ทีมหนึ่งอาจปิดเหตุขัดข้องทุกรายการภายในเป้าหมาย ส่งมอบการเปลี่ยนแปลงทุกรายการตรงเวลา และยังทำให้ผู้ใช้รู้สึกผิดหวังได้ ตัวเลขด้านปฏิบัติการอธิบายสิ่งที่องค์กรบริการได้ทำ ส่วนตัวเลขด้านประสบการณ์อธิบายสิ่งที่ผู้ใช้รู้สึกและทำได้สำเร็จ ต้องมีทั้งสองอย่าง เพราะแดชบอร์ดที่เป็นสีเขียวทั้งหมดกับลูกค้าที่ไม่พอใจอาจอยู่คู่กันได้ และมีเพียงอย่างหลังเท่านั้นที่ตัดสินว่าบริการนั้นมีคุณค่าหรือไม่

แนวทางแบบคล่องตัวและ ITIL มาบรรจบกันอย่างเป็นธรรมชาติในเรื่องนี้ แนวปฏิบัติแบบคล่องตัวถือว่าซอฟต์แวร์ที่ใช้งานได้และความร่วมมือกับลูกค้าคือมาตรวัดความก้าวหน้า และใช้ข้อมูลป้อนกลับที่ถี่เพื่อกำหนดทิศทาง ITIL 4 อธิบายว่าคุณค่าเกิดจากการสร้างร่วมกับผู้บริโภค ไม่ใช่การส่งมอบให้ผู้บริโภคฝ่ายเดียว ดังนั้นประสบการณ์และผลลัพธ์ของผู้บริโภคจึงเป็นส่วนหนึ่งของบริการ ไม่ใช่รายงานที่เขียนขึ้นภายหลัง การวัดประสบการณ์จึงหมายถึงการรวบรวมข้อมูลป้อนกลับนั้นอย่างตั้งใจ อ่านอย่างซื่อตรง และลงมือทำตามอย่างรวดเร็วพอที่จะเกิดประโยชน์

ข้อมูลประสบการณ์ก็ตีความผิดได้ง่ายเช่นกัน คะแนนจากแบบสำรวจขึ้นอยู่กับว่าใครตอบ ถามเมื่อใด และถ้อยคำของคำถามเป็นอย่างไร ตัวอย่างขนาดเล็กแกว่งได้มาก และคะแนนที่สูงขึ้นอาจสะท้อนเพียงว่าผู้ตอบเปลี่ยนไป จึงควรอ่านทุกตัวชี้วัดในส่วนนี้เป็นหลักฐานเกี่ยวกับทีม บริการ หรือเส้นทางผู้ใช้ ไม่ใช่การจัดอันดับบุคคล และควรจับคู่กับมาตรการป้องกันเพื่อไม่ให้ปรับปรุงตัวเลขได้ด้วยการเปลี่ยนแบบสำรวจแทนการปรับปรุงบริการ (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)

หัวข้อในส่วนนี้

  • 6.1 ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า: คะแนนความพึงพอใจของลูกค้า (CSAT) คะแนนความน่าจะเป็นในการแนะนำ (NPS) คะแนนความพยายามของลูกค้า (CES) การออกแบบแบบสำรวจ อคติจากการตอบ และขนาดตัวอย่าง
  • 6.2 ข้อตกลงระดับประสบการณ์: การวัดประสบการณ์แทนที่จะวัดเพียงเป้าหมายด้านปฏิบัติการ โดยใช้มาตรวัดความรู้สึก ความพยายาม และเส้นทางผู้ใช้
  • 6.3 ตัวชี้วัดการนำบริการไปใช้และแคตตาล็อก: การใช้รายการในแคตตาล็อก การนำไปใช้และการละทิ้ง สัดส่วนคำขอ และการมองแคตตาล็อกเป็นแบ็กล็อกของผลิตภัณฑ์
  • 6.4 ประสบการณ์ของผู้ใช้และพนักงาน: ประสบการณ์ดิจิทัลของพนักงาน ความติดขัด เวลาที่สูญเสียไปกับปัญหาไอที และผลลัพธ์ของลูกค้าภายใน
  • 6.5 การบรรลุคุณค่าและผลลัพธ์ทางธุรกิจ: การเชื่อมงานบริการเข้ากับผลลัพธ์ทางธุรกิจ การติดตามประโยชน์ที่ได้รับ และข้อจำกัดของการระบุสาเหตุ

หัวข้อเหล่านี้สัมพันธ์กันอย่างไร

หัวข้อ 6.1 (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”) จัดหาเครื่องมือพื้นฐาน ได้แก่ มาตรวัดจากแบบสำรวจและวินัยในการรวบรวมข้อมูล นอกจากนี้ยังระบุข้อจำกัดของเครื่องมือเหล่านั้น รวมถึงอคติจากการตอบและขนาดตัวอย่าง ซึ่งใช้กับทุกหัวข้ออื่นในส่วนนี้ ควรอ่านหัวข้อนี้ก่อน เพราะหัวข้อถัดมาใช้มาตรวัดของหัวข้อนี้ซ้ำและรับข้อควรระวังต่อไปด้วย

หัวข้อ 6.2 (ดูหัวข้อ 6.2 “ข้อตกลงระดับประสบการณ์”) นำเครื่องมือเหล่านั้นมาใช้เสริมเป้าหมายด้านปฏิบัติการ บริการหนึ่งอาจบรรลุเป้าหมายเวลาตอบสนองและยังสร้างประสบการณ์ที่ไม่ดีได้ ข้อตกลงระดับประสบการณ์จึงอยู่เคียงข้างข้อตกลงระดับบริการแบบเดิมและไม่ได้มาแทนที่ การจับคู่นี้ได้ผลทั้งสองทิศทาง ข้อมูลด้านปฏิบัติการอธิบายว่าเหตุใดคะแนนประสบการณ์จึงเปลี่ยน และข้อมูลประสบการณ์แสดงว่าเป้าหมายด้านปฏิบัติการมุ่งไปที่สิ่งที่ถูกต้องหรือไม่

หัวข้อ 6.3 และ 6.4 พิจารณาพฤติกรรมและความติดขัดแทนความคิดเห็น การนำไปใช้และการละทิ้งในหัวข้อ 6.3 (ดูหัวข้อ 6.3 “ตัวชี้วัดการนำบริการไปใช้และแคตตาล็อก”) แสดงสิ่งที่ผู้คนทำจริง ซึ่งใช้ตรวจสอบสิ่งที่ผู้คนบอกในแบบสำรวจ ความติดขัดและเวลาที่สูญเสียในหัวข้อ 6.4 (ดูหัวข้อ 6.4 “ประสบการณ์ของผู้ใช้และพนักงาน”) แสดงต้นทุนของบริการที่ไม่ดีที่ตกแก่ลูกค้าภายใน มาตรวัดเชิงพฤติกรรมช่วยป้องกันมาตรวัดจากแบบสำรวจไม่ให้ได้คำตอบที่สุภาพเกินจริงหรือไม่เป็นตัวแทน และแบบสำรวจอธิบายพฤติกรรมที่ข้อมูลการใช้งานเพียงอย่างเดียวอธิบายไม่ได้

หัวข้อ 6.5 (ดูหัวข้อ 6.5 “การบรรลุคุณค่าและผลลัพธ์ทางธุรกิจ”) ปิดส่วนนี้ด้วยการถามว่าสิ่งเหล่านี้ทำให้ผลลัพธ์ที่ธุรกิจใส่ใจเปลี่ยนไปหรือไม่ เป็นหัวข้อที่ระมัดระวังที่สุด เพราะการระบุสาเหตุทำได้ยาก หลายสิ่งขับเคลื่อนผลลัพธ์ทางธุรกิจ และทีมบริการควรอ้างเพียงสิ่งที่หลักฐานของตนรองรับ หัวข้อนี้คุ้มครองส่วนที่เหลือไม่ให้วัดความพึงพอใจเพียงเพื่อความพึงพอใจนั้นเอง

มาตรการป้องกันที่จับคู่กันหลายคู่เกิดขึ้นจากเรื่องนี้ ควรอ่านคะแนนความพึงพอใจพร้อมกับอัตราการตอบและขนาดตัวอย่าง ควรอ่านมาตรวัดความพยายามหรือความรู้สึกพร้อมกับข้อมูลด้านปฏิบัติการที่อยู่เบื้องหลัง ควรอ่านตัวเลขการนำไปใช้พร้อมกับการละทิ้ง เพื่อไม่ให้รายการแคตตาล็อกที่ได้รับความนิยมแต่ผู้คนเลิกใช้กลางคันถูกนับเป็นความสำเร็จ และควรอ่านมาตรวัดการแก้ไขที่รวดเร็วจากส่วนก่อนหน้าพร้อมกับความพึงพอใจ เพื่อไม่ให้ความเร็วแลกมาด้วยผลลัพธ์ที่ไม่ดี (ดูหัวข้อ 2.2 “ลีดไทม์ รอบเวลา และประสิทธิภาพการไหล” สำหรับนาฬิกาที่มาตรวัดความเร็วเหล่านั้นใช้)

ส่วนถัดไปสานต่อแนวคิดเดียวกัน มาตรวัดด้านการเงินและระดับบริการในส่วนที่ 7 และ 8 อธิบายต้นทุนและข้อผูกพัน และมุมมองด้านประสบการณ์ในส่วนนี้เป็นเครื่องตรวจสอบว่าต้นทุนและข้อผูกพันมุ่งไปที่สิ่งที่ผู้ใช้เห็นคุณค่า

ตัวชี้วัด ITIL แบบคล่องตัว — วัดบริการไอทีแบบคล่องตัวโดยไม่บิดเบือนงาน

ซอร์สและการมีส่วนร่วม: github.com/agile-itil-metrics. สร้างด้วย Lily Design System™.

สร้างโดย Joel Parker Henderson.