แผนที่นำทางการนำไปใช้แบบค่อยเป็นค่อยไป
เริ่มจากจุดที่คุณอยู่ ส่งมอบสิ่งที่มีประโยชน์แก่หนึ่งทีมในเดือนแรก และขยายโปรแกรมด้วยก้าวเล็ก ๆ ที่แต่ละก้าวสร้างสิทธิ์ให้ก้าวถัดไป
ภาพรวมและแรงจูงใจ
แนวทางส่วนใหญ่เกี่ยวกับตัวชี้วัดอธิบายสถานะสุดท้าย คือชุดตัวชี้วัดครบถ้วน ที่เก็บข้อมูลสะอาด แดชบอร์ดสำหรับทุกกลุ่มผู้ใช้ วัฒนธรรมแห่งหลักฐาน มีองค์กรไม่กี่แห่งที่ไปถึงตามแผน เมื่อไปถึงได้ ก็ไปถึงผ่านชุดของก้าวเล็ก ๆ ที่มีประโยชน์ ซึ่งแต่ละก้าวคุ้มค่าในตัวเองก่อนก้าวถัดไปจะเริ่ม หัวข้อนี้เสนอแผนที่นำทางในเจตนารมณ์นั้น คือ 30 วันแรก 60 วันถัดมา และอีก 90 วัน ซึ่งรวมกันเป็นประมาณ 180 วัน ช่วงเวลาเป็นเพียงรูปร่างคร่าว ๆ ไม่ใช่คำมั่นสัญญา ทีมเล็กอาจเร็วกว่า และทีมใหญ่หรือระมัดระวังอาจช้ากว่า
ตรรกะคือตรรกะการส่งมอบอย่างต่อเนื่องแบบเดียวกับที่หนังสือเล่มนี้แนะนำสำหรับบริการ คือส่งมอบชิ้นบางที่ใช้งานได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ วางไว้ต่อหน้าผู้ใช้จริง เรียนรู้จากสิ่งที่พวกเขาทำกับมัน ขยายสิ่งที่ช่วยได้ และทิ้งสิ่งที่ไม่ช่วย โปรแกรมตัวชี้วัดที่ใช้เวลาหกเดือนกับการออกแบบแล้วเปิดตัวแดชบอร์ดเต็มรูปแบบให้กลุ่มผู้ใช้ที่ประหลาดใจ ซ้ำรอยความผิดพลาดเก่าของการปล่อยรุ่นใหญ่ คือเสียแรงมาก ข้อมูลป้อนกลับมาช้า และมีโอกาสสูงที่ผลลัพธ์จะเข้ากันไม่ดี แนวคิดของผลิตภัณฑ์ที่ใช้งานได้ขั้นต่ำ (minimum viable product) ซึ่งเป็นเวอร์ชันที่เล็กที่สุดที่ส่งมอบคุณค่าและสร้างการเรียนรู้ ใช้กับโปรแกรมได้เช่นเดียวกับผลิตภัณฑ์
เป้าหมายแบบคล่องตัวกำหนดรูปร่างแผนที่นำทางในหลายทาง การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างต่อเนื่องหมายความว่าสัปดาห์แรก ๆ ใช้ไปกับผู้ที่จะใช้และถูกวัดด้วยตัวเลข ไม่ใช่ในห้องหลังบ้าน การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องหมายความว่าตัวแผนเองถูกทบทวนและเปลี่ยนเมื่อโปรแกรมเรียนรู้ ในเจตนารมณ์ของไคเซ็น (kaizen) แนวปฏิบัติของการปรับปรุงเล็ก ๆ อย่างสม่ำเสมอโดยทุกคน วิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องหมายความว่าไม่มีรายการตัวชี้วัดใดเป็นที่สิ้นสุด จังหวะการทำงานที่ยั่งยืนหมายความว่าแผนที่นำทางขอส่วนเล็กน้อยของเวลาทีม และโปรแกรมไม่เพิ่มภาระการรายงานที่หนักกว่าความช่วยเหลือ และการสร้างงานรอบบุคคลที่มีแรงจูงใจหมายความว่าเริ่มจากอาสาสมัครและคำถามที่พวกเขาใส่ใจ
แผนที่นำทางนี้เคารพหัวข้ออื่นในส่วนนี้ โดยสมมติกฎพื้นฐานของความไว้วางใจจากหัวข้อการเริ่มใช้ (ดูหัวข้อ 11.3 “เริ่มใช้ตัวชี้วัดโดยไม่สร้างความหวาดกลัว”) ใช้หลักการแดชบอร์ด (ดูหัวข้อ 11.1 “การออกแบบแดชบอร์ดตัวชี้วัดบริการ”) รักษาเครื่องมือให้บางจนกว่าคุณค่าจะพิสูจน์แล้ว (ดูหัวข้อ 11.2 “ภาพรวมเครื่องมือ”) และติดตามความก้าวหน้าด้วยโปรไฟล์วุฒิภาวะของโปรแกรม (ดูหัวข้อ 11.4 “แบบจำลองวุฒิภาวะสำหรับโปรแกรมตัวชี้วัด”)
แนวคิดสามข้อช่วยยึดงานช่วงแรก ข้อแรก เริ่มด้วยเส้นฐาน แผนภูมิรัน (run chart) ของข้อมูลที่มีอยู่ไม่กี่เดือนแสดงว่าสิ่งต่าง ๆ อยู่ตรงไหนและให้การเปลี่ยนแปลงภายหลังมีสิ่งเปรียบเทียบ ข้อสอง ตรวจคุณภาพข้อมูล (data quality) ตั้งแต่ต้น เพราะการปรับปรุงช่วงแรกที่มีคุณค่าที่สุดมักมาจากการแก้วิธีบันทึกงาน ไม่ใช่จากแผนภูมิใด ข้อสาม ทำให้ผลลัพธ์มองเห็นได้ เครื่องแผ่สารสนเทศ (information radiator) คือการแสดงผลที่ให้สารสนเทศในพริบตาโดยไม่ต้องมีใครถาม ช่วยให้ทีมเห็นข้อมูลของตนเองและเริ่มบทสนทนา ก้าวแรก ๆ มักอยู่ในรูปโครงการนำร่อง (pilot project) กับผู้เข้าร่วมที่เต็มใจ ตามด้วยการขยายสิ่งที่ได้ผลเป็นการจัดการการเปลี่ยนแปลง (change management) ในองค์กรวงกว้าง (ดูหัวข้อ 9.6 “ตัวชี้วัดการเปลี่ยนแปลงองค์กรและการยอมรับ”)
ไม่มีแผนที่นำทางใดเหมาะกับทุกองค์กร แผนด้านล่างเป็นจุดเริ่มต้นที่ผู้ที่จะดำเนินการควรปรับให้เหมาะ
หลักการสำคัญ
- เริ่มจากจุดที่คุณอยู่ ใช้ข้อมูล เครื่องมือ และนิสัยที่มี อย่ารอแพลตฟอร์มใหม่
- นำร่องกับอาสาสมัคร หนึ่งถึงสามทีมที่เต็มใจ ทำงานกับคำถามที่พวกเขาใส่ใจ
- ส่งมอบคุณค่าในเดือนแรก สิ่งที่ช่วยทีม ไม่ใช่รายงานสำหรับฝ่ายบริหาร
- ทีละชิ้นบาง ๆ หนึ่งแหล่ง หนึ่งมุมมอง ตัวชี้วัดหยิบมือ แล้วค่อยขยาย
- เขียนคำมั่นสัญญาตั้งแต่เนิ่น ๆ กฎบัตรสั้น ๆ ก่อนแบ่งปันตัวเลขแรก
- ทบทวนและปรับ ตรวจเมื่อจบแต่ละระยะว่าอะไรช่วย อะไรเสียหาย และควรเปลี่ยนอะไร
- หยุดบางสิ่ง ยุติตัวชี้วัดและรายงานที่ไม่มีใครใช้เมื่อของใหม่มาถึง
- อย่าข้ามความไว้วางใจ การเร่งด้านเครื่องมือโดยทิ้งความไว้วางใจไว้เบื้องหลังก่อให้เกิดการบิดเบือน
นิยามตัวชี้วัด
ตัวชี้วัดด้านล่างติดตามความก้าวหน้าของการนำไปใช้เอง ตัวชี้วัดเหล่านี้มีไว้สำหรับทีมโปรแกรมและผู้สนับสนุน และอ่านเป็นสัญญาณ ไม่ใช่เป้าหมาย ตัวชี้วัดหลีกเลี่ยงการนับแดชบอร์ดหรือรายงาน ซึ่งจะให้รางวัลแก่กิจกรรม
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เวลาถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก | เวลาที่ผ่านไปจากการเริ่มโปรแกรมถึงตัวชี้วัดแรกที่ทีมนำร่องบอกว่าช่วยให้ทำการเปลี่ยนแปลง | จำนวนวันจากการเริ่มต้นถึงการใช้ที่เป็นประโยชน์ครั้งแรกซึ่งทีมยืนยัน | วัน | บันทึกโปรแกรม การยืนยันของทีม | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | การส่งมอบคุณค่าตั้งแต่เนิ่น ๆ และต่อเนื่อง | ครั้งเดียว แล้วต่อทีมใหม่ |
| ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจัง | สัดส่วนของทีมที่ได้รับเชิญซึ่งใช้ตัวชี้วัดของตนในการทบทวนในช่วงเวลา ตามคำบอกเล่าของทีมเอง | ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดในการทบทวน / ทีมที่ได้รับเชิญ | ร้อยละ | การยืนยันของทีม บันทึกการทบทวน | การจัดการการเปลี่ยนแปลงองค์กร | การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างต่อเนื่อง | รายเดือน |
| การปรับปรุงที่สืบย้อนถึงตัวชี้วัด | จำนวนการเปลี่ยนแปลงที่ทีมทำซึ่งทีมระบุพร้อมเหตุผลว่ามาจากสิ่งที่ตัวชี้วัดแสดง | จำนวนการเปลี่ยนแปลงที่ทีมรายงานพร้อมความเชื่อมโยงที่ระบุกับตัวชี้วัด | จำนวน | ทะเบียนการปรับปรุง | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | การทดลองที่อิงหลักฐาน | รายไตรมาส |
| ตัวชี้วัดและรายงานที่ยุติ | ตัวชี้วัดหรือรายงานที่หยุดเพราะไม่ช่วยให้ตัดสินใจอีกต่อไป | จำนวนที่ยุติต่อไตรมาส | จำนวน | บันทึกการเปลี่ยนแปลงของแคตตาล็อก | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | วิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง | รายไตรมาส |
| ความครอบคลุมของเส้นฐาน | สัดส่วนของตัวชี้วัดที่ตกลงกันซึ่งมีเส้นฐานที่บันทึกไว้อย่างน้อยไม่กี่เดือน | ตัวชี้วัดที่มีเส้นฐาน / ตัวชี้วัดที่ตกลงกัน | ร้อยละ | แคตตาล็อกตัวชี้วัด | การจัดการระดับบริการ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | หลักฐานเหนือความเห็น | รายไตรมาส |
| สัดส่วนแรงงานของโปรแกรม | สัดส่วนของเวลาของทีมที่เข้าร่วมซึ่งใช้ไปกับงานการวัด | ชั่วโมงในการเก็บ รายงาน และทบทวน / ชั่วโมงรวมของทีม โดยประมาณ | ร้อยละ | การประมาณเวลาของทีม | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | จังหวะการทำงานที่ยั่งยืน | รายไตรมาส |
| การทบทวนระยะเสร็จสิ้น | สัดส่วนของการทบทวนระยะที่วางแผนไว้ซึ่งจัดกับทีม โดยบันทึกการเปลี่ยนแปลง | การทบทวนที่จัดพร้อมบันทึกการเปลี่ยนแปลง / การทบทวนที่วางแผน | ร้อยละ | บันทึกของโปรแกรม | การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | การสะท้อนคิดอย่างสม่ำเสมอ | ต่อระยะ |
เวลาถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกวัดตามคำบอกเล่าของทีมนำร่องเอง ไม่ใช่ของโปรแกรม ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจังนับตามที่ทีมพูด ไม่ใช่ตามการเข้าสู่ระบบ การปรับปรุงที่สืบย้อนถึงตัวชี้วัดเป็นจำนวนของความเชื่อมโยงที่ระบุไว้ ไม่ใช่เป้าหมาย เพราะเป้าหมายจะก่อให้เกิดความเชื่อมโยงที่ประดิษฐ์ขึ้น สัดส่วนแรงงานของโปรแกรมควรคงเล็ก และการเพิ่มขึ้นเป็นคำเตือน
ข้อเสนอแนะ
วันที่ 1 ถึง 30: รับฟัง ตกลง และส่งมอบสิ่งที่มีประโยชน์หนึ่งอย่าง
1. หาผู้สนับสนุนและอาสาสมัครไม่กี่ทีม ขอให้ผู้นำอาวุโสเป็นผู้สนับสนุนโปรแกรมและลงนามกฎบัตรสั้น ๆ เชิญหนึ่งถึงสามทีมที่ใฝ่รู้และได้รับความเคารพ อธิบายว่าเป้าหมายคือช่วยให้พวกเขาเห็นงานของตนเองและปรับปรุง และข้อมูลจะไม่ถูกใช้จัดอันดับหรือประเมินบุคคล (ดูหัวข้อ 11.3 “เริ่มใช้ตัวชี้วัดโดยไม่สร้างความหวาดกลัว”)
2. ถามคำถาม พบแต่ละทีมนำร่องหนึ่งชั่วโมง ถามว่าอะไรทำให้พวกเขาช้า อะไรทำให้พวกเขาประหลาดใจ และพวกเขาอยากรู้อะไร จดคำถามลง เลือกสามถึงห้าตัวชี้วัดจากหนังสือเล่มนี้ที่ตอบคำถามเหล่านั้น แต่ละตัวพร้อมมาตรการป้องกันคู่หู (ดูหัวข้อ 1.3 “ผลลัพธ์สำคัญกว่าผลผลิต: การเลือกสิ่งที่จะวัด”)
3. ดูข้อมูลที่คุณมีอยู่แล้ว ดึงประวัติไม่กี่เดือนจากระบบบันทึกหลักและพล็อตแผนภูมิรัน ตรวจคุณภาพข้อมูลอย่างซื่อตรง ได้แก่ ฟิลด์ที่ขาด หมวดหมู่ที่เปลี่ยน และบันทึกที่สร้างภายหลัง แก้การเก็บข้อมูลที่ต้นทางเมื่อทำได้ถูก สเปรดชีตธรรมดาเพียงพอในขั้นนี้ (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)
4. ส่งมอบสิ่งที่มีประโยชน์หนึ่งอย่าง ภายในสิ้นเดือนแรก ให้แต่ละทีมนำร่องมีมุมมองเล็ก ๆ ของข้อมูลของตนเองพร้อมนิยามของแต่ละตัวชี้วัด และจัดการสนทนาทบทวน มองหาการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างที่ข้อมูลชี้ เช่น การนำขั้นตอนการรอออก และช่วยทีมลอง ผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกสำคัญกว่าเครื่องมือที่ขัดเงา
วันที่ 31 ถึง 90: เรียนรู้ ขยาย และทำให้เป็นกิจวัตร
5. จัดการทบทวนครั้งแรกกับทีมนำร่อง ถามว่าอะไรช่วย อะไรสับสน อะไรรู้สึกเสี่ยง และพวกเขาจะเปลี่ยนอะไร ปรับตัวชี้วัด นิยาม และกฎบัตร ฟังโดยเฉพาะหาสัญญาณของความหวาดกลัวหรือการบิดเบือน แบ่งปันเรื่องสั้น ๆ ว่ามีอะไรเปลี่ยน เล่าโดยทีม
6. ทำเส้นทางบางให้เป็นอัตโนมัติ ในที่ที่งานทำด้วยมือหนัก ให้ทำฟีดหนึ่งหรือสองรายการที่สำคัญที่สุดเป็นอัตโนมัติ พร้อมการตรวจความสดใหม่และการกระทบยอดกับต้นทาง เก็บนิยามไว้ในแคตตาล็อกที่เรียบง่ายและย้ายได้ อย่าเพิ่งซื้อแพลตฟอร์มเว้นแต่การทดลองแสดงว่าเครื่องมือที่มีทำงานนี้ไม่ได้ (ดูหัวข้อ 11.2 “ภาพรวมเครื่องมือ”)
7. สร้างจังหวะการทบทวน จัดการทบทวนรายเดือนสั้น ๆ ในแต่ละทีมนำร่องที่ดูแนวโน้ม บันทึกการตัดสินใจ และจดเหตุการณ์ ให้มีโอกาสพูดว่า “ไม่ต้องทำอะไร” เพิ่มการดูรายไตรมาสของทั้งโปรแกรมกับผู้สนับสนุน โดยใช้มุมมองรวมและความเห็นของทีม
8. เชิญคลื่นถัดไป เสนอแนวทางนี้แก่ทีมเพิ่มเติม นำโดยเรื่องราวของทีมนำร่อง ให้แต่ละทีมใหม่เลือกตัวชี้วัดจากเมนู พร้อมแกนกลางร่วมขนาดเล็ก รักษาจังหวะให้ยั่งยืน คือทีละไม่กี่ทีม พร้อมการสนับสนุนจากทีมนำร่องและหัวหน้าโปรแกรม
วันที่ 91 ถึง 180: เสริมความแข็งแกร่ง สร้างสมดุล และเตรียมส่งต่อ
9. ออกแบบมุมมองของกลุ่มผู้ใช้ ร่วมกับกลุ่มผู้ใช้ ออกแบบมุมมองของเจ้าของบริการและผู้นำตามที่อธิบายในหัวข้อแดชบอร์ด โดยใช้นิยามร่วมและความเห็นของทีม (ดูหัวข้อ 11.1 “การออกแบบแดชบอร์ดตัวชี้วัดบริการ”) ให้แต่ละมุมมองเล็ก ยุติรายงานเก่าที่มุมมองเหล่านั้นมาแทน
10. เพิ่มความสมดุลและผลลัพธ์ ขยายตัวชี้วัดนำร่องเป็นชุดสมดุลที่รวมคุณภาพ ความน่าเชื่อถือ ประสบการณ์ และต้นทุน โดยมีผลลัพธ์เคียงข้างกิจกรรม (ดูหัวข้อ 6.5 “การบรรลุคุณค่าและผลลัพธ์ทางธุรกิจ”) ตรวจตัวชี้วัดใหม่แต่ละตัวเรื่องช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกันก่อนแสดง
11. ประเมินโปรแกรม ทำการประเมินตนเองจากหัวข้อแบบจำลองวุฒิภาวะกับแต่ละทีมที่เข้าร่วม รายงานโปรไฟล์และหัวข้อร่วม และเลือกก้าวถัดไปหนึ่งหรือสองก้าวในมิติที่จำกัดมิติอื่น (ดูหัวข้อ 11.4 “แบบจำลองวุฒิภาวะสำหรับโปรแกรมตัวชี้วัด”) นับสิ่งที่คุณยุติพร้อมกับสิ่งที่คุณเพิ่ม
12. ตัดสินใจว่าอะไรมาต่อ ในการทบทวนวันที่ 180 ร่วมกับทีมและผู้สนับสนุน ตัดสินใจว่าจะทำต่อ ปรับ หรือหยุด เขียนว่าโปรแกรมทำอะไรไป ด้วยแรงเท่าใด และบริการเปลี่ยนไปอย่างไร เลือกระยะถัดไป ได้แก่ ทีมเพิ่ม เครื่องมือที่ลึกขึ้น การเชื่อมโยงกับตัวชี้วัดด้านการเงินหรือลูกค้า หรือการรวมศูนย์ บันทึกการตัดสินใจและเหตุผล
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | ถูกบิดเบือนได้อย่างไร | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติคู่ป้องกัน |
|---|---|---|
| เวลาถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก | ประกาศการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยว่ามีประโยชน์ เร่งทำผลงานโชว์ | ถามทีมว่ามีอะไรเปลี่ยน ตรวจว่าการเปลี่ยนแปลงคงอยู่ |
| ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจัง | จัดการทบทวนเพื่อติ๊กช่อง อ้างการใช้ที่ไม่ได้เกิดขึ้น | ขอการตัดสินใจที่ทำ สุ่มตรวจบันทึกการทบทวน พูดคุยกับทีม |
| การปรับปรุงที่สืบย้อนถึงตัวชี้วัด | ประดิษฐ์ความเชื่อมโยงเพื่อให้ถึงจำนวน อ้างเครดิตสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เกี่ยวข้อง | คงเป็นเชิงพรรณนา ขอเหตุผลจากทีม ยอมรับความเชื่อมโยงที่ไม่แน่นอนตามที่เป็น |
| ตัวชี้วัดและรายงานที่ยุติ | ยุติตัวชี้วัดที่ไม่สะดวก ยุติแล้วนำกลับมาใหม่ภายใต้ชื่อใหม่ | ทบทวนรายการที่ยุติเพื่อหาแนวโน้มที่ไม่น่าพอใจ กำหนดให้ระบุเหตุผล |
| ความครอบคลุมของเส้นฐาน | แต่งประวัติ ใช้ช่วงเวลาที่ทำให้ผลภายหลังดูดี | บันทึกแหล่งและช่วงเวลา เก็บข้อมูลดิบ เลือกเส้นฐานก่อนการเปลี่ยนแปลง |
| สัดส่วนแรงงานของโปรแกรม | รายงานแรงงานต่ำกว่าจริง ย้ายงานไปยังผู้ที่อยู่นอกการนับ | ถามผู้ที่ทำงาน เปรียบเทียบกับการทำงานล่วงเวลาช่วงท้ายรอบ |
| การทบทวนระยะเสร็จสิ้น | การทบทวนที่สั้นและเป็นพิธี บันทึกการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยเกิดขึ้น | ตรวจว่าการเปลี่ยนแปลงถูกดำเนินการ ถามทีมว่าการทบทวนคุ้มกับเวลาของพวกเขาหรือไม่ |
การอ่านค่าที่ดีแสดงให้เห็นผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกภายในหนึ่งถึงสองเดือนแรก ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดเพราะเห็นว่าช่วยได้ การเปลี่ยนแปลงที่ระบุที่มาหยิบมือ รายงานที่ยุติควบคู่กับรายงานใหม่ สัดส่วนแรงงานที่พอประมาณและคงที่ และการทบทวนระยะที่นำไปสู่การเปลี่ยนแผนจริง
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| นำร่องกับอาสาสมัคร | ความไว้วางใจ เรื่องราวจริง | เริ่มช้ากว่า อคติจากการคัดเลือก |
| เริ่มใช้กับทุกทีมพร้อมกัน | ครอบคลุมเร็ว | การต่อต้าน การบิดเบือน |
| สเปรดชีตก่อน | เร็ว ต้นทุนต่ำ ได้เรียนรู้ | เปราะบาง แรงงานทำด้วยมือ |
| แพลตฟอร์มก่อน | ขัดเกลา ขยายขนาดได้ | ต้นทุน เหมาะสมไม่ดีก่อนคำถามชัดเจน |
| ตัวชี้วัดน้อยต่อทีม | โฟกัส ภาระต่ำ | อาจพลาดด้านสำคัญ |
| ตัวชี้วัดมากพร้อมกัน | ครอบคลุมกว้าง | ภาระล้น แตกกิ่งก้านเกินควบคุม |
| แผน 180 วันที่ตายตัว | ชัดเจนสำหรับผู้สนับสนุน | ยึดแข็ง ไม่สนใจสิ่งที่เรียนรู้ |
| การทบทวนระยะที่เปลี่ยนแผน | การเรียนรู้ ความเหมาะสม | คาดการณ์ได้น้อยลงสำหรับผู้สนับสนุน |
คำตอบเชิงบรรยายคือเริ่มด้วยอาสาสมัครและสเปรดชีต ขยายเมื่อคุณค่าปรากฏ ให้ผู้สนับสนุนมีรูปร่างและจุดทบทวนที่ชัดเจน และอนุญาตให้แผนเปลี่ยน
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. คำถามหนึ่งข้อที่เราอยากตอบเกี่ยวกับงานของเราในเดือนนี้คืออะไร รวบรวมคำถามจากทุกคน เลือกข้อที่สำคัญที่สุดและตอบได้ด้วยข้อมูลที่เราถืออยู่แล้ว ตกลงว่าคำตอบที่มีประโยชน์ควรเป็นอย่างไร
2. เราวัดอะไรอยู่แล้วบ้าง และใครดูอยู่ ลงรายการรายงานที่มีอยู่และกลุ่มผู้ใช้ ทำเครื่องหมายรายการที่ไม่มีใครใช้ ตัดสินใจว่าจะยุติรายการใดเพื่อเปิดที่ให้ของใหม่
3. อะไรจะทำให้เราเต็มใจลองสิ่งนี้หนึ่งเดือน รับฟังเงื่อนไข เช่น กฎบัตร สิทธิ์ออกเสียงในตัวชี้วัด เวลาที่จำกัด ตกลงเงื่อนไขเหล่านั้นกับผู้สนับสนุนก่อนเริ่ม
4. ข้อมูลชุดแรกอาจชี้ให้เปลี่ยนอะไรเล็ก ๆ ดูประวัติไม่กี่เดือนด้วยกัน ระบุการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปได้และผลที่คาดไว้ ตกลงว่าเราจะบอกได้อย่างไรว่ามันช่วยหรือไม่
5. เราให้เวลากับสิ่งนี้ได้เท่าใดโดยไม่กระทบงาน ประเมินเป็นชั่วโมงต่อเดือน ตกลงขีดจำกัด และทบทวนในการทบทวนระยะแรก
6. เราควรหยุดหรือเปลี่ยนแผนเมื่อใด อธิบายสัญญาณ เช่น ไม่มีผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ ความหวาดกลัวที่เพิ่มขึ้น แรงงานที่หนัก ตกลงว่าใครตัดสินใจ และจะบันทึกการตัดสินใจอย่างไร
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมนำร่องแบกความเสี่ยงช่วงแรกและให้ข้อพิสูจน์ช่วงแรก ควรขอกฎบัตร เลือกตัวชี้วัดของตนเอง ใช้มุมมองแรก ๆ ในการทบทวนของตนเอง และรายงานอย่างซื่อตรงว่าอะไรช่วยและอะไรไม่ช่วย ทีมได้ประโยชน์เมื่อผลลัพธ์แรกขจัดอุปสรรคจริง
ทีมบริการและปฏิบัติการ
ทีมปฏิบัติการจัดหาข้อมูลจำนวนมากและมักมีภาระมากที่สุด ควรช่วยประเมินคุณภาพข้อมูล ชี้ว่าตัวชี้วัดใดจะให้รางวัลพฤติกรรมที่ผิด และปกป้องเวลาสำหรับงานเวรเรียกฉุกเฉินและเหตุขัดข้อง จังหวะการทำงานที่ยั่งยืนของทีมเป็นข้อจำกัดตายตัวของแผน
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำเป็นผู้สนับสนุน ลงนามกฎบัตร และปกป้องโปรแกรมจากการใช้ผิด ควรยอมรับการเริ่มต้นแบบเรียบง่าย ขอผลลัพธ์และเรื่องราวแทนจำนวนแดชบอร์ด หลีกเลี่ยงการขอการจัดอันดับ และให้แผนเปลี่ยนไปเมื่อโปรแกรมเรียนรู้ ควรตัดสินโปรแกรมจากการตัดสินใจที่ดีขึ้น
ลูกค้าและผู้ใช้
ลูกค้าและผู้ใช้ได้ประโยชน์เมื่อโปรแกรมนำไปสู่บริการที่ดีขึ้น พวกเขามีส่วนร่วมในการเลือกตัวชี้วัดประสบการณ์และในการทบทวนสิ่งที่ถูกเก็บเกี่ยวกับพวกเขาได้ พวกเขาควรเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากข้อมูลป้อนกลับของพวกเขา
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
หน่วยงานขนส่งสาธารณะขนาดกลางมี 12 ทีมครอบคลุมบริการดิจิทัล เทคโนโลยีปฏิบัติการ และเซอร์วิสเดสก์ ประธานเจ้าหน้าที่สารสนเทศคนใหม่ต้องการ “โปรแกรมตัวชี้วัดในหกเดือน” ความพยายามก่อนหน้านี้ซื้อแพลตฟอร์มและสร้างแดชบอร์ดที่มีคนเปิดน้อย ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวอย่างประกอบ
หัวหน้าฝ่ายปรับปรุงบริการเสนอแผนที่นำทาง 180 วันพร้อมการทบทวนระยะที่วันที่ 30 90 และ 180 ในสัปดาห์แรกเธอพบประธานเจ้าหน้าที่สารสนเทศซึ่งลงนามกฎบัตรหนึ่งหน้า และเชิญสามทีมอาสาสมัคร คือเซอร์วิสเดสก์ ทีมข้อมูลผู้โดยสาร และทีมปฏิบัติการโครงสร้างพื้นฐาน ในเซสชันหนึ่งชั่วโมง แต่ละทีมระบุคำถามของตน เซอร์วิสเดสก์อยากรู้ว่าทำไมปัญหาลูกค้าเดิมวนกลับมา ทีมข้อมูลผู้โดยสารอยากรู้ว่าการเปลี่ยนแปลงของตนทำให้สิ่งต่าง ๆ พังหรือไม่ ทีมโครงสร้างพื้นฐานอยากรู้ว่าเวลาของตนใช้ไปกับงานที่ไม่ได้วางแผนเท่าใด
สำหรับแต่ละทีม เธอเลือกสามถึงห้าตัวชี้วัดจากหนังสือเล่มนี้ พร้อมมาตรการป้องกัน และสร้างแผนภูมิรันในสเปรดชีตร่วมจากข้อมูลห้าเดือนก่อนหน้า การตรวจข้อมูลพบว่าบันทึกการเปลี่ยนแปลงร้อยละ 27 ที่ทีมข้อมูลผู้โดยสารถูกสร้างหลังการติดตั้งใช้งาน และหมวดหมู่ของเซอร์วิสเดสก์ถูกจัดใหม่กลางช่วงเวลา การแก้นิสัยการป้อนข้อมูลและแมปหมวดหมู่ใช้เวลาสองสัปดาห์ ถึงวันที่ 27 เซอร์วิสเดสก์เห็นว่าการติดต่อร้อยละ 19 เป็นการกลับมาภายในหนึ่งสัปดาห์ กระจุกอยู่ในสองหมวดที่เชื่อมโยงกับหน้าตารางเวลาที่สับสน ทีมทำงานกับทีมข้อมูลผู้โดยสารเพื่อเปลี่ยนหน้านั้น เซอร์วิสเดสก์ยืนยันว่านี่เป็นผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก ที่วันที่ 27
ที่การทบทวนวันที่ 30 ทีมขอนิยามที่สั้นลงและแผนภูมิที่น้อยลง และทีมหนึ่งถามว่าข้อมูลจะถูกใช้ในการประเมินประจำปีของตนหรือไม่ กฎบัตรได้รับการปรับให้ชัดเจนว่าจะไม่ใช้ ระหว่างวันที่ 31 ถึง 90 หัวหน้าทำฟีดสองรายการให้เป็นอัตโนมัติ ตั้งการทบทวนรายเดือนในแต่ละทีมที่บันทึกการตัดสินใจ และเชิญอีกสี่ทีมจากเรื่องราวของการนำร่อง ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจังอยู่ที่ 7 จาก 7 ทีมที่ได้รับเชิญ ที่การทบทวนวันที่ 90 ทีมรายงานห้าการเปลี่ยนแปลงที่ระบุว่ามาจากตัวชี้วัดของตน โปรแกรมยุติรายงานรายสัปดาห์เก่าสามฉบับ สัดส่วนแรงงานประเมินที่ร้อยละ 3 ของเวลาทีม ระหว่างวันที่ 91 ถึง 180 หัวหน้าออกแบบมุมมองเจ้าของบริการและผู้นำร่วมกับกลุ่มผู้ใช้เหล่านั้น เพิ่มตัวชี้วัดประสบการณ์และต้นทุนในชุดสมดุล และทำการประเมินตนเอง ทีมส่วนใหญ่อยู่ที่ระดับ 2 ด้านการใช้ในการตัดสินใจ และ 3 ด้านความไว้วางใจและความปลอดภัย และก้าวถัดไปที่เลือกคือบันทึกการตัดสินใจในทุกทีม ที่วันที่ 180 ประธานเจ้าหน้าที่สารสนเทศขอการจัดอันดับทั้ง 12 ทีมตามวุฒิภาวะ หัวหน้าเสนอโปรไฟล์รวมและหัวข้อร่วม อธิบายกฎบัตร และคำขอถูกยกเลิก ผู้สนับสนุนตกลงขยายโปรแกรมไปยังอีกห้าทีมที่เหลือในสองไตรมาสถัดไป ยังคงเป็นแบบสมัครใจ
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ตอัป ย่อแผนที่นำทาง ภายในสองสัปดาห์ ตกลงสามคำถามและสองถึงสามตัวชี้วัด และดูด้วยกันทุกสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ ใช้สิ่งที่คุณมีอยู่แล้ว กลับมาทบทวนหลังหนึ่งไตรมาส สตาร์ตอัปที่รอสร้างเครื่องมือจะสูญเสียนิสัยการมอง
ธุรกิจขนาดเล็ก 30 วันแรกอาจเป็นการสนทนาหนึ่งครั้ง รายการคำถามหนึ่งหน้า สเปรดชีต และหนึ่งการเปลี่ยนแปลง ระยะถัดไปเกี่ยวข้องกับการดูรายเดือนอย่างสม่ำเสมอ ความเสี่ยงหลักคือผู้ที่ตั้งระบบกลายเป็นคนเดียวที่เข้าใจ ดังนั้นให้เขียนว่าแต่ละตัวชี้วัดหมายถึงอะไร
องค์กรขนาดใหญ่ ใช้คลื่นของอาสาสมัคร ทีมส่วนกลางขนาดเล็กที่สนับสนุนและไม่เป็นเจ้าของตัวชี้วัด นิยามร่วม และการทบทวนระยะกับผู้สนับสนุน ต้านทานวันที่ทั่วโลกวันเดียว คาดหมายว่าจะใช้ระยะแรกแก้การเก็บข้อมูล และวางแผนประสานงานกับฝ่ายความมั่นคงปลอดภัย ความเป็นส่วนตัว และสภาแรงงานหรือตัวแทนพนักงานในที่ที่มี
ภาครัฐและหน่วยงานสาธารณะ การปรึกษาตัวแทนพนักงานและการสื่อสารที่ชัดเจนกับหน่วยงานกำกับดูแลเป็นส่วนหนึ่งของงานช่วงแรก วงจรการจัดซื้อจัดจ้างมักสนับสนุนการเริ่มด้วยเครื่องมือที่เป็นเจ้าของอยู่แล้ว แยกการรายงานที่กฎหมายกำหนดออกจากตัวชี้วัดเพื่อการปรับปรุง และบันทึกการตัดสินใจไว้สำหรับการตรวจสอบ (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
ต้นทุนของ 180 วันแรกส่วนใหญ่คือเวลาของผู้คน ได้แก่ หัวหน้าโปรแกรม แรงงานวิเคราะห์เล็กน้อย ส่วนหนึ่งของเวลาทีมนำร่อง และความสนใจของผู้สนับสนุน ต้นทุนเครื่องมืออาจต่ำหรือเป็นศูนย์ในระยะแรก ต้นทุนที่ใหญ่กว่าคือต้นทุนของการทำก้าวแรก ๆ ผิด เช่น การเปิดตัวชี้วัดโดยไม่มีความไว้วางใจ
ผลตอบแทนปรากฏเร็วหากเลือกก้าวแรกดี ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงที่ข้อมูลชี้แนะ รายงานที่ยุติ ข้อพิพาทเรื่องตัวเลขที่น้อยลง และทีมที่ขอเพิ่ม สร้างกรณีจากบันทึกของคุณเอง คือจำนวนวันถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก การเปลี่ยนแปลงที่ทีมระบุว่ามาจากตัวชี้วัด ชั่วโมงที่ประหยัดได้จากรายงานที่ยุติ และแรงงานที่ใช้ไป หลีกเลี่ยงการอ้างตัวเลขภายนอกเกี่ยวกับผลตอบแทนของการวิเคราะห์ข้อมูลโดยไม่มีแหล่งที่มาที่ตรวจสอบย้อนได้และความเกี่ยวข้องกับบริบทของคุณ ข้ออ้างที่น่าเชื่อถือนั้นพอประมาณและเป็นท้องถิ่น (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- การเปิดตัวครั้งใหญ่ทีเดียว ออกแบบหลายเดือน แล้วเป็นความประหลาดใจ ส่งมอบชิ้นบางตั้งแต่เนิ่น ๆ
- แพลตฟอร์มก่อน เครื่องมือมาถึงก่อนคำถาม เริ่มจากสิ่งที่คุณมี
- การนับแดชบอร์ด วัดกิจกรรม ละเลยคุณค่า ติดตามการตัดสินใจและการเปลี่ยนแปลง
- ข้ามกฎบัตร ความหวาดกลัวเติมช่องว่าง เขียนคำมั่นสัญญาก่อนแสดงตัวเลขแรก
- หลายทีมพร้อมกันเกินไป การสนับสนุนล่ม ขยายเป็นคลื่นเล็ก ๆ
- ไม่เคยหยุดสิ่งใด รายงานเก่าอยู่ข้างของใหม่ ยุติเมื่อเพิ่ม
- แผนตายตัวที่ป้องกันตนเองจากหลักฐาน แผนควรเปลี่ยนไปเมื่อคุณเรียนรู้
- ยอมแพ้หลังพลาดครั้งแรก ความพยายามแรก ๆ สอนเรา ทบทวน ปรับ และลองใหม่
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| การเริ่มและการนำร่อง | ไม่มีแผน รายงานเฉพาะกิจ | ทีมที่สนใจลองตัวชี้วัดเอง | กฎบัตร ผู้สนับสนุน และการนำร่องโดยอาสาสมัครพร้อมผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก | การเรียนรู้จากการนำร่องขับเคลื่อนแผนคลื่น ติดตามเวลาถึงคุณค่า | ทีมแพร่แนวทางระหว่างกัน ผู้สนับสนุนและหุ้นส่วนเข้าร่วม |
| การขยายและจังหวะ | ความพยายามครั้งเดียว | มีการทบทวนสม่ำเสมอบางส่วน | การทบทวนทีมรายเดือนและการทบทวนโปรแกรมรายไตรมาส | บริหารสัดส่วนแรงงาน การยุติ และการเปลี่ยนแปลงที่ระบุที่มา | การทบทวนเชื่อมโยงข้ามทีมและบริการ จังหวะปรับตามความต้องการ |
| การเรียนรู้และการปรับ | แผนตายตัวหรือไม่มี | แบ่งปันบทเรียนเป็นครั้งคราว | การทบทวนระยะเปลี่ยนแผน | ก้าวของแผนที่นำทางผูกกับโปรไฟล์วุฒิภาวะ | โปรแกรมปรับปรุงอย่างต่อเนื่องจากการมีส่วนร่วมของทุกคน |
รายการตรวจสอบ
- ผู้สนับสนุนลงนามกฎบัตรสั้น ๆ ก่อนแบ่งปันตัวเลขแรก
- หนึ่งถึงสามทีมอาสาสมัครระบุคำถามของตนด้วยคำพูดของตนเอง
- มีเส้นฐานของข้อมูลหลายเดือนและการตรวจคุณภาพข้อมูลสำหรับทุกตัวชี้วัดนำร่อง
- ทุกทีมนำร่องมีมุมมองเล็ก ๆ พร้อมนิยามของทุกตัวชี้วัด
- ส่งมอบผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกและทีมยืนยัน ภายในหนึ่งถึงสองเดือนแรก
- มีจังหวะการทบทวนในทุกทีมนำร่องและบันทึกการตัดสินใจ
- ยุติรายงานเก่าเมื่อมุมมองใหม่มาแทน
- ประเมินแรงงานที่โปรแกรมขอจากทีมและรักษาให้เล็ก
- จัดการทบทวนระยะที่วันที่ 30 90 และ 180 กับทีม และแผนเปลี่ยนไปตามผล
- ตัดสินใจระยะถัดไปกับทีมและผู้สนับสนุนและบันทึกพร้อมเหตุผล
พรอมต์ AI
ร่างแผน 180 วัน
ร่างแผนที่นำทาง 180 วันสำหรับการนำโปรแกรมตัวชี้วัดบริการมาใช้ใน [ประเภทองค์กร]
ที่มี [จำนวน] ทีม ใช้การทบทวนระยะที่วันที่ 30 90 และ 180 สำหรับแต่ละระยะ
ลงรายการเป้าหมาย กิจกรรม ผู้ที่เกี่ยวข้อง เวลาที่ขอจากทีม ผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก
ที่คาดไว้ และความเสี่ยง เริ่มจากทีมนำร่องอาสาสมัคร กฎบัตร และเครื่องมือที่มีอยู่
ห้ามสัญญาผลลัพธ์ ระบุสมมติฐานของคุณ
เลือกตัวชี้วัดแรก
ทีมนำร่องอธิบายปัญหาของตนดังนี้: [วางข้อความ] เสนอสามถึงห้าตัวชี้วัดเพื่อเริ่มต้น
แต่ละตัวพร้อมนิยาม แหล่งข้อมูล ช่องทางการบิดเบือนที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด
และมาตรการป้องกันคู่หู เลือกข้อมูลที่ทีมถืออยู่แล้วเป็นหลัก ห้ามประดิษฐ์ตัวเลข
ระบุสมมติฐานของคุณและสิ่งที่ต้องตรวจเกี่ยวกับคุณภาพข้อมูล
ตรวจคุณภาพข้อมูล
นี่คือคำอธิบายตัวอย่างของฟิลด์และค่าในเรกคอร์ดของ [ระบบ] ของเรา: [วางข้อความ]
ระบุปัญหาคุณภาพที่น่าจะเกิดขึ้นสำหรับการวัดลีดไทม์ ความล้มเหลวของการเปลี่ยนแปลง
และการติดต่อที่กลับมา เช่น ฟิลด์ที่ขาด หมวดหมู่ที่เปลี่ยน และเรกคอร์ดที่สร้างภายหลัง
เสนอการตรวจและการแก้ไขง่าย ๆ ที่ต้นทาง ห้ามเดาเนื้อหาที่คุณมองไม่เห็น
ระบุสมมติฐานของคุณ
วางแผนการทบทวนระยะ
วางแผนการทบทวนระยะ 45 นาทีสำหรับวันที่ [30 90 หรือ 180] กับทีมนำร่องและผู้สนับสนุน
รวมคำถามเรื่องสิ่งที่ช่วย สิ่งที่รู้สึกเสี่ยง แรงงานที่ใช้ สิ่งที่ควรหยุด
และสิ่งที่ควรเปลี่ยนในแผน รวมวิธีบันทึกการตัดสินใจและแบ่งปันเรื่องสั้น ๆ ว่ามีอะไรเปลี่ยน
ห้ามจัดอันดับทีม ระบุสมมติฐานของคุณ
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อเลือกตัวชี้วัดเริ่มต้นพร้อมมาตรการป้องกันที่จับคู่กันสำหรับทีมนำร่อง
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจว่าแผนที่นำทางรักษาตัวชี้วัดไว้ในระดับทีมและมีช่องทางการบิดเบือนสำหรับทุกตัวชี้วัดที่นำมาใช้
ข้อสรุปสำคัญ
- เริ่มจากจุดที่คุณอยู่ ด้วยอาสาสมัคร กฎบัตร และข้อมูลและเครื่องมือที่คุณมีอยู่แล้ว
- ส่งมอบผลลัพธ์ที่มีประโยชน์หนึ่งอย่างแก่หนึ่งทีมในหนึ่งถึงสองเดือนแรก
- ขยายเป็นคลื่นเล็ก ๆ และยุติรายงานเมื่อมุมมองใหม่มาแทน
- ตรวจคุณภาพข้อมูลตั้งแต่เนิ่น ๆ และแก้การเก็บข้อมูลที่ต้นทาง
- จัดการทบทวนระยะที่เปลี่ยนแผน และรักษาแรงงานที่ขอจากทีมให้น้อย
- ตัดสินใจระยะถัดไปกับทีมและผู้สนับสนุน และบันทึกเหตุผล
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- Ries, E., The Lean Startup, Crown Business, 2011.
- Kotter, J., Leading Change, Harvard Business School Press, 1996.
- Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution Press, 2018.
- Axelos, ITIL 4: Direct, Plan and Improve, 2020.
- Beck, K., et al., Principles behind the Agile Manifesto, 2001, https://agilemanifesto.org/principles.html.
- Wikipedia, Minimum viable product.
- Wikipedia, Kaizen.
- Wikipedia, Run chart.
- Wikipedia, Data quality.
- Wikipedia, Information radiator.
- Wikipedia, Pilot project.
- Wikipedia, Change management.