ภาพรวมและแรงจูงใจ

ความน่าเชื่อถือมักอธิบายในแง่ของระบบ: ความพร้อมใช้งาน ความหน่วง อัตราข้อผิดพลาด เบื้องหลังทุกบริการที่มีผู้ใช้กลางดึกคือระบบของมนุษย์ที่ตอบสนองเมื่อระบบล้มเหลว ระบบของมนุษย์นั้นมีขีดจำกัด การหมุนเวรที่ถูกเรียกบ่อยเกินไป ปลุกคนมากเกินไป หรือใช้เวลาส่วนใหญ่ของสัปดาห์ไปกับงานมือที่ซ้ำซาก จะช้าลง ทำผิดพลาดมากขึ้น และในที่สุดก็สูญเสียผู้คน ตัวชี้วัดอื่น ๆ ในส่วนที่ 5 อาจดูสุขภาพดีไปจนถึงจุดที่ผู้คนที่ยึดมันไว้ด้วยกันจากไป

แนวคิดสองอย่างจัดระเบียบหัวข้อนี้ อย่างแรกคืองานเวรเรียกฉุกเฉิน (on-call): การหมุนเวียนของผู้คนที่ติดต่อได้และพร้อมตอบสนองต่อการแจ้งเตือนนอกรูปแบบการทำงานปกติ เพจ (page) คือการแจ้งเตือนที่ขัดจังหวะผู้ตอบสนอง มักผ่านเพจเจอร์ สายโทรศัพท์ หรือการแจ้งเตือนแบบพุช กะ (shift) คือช่วงหนึ่งของหน้าที่เวรเรียกฉุกเฉิน เช่นหนึ่งวัน หนึ่งสัปดาห์ หรือหนึ่งคืน การหมุนเวร (rotation) คือกลุ่มผู้คนที่ผลัดกันเข้ากะ แนวคิดที่สองคือ งานซ้ำซาก (toil) คำจากวิศวกรรมความน่าเชื่อถือของไซต์ (site reliability engineering) (SRE) ซึ่งเป็นวินัยของการดำเนินบริการด้วยวิธีวิศวกรรมซอฟต์แวร์ ในหนังสือ Site Reliability Engineering ของ Google งานซ้ำซากคืองานปฏิบัติการที่ผูกกับการดำเนินบริการระบบจริง ซึ่งมีแนวโน้มเป็นงานมือ ซ้ำ ทำให้เป็นอัตโนมัติได้ เชิงยุทธวิธี ไม่มีคุณค่ายั่งยืน และเติบโตตามบริการ ไม่เหมือนกับงานค่าใช้จ่ายทางอ้อม เช่นการประชุม และไม่ใช่เพียงงานที่ใครสักคนไม่ชอบ

ITIL 4 ไม่มีแนวปฏิบัติที่เรียกว่า “การจัดการงานซ้ำซาก” เนื้อหาอยู่ข้ามหลายแนวปฏิบัติ การจัดการเหตุขัดข้อง (incident management) และการเฝ้าติดตามและการจัดการเหตุการณ์สร้างเพจ การจัดการปัญหากำจัดสาเหตุที่ทำให้เกิดเพจซ้ำ การจัดการคำขอบริการและการจัดการการติดตั้งใช้งานสร้างงานมือที่ซ้ำซากเป็นส่วนใหญ่ การจัดการบุคลากรและความสามารถ และการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง เป็นเจ้าของด้านบุคลากร คู่เทียบแบบคล่องตัวคือข้อตกลงการทำงานของทีมเรื่องงานที่ไม่ได้วางแผนและจังหวะการทำงานที่ยั่งยืน และนิสัยแบบ DevOps ที่ทีมที่สร้างบริการก็แบกส่วนหนึ่งของเพจเจอร์ของมันด้วย

ตัวชี้วัดในที่นี้เกี่ยวกับภาระและความยั่งยืน การจัดการเหตุขัดข้องอยู่ในหัวข้ออื่น (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง” และหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”) เช่นเดียวกับคุณภาพของการแจ้งเตือนแต่ละรายการ (ดูหัวข้อ 5.5 “ตัวชี้วัดการเฝ้าติดตามและคุณภาพการแจ้งเตือน”) หัวข้อนี้ถามว่าการรักษาบริการให้ทำงานมีต้นทุนอะไรต่อผู้คนในการหมุนเวร และต้นทุนนั้นยั่งยืนหรือไม่

ทำไมสิ่งนี้อยู่กับความน่าเชื่อถือ

ความเหนื่อยล้ามีผลต่อการปฏิบัติการ การอดนอน (sleep deprivation) ทำให้วิจารณญาณและเวลาตอบสนองแย่ลง และผู้ตอบสนองที่เหนื่อยตอนเริ่มเหตุขัดข้องใช้เวลาวินิจฉัยนานกว่าและมีแนวโน้มทำผิดครั้งที่สองขณะแก้ครั้งแรก ความล้าจากการแจ้งเตือน (alarm fatigue) คือผลที่เกี่ยวข้องจากการแจ้งเตือนมากเกินไป: ผู้คนเลิกถือว่าแต่ละรายการเร่งด่วน ภาวะหมดไฟในการทำงาน (occupational burnout) คือผลระยะยาวของภาระเกินที่ต่อเนื่อง และปรากฏเป็นการลาออก การป่วย และการถอนตัวจากงาน ซึ่งช้า แพง และย้อนกลับยาก ทีมที่วัดความน่าเชื่อถือของบริการโดยไม่วัดความยั่งยืนของการหมุนเวรกำลังดูแต่ผลและละเลยส่วนหนึ่งของสาเหตุ

หัวข้อนี้อธิบายการหมุนเวร กะ และบริการ และไม่เคยจัดอันดับบุคคล มุมมอง ITIL เริ่มจากเหตุขัดข้องและบริการ มุมมอง SRE เริ่มจากต้นทุนเวลาบุคคล และมุมมองแบบคล่องตัวเริ่มจากกำลังสำหรับงานที่วางแผน

หลักการสำคัญ

  • วัดการหมุนเวร ไม่ใช่บุคคล รายงานภาระตามบริการ กะ และตำแหน่งในการหมุนเวร จำนวนเพจของบุคคลขึ้นกับกะที่จับได้ และตารางจัดอันดับสอนให้ผู้คนซ่อนการถูกขัดจังหวะ
  • นับว่าการขัดจังหวะเกิดเมื่อใดควบคู่กับว่านานเท่าใด เพจห้านาทีตอนตีสามอาจทำให้เสียการนอนทั้งคืน
  • นิยามงานซ้ำซากให้แคบและให้ทีมจัดประเภทเอง งานซ้ำซากเป็นงานชนิดเฉพาะ ไม่ใช่คำพ้องของงานที่ผู้คนไม่ชอบ
  • ถือภาระเป็นสัญญาณสำหรับการลงทุน ปริมาณเพจหรือสัดส่วนงานซ้ำซากที่สูงเป็นหลักฐานว่าบริการ เครื่องมือ หรือระดับกำลังคนต้องได้รับการดูแล
  • จับคู่ตัวชี้วัดภาระทุกตัวกับตัวชี้วัดคุณภาพ เพจที่น้อยลงเป็นข่าวดีก็ต่อเมื่อเหตุขัดข้องยังถูกตรวจจับ
  • แสดงการกระจายและแบ่งปันข้อมูลกับการหมุนเวรก่อน กะเฉลี่ยซ่อนคืนที่แย่ไม่กี่คืน และผู้ที่อยู่เวรเป็นผู้ตัดสินที่ดีที่สุดว่าตัวเลขตรงกับประสบการณ์ของพวกเขาหรือไม่

นิยามตัวชี้วัด

ตารางให้ชุดแกนกลาง ตัวชี้วัดเวลาหรือจำนวนทุกตัวระบุว่าเริ่มและหยุดที่ใดและอะไรถูกตัดออก “นอกเวลางาน” ต้องนิยามหนึ่งครั้งต่อการหมุนเวรเป็นช่วงเวลาที่เขียนไว้ตามเวลาท้องถิ่น รวมสุดสัปดาห์และวันหยุดราชการ เพราะผู้คนในการหมุนเวรแบบกระจายอาจมีเวลาท้องถิ่นต่างกัน

ตัวชี้วัด นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล แนวปฏิบัติ ITIL คู่เทียบแบบคล่องตัว ความถี่
จำนวนเพจต่อกะ จำนวนเพจที่ส่งถึงการหมุนเวรระหว่างหนึ่งกะ จำนวนเพจที่ส่งระหว่างเริ่มกะถึงจบกะ หนึ่งจำนวนต่อกะ หลังรวมเพจซ้ำของกลุ่มการแจ้งเตือนเดียวกันภายใน 5 นาที (หน้าต่างการรวมเป็นการตั้งค่าของทีม) เพจทดสอบและเพจที่ส่งผิดถูกตัดออก รายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 90 ข้ามกะ พร้อมกะที่คับคั่งที่สุด เพจต่อกะ เครื่องมือเพจ ตารางเวรเรียกฉุกเฉิน การจัดการเหตุขัดข้อง การเฝ้าติดตามและการจัดการเหตุการณ์ นโยบายงานที่ไม่ได้วางแผน จังหวะการทำงานที่ยั่งยืน ทบทวนรายสัปดาห์ แนวโน้มรายเดือน
สัดส่วนเพจนอกเวลางาน สัดส่วนของเพจที่มาถึงนอกช่วงเวลาทำงานที่เขียนไว้ เพจที่ส่งนอกช่วงเวลาทำงาน / เพจที่ส่งทั้งหมด ในรอบเวลา ช่วงเวลากำหนดต่อการหมุนเวรตามเวลาท้องถิ่น วันหยุดนับว่านอกช่วงเวลา เปอร์เซ็นต์ เครื่องมือเพจ ปฏิทินการหมุนเวร การจัดการเหตุขัดข้อง การเฝ้าติดตามและการจัดการเหตุการณ์ ข้อตกลงการทำงานเรื่องความพร้อมให้ติดต่อ รายเดือน
อัตราการขัดจังหวะกลางคืน บ่อยเพียงใดที่กะมีอย่างน้อยหนึ่งเพจในช่วงนอนที่ได้รับการคุ้มครอง กะที่มีอย่างน้อยหนึ่งเพจในช่วงนอนที่ได้รับการคุ้มครอง (เช่น 22:00 ถึง 07:00 ตามเวลาท้องถิ่น ทีมกำหนด) / กะทั้งหมดในรอบเวลา เพจที่รับทราบโดยอัตโนมัติโดยไม่มีการตอบสนองจากมนุษย์ถูกตัดออก เปอร์เซ็นต์ของกะ เครื่องมือเพจ บันทึกการรับทราบ การจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการบุคลากรและความสามารถ จังหวะการทำงานที่ยั่งยืน การตรวจสุขภาพทีม รายเดือน
สัดส่วนงานซ้ำซากต่อเวลา สัดส่วนของเวลาทำงานของการหมุนเวรที่ใช้ไปกับงานซ้ำซาก ชั่วโมงที่การหมุนเวรบันทึกกับงานที่จัดเป็นงานซ้ำซาก / ชั่วโมงทำงานรวมที่การหมุนเวรบันทึก ตลอดหนึ่งเดือน การประชุม การฝึกอบรม และการลาถูกตัดออกจากทั้งตัวตั้งและตัวหาร การจัดประเภทเป็นไปตามคุณลักษณะหกอย่างของงานซ้ำซาก ใช้โดยทีม เปอร์เซ็นต์ของเวลา การสุ่มตัวอย่างเวลาหรือป้ายงานในตัวติดตามงาน การทบทวนการจัดประเภทของทีม การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การจัดการการติดตั้งใช้งาน การจัดการคำขอบริการ สัดส่วนงานที่ไม่ได้วางแผน การจัดสรรกำลังในงานที่วางแผน รายเดือน พร้อมทบทวนการจัดประเภทรายไตรมาส
งานซ้ำซากตามแหล่ง การกระจายของชั่วโมงงานซ้ำซากข้ามแหล่งที่มีชื่อ เช่นการรีสตาร์ตด้วยมือ คำขอการเข้าถึง การต่ออายุใบรับรอง และการคัดแยกตั๋ว ชั่วโมงงานซ้ำซากของแต่ละแหล่ง / ชั่วโมงงานซ้ำซากรวม ระบุห้าแหล่งแรกและกลุ่ม “อื่น ๆ” ข้อยกเว้นเดียวกับสัดส่วนงานซ้ำซากต่อเวลา เปอร์เซ็นต์ของชั่วโมงงานซ้ำซากตามแหล่ง การสุ่มตัวอย่างเวลาหรือป้ายงานในตัวติดตามงาน การจัดการปัญหา การจัดการคำขอบริการ แบ็กล็อกของรายการปรับปรุง รายไตรมาส
อัตราเพจซ้ำ สัดส่วนของเพจที่เกิดจากเงื่อนไขที่เคยเรียกการหมุนเวรมาก่อนภายในช่วงที่ระบุ เพจที่กลุ่มการแจ้งเตือนหรือรหัสสาเหตุตรงกับเพจก่อนหน้าภายใน 30 วัน / เพจทั้งหมดในรอบเวลา รหัสสาเหตุกำหนดโดยผู้ตอบสนองตอนปิด รหัสที่ไม่ได้กำหนดรายงานแยกต่างหาก เปอร์เซ็นต์ เครื่องมือเพจ รหัสสาเหตุในบันทึกเหตุขัดข้อง การจัดการปัญหา การจัดการเหตุขัดข้อง การดำเนินการจากการทบทวนย้อนหลัง แบ็กล็อกหนี้ทางเทคนิค รายเดือน
ความลึกของการหมุนเวร มีผู้ตอบสนองที่มีคุณสมบัติกี่คนที่ใช้เพจเจอร์ร่วมกันเทียบกับจำนวนบทบาทที่ต้องเติม จำนวนผู้ที่ผ่านความพร้อมเวรเรียกฉุกเฉินและพร้อมเข้ากะ / จำนวนตำแหน่งกะต่อรอบการหมุนเวร การลาและการยืมตัวลดความพร้อม รายงานเป็นอัตราส่วนต่อการหมุนเวร ไม่เคยต่อบุคคล อัตราส่วน ตารางการหมุนเวร รายการตรวจความพร้อม การจัดการบุคลากรและความสามารถ ทีมข้ามสายงาน เมทริกซ์ทักษะ รายไตรมาส
งานซ้ำซากที่ถูกกำจัด ชั่วโมงงานซ้ำซากที่เกิดซ้ำซึ่งถูกนำออกจากงานของการหมุนเวรด้วยระบบอัตโนมัติหรือการเปลี่ยนการออกแบบ ชั่วโมงงานซ้ำซากรายเดือนโดยประมาณของแหล่งก่อนการเปลี่ยนแปลง ลบด้วยค่าเดียวกันหลังการเปลี่ยนแปลง วัดอย่างน้อยสองรอบหลังส่งมอบ ชั่วโมงที่ประหยัดจากการทำความสะอาดครั้งเดียวถูกตัดออก ชั่วโมงต่อเดือน การสุ่มตัวอย่างเวลาก่อนและหลัง ตั๋วการปรับปรุง การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การจัดการปัญหา รายการปรับปรุงที่ส่งมอบ รายไตรมาส

จำนวนเพจคือจำนวนการขัดจังหวะ ไม่ใช่จำนวนเหตุขัดข้อง: เหตุขัดข้องหนึ่งครั้งอาจสร้างเพจเป็นโหล สัดส่วนงานซ้ำซากต่อเวลาขึ้นกับการบันทึกที่ซื่อตรง จึงควรถือเป็นค่าประมาณที่ตกลงกัน

ข้อเสนอแนะ

นิยามศัพท์ก่อนนับ

1. เขียนว่าอะไรนับเป็นเพจ กะ และนอกเวลางาน ทีมนับสิ่งต่างกันภายใต้คำเดียวกัน เพจอาจเป็นการแจ้งใดก็ได้ เฉพาะที่ถึงมนุษย์ หรือเฉพาะที่ต้องดำเนินการ เลือกหนึ่งนิยาม ระบุหน้าต่างการรวมสำหรับรายการซ้ำ และบันทึกช่วงเวลาทำงานตามเวลาท้องถิ่น ถ้าไม่ทำเช่นนี้ ตัวเลขจะเปลี่ยนเมื่อกำหนดค่าเครื่องมือใหม่ และแนวโน้มจะทำให้เข้าใจผิด

2. ตกลงว่างานซ้ำซากคืออะไร พร้อมตัวอย่างจากบริการของท่านเอง เริ่มจากคุณลักษณะหกอย่างในหนังสือ SRE เขียนรายการสั้น ๆ ของตัวอย่างและสิ่งที่ไม่ใช่ตัวอย่าง เช่นการรีสตาร์ตงานที่ค้าง (งานซ้ำซาก) การออกแบบเครื่องมือกู้คืนใหม่ (วิศวกรรม) และการประชุมวางแผน (ค่าใช้จ่ายทางอ้อม) ทบทวนรายการเมื่อมีความเห็นต่างเกิดขึ้น

3. เลือกวิธีวัดสัดส่วนงานซ้ำซากและยอมรับข้อจำกัดของมัน ทางเลือกที่ถูกคือการสุ่มตัวอย่างเวลา ป้ายงานในตัวติดตามงาน และการประมาณสั้น ๆ ทุกสองสัปดาห์ ไม่มีวิธีใดแม่นยำ ดังนั้นเลือกวิธีที่เสียแรงน้อยที่สุด รันหนึ่งไตรมาส และตัดสินจากแนวโน้มมากกว่าค่าสัมบูรณ์

วัดภาระของการหมุนเวร

4. รายงานจำนวนเพจต่อกะเป็นการกระจาย กะเฉลี่ยซ่อนสิ่งที่การหมุนเวรรู้สึก แสดงค่ามัธยฐาน เปอร์เซ็นไทล์ที่ 90 และกะที่คับคั่งที่สุด และเพิ่มหมายเหตุว่าเกิดอะไรขึ้นในกะนั้น ค่ามัธยฐานที่เงียบกับหางที่แย่หมายถึงคืนที่แย่ไม่กี่คืน ซึ่งเป็นปัญหาต่างจากการหมุนเวรที่ยุ่งอย่างสม่ำเสมอ ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ” สำหรับการอ่านเปอร์เซ็นไทล์

5. วางจังหวะเวลาไว้ข้างปริมาณ สัดส่วนเพจนอกเวลางานและอัตราการขัดจังหวะกลางคืนแสดงว่าภาระตกเมื่อใด ห้าเพจในเวลาทำการเป็นความรำคาญ ห้าเพจระหว่างเที่ยงคืนถึง 05:00 คือต้นทุนอีกแบบ แสดงทั้งสองในหน้าเดียวกัน

6. ดูการกระจายข้ามกะ ไม่ใช่ข้ามบุคคล การหมุนเวรที่กะที่เกิดซ้ำหนึ่ง (เช่นสุดสัปดาห์หรือการส่งต่อวันจันทร์) เก็บเพจส่วนใหญ่ต้องการการแก้ไขต่างจากที่ภาระสม่ำเสมอ รายงานสัดส่วนของเพจตามตำแหน่งกะและวัน เมื่อรายงานข้อมูลตามบุคคลที่ระบุชื่อ ให้คาดว่ามันจะถูกอ่านเป็นการจัดอันดับ จึงอย่าสร้างมุมมองนั้น

7. นับภาระเหตุขัดข้องรุนแรงแยกต่างหาก เหตุขัดข้องรุนแรงอาจสร้างการขัดจังหวะในคืนเดียวมากกว่าหนึ่งเดือนปกติ รายงานเป็นบรรทัดของตัวเองเพื่อไม่ให้เหตุการณ์เดียวบิดเบือนแนวโน้ม (ดูหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”)

เชื่อมภาระกับสาเหตุและการแก้ไข

8. เชื่อมเพจกับปัญหาและติดตามการเกิดซ้ำ อัตราเพจซ้ำแสดงว่าภาระมาจากสาเหตุที่ทราบอยู่แล้วเท่าใด อัตราซ้ำที่สูงเป็นข้อโต้แย้งเพื่อการจัดการปัญหา ไม่ใช่เพื่อการตอบสนองที่เร็วขึ้น ป้อนสาเหตุที่เกิดซ้ำมากที่สุดเข้าแบ็กล็อกปัญหาและบันทึกการเชื่อมโยง (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา” และหัวข้อ 4.6 “หนี้ทางเทคนิคและข้อผิดพลาดที่ทราบ”)

9. จัดอันดับแหล่งงานซ้ำซากและโจมตีแหล่งที่ใหญ่ที่สุด แผนภูมิพาเรโต (Pareto chart)ของชั่วโมงงานซ้ำซากตามแหล่งมักแสดงว่ามีไม่กี่แหล่งที่รับผิดชอบเวลาส่วนใหญ่ เลือกอันที่ใหญ่ที่สุด ตัดสินใจว่าออกแบบให้หมดไปได้ ทำให้เป็นอัตโนมัติได้ หรือส่งให้ทีมที่เป็นเจ้าของสาเหตุ และกำหนดตารางเหมือนงานฟีเจอร์ เลือกการกำจัดความจำเป็นแทนการทำขั้นตอนให้เป็นอัตโนมัติ เพราะขั้นตอนอัตโนมัติก็ยังต้องบำรุงรักษา

10. วัดงานซ้ำซากที่ถูกกำจัด ไม่ใช่ระบบอัตโนมัติที่เขียน ระบบอัตโนมัติที่ไม่มีใครใช้ไม่กำจัดอะไร วัดชั่วโมงงานซ้ำซากก่อนและหลังอย่างน้อยสองรอบ และบันทึกแรงที่ใช้สร้างและบำรุงรักษาระบบอัตโนมัติ นี่คือผลตอบแทนที่ซื่อตรง และป้องกันโปรแกรม “ระบบอัตโนมัติ” ที่เพิ่มสคริปต์โดยไม่กำจัดงาน ดูหัวข้อ 3.7 “ตัวชี้วัดบริการด้วยตนเองและระบบอัตโนมัติ” สำหรับการนำระบบอัตโนมัติไปใช้โดยผู้ใช้

รักษาระบบให้ยั่งยืน

11. ตั้งขีดจำกัดการหมุนเวรในข้อตกลงของทีม แล้วเฝ้าดูความลึกของการหมุนเวร ตกลงว่าบุคคลอยู่เวรได้บ่อยเพียงใด กี่คืนติดต่อกันที่ยอมรับได้ และพักอย่างไรหลังคืนที่แย่ ความลึกของการหมุนเวรแสดงว่าการหมุนเวรมีผู้มีคุณสมบัติพอสำหรับขีดจำกัดที่ตกลงหรือไม่ การหมุนเวรที่ในนามมีแปดคนแต่ในทางปฏิบัติสามคน เพราะคนอื่นยังไม่พร้อมหรือลาอยู่ ไม่ตรงขีดจำกัด ไม่ว่าตารางจะบอกอย่างไร

12. ใช้ตัวเลขเพื่อขอสิ่งที่เฉพาะเจาะจง ตัวเลขภาระสนับสนุนคำขอ: การเปลี่ยนกำลังคน เวลาที่แบ่งจากงานฟีเจอร์เพื่อชำระงานซ้ำซาก การเปลี่ยนเกณฑ์การแจ้งเตือน หรือการเลิกใช้ ระบุคำขอไว้ข้างตัวเลข ไม่เช่นนั้นผู้คนจะเลิกบันทึก (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”)

ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ตัวชี้วัด ถูกบิดเบือนได้อย่างไร ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่
จำนวนเพจต่อกะ เพิ่มเกณฑ์การแจ้งเตือนหรือปิดเสียงการแจ้งเตือนเพื่อให้จำนวนลดลง รวมการแจ้งเตือนที่ไม่เกี่ยวกันเป็นเพจเดียว ย้ายเพจไปคิวตั๋วที่ไม่มีใครเฝ้า ความครอบคลุมการตรวจจับและเหตุขัดข้องที่ลูกค้ารายงานที่การเฝ้าติดตามพลาด (ดูหัวข้อ 5.5 “ตัวชี้วัดการเฝ้าติดตามและคุณภาพการแจ้งเตือน”) เวลาถึงการตรวจจับ (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”)
สัดส่วนเพจนอกเวลางาน นิยามช่วงเวลาทำงานใหม่ให้กว้างขึ้น จัดตารางงานและการติดตั้งใช้งานใหม่เพื่อให้เพจเลื่อนเข้ามาในเวลาทำการโดยไม่ลดลง จัดประเภทเพจใหม่เป็น “เร่งด่วนต่ำ” ปริมาณเพจรวมข้างสัดส่วน ช่วงเวลาทำงานที่เขียนไว้ภายใต้การควบคุมการเปลี่ยนแปลง ทบทวนสิ่งที่ย้าย
อัตราการขัดจังหวะกลางคืน เลื่อนการรับทราบไปจนถึงเช้า รับทราบเพจโดยอัตโนมัติ นับเฉพาะเพจที่ถึงมนุษย์ เวลาถึงการรับทราบตามชั่วโมง (ดูหัวข้อ 3.3 “เวลาตอบสนองและเวลาแก้ไขเหตุขัดข้อง”) รายงานเพจที่ไม่มีการตอบสนองจากมนุษย์แยกต่างหาก ผลกระทบต่อลูกค้าตอนกลางคืน
สัดส่วนงานซ้ำซากต่อเวลา จัดประเภทงานซ้ำซากใหม่เป็น “วิศวกรรม” หรือ “งานโครงการ” บันทึกน้อยกว่าที่ใช้จริง ติดป้ายเฉพาะสิ่งที่อธิบายง่าย การตรวจสอบเป็นระยะของรายการที่จัดประเภทโดยผู้ที่อยู่นอกการหมุนเวร มุมมองของทีมเองว่าสัปดาห์รู้สึกอย่างไร สัดส่วนเวลาที่ใช้กับงานปรับปรุงที่วางแผน
งานซ้ำซากตามแหล่ง แยกแหล่งใหญ่เป็นหลายแหล่งเล็กจนไม่มีอันใดโดดเด่น ปล่อยแหล่งไม่มีชื่อใน “อื่น ๆ” เพดานของกลุ่ม “อื่น ๆ” (เช่นต่ำกว่าหนึ่งในห้าของชั่วโมงงานซ้ำซาก เป็นการตั้งค่าของทีม) สุ่มตรวจรายการ “อื่น ๆ” ทุกไตรมาส
อัตราเพจซ้ำ ปิดเพจด้วยรหัสสาเหตุใหม่ทุกครั้งเพื่อให้พลาดการจับคู่ ขยายรหัสสาเหตุจนทุกอย่างแตกต่าง ยืดหรือย่นหน้าต่าง ตรวจสอบรหัสสาเหตุจากตัวอย่าง การเกิดซ้ำของกลุ่มการแจ้งเตือนเดียวกันข้ามเหตุขัดข้อง (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”)
ความลึกของการหมุนเวร นับผู้ที่ยังไม่ผ่านความพร้อม นับผู้ที่ไม่ค่อยพร้อม เสริมตารางให้ดูเต็ม สัดส่วนของกะที่ได้รับการครอบคลุมจริงโดยกลุ่มที่ระบุในนาม จำนวนกะจริงตามช่อง รายงานโดยไม่มีชื่อ การเสร็จสิ้นรายการตรวจความพร้อม
งานซ้ำซากที่ถูกกำจัด นับการทำความสะอาดครั้งเดียวเป็นการประหยัดที่เกิดซ้ำ ละเลยแรงที่ใช้สร้างและบำรุงรักษาระบบอัตโนมัติ อ้างการประหยัดโดยไม่มีก่อนและหลัง ชั่วโมงก่อนและหลังที่วัดตลอดสองรอบ แรงบำรุงรักษาระบบอัตโนมัติ สัดส่วนงานซ้ำซากต่อเวลาในไตรมาสถัดไป

การอ่านค่าที่ดีคือการหมุนเวรที่กะมัธยฐานเงียบและกะที่แย่ที่สุดหายาก มีเพจกลางคืนน้อย สัดส่วนเพจซ้ำที่ลดลง และสัดส่วนงานซ้ำซากที่ลดลงเพราะแหล่งถูกกำจัด ไม่ใช่เพราะถูกจัดประเภทใหม่ และยังแสดงแรงที่ใช้ไปถึงจุดนั้นด้วย: งานปรับปรุงปรากฏในแผน ได้รับทุน และส่งมอบ ถ้าจำนวนเพจลดลงขณะที่ลูกค้ารายงานเหตุขัดข้องที่การเฝ้าติดตามไม่จับมากขึ้น แสดงว่าตัวเลขดีขึ้นโดยการมองไปทางอื่น

ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย

แนวทาง จุดแข็ง จุดอ่อน
นับเพจจากเครื่องมือเพจ อัตโนมัติ ถูก และโต้แย้งยาก นับการขัดจังหวะ ไม่ใช่ต้นทุนของมัน การปรับการแจ้งเตือนเปลี่ยนจำนวนโดยไม่เปลี่ยนภาระ
การสุ่มตัวอย่างเวลาสำหรับงานซ้ำซาก ความแม่นยำพอสมควรด้วยแรงปานกลาง ต้องมีวินัย ตัวอย่างเล็กมีสัญญาณรบกวน
การรายงานระดับการหมุนเวร ตรงกับวิธีจัดระเบียบงาน ปลอดภัยที่จะแบ่งปันกว้างขวาง อาจซ่อนบุคคลที่กำลังลำบาก ต้องมีช่องทางสนทนาที่ให้ความช่วยเหลืออยู่ข้างกัน
เพดานงานซ้ำซากที่เข้มงวด (เช่นเป้าหมายของหนังสือ SRE ที่รักษางานซ้ำซากให้ต่ำกว่า 50 เปอร์เซ็นต์ของเวลา) สัญญาณชัดที่กระตุ้นการตอบสนอง ตัวเลขบรรลุได้ด้วยการจัดประเภทใหม่ เพดานต้องมีผู้บริหารหนุนหลัง

ความตึงเครียดหลักคือระหว่างการยอมรับกับการลงทุน เป็นเรื่องง่ายที่จะถือภาระสูงเป็นราคาปกติของบริการสำคัญและขอให้ผู้คนรับไว้ และง่ายที่จะตั้งเพดานที่ไม่มีใครมีอำนาจบังคับใช้ ทางออกคือจับคู่ทุกตัวชี้วัดกับการตัดสินใจ: เกณฑ์ที่ทีมหยุดและลงมือ เจ้าของที่ระบุชื่อของการดำเนินการ และวันที่จะกลับมาดู ตัวเลขระดับการหมุนเวรปลอดภัยและบางครั้งหยาบเกินไป เมื่อมีใครลำบาก บทสนทนาเป็นของบุคคลนั้นและผู้จัดการของเขา โดยใช้คำบอกเล่าของเขาเองเกี่ยวกับสัปดาห์นั้น

คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม

1. กะที่คับคั่งที่สุดของไตรมาสที่แล้วรู้สึกอย่างไร และตัวเลขบอกอะไรเกี่ยวกับมัน เริ่มด้วยเรื่องเล่าก่อนแผนภูมิ ขอให้ผู้ที่อยู่เวรอธิบายกะนั้น แล้วเปรียบเทียบกับจำนวนเพจต่อกะและตัวเลขการขัดจังหวะกลางคืน ถ้าตัวเลขประเมินประสบการณ์ต่ำเกินไป ให้หาว่าขาดอะไร เช่นสายที่ไม่ได้บันทึกหรืองานที่ทำหลังเพจ บันทึกรายการนั้นเป็นการปรับปรุงการวัดครั้งถัดไป

2. เราจะพูดว่าอะไรคืองานซ้ำซากในทีมของเรา และอะไรไม่ใช่ วางงานล่าสุดห้าหรือหกงานบนกระดานและขอให้แต่ละคนจัดประเภทเป็นงานซ้ำซาก วิศวกรรม หรือค่าใช้จ่ายทางอ้อมเทียบกับคุณลักษณะหกอย่าง คาดว่าจะมีความเห็นต่างและถือว่ามีประโยชน์: ความเห็นต่างแสดงว่านิยามคลุมเครือตรงไหน ตกลงนิยามใช้งานสำหรับไตรมาสถัดไปและเขียนตัวอย่างสองข้อสำหรับแต่ละประเภท หลีกเลี่ยงการถกว่างานสนุกหรือไม่ เพราะคำถามคือมันเป็นงานมือ ซ้ำ และทำให้เป็นอัตโนมัติได้หรือไม่

3. การแจ้งเตือนหรืองานใดที่เราจะลบก่อนถ้าทำได้ ขอการแจ้งเตือนหรืองานที่เกิดซ้ำที่ทุกคนเกรงกลัว แล้วถามว่าอะไรหยุดเราไม่ให้เอาออก: ต้นทุนการแก้ ไม่มีเจ้าของ หรือความเชื่อว่าจำเป็น ผู้อำนวยความสะดวกควรมองหางานที่ถูกที่จะเอาออกและเจ้าของไม่ได้อยู่ในห้อง จบด้วยการเลือกหนึ่งรายการสำหรับการวางแผนรอบถัดไป

4. วันนี้มีกี่คนที่เข้ากะได้จริง และเราเต็มใจให้คำมั่นขีดจำกัดอะไร นับความพร้อมอย่างซื่อตรง: ใครได้รับการฝึก ใครพร้อม และใครมีข้อจำกัด เปรียบเทียบผลกับขนาดการหมุนเวรในนาม ถามว่าความถี่ของเวรเรียกฉุกเฉินและจำนวนคืนติดต่อกันเท่าใดที่กลุ่มถือว่ายอมรับได้ แล้วตรวจว่าการปฏิบัติปัจจุบันเป็นไปตามนั้นหรือไม่

5. ถ้าเราลดจำนวนเพจลงครึ่งหนึ่งภายในไตรมาสหน้า เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเราไม่ได้แค่เลิกฟัง คำถามนี้เกี่ยวกับมาตรการป้องกัน ขอให้กลุ่มระบุวิธีที่จำนวนเพจลดลงได้โดยบริการไม่ดีขึ้น เช่นเพิ่มเกณฑ์ รวมการแจ้งเตือน หรือเพิกเฉยแหล่งหนึ่ง แล้วถามว่าเราจะเห็นอะไรในรายงานของลูกค้าและในตัวชี้วัดการตรวจจับถ้าสิ่งนั้นเกิดขึ้น ตกลงมาตรการป้องกันและวางไว้ในหน้าเดียวกับปริมาณ

6. ใครเห็นตัวเลขเหล่านี้ และเราอยากให้เขาทำอะไรกับมัน ติดตามเส้นทางของตัวชี้วัดภาระจากการหมุนเวรไปยังผู้จัดการและผู้นำ ถามว่าแต่ละกลุ่มผู้ชมน่าจะสรุปอะไร และมุมมองใดอ่านเป็นการจัดอันดับได้หรือไม่ ตกลงรูปแบบที่ส่งขึ้นไป: ระดับการหมุนเวร พร้อมบริบท และแนบคำขอ จดข้อกังวลใดเกี่ยวกับการที่บุคคลระบุตัวได้

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ

ทีมส่งมอบสร้างภาระเวรเรียกฉุกเฉินส่วนใหญ่ผ่านการเปลี่ยนแปลงที่พวกเขาปล่อย ทีมที่ดำเนินสิ่งที่สร้างเห็นความเชื่อมโยงระหว่างการปล่อยรุ่นกับเพจที่ตามมา ควรรวมงานซ้ำซากและงานเวรเรียกฉุกเฉินในการวางแผนกำลัง กำหนดการกำจัดงานซ้ำซากเป็นงานแบ็กล็อกปกติ และเฝ้าดูคุณภาพการเปลี่ยนแปลงข้างความเร็ว (ดูหัวข้อ 2.8 “ตัวชี้วัด DORA”)

ทีมบริการและปฏิบัติการ

ทีมปฏิบัติการถือเพจเจอร์บ่อยที่สุดและเห็นต้นทุนด้านมนุษย์ก่อน ควรเป็นเจ้าของนิยาม รันการสุ่มตัวอย่างเวลาหรือการติดป้าย เผยแพร่ตัวเลขระดับการหมุนเวร และนำแหล่งงานซ้ำซากหลักและสาเหตุที่เกิดซ้ำไปให้ทีมเจ้าของพร้อมหลักฐาน ความเสี่ยงของพวกเขาคือการรับภาระไว้อย่างเงียบ ๆ ด้วยความเป็นมืออาชีพ บันทึกคืนและสัปดาห์ที่สงบและตรงตามข้อเท็จจริงเป็นคำขอความช่วยเหลือที่มีประสิทธิผลกว่าการบ่น และบันทึกไม่ควรถูกเปลี่ยนเป็นการจัดอันดับผู้ที่ตอบสนอง

ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล

ผู้นำตัดสินเรื่องกำลังคน ลำดับความสำคัญ และการให้ทุนแก่งานซ้ำซาก ผู้นำที่อ่านสัดส่วนงานซ้ำซากที่สูงเป็นผลงานที่แย่สอนให้ทีมลดมันด้วยการติดป้ายใหม่ ผู้นำที่อ่านมันเป็นใบเรียกเก็บเงินสำหรับงานที่องค์กรเลือกไม่ให้ทุนได้ข้อมูลที่ซื่อตรงและแผน หน่วยงานกำกับดูแลควรคาดหวังขีดจำกัดภาระการหมุนเวรและการตอบสนองที่มองเห็นได้เมื่อเกิน (ดูหัวข้อ 9.2 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจและความเป็นอยู่ที่ดี”)

ลูกค้าและผู้ใช้

ผู้ใช้ไม่เห็นการหมุนเวร แต่รู้สึกถึงผลของมัน: การวินิจฉัยที่ช้าลงจากผู้ตอบสนองที่เหนื่อย เหตุขัดข้องซ้ำจากสาเหตุที่ไม่ได้แก้ และการจากไปของผู้คนที่รู้จักบริการ เมื่อผู้ใช้อยู่ในหลายเขตเวลา ความต้องการนอกเวลางานของพวกเขากำหนดรูปร่างการหมุนเวร และต้นทุนของการครอบคลุมพวกเขาเป็นหัวข้อที่เหมาะสมสำหรับการสนทนาเรื่องระดับบริการ (ดูหัวข้อ 5.1 “ตัวชี้วัด SLA, OLA และ XLA”)

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว

ผู้ค้าปลีกออนไลน์ขนาดกลางดำเนินแพลตฟอร์มคำสั่งซื้อ บริการบัญชีลูกค้า และการเชื่อมต่อคลังสินค้า การหมุนเวรของวิศวกรหกคนจากสองทีมผลิตภัณฑ์และกลุ่มปฏิบัติการขนาดเล็กใช้กะเวรเรียกฉุกเฉินรายสัปดาห์ร่วมกัน ตัวเลขทั้งหมดในตัวอย่างนี้เป็นตัวอย่างประกอบ

การทบทวนรายเดือนแสดงค่ามัธยฐาน 9 เพจต่อกะและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 90 ที่ 31 กะที่คับคั่งที่สุดมี 58 เพจ ประมาณครึ่งหนึ่งของเพจทั้งหมดมาถึงนอกเวลางาน และ 6 จาก 8 กะในไตรมาสมีเพจระหว่าง 22:00 ถึง 07:00 การสุ่มตัวอย่างเวลาบ่งชี้ว่างานซ้ำซากใช้ 55 เปอร์เซ็นต์ของเวลาทำงาน

กะที่คับคั่งที่สุดตรงกับใบรับรองหมดอายุบนการเชื่อมต่อคลังสินค้าที่เรียกการหมุนเวร 22 ครั้งในคืนเดียว การแจ้งเตือนพื้นที่ดิสก์หนึ่งรายการบนเซิร์ฟเวอร์แบตช์คิดเป็นเกือบหนึ่งในสี่ของเพจ และส่วนใหญ่ปิดด้วยการล้างไดเรกทอรีชั่วคราวด้วยมือ อัตราเพจซ้ำคือ 41 เปอร์เซ็นต์ มุมมองพาเรโตแสดงว่าการต่ออายุใบรับรองด้วยมือ การล้างดิสก์ และคำขอการเข้าถึงใช้ชั่วโมงงานซ้ำซากส่วนใหญ่

ทีมรับสามรายการเข้าสี่สัปดาห์ถัดไป: ทำการต่ออายุใบรับรองให้เป็นอัตโนมัติ แก้สาเหตุของไดเรกทอรีชั่วคราวเต็ม และย้ายคำขอการเข้าถึงไปยังแบบฟอร์มบริการด้วยตนเองที่ทีมระบุตัวตนเป็นเจ้าของ ข้อตกลงการทำงานกำหนดขีดจำกัดหนึ่งกะในสี่ต่อคนและวันพักหลังคืนที่มีสามเพจขึ้นไป ความลึกของการหมุนเวรคือ 6 คนเทียบกับความต้องการที่ตกลง 8 คน วิศวกรสองคนจากทีมที่สามจึงเริ่มการฝึกความพร้อม

ความเสี่ยงเรื่องการบิดเบือนปรากฏในการทบทวนครั้งถัดไป จำนวนเพจต่อกะลดเหลือค่ามัธยฐาน 4 และเปอร์เซ็นไทล์ที่ 90 เหลือ 12 ผู้จัดการคนหนึ่งพอใจ สมาชิกทีมคนหนึ่งชี้ว่าเกณฑ์การแจ้งเตือนดิสก์ถูกเพิ่ม 20 จุดและเซิร์ฟเวอร์แบตช์เต็มสองครั้งโดยไม่มีเพจ เหตุขัดข้องที่ลูกค้ารายงานเรื่องคำสั่งซื้อแบตช์ล่าช้าเพิ่มขึ้น มาตรการป้องกัน คือเหตุขัดข้องที่ลูกค้ารายงานที่การเฝ้าติดตามพลาด จับได้ การเปลี่ยนเกณฑ์ถูกย้อนกลับ การล้างไดเรกทอรีถูกกำหนดเป็นการแก้ไข และทีมเพิ่มกฎว่าการเปลี่ยนเกณฑ์ใดต้องบันทึกพร้อมเหตุผลและทบทวนหลังหนึ่งเดือน สัดส่วนงานซ้ำซากในไตรมาสถัดไปคือ 38 เปอร์เซ็นต์ (ตัวอย่างประกอบ) และรายงานพร้อมวิธีการสุ่มตัวอย่างข้างกัน

มุมมองตามประเภทองค์กร

สตาร์ทอัป ทีมเล็กมักไม่มีการหมุนเวรอย่างเป็นทางการ ทุกคนจึงอยู่เวรตลอดเวลาและต้นทุนมองไม่เห็น นับเพจและการตื่นกลางคืนในสเปรดชีตและเขียนงานซ้ำซากที่ใหญ่ที่สุดสามอย่าง ผู้ก่อตั้งที่ถือเพจเจอร์เองคือความเสี่ยงทางธุรกิจ ไม่ใช่เครื่องหมายแห่งความมุ่งมั่น

ธุรกิจขนาดเล็ก หนึ่งหรือสองคนอาจดูแลไอทีทั้งหมด วัดสิ่งที่ไม่ต้องใช้เครื่องมือ: สายนอกเวลา งานที่เกิดซ้ำ และการลาที่ลาไม่ได้ ผู้ให้บริการแบบจัดการอาจรับส่วนหนึ่งของการหมุนเวรได้หากสัญญาระบุเวลาตอบสนองและชั่วโมง ความลึกของการหมุนเวรมักเป็นหนึ่ง ซึ่งเป็นความเสี่ยงหลัก

องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดนำมาซึ่งการหมุนเวรตามดวงอาทิตย์ แพลตฟอร์มร่วม และผู้จัดหาหลายราย นิยามตัวชี้วัดหนึ่งครั้ง ตั้งช่วงเวลาทำงานท้องถิ่นต่อภูมิภาค และหลีกเลี่ยงการเฉลี่ยข้ามการหมุนเวรที่มีบริการต่างกันมาก กฎการจ้างงานในบางประเทศจำกัดหน้าที่เวรเรียกฉุกเฉินและกำหนดช่วงพัก และสิ่งเหล่านี้ควรอยู่ในขีดจำกัดการหมุนเวร

ภาครัฐและหน่วยงานสาธารณะ บริการอาจต้องครอบคลุมตลอดเวลาโดยกฎหมายหรือสัญญา และกำลังคนถูกผูกด้วยการจัดซื้อและระดับตำแหน่ง ขีดจำกัดการหมุนเวรและกฎการพักมักถูกควบคุมโดยข้อตกลงการจ้างงาน ดังนั้นให้วัดเทียบกับสิ่งเหล่านั้นและรายงานเมื่อเกิน ความรับผิดชอบต่อสาธารณะทำให้การรายงานอย่างตรงไปตรงมามีค่ามากขึ้นและยากขึ้น: สร้างช่องทางที่ปลอดภัยสำหรับข้อมูลภาระ และระบุชัดว่ามันอธิบายระบบและกำลังคน ไม่ใช่บุคคล (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)

กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO

แรงจูงใจคือปกป้องคุณภาพบริการและรักษาผู้มีทักษะไว้ ผู้ตอบสนองที่เหนื่อยวินิจฉัยช้าลง และเมื่อผู้มีประสบการณ์ลาออก ความรู้ก็ไปด้วย การทดแทนบุคคลมีต้นทุนจริงในการสรรหา การปฐมนิเทศ และผลผลิตที่ลดลงระหว่างช่วงเรียนรู้ และองค์กรประมาณต้นทุนเหล่านั้นได้จากบันทึกของตนเอง งานซ้ำซากยังพรากกำลังจากการปรับปรุง ทีมที่ใช้เวลาส่วนใหญ่กับการปฏิบัติการด้วยมือไม่อาจลดเหตุขัดข้องที่ก่อให้เกิดมัน

ต้นทุนของตัวชี้วัดไม่สูง เครื่องมือเพจนับเพจอยู่แล้ว และการสุ่มตัวอย่างเวลาเสียไม่กี่นาทีต่อคนต่อสองสัปดาห์ ต้นทุนที่ใหญ่กว่าคือการลงมือตามข้อค้นพบ: เวลาวิศวกรรมเพื่อกำจัดงานซ้ำซาก กำลังคนสำหรับการหมุนเวรที่ยั่งยืน และเวลาทบทวน นับการบำรุงรักษาระบบอัตโนมัติเป็นต้นทุน เพราะขั้นตอนอัตโนมัติที่ไม่ได้บำรุงรักษากลายเป็นเหตุขัดข้องของวันพรุ่งนี้

ผลตอบแทนปรากฏเป็นเพจจากสาเหตุที่ทราบน้อยลง การขัดจังหวะกลางคืนน้อยลง ชั่วโมงงานซ้ำซากที่คืนให้งานปรับปรุง การลาออกจากการหมุนเวรที่ต่ำลง และการวินิจฉัยที่เร็วขึ้น ไม่มีตัวเลขสากลที่ใช้ได้ จึงให้ประมาณของท่านเอง สำหรับแหล่งงานซ้ำซาก คูณชั่วโมงรายเดือนด้วยต้นทุนต่อชั่วโมงที่รวมค่าใช้จ่ายซึ่งตกลงกับฝ่ายการเงิน เปรียบเทียบกับแรงที่ใช้กำจัด และทบทวนหลังสองรอบ สำหรับความยั่งยืนของการหมุนเวร ให้บันทึกการลาออกและการขาดงานยาวจากการหมุนเวรและเปรียบเทียบกับตัวชี้วัดภาระตามเวลา โดยถือความเชื่อมโยงเป็นสมมติฐานที่ต้องทดสอบ ไม่ใช่สาเหตุที่พิสูจน์แล้ว เมื่อต้องการตัวเลข ให้ระบุเป็นค่าประมาณและแสดงข้อมูลนำเข้า (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)

รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง

  • จัดอันดับบุคคลตามเพจ เปลี่ยนตัวชี้วัดระบบเป็นคะแนนผลงานและสอนผู้ตอบสนองให้หลบกะและซ่อนการขัดจังหวะ รายงานตามการหมุนเวร ตำแหน่งกะ และบริการ
  • ลดเพจด้วยการปิดเสียงการแจ้งเตือน จำนวนลดลงและการตรวจจับอ่อนลง จับคู่ปริมาณกับการตรวจจับและเหตุขัดข้องที่ลูกค้ารายงาน และทบทวนทุกการเปลี่ยนเกณฑ์
  • เรียกทุกอย่างว่างานซ้ำซาก นิยามที่กว้างจนรวมการประชุมและปัญหายากทำลายสัญญาณ ใช้คุณลักษณะหกอย่างและเก็บรายการตัวอย่าง
  • เป้างานซ้ำซากที่ไม่มีอำนาจหนุนหลัง เพดานที่กระตุ้นการตัดสินใจไม่ได้กลายเป็นตัวเลขที่ผู้คนเถียงกัน ตกลงล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเกินและใครเป็นผู้ตัดสินใจ
  • ทำระบบอัตโนมัติก่อนเข้าใจ ระบบอัตโนมัติอาจฝังกระบวนการที่แย่และเพิ่มภาระบำรุงรักษา ถามก่อนว่าความจำเป็นออกแบบให้หมดไปได้หรือไม่ และวัดงานซ้ำซากที่ถูกกำจัดทีหลัง
  • เฉลี่ยข้ามบริการที่ไม่เหมือนกัน ค่าเฉลี่ยข้ามบริการที่เสถียรกับบริการที่เปราะบางไม่อธิบายอะไรเลย แสดงแต่ละบริการและการหมุนเวรแยกกัน
  • วัดแล้วไม่ลงมือ ตัวเลขภาระที่ไม่มีการตอบสนองสอนผู้คนว่าข้อมูลไม่สำคัญ แนบการตัดสินใจ เจ้าของ และวันทบทวนกับทุกข้อค้นพบ

แบบจำลองวุฒิภาวะ

มิติ 1 เริ่มต้น 2 พัฒนา 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน 4 บริหารจัดการ 5 ประสานจัดการ
นิยามและข้อมูล อธิบายเพจและงานซ้ำซากตามความรู้สึก ไม่มีนิยามร่วม บางการหมุนเวรนับเพจ พูดถึงงานซ้ำซากแต่ไม่วัด นิยามที่เขียนไว้หนึ่งฉบับของเพจ กะ นอกเวลางาน และงานซ้ำซาก เก็บข้อมูลเพจด้วยเครื่องมือ มีแนวโน้มการกระจายและจังหวะเวลา สุ่มตัวอย่างงานซ้ำซากทุกเดือนและตรวจสอบ ทบทวนนิยามข้ามทีมและผู้จัดหา ปรับแรงสุ่มตัวอย่างตามคุณค่าของคำตอบ
ความยั่งยืนของการหมุนเวร ไม่เป็นทางการ คนไม่กี่คนเดิมรับเพจเจอร์ มีตารางเวร พูดถึงขีดจำกัดแต่ไม่ได้เขียน ขีดจำกัดที่เขียนไว้เรื่องความถี่และการพัก รู้ความลึกของการหมุนเวร ติดตามขีดจำกัดและทบทวนการละเมิดพร้อมการดำเนินการ แบ่งปันการหมุนเวรข้ามทีมและผู้จัดหา และสมดุลภาระเมื่อบริการเปลี่ยน
การใช้ตัวเลข ใช้เพื่อกล่าวโทษหรือถูกเพิกเฉย แสดงต่อผู้จัดการ แสดงต่อการหมุนเวรก่อน พร้อมการตัดสินใจที่ตัวเลขสนับสนุน จับคู่กับมาตรการป้องกันและทบทวนตามจังหวะที่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงที่ได้รับทุน แบ่งปันกับผู้นำและคู่ค้าเพื่อวางแผนกำลังคนและขอบเขตบริการ

รายการตรวจสอบ

  • นิยามเพจ กะ ช่วงนอกเวลางาน และหน้าต่างการรวมเป็นลายลักษณ์อักษร
  • งานซ้ำซากมีนิยามที่เขียนไว้พร้อมตัวอย่างและสิ่งที่ไม่ใช่ตัวอย่างจากบริการของเราเอง
  • รายงานจำนวนเพจต่อกะเป็นค่ามัธยฐาน เปอร์เซ็นไทล์สูง และกะที่คับคั่งที่สุด
  • รายงานสัดส่วนเพจนอกเวลางานและอัตราการขัดจังหวะกลางคืนข้างปริมาณ
  • รายงานภาระตามการหมุนเวร ตำแหน่งกะ และบริการ ไม่เคยตามบุคคลที่ระบุชื่อ
  • สุ่มตัวอย่างสัดส่วนงานซ้ำซากต่อเวลาตามกำหนด พร้อมเขียนวิธีการไว้
  • ห้าแหล่งงานซ้ำซากหลักและสาเหตุเพจที่เกิดซ้ำมากที่สุดอยู่ในแบ็กล็อกการปรับปรุง
  • ขีดจำกัดการหมุนเวรและกฎการพักอยู่ในข้อตกลงของทีม และตรวจความลึกของการหมุนเวรทุกไตรมาส
  • ตัวชี้วัดภาระทุกตัวมีมาตรการป้องกันในหน้าเดียวกัน รวมการตรวจจับและเหตุขัดข้องที่ลูกค้ารายงาน
  • การทบทวนแต่ละครั้งจบด้วยการตัดสินใจ เจ้าของ และวันที่
  • บันทึกการเปลี่ยนเกณฑ์และการแจ้งเตือนพร้อมเหตุผลและทบทวนหลังหนึ่งเดือน

พรอมต์ AI

ทบทวนภาระของการหมุนเวรและมองหารูปแบบ

ฉันช่วยดูแลการหมุนเวรเรียกฉุกเฉินสำหรับ [บริการหรือกลุ่มบริการ] การหมุนเวร
มี [จำนวน] คนและความยาวกะ [ความยาว] ช่วงเวลาทำงานของเราคือ
[ชั่วโมงและเขตเวลา] และช่วงนอนที่ได้รับการคุ้มครองคือ [ชั่วโมง] ด้านล่างคือ
ข้อมูลเพจแบบไม่ระบุตัวตนของ [ช่วงเวลา] พร้อมคอลัมน์ [รายการคอลัมน์]:

[วางข้อมูลที่ลบชื่อแล้ว]

อธิบายการกระจายของจำนวนเพจต่อกะ สัดส่วนเพจนอกเวลางาน และสัดส่วนของกะ
ที่มีการขัดจังหวะกลางคืน ชี้กะที่คับคั่งที่สุด กลุ่มการแจ้งเตือนที่เกิดซ้ำ และรูปแบบ
ตามวันหรือตำแหน่งกะ รายงานเฉพาะระดับการหมุนเวรและบริการ ไม่เคยตามบุคคล
อย่าคิดค่าเทียบเคียงหรือเป้าหมายขึ้นเอง ระบุข้อสมมติของคุณและสิ่งที่คุณตัดสินจากข้อมูลไม่ได้

จัดประเภทงานเป็นงานซ้ำซาก วิศวกรรม หรือค่าใช้จ่ายทางอ้อม

ทีมของเราดูแล [บริการ] เรานิยามงานซ้ำซากเป็นงานที่เป็นงานมือ ซ้ำ
ทำให้เป็นอัตโนมัติได้ เชิงยุทธวิธี ไม่มีคุณค่ายั่งยืน และเติบโตตามบริการ
นี่คือรายการงานล่าสุดพร้อมชั่วโมงโดยประมาณ: [วางรายการ]

สำหรับแต่ละงาน บอกว่าเข้าข่ายงานซ้ำซาก วิศวกรรม หรือค่าใช้จ่ายทางอ้อม และระบุว่า
ตรงหรือขาดคุณลักษณะหกอย่างข้อใด ชี้งานที่กึ่งกลางและบอกว่าข้อมูลเพิ่มเติมใด
จะตัดสินได้ เสนอว่าแหล่งงานซ้ำซากแต่ละแหล่งจะกำจัดด้วยการออกแบบ ทำให้เป็น
อัตโนมัติ หรือส่งให้ทีมเจ้าของได้อย่างไร โดยไม่คิดการประหยัดขึ้นเอง ระบุข้อสมมติของคุณ
และคำถามสำหรับทีม

ร่างช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกันสำหรับตัวชี้วัดภาระของเรา

เรารายงานตัวชี้วัดเวรเรียกฉุกเฉินและงานซ้ำซากเหล่านี้สำหรับ [ชื่อการหมุนเวร]: [รายการ
ตัวชี้วัดพร้อมนิยาม] ตัวชี้วัดแสดงต่อ [กลุ่มผู้ชม] เพื่อสนับสนุน [การตัดสินใจ] ข้อมูลของเรามาจาก
[เครื่องมือเพจ ตัวติดตามงาน แบบสำรวจ]

สำหรับแต่ละตัวชี้วัด ระบุวิธีที่สมจริงที่มันดีขึ้นได้โดยที่การหมุนเวรไม่ได้ดีขึ้น และเสนอ
ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จะเผยแต่ละอย่าง จากนั้นบอกว่ามาตรการป้องกันเองอาจ
ถูกบิดเบือนได้อย่างไร อย่าคิดค่าเทียบเคียงขึ้นเอง ระบุข้อสมมติของคุณและนิยามใดที่ฉันควรทำให้เข้มงวดขึ้น

ทักษะ AI

  • ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหาหัวข้อที่เกี่ยวข้องและมาตรการป้องกันเมื่อท่านเพิ่มตัวชี้วัดเวรเรียกฉุกเฉินหรืองานซ้ำซากลงในแดชบอร์ด
  • ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจว่าการแก้ไขหัวข้อนี้ยังคงจับคู่ทุกตัวชี้วัดกับช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ข้อสรุปสำคัญ

  • วัดภาระของการหมุนเวร ตามกะ บริการ และช่วงเวลาของวัน และไม่เคยจัดอันดับผู้คนในนั้น
  • นับว่าการขัดจังหวะเกิดเมื่อใดควบคู่กับจำนวน เพราะเพจกลางคืนมีต้นทุนมากกว่าเพจในเวลาทำการ
  • นิยามงานซ้ำซากให้แคบโดยใช้คุณลักษณะหกอย่าง ประมาณสัดส่วนเวลาด้วยวิธีง่าย ๆ และตัดสินจากแนวโน้ม
  • เชื่อมเพจและแหล่งงานซ้ำซากกับงานปัญหาและการเปลี่ยนแปลงด้านระบบอัตโนมัติหรือการออกแบบ และวัดงานซ้ำซากที่ถูกกำจัดจริง
  • จับคู่ตัวชี้วัดภาระทุกตัวกับมาตรการป้องกัน เช่นการตรวจจับและเหตุขัดข้องที่ลูกค้ารายงาน เพื่อไม่ให้ซื้อตัวเลขที่ต่ำลงด้วยการมองไปทางอื่นได้
  • ถือภาระหนักเป็นคำขอให้ลงทุน พร้อมการตัดสินใจ เจ้าของ และวันทบทวน

เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม

  1. Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016. Chapter "Eliminating Toil", https://sre.google/sre-book/eliminating-toil/
  2. Beyer, B., Jones, C., Petoff, J., and Murphy, N. R. (eds.), Site Reliability Engineering: How Google Runs Production Systems, O'Reilly Media, 2016. Chapter "Being On-Call", https://sre.google/sre-book/being-on-call/
  3. Beyer, B., Murphy, N. R., Rensin, D. K., Kawahara, K., and Thorne, S. (eds.), The Site Reliability Workbook: Practical Ways to Implement SRE, O'Reilly Media, 2018. Chapter "Eliminating Toil", https://sre.google/workbook/eliminating-toil/
  4. Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
  5. Forsgren, N., Storey, M.-A., Maddila, C., Zimmermann, T., Houck, B., and Butler, J., "The SPACE of Developer Productivity," ACM Queue, 19(1), 2021.
  6. Wikipedia, On-call.
  7. Wikipedia, Site reliability engineering.
  8. Wikipedia, Incident management.
  9. Wikipedia, Sleep deprivation.
  10. Wikipedia, Alarm fatigue.
  11. Wikipedia, Occupational burnout.
  12. Wikipedia, Pareto chart.

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.