ตัวชี้วัดการดำเนินการตามคำขอบริการ
วัดว่าคำขอตามปกติใช้เวลานานเพียงใดจากมุมมองของผู้ใช้ เวลาส่วนใดเป็นการรอ รายการใดในแคตตาล็อกขับเคลื่อนความต้องการ และงานเป็นอัตโนมัติเท่าใด จากนั้นใช้ภาพรวมนี้ออกแบบคำขอที่พบบ่อยใหม่ แทนที่จะกดดันผู้ที่จัดการคำขอเหล่านั้น
ภาพรวมและแรงจูงใจ
คำขอบริการ (service request) คือคำขอตามปกติจากผู้ใช้สำหรับสิ่งที่บริการถูกออกแบบมาให้ เช่น บัญชีผู้ใช้ สิทธิ์เข้าถึงโฟลเดอร์ แล็ปท็อป ลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ หรือข้อมูลสักชิ้น ซึ่งต่างจากเหตุขัดข้อง (incident) ที่เป็นการหยุดชะงักของบริการที่ไม่ได้วางแผนไว้ (ดูหัวข้อ 3.2 “ปริมาณและลำดับความสำคัญของเหตุขัดข้อง”) และต่างจากการเปลี่ยนแปลง (change) ที่ปรับเปลี่ยนบริการและต้องมีการตัดสินความเสี่ยงใหม่ (ดูหัวข้อ 4.3 “ตัวชี้วัดการสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง”) ใน ITIL 4 งานนี้ครอบคลุมโดยแนวปฏิบัติการจัดการคำขอบริการ และมักอธิบายเป็นแบบจำลองคำขอ (request model) ที่ทำซ้ำได้ ได้แก่ ข้อมูลที่ต้องการ การอนุมัติ ขั้นตอน และเวลาที่คาดหวัง ITIL สะกดคำว่า “fulfilment” ส่วนเนื้อหาของหัวข้อนี้ใช้ “fulfillment” ตามการสะกดของหนังสือเล่มนี้
คำขอสำคัญต่อตัวชี้วัดเพราะเป็นความต้องการที่คาดการณ์ได้ เหตุขัดข้องเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิด แต่คำขอแล็ปท็อปสำหรับพนักงานใหม่เข้ามาทุกเดือนและเป็นไปตามขั้นตอนเดิม ความสามารถในการคาดการณ์นี้ทำให้คำขอเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการออกแบบ การทำให้เป็นมาตรฐาน และระบบอัตโนมัติของกระบวนการ (process automation) และยังหมายความว่าความล่าช้าแทบไม่เกิดจากความยาก แต่เกิดจากคิว การอนุมัติ และการส่งต่องาน คำถามที่มีประโยชน์จึงเป็นว่าคำขอรออยู่ที่ใด ไม่ใช่ว่าใครพิมพ์เร็วเพียงใด
หน่วยของการวิเคราะห์คือรายการในแคตตาล็อก (catalog item) ได้แก่สิ่งที่มีชื่อหนึ่งอย่างซึ่งผู้ใช้ขอได้ในแคตตาล็อกบริการ (service catalog) (คำของ ITIL คือ “service catalogue” ส่วนที่เหลือของหัวข้อนี้ใช้ “service catalog”) ตัวชี้วัดต่อรายการมีประโยชน์กว่าตัวเลขผสมตัวเดียวมาก เพราะคำขอรีเซ็ตรหัสผ่านและคำขอสร้างเซิร์ฟเวอร์มีนาฬิกา เจ้าของ และเป้าหมายที่สมเหตุสมผลต่างกัน ค่าเฉลี่ยที่ผสมกันซ่อนทั้งสองอย่าง
มุมมองแบบคล่องตัวและมุมมองของ ITIL มาบรรจบกันที่นี่โดยมีแรงเสียดทานน้อย ITIL ถามว่าบริการส่งมอบผลลัพธ์ที่ตกลงกันภายในเวลาที่ตกลงกันหรือไม่ แนวปฏิบัติการไหลของงานแบบคล่องตัวถามว่างานไหลจากคำขอไปจนเสร็จใช้เวลานานเพียงใด มีเท่าใดที่ค้างอยู่ในคิว และมีงานระหว่างทำพร้อมกันเท่าใด คำขอเป็นรายการงานที่เคลื่อนผ่านเวิร์กโฟลว์ เครื่องมือวัดการไหลของงาน เช่นรอบเวลาและอายุของรายการงาน จึงใช้ได้โดยตรง (ดูหัวข้อ 2.1 “การวัดการไหลของงาน”) ถ้อยคำต่างกัน แต่เลขคณิตเหมือนกัน
มีสามคำที่ปรากฏซ้ำ เวลาในการดำเนินการ (fulfillment time) คือเวลาที่ผ่านไปตั้งแต่ผู้ใช้ส่งคำขอจนถึงเมื่อผู้ใช้ยืนยัน หรือระบบบันทึก ว่าสิ่งนั้นได้รับการส่งมอบ เวลาลงมือทำ (hands-on time) คือเวลาที่มีคนกำลังทำงานกับคำขออยู่จริง และ เวลารอ (wait time) คือทุกอย่างที่เหลือ รวมถึงการอนุมัติและการรอผู้ใช้ ความต่างระหว่างสองอย่างคือสิ่งที่แบบจำลองคำขอควรทำให้ลดลง สัดส่วนระบบอัตโนมัติ (automation share) คือส่วนของคำขอที่ดำเนินการสำเร็จโดยไม่มีคนแตะหลังการส่ง
ตัวชี้วัดเวลาต้องระมัดระวัง เวลาในการดำเนินการเบ้ คำขอส่วนใหญ่เสร็จเร็วและบางรายการใช้เวลานานมาก ค่าเฉลี่ยถูกดึงไปมาโดยรายการไม่กี่รายการ จึงควรรายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ (percentile)สูง เช่นที่ 85 หรือ 95 (ดูหัวข้อ 1.6 “ความรู้ด้านสถิติสำหรับตัวชี้วัดบริการ”) เป้าหมายที่ตกลงกับลูกค้า เช่นในข้อตกลงระดับบริการ (SLA) ควรระบุแบบเดียวกัน “คำขอแล็ปท็อปร้อยละ 85 ดำเนินการเสร็จภายใน 5 วันทำการ” บอกได้มากกว่า “เฉลี่ย 3 วัน”
สุดท้าย คำเตือนจากจิตวิทยาของการวัด เมื่อทีมถูกตัดสินจากการปิดคำขอได้เร็ว วิธีที่ถูกที่สุดในการปรับปรุงตัวเลขคือเปลี่ยนสิ่งที่นับว่าปิดแล้ว หรือหยุดนาฬิกา กฎของกูดฮาร์ต (Goodhart's law)ใช้ได้เต็มที่ (ดูหัวข้อ 1.2 “กฎของกูดฮาร์ตและจิตวิทยาของตัวชี้วัด”) ตัวชี้วัดทุกตัวด้านล่างจึงจับคู่กับมาตรการป้องกัน และไม่มีตัวใดอธิบายเจ้าหน้าที่รายบุคคล
หลักการสำคัญ
- วัดต่อรายการในแคตตาล็อก แต่ละรายการมีแบบจำลองคำขอ เจ้าของ และเป้าหมายที่สมเหตุสมผลของตนเอง ตัวเลขที่ผสมกันจึงทำให้เข้าใจผิด
- เริ่มนาฬิกาเมื่อผู้ใช้ขอ และหยุดเมื่อผู้ใช้ได้รับสิ่งนั้น เหตุการณ์สำคัญภายในมีประโยชน์เป็นเครื่องมือวินิจฉัย แต่ไม่ใช่ประสบการณ์ของลูกค้า
- แยกเวลารอออกจากเวลาลงมือทำ ช่องว่างระหว่างสองอย่างแสดงว่าการออกแบบใหม่คุ้มค่าที่ใด และแทบไม่อยู่ที่ตัวงาน
- รายงานการแจกแจง ไม่ใช่ค่าเฉลี่ย ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 อธิบายสิ่งที่ผู้ใช้ประสบ
- ปฏิบัติต่อความต้องการเป็นสัญญาณ ปริมาณตามรายการแสดงว่าผู้ใช้ต้องการอะไร อะไรสับสน และอะไรสมควรทำให้เป็นอัตโนมัติหรือเป็นบริการด้วยตนเอง
- ทำสิ่งที่คงที่และบ่อยให้เป็นอัตโนมัติก่อน สัดส่วนระบบอัตโนมัติเป็นผลลัพธ์ของการออกแบบคำขอที่ดี ไม่ใช่เป้าหมายที่ไล่ตามเพื่อตัวมันเอง
- วัดทีมและบริการ ไม่ใช่บุคคล คำขอไหลผ่านระบบ และความแปรผันระหว่างเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่สะท้อนส่วนผสมของงาน
นิยามตัวชี้วัด
| ตัวชี้วัด | นิยาม | สูตร | หน่วย | แหล่งข้อมูล | แนวปฏิบัติ ITIL | คู่เทียบแบบคล่องตัว | ความถี่ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| เวลาในการดำเนินการตามคำขอ | เวลาที่ผ่านไปในการส่งมอบคำขอ แสดงเป็นค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ต่อรายการในแคตตาล็อก | นาฬิกาเริ่มเมื่อผู้ใช้ส่งคำขอ หยุดเมื่อผู้ใช้ยืนยันการส่งมอบหรือบันทึกการส่งมอบ ไม่นับคำขอที่ผู้ใช้ยกเลิก เวลารอผู้ใช้รายงานแยก ไม่ตัดออก | วันทำการหรือชั่วโมง | ประวัติคำขอในเครื่องมือ ITSM | การจัดการคำขอบริการ | รอบเวลาบนกระดานของทีม (ดูหัวข้อ 2.2 “ลีดไทม์ รอบเวลา และประสิทธิภาพการไหล”) | รายสัปดาห์ ติดตามแนวโน้มรายเดือน |
| การดำเนินการภายในเป้าหมาย | สัดส่วนของคำขอที่ส่งมอบภายในเป้าหมายที่ตกลงสำหรับรายการในแคตตาล็อกนั้น | คำขอที่ดำเนินการเสร็จภายในเป้าหมาย / คำขอที่ดำเนินการเสร็จในช่วงเวลา นาฬิกาตามข้างต้น รายการที่ยังเปิดอยู่ไม่นับ และนับในอายุของงานค้างแทน | ร้อยละ | ประวัติคำขอในเครื่องมือ ITSM ตารางเป้าหมายของรายการในแคตตาล็อก | การจัดการระดับบริการ | ความคาดหวังระดับบริการ | รายเดือน |
| งานค้างและอายุของคำขอ | จำนวนคำขอที่เปิดอยู่และคำขอที่เก่าที่สุดเก่าเพียงใด ตามรายการในแคตตาล็อก | คำขอที่เปิดอยู่ ณ สิ้นช่วงเวลา (จำนวน) อายุของคำขอที่เปิดอยู่แต่ละรายการ = วันที่รายงานลบวันที่ส่ง รายงานจำนวน อายุมัธยฐาน และอายุที่เก่าที่สุด | จำนวนและวัน | คิวคำขอที่เปิดอยู่ในเครื่องมือ ITSM | การจัดการคำขอบริการ | งานระหว่างทำและรายการงานที่ค้างนาน (ดูหัวข้อ 2.3 “งานระหว่างทำและการต่อคิว”) | รายสัปดาห์ |
| เวลารอการอนุมัติ | เวลาที่คำขอรอการอนุมัติ | นาฬิกาเริ่มเมื่อมีการขอการอนุมัติ หยุดเมื่อได้รับอนุมัติหรือปฏิเสธ ไม่นับคำขอที่ไม่มีขั้นตอนอนุมัติ | ชั่วโมง | บันทึกการอนุมัติในเครื่องมือ ITSM | การจัดการคำขอบริการ การสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง | เวลาที่ถูกบล็อกหรือคอลัมน์ “รอ” บนกระดาน | รายเดือน |
| ปริมาณคำขอตามรายการในแคตตาล็อก | จำนวนคำขอที่ส่งสำหรับแต่ละรายการ พร้อมสัดส่วนของคำขอทั้งหมด | คำขอที่ส่งต่อรายการในช่วงเวลา ไม่นับคำขอที่ส่งซ้ำเป็นรายการซ้ำ หากระบุได้ รายงานจำนวนและสัดส่วนของยอดรวม | จำนวนและร้อยละ | ระเบียนคำขอในเครื่องมือ ITSM | การจัดการแคตตาล็อกบริการ | การวิเคราะห์ความต้องการเพื่อกำหนดรูปทรงแบ็กล็อก | รายเดือน |
| สัดส่วนระบบอัตโนมัติ | ส่วนของคำขอที่ดำเนินการสำเร็จโดยไม่มีขั้นตอนด้วยมือหลังการส่ง | คำขอที่ดำเนินการสำเร็จครบวงจรด้วยระบบอัตโนมัติ / คำขอที่ดำเนินการเสร็จในช่วงเวลา คำขอที่บุคคลแตะในขั้นตอนการดำเนินการใด ๆ นับเป็นแบบทำด้วยมือ การอนุมัติโดยบุคคลไม่นับเป็นขั้นตอนการดำเนินการด้วยมือหากนโยบายกำหนดไว้ | ร้อยละ | บันทึกการดำเนินการในเครื่องมือ ITSM และบันทึกแพลตฟอร์มระบบอัตโนมัติ | การจัดการคำขอบริการ ระบบอัตโนมัติภายในห่วงโซ่คุณค่าของบริการ | ระบบอัตโนมัติในนิยามของความเสร็จสมบูรณ์ | รายเดือน |
| อัตราการเปิดคำขอใหม่ | สัดส่วนของคำขอที่ดำเนินการเสร็จแล้วซึ่งผู้ใช้เปิดใหม่หรือยกใหม่เพราะผลลัพธ์ผิดหรือไม่ครบ | คำขอที่เปิดใหม่หรือยกใหม่สำหรับรายการเดียวกันโดยผู้ใช้รายเดียวกันภายใน 7 วันหลังการดำเนินการ / คำขอที่ดำเนินการเสร็จในช่วงเวลา ช่วงเวลา 7 วันเป็นตัวอย่างที่ทีมเขียนไว้ | ร้อยละ | ประวัติคำขอในเครื่องมือ ITSM | การจัดการคำขอบริการ | อัตราการทำงานซ้ำ ข้อบกพร่องที่หลุดรอด | รายเดือน |
เวลาในการดำเนินการนับเฉพาะเวลาทำการหากทีมตกลงปฏิทินและบันทึกไว้ มิฉะนั้นให้ใช้ชั่วโมงที่ผ่านไปและระบุไว้ ตัวชี้วัดงานค้างมีสามตัวเลขโดยตั้งใจ เพราะจำนวนอย่างเดียวไม่บอกอะไรเกี่ยวกับการรอ นิยามสัดส่วนระบบอัตโนมัติไม่นับการอนุมัติโดยมนุษย์ในยอด “ด้วยมือ” เพราะการอนุมัติจำนวนมากเป็นการตัดสินใจเชิงนโยบาย ไม่ใช่ต้นทุนการดำเนินการ เวลารอการอนุมัติวัดแยกเพื่อให้ความล่าช้ายังมองเห็นได้
ข้อเสนอแนะ
นิยามนาฬิกาและหน่วย
1. วัดต่อรายการในแคตตาล็อก และเผยแพร่รายการรายการ เริ่มที่สิบรายการอันดับต้นตามปริมาณ ซึ่งมักครอบคลุมคำขอส่วนใหญ่ และเพิ่มรายการเมื่อข้อมูลอนุญาต ให้แต่ละรายการมีเจ้าของ เป้าหมายที่ระบุ และนิยามหนึ่งบรรทัดของ “ส่งมอบแล้ว” รายการเหล่านี้คือตัวหารของทุกอย่างที่เหลือ จึงควรเก็บไว้ในทะเบียนตัวชี้วัด (ดูหัวข้อ 1.4 “การกำกับดูแลและความเป็นเจ้าของตัวชี้วัด”)
2. เขียนจุดเริ่มและหยุดของนาฬิกาสำหรับแต่ละรายการ สำหรับรายการส่วนใหญ่ นาฬิกาเริ่มที่การส่งและหยุดเมื่อผู้ใช้ใช้สิ่งที่ขอได้ ไม่ใช่เมื่อตั๋วปิด แล็ปท็อปถูกส่งมอบเมื่ออยู่ในมือผู้ใช้ ไม่ใช่เมื่อจองขนส่ง
3. ตัดสินใจครั้งเดียวว่าจะปฏิบัติต่อการรอผู้ใช้อย่างไร คำขอบางรายการสะดุดเพราะผู้ใช้ยังไม่ตอบคำถาม การหยุดนาฬิกาสำหรับเรื่องนี้สมเหตุสมผล แต่ก็เป็นคันโยกที่ใช้ในทางที่ผิดได้ง่ายที่สุดเช่นกัน บันทึกการหยุดเป็นสถานะแยกพร้อมเหตุผล รายงานเวลาที่หยุดเป็นตัวเลขของตนเอง และทบทวนอัตราการหยุดตามรายการ (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”)
รายงานสิ่งที่ผู้ใช้ประสบ
4. แสดงค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 พร้อมจำนวน วางทั้งสองบนแผนภูมิเดียวต่อรายการ พร้อมจำนวนคำขอที่อยู่เบื้องหลังแต่ละจุด ค่ามัธยฐานสองวันกับเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ยี่สิบวันบอกว่าผู้ใช้ส่วนใหญ่ได้รับบริการที่ดีและมีส่วนหางที่ต้องสืบสวน ซึ่งค่าเฉลี่ยสี่วันซ่อนไว้ เมื่อจำนวนน้อย ให้บอกและแสดงคำขอแต่ละรายการแทนเปอร์เซ็นไทล์
5. ทำให้อายุของคำขอที่เปิดอยู่มองเห็นได้ เวลาในการดำเนินการรู้ได้หลังคำขอเสร็จเท่านั้น จึงล้าหลัง รายการคำขอที่เปิดอยู่เก่าที่สุดต่อรายการ เรียงตามอายุ บอกทีมว่าควรมองที่ใดวันนี้ ในแง่การไหลของงาน นี่คืออายุของรายการงานเทียบกับรอบเวลาปกติของรายการ และเป็นมุมมองที่นำไปปฏิบัติได้มากที่สุดที่คิวคำขอจะมีได้
6. แยกเวลาที่ผ่านไปเป็นเวลาลงมือทำ การอนุมัติ และการรอผู้ใช้ สุ่มตัวอย่างคำขอที่ดำเนินการเสร็จสำหรับหนึ่งรายการ และแยกแต่ละรายการเป็นเวลาที่ใช้ในแต่ละสถานะ ทีมส่วนใหญ่พบว่างานที่ทำจริงเป็นส่วนน้อยของเวลาที่ผ่านไป ข้อค้นพบนี้เปลี่ยนการสนทนาเรื่องการปรับปรุงจาก “ทำงานเร็วขึ้น” เป็น “ขจัดคิวระหว่างขั้นตอน” ซึ่งเป็นแนวคิดหลักในการศึกษาเรื่องคิวและการไหลของงาน (ดูหัวข้อ 2.3 “งานระหว่างทำและการต่อคิว”)
ใช้ความต้องการกำหนดรูปทรงบริการ
7. อ่านปริมาณตามรายการเป็นข้อความจากผู้ใช้ ปริมาณที่เพิ่มขึ้นของรายการหนึ่งอาจหมายถึงความต้องการที่เติบโต ผลิตภัณฑ์ที่ทำให้สับสน หรือความล้มเหลวที่อื่น เช่นกระบวนการเสียที่ส่งผู้คนกลับมาถามอีก รายการที่มีปริมาณต่ำมากอาจเป็นตัวเลือกให้ยกเลิกจากแคตตาล็อก เปรียบเทียบปริมาณกับข้อมูลการนำไปใช้ (ดูหัวข้อ 6.3 “ตัวชี้วัดการนำบริการไปใช้และแคตตาล็อก”)
8. จัดอันดับผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติตามปริมาณ ความคงที่ และเวลาลงมือทำ ผู้สมัครแรกที่ดีที่สุดคือรายการที่ปริมาณสูง แทบไม่แปรผัน และมีเวลาลงมือทำที่เห็นได้ชัด เริ่มจากรายการที่ขั้นตอนเหมือนกันทุกครั้งอยู่แล้ว เช่นสิทธิ์เข้าถึงกลุ่มมาตรฐาน และทำขั้นตอนให้เป็นอัตโนมัติก่อนแตะข้อยกเว้น ติดตามสัดส่วนระบบอัตโนมัติต่อรายการเพื่อให้เห็นความก้าวหน้า และส่งคำถามเรื่องบริการด้วยตนเองและการเบี่ยงเบนการติดต่อไปยังหัวข้อของตนเอง (ดูหัวข้อ 3.7 “ตัวชี้วัดบริการด้วยตนเองและระบบอัตโนมัติ”)
9. ออกแบบการอนุมัติใหม่ก่อนเพิ่มคน เวลารอการอนุมัติมักครอบงำเวลาที่ผ่านไป ถามสำหรับแต่ละการอนุมัติว่านโยบายกำหนดหรือไม่ คำขอมาตรฐานที่อนุมัติล่วงหน้าใช้แทนได้หรือไม่ และผู้อนุมัติเป็นบทบาทที่มีผู้ทำหน้าที่แทนได้แทนที่จะเป็นบุคคลเดียวหรือไม่ การอนุมัติล่วงหน้าสำหรับคำขอที่เสี่ยงต่ำและเข้าใจดีสะท้อนแนวคิดของการเปลี่ยนแปลงมาตรฐานในการสนับสนุนการเปลี่ยนแปลง และขจัดคิวโดยไม่ขจัดการควบคุม
รักษาตัวเลขให้ซื่อตรง
10. จับคู่ความเร็วกับคุณภาพทุกครั้ง รายงานเวลาในการดำเนินการข้างอัตราการเปิดใหม่และสัญญาณความพึงพอใจของผู้ใช้สำหรับรายการเดียวกัน (ดูหัวข้อ 6.1 “ตัวชี้วัดความพึงพอใจของลูกค้า”) คำขอที่เร็วขึ้นแต่ถูกเปิดใหม่ช้ากว่าที่เห็น หากความเร็วดีขึ้นและอัตราการเปิดใหม่เพิ่มขึ้นตามไปด้วย ให้ถือว่าผลได้ด้านความเร็วยังไม่ได้รับการพิสูจน์
11. แยกคำขอ เหตุขัดข้อง และการเปลี่ยนแปลงออกจากกันในข้อมูล การผสมกันบิดเบือนทั้งสาม การรีเซ็ตรหัสผ่านที่จริง ๆ เป็นอาการของบริการลงชื่อเข้าใช้ที่ผิดพลาดคือเหตุขัดข้อง และคำขอเปลี่ยนวิธีที่บริการทำงานคือการเปลี่ยนแปลง จัดประเภทตอนรับเรื่องด้วยกฎสั้น ๆ สุ่มตรวจรายการที่จัดประเภทผิดทุกไตรมาส และเปรียบเทียบปริมาณคำขอและเหตุขัดข้องเคียงข้างกัน (ดูหัวข้อ 3.1 “ตัวชี้วัดเซอร์วิสเดสก์”)
12. ทบทวนตารางรายการกับทีมที่ทำงาน พบกันรายเดือนสามสิบนาทีรอบตารางต่อรายการ ได้แก่ ปริมาณ ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 คำขอที่เปิดอยู่เก่าที่สุด สัดส่วนระบบอัตโนมัติ อัตราการเปิดใหม่ เลือกหนึ่งรายการและหนึ่งการเปลี่ยนแปลงที่จะลอง และดูตารางเดียวกันเดือนหน้าเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้น
ช่องทางการบิดเบือนและมาตรการป้องกัน
| ตัวชี้วัด | วิธีที่ถูกบิดเบือน | ตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่ |
|---|---|---|
| เวลาในการดำเนินการตามคำขอ | หยุดนาฬิกาเพราะ “รอผู้ใช้” ไม่ว่าผู้ใช้จะเป็นต้นเหตุหรือไม่ ปิดคำขอก่อนส่งมอบแล้วเปิดใหม่เป็นคำขอใหม่ แยกคำขอหนึ่งเป็นหลายคำขอเล็ก | สัดส่วนเวลาหยุดต่อรายการ พร้อมการสุ่มตรวจเหตุผลที่หยุด อัตราการเปิดใหม่ การยืนยันการส่งมอบจากผู้ใช้ก่อนปิด |
| การดำเนินการภายในเป้าหมาย | นิยามเป้าหมายใหม่ให้ง่ายขึ้น นับเฉพาะคำขอที่เสร็จและเพิกเฉยคำขอเก่าที่ยังเปิดอยู่ เลือกเฉพาะรายการเร็วเข้าชุดเป้าหมาย | อายุงานค้างของคำขอที่เปิดอยู่ บันทึกการเปลี่ยนเป้าหมายในทะเบียนตัวชี้วัดพร้อมเหตุผล ชุดเป้าหมายครอบคลุมทุกรายการตามปริมาณ |
| งานค้างและอายุของคำขอ | ปิดคำขอเก่าเป็น “ไม่ตอบ” หรือ “ค้างนาน” ย้ายคำขอไปคิวหรือหมวดหมู่อื่นเพื่อให้ออกจากคิวที่นับ | จำนวนคำขอที่ปิดโดยไม่ส่งมอบ ตามเหตุผล ทบทวนการโอนหมวดหมู่และคิวในการประชุมรายเดือน |
| เวลารอการอนุมัติ | ผู้อนุมัติอนุมัติโดยไม่อ่านเพื่อให้ใช้เวลาน้อย ผู้ขอตามผู้อนุมัติภายนอกระบบเพื่อให้เวลารอที่บันทึกสั้น | การสุ่มทบทวนคำขอที่อนุมัติเทียบกับนโยบาย อัตราการเปิดใหม่และข้อยกเว้นด้านความมั่นคงปลอดภัยสำหรับรายการที่อนุมัติ จำนวนขั้นตอนอนุมัติต่อรายการ |
| ปริมาณคำขอตามรายการในแคตตาล็อก | ลดปริมาณด้วยการทำให้แคตตาล็อกหายาก หรือกีดกันการขอ จัดประเภทคำขอใหม่เป็นเหตุขัดข้องหรือ “สอบถามทั่วไป” | ความพึงพอใจของผู้ใช้ต่อแคตตาล็อก สัดส่วนการติดต่อที่จัดเป็น “อื่น ๆ” ข้อมูลการนำบริการไปใช้ (ดูหัวข้อ 6.3 “ตัวชี้วัดการนำบริการไปใช้และแคตตาล็อก”) |
| สัดส่วนระบบอัตโนมัติ | ทำรายการที่ไม่สำคัญให้เป็นอัตโนมัติเพื่อเพิ่มเปอร์เซ็นต์ นับคำขอที่เขียนสคริปต์แต่บุคคลยังตรวจด้วยมือว่าเป็นอัตโนมัติ ซ่อนขั้นตอนด้วยมือไว้ในตั๋วแยกต่างหาก | สัดส่วนที่ถ่วงน้ำหนักด้วยปริมาณคำขอและเวลาลงมือทำที่ขจัดไป อัตราความล้มเหลวของระบบอัตโนมัติและการถอยกลับไปทำด้วยมือ การสุ่มติดตามคำขอ “อัตโนมัติ” ตั้งแต่ต้นจนจบ |
| อัตราการเปิดคำขอใหม่ | กีดกันการเปิดใหม่ด้วยการทำให้ยาก บอกให้ผู้ใช้เปิดคำขอใหม่ ซึ่งรีเซ็ตตัวนับ | คำขอซ้ำจากผู้ใช้รายเดียวกันสำหรับรายการเดียวกันภายในช่วงเวลา ความพึงพอใจของผู้ใช้ต่อรายการ อนุญาตให้เปิดใหม่จากการแจ้งเตือน |
ภาพที่ดีเป็นดังนี้ ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ลดลงด้วยกัน หรือเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ลดลงขณะที่ค่ามัธยฐานคงที่ คำขอที่เปิดอยู่เก่าที่สุดไม่เก่ากว่าเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ของรายการที่ดำเนินการเสร็จมากนัก อัตราการเปิดใหม่และความพึงพอใจคงที่หรือดีขึ้นขณะที่ความเร็วดีขึ้น สัดส่วนระบบอัตโนมัติเพิ่มขึ้นในรายการที่สำคัญตามปริมาณ และปริมาณเองเปลี่ยนด้วยเหตุผลที่ทีมอธิบายได้ หากตัวเลขหนึ่งดีขึ้นอย่างรวดเร็วขณะที่มาตรการป้องกันเคลื่อนไปอีกทาง ให้ไปดูคำขอที่อยู่เบื้องหลัง
ข้อแลกเปลี่ยน: ข้อดีและข้อเสีย
| ทางเลือก | ข้อดี | ข้อเสีย |
|---|---|---|
| การวัดต่อรายการ | เป้าหมายเหมาะกับงาน แสดงว่าการออกแบบใหม่คุ้มค่าที่ใด | ข้อมูลที่ต้องดูแลมากขึ้น รายการเล็กมีจุดข้อมูลน้อย |
| ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 แทนค่าเฉลี่ย | อธิบายสิ่งที่ผู้ใช้ประสบ ทนต่อค่าผิดปกติ | อธิบายให้ผู้บริหารที่คุ้นกับตัวเลขเดียวยากกว่า ไม่เสถียรสำหรับรายการปริมาณต่ำ |
| หยุดนาฬิกาเมื่อรอผู้ใช้ | เป็นธรรมกับทีมเมื่อผู้ใช้เป็นต้นเหตุของความล่าช้า | ใช้ในทางที่ผิดได้ง่าย ซ่อนผลของแบบฟอร์มที่ไม่ชัดเจนและการสื่อสารที่ไม่ดี |
| นับสัดส่วนระบบอัตโนมัติ | ทำให้ความก้าวหน้าของระบบอัตโนมัติมองเห็นได้และผูกกับต้นทุน | ให้รางวัลแก่ระบบอัตโนมัติที่ทำง่าย ไม่บอกอะไรเรื่องคุณภาพหากไม่จับคู่กับอัตราความล้มเหลว |
| วัดจากการส่งของผู้ใช้ถึงการยืนยันของผู้ใช้ | ตรงกับประสบการณ์ของลูกค้า | ขึ้นอยู่กับการยืนยันของผู้ใช้ ซึ่งมักขาดหาย ต้องมีกฎเริ่มต้น |
| แยกคำขอออกจากเหตุขัดข้องอย่างเคร่งครัด | ข้อมูลสะอาดกว่าและเป้าหมายดีกว่า | ต้องมีวินัยตอนรับเรื่องและมีข้อโต้แย้งเรื่องกรณีขอบ |
ข้อแลกเปลี่ยนหลักคือระหว่างตัวเลขที่สะอาดกับตัวเลขที่เป็นธรรม นาฬิกาที่เข้มงวดและไม่เคยหยุดเรียบง่ายและบิดเบือนยาก แต่ลงโทษทีมเมื่อผู้ใช้ช้า นาฬิกาที่ยืดหยุ่นเป็นธรรมกว่าแต่ต้องมีการตรวจสอบ ทีมส่วนใหญ่ควรเริ่มแบบเข้มงวด เพิ่มสถานะหยุดที่ชัดเจนหนึ่งสถานะพร้อมเหตุผล และรายงานสัดส่วนที่หยุดอย่างเปิดเผย
คำถามสำหรับอภิปรายกับทีม
1. สามรายการใดในแคตตาล็อกที่ทำให้ผู้ใช้ของเรารอมากที่สุด และเรารู้ได้อย่างไร นำตารางต่อรายการของปริมาณ ค่ามัธยฐาน และเวลาในการดำเนินการที่เปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 มา ขอให้กลุ่มเลือกรายการตามการรอรวม (ปริมาณคูณการรอทั่วไป) ไม่ใช่ตามความรำคาญที่รู้สึก เปรียบเทียบคำตอบกับสัญชาตญาณแรกของผู้คน ผู้ดำเนินการอภิปรายควรจดว่าข้อมูลกับสัญชาตญาณต่างกันตรงไหน
2. นาฬิกาของเราเริ่มและหยุดเมื่อใด และผู้ใช้จะเห็นด้วยหรือไม่ เลือกหนึ่งรายการทั่วไปและเดินตามเส้นทางของมันอย่างที่ผู้ใช้เห็น ตั้งแต่การคลิกแรกถึงช่วงเวลาที่พวกเขาใช้ผลลัพธ์ได้ ทำเครื่องหมายว่าสถานะตั๋วของเราบอก “เสร็จ” ตรงไหนและผู้ใช้จะบอก “เสร็จ” ตรงไหน ช่องว่างระหว่างสองจุดคือการรอที่มองไม่เห็น ตกลงการเปลี่ยนแปลงหนึ่งอย่างต่อเหตุการณ์หยุด และเขียนในทะเบียนตัวชี้วัด
3. เวลาที่ผ่านไปของเราเป็นผู้คนทำงานเท่าใดและเป็นการรอเท่าใด สุ่มตัวอย่างคำขอที่ดำเนินการเสร็จสิบรายการสำหรับหนึ่งรายการและแยกแต่ละรายการเป็นเวลาลงมือทำ การอนุมัติ และการรอผู้ใช้ แสดงผลเป็นแท่งซ้อน ถามว่าต้องเป็นจริงอย่างไรจึงจะลดการรอลงครึ่งหนึ่ง คำถามนี้มักเปลี่ยนห้องจาก “เราต้องการเจ้าหน้าที่เพิ่ม” เป็น “เราต้องการการส่งต่อที่น้อยลง”
4. การอนุมัติใดที่แทนได้ด้วยกฎที่ตกลงล่วงหน้า ระบุการอนุมัติสำหรับรายการอันดับต้นและเหตุผลเชิงนโยบายของแต่ละข้อ ในที่ที่ไม่มีใครจำการปฏิเสธครั้งล่าสุดได้ การอนุมัตินั้นอาจเป็นพิธีกรรม
5. หากเราทำรายการถัดไปในแคตตาล็อกให้เป็นอัตโนมัติ ตัวเลขจะเพิ่มขึ้นด้วยเหตุผลที่ถูกต้องหรือไม่ อภิปรายว่าสัดส่วนระบบอัตโนมัติเพิ่มขึ้นได้ผ่านรายการง่ายหรือรายการปริมาณต่ำขณะที่ผู้ใช้ไม่เห็นความแตกต่างอย่างไร ถามว่าทีมจะวัดอะไรเพื่อยืนยันว่าระบบอัตโนมัติช่วยได้ ได้แก่ เวลาลงมือทำที่ขจัดไป อัตราความล้มเหลว อัตราการเปิดใหม่ และความพึงพอใจ ตัดสินใจว่าจะทำรายการใดต่อไปโดยใช้ปริมาณและเวลาลงมือทำ ไม่ใช่ความง่ายอย่างเดียว
6. เราจะทำอย่างไรหากตัวเลขบนหน้านี้แย่ลง และใครจะถูกกล่าวโทษ ทำการทดลองทางความคิดอย่างเปิดเผย ถามว่าทีมจะถูกล่อใจให้เปลี่ยนอะไรในข้อมูลก่อนเปลี่ยนบริการ ตกลงว่าการตอบสนองแรกต่อตัวเลขที่แย่ลงคือดูคำขอที่อยู่เบื้องหลัง
สี่มุมมอง
ทีมผลิตภัณฑ์และการส่งมอบ
ทีมผลิตภัณฑ์สร้างคำขอเกี่ยวกับบริการของตนเอง ได้แก่ สิทธิ์เข้าถึงสภาพแวดล้อม ไปป์ไลน์ใหม่ ข้อมูลทดสอบ คีย์ลิขสิทธิ์ เวลาในการดำเนินการที่ยาวสำหรับสิ่งเหล่านี้ปรากฏเป็นงานที่ว่างในการไหลของงานของทีมเอง ตัวชี้วัดจึงควรอยู่บนกระดานของพวกเขาเป็นสถานะที่ถูกบล็อก ทีมที่เป็นเจ้าของบริการควรเผยแพร่รายการคำขอและเป้าหมายของตนเอง และปฏิบัติต่อคำขอที่เกิดซ้ำเป็นผู้สมัครแบ็กล็อก (ดูหัวข้อ 2.6 “ตัวชี้วัดแบ็กล็อกและการปรับแต่งรายการงาน”) เมื่อคำขอจริง ๆ แล้วคือความสามารถของแพลตฟอร์มที่ขาดหายไป ความต้องการที่เกิดซ้ำคือเหตุผลในการสร้างมัน
ทีมบริการและปฏิบัติการ
สำหรับผู้ที่ดำเนินการตามคำขอ ตารางต่อรายการคือแผนที่ว่าความพยายามไปอยู่ที่ใด พวกเขารู้ว่าขั้นตอนใดทำด้วยมือ การอนุมัติใดติดขัด และแบบฟอร์มใดให้ข้อมูลที่คลุมเครือ พวกเขาควรเป็นเจ้าของแบบจำลองคำขอ แบ็กล็อกระบบอัตโนมัติ และการทบทวนรายเดือน และควรเป็นผู้ฟังกลุ่มแรกของข้อมูล ตัวเลขอธิบายคิวและกระบวนการ จึงควรทำให้ชัดเจนว่าไม่มีใครถูกจัดอันดับ และความแปรผันระหว่างบุคคลส่วนใหญ่สะท้อนส่วนผสมของคำขอที่พวกเขารับ
ภาวะผู้นำและการกำกับดูแล
ผู้นำต้องการมุมมองสั้น ๆ ได้แก่ ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 สำหรับรายการหลัก สัดส่วนที่ดำเนินการเสร็จภายในเป้าหมาย คำขอที่เปิดอยู่เก่าที่สุด และแนวโน้มของสัดส่วนระบบอัตโนมัติและต้นทุนต่อคำขอ (ดูหัวข้อ 7.5 “ต้นทุนบริการและเศรษฐศาสตร์ต่อหน่วย”) งานกำกับดูแลคือถามว่าอะไรเปลี่ยน ไม่ใช่ใครช้า ผู้นำยังอนุมัติด้านนโยบายของการอนุมัติ จึงถือคันโยกที่ลดการรอได้มากที่สุด
ลูกค้าและผู้ใช้
ผู้ใช้สนใจสามอย่าง ได้แก่ นานเพียงใด คาดการณ์ได้เพียงใด และใช้ความพยายามเท่าใด พวกเขาแทบไม่สนใจสถานะภายใน แสดงเป้าหมายธรรมดาต่อรายการ (“แล็ปท็อปภายในห้าวันทำการ”) บอกพวกเขาว่าคำขอของพวกเขาอยู่ที่ใด และขอให้พวกเขายืนยันการส่งมอบ เก็บสัญญาณความพึงพอใจหนึ่งคำถามเมื่อปิดและอ่านความคิดเห็น
ในทางปฏิบัติ: ตัวอย่าง ITIL แบบคล่องตัว
แผนกไอทีของมหาวิทยาลัยระดับภูมิภาคแห่งหนึ่ง (องค์กรสมมติ) ดำเนินเซอร์วิสเดสก์และทีมแพลตฟอร์มขนาดเล็ก ตัวเลขด้านล่างเป็นตัวเลขประกอบ ไม่ได้มาจากองค์กรจริงใด
ในการทบทวนรายเดือน ทีมดูตารางต่อรายการ ในคำขอทั้งหมด เวลาในการดำเนินการเฉลี่ยคือ 3.1 วันทำการ ซึ่งดูยอมรับได้และแทบไม่ขยับมาหนึ่งปี แต่เมื่อดูตามรายการ ภาพต่างออกไป “สิทธิ์เข้าถึงไดรฟ์ที่ใช้ร่วม” มีค่ามัธยฐาน 0.4 วันและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 เท่ากับ 2 วัน “ลิขสิทธิ์ซอฟต์แวร์ของภาควิชา” มีค่ามัธยฐาน 2 วันและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 เท่ากับ 11 วัน “แล็ปท็อปสำหรับพนักงานใหม่” มีค่ามัธยฐาน 6 วันและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 เท่ากับ 15 วัน สามรายการอันดับต้นตามปริมาณคือสิทธิ์เข้าถึงไดรฟ์ที่ใช้ร่วม คำขอลิขสิทธิ์ และแล็ปท็อปสำหรับพนักงานใหม่ ที่สัดส่วนประกอบร้อยละ 32, 21 และ 9 ของคำขอทั้งหมด
ทีมสุ่มตัวอย่างคำขอแล็ปท็อปสิบรายการและแยกเวลา ผลประกอบ: ประมาณ 0.5 วันของงานลงมือทำ 2.5 วันรอการอนุมัติจากหัวหน้างาน 1.5 วันรอการยืนยันสต็อก และที่เหลืออยู่ในคิวขนส่ง เวลารอการอนุมัติเป็นส่วนที่ใหญ่ที่สุด
การตัดสินใจเป็นไปตามข้อมูล ทีมเสนอ ร่วมกับเจ้าของฝ่ายการเงินและเจ้าของด้านความมั่นคงปลอดภัย ให้แล็ปท็อปในแคตตาล็อกมาตรฐานได้รับการอนุมัติล่วงหน้าเมื่อฝ่ายทรัพยากรบุคคลยืนยันบทบาทของพนักงานใหม่ โดยแจ้งหัวหน้างานแทนที่จะถาม พวกเขายังเชื่อมการตรวจสอบสต็อกกับระบบสินค้าคงคลัง ตั้งการทดลองหนึ่งไตรมาสและตกลงว่าอะไรนับเป็นความสำเร็จ คือเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ของแล็ปท็อปลดลง และอัตราการเปิดใหม่กับคะแนนความพึงพอใจคงที่
ความเสี่ยงด้านการบิดเบือนปรากฏในเดือนที่สอง ค่ามัธยฐานของลิขสิทธิ์ลดลงอย่างรวดเร็วจาก 2 วันเหลือต่ำกว่า 1 การทบทวนสังเกตว่าสัดส่วนเวลาหยุด “รอผู้ใช้” สำหรับรายการนั้นกระโดดจากประมาณร้อยละ 5 (ตัวเลขประกอบ) เป็นร้อยละ 40 และอัตราการเปิดใหม่เพิ่มขึ้น การสุ่มตรวจแสดงว่าเจ้าหน้าที่หยุดคำขอด้วยข้อความทั่วไปทันทีที่ลิขสิทธิ์ต้องมีการตรวจสอบใด ๆ ซึ่งหยุดนาฬิกา ทีมไม่โทษเจ้าหน้าที่ พวกเขาเห็นว่าเป้าหมายทำให้การหยุดน่าสนใจและฟิลด์เหตุผลการหยุดเป็นข้อความอิสระ พวกเขาเปลี่ยนเหตุผลการหยุดเป็นรายการสั้น ๆ กำหนดให้ถามผู้ใช้ด้วยคำถามที่เฉพาะเจาะจง และเพิ่มสัดส่วนเวลาหยุดเป็นคอลัมน์ประจำข้างค่ามัธยฐาน ค่ามัธยฐานของลิขสิทธิ์กลับใกล้ระดับก่อนหน้า อัตราการเปิดใหม่ลดลง และทีมใช้เวลาอภิปรายที่ประหยัดได้ออกแบบแบบฟอร์มลิขสิทธิ์ใหม่ ซึ่งเป็นต้นเหตุของคำขอที่ไม่ชัดเจน
หลังไตรมาส (ตัวเลขประกอบ) เปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ของแล็ปท็อปลดจาก 15 เหลือ 9 วัน และสัดส่วนระบบอัตโนมัติสำหรับสิทธิ์เข้าถึงไดรฟ์ที่ใช้ร่วมถึงร้อยละ 70 ทีมบันทึกทั้งสองการเปลี่ยนแปลงและเลือกแบบฟอร์มลิขสิทธิ์เป็นการทดลองถัดไป
มุมมองตามประเภทองค์กร
สตาร์ตอัป สตาร์ตอัปมีประเภทคำขอไม่กี่ประเภทและไม่มีแคตตาล็อกอย่างเป็นทางการ และคนกลุ่มเดียวกันจัดการคำขอและสร้างผลิตภัณฑ์ วัดคำขอสามหรือสี่รายการที่ขวางผู้เข้าร่วมใหม่ เช่นบัญชีและอุปกรณ์ และติดตามคำขอที่เปิดอยู่เก่าที่สุด ทำการเริ่มต้นใช้งานให้เป็นอัตโนมัติแต่เนิ่น ๆ เพราะพนักงานใหม่ทุกคนทำซ้ำ
ธุรกิจขนาดเล็ก ธุรกิจขนาดเล็กมักพึ่งพาคนไอทีหนึ่งคนหรือผู้ให้บริการภายนอก ใช้กระดานร่วมแบบง่ายที่มีหนึ่งคอลัมน์ต่อสถานะ และติดตามอายุคำขอและปริมาณตามประเภท ขอปริมาณรายเดือนตามรายการและคำขอที่เปิดอยู่เก่าที่สุดจากผู้ให้บริการ
องค์กรขนาดใหญ่ องค์กรขนาดใหญ่มีรายการในแคตตาล็อกหลายร้อยรายการ กลุ่มดำเนินการจำนวนมาก และการอนุมัติหลายชั้น มุ่งที่รายการอันดับต้นตามปริมาณและรายการที่รอนานที่สุดตามการรอรวม ทำนิยามนาฬิกาให้เป็นมาตรฐานข้ามกลุ่มดำเนินการก่อนเปรียบเทียบ และรายงานการส่งต่อข้ามกลุ่มแยกต่างหาก (ดูหัวข้อ 9.3 “ตัวชี้วัดการทำงานร่วมกันและการส่งต่องาน”) เวลาในการดำเนินการของซัพพลายเออร์อยู่ในมุมมองเดียวกัน วัดจากคำขอของลูกค้า ไม่ใช่จากการรับของซัพพลายเออร์
ภาครัฐและภาคสาธารณะ หน่วยงานสาธารณะเพิ่มการอนุมัติที่เป็นข้อบังคับ กฎการจัดซื้อ และข้อผูกพันด้านระเบียน ดังนั้นเวลารอบางส่วนคือนโยบายและควรติดป้ายเช่นนั้น แทนที่จะนับเป็นความล่าช้าที่ต้องขจัด เผยแพร่เป้าหมายต่อรายการด้วยภาษาธรรมดาในที่ที่พันธสัญญาบริการเป็นสาธารณะ รายงานในแบบที่หน่วยงานกำกับดูแลหรือหน่วยตรวจสอบทำซ้ำได้ โดยเขียนนิยามไว้
กรณีทางธุรกิจ: แรงจูงใจ ROI และ TCO
คำขอเป็นส่วนใหญ่และซ้ำซากของงานที่ถึงเซอร์วิสเดสก์ การออกแบบใหม่แม้เพียงเล็กน้อยจึงส่งผลกว้าง แรงจูงใจหลักคือการรอที่สั้นลงและคาดการณ์ได้มากขึ้นสำหรับผู้ใช้ ความพยายามในการจัดการต่อคำขอที่ต่ำลง การติดต่อซ้ำที่น้อยลง และกำลังความสามารถที่ปลดปล่อยสำหรับงานด้านปัญหาและการปรับปรุง
ด้านต้นทุนส่วนใหญ่เป็นครั้งเดียวและพอประมาณ การนิยามรายการในแคตตาล็อก การตกลงนาฬิกา และการทำให้แน่ใจว่าเครื่องมือบันทึกสถานะที่ต้องการเป็นงานไม่กี่วันต่อกลุ่ม บวกความพยายามต่อเนื่องเล็กน้อยเพื่อให้ไปป์ไลน์ถูกต้อง (ดูหัวข้อ 1.5 “แหล่งข้อมูลและการติดตั้งเครื่องมือวัด”) ระบบอัตโนมัติมีต้นทุนการสร้างและบำรุงรักษาของตนเอง ซึ่งรวมการเฝ้าติดตามระบบอัตโนมัติ การจัดการความล้มเหลว และการปรับปรุงเมื่อระบบเป้าหมายเปลี่ยน นับสิ่งนั้นในต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของนอกเหนือจากลิขสิทธิ์หรือเวลาสร้าง
ผลตอบแทนควรประมาณจากข้อมูลของคุณเอง ไม่ใช่จากเกณฑ์มาตรฐานทั่วไป สำหรับหนึ่งรายการ คูณปริมาณรายเดือนด้วยเวลาลงมือทำที่ประหยัดได้และด้วยต้นทุนเต็มของเวลานั้น แล้วหักต้นทุนการสร้างและดำเนินการของการเปลี่ยนแปลง เพิ่มมูลค่าของเวลารอที่ขจัดไปสำหรับผู้ใช้ โดยใช้วิธีที่คุณปกป้องได้ และแสดงแยกเพราะเป็นค่าประมาณคนละแบบ ไม่มีตัวเลขใดในหัวข้อนี้เป็นเกณฑ์มาตรฐาน และตัวเลขตัวอย่างเป็นตัวเลขประกอบ เชื่อมกรณีทางธุรกิจกับต้นทุนต่อหน่วยต่อคำขอที่มีข้อมูลทางการเงิน (ดูหัวข้อ 7.7 “ผลตอบแทนจากการลงทุนและกรณีทางธุรกิจ”)
รูปแบบที่ไม่ควรทำและข้อควรระวัง
- ค่าเฉลี่ยผสมตัวเดียวสำหรับคำขอทั้งหมด ซ่อนทั้งชัยชนะที่ได้ง่ายและส่วนหางยาว รายงานต่อรายการ พร้อมค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95
- ปิดตั๋วแล้วเรียกว่าส่งมอบแล้ว ผู้ใช้อาจยังไม่มีอะไร นิยามการส่งมอบจากฝั่งผู้ใช้และขอการยืนยัน
- สถานะหยุดแบบอิสระ สถานะ “รอ” ที่ไม่มีเหตุผลปล่อยให้หยุดนาฬิกาด้วยเหตุใดก็ได้ ใช้รายการเหตุผลสั้น ๆ และรายงานสัดส่วนที่หยุด
- นับระบบอัตโนมัติตามจำนวนรายการ รายการที่หายากสิบรายการที่เป็นอัตโนมัติยกเปอร์เซ็นต์ได้โดยไม่ช่วยใคร ถ่วงน้ำหนักด้วยปริมาณและเวลาลงมือทำ
- จัดอันดับเจ้าหน้าที่ตามคำขอที่ปิด ให้รางวัลแก่การเลือกตั๋วง่ายและลงโทษผู้ที่รับงานยาก รายงานเฉพาะระดับทีมและรายการ
- ซ่อนความต้องการเพื่อดูมีประสิทธิภาพ การทำให้แคตตาล็อกใช้ยากลดปริมาณและเพิ่มความหงุดหงิด จับคู่ปริมาณกับข้อมูลความพึงพอใจและการนำไปใช้
- ปฏิบัติต่อการอนุมัติเป็นสิ่งแตะต้องไม่ได้ การอนุมัติมักเป็นความล่าช้าที่ใหญ่ที่สุดและแทบไม่ได้รับการทบทวน ถามว่าแต่ละข้อปกป้องอะไรและกฎทำหน้าที่แทนได้หรือไม่
- ผสมคำขอกับเหตุขัดข้อง บิดเบือนตัวเลขทั้งสองชุด จัดประเภทตอนรับเรื่องและสุ่มตรวจการจัดประเภท
แบบจำลองวุฒิภาวะ
| มิติ | 1 เริ่มต้น | 2 พัฒนา | 3 ทำให้เป็นมาตรฐาน | 4 บริหารจัดการ | 5 ประสานจัดการ |
|---|---|---|---|---|---|
| นิยามและนาฬิกา | นับคำขอเป็นตั๋ว จุดสิ้นสุดของนาฬิกาคือสิ่งที่ “ปิดแล้ว” หมายถึง | บางทีมนิยามจุดเริ่มและหยุดต่อรายการ นิยามต่างกัน | นิยามนาฬิกาที่เขียนไว้หนึ่งชุดต่อรายการในแคตตาล็อก ใช้ร่วมกันข้ามทีม | ทบทวนนิยามตามรอบและบันทึกการเปลี่ยนแปลงพร้อมเหตุผล | นิยามตามมุมมองของลูกค้าข้ามซัพพลายเออร์ และปรับปรุงเมื่อไม่ช่วยให้ตัดสินใจอีกต่อไป |
| ข้อมูลและการรายงาน | ดึงจำนวนจากเครื่องมือด้วยมือ | รายงานสำหรับบางรายการจากเครื่องมือ ITSM เวลาเฉลี่ย | ค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ต่อรายการจากแหล่งข้อมูลเดียว | ทบทวนแนวโน้ม อายุงานค้าง และสัดส่วนเวลาหยุดพร้อมมาตรการป้องกัน | รวมข้อมูลการดำเนินการจากทีมภายในและซัพพลายเออร์และเชื่อมกับผลลัพธ์ของผู้ใช้ |
| ความต้องการและระบบอัตโนมัติ | จัดการคำขอทีละรายการ ไม่มีมุมมองต่อความต้องการที่เกิดซ้ำ | ระบุรายการอันดับต้นอย่างไม่เป็นทางการ มีสคริปต์ไม่กี่ตัว | บันทึกแบบจำลองคำขอสำหรับรายการอันดับต้น แบ็กล็อกระบบอัตโนมัติจัดอันดับตามปริมาณและเวลาลงมือทำ | ติดตามสัดส่วนระบบอัตโนมัติและอัตราความล้มเหลว ออกแบบการอนุมัติใหม่ตามหลักฐาน | วางแผนความต้องการ บริการด้วยตนเอง และระบบอัตโนมัติร่วมกันทั่วองค์กรและปรับอย่างต่อเนื่อง |
| การใช้ในการปรับปรุง | รายงานตัวเลขขึ้นไปข้างบนแต่ไม่ได้ใช้ | แก้ไขเป็นครั้งคราวหลังมีข้อร้องเรียน | ทีมที่ทำงานทบทวนรายเดือน | การปรับปรุงที่ได้รับทุนผูกกับผลต่อรายการ | ไอเดียการปรับปรุงมาจากทีม ผู้ใช้ และซัพพลายเออร์ และผลย้อนกลับสู่การออกแบบแคตตาล็อก |
รายการตรวจสอบ
- ทุกรายการในแคตตาล็อกที่อยู่ในขอบเขตมีเจ้าของ นิยามหนึ่งบรรทัดของ “ส่งมอบแล้ว” และเป้าหมายที่ระบุ
- เขียนเหตุการณ์เริ่มและหยุดของนาฬิกาการดำเนินการสำหรับแต่ละรายการ
- การรอผู้ใช้เป็นสถานะแยกพร้อมรายการเหตุผลสั้น ๆ และรายงานเวลาที่หยุด
- รายงานแสดงค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์ที่ 95 ต่อรายการ พร้อมจำนวนคำขอที่อยู่เบื้องหลังแต่ละตัว
- คำขอที่เปิดอยู่เก่าที่สุดมองเห็นได้สำหรับทีมทุกสัปดาห์
- สุ่มตัวอย่างเวลาลงมือทำ การอนุมัติ และการรอสำหรับรายการอันดับต้นแล้ว
- ทบทวนปริมาณตามรายการรายเดือนและเปรียบเทียบกับข้อมูลการนำไปใช้หรือความพึงพอใจ
- สัดส่วนระบบอัตโนมัติถ่วงน้ำหนักด้วยปริมาณและจับคู่กับอัตราความล้มเหลวและการถอยกลับ
- ตัวชี้วัดความเร็วแต่ละตัวจับคู่กับอัตราการเปิดใหม่และสัญญาณความพึงพอใจของผู้ใช้
- จัดประเภทคำขอ เหตุขัดข้อง และการเปลี่ยนแปลงตอนรับเรื่อง และสุ่มตรวจการจัดประเภท
- ไม่มีรายงานใดจัดอันดับเจ้าหน้าที่รายบุคคล
พรอมต์ AI
ร่างแบบจำลองคำขอและนิยามนาฬิกาสำหรับหนึ่งรายการในแคตตาล็อก
ฉันกำลังนิยามการวัดสำหรับรายการในแคตตาล็อกนี้: [ชื่อรายการในแคตตาล็อก]
ขั้นตอนปัจจุบันคือ [รายการขั้นตอนและผู้ทำแต่ละขั้น] การอนุมัติคือ [รายการ
การอนุมัติ] และเครื่องมือของเราคือ [เครื่องมือ ITSM] ร่างแบบจำลองคำขอพร้อม
ข้อมูลที่ต้องการ เหตุการณ์เริ่มและหยุดของนาฬิกาการดำเนินการ สถานะที่นาฬิกา
หยุดได้และเหตุผลที่อนุญาต และรายการตราเวลาที่ฉันต้องการให้เครื่องมือบันทึก
อย่าสร้างค่าเกณฑ์มาตรฐานหรือฟีเจอร์ของเครื่องมือขึ้นเอง ระบุสมมติฐานของคุณ
และคำถามที่ฉันควรตอบเพื่อให้นิยามสมบูรณ์
แยกเวลาที่ผ่านไปเป็นเวลาลงมือทำและเวลารอ
นี่คือตัวอย่างคำขอที่ดำเนินการเสร็จ [จำนวน] รายการสำหรับ [รายการในแคตตาล็อก]
พร้อมเวลาเปลี่ยนสถานะ: [วางประวัติสถานะที่ไม่ระบุตัวตน ไม่มีชื่อ] คำนวณสำหรับ
แต่ละคำขอและสำหรับตัวอย่าง เวลาลงมือทำ เวลารอการอนุมัติ และเวลารอผู้ใช้
และแสดงค่ามัธยฐานและช่วง ชี้ว่าสถานะใดใช้เวลามากที่สุดและฉันควรถามทีมคำถามใด
เกี่ยวกับสถานะนั้น อย่าอนุมานสาเหตุโดยไม่มีหลักฐาน และอย่าเปรียบเทียบบุคคล
ระบุสมมติฐานของคุณ
จัดอันดับผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติ
นี่คือตารางรายการในแคตตาล็อกพร้อมปริมาณรายเดือน เวลาลงมือทำมัธยฐาน
ความแปรผันของขั้นตอน และระบบที่แต่ละรายการแตะ: [วางตาราง] เสนอวิธีจัดอันดับ
ผู้สมัครทำระบบอัตโนมัติโดยใช้ปริมาณ ความคงที่ และเวลาลงมือทำ และอธิบายการจัดอันดับ
สำหรับ [จำนวน] รายการอันดับต้น ชี้รายการที่ระบบอัตโนมัติอาจสร้างความเสี่ยงด้าน
ความมั่นคงปลอดภัยหรือคุณภาพ และระบุสิ่งที่ฉันควรตรวจสอบกับ [บทบาทเจ้าของ
การควบคุม] ก่อน อย่าสร้างตัวเลขการประหยัดหรือค่าเกณฑ์มาตรฐานขึ้นเอง
ระบุสมมติฐานของคุณ
ทบทวนแดชบอร์ดการดำเนินการเพื่อหาความเสี่ยงการบิดเบือน
นี่คือแดชบอร์ดการดำเนินการตามคำขอของเรา: [อธิบายตัวชี้วัด นิยาม และเป้าหมาย]
สำหรับแต่ละตัวชี้วัด ระบุวิธีที่อาจถูกบิดเบือนหรืออ่านผิด สัญญาณที่สังเกตได้ในข้อมูล
และตัวชี้วัดหรือแนวปฏิบัติป้องกันที่จับคู่ ตรวจสอบว่าไม่มีสิ่งใดจัดอันดับบุคคล
และเสนอการเปลี่ยนถ้อยคำที่ลดแรงกดดันต่อทีม อย่าสร้างเกณฑ์ขึ้นเอง ให้ถามฉัน
หากต้องการ ระบุสมมติฐานของคุณ
ทักษะ AI
- ทักษะ Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อหานิยาม ช่องทางการบิดเบือน และมาตรการป้องกันสำหรับตัวชี้วัดคำขอ และหัวข้อข้างเคียงที่จับคู่กัน
- ทักษะผู้ดูแล Agile ITIL Metrics: ใช้เพื่อตรวจสอบว่าการแก้ไขหัวข้อนี้ยังคงแม่แบบ นาฬิกา และการจับคู่มาตรการป้องกันไว้ครบ
ข้อสรุปสำคัญ
- วัดการดำเนินการต่อรายการในแคตตาล็อก จากการส่งของผู้ใช้ถึงการยืนยันของผู้ใช้ และรายงานค่ามัธยฐานและเปอร์เซ็นไทล์สูง
- เวลาที่ผ่านไปส่วนใหญ่คือการรอ จึงควรแยกเวลาลงมือทำ การอนุมัติ และการรอผู้ใช้ก่อนตัดสินใจว่าจะแก้อะไร
- อ่านปริมาณตามรายการเป็นข้อความจากผู้ใช้ และทำรายการที่บ่อยและคงที่ให้เป็นอัตโนมัติก่อน
- จับคู่ตัวเลขความเร็วทุกตัวกับอัตราการเปิดใหม่และสัญญาณความพึงพอใจ และรายงานเวลาที่หยุดอย่างเปิดเผย
- อธิบายคิวและกระบวนการ ไม่ใช่บุคคล
เอกสารอ้างอิงและแหล่งอ่านเพิ่มเติม
- AXELOS, ITIL Foundation: ITIL 4 Edition, TSO (The Stationery Office), 2019.
- AXELOS, ITIL 4 Practice Guide: Service Request Management, TSO (The Stationery Office), 2020.
- ISO/IEC 20000-1, Information technology: Service management: Part 1: Service management system requirements, International Organization for Standardization.
- Anderson, D. J., Kanban: Successful Evolutionary Change for Your Technology Business, Blue Hole Press, 2010.
- Vacanti, D. S., Actionable Agile Metrics for Predictability: An Introduction, Daniel S. Vacanti, Inc., 2015.
- Reinertsen, D. G., The Principles of Product Development Flow: Second Generation Lean Product Development, Celeritas Publishing, 2009.
- Little, J. D. C., "A Proof for the Queuing Formula: L = λW," Operations Research, 9(3), 1961.
- Goodhart, C. A. E., "Problems of Monetary Management: The U.K. Experience," in Papers in Monetary Economics, Reserve Bank of Australia, 1975.
- Strathern, M., "'Improving ratings': audit in the British University system," European Review, 5(3), 1997.
- Wikipedia, ITIL.
- Wikipedia, Process automation.
- Wikipedia, Service catalog.
- Wikipedia, Percentile.
- Wikipedia, Service-level agreement.
- Wikipedia, Goodhart's law.