ภาพรวมและแรงจูงใจ

แนวทางส่วนใหญ่เกี่ยวกับตัวชี้วัดอธิบายสถานะสุดท้าย คือชุดตัวชี้วัดครบถ้วน ที่เก็บข้อมูลสะอาด แดชบอร์ดสำหรับทุกกลุ่มผู้ใช้ วัฒนธรรมแห่งหลักฐาน มีองค์กรไม่กี่แห่งที่ไปถึงตามแผน เมื่อไปถึงได้ ก็ไปถึงผ่านชุดของก้าวเล็ก ๆ ที่มีประโยชน์ ซึ่งแต่ละก้าวคุ้มค่าในตัวเองก่อนก้าวถัดไปจะเริ่ม หัวข้อนี้เสนอแผนที่นำทางในเจตนารมณ์นั้น คือ 30 วันแรก 60 วันถัดมา และอีก 90 วัน ซึ่งรวมกันเป็นประมาณ 180 วัน ช่วงเวลาเป็นเพียงรูปร่างคร่าว ๆ ไม่ใช่คำมั่นสัญญา ทีมเล็กอาจเร็วกว่า และทีมใหญ่หรือระมัดระวังอาจช้ากว่า

ตรรกะคือตรรกะการส่งมอบอย่างต่อเนื่องแบบเดียวกับที่หนังสือเล่มนี้แนะนำสำหรับบริการ คือส่งมอบชิ้นบางที่ใช้งานได้ตั้งแต่เนิ่น ๆ วางไว้ต่อหน้าผู้ใช้จริง เรียนรู้จากสิ่งที่พวกเขาทำกับมัน ขยายสิ่งที่ช่วยได้ และทิ้งสิ่งที่ไม่ช่วย โปรแกรมตัวชี้วัดที่ใช้เวลาหกเดือนกับการออกแบบแล้วเปิดตัวแดชบอร์ดเต็มรูปแบบให้กลุ่มผู้ใช้ที่ประหลาดใจ ซ้ำรอยความผิดพลาดเก่าของการปล่อยรุ่นใหญ่ คือเสียแรงมาก ข้อมูลป้อนกลับมาช้า และมีโอกาสสูงที่ผลลัพธ์จะเข้ากันไม่ดี แนวคิดของผลิตภัณฑ์ที่ใช้งานได้ขั้นต่ำ (minimum viable product) ซึ่งเป็นเวอร์ชันที่เล็กที่สุดที่ส่งมอบคุณค่าและสร้างการเรียนรู้ ใช้กับโปรแกรมได้เช่นเดียวกับผลิตภัณฑ์

เป้าหมายแบบคล่องตัวกำหนดรูปร่างแผนที่นำทางในหลายทาง การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างต่อเนื่องหมายความว่าสัปดาห์แรก ๆ ใช้ไปกับผู้ที่จะใช้และถูกวัดด้วยตัวเลข ไม่ใช่ในห้องหลังบ้าน การปรับปรุงอย่างต่อเนื่องหมายความว่าตัวแผนเองถูกทบทวนและเปลี่ยนเมื่อโปรแกรมเรียนรู้ ในเจตนารมณ์ของไคเซ็น (kaizen) แนวปฏิบัติของการปรับปรุงเล็ก ๆ อย่างสม่ำเสมอโดยทุกคน วิวัฒนาการอย่างต่อเนื่องหมายความว่าไม่มีรายการตัวชี้วัดใดเป็นที่สิ้นสุด จังหวะการทำงานที่ยั่งยืนหมายความว่าแผนที่นำทางขอส่วนเล็กน้อยของเวลาทีม และโปรแกรมไม่เพิ่มภาระการรายงานที่หนักกว่าความช่วยเหลือ และการสร้างงานรอบบุคคลที่มีแรงจูงใจหมายความว่าเริ่มจากอาสาสมัครและคำถามที่พวกเขาใส่ใจ

แผนที่นำทางนี้เคารพหัวข้ออื่นในส่วนนี้ โดยสมมติกฎพื้นฐานของความไว้วางใจจากหัวข้อการเริ่มใช้ (ดูหัวข้อ 11.3 “เริ่มใช้ตัวชี้วัดโดยไม่สร้างความหวาดกลัว”) ใช้หลักการแดชบอร์ด (ดูหัวข้อ 11.1 “การออกแบบแดชบอร์ดตัวชี้วัดบริการ”) รักษาเครื่องมือให้บางจนกว่าคุณค่าจะพิสูจน์แล้ว (ดูหัวข้อ 11.2 “ภาพรวมเครื่องมือ”) และติดตามความก้าวหน้าด้วยโปรไฟล์วุฒิภาวะของโปรแกรม (ดูหัวข้อ 11.4 “แบบจำลองวุฒิภาวะสำหรับโปรแกรมตัวชี้วัด”)

แนวคิดสามข้อช่วยยึดงานช่วงแรก ข้อแรก เริ่มด้วยเส้นฐาน แผนภูมิรัน (run chart) ของข้อมูลที่มีอยู่ไม่กี่เดือนแสดงว่าสิ่งต่าง ๆ อยู่ตรงไหนและให้การเปลี่ยนแปลงภายหลังมีสิ่งเปรียบเทียบ ข้อสอง ตรวจคุณภาพข้อมูล (data quality) ตั้งแต่ต้น เพราะการปรับปรุงช่วงแรกที่มีคุณค่าที่สุดมักมาจากการแก้วิธีบันทึกงาน ไม่ใช่จากแผนภูมิใด ข้อสาม ทำให้ผลลัพธ์มองเห็นได้ เครื่องแผ่สารสนเทศ (information radiator) คือการแสดงผลที่ให้สารสนเทศในพริบตาโดยไม่ต้องมีใครถาม ช่วยให้ทีมเห็นข้อมูลของตนเองและเริ่มบทสนทนา ก้าวแรก ๆ มักอยู่ในรูปโครงการนำร่อง (pilot project) กับผู้เข้าร่วมที่เต็มใจ ตามด้วยการขยายสิ่งที่ได้ผลเป็นการจัดการการเปลี่ยนแปลง (change management) ในองค์กรวงกว้าง (ดูหัวข้อ 9.6 “ตัวชี้วัดการเปลี่ยนแปลงองค์กรและการยอมรับ”)

ไม่มีแผนที่นำทางใดเหมาะกับทุกองค์กร แผนด้านล่างเป็นจุดเริ่มต้นที่ผู้ที่จะดำเนินการควรปรับให้เหมาะ

หลักการสำคัญ

  • เริ่มจากจุดที่คุณอยู่ ใช้ข้อมูล เครื่องมือ และนิสัยที่มี อย่ารอแพลตฟอร์มใหม่
  • นำร่องกับอาสาสมัคร หนึ่งถึงสามทีมที่เต็มใจ ทำงานกับคำถามที่พวกเขาใส่ใจ
  • ส่งมอบคุณค่าในเดือนแรก สิ่งที่ช่วยทีม ไม่ใช่รายงานสำหรับฝ่ายบริหาร
  • ทีละชิ้นบาง ๆ หนึ่งแหล่ง หนึ่งมุมมอง ตัวชี้วัดหยิบมือ แล้วค่อยขยาย
  • เขียนคำมั่นสัญญาตั้งแต่เนิ่น ๆ กฎบัตรสั้น ๆ ก่อนแบ่งปันตัวเลขแรก
  • ทบทวนและปรับ ตรวจเมื่อจบแต่ละระยะว่าอะไรช่วย อะไรเสียหาย และควรเปลี่ยนอะไร
  • หยุดบางสิ่ง ยุติตัวชี้วัดและรายงานที่ไม่มีใครใช้เมื่อของใหม่มาถึง
  • อย่าข้ามความไว้วางใจ การเร่งด้านเครื่องมือโดยทิ้งความไว้วางใจไว้เบื้องหลังก่อให้เกิดการบิดเบือน

นิยามตัวชี้วัด

ตัวชี้วัดด้านล่างติดตามความก้าวหน้าของการนำไปใช้เอง ตัวชี้วัดเหล่านี้มีไว้สำหรับทีมโปรแกรมและผู้สนับสนุน และอ่านเป็นสัญญาณ ไม่ใช่เป้าหมาย ตัวชี้วัดหลีกเลี่ยงการนับแดชบอร์ดหรือรายงาน ซึ่งจะให้รางวัลแก่กิจกรรม

ตัวชี้วัด นิยาม สูตร หน่วย แหล่งข้อมูล แนวปฏิบัติ ITIL คู่เทียบแบบคล่องตัว ความถี่
เวลาถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก เวลาที่ผ่านไปจากการเริ่มโปรแกรมถึงตัวชี้วัดแรกที่ทีมนำร่องบอกว่าช่วยให้ทำการเปลี่ยนแปลง จำนวนวันจากการเริ่มต้นถึงการใช้ที่เป็นประโยชน์ครั้งแรกซึ่งทีมยืนยัน วัน บันทึกโปรแกรม การยืนยันของทีม การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การส่งมอบคุณค่าตั้งแต่เนิ่น ๆ และต่อเนื่อง ครั้งเดียว แล้วต่อทีมใหม่
ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจัง สัดส่วนของทีมที่ได้รับเชิญซึ่งใช้ตัวชี้วัดของตนในการทบทวนในช่วงเวลา ตามคำบอกเล่าของทีมเอง ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดในการทบทวน / ทีมที่ได้รับเชิญ ร้อยละ การยืนยันของทีม บันทึกการทบทวน การจัดการการเปลี่ยนแปลงองค์กร การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอย่างต่อเนื่อง รายเดือน
การปรับปรุงที่สืบย้อนถึงตัวชี้วัด จำนวนการเปลี่ยนแปลงที่ทีมทำซึ่งทีมระบุพร้อมเหตุผลว่ามาจากสิ่งที่ตัวชี้วัดแสดง จำนวนการเปลี่ยนแปลงที่ทีมรายงานพร้อมความเชื่อมโยงที่ระบุกับตัวชี้วัด จำนวน ทะเบียนการปรับปรุง การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การทดลองที่อิงหลักฐาน รายไตรมาส
ตัวชี้วัดและรายงานที่ยุติ ตัวชี้วัดหรือรายงานที่หยุดเพราะไม่ช่วยให้ตัดสินใจอีกต่อไป จำนวนที่ยุติต่อไตรมาส จำนวน บันทึกการเปลี่ยนแปลงของแคตตาล็อก การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง วิวัฒนาการอย่างต่อเนื่อง รายไตรมาส
ความครอบคลุมของเส้นฐาน สัดส่วนของตัวชี้วัดที่ตกลงกันซึ่งมีเส้นฐานที่บันทึกไว้อย่างน้อยไม่กี่เดือน ตัวชี้วัดที่มีเส้นฐาน / ตัวชี้วัดที่ตกลงกัน ร้อยละ แคตตาล็อกตัวชี้วัด การจัดการระดับบริการ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง หลักฐานเหนือความเห็น รายไตรมาส
สัดส่วนแรงงานของโปรแกรม สัดส่วนของเวลาของทีมที่เข้าร่วมซึ่งใช้ไปกับงานการวัด ชั่วโมงในการเก็บ รายงาน และทบทวน / ชั่วโมงรวมของทีม โดยประมาณ ร้อยละ การประมาณเวลาของทีม การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง จังหวะการทำงานที่ยั่งยืน รายไตรมาส
การทบทวนระยะเสร็จสิ้น สัดส่วนของการทบทวนระยะที่วางแผนไว้ซึ่งจัดกับทีม โดยบันทึกการเปลี่ยนแปลง การทบทวนที่จัดพร้อมบันทึกการเปลี่ยนแปลง / การทบทวนที่วางแผน ร้อยละ บันทึกของโปรแกรม การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การสะท้อนคิดอย่างสม่ำเสมอ ต่อระยะ

เวลาถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกวัดตามคำบอกเล่าของทีมนำร่องเอง ไม่ใช่ของโปรแกรม ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจังนับตามที่ทีมพูด ไม่ใช่ตามการเข้าสู่ระบบ การปรับปรุงที่สืบย้อนถึงตัวชี้วัดเป็นจำนวนของความเชื่อมโยงที่ระบุไว้ ไม่ใช่เป้าหมาย เพราะเป้าหมายจะก่อให้เกิดความเชื่อมโยงที่ประดิษฐ์ขึ้น สัดส่วนแรงงานของโปรแกรมควรคงเล็ก และการเพิ่มขึ้นเป็นคำเตือน

ข้อเสนอแนะ

วันที่ 1 ถึง 30: รับฟัง ตกลง และส่งมอบสิ่งที่มีประโยชน์หนึ่งอย่าง

1. หาผู้สนับสนุนและอาสาสมัครไม่กี่ทีม ขอให้ผู้นำอาวุโสเป็นผู้สนับสนุนโปรแกรมและลงนามกฎบัตรสั้น ๆ เชิญหนึ่งถึงสามทีมที่ใฝ่รู้และได้รับความเคารพ อธิบายว่าเป้าหมายคือช่วยให้พวกเขาเห็นงานของตนเองและปรับปรุง และข้อมูลจะไม่ถูกใช้จัดอันดับหรือประเมินบุคคล (ดูหัวข้อ 11.3 “เริ่มใช้ตัวชี้วัดโดยไม่สร้างความหวาดกลัว”)

2. ถามคำถาม พบแต่ละทีมนำร่องหนึ่งชั่วโมง ถามว่าอะไรทำให้พวกเขาช้า อะไรทำให้พวกเขาประหลาดใจ และพวกเขาอยากรู้อะไร จดคำถามลง เลือกสามถึงห้าตัวชี้วัดจากหนังสือเล่มนี้ที่ตอบคำถามเหล่านั้น แต่ละตัวพร้อมมาตรการป้องกันคู่หู (ดูหัวข้อ 1.3 “ผลลัพธ์สำคัญกว่าผลผลิต: การเลือกสิ่งที่จะวัด”)

3. ดูข้อมูลที่คุณมีอยู่แล้ว ดึงประวัติไม่กี่เดือนจากระบบบันทึกหลักและพล็อตแผนภูมิรัน ตรวจคุณภาพข้อมูลอย่างซื่อตรง ได้แก่ ฟิลด์ที่ขาด หมวดหมู่ที่เปลี่ยน และบันทึกที่สร้างภายหลัง แก้การเก็บข้อมูลที่ต้นทางเมื่อทำได้ถูก สเปรดชีตธรรมดาเพียงพอในขั้นนี้ (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)

4. ส่งมอบสิ่งที่มีประโยชน์หนึ่งอย่าง ภายในสิ้นเดือนแรก ให้แต่ละทีมนำร่องมีมุมมองเล็ก ๆ ของข้อมูลของตนเองพร้อมนิยามของแต่ละตัวชี้วัด และจัดการสนทนาทบทวน มองหาการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างที่ข้อมูลชี้ เช่น การนำขั้นตอนการรอออก และช่วยทีมลอง ผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกสำคัญกว่าเครื่องมือที่ขัดเงา

วันที่ 31 ถึง 90: เรียนรู้ ขยาย และทำให้เป็นกิจวัตร

5. จัดการทบทวนครั้งแรกกับทีมนำร่อง ถามว่าอะไรช่วย อะไรสับสน อะไรรู้สึกเสี่ยง และพวกเขาจะเปลี่ยนอะไร ปรับตัวชี้วัด นิยาม และกฎบัตร ฟังโดยเฉพาะหาสัญญาณของความหวาดกลัวหรือการบิดเบือน แบ่งปันเรื่องสั้น ๆ ว่ามีอะไรเปลี่ยน เล่าโดยทีม

6. ทำเส้นทางบางให้เป็นอัตโนมัติ ในที่ที่งานทำด้วยมือหนัก ให้ทำฟีดหนึ่งหรือสองรายการที่สำคัญที่สุดเป็นอัตโนมัติ พร้อมการตรวจความสดใหม่และการกระทบยอดกับต้นทาง เก็บนิยามไว้ในแคตตาล็อกที่เรียบง่ายและย้ายได้ อย่าเพิ่งซื้อแพลตฟอร์มเว้นแต่การทดลองแสดงว่าเครื่องมือที่มีทำงานนี้ไม่ได้ (ดูหัวข้อ 11.2 “ภาพรวมเครื่องมือ”)

7. สร้างจังหวะการทบทวน จัดการทบทวนรายเดือนสั้น ๆ ในแต่ละทีมนำร่องที่ดูแนวโน้ม บันทึกการตัดสินใจ และจดเหตุการณ์ ให้มีโอกาสพูดว่า “ไม่ต้องทำอะไร” เพิ่มการดูรายไตรมาสของทั้งโปรแกรมกับผู้สนับสนุน โดยใช้มุมมองรวมและความเห็นของทีม

8. เชิญคลื่นถัดไป เสนอแนวทางนี้แก่ทีมเพิ่มเติม นำโดยเรื่องราวของทีมนำร่อง ให้แต่ละทีมใหม่เลือกตัวชี้วัดจากเมนู พร้อมแกนกลางร่วมขนาดเล็ก รักษาจังหวะให้ยั่งยืน คือทีละไม่กี่ทีม พร้อมการสนับสนุนจากทีมนำร่องและหัวหน้าโปรแกรม

วันที่ 91 ถึง 180: เสริมความแข็งแกร่ง สร้างสมดุล และเตรียมส่งต่อ

9. ออกแบบมุมมองของกลุ่มผู้ใช้ ร่วมกับกลุ่มผู้ใช้ ออกแบบมุมมองของเจ้าของบริการและผู้นำตามที่อธิบายในหัวข้อแดชบอร์ด โดยใช้นิยามร่วมและความเห็นของทีม (ดูหัวข้อ 11.1 “การออกแบบแดชบอร์ดตัวชี้วัดบริการ”) ให้แต่ละมุมมองเล็ก ยุติรายงานเก่าที่มุมมองเหล่านั้นมาแทน

10. เพิ่มความสมดุลและผลลัพธ์ ขยายตัวชี้วัดนำร่องเป็นชุดสมดุลที่รวมคุณภาพ ความน่าเชื่อถือ ประสบการณ์ และต้นทุน โดยมีผลลัพธ์เคียงข้างกิจกรรม (ดูหัวข้อ 6.5 “การบรรลุคุณค่าและผลลัพธ์ทางธุรกิจ”) ตรวจตัวชี้วัดใหม่แต่ละตัวเรื่องช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกันก่อนแสดง

11. ประเมินโปรแกรม ทำการประเมินตนเองจากหัวข้อแบบจำลองวุฒิภาวะกับแต่ละทีมที่เข้าร่วม รายงานโปรไฟล์และหัวข้อร่วม และเลือกก้าวถัดไปหนึ่งหรือสองก้าวในมิติที่จำกัดมิติอื่น (ดูหัวข้อ 11.4 “แบบจำลองวุฒิภาวะสำหรับโปรแกรมตัวชี้วัด”) นับสิ่งที่คุณยุติพร้อมกับสิ่งที่คุณเพิ่ม

12. ตัดสินใจว่าอะไรมาต่อ ในการทบทวนวันที่ 180 ร่วมกับทีมและผู้สนับสนุน ตัดสินใจว่าจะทำต่อ ปรับ หรือหยุด เขียนว่าโปรแกรมทำอะไรไป ด้วยแรงเท่าใด และบริการเปลี่ยนไปอย่างไร เลือกระยะถัดไป ได้แก่ ทีมเพิ่ม เครื่องมือที่ลึกขึ้น การเชื่อมโยงกับตัวชี้วัดด้านการเงินหรือลูกค้า หรือการรวมศูนย์ บันทึกการตัดสินใจและเหตุผล

ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน

ตัวชี้วัด ถูกบิดเบือนได้อย่างไร ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติคู่ป้องกัน
เวลาถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก ประกาศการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยว่ามีประโยชน์ เร่งทำผลงานโชว์ ถามทีมว่ามีอะไรเปลี่ยน ตรวจว่าการเปลี่ยนแปลงคงอยู่
ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจัง จัดการทบทวนเพื่อติ๊กช่อง อ้างการใช้ที่ไม่ได้เกิดขึ้น ขอการตัดสินใจที่ทำ สุ่มตรวจบันทึกการทบทวน พูดคุยกับทีม
การปรับปรุงที่สืบย้อนถึงตัวชี้วัด ประดิษฐ์ความเชื่อมโยงเพื่อให้ถึงจำนวน อ้างเครดิตสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เกี่ยวข้อง คงเป็นเชิงพรรณนา ขอเหตุผลจากทีม ยอมรับความเชื่อมโยงที่ไม่แน่นอนตามที่เป็น
ตัวชี้วัดและรายงานที่ยุติ ยุติตัวชี้วัดที่ไม่สะดวก ยุติแล้วนำกลับมาใหม่ภายใต้ชื่อใหม่ ทบทวนรายการที่ยุติเพื่อหาแนวโน้มที่ไม่น่าพอใจ กำหนดให้ระบุเหตุผล
ความครอบคลุมของเส้นฐาน แต่งประวัติ ใช้ช่วงเวลาที่ทำให้ผลภายหลังดูดี บันทึกแหล่งและช่วงเวลา เก็บข้อมูลดิบ เลือกเส้นฐานก่อนการเปลี่ยนแปลง
สัดส่วนแรงงานของโปรแกรม รายงานแรงงานต่ำกว่าจริง ย้ายงานไปยังผู้ที่อยู่นอกการนับ ถามผู้ที่ทำงาน เปรียบเทียบกับการทำงานล่วงเวลาช่วงท้ายรอบ
การทบทวนระยะเสร็จสิ้น การทบทวนที่สั้นและเป็นพิธี บันทึกการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เคยเกิดขึ้น ตรวจว่าการเปลี่ยนแปลงถูกดำเนินการ ถามทีมว่าการทบทวนคุ้มกับเวลาของพวกเขาหรือไม่

การอ่านค่าที่ดีแสดงให้เห็นผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกภายในหนึ่งถึงสองเดือนแรก ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดเพราะเห็นว่าช่วยได้ การเปลี่ยนแปลงที่ระบุที่มาหยิบมือ รายงานที่ยุติควบคู่กับรายงานใหม่ สัดส่วนแรงงานที่พอประมาณและคงที่ และการทบทวนระยะที่นำไปสู่การเปลี่ยนแผนจริง

ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย

แนวทาง จุดแข็ง จุดอ่อน
นำร่องกับอาสาสมัคร ความไว้วางใจ เรื่องราวจริง เริ่มช้ากว่า อคติจากการคัดเลือก
เริ่มใช้กับทุกทีมพร้อมกัน ครอบคลุมเร็ว การต่อต้าน การบิดเบือน
สเปรดชีตก่อน เร็ว ต้นทุนต่ำ ได้เรียนรู้ เปราะบาง แรงงานทำด้วยมือ
แพลตฟอร์มก่อน ขัดเกลา ขยายขนาดได้ ต้นทุน เหมาะสมไม่ดีก่อนคำถามชัดเจน
ตัวชี้วัดน้อยต่อทีม โฟกัส ภาระต่ำ อาจพลาดด้านสำคัญ
ตัวชี้วัดมากพร้อมกัน ครอบคลุมกว้าง ภาระล้น แตกกิ่งก้านเกินควบคุม
แผน 180 วันที่ตายตัว ชัดเจนสำหรับผู้สนับสนุน ยึดแข็ง ไม่สนใจสิ่งที่เรียนรู้
การทบทวนระยะที่เปลี่ยนแผน การเรียนรู้ ความเหมาะสม คาดการณ์ได้น้อยลงสำหรับผู้สนับสนุน

คำตอบเชิงบรรยายคือเริ่มด้วยอาสาสมัครและสเปรดชีต ขยายเมื่อคุณค่าปรากฏ ให้ผู้สนับสนุนมีรูปร่างและจุดทบทวนที่ชัดเจน และอนุญาตให้แผนเปลี่ยน

คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม

1. คำถามหนึ่งข้อที่เราอยากตอบเกี่ยวกับงานของเราในเดือนนี้คืออะไร รวบรวมคำถามจากทุกคน เลือกข้อที่สำคัญที่สุดและตอบได้ด้วยข้อมูลที่เราถืออยู่แล้ว ตกลงว่าคำตอบที่มีประโยชน์ควรเป็นอย่างไร

2. เราวัดอะไรอยู่แล้วบ้าง และใครดูอยู่ ลงรายการรายงานที่มีอยู่และกลุ่มผู้ใช้ ทำเครื่องหมายรายการที่ไม่มีใครใช้ ตัดสินใจว่าจะยุติรายการใดเพื่อเปิดที่ให้ของใหม่

3. อะไรจะทำให้เราเต็มใจลองสิ่งนี้หนึ่งเดือน รับฟังเงื่อนไข เช่น กฎบัตร สิทธิ์ออกเสียงในตัวชี้วัด เวลาที่จำกัด ตกลงเงื่อนไขเหล่านั้นกับผู้สนับสนุนก่อนเริ่ม

4. ข้อมูลชุดแรกอาจชี้ให้เปลี่ยนอะไรเล็ก ๆ ดูประวัติไม่กี่เดือนด้วยกัน ระบุการเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปได้และผลที่คาดไว้ ตกลงว่าเราจะบอกได้อย่างไรว่ามันช่วยหรือไม่

5. เราให้เวลากับสิ่งนี้ได้เท่าใดโดยไม่กระทบงาน ประเมินเป็นชั่วโมงต่อเดือน ตกลงขีดจำกัด และทบทวนในการทบทวนระยะแรก

6. เราควรหยุดหรือเปลี่ยนแผนเมื่อใด อธิบายสัญญาณ เช่น ไม่มีผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ ความหวาดกลัวที่เพิ่มขึ้น แรงงานที่หนัก ตกลงว่าใครตัดสินใจ และจะบันทึกการตัดสินใจอย่างไร

สี่มุมมอง

ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ

ทีมนำร่องแบกความเสี่ยงช่วงแรกและให้ข้อพิสูจน์ช่วงแรก ควรขอกฎบัตร เลือกตัวชี้วัดของตนเอง ใช้มุมมองแรก ๆ ในการทบทวนของตนเอง และรายงานอย่างซื่อตรงว่าอะไรช่วยและอะไรไม่ช่วย ทีมได้ประโยชน์เมื่อผลลัพธ์แรกขจัดอุปสรรคจริง

ทีมบริการและปฏิบัติการ

ทีมปฏิบัติการจัดหาข้อมูลจำนวนมากและมักมีภาระมากที่สุด ควรช่วยประเมินคุณภาพข้อมูล ชี้ว่าตัวชี้วัดใดจะให้รางวัลพฤติกรรมที่ผิด และปกป้องเวลาสำหรับงานเวรเรียกฉุกเฉินและเหตุขัดข้อง จังหวะการทำงานที่ยั่งยืนของทีมเป็นข้อจำกัดตายตัวของแผน

ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล

ผู้นำเป็นผู้สนับสนุน ลงนามกฎบัตร และปกป้องโปรแกรมจากการใช้ผิด ควรยอมรับการเริ่มต้นแบบเรียบง่าย ขอผลลัพธ์และเรื่องราวแทนจำนวนแดชบอร์ด หลีกเลี่ยงการขอการจัดอันดับ และให้แผนเปลี่ยนไปเมื่อโปรแกรมเรียนรู้ ควรตัดสินโปรแกรมจากการตัดสินใจที่ดีขึ้น

ลูกค้าและผู้ใช้

ลูกค้าและผู้ใช้ได้ประโยชน์เมื่อโปรแกรมนำไปสู่บริการที่ดีขึ้น พวกเขามีส่วนร่วมในการเลือกตัวชี้วัดประสบการณ์และในการทบทวนสิ่งที่ถูกเก็บเกี่ยวกับพวกเขาได้ พวกเขาควรเห็นการเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากข้อมูลป้อนกลับของพวกเขา

ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว

หน่วยงานขนส่งสาธารณะขนาดกลางมี 12 ทีมครอบคลุมบริการดิจิทัล เทคโนโลยีปฏิบัติการ และเซอร์วิสเดสก์ ประธานเจ้าหน้าที่สารสนเทศคนใหม่ต้องการ “โปรแกรมตัวชี้วัดในหกเดือน” ความพยายามก่อนหน้านี้ซื้อแพลตฟอร์มและสร้างแดชบอร์ดที่มีคนเปิดน้อย ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวอย่างประกอบ

หัวหน้าฝ่ายปรับปรุงบริการเสนอแผนที่นำทาง 180 วันพร้อมการทบทวนระยะที่วันที่ 30 90 และ 180 ในสัปดาห์แรกเธอพบประธานเจ้าหน้าที่สารสนเทศซึ่งลงนามกฎบัตรหนึ่งหน้า และเชิญสามทีมอาสาสมัคร คือเซอร์วิสเดสก์ ทีมข้อมูลผู้โดยสาร และทีมปฏิบัติการโครงสร้างพื้นฐาน ในเซสชันหนึ่งชั่วโมง แต่ละทีมระบุคำถามของตน เซอร์วิสเดสก์อยากรู้ว่าทำไมปัญหาลูกค้าเดิมวนกลับมา ทีมข้อมูลผู้โดยสารอยากรู้ว่าการเปลี่ยนแปลงของตนทำให้สิ่งต่าง ๆ พังหรือไม่ ทีมโครงสร้างพื้นฐานอยากรู้ว่าเวลาของตนใช้ไปกับงานที่ไม่ได้วางแผนเท่าใด

สำหรับแต่ละทีม เธอเลือกสามถึงห้าตัวชี้วัดจากหนังสือเล่มนี้ พร้อมมาตรการป้องกัน และสร้างแผนภูมิรันในสเปรดชีตร่วมจากข้อมูลห้าเดือนก่อนหน้า การตรวจข้อมูลพบว่าบันทึกการเปลี่ยนแปลงร้อยละ 27 ที่ทีมข้อมูลผู้โดยสารถูกสร้างหลังการติดตั้งใช้งาน และหมวดหมู่ของเซอร์วิสเดสก์ถูกจัดใหม่กลางช่วงเวลา การแก้นิสัยการป้อนข้อมูลและแมปหมวดหมู่ใช้เวลาสองสัปดาห์ ถึงวันที่ 27 เซอร์วิสเดสก์เห็นว่าการติดต่อร้อยละ 19 เป็นการกลับมาภายในหนึ่งสัปดาห์ กระจุกอยู่ในสองหมวดที่เชื่อมโยงกับหน้าตารางเวลาที่สับสน ทีมทำงานกับทีมข้อมูลผู้โดยสารเพื่อเปลี่ยนหน้านั้น เซอร์วิสเดสก์ยืนยันว่านี่เป็นผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก ที่วันที่ 27

ที่การทบทวนวันที่ 30 ทีมขอนิยามที่สั้นลงและแผนภูมิที่น้อยลง และทีมหนึ่งถามว่าข้อมูลจะถูกใช้ในการประเมินประจำปีของตนหรือไม่ กฎบัตรได้รับการปรับให้ชัดเจนว่าจะไม่ใช้ ระหว่างวันที่ 31 ถึง 90 หัวหน้าทำฟีดสองรายการให้เป็นอัตโนมัติ ตั้งการทบทวนรายเดือนในแต่ละทีมที่บันทึกการตัดสินใจ และเชิญอีกสี่ทีมจากเรื่องราวของการนำร่อง ทีมที่ใช้ตัวชี้วัดอย่างจริงจังอยู่ที่ 7 จาก 7 ทีมที่ได้รับเชิญ ที่การทบทวนวันที่ 90 ทีมรายงานห้าการเปลี่ยนแปลงที่ระบุว่ามาจากตัวชี้วัดของตน โปรแกรมยุติรายงานรายสัปดาห์เก่าสามฉบับ สัดส่วนแรงงานประเมินที่ร้อยละ 3 ของเวลาทีม ระหว่างวันที่ 91 ถึง 180 หัวหน้าออกแบบมุมมองเจ้าของบริการและผู้นำร่วมกับกลุ่มผู้ใช้เหล่านั้น เพิ่มตัวชี้วัดประสบการณ์และต้นทุนในชุดสมดุล และทำการประเมินตนเอง ทีมส่วนใหญ่อยู่ที่ระดับ 2 ด้านการใช้ในการตัดสินใจ และ 3 ด้านความไว้วางใจและความปลอดภัย และก้าวถัดไปที่เลือกคือบันทึกการตัดสินใจในทุกทีม ที่วันที่ 180 ประธานเจ้าหน้าที่สารสนเทศขอการจัดอันดับทั้ง 12 ทีมตามวุฒิภาวะ หัวหน้าเสนอโปรไฟล์รวมและหัวข้อร่วม อธิบายกฎบัตร และคำขอถูกยกเลิก ผู้สนับสนุนตกลงขยายโปรแกรมไปยังอีกห้าทีมที่เหลือในสองไตรมาสถัดไป ยังคงเป็นแบบสมัครใจ

มุมมองตามประเภทองค์กร

สตาร์ตอัป ย่อแผนที่นำทาง ภายในสองสัปดาห์ ตกลงสามคำถามและสองถึงสามตัวชี้วัด และดูด้วยกันทุกสัปดาห์หรือสองสัปดาห์ ใช้สิ่งที่คุณมีอยู่แล้ว กลับมาทบทวนหลังหนึ่งไตรมาส สตาร์ตอัปที่รอสร้างเครื่องมือจะสูญเสียนิสัยการมอง

ธุรกิจขนาดเล็ก 30 วันแรกอาจเป็นการสนทนาหนึ่งครั้ง รายการคำถามหนึ่งหน้า สเปรดชีต และหนึ่งการเปลี่ยนแปลง ระยะถัดไปเกี่ยวข้องกับการดูรายเดือนอย่างสม่ำเสมอ ความเสี่ยงหลักคือผู้ที่ตั้งระบบกลายเป็นคนเดียวที่เข้าใจ ดังนั้นให้เขียนว่าแต่ละตัวชี้วัดหมายถึงอะไร

องค์กรขนาดใหญ่ ใช้คลื่นของอาสาสมัคร ทีมส่วนกลางขนาดเล็กที่สนับสนุนและไม่เป็นเจ้าของตัวชี้วัด นิยามร่วม และการทบทวนระยะกับผู้สนับสนุน ต้านทานวันที่ทั่วโลกวันเดียว คาดหมายว่าจะใช้ระยะแรกแก้การเก็บข้อมูล และวางแผนประสานงานกับฝ่ายความมั่นคงปลอดภัย ความเป็นส่วนตัว และสภาแรงงานหรือตัวแทนพนักงานในที่ที่มี

ภาครัฐและหน่วยงานสาธารณะ การปรึกษาตัวแทนพนักงานและการสื่อสารที่ชัดเจนกับหน่วยงานกำกับดูแลเป็นส่วนหนึ่งของงานช่วงแรก วงจรการจัดซื้อจัดจ้างมักสนับสนุนการเริ่มด้วยเครื่องมือที่เป็นเจ้าของอยู่แล้ว แยกการรายงานที่กฎหมายกำหนดออกจากตัวชี้วัดเพื่อการปรับปรุง และบันทึกการตัดสินใจไว้สำหรับการตรวจสอบ (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)

กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO

ต้นทุนของ 180 วันแรกส่วนใหญ่คือเวลาของผู้คน ได้แก่ หัวหน้าโปรแกรม แรงงานวิเคราะห์เล็กน้อย ส่วนหนึ่งของเวลาทีมนำร่อง และความสนใจของผู้สนับสนุน ต้นทุนเครื่องมืออาจต่ำหรือเป็นศูนย์ในระยะแรก ต้นทุนที่ใหญ่กว่าคือต้นทุนของการทำก้าวแรก ๆ ผิด เช่น การเปิดตัวชี้วัดโดยไม่มีความไว้วางใจ

ผลตอบแทนปรากฏเร็วหากเลือกก้าวแรกดี ได้แก่ การเปลี่ยนแปลงที่ข้อมูลชี้แนะ รายงานที่ยุติ ข้อพิพาทเรื่องตัวเลขที่น้อยลง และทีมที่ขอเพิ่ม สร้างกรณีจากบันทึกของคุณเอง คือจำนวนวันถึงผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก การเปลี่ยนแปลงที่ทีมระบุว่ามาจากตัวชี้วัด ชั่วโมงที่ประหยัดได้จากรายงานที่ยุติ และแรงงานที่ใช้ไป หลีกเลี่ยงการอ้างตัวเลขภายนอกเกี่ยวกับผลตอบแทนของการวิเคราะห์ข้อมูลโดยไม่มีแหล่งที่มาที่ตรวจสอบย้อนได้และความเกี่ยวข้องกับบริบทของคุณ ข้ออ้างที่น่าเชื่อถือนั้นพอประมาณและเป็นท้องถิ่น (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)

รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง

  • การเปิดตัวครั้งใหญ่ทีเดียว ออกแบบหลายเดือน แล้วเป็นความประหลาดใจ ส่งมอบชิ้นบางตั้งแต่เนิ่น ๆ
  • แพลตฟอร์มก่อน เครื่องมือมาถึงก่อนคำถาม เริ่มจากสิ่งที่คุณมี
  • การนับแดชบอร์ด วัดกิจกรรม ละเลยคุณค่า ติดตามการตัดสินใจและการเปลี่ยนแปลง
  • ข้ามกฎบัตร ความหวาดกลัวเติมช่องว่าง เขียนคำมั่นสัญญาก่อนแสดงตัวเลขแรก
  • หลายทีมพร้อมกันเกินไป การสนับสนุนล่ม ขยายเป็นคลื่นเล็ก ๆ
  • ไม่เคยหยุดสิ่งใด รายงานเก่าอยู่ข้างของใหม่ ยุติเมื่อเพิ่ม
  • แผนตายตัวที่ป้องกันตนเองจากหลักฐาน แผนควรเปลี่ยนไปเมื่อคุณเรียนรู้
  • ยอมแพ้หลังพลาดครั้งแรก ความพยายามแรก ๆ สอนเรา ทบทวน ปรับ และลองใหม่

แบบจำลองวุฒิภาวะ

มิติ 1 เริ่มต้น 2 พัฒนา 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน 4 บริหารจัดการ 5 ประสานจัดการ
การเริ่มและการนำร่อง ไม่มีแผน รายงานเฉพาะกิจ ทีมที่สนใจลองตัวชี้วัดเอง กฎบัตร ผู้สนับสนุน และการนำร่องโดยอาสาสมัครพร้อมผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก การเรียนรู้จากการนำร่องขับเคลื่อนแผนคลื่น ติดตามเวลาถึงคุณค่า ทีมแพร่แนวทางระหว่างกัน ผู้สนับสนุนและหุ้นส่วนเข้าร่วม
การขยายและจังหวะ ความพยายามครั้งเดียว มีการทบทวนสม่ำเสมอบางส่วน การทบทวนทีมรายเดือนและการทบทวนโปรแกรมรายไตรมาส บริหารสัดส่วนแรงงาน การยุติ และการเปลี่ยนแปลงที่ระบุที่มา การทบทวนเชื่อมโยงข้ามทีมและบริการ จังหวะปรับตามความต้องการ
การเรียนรู้และการปรับ แผนตายตัวหรือไม่มี แบ่งปันบทเรียนเป็นครั้งคราว การทบทวนระยะเปลี่ยนแผน ก้าวของแผนที่นำทางผูกกับโปรไฟล์วุฒิภาวะ โปรแกรมปรับปรุงอย่างต่อเนื่องจากการมีส่วนร่วมของทุกคน

รายการตรวจสอบ

  • ผู้สนับสนุนลงนามกฎบัตรสั้น ๆ ก่อนแบ่งปันตัวเลขแรก
  • หนึ่งถึงสามทีมอาสาสมัครระบุคำถามของตนด้วยคำพูดของตนเอง
  • มีเส้นฐานของข้อมูลหลายเดือนและการตรวจคุณภาพข้อมูลสำหรับทุกตัวชี้วัดนำร่อง
  • ทุกทีมนำร่องมีมุมมองเล็ก ๆ พร้อมนิยามของทุกตัวชี้วัด
  • ส่งมอบผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรกและทีมยืนยัน ภายในหนึ่งถึงสองเดือนแรก
  • มีจังหวะการทบทวนในทุกทีมนำร่องและบันทึกการตัดสินใจ
  • ยุติรายงานเก่าเมื่อมุมมองใหม่มาแทน
  • ประเมินแรงงานที่โปรแกรมขอจากทีมและรักษาให้เล็ก
  • จัดการทบทวนระยะที่วันที่ 30 90 และ 180 กับทีม และแผนเปลี่ยนไปตามผล
  • ตัดสินใจระยะถัดไปกับทีมและผู้สนับสนุนและบันทึกพร้อมเหตุผล

พรอมต์ AI

ร่างแผน 180 วัน

ร่างแผนที่นำทาง 180 วันสำหรับการนำโปรแกรมตัวชี้วัดบริการมาใช้ใน [ประเภทองค์กร]
ที่มี [จำนวน] ทีม ใช้การทบทวนระยะที่วันที่ 30 90 และ 180 สำหรับแต่ละระยะ
ลงรายการเป้าหมาย กิจกรรม ผู้ที่เกี่ยวข้อง เวลาที่ขอจากทีม ผลลัพธ์ที่มีประโยชน์ครั้งแรก
ที่คาดไว้ และความเสี่ยง เริ่มจากทีมนำร่องอาสาสมัคร กฎบัตร และเครื่องมือที่มีอยู่
ห้ามสัญญาผลลัพธ์ ระบุสมมติฐานของคุณ

เลือกตัวชี้วัดแรก

ทีมนำร่องอธิบายปัญหาของตนดังนี้: [วางข้อความ] เสนอสามถึงห้าตัวชี้วัดเพื่อเริ่มต้น
แต่ละตัวพร้อมนิยาม แหล่งข้อมูล ช่องทางการบิดเบือนที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด
และมาตรการป้องกันคู่หู เลือกข้อมูลที่ทีมถืออยู่แล้วเป็นหลัก ห้ามประดิษฐ์ตัวเลข
ระบุสมมติฐานของคุณและสิ่งที่ต้องตรวจเกี่ยวกับคุณภาพข้อมูล

ตรวจคุณภาพข้อมูล

นี่คือคำอธิบายตัวอย่างของฟิลด์และค่าในเรกคอร์ดของ [ระบบ] ของเรา: [วางข้อความ]
ระบุปัญหาคุณภาพที่น่าจะเกิดขึ้นสำหรับการวัดลีดไทม์ ความล้มเหลวของการเปลี่ยนแปลง
และการติดต่อที่กลับมา เช่น ฟิลด์ที่ขาด หมวดหมู่ที่เปลี่ยน และเรกคอร์ดที่สร้างภายหลัง
เสนอการตรวจและการแก้ไขง่าย ๆ ที่ต้นทาง ห้ามเดาเนื้อหาที่คุณมองไม่เห็น
ระบุสมมติฐานของคุณ

วางแผนการทบทวนระยะ

วางแผนการทบทวนระยะ 45 นาทีสำหรับวันที่ [30 90 หรือ 180] กับทีมนำร่องและผู้สนับสนุน
รวมคำถามเรื่องสิ่งที่ช่วย สิ่งที่รู้สึกเสี่ยง แรงงานที่ใช้ สิ่งที่ควรหยุด
และสิ่งที่ควรเปลี่ยนในแผน รวมวิธีบันทึกการตัดสินใจและแบ่งปันเรื่องสั้น ๆ ว่ามีอะไรเปลี่ยน
ห้ามจัดอันดับทีม ระบุสมมติฐานของคุณ

ทักษะ AI

  • ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อเลือกตัวชี้วัดเริ่มต้นพร้อมมาตรการป้องกันที่จับคู่กันสำหรับทีมนำร่อง
  • ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจว่าแผนที่นำทางรักษาตัวชี้วัดไว้ในระดับทีมและมีช่องทางการบิดเบือนสำหรับทุกตัวชี้วัดที่นำมาใช้

ข้อสรุปสำคัญ

  • เริ่มจากจุดที่คุณอยู่ ด้วยอาสาสมัคร กฎบัตร และข้อมูลและเครื่องมือที่คุณมีอยู่แล้ว
  • ส่งมอบผลลัพธ์ที่มีประโยชน์หนึ่งอย่างแก่หนึ่งทีมในหนึ่งถึงสองเดือนแรก
  • ขยายเป็นคลื่นเล็ก ๆ และยุติรายงานเมื่อมุมมองใหม่มาแทน
  • ตรวจคุณภาพข้อมูลตั้งแต่เนิ่น ๆ และแก้การเก็บข้อมูลที่ต้นทาง
  • จัดการทบทวนระยะที่เปลี่ยนแผน และรักษาแรงงานที่ขอจากทีมให้น้อย
  • ตัดสินใจระยะถัดไปกับทีมและผู้สนับสนุน และบันทึกเหตุผล

เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม

  1. Ries, E., The Lean Startup, Crown Business, 2011.
  2. Kotter, J., Leading Change, Harvard Business School Press, 1996.
  3. Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution Press, 2018.
  4. Axelos, ITIL 4: Direct, Plan and Improve, 2020.
  5. Beck, K., et al., Principles behind the Agile Manifesto, 2001, https://agilemanifesto.org/principles.html.
  6. Wikipedia, Minimum viable product.
  7. Wikipedia, Kaizen.
  8. Wikipedia, Run chart.
  9. Wikipedia, Data quality.
  10. Wikipedia, Information radiator.
  11. Wikipedia, Pilot project.
  12. Wikipedia, Change management.

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.