่ดีแสดงความสำเร็จของบริการด้วยตนเองที่เพิ่มขึ้นพร้อมอัตราการตกหล่นที่คงที่หรือลดลง การเบี่ยงเบนการติดต่อที่ประมาณการระบุพร้อมวิธีการ ความครอบคลุมของระบบอัตโนมัติที่เพิ่มขึ้นเทียบกับรายการผู้สมัครที่ทบทวนแล้วขณะที่ความล้มเหลวและการทำงานซ้ำยังต่ำ และการแจกแจงตามระดับที่เลื่อนงานเข้าสู่ขั้นแรกโดยไม่เพิ่มอัตราการเปิดใหม่หรือลดความพึงพอใจ หากตัวเลขหนึ่งดีขึ้นขณะที่มาตรการป้องกันแย่ลง ให้ถือว่าการปรับปรุงยังไม่ได้รับการพิสูจน์
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| บริการด้วยตนเองก่อน | ผลลัพธ์ทันทีสำหรับผู้ใช้ ต้นทุนส่วนเพิ่มต่ำกว่า พร้อมใช้ทุกชั่วโมง | ผู้ใช้ที่มีความต้องการซับซ้อนหรือผิดปกติรู้สึกถูกทอดทิ้ง เนื้อหาอ่อนสร้างการติดต่อมากกว่าที่ขจัดไป |
| การติดต่อเจ้าหน้าที่ก่อน | ความช่วยเหลือส่วนตัว วิจารณญาณ และโอกาสสังเกตปัญหาผิดปกติ | ช้ากว่า แพง และขึ้นอยู่กับความพร้อมของเจ้าหน้าที่ |
| ประมาณการเบี่ยงเบนด้วยกลุ่มกันออก | หลักฐานผลที่น่าเชื่อถือ | ต้องมีงานออกแบบและความอดทนต่อกลุ่มที่ไม่ได้รับการเปลี่ยนแปลง |
| นับเซสชันที่ไม่มีตั๋ว | ถูกและมีอยู่เสมอ | ประเมินความสำเร็จสูงเกินไป เชื้อเชิญการบิดเบือน แยกความสำเร็จออกจากการยอมแพ้ไม่ได้ |
| ระบบอัตโนมัติกว้าง | การดำเนินการสม่ำเสมอและงานซ้ำซากน้อยลง | ภาระการบำรุงรักษา รูปแบบความล้มเหลวที่ขยายขนาด และทักษะที่อาจเลือนจากทีม |
| ระบบอัตโนมัติแบบคัดเลือกสำหรับกระแสที่คงที่ | ผลตอบแทนต่อความพยายามดีกว่าและเหตุการณ์ไม่คาดฝันน้อยกว่า | ทิ้งงานด้วยมือบางส่วนไว้ ซึ่งต้องการความสนใจของตนเอง |
คำตอบเชิงบรรยายคือทำให้สิ่งที่เกิดบ่อย คงที่ และเข้าใจดีเป็นอัตโนมัติ และเก็บบุคคลไว้ในที่ที่ความต้องการไม่ชัดเจนหรือเดิมพันสูง บริการด้วยตนเองควรตัดสินจากว่าผู้คนได้รับความช่วยเหลือหรือไม่ โดยเก็บเส้นทางที่มีเจ้าหน้าที่ไว้ให้มองเห็น การประหยัดจาก shift left เป็นจริงก็ต่อเมื่อผลลัพธ์ของผู้ใช้คงอยู่ จึงควรนับทั้งสองด้าน
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. เมื่อผู้ใช้เปิดพอร์ทัลและออกไปโดยไม่ยกตั๋ว เราสมมติว่าเกิดอะไรขึ้น และเราจะค้นหาได้อย่างไร ขอให้กลุ่มระบุเรื่องราวที่เป็นไปได้ ได้แก่ ผู้ใช้พบคำตอบ ยอมแพ้ โทรแทน หรือถามเพื่อนร่วมงาน ดูว่าข้อมูลใดแยกได้ เช่นการติดต่อติดตามผล คำถามที่จุดออก หรือตัวอย่างเซสชัน ผู้ดำเนินการอภิปรายควรบันทึกว่าสมมติฐานใดอยู่ในแดชบอร์ดปัจจุบันและใครพึ่งพา ปิดท้ายด้วยการตกลงการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างที่จะแทนสมมติฐานด้วยหลักฐาน
2. เราประมาณการเบี่ยงเบนการติดต่ออย่างไรในปัจจุบัน และเราจะปกป้องวิธีนั้นต่อพันธมิตรฝ่ายการเงินที่สงสัยได้หรือไม่ เดินผ่านการคำนวณทีละขั้น รวมกลุ่มเปรียบเทียบและการปรับตามการเปลี่ยนแปลงของความต้องการ ถามว่ามีอะไรอีกที่เปลี่ยนในช่วงเวลานั้น เช่นการปล่อยรุ่น การล่ม หรือการเปลี่ยนบุคลากร จดช่วงของค่าที่เป็นไปได้ไม่ใช่เพียงตัวเลขหลัก การอภิปรายควรจบด้วยถ้อยแถลงง่าย ๆ ของวิธีการที่วางข้างตัวเลขได้
3. ระบบอัตโนมัติใดของเราที่เราจะปิดวันพรุ่งนี้หากเรารู้ต้นทุนที่แท้จริง ระบุกระแสอัตโนมัติพร้อมเจ้าของ วันที่เปลี่ยนล่าสุด จำนวนการรัน อัตราความล้มเหลว และความพยายามบำรุงรักษา ถามว่ากระแสใดที่ไม่มีใครจะคิดถึงและกระแสใดที่ผู้คนกลัวจะแตะ ผู้ดำเนินการอภิปรายควรปฏิบัติต่อการเลิกใช้เป็นผลลัพธ์ที่ชอบธรรม คำตอบมักเผยกระแสที่ไม่มีเจ้าของ
4. อะไรเกิดขึ้นกับผู้ใช้ที่ความพยายามบริการด้วยตนเองล้มเหลว และต้องใช้เวลานานเท่าใดจึงถึงบุคคล ขอให้ใครสักคนเดินตามเส้นทางอย่างที่ผู้ใช้จะทำ รวมการค้นหาเส้นทางติดต่อ จับเวลาและจดทุกขั้นตอนที่ย่นได้ เปรียบเทียบประสบการณ์กับเจตนาที่ระบุของพอร์ทัล กลุ่มควรตัดสินว่าเส้นทางนั้นหาง่ายเท่ากับเส้นทางบริการด้วยตนเองหรือไม่
5. ส่วนผสมงานของเซอร์วิสเดสก์เมื่อหนึ่งปีก่อนเป็นอย่างไร และตอนนี้เป็นอย่างไร ทบทวนส่วนผสมของหมวดหมู่และการแจกแจงตามระดับตามเวลา อภิปรายว่าทำไมเวลาในการจัดการหรือการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกเคลื่อน และสะท้อนส่วนผสมที่ยากขึ้นหรือไม่ ถามว่าผู้นำได้รับแจ้งหรือไม่ว่านี่เป็นสิ่งที่คาดไว้ ตกลงวิธีนำเสนอแนวโน้มเพื่อไม่ให้เวลาในการจัดการที่เพิ่มขึ้นหลัง shift left ที่สำเร็จถูกอ่านเป็นการถดถอย
6. เราจะทำอะไรกับกำลังความสามารถที่ระบบอัตโนมัติปลดปล่อย และใครเป็นคนตัดสิน ประมาณชั่วโมงที่ขจัดจากงานด้วยมือและระบุว่าตั้งใจให้ซื้ออะไร ถามว่าเวลาไปสู่งานปรับปรุงหรือถูกดูดซับโดยความต้องการใหม่ อภิปรายว่าทีมจะรู้ได้อย่างไร ผู้ดำเนินการอภิปรายควรผลักดันให้มีพันธสัญญาที่เป็นรูปธรรม เช่นสัดส่วนของกำลังความสามารถที่สำรองไว้เพื่อแก้หัวข้อการตกหล่นอันดับต้น
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมส่งมอบเป็นเจ้าของส่วนใหญ่ของสิ่งที่ทำให้บริการด้วยตนเองสำเร็จ ได้แก่ ข้อความแสดงข้อผิดพลาดที่ชัดเจน แบบฟอร์มที่ใช้ได้ ความช่วยเหลือในผลิตภัณฑ์ และความสามารถในการทำงานโดยไม่ต้องยกตั๋ว พวกเขายังเป็นเจ้าของระบบอัตโนมัติที่อยู่ในไปป์ไลน์และโค้ดโครงสร้างพื้นฐาน ตัวชี้วัดที่มีประโยชน์ของพวกเขาคือความสำเร็จของบริการด้วยตนเองบนฟีเจอร์ของตนเองและขั้นตอนด้วยมือที่เหลือในงานปล่อยรุ่นและสภาพแวดล้อม ปฏิบัติเป็นงานซ้ำซากที่ต้องขจัด (ดูหัวข้อ 2.8 “ตัวชี้วัด DORA”) พวกเขาควรอ่านหัวข้อการตกหล่นเป็นแบ็กล็อกผลิตภัณฑ์
ทีมบริการและปฏิบัติการ
ทีมปฏิบัติการแบกทรัพย์สินระบบอัตโนมัติและทางสำรองที่มีเจ้าหน้าที่ พวกเขาควรติดตามความเชื่อถือได้ของระบบอัตโนมัติ ภาระการบำรุงรักษา และเวลาแตะด้วยมือที่เหลือ และควรจับตาการแจกแจงตามระดับโดยไม่ถูกลงโทษสำหรับงานยากที่เหลืออยู่ ควรปรึกษาเจ้าหน้าที่ว่าคำขอใดเป็นผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติที่ดี เพราะพวกเขารู้ว่าแรงเสียดทานจริงอยู่ที่ใด รายงานตามกระแสงานและประเภทคำขอ ไม่ใช่ตามเจ้าหน้าที่
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำถูกล่อใจให้ปฏิบัติต่อการเบี่ยงเบนการติดต่อเป็นตัวเลขประหยัดต้นทุน คำขอที่ดีกว่าคือขอผลลัพธ์ของผู้ใช้ วิธีการเบื้องหลังค่าประมาณใด ๆ และความเชื่อถือได้ของระบบอัตโนมัติ การกำกับดูแลควรคาดหวังรายการผู้สมัคร เจ้าของสำหรับแต่ละกระแสอัตโนมัติ และกฎการเลิกใช้ ผู้นำควรปกป้องเส้นทางที่มีเจ้าหน้าที่จากการถูกซ่อนเพื่อให้ได้เป้าหมาย (ดูหัวข้อ 11.3 “เริ่มใช้ตัวชี้วัดโดยไม่สร้างความหวาดกลัว”)
ลูกค้าและผู้ใช้
ผู้ใช้อยากทำงานต่อไป หลายคนชอบบริการด้วยตนเองเมื่อใช้ได้ และเกือบทั้งหมดไม่ชอบถูกขังอยู่ในนั้นเมื่อใช้ไม่ได้ ประสบการณ์ของพวกเขาจับได้ดีที่สุดด้วยคำถามเรื่องความพยายามและผลลัพธ์ที่จุดออก และด้วยว่าความพยายามที่ล้มเหลวนำไปสู่บุคคลอย่างรวดเร็วหรือไม่ (ดูหัวข้อ 6.4 “ประสบการณ์ของผู้ใช้และพนักงาน”) ผู้ใช้ที่มีความต้องการด้านการเข้าถึงหรือความมั่นใจจำกัดเป็นสัญญาณเตือนล่วงหน้าสำหรับพอร์ทัลที่ใช้ได้เฉพาะผู้ใช้โดยเฉลี่ย
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
แผนกไอทีของร้านค้าปลีกออนไลน์ขนาดกลางแห่งหนึ่งดำเนินเซอร์วิสเดสก์ ทีมแพลตฟอร์ม และทีมผลิตภัณฑ์หลายทีม ตัวเลขในตัวอย่างนี้เป็นตัวเลขประกอบ
แผนกเปิดตัวพอร์ทัลที่ออกแบบใหม่พร้อมการรีเซ็ตรหัสผ่านแบบมีคำแนะนำ กระแสคำขอสิทธิ์เข้าถึงซอฟต์แวร์ และแชตบอตสำหรับคำถามทั่วไป สามเดือนต่อมา รายงานพอร์ทัลแสดงว่าเซสชันร้อยละ 62 จบโดยไม่มีตั๋ว และผู้จัดการคนหนึ่งเสนอให้เรียกสิ่งนั้นว่า “การเบี่ยงเบนการติดต่อ” และตั้งเป้าหมายร้อยละ 70 หัวหน้าเซอร์วิสเดสก์ไม่สบายใจ เพราะเจ้าหน้าที่รายงานว่าผู้ที่โทรมาบอกว่า “ลองพอร์ทัลก่อนแล้ว”
ทีมทบทวนตัวชี้วัด พวกเขานิยามความสำเร็จของบริการด้วยตนเองเป็นผลลัพธ์ที่เสร็จสมบูรณ์โดยไม่มีการติดต่อเจ้าหน้าที่ในหัวข้อเดียวกันภายใน 7 วัน ตามนิยามนั้นอัตราความสำเร็จคือร้อยละ 48 ไม่ใช่ 62 และอัตราการตกหล่นของกระแสคำขอสิทธิ์เข้าถึงคือร้อยละ 31 เมื่ออ่านตัวอย่างการติดต่อที่ตกหล่น 40 รายการ พวกเขาพบว่าผู้ใช้ส่วนใหญ่แยกไม่ออกว่าจะเลือกรายการแคตตาล็อกที่คล้ายกันสองรายการใด และแชตบอตกำลังตอบคำถามเกี่ยวกับเครื่องมือที่เลิกใช้แล้ว
ทีมตัดสินใจสามอย่าง ข้อแรก ตัวชี้วัดหลักกลายเป็นความสำเร็จของบริการด้วยตนเอง โดยแสดงการเบี่ยงเบนการติดต่อที่ประมาณการเพียงเป็นค่าประมาณรายไตรมาสตามการติดต่อต่อผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ 1,000 ราย และไม่ตั้งเป้าหมายกับการเบี่ยงเบน ข้อสอง รวมรายการแคตตาล็อกที่คล้ายกันสองรายการ แก้เนื้อหาแชตบอต และเพิ่มสองหัวข้อการตกหล่นอันดับต้นลงในแบ็กล็อกการปรับปรุงพร้อมเจ้าของ ข้อสาม กระบวนการด้วยมือสำหรับการสร้างสภาพแวดล้อมทดสอบ ซึ่งใช้เวลาวิศวกรแพลตฟอร์มมัธยฐาน 25 นาที (ตัวเลขประกอบ) และเกิดประมาณ 40 ครั้งต่อเดือน (ตัวเลขประกอบ) ถูกเพิ่มลงในรายการผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติ
ทีมแพลตฟอร์มทำกระแสสภาพแวดล้อมให้เป็นอัตโนมัติภายในไตรมาส ความเสี่ยงด้านการบิดเบือนปรากฏอย่างรวดเร็ว ตัวเลขความครอบคลุมของกระแสเพิ่มขึ้น แต่อัตราความล้มเหลวและการทำงานซ้ำแสดงว่าหนึ่งในแปดรัน (ตัวเลขประกอบ) ต้องซ่อมด้วยมือ และการซ่อมถูกบันทึกเป็น “การบำรุงรักษาที่วางแผนไว้” ทีมเพิ่มรันที่ซ่อมแล้วเข้าในจำนวนความล้มเหลว เชื่อมการรันกับระเบียนเหตุขัดข้อง และตกลงทบทวนกระแสรายเดือน ในการทบทวนครั้งถัดไป อัตราความสำเร็จเพิ่มเป็นร้อยละ 57 (ตัวเลขประกอบ) อัตราการตกหล่นลดลง และเวลาในการจัดการของเซอร์วิสเดสก์เพิ่มขึ้นเล็กน้อยเพราะการติดต่อที่เหลือยากขึ้น หัวหน้าฝ่ายไอทีตกลงนำเสนอเวลาในการจัดการพร้อมการแจกแจงตามระดับ เพื่อหลีกเลี่ยงการอ่านการเพิ่มขึ้นเป็นการถดถอย
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ตอัป ผู้ก่อตั้งมักแก้เส้นทางบริการด้วยตนเองที่ไม่ดีได้ด้วยการพูดคุยกับผู้ใช้ วัดความสำเร็จด้วยคำถามเดียวที่จุดออกและการอ่านเซสชันจริงไม่กี่ครั้ง และทำสองหรือสามงานที่ขัดจังหวะผู้คนมากที่สุดให้เป็นอัตโนมัติ หลีกเลี่ยงการสร้างบอตก่อนที่คำตอบที่เขียนไว้จะดี
ธุรกิจขนาดเล็ก บุคคลคนเดียวอาจดูแลไอทีให้ทุกคน บริการด้วยตนเองจึงส่วนใหญ่หมายถึงคู่มือสั้น ๆ ที่ดีและแบบฟอร์มคำขอร่วม ระบบอัตโนมัติสำหรับการตั้งค่าบัญชีและการรีเซ็ตรหัสผ่านคืนทุนเร็ว หากมีผู้เป็นเจ้าของแต่ละกระแส รักษาเส้นทางที่มีเจ้าหน้าที่ให้ชัดเจน เพราะมิฉะนั้นพนักงานของเจ้าของเองจะเลี่ยงระบบ
องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดทำให้ทั้งประโยชน์และการบิดเบือนมากขึ้น ทำนิยามให้เป็นมาตรฐานข้ามหน่วยธุรกิจ เก็บรายการผู้สมัครกลางและทะเบียนระบบอัตโนมัติ และรายงานตามบริการและรายการแคตตาล็อก ระวังการเปรียบเทียบหน่วยที่ให้บริการประชากรผู้ใช้ที่ต่างกันมาก
ภาครัฐและภาคสาธารณะ การเข้าถึงได้ การเข้าถึงทางภาษา และหน้าที่ในการให้บริการผู้ที่ใช้ช่องทางดิจิทัลไม่ได้เป็นข้อมูลนำเข้าการออกแบบ ไม่ใช่ส่วนเสริม รักษาเส้นทางที่มีผู้ช่วยให้พร้อมและวัดผลได้ จัดทำเอกสารการตัดสินใจอัตโนมัติที่กระทบผู้คน และคาดว่าจะมีคำถามจากการตรวจสอบว่าใครเป็นเจ้าของแต่ละกระแสอัตโนมัติ (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
แรงจูงใจคือการติดต่อซ้ำซากที่น้อยลง ผลลัพธ์ที่เร็วขึ้นสำหรับผู้ใช้ การดำเนินงานประจำที่สม่ำเสมอขึ้น และกำลังความสามารถที่มากขึ้นสำหรับงานปรับปรุง ด้านต้นทุนรวมการสร้างและบำรุงรักษาพอร์ทัลและเนื้อหา งานบูรณาการและข้อมูลเพื่อเชื่อมเซสชันกับตั๋ว แพลตฟอร์มระบบอัตโนมัติ และเวลาในการเขียน ทดสอบ และเป็นเจ้าของแต่ละกระแสอัตโนมัติ ตัวอย่างเวลาของเจ้าหน้าที่และแบบสำรวจจุดออกสั้น ๆ มีต้นทุนน้อย และให้หลักฐานส่วนใหญ่ที่คุณต้องการ
ผลตอบแทนควรโต้แย้งจากข้อมูลของคุณเอง ใช้เวลาแตะด้วยมือและปริมาณเพื่อประมาณความพยายามที่ระบบอัตโนมัติขจัด หักการดูแลรักษาและต้นทุนของความล้มเหลว และรายงานผลเป็นช่วงพร้อมสมมติฐาน สำหรับบริการด้วยตนเอง ใช้อัตราการตกหล่นและผลลัพธ์ที่สุ่มตรวจเพื่อแสดงสัดส่วนของการติดต่อที่หลีกเลี่ยงได้เพราะผู้ใช้ได้รับความช่วยเหลือ ไม่ใช่เพียงถูกปฏิเสธ อย่านำเข้าเปอร์เซ็นต์การเบี่ยงเบนหรือการประหยัดจากผู้จำหน่ายหรือแบบสำรวจ วัดค่าฐานของคุณเองก่อน ต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของของระบบอัตโนมัติรวมการเปลี่ยนแปลงที่ต้องใช้เมื่อระบบรอบ ๆ พัฒนา จึงควรตั้งงบไว้
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- นับเซสชันที่ไม่มีตั๋วเป็นความสำเร็จ แยกความช่วยเหลือออกจากการยอมแพ้ไม่ได้ นิยามความสำเร็จตามผลลัพธ์และตรวจสอบด้วยการตกหล่นและข้อเสนอแนะที่จุดออก
- เป้าหมายกับการเบี่ยงเบนการติดต่อ ให้รางวัลแก่การซ่อนเส้นทางติดต่อ ใช้การเบี่ยงเบนเป็นค่าประมาณและตั้งเป้าหมายกับผลลัพธ์ของผู้ใช้
- ซ่อนหมายเลขโทรศัพท์หรือแชต ผู้ใช้ที่ติดต่อบุคคลไม่ได้ต้องใช้ความพยายามมากขึ้นและสูญเสียความไว้วางใจ รักษาเส้นทางที่มีเจ้าหน้าที่ให้มองเห็นและวัดว่าใช้เวลานานเท่าใดจึงถึง
- ทำให้เป็นอัตโนมัติก่อนเข้าใจกระบวนการ กระแสงานเข้ารหัสความสับสนด้วยความเร็ว จัดทำเอกสารและทำคู่มือปฏิบัติการให้เรียบง่ายก่อน แล้วจึงทำให้ฉบับที่คงที่เป็นอัตโนมัติ
- ระบบอัตโนมัติที่ไม่มีเจ้าของ กระแสที่ไม่มีเจ้าของเสื่อมโดยเงียบ ๆ และล้มเหลวในเวลาที่แย่ ให้แต่ละกระแสมีเจ้าของ การทดสอบ ตัวเฝ้าติดตาม และกฎการเลิกใช้
- เพิกเฉยต้นทุนของความล้มเหลว ตัวเลขความครอบคลุมสูงที่การทำงานซ้ำไม่ได้วัดเป็นหนี้สินที่ซ่อนอยู่ รายงานอัตราความล้มเหลวและการทำงานซ้ำพร้อมความครอบคลุม
- อ่านเวลาในการจัดการที่เพิ่มขึ้นเป็นการถดถอย หลัง shift left ที่สำเร็จ งานที่เหลือยากกว่า แสดงการแจกแจงตามระดับและส่วนผสมของหมวดหมู่ข้างตัวชี้วัดเวลา
- จัดอันดับเจ้าหน้าที่ตามการติดต่อที่เบี่ยงเบน ก่อให้เกิดการผลักผู้ใช้ออกและทำลายข้อมูล รายงานตามบริการและกระแสงานเท่านั้น
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| ความสำเร็จของบริการด้วยตนเองและการเบี่ยงเบนการติดต่อ | รายงานการเข้าพอร์ทัลและจำนวนตั๋ว ไม่มีนิยามผลลัพธ์ | นิยามความสำเร็จสำหรับบางเส้นทาง อ้างการเบี่ยงเบนโดยไม่มีวิธีการ | นิยามความสำเร็จที่เขียนไว้หนึ่งชุด วัดการตกหล่น ติดป้ายการเบี่ยงเบนเป็นค่าประมาณ | ติดตามแนวโน้มความสำเร็จและการตกหล่นพร้อมข้อเสนอแนะที่จุดออก ประมาณการเบี่ยงเบนด้วยการเปรียบเทียบ | แบ่งปันผลลัพธ์กับทีมผลิตภัณฑ์และซัพพลายเออร์ หัวข้อการตกหล่นขับเคลื่อนการแก้ไขที่ได้รับทุน |
| ความครอบคลุมและความเชื่อถือได้ของระบบอัตโนมัติ | ระบบอัตโนมัติเฉพาะกิจ ไม่มีรายการผู้สมัคร | บางกระแสทำเป็นอัตโนมัติโดยทีมแต่ละทีม จัดการความล้มเหลวอย่างไม่เป็นทางการ | นิยามรายการผู้สมัคร เจ้าของ และตัวชี้วัดความล้มเหลวสำหรับทุกกระแสอัตโนมัติ | ทบทวนและสนับสนุนทุนความครอบคลุม อัตราความล้มเหลว และความพยายามดูแลรักษาตามรอบ | ประสานระบบอัตโนมัติข้ามทีมและซัพพลายเออร์ เลิกใช้และปรับปรุงกระแสเป็นกิจวัตร |
| ผลของ shift left และการใช้ | รายงานปริมาณโดยไม่มีบริบท | บางทีมติดตามการแจกแจงตามระดับ | รายงานการแจกแจงตามระดับและส่วนผสมของหมวดหมู่ข้างเวลาในการจัดการ | วางแผนและติดตามกำลังความสามารถที่ว่าง ผู้นำอ่านผลของส่วนผสมถูกต้อง | กำลังความสามารถและการเรียนรู้ไหลกลับสู่การออกแบบบริการและแคตตาล็อกทั่วองค์กร |
รายการตรวจสอบ
- นิยามความสำเร็จของบริการด้วยตนเองตามผลลัพธ์ พร้อมจุดเริ่ม จุดหยุด และข้อยกเว้นที่เขียนไว้
- วัดอัตราการตกหล่นสำหรับเส้นทางบริการด้วยตนเองอันดับต้น
- ตัวเลขการเบี่ยงเบนการติดต่อใด ๆ ระบุวิธีการและติดป้ายว่าเป็นค่าประมาณ
- ไม่ตั้งเป้าหมายกับการเบี่ยงเบนการติดต่อ
- มีคำถามหนึ่งข้อที่จุดออกหรือข้อเสนอแนะที่เทียบเท่าสำหรับเส้นทางสำคัญ
- มีรายการผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติที่เขียนไว้และทบทวนทุกไตรมาส
- ทุกกระแสอัตโนมัติมีเจ้าของ ตัวเฝ้าติดตาม และตัวชี้วัดความล้มเหลวและการทำงานซ้ำ
- สุ่มตัวอย่างเวลาแตะด้วยมือสำหรับประเภทคำขออันดับต้น
- แสดงการแจกแจงตามระดับข้างเวลาในการจัดการและการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก
- เส้นทางที่มีเจ้าหน้าที่มองเห็นได้และตรวจสอบเวลาเข้าถึง
- ทบทวนหัวข้อการตกหล่นอันดับต้นทุกเดือนและส่งให้เจ้าของ
- ไม่มีตัวชี้วัดใดในหัวข้อนี้ที่รายงานหรือตั้งเป้าหมายต่อเจ้าหน้าที่
พรอมต์ AI
ตรวจสอบวิธีที่เราประมาณการเบี่ยงเบนการติดต่อ
เราดำเนิน [ประเภทบริการ] สำหรับผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ [จำนวน] ราย เรารายงานการ
เบี่ยงเบนการติดต่อเป็น [อธิบายการคำนวณปัจจุบัน] โดยใช้ข้อมูลจาก [เครื่องมือ]
การเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลา: [การปล่อยรุ่น แคมเปญ การล่ม การเปลี่ยนบุคลากร]
ทบทวนวิธีการและอธิบายว่าอาจประเมินผลสูงเกินไปหรือต่ำเกินไปตรงไหน เสนอการ
เปรียบเทียบที่ดีกว่า เช่นกลุ่มกันออกหรือการติดต่อต่อผู้ใช้ที่ใช้งานอยู่ 1,000 ราย
โดยใช้เฉพาะข้อมูลที่ฉันอธิบาย อย่าสร้างค่าเกณฑ์มาตรฐานหรือเป้าหมายขึ้นเอง
ระบุสมมติฐานของคุณและข้อมูลที่ต้องใช้เพื่อทำให้ค่าประมาณมั่นคงขึ้น
วิเคราะห์หัวข้อการตกหล่นจากตัวอย่าง
ด้านล่างคือการติดต่อเจ้าหน้าที่ [จำนวน] รายการจาก [บริการ] ที่ตามหลังความพยายาม
บริการด้วยตนเองในหัวข้อเดียวกัน พร้อมฟิลด์ [รายการฟิลด์] และคำอธิบายของผู้ใช้
จัดกลุ่มตามสาเหตุที่น่าจะเป็น (ช่องว่างของเนื้อหา แบบฟอร์มที่สับสน ข้อบกพร่อง
สิทธิ์เข้าถึงที่ขาด ความต้องการของผู้ใช้) และรายงานรูปแบบ ไม่ใช่รายบุคคล
เสนอว่ากลุ่มสาเหตุใดควรส่งให้เจ้าของความรู้ ทีมผลิตภัณฑ์ หรือการจัดการปัญหา
อย่าเดาเกินข้อความที่ให้ ระบุสมมติฐานของคุณและสิ่งที่คุณตัดสินไม่ได้
[วางการติดต่อโดยลบข้อมูลส่วนบุคคลออกแล้ว]
จัดอันดับผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติ
นี่คือรายการประเภทคำขอและเหตุขัดข้องของ [ทีม]: [ประเภท ปริมาณรายเดือน
นาทีด้วยมือมัธยฐาน ความแปรผัน ความเสี่ยงหากผิด] เสนอการจัดอันดับสำหรับผู้สมัคร
ทำระบบอัตโนมัติและอธิบายเหตุผลของแต่ละรายการ รวมภาระการดูแลรักษาและผลกระทบ
ของความล้มเหลว ชี้รายการที่ควรทำด้วยมือต่อไป ใช้เฉพาะตัวเลขที่ฉันให้และอย่า
สร้างตัวเลขการประหยัดขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณและคำถามที่ฉันควรตอบก่อน
ตัดสินใจลงมือ
ออกแบบมาตรการป้องกันสำหรับกระแสอัตโนมัติ
เรากำลังทำ [ชื่อกระแส] สำหรับ [บริการ] ให้เป็นอัตโนมัติ กระบวนการด้วยมือปัจจุบัน:
[ขั้นตอน] เครื่องมือ: [แพลตฟอร์มระบบอัตโนมัติ] เสนอตัวชี้วัดที่จะติดตาม
(ความครอบคลุม ความล้มเหลวและการทำงานซ้ำ เวลาในการตรวจพบการรันที่ล้มเหลว
ความพยายามดูแลรักษา) วิธีที่แต่ละตัวอาจถูกบิดเบือน และมาตรการป้องกันสำหรับ
แต่ละตัว รวมทางสำรองด้วยมือที่ปลอดภัยและเกณฑ์การเลิกใช้ อย่าสร้างเกณฑ์หรือ
เกณฑ์มาตรฐานขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณและสิ่งที่คุณต้องรู้เกี่ยวกับสภาพแวดล้อมของเรา
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหาหัวข้อที่เกี่ยวข้องและมาตรการป้องกันสำหรับตัวชี้วัดบริการด้วยตนเองหรือระบบอัตโนมัติที่คุณวางแผนจะนำมาใช้
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าการแก้ไขหัวข้อนี้ยังคงจับคู่ตัวชี้วัดทุกตัวกับช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
ข้อสรุปสำคัญ
- ความสำเร็จของบริการด้วยตนเองเป็นผลลัพธ์ของผู้ใช้ จึงควรนิยามจากฝั่งผู้ใช้และตรวจสอบด้วยการตกหล่นและข้อเสนอแนะที่จุดออก
- การเบี่ยงเบนการติดต่อเป็นค่าประมาณ จึงควรระบุวิธีการและเก็บออกจากเป้าหมาย
- ความครอบคลุมของระบบอัตโนมัติมีความหมายน้อยหากไม่มีความเชื่อถือได้ การดูแลรักษา และรายการผู้สมัครที่ทบทวนแล้ว
- shift left ทำให้งานที่เหลือยากขึ้น จึงควรอ่านเวลาในการจัดการร่วมกับการแจกแจงตามระดับและส่วนผสมของหมวดหมู่
- วัดกระแสงาน บริการ และรายการในแคตตาล็อก ไม่ใช่เจ้าหน้าที่ และรักษาเส้นทางที่มีเจ้าหน้าที่ให้มองเห็น
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016 (chapter on eliminating toil).
- Dixon, M., Toman, N., and DeLisi, R., The Effortless Experience, Portfolio/Penguin, 2013.
- Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
- Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
- AXELOS (now PeopleCert), ITIL 4 Practice Guide: Service Request Management, 2020.
- Wikipedia, Self-service software.
- Wikipedia, Chatbot.
- Wikipedia, Automation.
- Wikipedia, ITIL.
- Wikipedia, Infrastructure as code.
- Wikipedia, Runbook.