ตัวชี้วัดเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยและช่องโหว่
ความมั่นคงปลอดภัยเป็นส่วนหนึ่งของการส่งมอบและการดำเนินบริการอย่างต่อเนื่อง ดังนั้นจึงควรวัดว่าผู้คนตกอยู่ในความเสี่ยงนานเท่าใด เราควบคุมสิ่งที่ผิดพลาดได้เร็วเพียงใด และเพื่อนร่วมงานเต็มใจยกมือแจ้งปัญหามากเพียงใด และไม่เคยเปลี่ยนความผิดพลาดให้เป็นเหตุแห่งการกล่าวโทษ
ภาพรวมและแรงจูงใจ
ทุกบริการมีจุดอ่อน และจุดอ่อนบางส่วนจะถูกนำไปใช้โจมตี ช่องโหว่ (vulnerability) คือจุดอ่อนในซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ การกำหนดค่า หรือกระบวนการ ที่อาจถูกใช้ประโยชน์เพื่อทำลายความลับ ความถูกต้องสมบูรณ์ หรือความพร้อมใช้งานของระบบ เหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยคือเหตุการณ์ที่ความเสียหายนั้นเกิดขึ้นหรือมีภัยคุกคามที่น่าเชื่อถือว่าจะเกิดขึ้น ตัวชี้วัดในด้านนี้พยายามตอบสองคำถาม เรามีความเสี่ยงต่อการถูกเปิดเผยมากเพียงใด และเราค้นพบ แก้ไข และกู้คืนจากปัญหาได้เร็วเพียงใด
ธรรมเนียมแบบคล่องตัวและ DevOps มองความมั่นคงปลอดภัยเป็นคุณสมบัติของการส่งมอบอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่ด่านตรวจที่อยู่ท้ายสุด DevSecOps ขยายแนวคิดของ DevOps ด้วยการฝังการตรวจสอบความมั่นคงปลอดภัยไว้ในสายงานส่งมอบ และแบ่งปันความรับผิดชอบระหว่างการพัฒนา ความมั่นคงปลอดภัย และปฏิบัติการ ส่วน ITIL ผ่านแนวปฏิบัติการจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ ให้นโยบาย การคิดบนฐานความเสี่ยง และความเชื่อมโยงกับการจัดการเหตุขัดข้อง การเปลี่ยนแปลง และสินทรัพย์ ทั้งสองมาบรรจบกันในงานประจำวัน การปรับปรุงการพึ่งพา (dependency) เข้ามาเป็นการเปลี่ยนแปลงตามปกติ ข้อค้นพบด้านช่องโหว่กลายเป็นรายการในแบ็กล็อกที่มีเจ้าของ และเหตุการณ์ได้รับการจัดการด้วยการทบทวนแบบไม่กล่าวโทษเช่นเดียวกับเหตุการณ์อื่น (ดูหัวข้อ 4.2 “ตัวชี้วัดการทบทวนหลังเหตุการณ์และการเรียนรู้”)
ตัวชี้วัดความมั่นคงปลอดภัยเสี่ยงต่อการบิดเบือนในลักษณะเฉพาะ
- การนับข้อค้นพบเป็นการให้รางวัลแก่การไม่มอง ทีมที่สแกนน้อยลงจะพบน้อยลง จำนวนช่องโหว่แบบดิบอาจลดลงเพราะตัวสแกนสูญเสียสิทธิ์เข้าถึง ไม่ใช่เพราะมีสิ่งใดดีขึ้น
- คะแนนความรุนแรงเป็นปัจจัยนำเข้า ไม่ใช่ความจริง ระบบให้คะแนนช่องโหว่ทั่วไป (Common Vulnerability Scoring System: CVSS) ให้คะแนนความรุนแรงของช่องโหว่ในเชิงนามธรรม และทะเบียนอย่าง Common Vulnerabilities and Exposures (CVE) กำหนดรหัสระบุให้ ช่องโหว่หนึ่งสำคัญสำหรับเราหรือไม่ขึ้นอยู่กับว่าเข้าถึงได้ในสภาพแวดล้อมของเราหรือไม่ มีการใช้ช่องทางโจมตีอยู่จริงหรือไม่ และสินทรัพย์ที่ได้รับผลกระทบมีคุณค่าเพียงใด การใช้คะแนนความรุนแรงแบบดิบเพียงอย่างเดียวส่งแรงงานไปผิดที่
- การกล่าวโทษกดการรายงานไว้ หากผู้คนถูกลงโทษเพราะคลิกลิงก์หรือเพราะรายงานเหตุการณ์ที่ตนก่อ การรายงานจะหยุด และความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นโดยไม่มีใครเห็น ความรู้สึกปลอดภัยทางจิตใจเป็นมาตรการควบคุมด้านความมั่นคงปลอดภัยอย่างหนึ่ง
- ตัวชี้วัดด้านเวลาซ่อนหางของการแจกแจง ค่ามัธยฐานของเวลาปะช่องโหว่อาจดูดี ในขณะที่ระบบสำคัญจำนวนหนึ่งถูกเปิดเผยอยู่หลายเดือน
หัวข้อนี้ให้ตัวชี้วัดหลักพร้อมนิยาม ช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกัน โดยต่อยอดจากบันทึกสินทรัพย์และการกำหนดค่าของส่วนก่อนหน้า เพราะเราไม่สามารถปะช่องโหว่หรือสแกนสิ่งที่เราหาไม่พบ (ดูหัวข้อ 7.1 “ตัวชี้วัดการจัดการสินทรัพย์ไอที” และหัวข้อ 7.4 “ตัวชี้วัดคุณภาพการกำหนดค่าและ CMDB”) ข้อควรระวัง: นี่เป็นคู่มือการวัด ไม่ใช่คู่มือความมั่นคงปลอดภัย ควรเลือกมาตรการควบคุมร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงปลอดภัยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม และปฏิบัติตามมาตรฐานและหน้าที่ตามกฎหมายที่ใช้กับท่าน เช่น ISO/IEC 27001 และคำแนะนำของหน่วยงานระดับชาติ
มาตรการป้องกันจากกฎของกูดฮาร์ตใช้ได้อย่างเฉียบคมกับความมั่นคงปลอดภัย เมื่อตัวชี้วัดกลายเป็นเป้าหมาย ผู้คนจะจัดประเภทข้อค้นพบใหม่ ยกเว้นสินทรัพย์ออกจากการสแกน และปิดตั๋วโดยไม่แก้สาเหตุ (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
หลักการสำคัญ
- วัดเวลาที่ถูกเปิดเผยควบคู่กับจำนวน จุดอ่อนเปิดค้างอยู่นานเท่าใดสำคัญกว่าพบกี่จุด
- จัดลำดับความสำคัญตามบริบท ผสมความรุนแรง ความสามารถในการถูกใช้ประโยชน์ การเข้าถึงได้ และคุณค่าของสินทรัพย์
- ตรวจความครอบคลุมก่อน รายงานที่สะอาดจากการสแกนที่พลาดไปครึ่งหนึ่งของทรัพย์สินเป็นความสบายใจที่ผิด
- สร้างความมั่นคงปลอดภัยไว้ในสายงานส่งมอบ ทำให้ทางเลือกที่ปลอดภัยเป็นค่าเริ่มต้นที่ง่าย และให้ข้อมูลป้อนกลับอย่างรวดเร็ว
- ร่วมมือข้ามสาขา ความมั่นคงปลอดภัย การพัฒนา และปฏิบัติการเป็นเจ้าของผลลัพธ์ร่วมกัน
- ทำให้การรายงานปลอดภัย การจัดการความผิดพลาดโดยไม่กล่าวโทษทำให้สัญญาณไหลต่อไป
- รวมข้อมูลพฤติกรรมของผู้คนเป็นภาพรวม รายงานรูปแบบของกลุ่ม และไม่เคยระบุชื่อหรือจัดอันดับบุคคล
นิยามตัวชี้วัด
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย (Exposure window) | เวลาที่ช่องโหว่ที่ทราบแล้วยังเปิดค้างอยู่บนสินทรัพย์ในขอบเขต แยกตามระดับความสำคัญ | ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของจำนวนวันตั้งแต่วันที่ทราบว่าช่องโหว่นั้นใช้กับสินทรัพย์ ถึงวันที่ยืนยันการแก้ไขหรือมาตรการบรรเทาที่ยอมรับได้ | วัน | ตัวสแกนช่องโหว่ ระบบตั๋ว บันทึกการเปลี่ยนแปลง | การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการปัญหา | เวลาในการแก้ไขข้อบกพร่องในแบ็กล็อก | รายสัปดาห์ |
| การปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ (Patch compliance) | สัดส่วนของสินทรัพย์ในขอบเขตที่เป็นไปตามช่วงเวลาตามนโยบายการปะช่องโหว่สำหรับประเภทของสินทรัพย์นั้น | สินทรัพย์ที่ปะภายในช่วงเวลาตามนโยบาย / สินทรัพย์ในขอบเขตที่ต้องปะในช่วงเวลานั้น | ร้อยละ | เครื่องมือจัดการอุปกรณ์ปลายทางและเซิร์ฟเวอร์ ทะเบียนสินทรัพย์ | การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการการปล่อยรุ่นและการติดตั้งใช้งาน | การรักษาการพึ่งพาให้ทันสมัยอยู่เสมอในสายงานส่งมอบ | รายสัปดาห์ |
| ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เกินกำหนด (Overdue critical findings) | จำนวนและอายุของข้อค้นพบระดับความสำคัญวิกฤตที่เกินกำหนดเวลาตามนโยบาย | จำนวนข้อค้นพบวิกฤตที่เกินกำหนด; อายุของรายการที่เก่าที่สุด | จำนวน; วัน | ระบบจัดการช่องโหว่ | การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการความเสี่ยง | ข้อบกพร่องด้านความมั่นคงปลอดภัยที่เกินขีดจำกัดที่ตกลงกัน | รายสัปดาห์ |
| ความครอบคลุมของการสแกน (Scan coverage) | สัดส่วนของสินทรัพย์ในขอบเขตที่ได้รับการประเมินภายในช่วงเวลาที่กำหนด | สินทรัพย์ที่สแกนสำเร็จในช่วงเวลาล่าสุด / สินทรัพย์ในขอบเขต | ร้อยละ | รายงานของตัวสแกนที่เชื่อมกับทะเบียนสินทรัพย์ | การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการสินทรัพย์ไอที | การตรวจสอบในสายงานส่งมอบที่ทำงานทุกครั้งที่สร้างบิลด์ | รายสัปดาห์ |
| เวลาในการควบคุมเหตุ (Time to contain) | เวลาตั้งแต่ตรวจพบเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยที่ยืนยันแล้วจนถึงการควบคุมเหตุได้ | ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของจำนวนชั่วโมงตั้งแต่ตรวจพบถึงควบคุมได้ | ชั่วโมง | บันทึกเหตุขัดข้อง | การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ | เวลาในการกู้คืนบริการหลังความล้มเหลว | ต่อเหตุการณ์ ทบทวนรายเดือน |
| อายุของข้อยกเว้นความเสี่ยง (Risk exception age) | อายุของข้อยกเว้นที่ยอมรับความเสี่ยง และสัดส่วนที่เลยวันทบทวน | จำนวนวันนับจากวันที่อนุมัติ; ข้อยกเว้นที่เลยวันทบทวน / ข้อยกเว้นที่เปิดอยู่ | วัน; ร้อยละ | ทะเบียนข้อยกเว้น | การจัดการความเสี่ยง การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ | การทบทวนหนี้ทางเทคนิค | รายเดือน |
| อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัย (Security report rate) | สัดส่วนของเหตุการณ์น่าสงสัยที่เจ้าหน้าที่รายงานเมื่อเทียบกับเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยที่ยืนยันแล้ว เป็นตัวบ่งชี้วัฒนธรรมการรายงาน | รายงานจากเจ้าหน้าที่ในช่วงเวลา / เหตุการณ์น่าสงสัยที่ยืนยันในช่วงเวลา พร้อมแนวโน้มระดับกลุ่ม | อัตราส่วน | กล่องจดหมายด้านความมั่นคงปลอดภัย บันทึกเหตุขัดข้อง | การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการเหตุขัดข้อง | การยกอุปสรรคขึ้นมาพูดอย่างเปิดเผย | รายเดือน |
ควรระบุระดับความสำคัญและช่วงเวลาตามนโยบายไว้ในทะเบียน ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยเริ่มเมื่อทราบว่าช่องโหว่ใช้กับสินทรัพย์ ซึ่งคือเวลาที่หลังกว่าระหว่างการเปิดเผยช่องโหว่กับเวลาที่ทราบว่าสินทรัพย์ใช้องค์ประกอบที่ได้รับผลกระทบ และสิ้นสุดเมื่อยืนยันการแก้ไขหรือมีมาตรการบรรเทาที่บันทึกไว้และมีกำหนดเวลา เวลาในการควบคุมเหตุเริ่มนับที่การตรวจพบ ไม่ใช่ที่การแจ้งเตือนแรกที่ไม่มีใครอ่าน ควรยกเว้นผลการทดสอบและผลบวกลวงเฉพาะหลังจากผ่านการทบทวนแล้ว อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัยอธิบายกลุ่มและแนวโน้ม ไม่เคยอธิบายบุคคล
ข้อเสนอแนะ
รู้จักทรัพย์สินและความเสี่ยงต่อการถูกเปิดเผยของท่าน
1. เริ่มจากบันทึกสินทรัพย์และการพึ่งพา การสแกน การปะช่องโหว่ และความเป็นเจ้าของล้วนขึ้นอยู่กับการรู้ว่ามีอะไรอยู่ ควรเชื่อมทุกข้อค้นพบกับสินทรัพย์ เจ้าของ และบริการ และวัดความครอบคลุมของการสแกนเทียบกับทะเบียน หากความครอบคลุมต่ำ ให้แก้เรื่องนั้นก่อนอ่านข้อค้นพบ สินทรัพย์ที่ไม่ได้สแกนคือสิ่งที่ไม่รู้ ซึ่งแย่กว่าจุดอ่อนที่รู้อยู่แล้ว
2. ลดพื้นผิวการโจมตี (attack surface) ก่อน ถอดสิ่งที่ไม่จำเป็นออก ได้แก่ บริการที่ไม่ใช้ พอร์ตที่เปิดอยู่ บัญชีเก่า และสภาพแวดล้อมที่ถูกลืม ทุกสิ่งที่เลิกใช้คือสิ่งที่ไม่ต้องปะช่องโหว่ ติดตามจำนวนบริการที่เปิดสู่อินเทอร์เน็ตและบัญชีที่ไม่มีการใช้งานเป็นตัวบ่งชี้อย่างง่าย และทบทวนร่วมกับเจ้าของ
3. รวมห่วงโซ่อุปทานซอฟต์แวร์ของท่านด้วย บริการสมัยใหม่พึ่งพาองค์ประกอบจำนวนมาก ห่วงโซ่อุปทานซอฟต์แวร์ (software supply chain) รวมถึงไลบรารี เครื่องมือสร้าง คอนเทนเนอร์อิมเมจ และผู้ให้บริการเบื้องหลังสิ่งเหล่านี้ ควรใช้รายการส่วนประกอบซอฟต์แวร์ (software bill of materials) ที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้เพื่อหาว่าองค์ประกอบที่มีช่องโหว่ถูกใช้ที่ใด (ดูหัวข้อ 7.2 “ตัวชี้วัดสินทรัพย์ซอฟต์แวร์และลิขสิทธิ์”) และรวมข้อค้นพบด้านการพึ่งพาไว้ในตัวชี้วัดชุดเดียวกับข้อค้นพบด้านโครงสร้างพื้นฐาน
จัดลำดับความสำคัญและแก้ไข
4. จัดอันดับตามบริบท ไม่ใช่ตามคะแนนความรุนแรงเพียงอย่างเดียว ผสมความรุนแรงตาม CVSS กับข้อมูลว่ามีการใช้ช่องทางโจมตีอยู่จริงหรือไม่ องค์ประกอบที่มีช่องโหว่เข้าถึงได้หรือไม่ และความสำคัญของสินทรัพย์ รายการสาธารณะของช่องโหว่ที่ทราบว่าถูกใช้โจมตีช่วยในปัจจัยแรก ควรเขียนกฎการจัดอันดับ ทบทวน และบันทึกเหตุผลเมื่อลดลำดับความสำคัญของรายการที่มีความรุนแรงสูง
5. กำหนดช่วงเวลาตามนโยบายแยกตามระดับ และรายงานเทียบกับช่วงเวลานั้น สำหรับแต่ละระดับความสำคัญ ให้ตกลงเวลาเป้าหมายในการแก้ไขหรือบรรเทา รายงานสัดส่วนที่อยู่ภายในช่วงเวลา ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของระยะเวลาที่ถูกเปิดเผย และรายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด ช่วงเวลาเหล่านี้เป็นเป้าหมายสำหรับการสนทนา และรายการที่เก่าที่สุดสมควรได้รับความสนใจเพราะชี้ให้เห็นว่ากระบวนการล้มเหลวที่ใด (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)
6. ถือการปะช่องโหว่เป็นการเปลี่ยนแปลงตามปกติที่เกิดบ่อย กระบวนการปะช่องโหว่ที่ปลอดภัยที่สุดคือกระบวนการที่ทำงานบ่อยและน่าเบื่อ การปรับปรุงเล็ก ๆ บ่อย ๆ ทดสอบและย้อนกลับได้ง่ายกว่าการปรับปรุงใหญ่ที่เกิดนาน ๆ ครั้ง และสายงานอัตโนมัติสามารถใช้การปรับปรุงเหล่านั้นอย่างต่อเนื่องได้ ใช้แนวทางการเปิดทางให้เกิดการเปลี่ยนแปลง (change enablement) สำหรับการอนุมัติตามความเสี่ยง และเก็บช่องทางฉุกเฉินไว้สำหรับการแก้ไขเร่งด่วน (ดูหัวข้อ 4.3 “ตัวชี้วัดการสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง”)
7. ทำให้ข้อยกเว้นมองเห็นได้และมีอายุสั้น บางครั้งไม่สามารถแก้ไขได้ ควรบันทึกข้อยกเว้นพร้อมเหตุผล มาตรการควบคุมทดแทน เจ้าของ และวันทบทวน และรายงานอายุของข้อยกเว้น ข้อยกเว้นที่ไม่มีวันทบทวนจะกลายเป็นถาวร และข้อยกเว้นถาวรจะกลายเป็นทะเบียนความเสี่ยงที่แท้จริง
ตอบสนองและเรียนรู้
8. ฝึกการตอบสนองต่อเหตุการณ์ การจัดการเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยคอมพิวเตอร์ ครอบคลุมการเตรียมความพร้อม การตรวจพบ การควบคุมเหตุ การกำจัด การกู้คืน และบทเรียนที่ได้รับ ซ้อมด้วยแบบฝึก บันทึกเวลาในการควบคุมเหตุนับจากการตรวจพบ และทบทวนทุกเหตุการณ์สำคัญโดยไม่กล่าวโทษ โครงสร้างของการจัดการเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยคล้ายกับการจัดการเหตุขัดข้องรุนแรง (ดูหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”)
9. วัดการควบคุมเหตุ ไม่ใช่แค่การตรวจพบ เครื่องมือตรวจจับสร้างการแจ้งเตือน และคุณค่าอยู่ที่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น ติดตามว่าเหตุการณ์ที่ยืนยันแล้วใช้เวลานานเท่าใดในการควบคุมและกู้คืน และสัดส่วนใดที่การเฝ้าติดตามของเราเองพบ เทียบกับที่บุคคลภายนอกรายงานมา สัดส่วนเหตุการณ์ที่ตรวจพบภายในเพิ่มขึ้นเป็นสัญญาณของทัศนวิสัยที่ดีขึ้น
10. เรียนรู้จากเหตุเฉียดพลาด อีเมลฟิชชิงที่ถูกรายงานและถูกบล็อก หรือช่องโหว่ที่เพื่อนร่วมงานพบก่อนผู้โจมตี เป็นบทเรียนที่ได้มาฟรี ควรบันทึกและทบทวนเหมือนเหตุการณ์ และขอบคุณผู้ที่รายงาน อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัยเป็นตัวบ่งชี้สุขภาพของวัฒนธรรมนั้น และควรเพิ่มขึ้นตามความไว้วางใจ
สร้างวัฒนธรรมและสายงานส่งมอบ
11. วางการตรวจสอบไว้ในที่ที่นักพัฒนาทำงาน รันการวิเคราะห์การพึ่งพาและการวิเคราะห์แบบสถิตในการสร้างบิลด์ ให้ข้อมูลป้อนกลับในพูลรีเควสต์ และให้บิลด์ล้มเหลวเฉพาะประเด็นที่ทีมเห็นพ้องว่าเป็นตัวขวางเท่านั้น ข้อมูลป้อนกลับที่เร็วและเกี่ยวข้องจะได้รับการแก้ไข ส่วนข้อค้นพบคุณค่าต่ำที่ท่วมท้นจะถูกเพิกเฉย ติดตามเวลาแก้ไขข้อค้นพบจากสายงานส่งมอบ และปรับกฎร่วมกับทีม (ดูหัวข้อ 2.7 “ตัวชี้วัดพูลรีเควสต์และการทบทวนโค้ด”)
12. ฝึกอบรมและทดสอบโดยไม่ทำให้อับอาย แบบฝึกสร้างความตระหนัก เช่น การจำลองฟิชชิง สร้างทักษะได้ และก็ทำลายความไว้วางใจได้เช่นกันเมื่อนำผลไประบุชื่อหรือลงโทษบุคคล ควรรายงานเฉพาะผลรวม เน้นที่จำนวนผู้รายงานข้อความที่น่าสงสัย และอธิบายวัตถุประสงค์ หากแบบฝึกทำให้เจ้าหน้าที่รู้สึกว่าถูกหลอก ให้เปลี่ยนแบบฝึกนั้น
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันคู่กัน |
|---|---|---|
| ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย (Exposure window) | ปิดข้อค้นพบโดยไม่ตรวจสอบยืนยัน; เปลี่ยนวันเริ่มต้น; จัดระดับความรุนแรงใหม่ | ขั้นตอนตรวจสอบยืนยันโดยผู้ที่อยู่นอกทีมผู้แก้ไข; กฎวันเริ่มต้นในทะเบียน; บันทึกการเปลี่ยนแปลงระดับความรุนแรง |
| การปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ (Patch compliance) | ยกเว้นสินทรัพย์ที่ปะยากออกจากขอบเขต; นับว่าปะแล้วทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มระบบใหม่ | บันทึกการเปลี่ยนแปลงขอบเขต; ตรวจสอบเวอร์ชันที่ติดตั้งจากสินทรัพย์ ไม่ใช่จากตั๋ว |
| ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เกินกำหนด (Overdue critical findings) | แยกข้อค้นพบหรือรวมข้อค้นพบ; ลดระดับความรุนแรง | นับตามช่องโหว่และสินทรัพย์ที่ไม่ซ้ำกัน; ทบทวนทุกการเปลี่ยนระดับความรุนแรง |
| ความครอบคลุมของการสแกน (Scan coverage) | สแกนชุดที่แคบลง; นับการสแกนที่ยืนยันตัวตนไม่สำเร็จ | ความครอบคลุมเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์; คุณภาพของการสแกน (ยืนยันตัวตนแล้ว ครบถ้วน) |
| เวลาในการควบคุมเหตุ (Time to contain) | เริ่มจับเวลาช้าลง; ประกาศว่าควบคุมได้ก่อนเวลา | เริ่มจับเวลาที่สัญญาณตรวจพบแรก; ตรวจสอบยืนยันการควบคุมเหตุด้วยหลักฐาน |
| อายุของข้อยกเว้นความเสี่ยง (Risk exception age) | ต่ออายุข้อยกเว้นโดยอัตโนมัติ; แยกข้อยกเว้นเพื่อลดอายุ | ทบทวนการต่ออายุข้อยกเว้นพร้อมเหตุผล; จำกัดการต่ออายุที่ไม่มีหลักฐานใหม่ |
| อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัย (Security report rate) | ส่งเสริมการรายงานคุณค่าต่ำ; กีดกันการรายงานเพื่อให้ตัวเลขอื่นดีขึ้น | คุณภาพของรายงาน; อ่านความเห็น; สำรวจว่าผู้คนรู้สึกปลอดภัยที่จะรายงานหรือไม่ |
การอ่านค่าที่ดีคือ ความครอบคลุมของการสแกนสูง หางของการเปิดเผยที่สั้นและหดลง ข้อยกเว้นที่ตรงไปตรงมาพร้อมวันทบทวน เหตุการณ์ที่ควบคุมได้อย่างรวดเร็วและพบภายในบ่อยขึ้น และเจ้าหน้าที่ที่แจ้งท่านเรื่องเหตุการณ์น่าสงสัยโดยไม่หวาดกลัว
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| จัดลำดับความสำคัญด้วยคะแนนความรุนแรงอย่างเดียว | เรียบง่าย สม่ำเสมอ | เพิกเฉยต่อบริบท ส่งแรงงานไปผิดที่ |
| จัดลำดับความสำคัญตามบริบท | มุ่งที่ความเสี่ยงจริง | ต้องใช้ข้อมูลและวิจารณญาณ |
| ช่วงเวลาปะช่องโหว่แบบตายตัว | ความคาดหวังชัดเจน | อาจบีบให้เปลี่ยนแปลงอย่างเร่งรีบและเสี่ยง |
| ช่วงเวลาตามความเสี่ยง | เหมาะกับสถานการณ์ | ตรวจสอบได้ยากกว่า |
| การปะช่องโหว่อัตโนมัติบ่อยครั้ง | การเปลี่ยนแปลงเล็ก ถูกเปิดเผยน้อยลง | ต้องมีการทดสอบและการย้อนกลับที่ดี |
| รอบการปะช่องโหว่ใหญ่ที่เกิดนาน ๆ ครั้ง | คุ้นเคย | ถูกเปิดเผยนานกว่า ความเสี่ยงต่อการเปลี่ยนแปลงแต่ละครั้งสูงกว่า |
| การจำลองฟิชชิง | สร้างความตระหนัก | อาจกัดกร่อนความไว้วางใจหากใช้ในทางที่ผิด |
| เน้นวัฒนธรรมการรายงาน | เผยปัญหาตั้งแต่ระยะแรก | วัดโดยตรงได้ยาก |
คำตอบในทางปฏิบัติคือ จัดอันดับตามบริบท ปะช่องโหว่บ่อยเป็นขั้นตอนเล็ก ๆ พร้อมการย้อนกลับที่ดี บันทึกข้อยกเว้นพร้อมกำหนดเวลา และลงทุนในวัฒนธรรมการรายงานเป็นมาตรการควบคุม
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. การสแกนของเรามองเห็นทรัพย์สินของเราได้มากเพียงใดจริง ๆ เปรียบเทียบสินทรัพย์ที่สแกนกับทะเบียนสินทรัพย์ ถามว่าขาดอะไรและเพราะเหตุใด ผู้อำนวยความสะดวกควรมองหาประเภทที่ไม่ถูกสแกนอย่างเป็นระบบ เช่น คอนเทนเนอร์ อุปกรณ์ระยะไกล หรือระบบของบุคคลภายนอก ตกลงช่องว่างหนึ่งจุดที่จะปิดในไตรมาสนี้
2. ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เปิดค้างเก่าที่สุดของเราคืออะไร และเหตุใดจึงยังเปิดอยู่ ดูที่หาง ไม่ใช่ค่าเฉลี่ย สืบย้อนรายการที่เก่าที่สุดไม่กี่รายการ ใครเป็นเจ้าของ อะไรเป็นตัวขวาง และมาตรการควบคุมทดแทนคืออะไร ผู้อำนวยความสะดวกควรถามว่ามีการบันทึกข้อยกเว้นไว้หรือไม่ ตกลงว่าใครจะปลดล็อกรายการที่เก่าที่สุด
3. การแก้ไขด้านความมั่นคงปลอดภัยครั้งล่าสุดที่ทำให้เกิดการล่มคือเมื่อใด และหลังจากนั้นอะไรเปลี่ยนไป ลองนึกย้อนตัวอย่างหนึ่ง สาเหตุคือการแก้ไขที่เร่งรีบหรือขาดการทดสอบ อภิปรายว่าจะทำให้การปะช่องโหว่เป็นงานประจำที่ปลอดภัยได้อย่างไร เชื่อมคำตอบกับแนวปฏิบัติด้านการเปลี่ยนแปลงและการปล่อยรุ่น
4. หากเพื่อนร่วมงานรายงานอีเมลน่าสงสัยวันนี้ จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา อธิบายเส้นทางจริงตั้งแต่การรายงานจนถึงการตอบสนอง รวมถึงการขอบคุณผู้รายงาน ถามว่ามีใครเคยอับอายเพราะรายงานหรือเพราะคลิกหรือไม่ บทสนทนานี้เกี่ยวกับความไว้วางใจ ตกลงการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่ทำให้การรายงานง่ายขึ้นหรือปลอดภัยขึ้น
5. ตัวเลขด้านความมั่นคงปลอดภัยของเราตัวใดที่อาจสูงขึ้นในขณะที่เราปลอดภัยน้อยลง ระบุตัวชี้วัดและคิดว่าแต่ละตัวอาจถูกทำให้ดูดีขึ้นได้อย่างไรด้วยการลดขอบเขตหรือเปลี่ยนป้ายกำกับ มอบหมายมาตรการป้องกันให้แต่ละตัว แบบฝึกนี้สร้างรายการในทะเบียนสำหรับการทบทวนครั้งถัดไป
6. เราควบคุมเหตุการณ์ที่ยืนยันแล้วได้เร็วเพียงใด และเรารู้ได้อย่างไร ทบทวนสองเหตุการณ์ล่าสุดและสืบย้อนจากการตรวจพบถึงการควบคุมเหตุ บันทึกความล่าช้า ถามว่าเราเคยทำแบบฝึกอะไรบ้าง ตกลงว่าจะทำหนึ่งครั้งก่อนการทบทวนครั้งถัดไป
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมส่งมอบทำการแก้ไขส่วนใหญ่และเป็นผู้นำจุดอ่อนจำนวนมากเข้ามา ควรรักษาการพึ่งพาให้ทันสมัยเป็นส่วนหนึ่งของการไหลของงานตามปกติ ถือข้อค้นพบด้านความมั่นคงปลอดภัยเป็นรายการในแบ็กล็อกที่มีเจ้าของและกำหนดวัน และใช้การตรวจสอบในสายงานส่งมอบที่ให้ข้อมูลป้อนกลับที่เร็วและเกี่ยวข้อง ทีมต้องการลำดับความสำคัญที่ชัดเจนและเวลาที่จะลงมือตามนั้น และควรสามารถยกข้อกังวลได้อย่างอิสระ
ทีมบริการและปฏิบัติการ
ทีมปฏิบัติการรันตัวสแกน ปะช่องโหว่ และตอบสนองต่อเหตุการณ์ ควรรักษาความเชื่อมโยงกับสินทรัพย์ให้เป็นปัจจุบัน รายงานความครอบคลุมอย่างตรงไปตรงมา และจัดการข้อยกเว้นพร้อมกำหนดเวลา ทีมยังต้องมีเวลาที่ได้รับการคุ้มครองเพื่อซ้อมการตอบสนองต่อเหตุการณ์ และวัฒนธรรมที่ไม่กล่าวโทษเมื่อเกิดความผิดพลาด
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำกำหนดความเสี่ยงที่ยอมรับได้ และตัดสินใจว่าจะสนับสนุนงบประมาณด้านความมั่นคงปลอดภัยเป็นกิจกรรมต่อเนื่องหรือเป็นโครงการ ควรขอดูช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยและรายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด แทนที่จะขอผลรวม คุ้มครองวัฒนธรรมการรายงาน และยอมรับว่าตัวเลขจะเพิ่มขึ้นเมื่อทัศนวิสัยดีขึ้น การกำกับดูแลควรกำหนดให้มีหลักฐานสำหรับข้อยกเว้นและการเรียนรู้จากเหตุการณ์
ลูกค้าและผู้ใช้
ผู้ใช้เป็นทั้งผู้ได้รับประโยชน์และแนวป้องกันชั้นหนึ่ง พวกเขาต้องการบริการที่ปกป้องข้อมูลของตน และต้องการคำแนะนำที่ชัดเจนและเป็นธรรม ควรแจ้งให้ทราบโดยทันทีเมื่อเหตุการณ์กระทบต่อพวกเขา ปฏิบัติด้วยความเคารพเมื่อพวกเขารายงานปัญหา และให้มาตรการความมั่นคงปลอดภัยที่ไม่ทำให้งานของพวกเขายากเกินจำเป็น (ดูหัวข้อ 6.4 “ประสบการณ์ของผู้ใช้และพนักงาน”)
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
สหกรณ์เครดิตระดับภูมิภาคแห่งหนึ่งให้บริการธนาคารออนไลน์ แอปมือถือ และระบบสาขา ด้วยทีมวิศวกรรมขนาดเล็กและบริการปฏิบัติการด้านความมั่นคงปลอดภัยที่จ้างภายนอก ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวอย่างเพื่อประกอบการอธิบาย
คณะกรรมการขอแดชบอร์ดด้านความมั่นคงปลอดภัย ร่างแรกจากนักวิเคราะห์ความมั่นคงปลอดภัยแสดงช่องโหว่ที่เปิดอยู่ 4,200 รายการและกำลังลดลง กับการปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ร้อยละ 96 หัวหน้าวิศวกรรมถามถึงความครอบคลุมของการสแกน เมื่อนำผลของตัวสแกนไปเชื่อมกับทะเบียนสินทรัพย์ นักวิเคราะห์พบว่าเซิร์ฟเวอร์ร้อยละ 31 และคอนเทนเนอร์เกือบทั้งหมดไม่ได้ถูกสแกนในรอบ 30 วันที่ผ่านมา เพราะตัวสแกนสูญเสียข้อมูลรับรองหลังการย้ายระบบ ในบรรดาสินทรัพย์ที่ถูกสแกน ค่ามัธยฐานของช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยสำหรับช่องโหว่ระดับวิกฤตคือ 9 วัน และเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 คือ 41 วัน ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เก่าที่สุดมีอายุ 212 วัน อยู่บนระบบเดิมที่มีข้อยกเว้นซึ่งหมดอายุไปแล้วสี่เดือน การปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ร้อยละ 96 คำนวณเฉพาะจากสินทรัพย์ที่เครื่องมือปะช่องโหว่รายงานเท่านั้น
ทีมทำการเปลี่ยนแปลงสี่อย่างร่วมกับวิศวกรรมและปฏิบัติการ ความครอบคลุมของการสแกนกลายเป็นบรรทัดแรกของแดชบอร์ด โดยมีเป้าหมายให้ครอบคลุมทะเบียนทั้งหมด และการยืนยันตัวตนของการสแกนได้รับการซ่อมและเฝ้าติดตาม การจัดลำดับความสำคัญเพิ่มสถานะการถูกใช้โจมตีและความสำคัญของสินทรัพย์เข้ากับคะแนนความรุนแรง ทำให้ข้อค้นพบ 4,200 รายการลดเหลือรายการสั้น ๆ ราว 60 รายการที่สำคัญในขณะนี้ การปรับปรุงการพึ่งพาย้ายเข้าสู่สายงานส่งมอบเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ บ่อย ๆ พร้อมการทดสอบอัตโนมัติ ข้อยกเว้นมีเจ้าของ มาตรการควบคุมทดแทน และวันทบทวน และข้อยกเว้นที่หมดอายุไปแล้วได้รับการทบทวนโดยคณะกรรมการความเสี่ยง นักวิเคราะห์ความมั่นคงปลอดภัยยังเปลี่ยนวิธีรายงานผลการจำลองฟิชชิง โดยแสดงเฉพาะอัตราการรายงานระดับกลุ่ม และขอบคุณเพื่อนร่วมงานที่รายงานด้วยตนเอง
สองเดือนต่อมา ความครอบคลุมของการสแกนอยู่ที่ร้อยละ 97 ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยที่เปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 สำหรับรายการวิกฤตคือ 14 วัน และข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เก่าที่สุดเป็นข้อยกเว้นที่มีมาตรการบรรเทา เหลืออีก 60 วันก่อนถึงกำหนดทบทวน พนักงานสาขารายหนึ่งรายงานอีเมลขอชำระเงินที่น่าสงสัยภายในไม่กี่นาที และเหตุการณ์ถูกควบคุมได้ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง คณะกรรมการขอให้ลดจำนวนช่องโหว่ที่เปิดอยู่ลงครึ่งหนึ่งภายในสิ้นปี หัวหน้าวิศวกรรมเสนอให้รายงานช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยและข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เกินกำหนดแทน โดยอธิบายว่าจำนวนอาจลดลงได้ด้วยการสแกนให้น้อยลง การตัดสินใจนี้ถูกบันทึกไว้ และคณะกรรมการตกลงที่จะทบทวนตัวชี้วัดใหม่ในการประชุมครั้งถัดไป
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ทอัป โดยทั่วไปไม่มีทีมความมั่นคงปลอดภัยโดยเฉพาะ ดังนั้นควรสร้างพื้นฐานไว้ในสายงานส่งมอบ ได้แก่ การปรับปรุงการพึ่งพา การสแกนความลับ การยืนยันตัวตนหลายปัจจัย และสิทธิ์น้อยที่สุดที่จำเป็น ติดตามช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยสำหรับรายการสั้น ๆ ของระบบวิกฤต และมีแผนรับมือเหตุการณ์แบบง่าย อย่าเพิ่งซื้อชุดเครื่องมือขนาดใหญ่ก่อนที่จะรู้จักทรัพย์สินของตนเอง
ธุรกิจขนาดเล็ก บริการที่จ้างภายนอกและเครื่องมือบนคลาวด์แบกรับความเสี่ยงส่วนใหญ่ ควรเก็บบัญชีรายการสินทรัพย์ เปิดการยืนยันตัวตนหลายปัจจัยทุกที่ ให้ระบบปรับปรุงตัวเองโดยอัตโนมัติ และรู้ว่าจะโทรหาใครเมื่อเกิดเหตุ วัดการปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่และเวลาในการกู้คืนข้อมูลสำรอง หลีกเลี่ยงการทำให้เจ้าหน้าที่ที่รายงานความผิดพลาดต้องอับอาย
องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดต้องการข้อมูลที่สอดคล้องกันข้ามทีมและเครื่องมือจำนวนมาก กำหนดระดับความสำคัญและช่วงเวลาจากส่วนกลาง ให้ทีมเป็นเจ้าของข้อค้นพบของตน รายงานความเสี่ยงต่อการถูกเปิดเผยตามบริการทางธุรกิจ และจัดแบบฝึกเป็นประจำ ประสานงานกับทีมความมั่นคงปลอดภัยของผู้ให้บริการและทดสอบการส่งต่องาน
ภาครัฐและภาคสาธารณะ ภาคส่วนเหล่านี้มักเผชิญคำสั่งบังคับที่มีกำหนดเวลาสำหรับช่องโหว่เฉพาะ หน้าที่การรายงานเหตุการณ์อย่างเป็นทางการ และข้อกำหนดด้านการตรวจสอบ ควรถือสิ่งเหล่านั้นเป็นปัจจัยนำเข้าของการออกแบบ ติดตามการปฏิบัติตามกำหนดเวลาของคำสั่ง เก็บหลักฐาน และรายงานเหตุการณ์ตามที่กำหนดพร้อมคุ้มครองความเป็นส่วนตัวของบุคคล (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
ต้นทุนประกอบด้วยเครื่องมือสแกนและเฝ้าติดตามซึ่งอาจมีอยู่แล้ว เวลาในการดูแลความเชื่อมโยงกับสินทรัพย์ เวลาของวิศวกรในการแก้ไขข้อค้นพบและปรับปรุงการพึ่งพา การเตรียมความพร้อมและแบบฝึกการตอบสนองต่อเหตุการณ์ และการฝึกอบรม การตรวจสอบในสายงานส่งมอบมีต้นทุนเวลาติดตั้งและเวลาสร้างบิลด์บางส่วน การเฝ้าติดตามที่จ้างภายนอกมีค่าบริการ
ผลตอบแทนคือโอกาสและผลกระทบของเหตุการณ์ที่ต่ำลง การถูกเปิดเผยที่สั้นลง และการเปลี่ยนแปลงฉุกเฉินแบบเร่งรีบที่น้อยลง ประโยชน์เหล่านี้เป็นจริงแต่ยากที่จะวัดเป็นตัวเลข เพราะเหตุการณ์ที่ไม่เกิดขึ้นไม่ทิ้งบันทึกไว้ หลีกเลี่ยงการอ้างต้นทุนเหตุละเมิดโดยเฉลี่ยของอุตสาหกรรมหรือความถี่ของเหตุการณ์ เว้นแต่จะสืบหาแหล่งที่มาและความเกี่ยวข้องได้ ควรสร้างกรณีทางธุรกิจจากข้อมูลของท่านเอง ได้แก่ แนวโน้มของช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย จำนวนการเปลี่ยนแปลงฉุกเฉินที่เกิดจากการปะช่องโหว่ล่าช้า เวลาที่ใช้กับงานปะช่องโหว่ด้วยมือซึ่งระบบอัตโนมัติขจัดไปแล้ว และต้นทุนของเหตุการณ์ในอดีตรวมถึงเวลาของเจ้าหน้าที่และผลกระทบต่อลูกค้า อธิบายการลดความเสี่ยงในรูปของสถานการณ์เฉพาะเจาะจง ตามที่หัวข้อเรื่องกรณีทางธุรกิจก่อนหน้านี้แนะนำ (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- การรายงานจำนวนช่องโหว่ จำนวนลดลงเมื่อการสแกนพลาดบางสิ่ง ควรรายงานช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย รายการที่เกินกำหนด และความครอบคลุม
- การจัดลำดับความสำคัญด้วยคะแนนความรุนแรงอย่างเดียว เพิกเฉยต่อการเข้าถึงได้และการถูกใช้โจมตี ควรเพิ่มบริบท
- ถือว่าผลสแกนคือความจริง ตรวจความครอบคลุมและคุณภาพของการสแกนเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์
- ข้อยกเว้นถาวร กลายเป็นความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่ ควรให้ทุกข้อยกเว้นมีเจ้าของและวันทบทวน
- ทำให้ผู้คนอับอายเพราะความผิดพลาด การรายงานจะหยุด ควรใช้การทบทวนแบบไม่กล่าวโทษและรายงานผลรวม
- ความมั่นคงปลอดภัยเป็นด่านตรวจท้ายสุด ทำให้การส่งมอบช้าลงและเชิญชวนให้หาทางเลี่ยง ควรสร้างการตรวจสอบไว้ในสายงานส่งมอบ
- รอบการปะช่องโหว่แบบครั้งใหญ่ครั้งเดียว เสี่ยงและช้า ควรปะบ่อยด้วยการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ
- เพิกเฉยต่อผู้ให้บริการ จุดอ่อนของเขาคือจุดอ่อนของเรา ควรติดตามข้อผูกพันด้านความมั่นคงปลอดภัยและเหตุการณ์ของผู้ให้บริการ
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| ทัศนวิสัย | สแกนบางระบบเป็นครั้งคราว | สแกนระบบหลักเป็นประจำ | ติดตามความครอบคลุมของการสแกนเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์; ข้อค้นพบเชื่อมกับเจ้าของ | บริหารและวิเคราะห์แนวโน้มความครอบคลุม ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย และข้อยกเว้น | มุมมองร่วมกันข้ามทีมและผู้ให้บริการ รวมถึงการพึ่งพา |
| การจัดลำดับความสำคัญและการแก้ไข | แก้ตามคำร้องขอที่เสียงดังที่สุด | รายการตามความรุนแรง | จัดอันดับตามบริบท; ช่วงเวลาตามนโยบายแยกตามระดับ; ปะช่องโหว่ถี่ ๆ ครั้งละน้อย | ทบทวนช่วงเวลาและหาง; ปรับการตรวจสอบในสายงานส่งมอบร่วมกับทีม | การแก้ไขอัตโนมัติตามความเสี่ยงโดยมีมนุษย์กำกับดูแล |
| การตอบสนองและวัฒนธรรม | ตอบสนองเฉพาะกิจ; กล่าวโทษ | แผนพื้นฐาน ทดสอบน้อยครั้ง | แผนที่ซักซ้อมแล้ว; ทบทวนแบบไม่กล่าวโทษ; ให้คุณค่ากับการรายงาน | บริหารเวลาในการควบคุมเหตุและอัตราการตรวจพบภายใน; วัดวัฒนธรรมการรายงาน | แบบฝึกร่วมกับผู้ให้บริการและลูกค้า; แบ่งปันการเรียนรู้อย่างกว้างขวาง |
รายการตรวจสอบ
- วัดความครอบคลุมของการสแกนเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์
- ข้อค้นพบเชื่อมกับสินทรัพย์ เจ้าของ และบริการ
- ระดับความสำคัญผสมความรุนแรง การถูกใช้โจมตี การเข้าถึงได้ และความสำคัญของสินทรัพย์
- ตกลงช่วงเวลาตามนโยบายแยกตามระดับ และรายงานช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยและรายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด
- การตรวจสอบการพึ่งพาและสายงานส่งมอบทำงานทุกครั้งที่สร้างบิลด์ พร้อมตัวขวางที่ตกลงกันไว้
- การปะช่องโหว่ทำงานเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่ผ่านการทดสอบและเกิดบ่อย พร้อมช่องทางฉุกเฉิน
- ข้อยกเว้นมีเจ้าของ มาตรการควบคุมทดแทน และวันทบทวน
- ซักซ้อมการตอบสนองต่อเหตุการณ์ และวัดเวลาในการควบคุมเหตุนับจากการตรวจพบ
- รายงานข้อมูลพฤติกรรมของผู้คนเฉพาะในรูปผลรวม และขอบคุณผู้รายงาน
- ติดตามข้อผูกพันด้านความมั่นคงปลอดภัยและเหตุการณ์ของผู้ให้บริการ
พรอมต์ AI
ทบทวนกฎการจัดลำดับความสำคัญของช่องโหว่
กฎปัจจุบันของเราในการจัดลำดับความสำคัญของช่องโหว่คือ: [อธิบาย] ฟิลด์ข้อมูลของเรา
ประกอบด้วย: [รายการ เช่น คะแนนความรุนแรง สถานะการถูกใช้โจมตี ความสำคัญของ
สินทรัพย์ การเปิดสู่อินเทอร์เน็ต] โปรดทบทวนกฎนี้เพื่อหาจุดบอดและวิธีที่กฎอาจ
ถูกบิดเบือน และเสนอการจัดอันดับตามบริบทพร้อมระดับและช่วงเวลาตามนโยบายที่ชัดเจน
ห้ามระบุตัวเลขเฉพาะว่าเป็นมาตรฐานของอุตสาหกรรม ระบุข้อสมมติของคุณ และสิ่งที่
ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงปลอดภัยควรยืนยัน
ตรวจสอบความครอบคลุมของการสแกน
นี่คือสรุปทะเบียนสินทรัพย์ของเราแยกตามประเภท และสินทรัพย์ที่ตัวสแกนของเรา
มองเห็นใน[ช่วงเวลา]ล่าสุด: [วางจำนวนหรือรายการที่ปกปิดข้อมูลแล้ว] ระบุประเภทที่
มีความครอบคลุมต่ำ เหตุผลที่น่าจะเป็นของช่องว่าง และการตรวจสอบที่เร็วที่สุดเพื่อ
ยืนยันแต่ละเหตุผล เสนอวิธีรายงานความครอบคลุมเพื่อไม่ให้การสแกนที่ล้มเหลวหรือ
ไม่สมบูรณ์ดูเหมือนความสำเร็จ ระบุข้อสมมติของคุณ
วางแผนแบบฝึกบนโต๊ะ (tabletop exercise)
ออกแบบแบบฝึกบนโต๊ะความยาว 90 นาทีสำหรับ [ประเภทขององค์กร] ในสถานการณ์นี้:
[อธิบาย เช่น ข้อมูลรับรองของผู้ให้บริการถูกบุกรุก] ให้รวมบทบาท ลำดับเวลาของ
สถานการณ์ที่ป้อนเข้ามา การตัดสินใจที่ควรกระตุ้น สิ่งที่ต้องบันทึก (รวมถึงเวลา
ในการตรวจพบและควบคุมเหตุ) และคำถามสำหรับการสรุปบทเรียนแบบไม่กล่าวโทษ ห้ามใส่
ชื่อหรือระบบจริง ระบุข้อสมมติของคุณและสิ่งที่ควรปรับให้เข้ากับบริบทของเรา
เขียนข้อความแบบไม่กล่าวโทษสำหรับความผิดพลาดที่ถูกรายงาน
เพื่อนร่วมงานรายงานว่าเขา [อธิบาย เช่น คลิกลิงก์ในอีเมลฟิชชิง] ร่างข้อความตอบกลับ
สั้น ๆ อย่างเป็นมิตรจากทีมความมั่นคงปลอดภัยที่ขอบคุณเขา อธิบายสิ่งที่เราจะทำ
และขอรายละเอียดที่เราต้องการ จากนั้นร่างบันทึกสรุปรวมสำหรับการแจ้งข่าวประจำ
สัปดาห์ที่แบ่งปันบทเรียนโดยไม่ระบุชื่อใคร ระบุข้อสมมติของคุณและตัวเลือกด้านน้ำเสียง
ที่ฉันควรทบทวน
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหามาตรการป้องกันคู่กันสำหรับตัวชี้วัดด้านความมั่นคงปลอดภัยหรือช่องโหว่
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่ารายการตัวชี้วัดด้านความมั่นคงปลอดภัยมีช่องทางการบิดเบือน มาตรการป้องกัน และกฎความเป็นส่วนตัวครบถ้วน
ข้อสรุปสำคัญ
- วัดเวลาที่ถูกเปิดเผย รายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด และความครอบคลุมของการสแกน ไม่ใช่จำนวนข้อค้นพบแบบดิบ
- จัดลำดับความสำคัญตามบริบท: ความรุนแรง การถูกใช้โจมตี การเข้าถึงได้ และความสำคัญของสินทรัพย์
- ปะช่องโหว่บ่อยด้วยการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่ผ่านการทดสอบ และให้ทุกข้อยกเว้นมีเจ้าของและวันทบทวน
- ควบคุมเหตุการณ์ให้เร็ว เรียนรู้โดยไม่กล่าวโทษ และติดตามการตรวจพบภายใน
- ถือวัฒนธรรมการรายงานเป็นมาตรการควบคุม: ขอบคุณผู้ที่รายงาน และไม่เคยจัดอันดับบุคคล
- สร้างการตรวจสอบด้านความมั่นคงปลอดภัยไว้ในสายงานส่งมอบ เพื่อให้ทางเลือกที่ปลอดภัยเป็นทางเลือกที่ง่าย
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- National Institute of Standards and Technology, Guide to Enterprise Patch Management Planning: Preventive Maintenance for Technology, NIST Special Publication 800-40 Revision 4, 2022.
- National Institute of Standards and Technology, Computer Security Incident Handling Guide, NIST Special Publication 800-61 (latest revision).
- Forum of Incident Response and Security Teams, Common Vulnerability Scoring System, specification (latest version), https://www.first.org/cvss/.
- Cybersecurity and Infrastructure Security Agency, Known Exploited Vulnerabilities Catalog, https://www.cisa.gov/known-exploited-vulnerabilities-catalog.
- ISO/IEC 27001, Information security, cybersecurity and privacy protection: Information security management systems: Requirements, International Organization for Standardization.
- Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
- Beck, K., et al., Principles behind the Agile Manifesto, 2001, https://agilemanifesto.org/principles.html.
- Wikipedia, Vulnerability (computing).
- Wikipedia, DevSecOps.
- Wikipedia, Common Vulnerability Scoring System.
- Wikipedia, Common Vulnerabilities and Exposures.
- Wikipedia, Goodhart's law.
- Wikipedia, Attack surface.
- Wikipedia, Software supply chain.
- Wikipedia, Computer security incident management.