ภาพรวมและแรงจูงใจ

ทุกบริการมีจุดอ่อน และจุดอ่อนบางส่วนจะถูกนำไปใช้โจมตี ช่องโหว่ (vulnerability) คือจุดอ่อนในซอฟต์แวร์ ฮาร์ดแวร์ การกำหนดค่า หรือกระบวนการ ที่อาจถูกใช้ประโยชน์เพื่อทำลายความลับ ความถูกต้องสมบูรณ์ หรือความพร้อมใช้งานของระบบ เหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยคือเหตุการณ์ที่ความเสียหายนั้นเกิดขึ้นหรือมีภัยคุกคามที่น่าเชื่อถือว่าจะเกิดขึ้น ตัวชี้วัดในด้านนี้พยายามตอบสองคำถาม เรามีความเสี่ยงต่อการถูกเปิดเผยมากเพียงใด และเราค้นพบ แก้ไข และกู้คืนจากปัญหาได้เร็วเพียงใด

ธรรมเนียมแบบคล่องตัวและ DevOps มองความมั่นคงปลอดภัยเป็นคุณสมบัติของการส่งมอบอย่างต่อเนื่อง ไม่ใช่ด่านตรวจที่อยู่ท้ายสุด DevSecOps ขยายแนวคิดของ DevOps ด้วยการฝังการตรวจสอบความมั่นคงปลอดภัยไว้ในสายงานส่งมอบ และแบ่งปันความรับผิดชอบระหว่างการพัฒนา ความมั่นคงปลอดภัย และปฏิบัติการ ส่วน ITIL ผ่านแนวปฏิบัติการจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ ให้นโยบาย การคิดบนฐานความเสี่ยง และความเชื่อมโยงกับการจัดการเหตุขัดข้อง การเปลี่ยนแปลง และสินทรัพย์ ทั้งสองมาบรรจบกันในงานประจำวัน การปรับปรุงการพึ่งพา (dependency) เข้ามาเป็นการเปลี่ยนแปลงตามปกติ ข้อค้นพบด้านช่องโหว่กลายเป็นรายการในแบ็กล็อกที่มีเจ้าของ และเหตุการณ์ได้รับการจัดการด้วยการทบทวนแบบไม่กล่าวโทษเช่นเดียวกับเหตุการณ์อื่น (ดูหัวข้อ 4.2 “ตัวชี้วัดการทบทวนหลังเหตุการณ์และการเรียนรู้”)

ตัวชี้วัดความมั่นคงปลอดภัยเสี่ยงต่อการบิดเบือนในลักษณะเฉพาะ

  • การนับข้อค้นพบเป็นการให้รางวัลแก่การไม่มอง ทีมที่สแกนน้อยลงจะพบน้อยลง จำนวนช่องโหว่แบบดิบอาจลดลงเพราะตัวสแกนสูญเสียสิทธิ์เข้าถึง ไม่ใช่เพราะมีสิ่งใดดีขึ้น
  • คะแนนความรุนแรงเป็นปัจจัยนำเข้า ไม่ใช่ความจริง ระบบให้คะแนนช่องโหว่ทั่วไป (Common Vulnerability Scoring System: CVSS) ให้คะแนนความรุนแรงของช่องโหว่ในเชิงนามธรรม และทะเบียนอย่าง Common Vulnerabilities and Exposures (CVE) กำหนดรหัสระบุให้ ช่องโหว่หนึ่งสำคัญสำหรับเราหรือไม่ขึ้นอยู่กับว่าเข้าถึงได้ในสภาพแวดล้อมของเราหรือไม่ มีการใช้ช่องทางโจมตีอยู่จริงหรือไม่ และสินทรัพย์ที่ได้รับผลกระทบมีคุณค่าเพียงใด การใช้คะแนนความรุนแรงแบบดิบเพียงอย่างเดียวส่งแรงงานไปผิดที่
  • การกล่าวโทษกดการรายงานไว้ หากผู้คนถูกลงโทษเพราะคลิกลิงก์หรือเพราะรายงานเหตุการณ์ที่ตนก่อ การรายงานจะหยุด และความเสี่ยงจะเพิ่มขึ้นโดยไม่มีใครเห็น ความรู้สึกปลอดภัยทางจิตใจเป็นมาตรการควบคุมด้านความมั่นคงปลอดภัยอย่างหนึ่ง
  • ตัวชี้วัดด้านเวลาซ่อนหางของการแจกแจง ค่ามัธยฐานของเวลาปะช่องโหว่อาจดูดี ในขณะที่ระบบสำคัญจำนวนหนึ่งถูกเปิดเผยอยู่หลายเดือน

หัวข้อนี้ให้ตัวชี้วัดหลักพร้อมนิยาม ช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกัน โดยต่อยอดจากบันทึกสินทรัพย์และการกำหนดค่าของส่วนก่อนหน้า เพราะเราไม่สามารถปะช่องโหว่หรือสแกนสิ่งที่เราหาไม่พบ (ดูหัวข้อ 7.1 “ตัวชี้วัดการจัดการสินทรัพย์ไอที” และหัวข้อ 7.4 “ตัวชี้วัดคุณภาพการกำหนดค่าและ CMDB”) ข้อควรระวัง: นี่เป็นคู่มือการวัด ไม่ใช่คู่มือความมั่นคงปลอดภัย ควรเลือกมาตรการควบคุมร่วมกับผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงปลอดภัยที่มีคุณสมบัติเหมาะสม และปฏิบัติตามมาตรฐานและหน้าที่ตามกฎหมายที่ใช้กับท่าน เช่น ISO/IEC 27001 และคำแนะนำของหน่วยงานระดับชาติ

มาตรการป้องกันจากกฎของกูดฮาร์ตใช้ได้อย่างเฉียบคมกับความมั่นคงปลอดภัย เมื่อตัวชี้วัดกลายเป็นเป้าหมาย ผู้คนจะจัดประเภทข้อค้นพบใหม่ ยกเว้นสินทรัพย์ออกจากการสแกน และปิดตั๋วโดยไม่แก้สาเหตุ (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)

หลักการสำคัญ

  • วัดเวลาที่ถูกเปิดเผยควบคู่กับจำนวน จุดอ่อนเปิดค้างอยู่นานเท่าใดสำคัญกว่าพบกี่จุด
  • จัดลำดับความสำคัญตามบริบท ผสมความรุนแรง ความสามารถในการถูกใช้ประโยชน์ การเข้าถึงได้ และคุณค่าของสินทรัพย์
  • ตรวจความครอบคลุมก่อน รายงานที่สะอาดจากการสแกนที่พลาดไปครึ่งหนึ่งของทรัพย์สินเป็นความสบายใจที่ผิด
  • สร้างความมั่นคงปลอดภัยไว้ในสายงานส่งมอบ ทำให้ทางเลือกที่ปลอดภัยเป็นค่าเริ่มต้นที่ง่าย และให้ข้อมูลป้อนกลับอย่างรวดเร็ว
  • ร่วมมือข้ามสาขา ความมั่นคงปลอดภัย การพัฒนา และปฏิบัติการเป็นเจ้าของผลลัพธ์ร่วมกัน
  • ทำให้การรายงานปลอดภัย การจัดการความผิดพลาดโดยไม่กล่าวโทษทำให้สัญญาณไหลต่อไป
  • รวมข้อมูลพฤติกรรมของผู้คนเป็นภาพรวม รายงานรูปแบบของกลุ่ม และไม่เคยระบุชื่อหรือจัดอันดับบุคคล

นิยามตัวชี้วัด

ตัวชี้วัด นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล แนวปฏิบัติ ITIL คู่เทียบแบบคล่องตัว ความถี่
ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย (Exposure window) เวลาที่ช่องโหว่ที่ทราบแล้วยังเปิดค้างอยู่บนสินทรัพย์ในขอบเขต แยกตามระดับความสำคัญ ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของจำนวนวันตั้งแต่วันที่ทราบว่าช่องโหว่นั้นใช้กับสินทรัพย์ ถึงวันที่ยืนยันการแก้ไขหรือมาตรการบรรเทาที่ยอมรับได้ วัน ตัวสแกนช่องโหว่ ระบบตั๋ว บันทึกการเปลี่ยนแปลง การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการปัญหา เวลาในการแก้ไขข้อบกพร่องในแบ็กล็อก รายสัปดาห์
การปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ (Patch compliance) สัดส่วนของสินทรัพย์ในขอบเขตที่เป็นไปตามช่วงเวลาตามนโยบายการปะช่องโหว่สำหรับประเภทของสินทรัพย์นั้น สินทรัพย์ที่ปะภายในช่วงเวลาตามนโยบาย / สินทรัพย์ในขอบเขตที่ต้องปะในช่วงเวลานั้น ร้อยละ เครื่องมือจัดการอุปกรณ์ปลายทางและเซิร์ฟเวอร์ ทะเบียนสินทรัพย์ การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการการปล่อยรุ่นและการติดตั้งใช้งาน การรักษาการพึ่งพาให้ทันสมัยอยู่เสมอในสายงานส่งมอบ รายสัปดาห์
ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เกินกำหนด (Overdue critical findings) จำนวนและอายุของข้อค้นพบระดับความสำคัญวิกฤตที่เกินกำหนดเวลาตามนโยบาย จำนวนข้อค้นพบวิกฤตที่เกินกำหนด; อายุของรายการที่เก่าที่สุด จำนวน; วัน ระบบจัดการช่องโหว่ การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการความเสี่ยง ข้อบกพร่องด้านความมั่นคงปลอดภัยที่เกินขีดจำกัดที่ตกลงกัน รายสัปดาห์
ความครอบคลุมของการสแกน (Scan coverage) สัดส่วนของสินทรัพย์ในขอบเขตที่ได้รับการประเมินภายในช่วงเวลาที่กำหนด สินทรัพย์ที่สแกนสำเร็จในช่วงเวลาล่าสุด / สินทรัพย์ในขอบเขต ร้อยละ รายงานของตัวสแกนที่เชื่อมกับทะเบียนสินทรัพย์ การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการสินทรัพย์ไอที การตรวจสอบในสายงานส่งมอบที่ทำงานทุกครั้งที่สร้างบิลด์ รายสัปดาห์
เวลาในการควบคุมเหตุ (Time to contain) เวลาตั้งแต่ตรวจพบเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยที่ยืนยันแล้วจนถึงการควบคุมเหตุได้ ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของจำนวนชั่วโมงตั้งแต่ตรวจพบถึงควบคุมได้ ชั่วโมง บันทึกเหตุขัดข้อง การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ เวลาในการกู้คืนบริการหลังความล้มเหลว ต่อเหตุการณ์ ทบทวนรายเดือน
อายุของข้อยกเว้นความเสี่ยง (Risk exception age) อายุของข้อยกเว้นที่ยอมรับความเสี่ยง และสัดส่วนที่เลยวันทบทวน จำนวนวันนับจากวันที่อนุมัติ; ข้อยกเว้นที่เลยวันทบทวน / ข้อยกเว้นที่เปิดอยู่ วัน; ร้อยละ ทะเบียนข้อยกเว้น การจัดการความเสี่ยง การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การทบทวนหนี้ทางเทคนิค รายเดือน
อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัย (Security report rate) สัดส่วนของเหตุการณ์น่าสงสัยที่เจ้าหน้าที่รายงานเมื่อเทียบกับเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยที่ยืนยันแล้ว เป็นตัวบ่งชี้วัฒนธรรมการรายงาน รายงานจากเจ้าหน้าที่ในช่วงเวลา / เหตุการณ์น่าสงสัยที่ยืนยันในช่วงเวลา พร้อมแนวโน้มระดับกลุ่ม อัตราส่วน กล่องจดหมายด้านความมั่นคงปลอดภัย บันทึกเหตุขัดข้อง การจัดการความมั่นคงปลอดภัยของสารสนเทศ การจัดการเหตุขัดข้อง การยกอุปสรรคขึ้นมาพูดอย่างเปิดเผย รายเดือน

ควรระบุระดับความสำคัญและช่วงเวลาตามนโยบายไว้ในทะเบียน ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยเริ่มเมื่อทราบว่าช่องโหว่ใช้กับสินทรัพย์ ซึ่งคือเวลาที่หลังกว่าระหว่างการเปิดเผยช่องโหว่กับเวลาที่ทราบว่าสินทรัพย์ใช้องค์ประกอบที่ได้รับผลกระทบ และสิ้นสุดเมื่อยืนยันการแก้ไขหรือมีมาตรการบรรเทาที่บันทึกไว้และมีกำหนดเวลา เวลาในการควบคุมเหตุเริ่มนับที่การตรวจพบ ไม่ใช่ที่การแจ้งเตือนแรกที่ไม่มีใครอ่าน ควรยกเว้นผลการทดสอบและผลบวกลวงเฉพาะหลังจากผ่านการทบทวนแล้ว อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัยอธิบายกลุ่มและแนวโน้ม ไม่เคยอธิบายบุคคล

ข้อเสนอแนะ

รู้จักทรัพย์สินและความเสี่ยงต่อการถูกเปิดเผยของท่าน

1. เริ่มจากบันทึกสินทรัพย์และการพึ่งพา การสแกน การปะช่องโหว่ และความเป็นเจ้าของล้วนขึ้นอยู่กับการรู้ว่ามีอะไรอยู่ ควรเชื่อมทุกข้อค้นพบกับสินทรัพย์ เจ้าของ และบริการ และวัดความครอบคลุมของการสแกนเทียบกับทะเบียน หากความครอบคลุมต่ำ ให้แก้เรื่องนั้นก่อนอ่านข้อค้นพบ สินทรัพย์ที่ไม่ได้สแกนคือสิ่งที่ไม่รู้ ซึ่งแย่กว่าจุดอ่อนที่รู้อยู่แล้ว

2. ลดพื้นผิวการโจมตี (attack surface) ก่อน ถอดสิ่งที่ไม่จำเป็นออก ได้แก่ บริการที่ไม่ใช้ พอร์ตที่เปิดอยู่ บัญชีเก่า และสภาพแวดล้อมที่ถูกลืม ทุกสิ่งที่เลิกใช้คือสิ่งที่ไม่ต้องปะช่องโหว่ ติดตามจำนวนบริการที่เปิดสู่อินเทอร์เน็ตและบัญชีที่ไม่มีการใช้งานเป็นตัวบ่งชี้อย่างง่าย และทบทวนร่วมกับเจ้าของ

3. รวมห่วงโซ่อุปทานซอฟต์แวร์ของท่านด้วย บริการสมัยใหม่พึ่งพาองค์ประกอบจำนวนมาก ห่วงโซ่อุปทานซอฟต์แวร์ (software supply chain) รวมถึงไลบรารี เครื่องมือสร้าง คอนเทนเนอร์อิมเมจ และผู้ให้บริการเบื้องหลังสิ่งเหล่านี้ ควรใช้รายการส่วนประกอบซอฟต์แวร์ (software bill of materials) ที่กล่าวถึงก่อนหน้านี้เพื่อหาว่าองค์ประกอบที่มีช่องโหว่ถูกใช้ที่ใด (ดูหัวข้อ 7.2 “ตัวชี้วัดสินทรัพย์ซอฟต์แวร์และลิขสิทธิ์”) และรวมข้อค้นพบด้านการพึ่งพาไว้ในตัวชี้วัดชุดเดียวกับข้อค้นพบด้านโครงสร้างพื้นฐาน

จัดลำดับความสำคัญและแก้ไข

4. จัดอันดับตามบริบท ไม่ใช่ตามคะแนนความรุนแรงเพียงอย่างเดียว ผสมความรุนแรงตาม CVSS กับข้อมูลว่ามีการใช้ช่องทางโจมตีอยู่จริงหรือไม่ องค์ประกอบที่มีช่องโหว่เข้าถึงได้หรือไม่ และความสำคัญของสินทรัพย์ รายการสาธารณะของช่องโหว่ที่ทราบว่าถูกใช้โจมตีช่วยในปัจจัยแรก ควรเขียนกฎการจัดอันดับ ทบทวน และบันทึกเหตุผลเมื่อลดลำดับความสำคัญของรายการที่มีความรุนแรงสูง

5. กำหนดช่วงเวลาตามนโยบายแยกตามระดับ และรายงานเทียบกับช่วงเวลานั้น สำหรับแต่ละระดับความสำคัญ ให้ตกลงเวลาเป้าหมายในการแก้ไขหรือบรรเทา รายงานสัดส่วนที่อยู่ภายในช่วงเวลา ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 ของระยะเวลาที่ถูกเปิดเผย และรายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด ช่วงเวลาเหล่านี้เป็นเป้าหมายสำหรับการสนทนา และรายการที่เก่าที่สุดสมควรได้รับความสนใจเพราะชี้ให้เห็นว่ากระบวนการล้มเหลวที่ใด (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)

6. ถือการปะช่องโหว่เป็นการเปลี่ยนแปลงตามปกติที่เกิดบ่อย กระบวนการปะช่องโหว่ที่ปลอดภัยที่สุดคือกระบวนการที่ทำงานบ่อยและน่าเบื่อ การปรับปรุงเล็ก ๆ บ่อย ๆ ทดสอบและย้อนกลับได้ง่ายกว่าการปรับปรุงใหญ่ที่เกิดนาน ๆ ครั้ง และสายงานอัตโนมัติสามารถใช้การปรับปรุงเหล่านั้นอย่างต่อเนื่องได้ ใช้แนวทางการเปิดทางให้เกิดการเปลี่ยนแปลง (change enablement) สำหรับการอนุมัติตามความเสี่ยง และเก็บช่องทางฉุกเฉินไว้สำหรับการแก้ไขเร่งด่วน (ดูหัวข้อ 4.3 “ตัวชี้วัดการสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง”)

7. ทำให้ข้อยกเว้นมองเห็นได้และมีอายุสั้น บางครั้งไม่สามารถแก้ไขได้ ควรบันทึกข้อยกเว้นพร้อมเหตุผล มาตรการควบคุมทดแทน เจ้าของ และวันทบทวน และรายงานอายุของข้อยกเว้น ข้อยกเว้นที่ไม่มีวันทบทวนจะกลายเป็นถาวร และข้อยกเว้นถาวรจะกลายเป็นทะเบียนความเสี่ยงที่แท้จริง

ตอบสนองและเรียนรู้

8. ฝึกการตอบสนองต่อเหตุการณ์ การจัดการเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยคอมพิวเตอร์ ครอบคลุมการเตรียมความพร้อม การตรวจพบ การควบคุมเหตุ การกำจัด การกู้คืน และบทเรียนที่ได้รับ ซ้อมด้วยแบบฝึก บันทึกเวลาในการควบคุมเหตุนับจากการตรวจพบ และทบทวนทุกเหตุการณ์สำคัญโดยไม่กล่าวโทษ โครงสร้างของการจัดการเหตุการณ์ความมั่นคงปลอดภัยคล้ายกับการจัดการเหตุขัดข้องรุนแรง (ดูหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”)

9. วัดการควบคุมเหตุ ไม่ใช่แค่การตรวจพบ เครื่องมือตรวจจับสร้างการแจ้งเตือน และคุณค่าอยู่ที่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้น ติดตามว่าเหตุการณ์ที่ยืนยันแล้วใช้เวลานานเท่าใดในการควบคุมและกู้คืน และสัดส่วนใดที่การเฝ้าติดตามของเราเองพบ เทียบกับที่บุคคลภายนอกรายงานมา สัดส่วนเหตุการณ์ที่ตรวจพบภายในเพิ่มขึ้นเป็นสัญญาณของทัศนวิสัยที่ดีขึ้น

10. เรียนรู้จากเหตุเฉียดพลาด อีเมลฟิชชิงที่ถูกรายงานและถูกบล็อก หรือช่องโหว่ที่เพื่อนร่วมงานพบก่อนผู้โจมตี เป็นบทเรียนที่ได้มาฟรี ควรบันทึกและทบทวนเหมือนเหตุการณ์ และขอบคุณผู้ที่รายงาน อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัยเป็นตัวบ่งชี้สุขภาพของวัฒนธรรมนั้น และควรเพิ่มขึ้นตามความไว้วางใจ

สร้างวัฒนธรรมและสายงานส่งมอบ

11. วางการตรวจสอบไว้ในที่ที่นักพัฒนาทำงาน รันการวิเคราะห์การพึ่งพาและการวิเคราะห์แบบสถิตในการสร้างบิลด์ ให้ข้อมูลป้อนกลับในพูลรีเควสต์ และให้บิลด์ล้มเหลวเฉพาะประเด็นที่ทีมเห็นพ้องว่าเป็นตัวขวางเท่านั้น ข้อมูลป้อนกลับที่เร็วและเกี่ยวข้องจะได้รับการแก้ไข ส่วนข้อค้นพบคุณค่าต่ำที่ท่วมท้นจะถูกเพิกเฉย ติดตามเวลาแก้ไขข้อค้นพบจากสายงานส่งมอบ และปรับกฎร่วมกับทีม (ดูหัวข้อ 2.7 “ตัวชี้วัดพูลรีเควสต์และการทบทวนโค้ด”)

12. ฝึกอบรมและทดสอบโดยไม่ทำให้อับอาย แบบฝึกสร้างความตระหนัก เช่น การจำลองฟิชชิง สร้างทักษะได้ และก็ทำลายความไว้วางใจได้เช่นกันเมื่อนำผลไประบุชื่อหรือลงโทษบุคคล ควรรายงานเฉพาะผลรวม เน้นที่จำนวนผู้รายงานข้อความที่น่าสงสัย และอธิบายวัตถุประสงค์ หากแบบฝึกทำให้เจ้าหน้าที่รู้สึกว่าถูกหลอก ให้เปลี่ยนแบบฝึกนั้น

ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ตัวชี้วัด วิธีที่ถูกบิดเบือน ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันคู่กัน
ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย (Exposure window) ปิดข้อค้นพบโดยไม่ตรวจสอบยืนยัน; เปลี่ยนวันเริ่มต้น; จัดระดับความรุนแรงใหม่ ขั้นตอนตรวจสอบยืนยันโดยผู้ที่อยู่นอกทีมผู้แก้ไข; กฎวันเริ่มต้นในทะเบียน; บันทึกการเปลี่ยนแปลงระดับความรุนแรง
การปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ (Patch compliance) ยกเว้นสินทรัพย์ที่ปะยากออกจากขอบเขต; นับว่าปะแล้วทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มระบบใหม่ บันทึกการเปลี่ยนแปลงขอบเขต; ตรวจสอบเวอร์ชันที่ติดตั้งจากสินทรัพย์ ไม่ใช่จากตั๋ว
ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เกินกำหนด (Overdue critical findings) แยกข้อค้นพบหรือรวมข้อค้นพบ; ลดระดับความรุนแรง นับตามช่องโหว่และสินทรัพย์ที่ไม่ซ้ำกัน; ทบทวนทุกการเปลี่ยนระดับความรุนแรง
ความครอบคลุมของการสแกน (Scan coverage) สแกนชุดที่แคบลง; นับการสแกนที่ยืนยันตัวตนไม่สำเร็จ ความครอบคลุมเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์; คุณภาพของการสแกน (ยืนยันตัวตนแล้ว ครบถ้วน)
เวลาในการควบคุมเหตุ (Time to contain) เริ่มจับเวลาช้าลง; ประกาศว่าควบคุมได้ก่อนเวลา เริ่มจับเวลาที่สัญญาณตรวจพบแรก; ตรวจสอบยืนยันการควบคุมเหตุด้วยหลักฐาน
อายุของข้อยกเว้นความเสี่ยง (Risk exception age) ต่ออายุข้อยกเว้นโดยอัตโนมัติ; แยกข้อยกเว้นเพื่อลดอายุ ทบทวนการต่ออายุข้อยกเว้นพร้อมเหตุผล; จำกัดการต่ออายุที่ไม่มีหลักฐานใหม่
อัตราการรายงานด้านความมั่นคงปลอดภัย (Security report rate) ส่งเสริมการรายงานคุณค่าต่ำ; กีดกันการรายงานเพื่อให้ตัวเลขอื่นดีขึ้น คุณภาพของรายงาน; อ่านความเห็น; สำรวจว่าผู้คนรู้สึกปลอดภัยที่จะรายงานหรือไม่

การอ่านค่าที่ดีคือ ความครอบคลุมของการสแกนสูง หางของการเปิดเผยที่สั้นและหดลง ข้อยกเว้นที่ตรงไปตรงมาพร้อมวันทบทวน เหตุการณ์ที่ควบคุมได้อย่างรวดเร็วและพบภายในบ่อยขึ้น และเจ้าหน้าที่ที่แจ้งท่านเรื่องเหตุการณ์น่าสงสัยโดยไม่หวาดกลัว

ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย

แนวทาง จุดแข็ง จุดอ่อน
จัดลำดับความสำคัญด้วยคะแนนความรุนแรงอย่างเดียว เรียบง่าย สม่ำเสมอ เพิกเฉยต่อบริบท ส่งแรงงานไปผิดที่
จัดลำดับความสำคัญตามบริบท มุ่งที่ความเสี่ยงจริง ต้องใช้ข้อมูลและวิจารณญาณ
ช่วงเวลาปะช่องโหว่แบบตายตัว ความคาดหวังชัดเจน อาจบีบให้เปลี่ยนแปลงอย่างเร่งรีบและเสี่ยง
ช่วงเวลาตามความเสี่ยง เหมาะกับสถานการณ์ ตรวจสอบได้ยากกว่า
การปะช่องโหว่อัตโนมัติบ่อยครั้ง การเปลี่ยนแปลงเล็ก ถูกเปิดเผยน้อยลง ต้องมีการทดสอบและการย้อนกลับที่ดี
รอบการปะช่องโหว่ใหญ่ที่เกิดนาน ๆ ครั้ง คุ้นเคย ถูกเปิดเผยนานกว่า ความเสี่ยงต่อการเปลี่ยนแปลงแต่ละครั้งสูงกว่า
การจำลองฟิชชิง สร้างความตระหนัก อาจกัดกร่อนความไว้วางใจหากใช้ในทางที่ผิด
เน้นวัฒนธรรมการรายงาน เผยปัญหาตั้งแต่ระยะแรก วัดโดยตรงได้ยาก

คำตอบในทางปฏิบัติคือ จัดอันดับตามบริบท ปะช่องโหว่บ่อยเป็นขั้นตอนเล็ก ๆ พร้อมการย้อนกลับที่ดี บันทึกข้อยกเว้นพร้อมกำหนดเวลา และลงทุนในวัฒนธรรมการรายงานเป็นมาตรการควบคุม

คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม

1. การสแกนของเรามองเห็นทรัพย์สินของเราได้มากเพียงใดจริง ๆ เปรียบเทียบสินทรัพย์ที่สแกนกับทะเบียนสินทรัพย์ ถามว่าขาดอะไรและเพราะเหตุใด ผู้อำนวยความสะดวกควรมองหาประเภทที่ไม่ถูกสแกนอย่างเป็นระบบ เช่น คอนเทนเนอร์ อุปกรณ์ระยะไกล หรือระบบของบุคคลภายนอก ตกลงช่องว่างหนึ่งจุดที่จะปิดในไตรมาสนี้

2. ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เปิดค้างเก่าที่สุดของเราคืออะไร และเหตุใดจึงยังเปิดอยู่ ดูที่หาง ไม่ใช่ค่าเฉลี่ย สืบย้อนรายการที่เก่าที่สุดไม่กี่รายการ ใครเป็นเจ้าของ อะไรเป็นตัวขวาง และมาตรการควบคุมทดแทนคืออะไร ผู้อำนวยความสะดวกควรถามว่ามีการบันทึกข้อยกเว้นไว้หรือไม่ ตกลงว่าใครจะปลดล็อกรายการที่เก่าที่สุด

3. การแก้ไขด้านความมั่นคงปลอดภัยครั้งล่าสุดที่ทำให้เกิดการล่มคือเมื่อใด และหลังจากนั้นอะไรเปลี่ยนไป ลองนึกย้อนตัวอย่างหนึ่ง สาเหตุคือการแก้ไขที่เร่งรีบหรือขาดการทดสอบ อภิปรายว่าจะทำให้การปะช่องโหว่เป็นงานประจำที่ปลอดภัยได้อย่างไร เชื่อมคำตอบกับแนวปฏิบัติด้านการเปลี่ยนแปลงและการปล่อยรุ่น

4. หากเพื่อนร่วมงานรายงานอีเมลน่าสงสัยวันนี้ จะเกิดอะไรขึ้นกับเขา อธิบายเส้นทางจริงตั้งแต่การรายงานจนถึงการตอบสนอง รวมถึงการขอบคุณผู้รายงาน ถามว่ามีใครเคยอับอายเพราะรายงานหรือเพราะคลิกหรือไม่ บทสนทนานี้เกี่ยวกับความไว้วางใจ ตกลงการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่ทำให้การรายงานง่ายขึ้นหรือปลอดภัยขึ้น

5. ตัวเลขด้านความมั่นคงปลอดภัยของเราตัวใดที่อาจสูงขึ้นในขณะที่เราปลอดภัยน้อยลง ระบุตัวชี้วัดและคิดว่าแต่ละตัวอาจถูกทำให้ดูดีขึ้นได้อย่างไรด้วยการลดขอบเขตหรือเปลี่ยนป้ายกำกับ มอบหมายมาตรการป้องกันให้แต่ละตัว แบบฝึกนี้สร้างรายการในทะเบียนสำหรับการทบทวนครั้งถัดไป

6. เราควบคุมเหตุการณ์ที่ยืนยันแล้วได้เร็วเพียงใด และเรารู้ได้อย่างไร ทบทวนสองเหตุการณ์ล่าสุดและสืบย้อนจากการตรวจพบถึงการควบคุมเหตุ บันทึกความล่าช้า ถามว่าเราเคยทำแบบฝึกอะไรบ้าง ตกลงว่าจะทำหนึ่งครั้งก่อนการทบทวนครั้งถัดไป

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ

ทีมส่งมอบทำการแก้ไขส่วนใหญ่และเป็นผู้นำจุดอ่อนจำนวนมากเข้ามา ควรรักษาการพึ่งพาให้ทันสมัยเป็นส่วนหนึ่งของการไหลของงานตามปกติ ถือข้อค้นพบด้านความมั่นคงปลอดภัยเป็นรายการในแบ็กล็อกที่มีเจ้าของและกำหนดวัน และใช้การตรวจสอบในสายงานส่งมอบที่ให้ข้อมูลป้อนกลับที่เร็วและเกี่ยวข้อง ทีมต้องการลำดับความสำคัญที่ชัดเจนและเวลาที่จะลงมือตามนั้น และควรสามารถยกข้อกังวลได้อย่างอิสระ

ทีมบริการและปฏิบัติการ

ทีมปฏิบัติการรันตัวสแกน ปะช่องโหว่ และตอบสนองต่อเหตุการณ์ ควรรักษาความเชื่อมโยงกับสินทรัพย์ให้เป็นปัจจุบัน รายงานความครอบคลุมอย่างตรงไปตรงมา และจัดการข้อยกเว้นพร้อมกำหนดเวลา ทีมยังต้องมีเวลาที่ได้รับการคุ้มครองเพื่อซ้อมการตอบสนองต่อเหตุการณ์ และวัฒนธรรมที่ไม่กล่าวโทษเมื่อเกิดความผิดพลาด

ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล

ผู้นำกำหนดความเสี่ยงที่ยอมรับได้ และตัดสินใจว่าจะสนับสนุนงบประมาณด้านความมั่นคงปลอดภัยเป็นกิจกรรมต่อเนื่องหรือเป็นโครงการ ควรขอดูช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยและรายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด แทนที่จะขอผลรวม คุ้มครองวัฒนธรรมการรายงาน และยอมรับว่าตัวเลขจะเพิ่มขึ้นเมื่อทัศนวิสัยดีขึ้น การกำกับดูแลควรกำหนดให้มีหลักฐานสำหรับข้อยกเว้นและการเรียนรู้จากเหตุการณ์

ลูกค้าและผู้ใช้

ผู้ใช้เป็นทั้งผู้ได้รับประโยชน์และแนวป้องกันชั้นหนึ่ง พวกเขาต้องการบริการที่ปกป้องข้อมูลของตน และต้องการคำแนะนำที่ชัดเจนและเป็นธรรม ควรแจ้งให้ทราบโดยทันทีเมื่อเหตุการณ์กระทบต่อพวกเขา ปฏิบัติด้วยความเคารพเมื่อพวกเขารายงานปัญหา และให้มาตรการความมั่นคงปลอดภัยที่ไม่ทำให้งานของพวกเขายากเกินจำเป็น (ดูหัวข้อ 6.4 “ประสบการณ์ของผู้ใช้และพนักงาน”)

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว

สหกรณ์เครดิตระดับภูมิภาคแห่งหนึ่งให้บริการธนาคารออนไลน์ แอปมือถือ และระบบสาขา ด้วยทีมวิศวกรรมขนาดเล็กและบริการปฏิบัติการด้านความมั่นคงปลอดภัยที่จ้างภายนอก ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวอย่างเพื่อประกอบการอธิบาย

คณะกรรมการขอแดชบอร์ดด้านความมั่นคงปลอดภัย ร่างแรกจากนักวิเคราะห์ความมั่นคงปลอดภัยแสดงช่องโหว่ที่เปิดอยู่ 4,200 รายการและกำลังลดลง กับการปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ร้อยละ 96 หัวหน้าวิศวกรรมถามถึงความครอบคลุมของการสแกน เมื่อนำผลของตัวสแกนไปเชื่อมกับทะเบียนสินทรัพย์ นักวิเคราะห์พบว่าเซิร์ฟเวอร์ร้อยละ 31 และคอนเทนเนอร์เกือบทั้งหมดไม่ได้ถูกสแกนในรอบ 30 วันที่ผ่านมา เพราะตัวสแกนสูญเสียข้อมูลรับรองหลังการย้ายระบบ ในบรรดาสินทรัพย์ที่ถูกสแกน ค่ามัธยฐานของช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยสำหรับช่องโหว่ระดับวิกฤตคือ 9 วัน และเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 คือ 41 วัน ข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เก่าที่สุดมีอายุ 212 วัน อยู่บนระบบเดิมที่มีข้อยกเว้นซึ่งหมดอายุไปแล้วสี่เดือน การปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่ร้อยละ 96 คำนวณเฉพาะจากสินทรัพย์ที่เครื่องมือปะช่องโหว่รายงานเท่านั้น

ทีมทำการเปลี่ยนแปลงสี่อย่างร่วมกับวิศวกรรมและปฏิบัติการ ความครอบคลุมของการสแกนกลายเป็นบรรทัดแรกของแดชบอร์ด โดยมีเป้าหมายให้ครอบคลุมทะเบียนทั้งหมด และการยืนยันตัวตนของการสแกนได้รับการซ่อมและเฝ้าติดตาม การจัดลำดับความสำคัญเพิ่มสถานะการถูกใช้โจมตีและความสำคัญของสินทรัพย์เข้ากับคะแนนความรุนแรง ทำให้ข้อค้นพบ 4,200 รายการลดเหลือรายการสั้น ๆ ราว 60 รายการที่สำคัญในขณะนี้ การปรับปรุงการพึ่งพาย้ายเข้าสู่สายงานส่งมอบเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ บ่อย ๆ พร้อมการทดสอบอัตโนมัติ ข้อยกเว้นมีเจ้าของ มาตรการควบคุมทดแทน และวันทบทวน และข้อยกเว้นที่หมดอายุไปแล้วได้รับการทบทวนโดยคณะกรรมการความเสี่ยง นักวิเคราะห์ความมั่นคงปลอดภัยยังเปลี่ยนวิธีรายงานผลการจำลองฟิชชิง โดยแสดงเฉพาะอัตราการรายงานระดับกลุ่ม และขอบคุณเพื่อนร่วมงานที่รายงานด้วยตนเอง

สองเดือนต่อมา ความครอบคลุมของการสแกนอยู่ที่ร้อยละ 97 ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยที่เปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 สำหรับรายการวิกฤตคือ 14 วัน และข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เก่าที่สุดเป็นข้อยกเว้นที่มีมาตรการบรรเทา เหลืออีก 60 วันก่อนถึงกำหนดทบทวน พนักงานสาขารายหนึ่งรายงานอีเมลขอชำระเงินที่น่าสงสัยภายในไม่กี่นาที และเหตุการณ์ถูกควบคุมได้ในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง คณะกรรมการขอให้ลดจำนวนช่องโหว่ที่เปิดอยู่ลงครึ่งหนึ่งภายในสิ้นปี หัวหน้าวิศวกรรมเสนอให้รายงานช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยและข้อค้นพบระดับวิกฤตที่เกินกำหนดแทน โดยอธิบายว่าจำนวนอาจลดลงได้ด้วยการสแกนให้น้อยลง การตัดสินใจนี้ถูกบันทึกไว้ และคณะกรรมการตกลงที่จะทบทวนตัวชี้วัดใหม่ในการประชุมครั้งถัดไป

มุมมองตามประเภทองค์กร

สตาร์ทอัป โดยทั่วไปไม่มีทีมความมั่นคงปลอดภัยโดยเฉพาะ ดังนั้นควรสร้างพื้นฐานไว้ในสายงานส่งมอบ ได้แก่ การปรับปรุงการพึ่งพา การสแกนความลับ การยืนยันตัวตนหลายปัจจัย และสิทธิ์น้อยที่สุดที่จำเป็น ติดตามช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยสำหรับรายการสั้น ๆ ของระบบวิกฤต และมีแผนรับมือเหตุการณ์แบบง่าย อย่าเพิ่งซื้อชุดเครื่องมือขนาดใหญ่ก่อนที่จะรู้จักทรัพย์สินของตนเอง

ธุรกิจขนาดเล็ก บริการที่จ้างภายนอกและเครื่องมือบนคลาวด์แบกรับความเสี่ยงส่วนใหญ่ ควรเก็บบัญชีรายการสินทรัพย์ เปิดการยืนยันตัวตนหลายปัจจัยทุกที่ ให้ระบบปรับปรุงตัวเองโดยอัตโนมัติ และรู้ว่าจะโทรหาใครเมื่อเกิดเหตุ วัดการปฏิบัติตามข้อกำหนดการปะช่องโหว่และเวลาในการกู้คืนข้อมูลสำรอง หลีกเลี่ยงการทำให้เจ้าหน้าที่ที่รายงานความผิดพลาดต้องอับอาย

องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดต้องการข้อมูลที่สอดคล้องกันข้ามทีมและเครื่องมือจำนวนมาก กำหนดระดับความสำคัญและช่วงเวลาจากส่วนกลาง ให้ทีมเป็นเจ้าของข้อค้นพบของตน รายงานความเสี่ยงต่อการถูกเปิดเผยตามบริการทางธุรกิจ และจัดแบบฝึกเป็นประจำ ประสานงานกับทีมความมั่นคงปลอดภัยของผู้ให้บริการและทดสอบการส่งต่องาน

ภาครัฐและภาคสาธารณะ ภาคส่วนเหล่านี้มักเผชิญคำสั่งบังคับที่มีกำหนดเวลาสำหรับช่องโหว่เฉพาะ หน้าที่การรายงานเหตุการณ์อย่างเป็นทางการ และข้อกำหนดด้านการตรวจสอบ ควรถือสิ่งเหล่านั้นเป็นปัจจัยนำเข้าของการออกแบบ ติดตามการปฏิบัติตามกำหนดเวลาของคำสั่ง เก็บหลักฐาน และรายงานเหตุการณ์ตามที่กำหนดพร้อมคุ้มครองความเป็นส่วนตัวของบุคคล (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)

กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO

ต้นทุนประกอบด้วยเครื่องมือสแกนและเฝ้าติดตามซึ่งอาจมีอยู่แล้ว เวลาในการดูแลความเชื่อมโยงกับสินทรัพย์ เวลาของวิศวกรในการแก้ไขข้อค้นพบและปรับปรุงการพึ่งพา การเตรียมความพร้อมและแบบฝึกการตอบสนองต่อเหตุการณ์ และการฝึกอบรม การตรวจสอบในสายงานส่งมอบมีต้นทุนเวลาติดตั้งและเวลาสร้างบิลด์บางส่วน การเฝ้าติดตามที่จ้างภายนอกมีค่าบริการ

ผลตอบแทนคือโอกาสและผลกระทบของเหตุการณ์ที่ต่ำลง การถูกเปิดเผยที่สั้นลง และการเปลี่ยนแปลงฉุกเฉินแบบเร่งรีบที่น้อยลง ประโยชน์เหล่านี้เป็นจริงแต่ยากที่จะวัดเป็นตัวเลข เพราะเหตุการณ์ที่ไม่เกิดขึ้นไม่ทิ้งบันทึกไว้ หลีกเลี่ยงการอ้างต้นทุนเหตุละเมิดโดยเฉลี่ยของอุตสาหกรรมหรือความถี่ของเหตุการณ์ เว้นแต่จะสืบหาแหล่งที่มาและความเกี่ยวข้องได้ ควรสร้างกรณีทางธุรกิจจากข้อมูลของท่านเอง ได้แก่ แนวโน้มของช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย จำนวนการเปลี่ยนแปลงฉุกเฉินที่เกิดจากการปะช่องโหว่ล่าช้า เวลาที่ใช้กับงานปะช่องโหว่ด้วยมือซึ่งระบบอัตโนมัติขจัดไปแล้ว และต้นทุนของเหตุการณ์ในอดีตรวมถึงเวลาของเจ้าหน้าที่และผลกระทบต่อลูกค้า อธิบายการลดความเสี่ยงในรูปของสถานการณ์เฉพาะเจาะจง ตามที่หัวข้อเรื่องกรณีทางธุรกิจก่อนหน้านี้แนะนำ (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)

รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง

  • การรายงานจำนวนช่องโหว่ จำนวนลดลงเมื่อการสแกนพลาดบางสิ่ง ควรรายงานช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย รายการที่เกินกำหนด และความครอบคลุม
  • การจัดลำดับความสำคัญด้วยคะแนนความรุนแรงอย่างเดียว เพิกเฉยต่อการเข้าถึงได้และการถูกใช้โจมตี ควรเพิ่มบริบท
  • ถือว่าผลสแกนคือความจริง ตรวจความครอบคลุมและคุณภาพของการสแกนเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์
  • ข้อยกเว้นถาวร กลายเป็นความเสี่ยงที่ซ่อนอยู่ ควรให้ทุกข้อยกเว้นมีเจ้าของและวันทบทวน
  • ทำให้ผู้คนอับอายเพราะความผิดพลาด การรายงานจะหยุด ควรใช้การทบทวนแบบไม่กล่าวโทษและรายงานผลรวม
  • ความมั่นคงปลอดภัยเป็นด่านตรวจท้ายสุด ทำให้การส่งมอบช้าลงและเชิญชวนให้หาทางเลี่ยง ควรสร้างการตรวจสอบไว้ในสายงานส่งมอบ
  • รอบการปะช่องโหว่แบบครั้งใหญ่ครั้งเดียว เสี่ยงและช้า ควรปะบ่อยด้วยการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ
  • เพิกเฉยต่อผู้ให้บริการ จุดอ่อนของเขาคือจุดอ่อนของเรา ควรติดตามข้อผูกพันด้านความมั่นคงปลอดภัยและเหตุการณ์ของผู้ให้บริการ

แบบจำลองวุฒิภาวะ

มิติ 1 เริ่มต้น 2 พัฒนา 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน 4 บริหารจัดการ 5 ประสานจัดการ
ทัศนวิสัย สแกนบางระบบเป็นครั้งคราว สแกนระบบหลักเป็นประจำ ติดตามความครอบคลุมของการสแกนเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์; ข้อค้นพบเชื่อมกับเจ้าของ บริหารและวิเคราะห์แนวโน้มความครอบคลุม ช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผย และข้อยกเว้น มุมมองร่วมกันข้ามทีมและผู้ให้บริการ รวมถึงการพึ่งพา
การจัดลำดับความสำคัญและการแก้ไข แก้ตามคำร้องขอที่เสียงดังที่สุด รายการตามความรุนแรง จัดอันดับตามบริบท; ช่วงเวลาตามนโยบายแยกตามระดับ; ปะช่องโหว่ถี่ ๆ ครั้งละน้อย ทบทวนช่วงเวลาและหาง; ปรับการตรวจสอบในสายงานส่งมอบร่วมกับทีม การแก้ไขอัตโนมัติตามความเสี่ยงโดยมีมนุษย์กำกับดูแล
การตอบสนองและวัฒนธรรม ตอบสนองเฉพาะกิจ; กล่าวโทษ แผนพื้นฐาน ทดสอบน้อยครั้ง แผนที่ซักซ้อมแล้ว; ทบทวนแบบไม่กล่าวโทษ; ให้คุณค่ากับการรายงาน บริหารเวลาในการควบคุมเหตุและอัตราการตรวจพบภายใน; วัดวัฒนธรรมการรายงาน แบบฝึกร่วมกับผู้ให้บริการและลูกค้า; แบ่งปันการเรียนรู้อย่างกว้างขวาง

รายการตรวจสอบ

  • วัดความครอบคลุมของการสแกนเทียบกับทะเบียนสินทรัพย์
  • ข้อค้นพบเชื่อมกับสินทรัพย์ เจ้าของ และบริการ
  • ระดับความสำคัญผสมความรุนแรง การถูกใช้โจมตี การเข้าถึงได้ และความสำคัญของสินทรัพย์
  • ตกลงช่วงเวลาตามนโยบายแยกตามระดับ และรายงานช่วงเวลาที่ถูกเปิดเผยและรายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด
  • การตรวจสอบการพึ่งพาและสายงานส่งมอบทำงานทุกครั้งที่สร้างบิลด์ พร้อมตัวขวางที่ตกลงกันไว้
  • การปะช่องโหว่ทำงานเป็นการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่ผ่านการทดสอบและเกิดบ่อย พร้อมช่องทางฉุกเฉิน
  • ข้อยกเว้นมีเจ้าของ มาตรการควบคุมทดแทน และวันทบทวน
  • ซักซ้อมการตอบสนองต่อเหตุการณ์ และวัดเวลาในการควบคุมเหตุนับจากการตรวจพบ
  • รายงานข้อมูลพฤติกรรมของผู้คนเฉพาะในรูปผลรวม และขอบคุณผู้รายงาน
  • ติดตามข้อผูกพันด้านความมั่นคงปลอดภัยและเหตุการณ์ของผู้ให้บริการ

พรอมต์ AI

ทบทวนกฎการจัดลำดับความสำคัญของช่องโหว่

กฎปัจจุบันของเราในการจัดลำดับความสำคัญของช่องโหว่คือ: [อธิบาย] ฟิลด์ข้อมูลของเรา
ประกอบด้วย: [รายการ เช่น คะแนนความรุนแรง สถานะการถูกใช้โจมตี ความสำคัญของ
สินทรัพย์ การเปิดสู่อินเทอร์เน็ต] โปรดทบทวนกฎนี้เพื่อหาจุดบอดและวิธีที่กฎอาจ
ถูกบิดเบือน และเสนอการจัดอันดับตามบริบทพร้อมระดับและช่วงเวลาตามนโยบายที่ชัดเจน
ห้ามระบุตัวเลขเฉพาะว่าเป็นมาตรฐานของอุตสาหกรรม ระบุข้อสมมติของคุณ และสิ่งที่
ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงปลอดภัยควรยืนยัน

ตรวจสอบความครอบคลุมของการสแกน

นี่คือสรุปทะเบียนสินทรัพย์ของเราแยกตามประเภท และสินทรัพย์ที่ตัวสแกนของเรา
มองเห็นใน[ช่วงเวลา]ล่าสุด: [วางจำนวนหรือรายการที่ปกปิดข้อมูลแล้ว] ระบุประเภทที่
มีความครอบคลุมต่ำ เหตุผลที่น่าจะเป็นของช่องว่าง และการตรวจสอบที่เร็วที่สุดเพื่อ
ยืนยันแต่ละเหตุผล เสนอวิธีรายงานความครอบคลุมเพื่อไม่ให้การสแกนที่ล้มเหลวหรือ
ไม่สมบูรณ์ดูเหมือนความสำเร็จ ระบุข้อสมมติของคุณ

วางแผนแบบฝึกบนโต๊ะ (tabletop exercise)

ออกแบบแบบฝึกบนโต๊ะความยาว 90 นาทีสำหรับ [ประเภทขององค์กร] ในสถานการณ์นี้:
[อธิบาย เช่น ข้อมูลรับรองของผู้ให้บริการถูกบุกรุก] ให้รวมบทบาท ลำดับเวลาของ
สถานการณ์ที่ป้อนเข้ามา การตัดสินใจที่ควรกระตุ้น สิ่งที่ต้องบันทึก (รวมถึงเวลา
ในการตรวจพบและควบคุมเหตุ) และคำถามสำหรับการสรุปบทเรียนแบบไม่กล่าวโทษ ห้ามใส่
ชื่อหรือระบบจริง ระบุข้อสมมติของคุณและสิ่งที่ควรปรับให้เข้ากับบริบทของเรา

เขียนข้อความแบบไม่กล่าวโทษสำหรับความผิดพลาดที่ถูกรายงาน

เพื่อนร่วมงานรายงานว่าเขา [อธิบาย เช่น คลิกลิงก์ในอีเมลฟิชชิง] ร่างข้อความตอบกลับ
สั้น ๆ อย่างเป็นมิตรจากทีมความมั่นคงปลอดภัยที่ขอบคุณเขา อธิบายสิ่งที่เราจะทำ
และขอรายละเอียดที่เราต้องการ จากนั้นร่างบันทึกสรุปรวมสำหรับการแจ้งข่าวประจำ
สัปดาห์ที่แบ่งปันบทเรียนโดยไม่ระบุชื่อใคร ระบุข้อสมมติของคุณและตัวเลือกด้านน้ำเสียง
ที่ฉันควรทบทวน

ทักษะ AI

  • ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหามาตรการป้องกันคู่กันสำหรับตัวชี้วัดด้านความมั่นคงปลอดภัยหรือช่องโหว่
  • ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่ารายการตัวชี้วัดด้านความมั่นคงปลอดภัยมีช่องทางการบิดเบือน มาตรการป้องกัน และกฎความเป็นส่วนตัวครบถ้วน

ข้อสรุปสำคัญ

  • วัดเวลาที่ถูกเปิดเผย รายการเปิดค้างที่เก่าที่สุด และความครอบคลุมของการสแกน ไม่ใช่จำนวนข้อค้นพบแบบดิบ
  • จัดลำดับความสำคัญตามบริบท: ความรุนแรง การถูกใช้โจมตี การเข้าถึงได้ และความสำคัญของสินทรัพย์
  • ปะช่องโหว่บ่อยด้วยการเปลี่ยนแปลงเล็ก ๆ ที่ผ่านการทดสอบ และให้ทุกข้อยกเว้นมีเจ้าของและวันทบทวน
  • ควบคุมเหตุการณ์ให้เร็ว เรียนรู้โดยไม่กล่าวโทษ และติดตามการตรวจพบภายใน
  • ถือวัฒนธรรมการรายงานเป็นมาตรการควบคุม: ขอบคุณผู้ที่รายงาน และไม่เคยจัดอันดับบุคคล
  • สร้างการตรวจสอบด้านความมั่นคงปลอดภัยไว้ในสายงานส่งมอบ เพื่อให้ทางเลือกที่ปลอดภัยเป็นทางเลือกที่ง่าย

เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม

  1. National Institute of Standards and Technology, Guide to Enterprise Patch Management Planning: Preventive Maintenance for Technology, NIST Special Publication 800-40 Revision 4, 2022.
  2. National Institute of Standards and Technology, Computer Security Incident Handling Guide, NIST Special Publication 800-61 (latest revision).
  3. Forum of Incident Response and Security Teams, Common Vulnerability Scoring System, specification (latest version), https://www.first.org/cvss/.
  4. Cybersecurity and Infrastructure Security Agency, Known Exploited Vulnerabilities Catalog, https://www.cisa.gov/known-exploited-vulnerabilities-catalog.
  5. ISO/IEC 27001, Information security, cybersecurity and privacy protection: Information security management systems: Requirements, International Organization for Standardization.
  6. Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
  7. Beck, K., et al., Principles behind the Agile Manifesto, 2001, https://agilemanifesto.org/principles.html.
  8. Wikipedia, Vulnerability (computing).
  9. Wikipedia, DevSecOps.
  10. Wikipedia, Common Vulnerability Scoring System.
  11. Wikipedia, Common Vulnerabilities and Exposures.
  12. Wikipedia, Goodhart's law.
  13. Wikipedia, Attack surface.
  14. Wikipedia, Software supply chain.
  15. Wikipedia, Computer security incident management.

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.