ตัวชี้วัดการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง
การปรับปรุงคือนิสัยของการสังเกต การลอง และการตรวจสอบ ดังนั้นจงวัดว่าแนวคิดกลายเป็นการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ มีการตรวจผลของการเปลี่ยนแปลงหรือไม่ และปัญหาเดิมวนกลับมาหรือไม่ และให้งานอยู่ในมือของผู้ที่ทำงานนั้น
ภาพรวมและแรงจูงใจ
หนึ่งในหลักการของ Agile Manifesto กล่าวว่าทีมทบทวนอย่างสม่ำเสมอเป็นระยะว่าจะเพิ่มประสิทธิผลได้อย่างไร แล้วปรับและแก้ไขพฤติกรรมของตนตามนั้น ITIL แสดงความเชื่อเดียวกันในหลักการนำทางและแนวปฏิบัติด้านการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง บริการและวิธีดำเนินงานควรได้รับการปรับปรุงตลอดเวลา เป็นก้าวเล็ก ๆ โดยอาศัยหลักฐาน ทั้งสองขอสิ่งเดียวกัน คือนิสัยการปรับปรุงที่ดำรงอยู่ ไม่ใช่โปรแกรมเป็นครั้งคราว
องค์กรส่วนใหญ่เชื่อว่าตนทำเช่นนี้ หลายแห่งมีการประชุมแบบทบทวนที่สร้างรายการการดำเนินการ ทะเบียนแนวคิดการปรับปรุง หรือแผนปรับปรุงรายปี ความล้มเหลวที่พบบ่อยคือรายการยาวขึ้นแต่เกิดผลน้อย การดำเนินการถูกตกลงในที่ประชุมแล้วถูกลืม การปรับปรุงถูกทำแล้วไม่เคยถูกตรวจสอบ จึงไม่มีใครรู้ว่าช่วยหรือไม่ ปัญหาเดิมกลับมาภายใต้ชื่ออื่น ตัวชี้วัดการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องเป็นวิธีแยกแยะองค์กรที่กำลังปรับปรุงออกจากองค์กรที่เพียงพูดถึงการปรับปรุง
กระบวนการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องมีรากลึกในการจัดการคุณภาพ วงจร Plan-Do-Check-Act ซึ่งเกี่ยวข้องกับ W. Edwards Deming และ Walter Shewhart อธิบายการปรับปรุงเป็นการทดลองเล็ก ๆ ซ้ำ ๆ คือวางแผนการเปลี่ยนแปลง ลองทำ ตรวจผล และลงมือตามสิ่งที่เรียนรู้ ไคเซ็น (Kaizen) เป็นคำภาษาญี่ปุ่นสำหรับการปรับปรุงแนวปฏิบัติในการทำงานอย่างต่อเนื่องโดยมีทุกคนมีส่วนร่วม ทั้งสองมาจากการผลิตแบบลีนและระบบการผลิตของโตโยต้า และปัจจุบันเป็นคำศัพท์มาตรฐานในงานบริการและซอฟต์แวร์ ITIL 4 เสนอแบบจำลองการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องที่มีขั้นตอนถามว่าวิสัยทัศน์คืออะไร ตอนนี้อยู่ที่ใด ต้องการไปที่ใด จะไปถึงที่นั่นได้อย่างไร ลงมือทำ ไปถึงแล้วหรือยัง และจะรักษาแรงขับเคลื่อนไว้ได้อย่างไร เป็นข้อกระตุ้นให้เกิดการสนทนา ไม่ใช่ขั้นตอนที่ทำตามอย่างเครื่องจักร
มีบางแนวคิดที่ช่วยได้
- ปรับปรุงข้อจำกัด ทฤษฎีข้อจำกัด (theory of constraints) ซึ่งพัฒนาโดย Eliyahu Goldratt กล่าวว่าปริมาณงานที่ผ่านของระบบถูกจำกัดโดยส่วนที่ช้าที่สุด ดังนั้นการปรับปรุงที่อื่นเพิ่มได้น้อย ค้นหาข้อจำกัดโดยใช้การวัดการไหลของงานจากส่วนก่อนหน้าของหนังสือ และปรับปรุงที่นั่นก่อน (ดูหัวข้อ 2.3 “งานระหว่างทำและการต่อคิว”)
- ค้นหาสาเหตุ ไม่ใช่อาการ การวิเคราะห์สาเหตุราก มองหาสาเหตุเบื้องหลังของปัญหาเพื่อให้การแก้ไขหยุดการกลับมา การใช้วิธีง่าย ๆ มากเกินไปอาจทำให้เข้าใจผิดเมื่อปัญหามีหลายสาเหตุ จึงควรตรวจปัจจัยที่มีส่วนร่วม
- ตั้งคำถามกับสมมติฐาน การเรียนรู้สองวง (double-loop learning) คำจาก Chris Argyris และ Donald Schön ไปไกลกว่าการแก้การกระทำ ไปสู่การตรวจความเชื่อและกฎที่นำไปสู่การกระทำนั้น ทีมที่แก้เพียงอาการ (การเรียนรู้วงเดียว) มักพบปัญหาเดิมอีก
- การปรับปรุงต้องมีขีดความสามารถ ทีมที่ทำงานเต็มกำลังไม่มีที่ว่างจะปรับปรุง ขีดความสามารถที่ได้รับการปกป้องเป็นเงื่อนไขเบื้องต้น และจังหวะที่รักษาได้อย่างยั่งยืนเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ทำให้การปรับปรุงเป็นไปได้ (ดูหัวข้อ 9.2 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจและความเป็นอยู่ที่ดี”)
ตัวชี้วัดการปรับปรุงเชื้อเชิญให้บิดเบือนในแบบของตนเอง หากจำนวนการดำเนินการที่เสร็จเป็นเป้าหมาย ทีมจะตกลงการดำเนินการเล็กน้อย หากการประหยัดจากการปรับปรุงเป็นเป้าหมาย ข้ออ้างจะพองขึ้น หากจำนวนแนวคิดที่ส่งเป็นเป้าหมาย แนวคิดจะหลั่งไหลเข้ามาและไม่มีใครลงมือทำ มาตรการป้องกันจากกฎของกูดฮาร์ตใช้ได้ จงวัดว่าการปรับปรุงได้ผลหรือไม่ ไม่ใช่ว่าโปรแกรมปรับปรุงดูยุ่งเพียงใด (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
หลักการสำคัญ
- การปรับปรุงเป็นของผู้ที่ทำงาน พวกเขาเห็นปัญหาและวิธีแก้ที่เป็นไปได้ก่อน
- ทำเป็นก้าวเล็ก ๆ และตรวจแต่ละก้าว การทดลองเล็กลดความเสี่ยงและเร่งการเรียนรู้
- วัดการติดตามผลและผลลัพธ์ ไม่ใช่กิจกรรม การดำเนินการที่เสร็จและผลที่ยืนยันแล้วสำคัญกว่าแนวคิดที่สร้างขึ้น
- ปรับปรุงข้อจำกัดก่อน ความพยายามที่ห่างจากคอขวดเพิ่มผลได้น้อย
- แก้สาเหตุ มองหาปัจจัยที่มีส่วนร่วม และตั้งคำถามกับสมมติฐานเบื้องหลัง
- ปกป้องขีดความสามารถสำหรับการปรับปรุง จะไม่เกิดขึ้นในเวลาว่างที่ไม่มีอยู่จริง
- เฉลิมฉลองการเรียนรู้ รวมถึงจากการทดลองที่ล้มเหลว แนวคิดที่ลองแล้วไม่ได้ผลคือข้อมูล
นิยามตัวชี้วัด
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| อัตราการติดตามผลการดำเนินการ | สัดส่วนของการดำเนินการปรับปรุงที่ตกลงในการทบทวนและเสร็จภายในวันที่ตกลง | การดำเนินการที่เสร็จตามกำหนด / การดำเนินการที่ครบกำหนดในช่วงเวลา | เปอร์เซ็นต์ | ทะเบียนการปรับปรุงหรือแบ็กล็อกของทีม | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | การดำเนินการจากการทบทวนที่ส่งมอบแล้ว | รายเดือน |
| อายุของแบ็กล็อกการปรับปรุง | อายุของรายการปรับปรุงที่ยังเปิดอยู่ โดยใส่ใจกับรายการที่เก่าที่สุด | มัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของอายุเป็นวันของรายการที่เปิดอยู่ อายุของรายการที่เก่าที่สุด | วัน | ทะเบียนการปรับปรุง | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | อายุของแบ็กล็อก | รายเดือน |
| อัตราการตรวจผล | สัดส่วนของการปรับปรุงที่เสร็จแล้วซึ่งตรวจผลเทียบกับค่าฐาน | การปรับปรุงที่เสร็จพร้อมบันทึกการตรวจก่อนและหลัง / การปรับปรุงที่เสร็จ | เปอร์เซ็นต์ | ทะเบียนการปรับปรุงที่มีฟิลด์ค่าฐานและผลลัพธ์ | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การวัดและการรายงาน | การเรียนรู้จากการทดลอง | รายไตรมาส |
| เวลาจากแนวคิดถึงการทดลอง | เวลาตั้งแต่ยกแนวคิดปรับปรุงขึ้นมาจนถึงการทดลองครั้งแรกในงานจริง | มัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของจำนวนวันตั้งแต่ยกขึ้นมาจนถึงการทดลองครั้งแรก | วัน | ทะเบียนการปรับปรุง | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | การป้อนกลับที่รวดเร็วต่อการเปลี่ยนแปลง | รายเดือน |
| สัดส่วนแนวคิดจากหน้างาน | สัดส่วนของแนวคิดการปรับปรุงที่เสนอโดยผู้ที่ทำงานจริง นับที่ระดับทีม | แนวคิดที่เสนอโดยสมาชิกทีมที่ทำงานจริง / แนวคิดที่เสนอ | เปอร์เซ็นต์ | ทะเบียนการปรับปรุง | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | ทีมที่จัดการตนเอง | รายไตรมาส |
| อัตราปัญหาที่เกิดซ้ำ | สัดส่วนของปัญหาที่เกิดซ้ำหลังการปรับปรุงที่ตั้งใจจะขจัดสาเหตุ | ปัญหาที่เกิดซ้ำภายในช่วงเวลาที่กำหนดหลังการปรับปรุงที่เกี่ยวข้องปิดแล้ว / การปรับปรุงที่ปิดแล้วซึ่งมีสาเหตุที่เกี่ยวข้อง | เปอร์เซ็นต์ | บันทึกเหตุขัดข้อง ปัญหา และการปรับปรุงที่เชื่อมโยงตามสาเหตุ | การจัดการปัญหา การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | ข้อบกพร่องที่หลุดรอดหลังการแก้ไข | รายไตรมาส |
| สัดส่วนขีดความสามารถเพื่อการปรับปรุง | สัดส่วนของขีดความสามารถของทีมที่ใช้กับงานปรับปรุง | ขีดความสามารถหรือรายการที่เสร็จซึ่งติดแท็กเป็นการปรับปรุง / ขีดความสามารถหรือรายการที่เสร็จทั้งหมด | เปอร์เซ็นต์ | ประเภทงานในตัวติดตามงาน | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การจัดการขีดความสามารถและสมรรถนะ | เวลาสำหรับการทบทวนและความเป็นเลิศทางเทคนิค | รายเดือน |
นิยาม “รายการปรับปรุง” ในทะเบียนและแยกจากงานแบ็กล็อกปกติและการซ่อมแก้ไข นาฬิกาการติดตามผลเริ่มเมื่อตกลงการดำเนินการพร้อมผู้เป็นเจ้าของและวันที่ การตรวจผลต้องมีค่าฐานที่บันทึกก่อนการเปลี่ยนแปลงและตัวบ่งชี้ที่นิยามไว้ และผลอาจเป็น “ไม่มีผล” หรือ “บอกไม่ได้” อัตราปัญหาที่เกิดซ้ำขึ้นกับสาเหตุที่บันทึกไว้ และกฎการจับคู่เขียนไว้ในทะเบียน การวัดทั้งหมดอธิบายทีมและระบบ ไม่ใช่บุคคล
ข้อเสนอแนะ
ทำให้การปรับปรุงมองเห็นได้และมีเจ้าของ
1. เก็บรายการปรับปรุงที่มองเห็นได้หนึ่งรายการต่อทีม วางรายการปรับปรุงในที่ที่ทีมมองอยู่แล้ว เช่น กระดานหรือแบ็กล็อก และติดแท็ก แต่ละรายการมีผู้เป็นเจ้าของ ปัญหาที่ระบุ ผลที่คาดหวัง ตัวบ่งชี้ และวันที่ รายการที่อยู่ในเครื่องมือแยกหรือเอกสารที่ไม่มีใครเปิดจะเสื่อมสลาย แสดงรายการที่เก่าที่สุดเพื่อไม่ให้รายการซ่อนตัวได้
2. จัดการทบทวนสั้น ๆ อย่างสม่ำเสมอ ด้วยจังหวะที่คงที่ ทีมถามว่าอะไรไปได้ดี อะไรขวางทาง และจะลองอะไรต่อ ให้สั้นและเฉพาะเจาะจง และจบด้วยการดำเนินการจำนวนน้อยที่มีผู้เป็นเจ้าของ หากทีมเลือกใช้รูปแบบที่มีชื่อเรียกสำหรับเรื่องนี้ เช่น รีโทรสเปกทีฟ ก็เป็นทางเลือกของทีม หลักการคือนิสัยที่สม่ำเสมอ
3. ตกลงการดำเนินการให้น้อยลงและทำให้เสร็จ สองหรือสามการดำเนินการที่เสร็จสอนได้มากกว่าสิบกว่าการดำเนินการที่ไม่เสร็จ ตรวจอัตราการติดตามผล เมื่อการดำเนินการเลื่อนซ้ำ ๆ ให้ถามว่าเพราะเหตุใด ความเป็นเจ้าของไม่ชัด ไม่มีขีดความสามารถ หรือการดำเนินการใหญ่เกินไป แบ่งรายการใหญ่เป็นก้าวเล็ก ๆ
4. ปกป้องขีดความสามารถ กันสัดส่วนหนึ่งของขีดความสามารถไว้เพื่อการปรับปรุงและวางแผนเหมือนงานอื่น (ดูหัวข้อ 2.5 “ตัวชี้วัดการพยากรณ์และการวางแผนการส่งมอบ”) เมื่อทีมรับภาระเกิน ให้ลดการรับงานใหม่แทนการยกเลิกการปรับปรุง เพราะการปรับปรุงมักเป็นสิ่งที่ลดภาระเกิน ติดตามสัดส่วนที่ใช้
ค้นหาสิ่งที่สำคัญ
5. มองหาข้อจำกัด ใช้ข้อมูลการไหลของงานเพื่อค้นหาว่างานรออยู่ที่ใดและอะไรจำกัดปริมาณงานที่ผ่าน การปรับปรุงที่ข้อจำกัดเพิ่มผลผลิตของทั้งระบบ การปรับปรุงที่อื่นอาจเพียงย้ายกองงาน ใช้มุมมองเดียวกันกับการจัดการเหตุขัดข้อง การอนุมัติการเปลี่ยนแปลง และการดำเนินการตามคำขอ
6. ใช้หลักฐานเพื่อเลือก เลือกการปรับปรุงจากข้อมูลและจากบุคลากรที่ใกล้ความเจ็บปวดที่สุด ได้แก่ เหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำ การรอนาน งานแก้ซ้ำ ข้อร้องเรียนของผู้ใช้ รายการอุปสรรค เชื่อมแต่ละการปรับปรุงกับปัญหาที่บันทึกไว้ สิ่งนี้เชื่อมทะเบียนการปรับปรุงกับการจัดการปัญหา (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”)
7. มองหาสาเหตุและปัจจัยที่มีส่วนร่วม สำหรับปัญหาที่เกิดซ้ำ ถามว่าทำไมมากกว่าหนึ่งครั้ง และมองหาเงื่อนไขเช่นเดียวกับตัวกระตุ้น ระวังการหยุดที่สาเหตุแรกที่น่าเชื่อ หรือที่ตัวบุคคล ตั้งคำถามกับสมมติฐาน ทำไมเราทำงานแบบนี้ และกฎนั้นยังจำเป็นหรือไม่ นั่นคือที่ที่การเรียนรู้สองวงให้ผล
ลองเล็ก ๆ แล้วตรวจ
8. ทำการทดลองเล็กพร้อมค่าฐาน ระบุการเปลี่ยนแปลง ผลที่คาดหวัง และตัวบ่งชี้ บันทึกค่าฐานก่อนการเปลี่ยนแปลง ลองในขนาดเล็กในช่วงเวลาสั้น แล้วเปรียบเทียบ วงจร Plan-Do-Check-Act เป็นกรอบง่าย ๆ ยิ่งเวลาจากแนวคิดถึงการทดลองสั้น การเรียนรู้ยิ่งเร็ว
9. ตรวจผลและบันทึกอย่างซื่อตรง หลังการเปลี่ยนแปลง เปรียบเทียบตัวบ่งชี้กับค่าฐานและกับสิ่งอื่นที่เปลี่ยนไป บันทึกว่าเห็นผล ไม่เห็นผล หรือไม่ชัดเจน ทีมที่ไม่เคยพบ “ไม่มีผล” น่าจะไม่ได้ตรวจอย่างละเอียด (ดูหัวข้อ 6.5 “การบรรลุคุณค่าและผลลัพธ์ทางธุรกิจ”)
10. เก็บสิ่งที่ได้ผลและทิ้งสิ่งที่ไม่ได้ผล กระจายการปรับปรุงที่ได้ผลไปยังทีมอื่นในที่ที่เหมาะสม และเลิกการเปลี่ยนแปลงที่เพิ่มต้นทุนโดยไม่มีประโยชน์ ทบทวนการเปลี่ยนแปลงเก่า เพราะเงื่อนไขเปลี่ยน มาตรฐานควรพัฒนาตามที่ทีมเรียนรู้
รักษานิสัยให้มีชีวิต
11. ทำให้ปลอดภัยที่จะเสนอและที่จะหยุด บุคลากรยกแนวคิดเมื่อแนวคิดก่อนหน้าได้รับการรับฟังและลงมือทำ พวกเขาเงียบเมื่อแนวคิดหายไปหรือนำงานเพิ่มมาให้ผู้เสนอ ตอบทุกแนวคิด แม้คำตอบคือ “ไม่ใช่ตอนนี้” พร้อมเหตุผล อนุญาตให้ทีมหยุดการปรับปรุงที่ไม่ได้ผล
12. อย่าทำให้การปรับปรุงเป็นเป้าหมาย อย่ากำหนดเป้าหมายจำนวนแนวคิด จำนวนการดำเนินการที่ปิด หรือการประหยัดที่อ้าง รายงานการติดตามผล การตรวจผล อัตราการเกิดซ้ำ และเรื่องเล่าบางเรื่อง เปรียบเทียบแต่ละทีมกับอดีตของตนเอง และแบ่งปันแนวคิดดี ๆ ข้ามทีมโดยไม่จัดอันดับ
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | ถูกบิดเบือนได้อย่างไร | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่กัน |
|---|---|---|
| อัตราการติดตามผลการดำเนินการ | ตกลงการดำเนินการเล็กน้อย เลื่อนวันครบกำหนด ปิดโดยไม่ได้ทำ | ทบทวนขนาดและคุณค่าของการดำเนินการ บันทึกการเปลี่ยนวันที่ อัตราการตรวจผล |
| อายุของแบ็กล็อกการปรับปรุง | ปิดรายการเก่าเป็น “ไม่ทำ” โดยไม่มีการตัดสินใจ แบ่งรายการเพื่อรีเซ็ตอายุ | บันทึกเหตุผลของการปิด ติดตามรายการที่ปิดโดยไม่ได้ลงมือ ทบทวนรายการที่เก่าที่สุด |
| อัตราการตรวจผล | บันทึกการตรวจโดยไม่มีค่าฐาน ตรวจเฉพาะที่สำเร็จ | ค่าฐานที่ลงวันที่ก่อนการเปลี่ยนแปลง รวมผลที่ไม่มีผลและผลลบ |
| เวลาจากแนวคิดถึงการทดลอง | เรียกแผนว่าการทดลอง ทดลองรูปแบบเล็กน้อย | นิยามการทดลองว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงในงานจริง ดูความสำคัญของแนวคิดที่ทดลอง |
| สัดส่วนแนวคิดจากหน้างาน | ผู้จัดการยื่นแนวคิดในนามพนักงาน โควตาแนวคิดภาคบังคับ | บันทึกแนวคิดตามผู้เสนอที่ระดับทีม ไม่มีโควตา ถามทีม |
| อัตราปัญหาที่เกิดซ้ำ | บันทึกสาเหตุต่างกันสำหรับปัญหาเดียวกัน ปิดบันทึกก่อนหน้าภายใต้ประเภทอื่น | จับคู่ตามสาเหตุด้วยกฎที่บันทึกไว้ ทบทวนโดยผู้ที่อยู่นอกทีม |
| สัดส่วนขีดความสามารถเพื่อการปรับปรุง | ติดแท็กงานปกติเป็นการปรับปรุง จัดเวลาแล้วนำไปใช้กับการส่งมอบ | สุ่มตรวจรายการตามประเภท เปรียบเทียบกับเวลาที่ใช้จริง |
ผลที่อ่านได้ว่าดีคือรายการสั้นที่มีการดำเนินการที่เสร็จ แนวคิดที่ถึงการทดลองภายในไม่กี่วันหรือสัปดาห์ ผลที่ถูกตรวจและบางครั้งน่าผิดหวัง ปัญหาที่เกิดซ้ำลดลง และขีดความสามารถที่ได้รับการปกป้องและถูกใช้
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| โปรแกรมปรับปรุงขนาดใหญ่ | มองเห็นได้ จัดการประเด็นใหญ่ได้ | ช้า ขาดการเชื่อมกับงานประจำวัน |
| การทดลองต่อเนื่องขนาดเล็ก | เรียนรู้เร็ว เสี่ยงต่ำ | อาจพลาดปัญหาเชิงโครงสร้าง |
| ทีมปรับปรุงส่วนกลาง | ทักษะและความสอดคล้อง | ห่างจากงาน แนวคิดสะดุด |
| การปรับปรุงที่ทีมเป็นเจ้าของ | เกี่ยวข้องและมีแรงจูงใจ | คุณภาพผันแปร ต้องมีการสนับสนุน |
| โครงการแนวคิดที่มีรางวัล | สร้างปริมาณ | โควตาและการบิดเบือน คุณภาพต่ำ |
| การเลือกโดยใช้หลักฐาน | มุ่งที่ปัญหาจริง | ต้องใช้ข้อมูลและเวลา |
| การตรวจผลอย่างเป็นทางการ | การเรียนรู้ที่ซื่อตรง | ใช้ความพยายาม อาจรู้สึกเป็นระบบราชการหากหนัก |
| ไม่ตรวจ | เร็ว | ไม่เรียนรู้ว่าอะไรได้ผล |
คำตอบเชิงบรรยายคือให้เก็บการปรับปรุงไว้ใกล้ทีม ในการทดลองเล็กพร้อมการตรวจผลแบบเบา ๆ สนับสนุนโดยบุคลากรไม่กี่คนที่ช่วยเรื่องข้อมูลและวิธีการ และโดยผู้นำที่ปกป้องขีดความสามารถและรับฟังผล
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. เราตกลงการปรับปรุงอะไรในการทบทวนครั้งล่าสุด และเกิดขึ้นจริงหรือไม่ ดูการดำเนินการ สำหรับแต่ละรายการ ถามว่าเสร็จ ถูกละทิ้ง หรือถูกลืม และเพราะเหตุใด ผู้อำนวยการกระบวนการควรจดเหตุผล ตกลงว่าทีมทำเสร็จได้จริงกี่การดำเนินการ และตัดรายการถัดไปให้เหลือเท่านั้น
2. การเปลี่ยนแปลงใดที่เราทำเมื่อไม่นานมานี้ที่เรารู้ว่าช่วยได้ และรู้ได้อย่างไร เลือกการเปลี่ยนแปลงล่าสุดและมองหาค่าฐานและผลลัพธ์ หากไม่มี ให้อภิปรายว่าจะตรวจครั้งหน้าอย่างไร ตัดสินใจเรื่องตัวบ่งชี้ง่าย ๆ สำหรับการทดลองครั้งต่อไป
3. อะไรที่กลับมาเรื่อย ๆ ไม่ว่าเราจะแก้กี่ครั้ง ระบุรายการปัญหาที่เกิดซ้ำ สำหรับหนึ่งเรื่อง ถามว่าเหตุใดจึงกลับมาและสมมติฐานใดอยู่เบื้องหลังแนวทางปัจจุบัน พิจารณาว่าการแก้ไขรักษาเพียงอาการหรือไม่ เลือกปัญหาที่เกิดซ้ำหนึ่งเรื่องเพื่อดูให้ลึกขึ้น
4. งานรออยู่นานที่สุดที่ใด และข้อจำกัดคืออะไร ใช้ข้อมูลการไหลของงาน ถามว่าการปรับปรุงที่ทีมกำลังทำแตะข้อจำกัดหรือไม่ หากไม่ ให้อภิปรายว่าควรเปลี่ยนจุดเน้นหรือไม่
5. เวลาในสัปดาห์ของเราไปกับการปรับปรุงเท่าใด และอะไรปกป้องมัน เปรียบเทียบแผนกับความเป็นจริง อภิปรายว่าอะไรแย่งเวลาไป ตกลงกฎเพื่อปกป้องสัดส่วนเล็ก ๆ และสิ่งที่จะตัดหากทีมรับภาระเกิน
6. เกิดอะไรขึ้นกับแนวคิดล่าสุดที่มีผู้เสนอ และเขาได้ยินเรื่องนั้นอย่างไร ตามรอยแนวคิดหนึ่ง มีการตอบ ลอง หรือสูญหาย อภิปรายวิธีทำให้แน่ใจว่าทุกแนวคิดได้รับการตอบพร้อมเหตุผล
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมส่งมอบเป็นแหล่งหลักของแนวคิดการปรับปรุงและเป็นผู้ตัดสินที่ดีที่สุดว่าได้ผลหรือไม่ ควรเก็บรายการที่มองเห็นได้ ทำการดำเนินการให้เสร็จจำนวนหนึ่งในแต่ละรอบ ตรวจผล และแบ่งปันสิ่งที่เรียนรู้ ต้องมีขีดความสามารถที่ได้รับการปกป้องและผู้นำที่ตอบสนอง
ทีมบริการและปฏิบัติการ
ทีมปฏิบัติการเห็นเหตุขัดข้องซ้ำ การอนุมัติที่ช้า และงานซ้ำซากแบบทำมือทุกวัน ควรเชื่อมการปรับปรุงกับปัญหาที่บันทึกไว้ ติดตามปัญหาที่เกิดซ้ำ และจัดเวลาสำหรับการแก้ไขที่ลดภาระของตนเอง ข้อเสนอแนะของทีมแสดงว่าการปรับปรุงถึงผู้ใช้หรือไม่
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำสร้างเงื่อนไข ได้แก่ ขีดความสามารถที่ได้รับการปกป้อง ความปลอดภัยที่จะเสนอและที่จะหยุด และความใส่ใจต่อผลลัพธ์ ควรขอการติดตามผลและการตรวจผล ยอมรับข้อค้นพบ “ไม่มีผล” อย่างตรงไปตรงมา หลีกเลี่ยงโควตา และจัดสรรทุนให้การปรับปรุงที่ต้องการการลงทุน การกำกับดูแลควรดูทะเบียนการปรับปรุงข้ามทีมเพื่อหารูปแบบที่ต้องการการดำเนินการเชิงโครงสร้าง
ลูกค้าและผู้ใช้
ผู้ใช้ได้ประโยชน์จากบริการที่ดีขึ้นเรื่อย ๆ และเป็นแหล่งแนวคิดที่อุดมสมบูรณ์ ควรถูกถาม ได้รับแจ้งว่าอะไรเปลี่ยน และได้รับเชิญให้ตรวจผล ข้อร้องเรียนซ้ำเรื่องเดียวกันเป็นสัญญาณว่าการปรับปรุงไม่ถึงสาเหตุ
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
กลุ่มบริการดิจิทัลของหน่วยงานภาษีระดับชาติแห่งหนึ่งดูแลพอร์ทัลยื่นแบบ ระบบชำระเงิน และแพลตฟอร์มศูนย์ติดต่อด้วยแปดทีม แต่ละทีมเก็บรายการปรับปรุง และกลุ่มรายงานจำนวนการปรับปรุงที่เสร็จในแต่ละไตรมาส ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวอย่างประกอบ
หัวหน้าฝ่ายปรับปรุงบริการสังเกตว่าตัวเลขที่รายงานเพิ่มขึ้นขณะที่จุดเจ็บปวดเดิมยังคงอยู่ เธอทบทวนรายการ ทั่วทั้งกลุ่ม มี 212 รายการปรับปรุงที่ยังเปิดอยู่ โดยมัธยฐานของอายุ 7 เดือนและรายการที่เก่าที่สุด 26 เดือน จากการดำเนินการที่ตกลงในการทบทวนไตรมาสที่แล้ว ร้อยละ 38 เสร็จตามกำหนด จาก 64 การปรับปรุงที่เสร็จเมื่อปีที่แล้ว มีเพียง 9 รายการที่บันทึกค่าฐานและผลลัพธ์ อัตราการตรวจผลร้อยละ 14 และ 3 ใน 9 รายการนั้นไม่แสดงผล ปัญหาที่เกิดซ้ำพบได้ทั่วไป จาก 25 เหตุขัดข้องที่เชื่อมกับการปรับปรุงที่ตั้งใจขจัดสาเหตุ 11 เหตุเกิดซ้ำภายในหกเดือน อัตราเกิดซ้ำร้อยละ 44 งานปรับปรุงใช้ราวร้อยละ 4 ของขีดความสามารถ
กลุ่มตกลงสี่การเปลี่ยนแปลงกับทีม แต่ละทีมตัดรายการให้เหลือรายการที่จัดการได้ในสองเดือนข้างหน้า และระบุเหตุผลที่พักหรือปิดรายการที่เหลือ ทีมตกลงไม่เกินสามการดำเนินการในแต่ละครั้ง พร้อมผู้เป็นเจ้าของที่ระบุชื่อ สำหรับแต่ละการปรับปรุง บันทึกค่าฐานและตัวบ่งชี้ก่อนการเปลี่ยนแปลง และบันทึกผลหลังจากนั้น รวมถึง “ไม่มีผล” การทบทวนรายไตรมาสดูปัญหาที่เกิดซ้ำข้ามทีมและเลือกสองเรื่องเพื่อวิเคราะห์สาเหตุให้ลึกขึ้น โดยทีมศูนย์ติดต่อและทีมชำระเงินตรวจสอบสาเหตุร่วมกัน แต่ละทีมกันขีดความสามารถร้อยละ 10 ไว้เพื่อการปรับปรุง ปกป้องด้วยกฎว่าการยกเลิกต้องได้รับความเห็นชอบจากหัวหน้าทีมและมีรายการบันทึก รายงานถึงผู้นำเปลี่ยนจากจำนวนการปรับปรุงที่เสร็จเป็นการติดตามผล การตรวจผล และปัญหาที่เกิดซ้ำ
หลังสองไตรมาส รายการที่เปิดอยู่ลดเหลือ 74 โดยมัธยฐานของอายุ 2 เดือน การติดตามผลเพิ่มเป็นร้อยละ 81 อัตราการตรวจผลเป็นร้อยละ 70 โดย 9 จาก 36 การปรับปรุงที่ตรวจแล้วไม่แสดงผลและถูกยกเลิก อัตราปัญหาที่เกิดซ้ำลดเหลือร้อยละ 20 และเวลาจากแนวคิดถึงการทดลองมีมัธยฐาน 9 วัน รองผู้อำนวยการขอเป้าหมาย 100 การปรับปรุงที่เสร็จต่อไตรมาส หัวหน้าฝ่ายปรับปรุงบริการอธิบายว่าการนับคือเหตุผลที่ตัวเลขก่อนหน้านำไปสู่ความเข้าใจผิด และเสนอติดตามการติดตามผล ผล และอัตราการเกิดซ้ำ การตัดสินใจถูกบันทึกไว้ และคำขอของทีมหนึ่งที่จะทำการทดลองสี่สัปดาห์กับกระบวนการอนุมัติของตนได้รับอนุมัติ
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ทอัป การปรับปรุงเกิดอย่างต่อเนื่องและไม่เป็นทางการ เก็บรายการสั้น ๆ เขียนผลที่คาดหวังและตรวจ และปกป้องเวลาส่วนเล็ก ๆ หลีกเลี่ยงกระบวนการหนัก และสังเกตว่าการปรับปรุงถูกเบียดออกไปทั้งหมดโดยการเติบโตหรือไม่
ธุรกิจขนาดเล็ก หนึ่งหรือสองคนทำทุกอย่าง และการปรับปรุงแข่งกับการดับไฟ เลือกปัญหาที่เกิดซ้ำหนึ่งเรื่องในแต่ละไตรมาส แก้สาเหตุ และตรวจผล ถามผู้ใช้ว่าอะไรน่ารำคาญและลงมือทำหนึ่งเรื่อง
องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดทำให้การปรับปรุงไม่สม่ำเสมอและแนวคิดแบ่งปันยาก จัดรูปแบบทะเบียนร่วมและการโค้ชแบบเบา ๆ ให้ทีมเป็นเจ้าของรายการ และใช้เวทีข้ามทีมเพื่อกระจายสิ่งที่ได้ผลและจัดการข้อจำกัดร่วม หลีกเลี่ยงโควตาจากส่วนกลาง
ภาครัฐและภาคสาธารณะ การปรับปรุงอาจถูกจำกัดโดยการจัดซื้อจัดจ้าง กฎหมาย และสายการอนุมัติ และถูกตรวจสอบโดยสาธารณะ บันทึกการทดลองและผล ให้ผู้ใช้มีส่วนร่วมในการเลือกและตรวจการปรับปรุง และรายงานผลอย่างตรงไปตรงมา รวมถึงที่ไม่ได้ผล มองหาการปรับปรุงที่ขจัดภาระจากประชาชน (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
ต้นทุนคือขีดความสามารถที่ได้รับการปกป้อง ซึ่งเป็นต้นทุนหลัก ความพยายามในการบันทึกค่าฐานและผลลัพธ์ และการโค้ชหรืออำนวยการบางส่วน เครื่องมืออาจง่ายเพียงกระดานที่ทีมมีอยู่
ผลตอบแทนคือปัญหาซ้ำที่น้อยลง งานซ้ำซากที่ลดลง การรอที่สั้นลง และขวัญกำลังใจที่ดีขึ้นในทีมที่เห็นแนวคิดของตนกลายเป็นการเปลี่ยนแปลง สร้างกรณีจากข้อมูลของตนเอง ได้แก่ ต้นทุนของเหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำและสัดส่วนที่การปรับปรุงขจัดไป เวลาที่ประหยัดจากการปรับปรุงที่ตรวจผลแล้ว และต้นทุนของการปรับปรุงที่ทำแล้วไม่ได้ผล ซึ่งการตรวจผลตอนนี้ป้องกันไม่ให้ทำซ้ำ หลีกเลี่ยงการอ้างผลตอบแทนที่ตีพิมพ์ของโปรแกรมปรับปรุง เว้นแต่จะตรวจสอบย้อนถึงแหล่งที่มาและวิธีการได้ นับต้นทุนค่าเสียโอกาสของขีดความสามารถด้วย (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- นับการปรับปรุงที่เสร็จ ทีมตกลงการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย จงวัดการติดตามผลและผลลัพธ์
- โควตาแนวคิด สร้างปริมาณและเสียงรบกวน จงตอบแนวคิดที่เข้ามา
- ไม่มีค่าฐาน ไม่มีใครรู้ว่าอะไรช่วยหรือไม่ จงบันทึกก่อนและหลัง
- บันทึกเฉพาะความสำเร็จ การเรียนรู้จากความล้มเหลวหายไป จงบันทึกผลที่ไม่มีผล
- รายการยาวโดยไม่ตัดแต่ง รายการสูญเสียความน่าเชื่อถือ จงตัดให้เหลือสิ่งที่ทีมจะทำ
- ปรับปรุงในเวลาว่าง ไม่มีเวลาว่าง จงปกป้องขีดความสามารถ
- แก้อาการ ปัญหากลับมา จงถามว่าทำไมมากกว่าหนึ่งครั้ง และตั้งคำถามกับสมมติฐาน
- การปรับปรุงโดยทีมที่อยู่ห่างไกล แนวคิดสะดุด จงเก็บไว้กับผู้ที่ทำงาน
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| นิสัยและความเป็นเจ้าของ | การปรับปรุงเป็นครั้งคราว | มีการทบทวน การดำเนินการมักหาย | รายการของทีมที่มองเห็นได้พร้อมผู้เป็นเจ้าของ ทำการดำเนินการจำนวนน้อยให้เสร็จ | บริหารการติดตามผลและเวลาจากแนวคิดถึงการทดลอง ปกป้องขีดความสามารถ | การปรับปรุงเป็นกิจวัตรและแบ่งปันข้ามทีม ผู้ให้บริการ และผู้ใช้ |
| หลักฐานและผลลัพธ์ | ความคิดเห็น | มีการวัดบางส่วนหลังการเปลี่ยนแปลง | บันทึกค่าฐานและผลลัพธ์สำหรับทุกการปรับปรุง | การตรวจผลรวมผลที่ไม่มีผล ติดตามปัญหาที่เกิดซ้ำตามสาเหตุ | การเรียนรู้ระดับพอร์ตโฟลิโอนำทางว่าจะปรับปรุงที่ใดต่อไปร่วมกับพันธมิตร |
| ความลึก | แก้อาการ | มีการวิเคราะห์สาเหตุบางส่วน | วิเคราะห์สาเหตุสำหรับปัญหาที่เกิดซ้ำ | ระบุข้อจำกัดจากข้อมูลการไหลของงาน ตั้งคำถามกับสมมติฐาน | การปรับปรุงเชิงระบบทั่วสายธารคุณค่าพร้อมการกำกับดูแลร่วม |
รายการตรวจสอบ
- แต่ละทีมมีรายการปรับปรุงที่มองเห็นได้หนึ่งรายการพร้อมผู้เป็นเจ้าของ ผลที่คาดหวัง และวันที่
- การทบทวนสั้น ๆ อย่างสม่ำเสมอจบด้วยการดำเนินการที่มีเจ้าของจำนวนน้อย
- ทบทวนการติดตามผลการดำเนินการและอายุของรายการที่เก่าที่สุดทุกเดือน
- วางแผน ปกป้อง และติดตามขีดความสามารถสำหรับการปรับปรุง
- เชื่อมการปรับปรุงกับปัญหาที่บันทึกไว้หรือหลักฐาน
- บันทึกค่าฐานและตัวบ่งชี้ก่อนการเปลี่ยนแปลงทุกครั้ง
- ตรวจและบันทึกผล รวมถึงไม่มีผล
- ติดตามปัญหาที่เกิดซ้ำตามสาเหตุหลังการปรับปรุง
- ทุกแนวคิดได้รับการตอบพร้อมเหตุผล
- ไม่มีโควตาหรือเป้าหมายสำหรับแนวคิด การดำเนินการ หรือการประหยัด
พรอมต์ AI
เลือกการปรับปรุงจากหลักฐาน
นี่คือปัญหาที่เกิดซ้ำและอุปสรรคของเราพร้อมจำนวนคร่าว ๆ และผลกระทบ:
[วาง] นี่คือข้อมูลการไหลของงานของเราว่างานรออยู่ที่ใด: [วาง] เสนอว่า
การปรับปรุงสองหรือสามเรื่องใดน่าจะสำคัญที่สุด เพราะเหตุใด และหลักฐานใด
จะยืนยันหรือขัดแย้ง แนะนำการทดลองเล็กสำหรับแต่ละเรื่อง พร้อมค่าฐานและ
ตัวบ่งชี้ อย่าแต่งตัวเลข ระบุสมมติฐานของคุณ
ออกแบบการทดลองเล็ก
เราต้องการลอง [การเปลี่ยนแปลง] เพื่อแก้ [ปัญหา] ใน [ทีมและกระบวนการ]
ออกแบบการทดลองเล็ก ได้แก่ ผลที่คาดหวัง ค่าฐานที่ต้องบันทึกตอนนี้
ตัวบ่งชี้และวิธีวัด ช่วงเวลาทดลอง วิธีบอกว่าการเปลี่ยนแปลงอื่นทำให้ผลสับสน
หรือไม่ และสิ่งที่เราจะทำหากไม่มีผล ให้เป็นแบบเบา ๆ ระบุสมมติฐานและความเสี่ยง
ของคุณ
ทบทวนรายการปรับปรุง
นี่คือรายการปรับปรุงของเราพร้อมอายุ ผู้เป็นเจ้าของ และผลที่คาดหวังของแต่ละ
รายการ: [วาง] ระบุรายการที่คลุมเครือเกินไป ใหญ่เกินไป หรือค้างนาน เสนอรายการ
ที่สั้นลงซึ่งทีมทำเสร็จได้ในสองเดือน และเสนอบันทึกอธิบายรายการที่เรา
พักไว้และเหตุผล อย่าตัดสินบุคคล ระบุสมมติฐานของคุณ
วิเคราะห์ปัญหาที่เกิดซ้ำ
ปัญหา: [อธิบาย] การแก้ไขที่ผ่านมาและเมื่อใดที่เกิดซ้ำ: [วาง] เสนอปัจจัยที่มี
ส่วนร่วมนอกเหนือจากสาเหตุแรกที่น่าเชื่อ สมมติฐานที่ควรตั้งคำถาม (การเรียนรู้
สองวง) และวิธีทดสอบแต่ละสมมติฐานอย่างประหยัดสองสามวิธี อย่าสมมติว่ามี
สาเหตุรากเพียงหนึ่งเดียว ระบุสมมติฐานและคำถามสำหรับทีม
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อค้นหามาตรการป้องกันที่จับคู่กับตัวชี้วัดการปรับปรุง
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่ารายการตัวชี้วัดการปรับปรุงวัดการติดตามผลและผลลัพธ์ พร้อมช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
ข้อสรุปสำคัญ
- เก็บรายการปรับปรุงที่มองเห็นได้หนึ่งรายการต่อทีม โดยมีการดำเนินการที่มีเจ้าของจำนวนน้อยในแต่ละครั้ง และทำให้เสร็จ
- บันทึกค่าฐานก่อนการเปลี่ยนแปลงทุกครั้ง ตรวจผลภายหลัง และบันทึกผลที่ไม่มีผล
- ติดตามการติดตามผล การตรวจผล ปัญหาที่เกิดซ้ำ และอายุของรายการที่เก่าที่สุด
- ปรับปรุงข้อจำกัดก่อน และมองหาสาเหตุและสมมติฐานเบื้องหลัง
- ปกป้องขีดความสามารถสำหรับการปรับปรุงภายในจังหวะที่ยั่งยืน
- อย่ากำหนดโควตาสำหรับแนวคิด การดำเนินการ หรือการประหยัด
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- AXELOS (now PeopleCert), ITIL 4 Practice Guide: Continual Improvement, TSO, 2020.
- Deming, W. E., Out of the Crisis, MIT Center for Advanced Engineering Study, 1982 (MIT Press edition, 2000).
- Imai, M., Kaizen: The Key to Japan's Competitive Success, McGraw-Hill, 1986.
- Goldratt, E. M., and Cox, J., The Goal: A Process of Ongoing Improvement, North River Press, 1984.
- Argyris, C., "Teaching smart people how to learn," Harvard Business Review, 69(3), 1991.
- Rother, M., Toyota Kata: Managing People for Improvement, Adaptiveness, and Superior Results, McGraw-Hill, 2009.
- Beck, K., et al., Principles behind the Agile Manifesto, 2001, https://agilemanifesto.org/principles.html.
- Wikipedia, Continual improvement process.
- Wikipedia, PDCA.
- Wikipedia, Kaizen.
- Wikipedia, Lean manufacturing.
- Wikipedia, Theory of constraints.
- Wikipedia, Root cause analysis.
- Wikipedia, Double-loop learning.
- Wikipedia, Goodhart's law.