ตัวชี้วัดการจัดการความรู้
วัดความรู้จากว่าถูกใช้และได้รับความเชื่อถือในช่วงเวลาที่ต้องการหรือไม่ ไม่ใช่จากว่ามีมากเพียงใด จับตาอัตราการเชื่อมโยง การนำกลับมาใช้ซ้ำ ความทันสมัย และความสามารถในการค้นหาไปพร้อมกัน และปฏิบัติต่อจำนวนบทความทุกตัวเป็นคำถามเกี่ยวกับงาน ไม่ใช่คะแนน
ภาพรวมและแรงจูงใจ
ทีมบริการสะสมความรู้ทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นวิธีกู้คืนบริการ ความหมายจริงของข้อความแสดงข้อผิดพลาดที่สับสน หรือวิธีแก้ขัดใดที่ได้ผลครั้งก่อน การจัดการความรู้ (knowledge management) คือศาสตร์ของการทำให้ความรู้นั้นพร้อมใช้สำหรับผู้ที่ต้องการคนถัดไป ใน ITIL 4 (ฉบับปี 2019 ของกรอบงานที่เผยแพร่โดย AXELOS และเป็นรากฐานที่มีเอกสารอย่างกว้างขวางของหนังสือเล่มนี้) การจัดการความรู้เป็นแนวปฏิบัติในตัวเอง และ ITIL ยังคาดหวังให้สนับสนุนการจัดการเหตุขัดข้อง การจัดการปัญหา และเซอร์วิสเดสก์ หัวข้อนี้ครอบคลุมวิธีบอกว่าการสนับสนุนนั้นเป็นจริงหรือไม่
ผลลัพธ์ที่ใช้ได้ของการจัดการความรู้ส่วนใหญ่ไปอยู่ในฐานความรู้ (knowledge base) ซึ่งเป็นที่เก็บบทความ คู่มือปฏิบัติการ ระเบียนข้อผิดพลาดที่ทราบ และคำตอบวิธีทำสั้น ๆ คู่มือปฏิบัติการ (runbook) คือชุดขั้นตอนที่เขียนไว้สำหรับการปฏิบัติการตามปกติหรือการกู้คืน บทความเป็นส่วนที่ชัดแจ้งของสิ่งที่ทีมรู้ ส่วนความรู้ฝังลึก (tacit knowledge) ของผู้มีประสบการณ์ เช่นความรู้สึกว่าสัญญาณเตือนเป็นเพียงสัญญาณรบกวน เขียนออกมาได้ไม่ครบ และไม่มีตัวชี้วัดใดในหัวข้อนี้วัดได้โดยตรง
ในมุมมองของ ITIL ความรู้เป็นสินทรัพย์ที่ได้รับการจัดการและมีวงจรชีวิต ได้แก่ สร้าง ทบทวน เผยแพร่ ใช้ และเลิกใช้ ในมุมมองแบบคล่องตัว เอกสารต้องพิสูจน์ที่ทางของตน การสนทนาและการทำงานคู่กันถ่ายทอดได้มาก และความรู้ที่เขียนเป็นผลพลอยได้ของการทำงานให้เสร็จ ทั้งสองมุมมองเห็นตรงกันในเกณฑ์ทดสอบ ความรู้ช่วยให้ใครสักคนแก้ปัญหาจริงได้เร็วขึ้นหรือดีขึ้นกว่าที่ทำได้โดยไม่มีมันหรือไม่
วิธีการที่เชื่อมสองมุมมองโดยตรงที่สุดคือ Knowledge-Centered Service (KCS) ซึ่งเป็นระเบียบวิธีจาก Consortium for Service Innovation ใน KCS ความรู้ถูกบันทึกและปรับปรุงเป็นส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหา ไม่ใช่ภายหลัง ผู้คนทำงานในสองวงจร วงจรการแก้ปัญหา (solve loop) คือช่วงเวลาของการแก้ไข ได้แก่ ค้นหาบทความที่มีอยู่ นำกลับมาใช้และปรับปรุงหากพบ และสร้างขึ้นหากไม่พบ วงจรวิวัฒน์ (evolve loop) คือรอบที่ยาวกว่าที่ศึกษาว่าความรู้ทำงานได้ดีเพียงใดและปรับปรุงระบบรอบ ๆ KCS ยังเสนอตัวบ่งชี้ของตนเอง เช่นอัตราที่กรณีที่แก้ไขแล้วถูกเชื่อมโยงกับบทความ หัวข้อนี้สรุปแนวคิดเหล่านั้นโดยไม่ผูกกับผู้จำหน่ายรายใด ทีมที่ใช้ KCS อย่างเป็นทางการควรอ่านคู่มือแนวปฏิบัติของ Consortium เอง
จำนวนบทความในฐานความรู้เป็นสินค้าคงคลัง ไม่ใช่ผลลัพธ์ และเพิ่มขึ้นจากความละเลยได้ง่ายเท่ากับจากความใส่ใจ ตัวชี้วัดด้านล่างจึงผูกกับช่วงเวลาที่ใช้งาน ได้แก่ กรณีที่ปิดแล้ว การค้นหาที่ทำ ปฏิกิริยาของผู้อ่าน แม้แต่ตัวชี้วัดเหล่านั้นก็ยังบิดเบือนได้ (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
ตัวชี้วัดการติดต่อและการจัดการอยู่กับเซอร์วิสเดสก์ (service desk) (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”) ปริมาณและรูปแบบการเกิดซ้ำมาจากข้อมูลเหตุขัดข้อง (ดูหัวข้อ 3.2 “ปริมาณและลำดับความสำคัญของเหตุขัดข้อง”) ความสำเร็จของบริการด้วยตนเอง ซึ่งผู้ใช้อ่านบทความโดยไม่มีเจ้าหน้าที่ ครอบคลุมแยกต่างหาก (ดูหัวข้อ 3.7 “ตัวชี้วัดบริการด้วยตนเองและระบบอัตโนมัติ”) หัวข้อนี้อยู่กับสุขภาพของความรู้เองและการใช้โดยผู้ที่แก้ปัญหา
หลักการสำคัญ
- วัดการใช้ที่จุดทำงาน บทความที่เชื่อมโยงกับกรณีที่แก้ไขแล้วหรือที่พบจากการค้นหาเป็นหลักฐานของคุณค่า บทความที่เพียงแค่มีอยู่ไม่ใช่
- บันทึกในกระแสของงาน ความรู้ที่เขียนระหว่างการแก้ไขสดกว่าและถูกกว่าความรู้ที่เขียนในการเร่งทำเอกสารแยกต่างหาก ตัวชี้วัดจึงควรให้รางวัลแก่การบันทึกเป็นส่วนหนึ่งของการทำงานให้เสร็จ
- อ่านความทันสมัยเทียบกับการใช้ เก่าไม่เท่ากับผิด ความพยายามทบทวนควรอยู่ที่บทความที่ใช้บ่อย ไม่ใช่กระจายเท่า ๆ กันไปทั่วแคตตาล็อกที่ส่วนใหญ่ไม่มีใครอ่าน
- สุ่มตรวจความเกี่ยวข้อง การเชื่อมโยงระหว่างกรณีกับบทความพิสูจน์เพียงว่ามีคนสร้างการเชื่อมโยง ตัวอย่างขนาดเล็กที่มนุษย์ตัดสินว่าบทความเหมาะสมจริงหรือไม่ บอกว่าการเชื่อมโยงมีความหมายหรือไม่
- อธิบายทีมและพื้นที่ความรู้ ไม่ใช่บุคคล จำนวนการมีส่วนร่วมต่อบุคคลเปลี่ยนสินทรัพย์ร่วมให้เป็นการแข่งขันและสอนให้ผู้คนเขียนขยะ (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”)
- จับคู่ตัวชี้วัดปริมาณทุกตัวกับสัญญาณคุณภาพ อัตราการเชื่อมโยงกับความเกี่ยวข้อง การสร้างบทความกับรายการซ้ำ การนำกลับมาใช้ซ้ำกับข้อเสนอแนะของผู้อ่าน
นิยามตัวชี้วัด
ตารางแสดงตัวชี้วัดเจ็ดตัว ช่วงเวลา (เช่นรอบการทบทวนสำหรับความทันสมัย) เป็นทางเลือกที่ทีมตัดสินและเขียนไว้ ไม่มีค่าใดที่นี่เป็นเกณฑ์มาตรฐาน ตลอดทั้งหัวข้อ “กรณี (case)” หมายถึงระเบียนเหตุขัดข้องหรือคำขอบริการในเครื่องมือ ITSM (การจัดการบริการไอที) และเหตุขัดข้องรุนแรงรายงานแยกเพื่อไม่ให้บิดเบือนอัตราส่วน (ดูหัวข้อ 3.4 “ตัวชี้วัดเหตุขัดข้องรุนแรง”)
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| อัตราการเชื่อมโยงความรู้ | สัดส่วนของกรณีที่แก้ไขแล้วซึ่งมีบทความความรู้อย่างน้อยหนึ่งบทความแนบ ณ ช่วงเวลาที่แก้ไข | กรณีที่แก้ไขในช่วงเวลาที่มีบทความเชื่อมโยงอย่างน้อยหนึ่งบทความ / กรณีที่แก้ไขในช่วงเวลา นับตามวันที่แก้ไข ไม่นับเหตุขัดข้องรุนแรง กรณีที่ปิดเป็นรายการซ้ำ และกรณีที่ปิดอัตโนมัติโดยไม่มีงานจากมนุษย์ | ร้อยละ | เครื่องมือ ITSM: ตารางการเชื่อมโยงกรณีและบทความ | การจัดการความรู้ การจัดการเหตุขัดข้อง | นิยามของความเสร็จสมบูรณ์รวมการบันทึกสิ่งที่เรียนรู้ | รายสัปดาห์สำหรับทีม รายเดือนสำหรับการทบทวน |
| อัตราส่วนการนำกลับมาใช้ซ้ำ | สัดส่วนของการเชื่อมโยงบทความที่ชี้ไปยังบทความที่มีอยู่แล้วแทนที่จะเป็นบทความที่สร้างระหว่างกรณีนั้น | การเชื่อมโยงไปยังบทความที่มีอยู่ก่อนกรณีเปิด / การเชื่อมโยงบทความทั้งหมดที่ทำกับกรณีที่แก้ไขแล้วในช่วงเวลา ไม่นับการเชื่อมโยงที่เพิ่มหลังกรณีปิด | ร้อยละ | เครื่องมือ ITSM: วันที่สร้างบทความเทียบกับวันที่เปิดกรณี | การจัดการความรู้ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | นำกลับมาใช้แทนการทำใหม่ ความเป็นเจ้าของร่วมของโค้ดและเอกสาร | รายเดือน |
| ความทันสมัยของบทความ | สัดส่วนของบทความที่ใช้งานอยู่ซึ่งได้รับการทบทวน หรือถูกใช้และยืนยันว่าถูกต้อง ภายในช่วงทบทวนที่ระบุ | บทความที่ใช้งานอยู่ซึ่งมีวันที่ทบทวนหรือยืนยันการใช้ภายในช่วง / บทความที่ใช้งานอยู่ บทความถือว่าใช้งานอยู่หากถูกเชื่อมโยงกับกรณีหรือผู้อ่านดูในช่วง 12 เดือนที่ผ่านมา (เป็นทางเลือกของทีม) ไม่นับฉบับร่างและบทความที่เลิกใช้ | ร้อยละ | เมทาดาทาของฐานความรู้และบันทึกการเข้าดู | การจัดการความรู้ เซอร์วิสเดสก์ | การปรับแต่งรายการงานของเอกสาร การดำเนินการจากการทบทวนย้อนหลัง | รายเดือน |
| อัตราการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์ | สัดส่วนของการค้นหาความรู้ที่ไม่คืนบทความใด | การค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์ / การค้นหาทั้งหมด ไม่นับการค้นหาโดยบอตและการตรวจสอบอัตโนมัติ นับการค้นหาแต่ละครั้งหนึ่งครั้งแม้ทำซ้ำภายในหนึ่งนาที | ร้อยละ | บันทึกการค้นหาของฐานความรู้หรือพอร์ทัล | การจัดการความรู้ เซอร์วิสเดสก์ การจัดการคำขอบริการ | การค้นพบความต้องการของผู้ใช้ที่ยังไม่ได้รับการตอบสนอง ข้อมูลนำเข้าของแบ็กล็อก | รายสัปดาห์ |
| อัตราความเป็นประโยชน์ | สัดส่วนของข้อเสนอแนะจากผู้อ่านที่บอกว่าบทความช่วยได้ แสดงพร้อมอัตราการตอบกลับ | โหวตว่ามีประโยชน์ / (โหวตว่ามีประโยชน์ + โหวตว่าไม่มีประโยชน์) สำหรับบทความในช่วงเวลา อัตราการตอบกลับ = โหวตข้อเสนอแนะ / การเข้าดูบทความ | ร้อยละ พร้อมอัตราการตอบกลับ | วิดเจ็ตข้อเสนอแนะของฐานความรู้และบันทึกการเข้าดู | การจัดการความรู้ ประสบการณ์ของลูกค้า | ข้อเสนอแนะจากการทบทวนโดยผู้มีส่วนได้ส่วนเสียต่อเอกสาร | รายเดือน |
| เวลาในการเผยแพร่ | เวลาที่ผ่านไปตั้งแต่สร้างฉบับร่างบทความถึงเมื่อทบทวนและมองเห็นได้สำหรับกลุ่มผู้อ่าน | นาฬิกาเริ่มเมื่อสร้างฉบับร่าง หยุดเมื่อเผยแพร่ (หรือสถานะที่มองเห็นได้และอนุมัติแล้วแรก) ไม่นับเวลาในสถานะ “พักไว้ รอการปล่อยผลิตภัณฑ์” รายงานเป็นค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 | วัน (ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85) | ประวัติเวิร์กโฟลว์ของฐานความรู้ | การจัดการความรู้ | ลีดไทม์ของรายการงานจากเริ่มถึงเสร็จ (ดูหัวข้อ 2.2 “ลีดไทม์ รอบเวลา และประสิทธิภาพการไหล”) | รายเดือน |
| ความกว้างของการมีส่วนร่วม | การกระจายของการสร้างและปรับปรุงบทความทั่วทีม วัดโดยไม่ระบุชื่อบุคคล | ผู้มีส่วนร่วมที่แตกต่างกันซึ่งสร้างหรือปรับปรุงบทความในช่วงเวลา / สมาชิกทีมที่แก้ไขกรณีในช่วงเวลา รายงานสำหรับทีมเท่านั้น ไม่เป็นรายชื่อ | ร้อยละ | ประวัติการแก้ไขของฐานความรู้เชื่อมกับสมาชิกทีม | การจัดการความรู้ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง | ความเป็นเจ้าของร่วม การทำงานคู่และการรุมช่วยกัน | รายไตรมาส |
อัตราการเชื่อมโยงความรู้มีนาฬิกาที่มองข้ามได้ง่าย การเชื่อมโยงต้องมีอยู่เมื่อกรณีได้รับการแก้ไข ไม่ใช่เมื่อมีใครมาจัดระเบียบหนึ่งสัปดาห์ต่อมา เพราะการเชื่อมโยงที่ช้าวัดการทำความสะอาดและไม่บอกอะไรเกี่ยวกับการใช้ระหว่างการแก้ไข อัตราส่วนการนำกลับมาใช้ซ้ำขึ้นอยู่กับวันที่สร้างบทความที่เชื่อถือได้ หากบทความถูกย้ายหรือนำเข้าเป็นกลุ่ม วันที่สร้างจะรีเซ็ตและอัตราส่วนจะทำให้เข้าใจผิดจนกว่าจะทำเครื่องหมายการย้าย
ข้อเสนอแนะ
ตัดสินใจว่าความรู้มีไว้เพื่ออะไร
1. ผูกตัวชี้วัดความรู้ทุกตัวกับกรณีการใช้งาน ระบุผู้ที่ความรู้รับใช้ ได้แก่ นักวิเคราะห์เซอร์วิสเดสก์ที่แก้ไขในการติดต่อครั้งแรก วิศวกรเวรเรียกฉุกเฉินที่จัดการการแจ้งเตือน หรือผู้ใช้ที่ช่วยตัวเอง แต่ละกลุ่มต้องการตัวชี้วัดต่างกัน คู่มือปฏิบัติการสำหรับวิศวกรเวรเรียกฉุกเฉินตัดสินจากว่าขั้นตอนกู้คืนบริการได้หรือไม่ ขณะที่บทความรีเซ็ตรหัสผ่านตัดสินจากว่าผู้ใช้เลิกติดต่อเดสก์หรือไม่ บันทึกไว้ในทะเบียนของคุณ (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”)
2. เริ่มด้วยอัตราการเชื่อมโยงและความเกี่ยวข้อง ไม่ใช่จำนวนบทความ อัตราการเชื่อมโยงแสดงว่าความรู้เข้าสู่ช่วงเวลาของการแก้ไขหรือไม่ จับคู่ตั้งแต่ต้นกับการสุ่มตรวจรายเดือนขนาดเล็กที่บุคคลหนึ่งอ่าน 20 หรือ 30 กรณีที่เชื่อมโยงและตัดสินว่าบทความเหมาะสมหรือไม่ อัตราการเชื่อมโยงร้อยละ 70 ที่มีการเชื่อมโยงครึ่งหนึ่งไม่เกี่ยวข้องแย่กว่าอัตราการเชื่อมโยงร้อยละ 40 ที่เชื่อมโยงอย่างซื่อตรง เพราะอย่างแรกซ่อนช่องว่างความรู้ที่อย่างหลังเผย
3. แยก “ไม่มีบทความ” ออกจาก “มีบทความแต่หาไม่พบ” เมื่อกรณีปิดโดยไม่มีการเชื่อมโยง เหตุผลต่างกันและวิธีแก้ก็ต่างกัน เพิ่มตัวเลือกสั้น ๆ ตอนปิด เช่น “ไม่มีบทความ” และ “หาบทความไม่พบ” และรายงานเป็นสัดส่วนของกรณีที่ไม่ได้เชื่อมโยง อย่างแรกชี้ไปที่เนื้อหาที่ต้องเขียน อย่างหลังชี้ไปที่การค้นหา การตั้งชื่อ และโครงสร้าง ให้ตัวเลือกเป็นทางเลือกในที่ที่จะทำให้เดสก์ช้าลง และสุ่มตรวจแทน
บันทึกความรู้เมื่อทำงานเสร็จ
4. ทำให้การบันทึกเป็นส่วนหนึ่งของนิยามความเสร็จสมบูรณ์ ในทีมแบบคล่องตัว รายการงานที่เปลี่ยนพฤติกรรมของบริการยังไม่เสร็จจนกว่าคู่มือปฏิบัติการ ระเบียนข้อผิดพลาดที่ทราบ หรือบทความช่วยเหลือจะได้รับการปรับปรุง ในเซอร์วิสเดสก์ กรณีที่ต้องมีการค้นพบยังไม่ได้รับการแก้ไขจนกว่าการค้นพบจะถูกบันทึกหรือบทความที่มีอยู่ได้รับการปรับปรุง นี่คือแนวคิด KCS ของการทำงานในวงจรการแก้ปัญหา และรักษาต้นทุนการเขียนให้ต่ำเพราะผู้เขียนมีบริบทสดอยู่
5. อนุญาตสถานะฉบับร่างแบบเบา หลายทีมสูญเสียความรู้เพราะทุกบทความต้องผ่านการทบทวนหนักก่อนที่ใครจะเห็น แนวปฏิบัติแบบ KCS แยกบทความที่อยู่ระหว่างทำซึ่งทีมมองเห็นออกจากบทความที่ผ่านการตรวจสอบแล้วซึ่งกลุ่มผู้อ่านที่กว้างกว่ามองเห็น วัดเวลาในการเผยแพร่สำหรับทั้งสองขั้นแยกกัน เป็นค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 85 เพื่อให้การทบทวนที่ช้าปรากฏเป็นคิว ไม่ใช่เป็นคำบ่นที่คลุมเครือ (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”)
6. เลือกการปรับปรุงมากกว่าการสร้างใหม่ กองบทความที่เกือบซ้ำกันที่เพิ่มขึ้นทำให้การค้นหาแย่ลงและรักษาความทันสมัยยากขึ้น จับตาอัตราส่วนการนำกลับมาใช้ซ้ำควบคู่กับจำนวนการสร้าง และเมื่อการสร้างเพิ่มขึ้นขณะที่การนำกลับมาใช้ลดลง ให้มองหารายการซ้ำ ทำให้การรวมและเลิกใช้ง่ายและมองเห็นได้ และนับการรวมเป็นการมีส่วนร่วมที่เป็นบวก
รักษาความรู้ให้ทันสมัยและค้นหาได้
7. ทบทวนบทความที่ถูกใช้ รวมความพยายามทบทวนไว้ที่ที่มีการใช้สูง เรียงบทความที่ใช้งานอยู่ตามความถี่ที่ถูกเชื่อมโยงหรือเข้าดู และกำหนดช่วงทบทวนสำหรับกลุ่มบนที่สั้นกว่าส่วนหางยาว บทความที่ล้าสมัยที่ไม่มีใครอ่านมีต้นทุนต่ำ บทความที่ล้าสมัยที่ปรากฏในหนึ่งในสามของการแก้ไขอาจทำให้กรณีหลายร้อยรายการเข้าใจผิด รายงานความทันสมัยสำหรับกลุ่มที่ใช้หนักเป็นบรรทัดของตนเอง เพื่อไม่ให้ค่าเฉลี่ยของทั้งฐานซ่อนไว้
8. ปฏิบัติต่อความล้มเหลวของการค้นหาเป็นรายการแบ็กล็อก อ่านการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์บ่อยที่สุดทุกเดือนและตัดสินสำหรับแต่ละรายการว่าจะเขียนบทความ เพิ่มคำพ้องความหมาย เปลี่ยนชื่อบทความ หรือยอมรับว่าคำถามอยู่ที่อื่น สิ่งนี้เปลี่ยนตัวชี้วัดให้เป็นรายการสั้น ๆ ที่เป็นรูปธรรมซึ่งทีมทำงานได้ และยังแสดงคำศัพท์จริง เพราะผู้ใช้และนักวิเคราะห์แทบไม่ใช้คำที่แคตตาล็อกบริการ (service catalogue) ใช้
9. อ่านถ้อยคำเบื้องหลังโหวต อัตราความเป็นประโยชน์ถูกและมีสัญญาณรบกวน อัตราการตอบกลับมักต่ำและเอียงไปทางความเห็นที่รุนแรง แสดงอัตราการตอบกลับข้างอัตราความเป็นประโยชน์ และอ่านความคิดเห็นที่เขียนไว้บนบทความที่ถูกดูมากที่สุดในการทบทวนประจำ ความคิดเห็นเดียว เช่น “ขั้นตอนที่ 4 ไม่มีอยู่ในเวอร์ชันใหม่แล้ว” มีค่ากว่าโหวตที่ไม่มีป้ายกำกับหนึ่งพันโหวต
10. เชื่อมความรู้กับปัญหาและการทบทวนหลังเหตุการณ์ เหตุขัดข้องที่เกิดซ้ำซึ่งแก้ไขด้วยบทความเดิมซ้ำแล้วซ้ำอีกเป็นสัญญาณสำหรับการจัดการปัญหา ซึ่งมองหาสาเหตุเบื้องหลังและอาจขจัดความจำเป็นของบทความ (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”) ระเบียนข้อผิดพลาดที่ทราบและบทเรียนจากการทบทวนหลังเหตุการณ์เป็นสินทรัพย์ความรู้ที่มีวงจรชีวิตของตนเอง (ดูหัวข้อ 4.2 “ตัวชี้วัดการทบทวนหลังเหตุการณ์และการเรียนรู้” และหัวข้อ 4.6 “หนี้ทางเทคนิคและข้อผิดพลาดที่ทราบ”) ดูสิบบทความที่ถูกเชื่อมโยงมากที่สุดทุกไตรมาสและถามว่าบทความใดควรเลิกใช้ด้วยการแก้สาเหตุ
กำกับดูแลโดยไม่จัดอันดับ
11. รายงานการมีส่วนร่วมในระดับทีม ความกว้างของการมีส่วนร่วมบอกว่างานความรู้ถูกแบ่งปันหรือกระจุกอยู่กับสองคน นั่นเป็นความเสี่ยงที่ควรเห็น เพราะเป็นรูปแบบเดียวกับปัจจัยรถบัส (bus factor)ที่เท่ากับสอง และต้องไม่กลายเป็นตารางอันดับผู้เขียน ซึ่งจะให้รางวัลแก่ปริมาณการแก้ไขและสอนให้ผู้คนแยกบทความหรือทำการเปลี่ยนแปลงที่ไม่สำคัญ หากมีการกระจุกตัว ให้ปฏิบัติเป็นการสนทนาของทีมเรื่องเวลา การสนับสนุน และอนุญาตให้เขียน (ดูหัวข้อ 9.4 “ตัวชี้วัดทักษะและการเรียนรู้”)
12. เลิกใช้ตัวชี้วัดที่ไม่ช่วยอีกต่อไป หากไม่มีใครลงมือตามอัตราการเชื่อมโยง ให้ย้ายความสนใจไปที่ความเกี่ยวข้องหรือความทันสมัยของกลุ่มที่ใช้หนัก บันทึกการเปลี่ยนนิยามพร้อมเหตุผล เพราะสูตรที่เปลี่ยนทำลายเส้นแนวโน้ม (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
ตัวชี้วัดทุกตัวในตารางนิยามปรากฏที่นี่ ตัวชี้วัดความรู้เสี่ยงเป็นพิเศษ เพราะการเชื่อมโยงหรือการทบทวนเป็นการคลิกอย่างรวดเร็ว ในขณะที่คุณค่าจริงอยู่ที่เนื้อหา
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่ |
|---|---|---|
| อัตราการเชื่อมโยงความรู้ | แนบบทความใดก็ได้ มักเป็นบทความทั่วไปหรือที่ได้รับความนิยมมาก กับทุกกรณีก่อนปิด เชื่อมโยงภายหลังเป็นกลุ่ม | การสุ่มตรวจความเกี่ยวข้องรายเดือนของกรณีที่เชื่อมโยง สัดส่วนการเชื่อมโยงที่ไปยังบทความไม่กี่บทความเดิม ตราเวลาของการเชื่อมโยงเทียบกับตราเวลาของการแก้ไข |
| อัตราส่วนการนำกลับมาใช้ซ้ำ | สร้างบทความใหม่ทุกกรณีแล้วเชื่อมโยงทันทีเพื่อให้นับเป็นการนำกลับมาใช้ครั้งต่อไป หรือไม่สร้างเลยเพื่อให้อัตราส่วนดูสมบูรณ์แบบ | อัตราบทความซ้ำที่พบจากการค้นหาเป็นระยะ สัดส่วนกรณีที่ปิดด้วยเหตุผล “ไม่มีบทความ” |
| ความทันสมัยของบทความ | ทำเครื่องหมายบทความว่าทบทวนแล้วโดยไม่ตรวจ รีเซ็ตวันที่ทบทวนด้วยการแก้ไขเล็กน้อย นับเฉพาะบทความที่ทบทวนง่าย | การสุ่มตรวจบทความที่เพิ่งทบทวนโดยทดสอบกับบริการจริง อัตราความเป็นประโยชน์และความคิดเห็นที่เขียนไว้บนบทความเดียวกัน |
| อัตราการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์ | เพิ่มบทความที่คลุมเครือหรือรวบยอดที่ตรงกับคำค้นใดก็ได้ ยัดคำสำคัญ ตัดคำค้นที่ยุ่งยากออกจากบันทึก | การคลิกตามด้วยการติดต่อในหัวข้อเดียวกันภายในช่วงเวลาสั้น ๆ อัตราความเป็นประโยชน์ การอ่านคำค้นอันดับต้นด้วยมือ |
| อัตราความเป็นประโยชน์ | กระตุ้นเฉพาะผู้อ่านที่พอใจให้โหวต ซ่อนตัวเลือกไม่มีประโยชน์ โหวตจากภายในทีม | แสดงอัตราการตอบกลับและส่วนผสมของผู้ตอบข้างอัตรา ความคิดเห็นที่เขียนไว้ อัตราการติดต่อหลังอ่านบทความ |
| เวลาในการเผยแพร่ | เผยแพร่โครงร่างบาง ๆ เพื่อหยุดนาฬิกา แยกบทความเป็นชิ้น ย้ายฉบับร่างไปสถานะที่นาฬิกาไม่นับ | ความเกี่ยวข้องและความเป็นประโยชน์ของบทความที่เพิ่งเผยแพร่ จำนวนและอายุของฉบับร่างในสถานะที่ไม่นับ |
| ความกว้างของการมีส่วนร่วม | แก้ไขเล็กน้อยเพื่อให้ทุกคนปรากฏเป็นผู้มีส่วนร่วม ขอให้ผู้คนเพิ่มหนึ่งประโยคเพื่อให้ได้โควตา | สุ่มตรวจขนาดและเนื้อหาของการแก้ไข การนำกลับมาใช้และความเป็นประโยชน์ของบทความที่มีส่วนร่วม ไม่มีชื่อในรายงาน |
ภาพที่ดีแสดงบทความที่เชื่อมโยงซึ่งตัวอย่างโดยมนุษย์ยืนยันว่าเกี่ยวข้อง อัตราส่วนการนำกลับมาใช้ซ้ำที่เพิ่มขึ้นเมื่อฐานเติบโตเต็มที่ ชุดบทความที่ใช้หนักซึ่งมีการทบทวนที่ตรวจสอบแล้วล่าสุด รายการสั้น ๆ ของความล้มเหลวในการค้นหาที่ทีมกำลังทำอยู่ และการมีส่วนร่วมที่กระจายทั่วทีม กรณีบางส่วนที่ไม่มีบทความเพราะเป็นเรื่องใหม่จริง ๆ เป็นสัญญาณของฐานที่ซื่อตรง ไม่ใช่ฐานที่ล้มเหลว
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| แนวทาง | จุดแข็ง | จุดอ่อน |
|---|---|---|
| ตั้งเป้าอัตราการเชื่อมโยงสูง | ผลักดันการบันทึกและการนำกลับมาใช้เข้าสู่กิจวัตรประจำวัน เข้าใจง่าย | เชื้อเชิญการเชื่อมโยงที่ไร้ความหมาย ซ่อนช่องว่างที่ไม่มีบทความ |
| สุ่มตรวจความเกี่ยวข้องด้วยมือ | เผยว่าการเชื่อมโยงมีความหมายหรือไม่ สร้างมาตรฐานร่วม | ใช้เวลานักวิเคราะห์ ตัวอย่างเล็กมีสัญญาณรบกวน ขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของผู้สุ่ม |
| ทบทวนทุกอย่างตามกำหนดตายตัว | วางแผนและตรวจสอบง่าย ใช้เท่า ๆ กัน | ใช้ความพยายามกับบทความที่ไม่มีใครอ่านและละเลยบทความที่ใช้หนัก |
| ทบทวนตามการใช้ | ชี้นำความพยายามไปที่ที่ความรู้ผิดสร้างความเสียหายมากที่สุด | ต้องมีข้อมูลการเข้าดูและการเชื่อมโยงที่เชื่อถือได้ บทความส่วนหางยาวอาจเน่าโดยไม่มีใครเห็น |
| นำ KCS มาใช้อย่างเป็นทางการ | ให้ชุดแนวปฏิบัติและตัวบ่งชี้ที่สอดคล้องและผ่านการทดสอบ | ต้องมีการลงทุนต่อเนื่อง การโค้ช และการสนับสนุนด้านเครื่องมือ หนักสำหรับทีมเล็กมาก |
| การสนทนาและการทำงานคู่แทนบทความ | ถ่ายทอดวิจารณญาณและบริบท ภาระต่ำ | ขยายไม่ได้กับกะ การลา และการเปลี่ยนตัวบุคลากร ความรู้ออกไปพร้อมผู้คน |
วัดเพียงพอที่จะเห็นว่าความรู้ถูกใช้และได้รับความเชื่อถือหรือไม่ และใช้ความพยายามที่ประหยัดได้กับเนื้อหา สำหรับทีมเล็ก อัตราการเชื่อมโยงพร้อมการสุ่มตรวจความเกี่ยวข้องรายเดือนและรายการสั้น ๆ ของความล้มเหลวในการค้นหาก็เป็นโปรแกรมที่สมบูรณ์ สำหรับเดสก์ขนาดใหญ่ ชุดเต็มคุ้มค่าก็ต่อเมื่อมีผู้เป็นเจ้าของการทบทวนและลงมือตามนั้น
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. ครั้งล่าสุดที่เราแก้กรณียาก ความรู้มาจากที่ใด และไปที่ใดภายหลัง เลือกกรณีล่าสุดที่ต้องใช้ความพยายามจริงและไล่ตามเส้นทางของสิ่งที่เรียนรู้ พบบทความ ถามเพื่อนร่วมงาน หรือหาคำตอบเองตั้งแต่ต้น ถามว่าผู้ที่มีปัญหาเดียวกันคนถัดไปจะพบคำตอบในเวลาไม่ถึงห้านาทีหรือไม่ ผู้ดำเนินการอภิปรายควรมองหาช่องว่างระหว่างสิ่งที่ทีมรู้กับสิ่งที่ฐานความรู้มี
2. หากเรายกอัตราการเชื่อมโยงขึ้นถึงเป้าหมายที่ระบุในเดือนหน้า เราจะทำอย่างไรโดยไม่ช่วยใคร ทำรายการการบิดเบือนให้ชัดเจนและปฏิบัติเป็นข้อมูลนำเข้าการออกแบบแทนข้อกล่าวหา คำตอบที่พบบ่อยคือเชื่อมโยงบทความทั่วไป เชื่อมโยงเป็นกลุ่มตอนปิด และเลือกบทความที่ได้รับความนิยมที่สุด สำหรับแต่ละคำตอบ ถามว่ามาตรการป้องกันใดในตารางจะจับได้และเร็วเพียงใด ผู้ดำเนินการอภิปรายควรออกไปพร้อมการตรวจสอบใหม่อย่างน้อยหนึ่งอย่าง เช่นการสุ่มตรวจความเกี่ยวข้องรายเดือน และเจ้าของ
3. ห้าบทความใดที่เราพึ่งพามากที่สุด และตรวจสอบกับบริการจริงครั้งล่าสุดเมื่อใด ดูบทความที่ถูกเชื่อมโยงมากที่สุดและเข้าดูมากที่สุด และอ่านสองบทความออกเสียงด้วยกัน การสนทนามักแสดงว่าบทความที่มีผลกระทบมากที่สุดคือบทความที่ได้รับการดูแลน้อยที่สุด ซึ่งเป็นข้อโต้แย้งสนับสนุนการทบทวนตามการใช้
4. ผู้คนค้นหาอะไรที่เราไม่มี นำการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์อันดับต้นและเหตุผลของกรณีที่ไม่ได้เชื่อมโยงมา จัดกลุ่มเป็นบทความที่ต้องเขียน คำที่ต้องเพิ่ม และคำถามที่เป็นของทีมอื่น ผู้ดำเนินการอภิปรายควรจดรายการสั้น ๆ ของสามรายการถัดไปและวางแผนว่าจะเขียนอย่างไรระหว่างงานปกติ ไม่ใช่ในโครงการพิเศษ
5. ใครเขียนความรู้ของเรา และต้องแลกกับอะไรสำหรับพวกเขา อภิปรายการบันทึกอย่างตรงไปตรงมา การเขียนถูกมองว่าเป็นส่วนหนึ่งของงานหรือเป็นงานเพิ่มหลังทำงาน ถามว่าอะไรทำให้ช้า ได้แก่ แม่แบบที่หนัก การทบทวนที่ช้า ความกลัวว่าจะผิด หรือไม่มีเวลาตอนท้ายของกะที่ยาก ผู้ดำเนินการอภิปรายควรนำออกห่างจากการไล่ตามบุคคลและเข้าหาการเปลี่ยนแปลงด้านเครื่องมือ เวลา และอนุญาต
6. บทความใดของเราที่เราควรเลิกต้องการ นำบทความที่ถูกนำกลับมาใช้มากที่สุดมาถามว่าพวกมันแก้ขัดสาเหตุที่เกิดซ้ำอะไร ขั้นตอนรีเซ็ตที่ใช้ 200 ครั้งต่อเดือนอาจเป็นอาการของข้อบกพร่องในผลิตภัณฑ์ หน้าจอที่สับสน หรือระบบอัตโนมัติที่ขาดหาย ตัดสินใจว่ารายการใดส่งให้การจัดการปัญหาหรือทีมผลิตภัณฑ์ และรายการใดทำให้เป็นอัตโนมัติ (ดูหัวข้อ 3.7 “ตัวชี้วัดบริการด้วยตนเองและระบบอัตโนมัติ”) ผู้ดำเนินการอภิปรายควรจดว่าผลลัพธ์ที่ดีที่สุดของงานความรู้ที่ดีบางครั้งคือบทความที่น้อยลง
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมส่งมอบสร้างความรู้ส่วนใหญ่ที่บริการจะต้องใช้ ได้แก่ ฟีเจอร์ทำงานอย่างไร ข้อผิดพลาดใหม่หมายถึงอะไร วิธีย้อนกลับ หากความรู้นั้นไม่ได้รับการบันทึกก่อนการปล่อยรุ่น เซอร์วิสเดสก์และทีมเวรเรียกฉุกเฉินจะเรียนรู้ด้วยวิธียาก รวมคู่มือปฏิบัติการและบทความช่วยเหลือไว้ในนิยามความเสร็จสมบูรณ์ และจับตาอัตราการเชื่อมโยงและความล้มเหลวของการค้นหาสำหรับบริการที่คุณเป็นเจ้าของเป็นข้อเสนอแนะ เมื่อบทความเดียวกันถูกเชื่อมโยงหลายครั้ง ให้ปฏิบัติเป็นรายงานข้อบกพร่องของผลิตภัณฑ์ ไม่ใช่ความสำเร็จของเอกสาร
ทีมบริการและปฏิบัติการ
เซอร์วิสเดสก์และทีมปฏิบัติการเป็นผู้ผลิตและผู้บริโภคหลักของฐานความรู้ ตัวชี้วัดจึงส่วนใหญ่เป็นของพวกเขาที่จะใช้ ทำงานในวงจรการแก้ปัญหาอย่างซื่อตรง ค้นหาก่อน นำกลับมาใช้และปรับปรุง สร้างเมื่อไม่มีอะไรเหมาะ ใช้อัตราการเชื่อมโยงพร้อมการสุ่มตรวจความเกี่ยวข้อง และอ่านการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์เป็นแบ็กล็อก หลีกเลี่ยงตารางอันดับผู้เขียนหรือผู้แก้ไข เพราะฐานความรู้เป็นเครื่องมือร่วมและจำนวนส่วนบุคคลทำลายมัน (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”)
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำตัดสินว่างานความรู้ได้เวลาหรือไม่ จึงตัดสินคุณภาพของความรู้ ขอการสุ่มตรวจความเกี่ยวข้องและความทันสมัยของบทความที่ใช้หนักก่อนขอจำนวนบทความ ต้านทานเป้าหมายบนอัตราการเชื่อมโยงหรือการสร้างบทความโดยไม่มีมาตรการป้องกัน และคาดว่าจะได้ยินเมื่อตัวเลขลดลงด้วยเหตุผลที่ดี เช่นชุดรายการซ้ำที่รวมกัน สนับสนุนทุนสำหรับการทบทวนบทความที่ใช้สูงและการแก้ไขที่ทำให้บทความไม่จำเป็น
ลูกค้าและผู้ใช้
ผู้ใช้พบความรู้ผ่านการค้นหา พอร์ทัล แชตบอต หรือคำตอบที่นักวิเคราะห์ให้ สิ่งที่พวกเขาสังเกตคือคำตอบแรกถูกต้องหรือไม่ และต้องพูดซ้ำหรือไม่ ข้อเสนอแนะของพวกเขาเองต่อบทความ การค้นหาที่ไม่ได้ผลลัพธ์ และการติดต่อซ้ำ เป็นมาตรการป้องกันที่ดีที่สุดสำหรับทุกอย่างในหัวข้อนี้ หากขอให้ผู้ใช้ให้คะแนนบทความ ให้บอกพวกเขาว่าข้อเสนอแนะไปที่ใด และลงมือตามอย่างเห็นได้ชัด (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”)
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
บริษัทประกันภัยขนาดกลางแห่งหนึ่งดำเนินเซอร์วิสเดสก์ไอทีภายในที่มีนักวิเคราะห์ราวหนึ่งโหล สนับสนุนพนักงานในหลายสำนักงาน เดสก์ใช้ฐานความรู้ร่วมกับทีมผลิตภัณฑ์สองทีมที่เป็นเจ้าของแอปพลิเคชันเคลมและพอร์ทัลเอกสาร ตัวเลขทั้งหมดในตัวอย่างนี้เป็นตัวเลขประกอบ
ผู้นำขอให้ปรับปรุงการแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรก (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”) และตั้งเป้าหมายอัตราการเชื่อมโยงความรู้ที่ร้อยละ 60 เพิ่มจากร้อยละ 38 (ตัวเลขประกอบ) ภายในหกสัปดาห์ แดชบอร์ดแสดงร้อยละ 64 หัวหน้าเซอร์วิสเดสก์ไม่เชื่อ เพราะนักวิเคราะห์ยังบ่นว่าหาคำตอบไม่ได้ และหัวหน้าทีมผลิตภัณฑ์คนหนึ่งกล่าวว่าสามบทความที่เธอเป็นเจ้าของปรากฏในกรณีที่ปิดส่วนใหญ่
ทีมทำการทบทวนการบิดเบือนและสุ่มตรวจความเกี่ยวข้อง พวกเขาอ่านกรณีที่เชื่อมโยง 30 กรณี เลือกสุ่มจากเดือนก่อนหน้า และตัดสินว่าบทความเหมาะกับกรณีหรือไม่ ในการนับประกอบ 11 จาก 30 การเชื่อมโยงไปยังบทความทั่วไป “วิธีบันทึกตั๋ว” หรือภาพรวมเครือข่ายทั่วไปที่ไม่ได้ตอบปัญหา พวกเขายังพบว่าการเชื่อมโยงทำภายในไม่กี่วินาทีหลังปิดกรณี ซึ่งเป็นรูปแบบที่บ่งชี้นิสัยไม่ใช่การใช้งาน หัวหน้าเดสก์ดูอัตราส่วนการนำกลับมาใช้ซ้ำซึ่งสูงขึ้น และสัดส่วนของกรณีที่ไม่ได้เชื่อมโยงที่มีเหตุผล “ไม่มีบทความ” ซึ่งลดลงเกือบเป็นศูนย์ เพราะนักวิเคราะห์ตอนนี้เลือกบทความที่ใกล้ที่สุด ช่องว่างของความรู้กลายเป็นสิ่งที่มองไม่เห็น
ทีมตัดสินใจสามอย่าง ข้อแรก ยกเลิกเป้าหมายอัตราการเชื่อมโยงและแทนที่ด้วยมุมมองที่ปรับตามความเกี่ยวข้อง อัตราการเชื่อมโยงรายงานข้างสัดส่วนของการเชื่อมโยงที่เกี่ยวข้องจากตัวอย่าง และเหตุผลการปิด “ไม่มีบทความ” ทำให้เลือกได้ง่ายและไม่ถือเป็นความล้มเหลว ข้อสอง อ่านการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์ทุกเดือน และห้ารายการอันดับต้นกลายเป็นงานเขียนถัดไปที่แบ่งกันทั่วเดสก์ ข้อสาม ทบทวนความทันสมัยของ 20 บทความที่ถูกเชื่อมโยงมากที่สุดภายในหนึ่งเดือน โดยทีมผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้องเป็นเจ้าของ และบทความใดที่ถูกเชื่อมโยงกับกว่าหนึ่งในสี่ของกรณีของบริการเดียวจะถูกส่งให้การจัดการปัญหาเป็นผู้สมัครสำหรับการแก้ไขถาวร (ดูหัวข้อ 4.1 “ตัวชี้วัดการจัดการปัญหา”)
สองเดือนต่อมา อัตราการเชื่อมโยงหลักลดลงกลับเป็นร้อยละ 51 (ตัวเลขประกอบ) ซึ่งรู้สึกเหมือนข่าวร้าย ความเกี่ยวข้องจากตัวอย่างเพิ่มจากร้อยละ 63 เป็นร้อยละ 85 ในเชิงประกอบ อัตราการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์ลดลง และปัญหาการลงชื่อเข้าใช้ซ้ำกับพอร์ทัลเอกสารได้รับการแก้ที่สาเหตุ ซึ่งทำให้สามบทความเลิกใช้ หัวหน้าขอให้ผู้นำตัดสินโปรแกรมด้วยความเกี่ยวข้องและวิธีแก้ขัดที่เลิกใช้ ไม่ใช่อัตราการเชื่อมโยงดิบ
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ตอัป ความรู้อยู่ในหัวไม่กี่หัวและในประวัติแชต เขียนรายการสั้น ๆ ของคู่มือปฏิบัติการสำหรับสิ่งที่เสียตอนกลางคืน และบันทึกวิธีแก้หลังเหตุขัดข้องทุกครั้ง การตรวจสอบรายเดือนว่าคู่มือปฏิบัติการอันดับต้นยังใช้ได้เป็นการวัดที่เพียงพอ
ธุรกิจขนาดเล็ก บุคคลคนเดียวมักเป็นทั้งเซอร์วิสเดสก์ ผู้ดูแลระบบ และเจ้าของความรู้ ความเสี่ยงคือปัจจัยรถบัส เพราะความรู้หายไปหากบุคคลนั้นหายไป ใช้คลังร่วมแบบง่าย รักษาบทความให้สั้น และให้ผู้รับเหมาหรือเพื่อนร่วมงานทดสอบขั้นตอนสำคัญ การอ่านผ่านหน้าที่ใช้มากที่สุดเป็นประจำดีกว่าแดชบอร์ดใด ๆ
องค์กรขนาดใหญ่ ขนาดนำมาซึ่งบทความซ้ำและคุณภาพที่ไม่สม่ำเสมอ ใช้นิยามร่วมสำหรับอัตราการเชื่อมโยง ความทันสมัย และการนำกลับมาใช้ซ้ำ รายงานตามบริการและตามทีม และแต่งตั้งเจ้าของสำหรับบทความที่ใช้สูง หลีกเลี่ยงการเปรียบเทียบทีม เพราะส่วนผสมของบริการและอายุของฐานต่างกัน
ภาครัฐและภาคสาธารณะ กฎเรื่องระเบียน ข้อกำหนดด้านการเข้าถึงได้ และความคาดหวังด้านการตรวจสอบอาจกำกับวิธีเก็บ ทบทวน และเลิกใช้ความรู้ ปฏิบัติสิ่งเหล่านี้เป็นข้อมูลนำเข้าการออกแบบ เก็บเส้นทางการอนุมัติสำหรับบทความที่กระทบประชาชน และเผยแพร่เนื้อหาที่เข้าถึงได้ ข้อเสนอแนะและความล้มเหลวในการค้นหาจากประชาชนมีค่าเป็นพิเศษ (ดูหัวข้อ 8.5 “การรายงานตามข้อกำหนดและต่อภาครัฐ”)
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
ต้นทุนของตัวชี้วัดความรู้อยู่ในระดับพอประมาณ ข้อมูลเครื่องมือมักมีอยู่แล้วในแพลตฟอร์ม ITSM และฐานความรู้ ต้นทุนหลักคือเวลาในการนิยามตัวชี้วัด การสุ่มตรวจรายเดือนขนาดเล็กที่ตรวจสอบความเกี่ยวข้อง เวลาทบทวนสำหรับบทความที่ใช้สูง และวินัยในการบันทึกความรู้ขณะแก้ปัญหา หากแพลตฟอร์มความรู้ขาดข้อมูลการเชื่อมโยงหรือการค้นหาที่ใช้ได้ ควรรวมต้นทุนการติดตั้งเครื่องมือวัด (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)
ผลตอบแทนเป็นรูปแบบ และหนังสือเล่มนี้ไม่อ้างตัวเลขสำหรับมัน เมื่อนักวิเคราะห์พบบทความที่ถูกต้องอย่างรวดเร็ว การแก้ไขเร็วขึ้นและสม่ำเสมอขึ้น พนักงานใหม่เริ่มมีประโยชน์เร็วขึ้น และวิศวกรเวรเรียกฉุกเฉินพึ่งผู้เชี่ยวชาญไม่กี่คนน้อยลง เมื่อผู้ใช้พบคำตอบเอง เดสก์ได้รับการติดต่อซ้ำน้อยลงสำหรับคำถามที่ทราบแล้ว ตัวชี้วัดช่วยด้วยการแสดงว่าความรู้ขาด ล้าสมัย หรือไม่ถูกใช้ตรงไหน เพื่อให้เวลาเขียนที่หายากไปสู่บทความที่สำคัญ
ต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของรวมการดูแลรักษา บทความเสื่อมเมื่อบริการเปลี่ยน เวลาทบทวนจึงเป็นต้นทุนต่อเนื่อง และโปรแกรมที่เพิกเฉยต่อมันจะประเมินประโยชน์สูงเกินจริง เพื่อประมาณผลตอบแทนสำหรับทีมของคุณเอง ให้เปรียบเทียบตัวอย่างกรณีของคุณเองก่อนและหลัง และติดป้ายสมมติฐานของคุณ
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- นับบทความหรือการเข้าดูเป็นความสำเร็จ ปริมาณเพิ่มขึ้นตามความรกและการเข้าดูอาจบ่งชี้ความสับสน แทนที่จะทำเช่นนั้น ให้วัดการใช้ในการแก้ไข ความเกี่ยวข้อง และข้อเสนอแนะ
- เป้าหมายอัตราการเชื่อมโยงโดยไม่ตรวจความเกี่ยวข้อง ผู้คนจะแนบบทความใดก็ได้ สุ่มตรวจกรณีที่เชื่อมโยงทุกเดือนและรายงานสัดส่วนที่เกี่ยวข้องข้างอัตรา
- จัดอันดับผู้เขียนหรือผู้แก้ไข จำนวนส่วนบุคคลก่อให้เกิดการแก้ไขที่บางและการแยกบทความ รายงานความกว้างของการมีส่วนร่วมสำหรับทีมและอภิปรายเป็นคำถามด้านกำลังความสามารถ
- ทบทวนทุกบทความตามกำหนดตายตัวเดียว ความพยายามไปที่หน้าที่ไม่มีใครอ่าน ทบทวนตามการใช้และเลิกใช้สิ่งที่ไม่ได้ใช้
- เผยแพร่โครงร่างเพื่อหยุดนาฬิกา บทความที่เร็วและบางทำลายเวลาในการเผยแพร่ จับคู่กับความเป็นประโยชน์และอัตราการติดต่อต่อเนื่อง
- เพิกเฉยการค้นหาที่ล้มเหลว การค้นหาที่ล้มเหลวคือสัญญาณที่ชัดเจนที่สุดของความต้องการที่ยังไม่ได้รับการตอบสนอง อ่านทุกเดือนและเปลี่ยนรายการอันดับต้นเป็นงาน
- แยกความรู้ออกจากงาน โครงการเอกสารตอนท้ายไตรมาสสร้างหน้าที่ล้าสมัย บันทึกระหว่างการแก้ไขและในนิยามความเสร็จสมบูรณ์
- ปฏิบัติต่อฐานความรู้เป็นของถาวร เนื้อหาเสื่อม ทำให้การเลิกใช้และการรวมเป็นกิจวัตรและได้รับการยกย่อง
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| การบันทึกและการเชื่อมโยง | ความรู้อยู่ในหัวและแชต การเชื่อมโยงหายาก | บางทีมเชื่อมโยงบทความกับกรณี แนวปฏิบัติต่างกัน | กฎที่เขียนไว้หนึ่งชุดสำหรับการเชื่อมโยงและการบันทึก บันทึกเหตุผลการปิด | ทบทวนอัตราการเชื่อมโยงและการสุ่มตรวจความเกี่ยวข้องรายเดือนและผูกกับการปรับปรุง | การบันทึกเป็นส่วนหนึ่งของเวิร์กโฟลว์ข้ามเดสก์ ปฏิบัติการ และทีมผลิตภัณฑ์ ปรับปรุงนิยามเมื่อไม่ช่วยให้ตัดสินใจอีกต่อไป |
| ความทันสมัยและความเป็นเจ้าของ | ไม่มีเจ้าของ บทความเก่าโดยไม่มีใครเห็น | ระบุเจ้าของสำหรับบริการสำคัญ | กำหนดช่วงทบทวน โดยช่วงสั้นกว่าสำหรับบทความที่ใช้หนัก | ติดตามแนวโน้มความทันสมัยของบทความที่ใช้สูงและมีทุนสนับสนุน | แบ่งปันความรับผิดชอบการทบทวนกับซัพพลายเออร์และทีมผลิตภัณฑ์ การเลิกใช้เป็นกิจวัตร |
| ความสามารถในการค้นหาและข้อเสนอแนะ | การค้นหาเป็นเฉพาะกิจ ไม่มีข้อมูลการค้นหา | มีบันทึกการค้นหาแต่ไม่มีใครอ่าน | ทบทวนการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์และข้อเสนอแนะของผู้อ่านตามรอบที่กำหนด | ความล้มเหลวของการค้นหาขับเคลื่อนแบ็กล็อกและจับคู่กับข้อมูลการติดต่อ | ผู้ใช้ นักวิเคราะห์ และแชตบอตใช้แหล่งความรู้เดียว ข้อเสนอแนะเปลี่ยนเนื้อหาอย่างเห็นได้ชัด |
| การใช้ในการปรับปรุง | ตัวชี้วัด หากมี เป็นจำนวน | แสดงจำนวนให้ทีม | จับคู่ตัวชี้วัดกับมาตรการป้องกันและแสดงให้ทีมก่อน | บทความที่ถูกเชื่อมโยงมากป้อนการตัดสินใจเรื่องการจัดการปัญหาและระบบอัตโนมัติ | จัดการแบ็กล็อกความรู้ ปัญหา และผลิตภัณฑ์ร่วมกันข้ามทีม |
รายการตรวจสอบ
- ตัวชี้วัดความรู้แต่ละตัวระบุกลุ่มผู้ใช้ที่รับใช้และการตัดสินใจที่ให้ข้อมูล
- อัตราการเชื่อมโยงมีนิยามที่เขียนไว้ รวมนาฬิกา ข้อยกเว้น และวิธีปฏิบัติต่อเหตุขัดข้องรุนแรง
- การสุ่มตรวจรายเดือนตรวจสอบว่าบทความที่เชื่อมโยงเกี่ยวข้องกับกรณี
- การปิดกรณีบันทึก “ไม่มีบทความ” และ “หาบทความไม่พบ” เป็นเหตุผลที่แตกต่างกัน
- เวลาในการเผยแพร่รายงานเป็นค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูง โดยแยกขั้นฉบับร่างและเผยแพร่
- กำหนดช่วงทบทวนสำหรับบทความที่ใช้งานอยู่ โดยสั้นกว่าสำหรับบทความที่ใช้มากที่สุด
- อ่านการค้นหาที่ไม่มีผลลัพธ์อันดับต้นทุกเดือนและเปลี่ยนเป็นรายการแบ็กล็อก
- แสดงข้อเสนอแนะของผู้อ่านพร้อมอัตราการตอบกลับ และอ่านความคิดเห็นบนบทความอันดับต้น
- รายงานการมีส่วนร่วมสำหรับทีมเท่านั้น ไม่มีรายชื่อ
- ทบทวนบทความที่ถูกเชื่อมโยงมากที่สุดทุกไตรมาสเป็นผู้สมัครสำหรับการแก้ไขถาวร
- บันทึกการเปลี่ยนนิยามพร้อมเหตุผล
พรอมต์ AI
ตรวจสอบว่าบทความที่เชื่อมโยงเหมาะกับกรณีของตนหรือไม่
ฉันดำเนินการทบทวนความรู้สำหรับ [ชื่อทีม] ซึ่งสนับสนุน [ประเภทบริการ]
ด้านล่างคือกรณีที่แก้ไขแล้ว [จำนวน] กรณี แต่ละกรณีมีสรุป บันทึกการแก้ไข และ
ชื่อและข้อความของบทความที่เชื่อมโยง สำหรับแต่ละคู่ ตัดสินว่าบทความเหมาะกับกรณี
เป็นคำตอบที่เกี่ยวข้อง คำตอบบางส่วน หรือการเชื่อมโยงที่ไม่เกี่ยวข้อง และให้เหตุผล
หนึ่งบรรทัด รายงานรูปแบบตามบทความและตามบริการ อย่าระบุชื่อหรือจัดอันดับ
นักวิเคราะห์รายบุคคล อย่าสร้างข้อเท็จจริงเกี่ยวกับบริการขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
และสิ่งที่คุณตัดสินจากข้อความไม่ได้
[วางกรณีและบทความโดยลบข้อมูลส่วนบุคคลออกแล้ว]
เปลี่ยนการค้นหาที่ล้มเหลวเป็นแบ็กล็อกการเขียน
นี่คือการค้นหาที่บ่อยที่สุดใน [ชื่อฐานความรู้หรือพอร์ทัล] ที่ไม่คืนผลลัพธ์ใน
[ช่วงเวลา]: [รายการคำค้นพร้อมจำนวน] จัดกลุ่มเป็นธีม สำหรับแต่ละธีม เสนอว่า
ต้องการบทความใหม่ คำพ้องความหมายหรือการเปลี่ยนชื่อบทความที่มีอยู่
([รายการชื่อบทความที่เกี่ยวข้อง]) การเชื่อมโยงไปยังทีมอื่น หรือไม่ต้องดำเนินการ
อย่าสร้างบทความหรือข้อเท็จจริงเกี่ยวกับระบบของเราขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
และคำถามที่ฉันควรตอบก่อนเขียนอะไร
ออกแบบชุดตัวชี้วัดความรู้แบบเบา
ออกแบบชุดตัวชี้วัดการจัดการความรู้ขนาดเล็กสำหรับ [ชื่อทีม] ซึ่งเป็นทีมขนาด
[ขนาดทีม] ที่ใช้ [เครื่องมือ ITSM] และ [เครื่องมือความรู้] เป้าหมายหลักของเราคือ
[เป้าหมาย เช่น การแก้ไขได้ในการติดต่อครั้งแรกเร็วขึ้นหรือพึ่งผู้เชี่ยวชาญน้อยลง]
สำหรับแต่ละตัวชี้วัด ให้นิยาม นาฬิกาหรือขอบเขต แหล่งข้อมูล ช่องทางการบิดเบือน
ที่เป็นไปได้ และมาตรการป้องกัน อย่าเสนอการจัดอันดับรายบุคคล สร้างค่าเกณฑ์มาตรฐาน
หรืออ้างแหล่งที่มา ระบุสมมติฐานของคุณและฟิลด์ข้อมูลที่คุณต้องการซึ่งฉันไม่ได้กล่าวถึง
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหาหัวข้อที่เกี่ยวข้องและมาตรการป้องกันที่จับคู่เมื่อคุณเพิ่มตัวชี้วัดความรู้ลงในแดชบอร์ด
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าตัวชี้วัดความรู้มีช่องทางการบิดเบือน มาตรการป้องกัน และการอ้างอิงข้ามหัวข้อในรูปแบบที่ถูกต้อง
ข้อสรุปสำคัญ
- วัดความรู้ ณ ช่วงเวลาที่ใช้ ได้แก่ เชื่อมโยงในการแก้ไข พบจากการค้นหา ยืนยันโดยผู้อ่าน
- จับคู่อัตราการเชื่อมโยงกับการสุ่มตรวจความเกี่ยวข้องโดยมนุษย์ เพราะการเชื่อมโยงพิสูจน์เพียงว่ามีคนคลิก
- ทบทวนความทันสมัยตามการใช้ โดยใส่ความพยายามที่ที่บทความผิดจะทำให้กรณีจำนวนมากที่สุดเข้าใจผิด
- ปฏิบัติต่อการค้นหาที่ล้มเหลวและบทความที่ถูกเชื่อมโยงมากเป็นสัญญาณสำหรับเนื้อหาใหม่ การตั้งชื่อที่ดีขึ้น หรือการแก้ไขถาวร
- รายงานการมีส่วนร่วมสำหรับทีมและอย่าจัดอันดับผู้เขียน
- บทความที่น้อยลงแต่ดีขึ้นมักบ่งชี้ฐานที่สุขภาพดีกว่าฐานที่ใหญ่กว่า
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- Consortium for Service Innovation, KCS v6 Practices Guide, first released 2016 and updated since, https://library.serviceinnovation.org/KCS/KCS_v6/KCS_v6_Practices_Guide (check the page for the current version).
- AXELOS, ITIL Foundation: ITIL 4 Edition, TSO, 2019.
- Nonaka, I., and Takeuchi, H., The Knowledge-Creating Company, Oxford University Press, 1995.
- Hansen, M. T., Nohria, N., and Tierney, T., "What's your strategy for managing knowledge?", Harvard Business Review, March-April 1999.
- Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
- Forsgren, N., Humble, J., and Kim, G., Accelerate: The Science of Lean Software and DevOps, IT Revolution, 2018.
- Wikipedia, Knowledge management.
- Wikipedia, ITIL.
- Wikipedia, Knowledge base.
- Wikipedia, Runbook.
- Wikipedia, Tacit knowledge.
- Wikipedia, Knowledge-centered support.
- Wikipedia, Service desk.
- Wikipedia, Bus factor.